Przyjazn damsko-meska

[avital84]

Ja mam przyjaciół facetów. Dwóch. Z obojgiem zaczęło się od chemii, ale teraz
jest to bardzo czysty układ.

bez seksu to miedzy lesbijka a gejem

[wlodek111]

a prawdziwa przyjazn to nie powinna miec ograniczen - nie musimy isc do lozka - ale nie winnismy tego wykluczac.....ja chcialbym na ciebie liczyc i chcialbym abys ty liczyla na mnie. Co mam zrobic gdy ktoregos dnia bedziesz chciala posunac sie dalej? Mam cie odrzucic? Czy w imie prawdziwej przyjazni mam poswiecic swoje zasady i pojsc z toba do lozka?
Przyjazn potrafi byc piekna - nie to co milosc - uczucie glupie, zaczyna sie na ustach a konczy na d.....
A przyjazn z podtekstem erotycznym .........to jest dopiero przyjazn!

Przyjaźń damso-męska nallepiej realizuje się w

[guru133]

łóżku, no chyba że mamy do czynienia nie z kobietą a z towarzyszką pracy;)

przyjaźn męsko damska jest

[macarthur]

jak najbardziej możliwa ale musi być poparta zwierzęcym seksem

[kimmie_baby]

jest możliwa. czasami jest konieczna a czasami ludzie albo nie
wiedzą jakiej są płci albo nie zwracają na to uwagi.

[g.r.a.f.z.e.r.o]

Temat przyjaźni damsko-męskiej w zupełności wyczerpuje strona
www.laddertheory.com/
Ujmując krótko
Kobieta dzieli od razu mężczyzn na potencjalnych partnerów i przyjaciół.
A mężczyzna każdą kobietę rozpatruje w kontekście seksualnym.
Tak więc aby przyjaźń K-M zaistniała, kobieta musi widzieć w facecie
przyjaciela, a facet musi uważać daną kobietę za całkowicie
nieatrakcyjną/nieosiągalną seksualnie (najlepiej jeśli sam ma atrakcyjniejszą
partnerkę).
No i wypadałoby sprawdzić tą przyjaźń, upijając sie we dwoje w jakimś miłym
miejscu - jeśli do niczego nie dojdzie, będzie można nad ranem otworzyć szampana
i wypić wspólnie za długą i szczerą przyjaźń :)

[nylon1]

OCZYWIŚCIE ŻE JEST MOŻLIWA!!!!!!!!
PO DOBRYM SEKSIE, WSZYSTKO WYDAJE SIĘ REALNE:)

mozliwa..ale pod warunkiem..

[pan_z_wasami]

ze:
a. jedno jest malo atrakcyjne.
b. sa rodzenstwem
c. jedno preferuje wlasna plec.

wtedy na drodze do przyjazni nic nie stoi.

ten temat już był maglowany..

[giulianov]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=150&w=52815993&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=74997949&a=74997949

To moj ulubiony tekst

[rangheros]

Filmowy i zyciowy, wtedy gdy jeden z partnerow zrywa znajomosc i
mowi "zostanmy przyjaciolmi". :-)))

Moja najlepsza przyjaciolka jest moja zona. Nie spodobaloby sie jej,
chyba, gdybym sobie znalazl przyjaciolke i tak zaprzyjazniony
oswiadczyl pewnego dnia -"wiesz kochanie chcialbym z moja
przyjaciolka wyjechac na tydzien do Grecji, bo ona ma (np.
odpowiednie wpisac) obecnie lekki dolek i to jej mogloby pomoc"...

Nie ma tego typu przyjazni sa kolezanki - blizsze lub dalsze, ale
tylko kolezanki.

A czy ktoś chciałby, aby...

[sonix24]

jego żona (mąż) miał/a przyjaciela(przyjaciółkę)?

[tijgertje]

Pewnie, ze jest mozliwa:-) Mam dwoch super przyjaciol, jeden mi sie
kiedys nawwet podobal, ale ze mlodzy, to w gre nie wchodzil. Drugi
calkiem nie w moim typie, choc dziewczyny sie za nim zawsze
uganialy, ale ze mna to tylko gadac chcial:-) Jakos zawsze z facetmi
latwiej sie dogadywalam i tych dwoch znam juz kupe lat,
pozakladalismy wlasne zwiazki w miedzyczasie i nadal moge z nimi
gadac na tematy, naktore z mezem czy najlepsza przyjaciolka nie mam
odwagi:-) I nawzajem. Wcale mi nie przeszkadza, jak za konfecjonal
musze robic;-)

[pubelka]

julia0001 napisała:

> mozliwa jest czysta przyjazn
> damsko - meska...czy zawsze cos bredzej czy pozniej zacznie sie
> dziac...?

Co to znaczy "czysta przyjaźń" ?
Jeśli coś "prędzej czy później zacznie się dziać" to już nie będzie
przyjaźń czysta tylko brudna? :-)

Droga Julio0001, sądzę, że masz bardzo mało lat (to nie jest
zarzut! :-)) Jak trochę pożyjesz, to sama zobaczysz. I wtedy nie
będziesz zadawała takich pytań :-)

[kamilla77a]

teoretycznie - jest możliwa
tylko, co po teorii, jęsli praktyka i życie mówią co innego?..

[julia0001]

Nie mam az tak malo lat, bo 24..:) spotkalam swoja bratnia dusze,
gorzej, ze meska...Ale nie chcialabym stracic tej znajomosci, i
wiem, ze bywa roznie, sama mialam przyjaciela, wiele lat, to byla
najpiekniejsza przyjazn na swiecie, rozumienie sie bez slow, zero
podtekstow...rozmowy dnie i noce, rozumial mnie, wiedzial jak
pocieszyc...odszedl...gdy upewnil sie ze napewno nie bedzie z tego
milosci...bolalo, jakbym stracila czesc siebie, przeciez mozna
kochac mezczyzne jak przyjaciela...i po wielu latach znow zamarzylo
mi sie zasmakowac przyjazni damsko-meskiej, spotkalam kogos Kto mi
imponuje , fascynuje i ciekawi jako czlowiek, ale on...on chyba
niestety, zwabia mnie na sam na sam na Malibu, upic sie,
sprawdzic?...Mam wielu kolegow i wiem ze zarty z podtekstami sa jak
najbardziej normalne o ile wszystko dzieje sie w sferze
slow...wszystko zaczyna sie w glowie, niebezpieczne to...czy
mozliwe? Nie chce zwiazku, czegos wiecej...

[szarrak]

"Przyjaźń damsko-męska jest możliwa jedynie przy ordobinie fizycznej antypatii".

[n_nicky]

Możliwa. Z moim przyjacielem znam się od urodzenia (nasi rodzice to
przyjaciele), wychowywaliśmy się razem, w dzieciństwie jeździliśmy razem na
wakacje, chodziliśmy do tych samych szkół. Dzisiaj studiujemy w różnych
miastach, ale nadal gdy się spotykamy, rozumiemy się bez słów ;)

[qw994]

Ja w stosunku do jakiegokolwiek mężczyzny zawsze zachowuję się
inaczej, niż w stosunku do kobiety. Tak więc z mojej strony "czysta"
przyjaźń nie jest możliwa.

[skrzydlate]

możliwa, przerobiłam, ćwierć wieku sympatycznej męsko-damskiej
przyjaźni/znajomości (różnie między nami bywało, przerwy tez były) mam za sobą,
pomimo ze oboje nie jesteśmy cnotliwymi istotami :)))

[e_mka1]

czasem mi się zdaje, że możliwa, a czasem że nie. Mam przyjaciela,
ktorego uwielbiam, z ktorym chciałabym coś więcej (tak mówi moje
serce) a jednocześnie wiem, że to nie możliwe (tak myśli mój rozum).
I w zalezności od tego kto ma głos - to jest mozliwa lub nie :-) Jak
serce dochodzi do głosu to są awantury, sceny zazdrości, próby
uwodzenia, zrywania, taka huśtawka emocji; jak rozum to bardzo sie
ciesze, ze mam kogos takiego jak mój przyjaciel, że przetrwaliśmy te
wszystki burze. Zazwyczaj jest tak ze po akcjach, próbach wymuszania
jakiś deklaracji, zrywaniu, uświadamiam sobie, że nie chce go
stracić. I ze przyjaźń jest OKI. Wtedy koniecznie chcę ją
zdefiniować. Nadać jej jakie ramy, zasady, określić co nam wolno a
co nie. Co sie nigdy nie wydarzy. On nie nie lubi tego. Nie lubi
słowa NIGDY. Znamy sie 4 lata. Na początku było coś wiecej, potem on
sie wycofał ale nie chcial mnie tak do końca wypuścić. Nazywał naszą
znajomość jako przyjaźń z nutką erotyzmu ;) Mnie to wkurzało.
Męczyłam się, bo chciałam czegoś więcej. Robiło sie coraz mniej
ciekawie. Jak już straciłam nadzieje (po ok. 2 latach), związałam
się z innym facetem. Niedawno sie rozstaliśmy. I jakos tak jedyną
osobą w moim zyciu jest mój przyjaciel, wiem że moge na niego
liczyć, chce zeby był zawsze. Mam wrażenie ze miłość jest strasznie
krucha a przyjaźń trwa bez końca. Kocham go ale boje się, że by nie
wyszło. To on zaszepił we mnie ten strach i zycie tak ogolnie też.
Boje się, że miłość tak naprawde nie pokonuje wszyskich przeszkód. A
przyjaciół przecież można kochać.

Pozdrawiam

[sufit10]

Jest możliwa ale bardzo rzadka. Przyjaźń to więcej niż miłość.
Mężczyźni szukają zwykle przyjaźni a znajdują tylko miłość. Tylko
tyle potraficie nam zwykle ofiarować drogie Panie. To pewnie i tak
dużo, ale chciałoby się więcej.

[julia0001]

Jak widze taka przyjazn to wielkie wyzwanie...cos trudnego,
niebezpiecznego...moze bolec, byc tragicznie niespelniona
miloscia...a w ktorym momencie przekracza sie granice przyjazni, gdy
zaczyna byc jut troszke wiecej...

[janneke]

Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie.
I TAK i NIE...

Wiem- niestety-stety z autopsji.
Za jednego z moich wieloletnich przyjaciół za miesiąc wychodzę za mąż :o)

Niestety, bo zawsze po pewnym czasie okazywało się, że ktoraś ze stron zaczyna
traktować znajomość jako coś więcej albo dąży do rozkochania w sobie tej drugiej
osoby albo... odchodzi i po tygodniach, miesiącach milczenia czy dziwnego
zachowania dowiaduję się, że chodziło o uczucie przez duże U. :( Do tej pory mi
przykro kiedy przypominam sobie te sytuacje.

Oczywiście i z mojej strony zdarzył się taki "wypadek przy pracy". Ja też
zakochałam się kiedyś na zabój w moim przyjacielu.. ale niestety on nie był w
stanie odwzajemnić moich uczuć, co nie przeszkadzało mu wykorzystać moją
naiwność i chęć zrobienia dla niego niemal wszystkiego.. (pewnie zaraz komuś do
głowy przychodzi seks ale zapewniam, że akurat nie w tym rzecz i nie to mam za złe).

Więc reasumując - nie wierzę, bo mi się nie udało. Ale wiem też, że wiele osób
może mi zaprzeczyć i udowodnić, że taka damsko-męska przyjaźń jest możliwa- więc
szczerze im gratuluję.

Ale powiem też TAK- jest możliwa - bo mam pewnego wspaniałego przyjaciela -
faceta - ale jest... gejem :D:D:D

Jestem gejem, mam przyjaciółkę

[odowk]

jest mężatką, oni oboje o tym wiedzą i mnie akceptują. Oczywiście do
niczego "nie dochodzi", bo nigdy nie będę uprawiał seksu z kobietą,
bo taki seks nie mieści mi się w głowie. A przyjaźń może istnieć i
być szczera i miła...

[janneke]

no własnie :)) ja też już prawie mężatka i moim przyjacielem, własciwie naszym
jest chłopak gej- i tylko taka damsko męska mieści mi się w głowie :|

[julia0001]

A mi sie zamarzyla taka przyjazn...i chcialabym sprawdzic czy jest
mozliwa, z mojej strony wiem ze tak....z jego niestety nie jestem
pewna...ale nie ma chyba innego wyjscia jak sie przekonac? spotkac...

[kr_ka_11]

ja wierze w taka przyjazn, sama mam przyjaciela od lat z ktorym nigdy nie bylo
zadnych podtekstow przyjaznie sie z jego dziewczyna, on z moim chlopakiem. moj
facet tez ma przyjaciolke od liceum z ktora tez nigdy ich nic wiecej nie laczylo.

[sznytka.pl]

No, ale gej to nie mezczyzna.

[a.part]

ja jej nie doświadczyłam, prędzej czy później znajomości przestały być czysto
przyjacielskie

[julia0001]

Wszystko przez granice plci...co kobieta a co mezczyzna...jakby nie
mozna byla ujac jednakowo...czlowiek

[jakas_kobietka]

zawsze w to wierzyłam - tzn. w czysto przyjcielską przyjaźń męsko-damską - ale
jeśli chodzi o doświadczenie, to nie, nigdy mi się nie zdarzyło, zawsze..
wiadomo, ktoś się 'zabujiwał'.

[agamadrid]

jasne ze jest mozliwa:) i to jaka:P
miałam (mam?) takiego przyjaciela lepsiejszego od całego tabunu bab:)
cale przedszkole i podstawowke sie przyjaznilismy... opowiadalismy
sobie sekreciki spedzalismy razem czas po szkole, uczylismy sie
calowac na sobie nawzajem z jezyczkiem, po doroslemu,
jak na filmach:D co by nie dac plamy z naszymi pierwszymi milosciami
potem nasze drogi jakos sie rozeszly inni znajomi(nasze miłoscie
miały tez inne towarzystwo pozatym stawaly sie zazdrosne)
liceum,studia w innym miescie potem praca on slozba wojskowa w
jednostce na drugim koncu polski...kontakt sie urwal... po 10 latach
spotkalismy sie przypadkiem na plazy w sopocie... ja bylam ze
znajomymi na wczasach, on z kolega urwal sie na dyskoteke z
jednostki... spotkalismy sie na tej samej dyskotece... przegadalismy
reszte nocy i do rana nadrobilismy cale 10 lat znow potrafilismy
sobie nawzajem wpasc w slowo, odgadnac mysl w locie, bez trudu
odnlezlismy w sobie tamtych szczeniakow ktorzy kiedys potrafili
rozmawiac o wszystkim tylko nie o uczuciach do siebie nawzajem...
tej nocy powiedzieleimy sobie wszsytko i z dyskoteki wrocilismy jako
para:) ja przedluzylam wakacje, on odebral zalegle 2 miesiace
urlopu, pojechalismy do naszego miasteczka pod krakowem:) w
pierwszym tygodniu przetestowalismy wwszystkie znane nam pozycje i
odwiedzilismy wszystkich starych znajomych...NIKT nie dziwil sie ze
widzi nas razem po tylu latch NIKT wszyscy zgodnie twierdzili ze
jestesmy razem juz tyle lat od przedszkola a nie mielismy ze soba w
ogole kontaktu przez 10 lat... 2lata dojazdow do siebie
nawzajem.kursy co tydzien -dwa, miedzy krakowem, gdanskiem i
warszawa...zrezygnowalismy dla siebie nawzajem on z zabawy w
zolnierza w gdansku ja z dobrej pracy w warszawie... wrocilismy do
krakowa by byc ze soba niestety bardzo krotko to trwalo:/
zaczely sie mieszac 3-cie osoby i jak to zwykle bywa na dlzusza mete
to drazni, maci spokoj i zabija szczescie...
klotnia -rozstanie -rozjechalismy sie znowu gdansk-warszawa
znow nie mamy ze soba kontaktu...moze za 10 lat:/

[wielo-kropek]

Temat powtarza sie tutaj juz ktorys raz z kolei. Od siebie
powiem tak. W taka przyjazn nie wierze. Jedynie wtedy jest ona
mozliwa jesli czlowiek jakies "jarzmo" na siebie przyjmie. Np.
ozeni sie, ma zone ktorej nie chce zdradzic itp. W takich
przypadkach czysta przyjazn moze istniec. W wolnym stanie nie,
chyba ze przyjaciolka zupelnie sie nie podoba, ale po co sie
wtedy z taka "brzydka" przyjaznic?

Ja nie wierzę, ja wiem ;)

[the_mariska]

Od dziecka wychowywałam się otoczona w większości facetami i przez sporą część
życia przyjaźniłam się głównie z nimi (choć z dziewczynami też). Z jednej z tych
przyjaźni po trzech latach wyszedł bardzo nieudany związek, ale do tej pory mam
dwóch naprawdę dobrych przyjaciół, co do których jestem pewna na 100%.

Jeden z nich jest singlem, ja też jestem singielką i sporo osób się zastanawiało
czemu właściwie nie jesteśmy razem. Mało kto rozumie, że on jest dla mnie po
prostu jak brat. Spędzamy razem mnóstwo czasu, jesteśmy wobec siebie strasznie
szczerzy (nawet w przykrych sprawach) i po prostu nam obydwojgu ten układ jak
najbardziej odpowiada. Do tego stopnia, że możemy spać kompletnie pijani w
jednym łóżku i dobrze wiemy, że do niczego nie dojdzie. W to, że któreś z nas
się zakocha też jakoś nie wierzę, bo brata się po prostu kocha, a nie się w nim
zakochuje :)

I wiecie co? Taki przyjaciel to ogromny skarb :) I życzę każdej z was takiego ;)

[wielo-kropek]

No, jezeli on juz jest tak jak brat, a ty jego siostra, to nie
wypada tego naruszac. Pewnie odkrylas sie mu wczesniej o
wszystkim (no, wystarczajaco duzo), a on sie "zrazil" (biedaczek) i
nie ruszy ciebie. Moze jestes nie atrakcyjna dla niego i woli
miec ciebie za przyjaciolke (bo za swoja dziewczyne poprostu nie
chce). Wiem, wiem, jestes piekna tez. Tylko czy dla niego tez
jestes? Jako przyjaciolka napewno.

[julia0001]

Temat sie powtarza bo jest jak najbardziej aktualny, ja mam jednego
przyjaciela, zawsze go mialam, ale balam sie z nim byc blizej, ze
wzgledu na zazdrosc mojego narzeczonego stracilam dwoch cudownych
przyjaciol...ale jak to bywa z przyjaciolmi, mozna sie nie widziec
lata a jednak zawsze cos miedzy nami istnieje, i moga mijac lata ale
my i tak czujemy sie ze soba jakbysmy sie zobaczyli wczoraj. Mam
przyjaciela, ktorego mialam zawsze, ale unikalam go, on zarowno mnie
tez...ale postanowilam odzyskac nasza przyjazn, tak potrafimy sie
napic do upadlego, gdy jestesmy razem w towarzystwie zawsze siedzimy
obok siebie, on trzyma reke nade mna, moge mowic mu Kochanie, on
moze calowac moje rece...totalna fascynacja soba, zachwyt...teraz
rozmawiamy na gadu codziennie rano, i wieczorem, on samotny, ja
zajeta, z szacunku do samych siebie wiemy ze nigdy nic z tego nie
bedzie, ze nic wiecej, moj narzeczony jest zazdrosny, teraz
przyjaciel przyjezdza do Nas, to tez przyjaciel mojego narzeczonego,
zawsze tak wychodzi, cokolwiek by nie bylo...ze usiadze obok mnie,
ze wieczor bedzie nasz...reszta swiata odchodzi w zapomnienie, ale
to bratnia dusza, Ktos mi bardzo bliski, nigdy bym go nie pocalowala
nawet nie chciala ani on mnie, ufamy sobie, mowimy wszystko, on
bardzo pilnuje granic jak i ja...to jedna moja przyjazn...

[alliyahh]

the_mariska napisała:

> I wiecie co? Taki przyjaciel to ogromny skarb :) I życzę każdej z was takiego ;

Na razie jest ok, bo on jest singlem. A jezeli znajdzie swoja druga polowke, te
wlasciwa kobiete na cale zycie? Jezeli tej kobiecie nie bedzie sie podobac to,
ze laczy was taka silna wiez?
Ja bym nie chciala, zeby moj mezczyzna mial taka przyjaciolke jak Ty. Dla mnie
taka wiez duchowa, jest o wiele gorsza niz zdrada fizyczna. To ja mam byc
kochanka i przyjaciolka w jedym dla mojego partnera. Tylko ze mna powinien
dzielic najbardziej intymne mysli i uczucia, z nikim innym. Dla mnie idealny
zwiazek to taka wlasnie jednosc z partnerem, takie totalne stopienie na
wszystkich poziomach. Nie ma miejsca na inne kobiety, z ktorymi dzieli
jakakolwiek intymnosc (nawet czysto platoniczna).

[julia0001]

Wiesz...moze masz racje, moze to juz jest cienka granica
zdrady...ale serce weryfikuje nasze wizje milosci, zycia, zwiazku,
on ma kogos, o kim wiem...wiec to jest wszystko czyste, ma kogos
Kobiete ktore go kocha...ale on jej niestety nie, moj narzeczony wie
o nim i o nas wszystko, sam na sam nigdy sie nie spotykamy i tak on
jest dla mnie jak skarb, moze milosc ma wiele wymiarow...zdrada to
dla mnie granica ciala, i coz szukam mu kolezanek jak on to
mowi...fajny facet z zasadami, ja tez mam swoje zasady, cos tam
iskrzy i zawsze bedzie, bo ja jestem kobieta a on mezczyzna...ale z
szacunku dla samych siebie nie spelniamy czasami naszych fantazji
wzgledem siebie.

[polla.k]

Ale miałaś wątpliwości prawda? Chyba dobrze pamiętam Twoje dwa
wątki...

[julia0001]

Watpliwosci w zwiazku z moim narzeczonym...? czy o inne chodzi?:)

[polla.k]

właśnie o te...i o innego mężczyznę, o którym myslałas

[julia0001]

A wiec od poczatku kochalam swojego narzeczonego nad zycie, byl
wszystkim czego pragnelam, on sam wystarczyl mi do szczescia...byl
miloscia mego zycia, wszystko co robilam czym zylam to on. On mial
skarb, ktorego nie docenil...po latach zycia w cieniu, wlasnie przez
innego mezczyzne zaczelam budzic sie do zycia...zaczelam zauwazac ze
istnieja inni mezczyzni, ze wcale nie jestem taka beznadziejna...ze
Ktos na moj widok umiera z zachwytu, czego nie mialam z narzeczonym,
ze komus wystarczy abym byla, ze ja taka jaka jestem...i dalej
nic...nie chce ranic nikogo byc powodem lez...ale serce nie sluga. a
ten inny nie daje spokoju, narzeczony cos czuje , wiec sie stara ale
na ile...?