znaczenie terenu

[rozowakotka]

Tak mi sie przypomnialo. Moj facet kiedys nie lubil bym np. pocalowala go w
usta, obejmowala itp. w towarzystwie kolezanek - np. jego kolezanek z pracy.
Wg niego bylo to "znaczenie terenu". Mnie to zloscilo, bo wcale tego terenu
nie chcialam znaczyc, chcialam sie akurat do niego przytulic, dac buzi. A tu
opor z takim tlumaczeniem. Macie lub mialyscie podobnie? A moze Wy nie chcecie
by Wasz partner przy innych okazywal Wam czulosc bo uwazacie, ze "znaczy teren"?

[fitter_c]

Ja mam tak, że okazywanie uczuć uważam za bardzo intymną, prywatną sprawę i nie
cierpię robić tego publicznie. To jest moim zdaniem zupełnie inny problem, niż
taki facet, którzy musi ostentacyjnie miętosić swoją laskę przy wszystkich, żeby
pokazać, że to jego własność. I wydaje mi się, że tak miałem "zawsze" - na długo
zanim się zacząłem zadawać z dziewczynami, bo pamiętam, że już w przedszkolu nie
cierpiałem publicznego obściskiwania, obcałowywania przez różne ciocie, babcie
itp. Więc kiedy trafiłem na kobietę o podobnym charakterze, to nie było żadnych
problemów: całowaliśmy się i przytulaliśmy tylko wtedy, kiedy nikt nie widział.
Natomiast kiedyś miałem taką narzeczoną, która potrzebowała ciągłego kontaktu i
była okropnie nieszczęśliwa, kiedy ja się jeżyłem przy publicznym przytulaniu.
Myślę, że szczera rozmowa, wytłumaczenie sobie, wzajemne zrozumienie - o, takie
rzeczy mogą pomóc...

[nutopia]

fitter_c napisał:

> Ja mam tak, że okazywanie uczuć uważam za bardzo intymną, prywatną
sprawę i nie
> cierpię robić tego publicznie. To jest moim zdaniem zupełnie inny
problem, niż
> taki facet, którzy musi ostentacyjnie miętosić swoją laskę przy
wszystkich, żeb
> y
> pokazać, że to jego własność. I wydaje mi się, że tak
miałem "zawsze" - na dług
> o
> zanim się zacząłem zadawać z dziewczynami, bo pamiętam, że już w
przedszkolu ni
> e
> cierpiałem publicznego obściskiwania, obcałowywania przez różne
ciocie, babcie
> itp. Więc kiedy trafiłem na kobietę o podobnym charakterze, to nie
było żadnych
> problemów: całowaliśmy się i przytulaliśmy tylko wtedy, kiedy nikt
nie widział.
> Natomiast kiedyś miałem taką narzeczoną, która potrzebowała
ciągłego kontaktu i
> była okropnie nieszczęśliwa, kiedy ja się jeżyłem przy publicznym
przytulaniu.
> Myślę, że szczera rozmowa, wytłumaczenie sobie, wzajemne
zrozumienie - o, takie
> rzeczy mogą pomóc...


dokładnie tak jest

[rozowakotka]

Po pierwsze u nas nie ma mowy o mietoszeniu, lizaniu sie, tylko o najzwyklejszym
odruchu przytulenia sie do bliskiej osoby, pocalunku (tez nie jakims wyuzdanym,
slimackim). A po drugie zrozumiale byloby to, gdyby mu to generalnie nie
odpowiadalo przy ludziach. Jednak jemu to nie pasowalo tylko czasami, wlasnie w
obecnosci np. jego kolezanek z pracy czy ze szkoly. W innych przypadkach to
nieraz ja musialam go stopowac, bo tez nie lubie publicznie sie obsciskiwac
(jednak do publicznego przytulenia sie nie mam zastrzezen). Wiec skad niby taka
wybiorczosc? A rozmowy byly zawsze ucinane tym "znaczeniem terenu" i nic nie
dawalo sie wytlumaczyc.

[dzioucha_z_lasu]

To weź go zapytaj, czemu mu tak strasznie zależy na "nieznaczeniu
terenu" przy koleżankach. Czy może jest zainteresowany nimi?

[trypel]

fitter_c napisał:


> Myślę, że szczera rozmowa, wytłumaczenie sobie, wzajemne zrozumienie - o, takie
> rzeczy mogą pomóc...

A jak to pomoże? Ta rozmowa? Ona przestanie to lubic?
Skoro lubie to lubie i juz. I nawet jak zrozumiem drugą stronę to dalej mi
bedzie tego brakować. Prawda?

[kontik_71]

Pierwsze ci mi przyszlo do glowy po przeczytaniu tytulu to byl widok
faceta sikajacego po ogrodku :)