Warto czy nie warto?

[bertrada]

Czy będąc osobą adoptowaną warto odszukać swoich biologicznych
rodziców? Czy może lepiej dać sobie spokój i żyć jakby nigdy nic?

Wymyśliłam kilka argumentów za:
-zaspokojenie ciekawości
-poznanie swoich genów (np. ewentualnych predyspozycji do chorób)
-dowartościowanie się jakby okazało się, że to porządni świetnie
radzący sobie w życiu ludzie
-poznanie nowych osób i być może zawarcie trwałych przyjaźni

I kilka argumentów przeciw:
-zdołowanie się, jakby okazało się, że to menele
-narobienie sobie kłopotów, jakby tamte osoby nagle za wszelką cenę
chciały się "zaprzyjaźnić", zwłaszcza a pieniędzmi nowego krewniaka
-rozwianie iluzji

Większość tych negatywów można zniwelować np. poprzez zatrudnienie
detektywa, który zbierze informacje, porobi zdjęcia i zostawi
klientowi podjęcie decyzji o nawiązaniu kontaktu. Ale iluzja mimo
wszystko zostanie rozwiana.

Co zrobilibyście, jakbyście znaleźli sie w takiej sytuacji?
Chcielibyście poznać całą prawdę, czy raczej nie?

ps. Zauważyliście, że to mój pierwszy poważny wątek. ;P

[wiarusik]

gdyby to byli menele,to bym sie cieszyl ze nie podzielilem ich losu
i bylbym im wdzieczny
w przeciwnym razie nienawidzilbym ich za to,ze zrobili majatek moim
kosztem,ze tylko im przeszkadzalem

[8n]

ja też.

[free.bzyyk]

w takiej sprawie, moim zdaniem, nie ma warto czy nie warto.
człowiek, kóry sie dowie, że jest adoptowany po prostu musi ich
odszukać. przynajmniej ja bym musiała.

[bertrada]

Ale przyznasz, że można mieć z tego tytułu więcej kłopotów niż
pożytku. ;P

[free.bzyyk]

z tym sie zgadzam jak najbardziej:)

[eluch_a]

Nie wiem. Dla mnie ojciec to ten, który mnie wychował, a nie ten,
który spłodził. Analogicznie by było z matką.

[simply_z]

nie wiem ale pewnie by mnie to nurtowalo i zaczealbym szukac.

[jakas_kobietka]

> nie wiem ale pewnie by mnie to nurtowalo i zaczealbym szukac.

też.

[bertrada]

Masz rację, ale ciekawość to jednak zostaje.

[menk.a]

Do tych za dodałabym jeszcze.. szukanie swoich korzeni, więzi z kimś, od czyjej
krwi pochodzisz. To niezwykle ważna potrzeba częstokroć.

A przeciw... biologiczni rodzice może wcale nie pragną tego kontaktu.

Nie zrobiłabym, bo jestem córką swoich rodziców.;)

[bertrada]

> A przeciw... biologiczni rodzice może wcale nie pragną tego
kontaktu.

A kto by się ich pytał o zdanie. Nawet według prawa nie mają
możliwości decydowania o tym czy nawiązać kontakt czy nie. ;D

> Nie zrobiłabym, bo jestem córką swoich rodziców.;)

Bez względu na podjętą decyzję, zawsze nią będziesz.

[menk.a]

Mają obowiązek nawiązać kontakt z dzieckiem, które sprowadzili na świat i
zrzekli się praw rodzicielskich? To tak prawnie.
A psychicznie: dzieciak sam siebie naraża na rozczarowanie, bo biologiczni
rodzice nie chcą pamiętać i nie chcą kontaktu. Odrzucenie jest chyba
najboleśniejsze. Więc wtedy nie warto...;)

czy kobiety

[widokzmarsa]

,jak wiadomo 10% dzieci z małżeństw jest zrobionych nie przez ojca, powinny
powiedzieć dziecku kto jest ojcem?

[bertrada]

Nie wiem. Załóż wątek na ten temat to otrzymasz wiele
konstruktywnych odpowiedzi. ;P

Ale taka szczerość mogłaby pomóc uniknąć ewentualnego kazirodztwa.
Podobnie jak szczerość w przypadku adopcji. Zapomniałam o tym
napisać w argumentach na tak. ;D

[bura.kocica]

ja koniecznie chciałabym ich odnaleźć

[bertrada]

A ja mam właśnie watpliwości. I nie jestem pewna czy chcę.

[eluch_a]

A czemu: koniecznie?
Ja już wyżej napisałam, że moim tatą jest ten, który mnie wychował,
łaził na wywiadówki i nauczył jeździć na rowerze dwukołowym, a nie
ten, który przespał się z mamą, a potem mnie nie chciał. Nie
interesuje mnie czy nie chciał, czy nie mógł...

[bertrada]

A nie chciałabys wiedzieć kim jest, co robi, co masz w genach, jakie
jest twoje przyrodnie rodzeństwo, kuzymi i krewni?

[eluch_a]

Nie, skoro jego nigdy nie obchodziło kim jestem, co robię, co czuję.
Poza tym ja mam tatę, tatę ma się jednego.

[eluch_a]

Aha, poza tym ja wiem, kto zacz ten facet, mama mi mówiła, mam
zdjęcia, nawet jestem do niego bardzo podobna fizycznie.

[widokzmarsa]

niedługo testy na zgodność genetyczną będą w każdym telefonie. A teraz wciąż
trzeba pytać i czekać:)

[bura.kocica]

Myślę, że kierowałaby mną głównie ciekawość i podchodziłabym do
teoretycznie odnalezionych rodziców z dystansem. Zapewniłabym
rodziów, którzy mnie wychowali, czyli tych prawdziwych, że robię to
tylko z ciekawośći , i że to oni sa dla mnie prawdziwą rodziną.

[bertrada]

Taka rozwiązłość w tym świecie sie rozpanoszyła, że za każdym razem
gdy zaczyna sie z kims chodzić to trzeba zainwestowac w genetyka. ;D

Mimo to ani trochę mnie to nie przybliżyło do uzyskanie odpowiedzi
na pytanie, czy zawracać sobie głowę spotkaniami rodzinnymi czy
nie. ;P

[eluch_a]

Już ci powiedziałam, że nie. A w zasadzie znam problem, powiedzmy,
od wewnątrz.

[bertrada]

Ja tez znam problem od wewnątrz. Stąd te przemyślenia i ten wątek. ;P

[eluch_a]

No, tak. U mnie w zasadzie nie jest tak do końca jak w pierwszym
poście, ponieważ moja mama jest moją mamą biologiczną.

[bertrada]

Ojcem, który mnie spłodził i olał tez bym się nie przejmowała. W
końcu szczera rozmowa z matka i obejrzenie ewentualnych zdjęć
zaspokoiłyby moją ciekawość. Ale dowiedzenie się czegokolwiek o
biologicznych rodzicach, o których nikt z mojego otoczenia nic nie
wie to inna sprawa.

[eluch_a]

Najzabawniejsze, że mój tata zawsze był dla mnie dużo łagodniejszy
niż matka, pomimo że nas nie łączyły więzy krwi. Jeśli jako dziecko
coś zmalowałam i dostawałam opieprz od mamy, to tatę miałam po
swojej stronie :)

[bertrada]

Bo to nie zależy od więzów krwi tylko od osobowości. A poza tym
ludzie maja większą śmiałość do własnych dzieci niż do cudzych.
Nawet jeśli to dziecko współmałżonka. I po trzecie, faceci
najczęściej nie zajmuja się problemami z dziećmi tylko wolą pełnic
role tego fajnego i od zabawy i mieć święty spokój. ;D

[avital84]

Wydaje mi się, że każda osoba, która ma świadomość tego, że jest adoptowana
odczuwa naturalną potrzebę poznania swoich rodziców albo chociaż dowiedzenia się
kim oni są.

[bertrada]

Pewnie, że każda, ale taka wiedza niesie tez ze sobą pewne
zagrożenia. Stąd moje wątpliwości.

[avital84]

Jasne, że niesie. Ale wydaje mi się, że w ludziach jest coś co każe olać te
zagrożenia w takich sytuacjach.

[panileonowa]

swietnie radzacy sobie ludzie nie oddaja swoich dzieci do adopcji
wiec argument, ze mozna sie dowartosciowac odpada zdecydowanie.
Akurat wiem z autopsji jacy ludzie pozbywaja sie dzieci (ewentualnie
jakim ludziom odbierane sa dzieci). pozostaje wiec tylko opja
rozwiania iluzji

[bertrada]

Właśnie ten argument najmocniej do mnie przemawia. ;D