Slub i Wesele bez rodziców..:/

[mona_bez_ogona]

Witam, jestem nowa, ale forum czytam już dość długo.Otóż ja z moim
narzeczonym zawsze marzyliśmy o ślubie we dwójkę na plaży daleko
stąd. I taki też ślub organizujemy sobie na Karaibach.
Problem polega na tym, że nasi rodzice nie rozumieją,że tę
najważniejszą chwilę życia zamierzamy spędzić we dwoje bez świadków.
Nasi rodzice wyobrażali sobie te chwile inaczej.Jak ich przekonać,
że ten najważniejszy dzień w życiu powinniśmy spędzić, tak jak sobie
zamarzyliśmy? Nie chcemy urazić rodziców, ale nie chcemy równiez
rezygnowac z marzeń...

[kreatywni]

Może jednak kompromis i zaraz po powrocie zoorganizujcie jakąś uroczystość dla rodziców? Cywilka lub uroczysta kolacja? A może ślub humanistyczny? To wydaje się być najlepszym pomysłem.

Pozdrawiam

[mona_bez_ogona]

Już proponowaliśmy takie rozwiązanie: uroczysta kolacja dla
najbliższych po naszym powrocie. Ale rodzicom to rozwiązanie się nie
podoba: oni chcą byc na naszym tradycyjnym ślubie, a my nie mamy
zamaru zawierać tradycyjnego ślubu; chcemy ten czas spędzić tylko we
dwoje i koniecznie mieć ślub cywilny na plaży ( nie będZie
kościelnego, ponieważ nie jesteśmy wierzący).

Jesteście egoistami

[dan3iger]

Dla rodziców dzieci są najważniejsze na świecie. To dzieki nim jeteście na
świecie, to oni byli przy Was jak uczyliście się chodzić, mówić, siedzieć.
Poświęcali się dla Was. Byli z Wami jak byliście chorzy. A Wy w swym egoizmie
chcecie ich pozbawić obecności w jednym z najważniejszych momentów w Waszym
życiu "bo tak". Brak słów.

Też kiedyś myślałam

[lubie.garfielda]

że ślub jest dla młodych... "bliscy" nauczyli mnie że ślub to impreza dla innych.

Pozdrawiam
mężatka na której ślub teściowa zaprosiła osobe niemile widzianą przez młodych, a myśmy to przełkneli bo mama/teściowa jest ważniejsza niż tamta osoba

Nie, nie są...

[acinetobacter]

I co z tego. Teraz są dorośli. To byty niezależne. A jeśli rodzice i
rodzina to tracycjonaliści i xianie - to juz ich problem. Nie
przejmujcie się pierdołami. Na Karaiby! I bawić mi się dobrze! ;)

[bubster]

skoro rodzice się na dzieci zdecydowali, to rodziców obowiązek jest
o dziecko dbać, trudno więc mówić o jakimś długu wobec rodziców za
sam fakt urodzenia dziecka!

egiozm wyrażają tu rodzice, narzucając swoje zdanie co do kształtu
najważniejszego dniu w życiu dzieci

[internistka]

popieram zdecydowanie!

[ma-lwina]

Tak dla rodziców to dzieci są najważniejsze... Ale dzieci oddają tę miłość swoim dzieciom - i tak to się kręci.
Zróbcie jak chcecie - po 2 latach straci znaczenie czy wesele było czy nie...

[liisa.valo]

Przepraszam cię, ale twoje podejście usprawiedliwia każdy szantaż emocjonalny i
każde żądanie rodziców. Czy dlatego, że dzięki nim jestem na świecie, mam do
końca życia spełniać ICH marzenia? Ja się na świat nie prosiłam i nie muszę być
dozgonnie wdzięczna za to, że na nim jestem. Kocham moich rodziców, ale nie chcę
całe życie zapewniać im pięknych chwil - pięknych w ich mniemaniu.

[tiuia]

Rodzice nie wychowują dzieci nie 'dla siebie', tylko 'dla świata'. A dzieci gdy dorosną, mają prawo podejmować własne decyzje (przypomnijmy - chodzi o ślub czyli jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu).
Jeśli rodzice nie są w stanie uszanować tej decyzji dzieci i jakoś się z nią pogodzić, to sami są egoistami.

co to jest slub humanistyczny?

[pani.jadzia]

[goodwater]

taka impreza robiona przez studentów polonistyki

[sabriel]

Rozumiem marzenia,ale rodzicom może być najzwyklej w świecie
przykro, że ich własne dzieci nie chcą ich obecności na
ślubie.Rozumiem,że nie chce się nielubianej cioci czy
wujka,kuzynki,ale rodziców?

[mona_bez_ogona]

Chcemy spędzić ten dzień tylko we dwójkę... I mamy chyba do tego
prawo, bo to ma być nasz najpiękniejszy dzień w życiu, a nie
rodziców. Chcielibyśmy tylko to jakos wyjasnić, aby im nie było
przykro...

[titta]

Nie jestem przekonana do tego "prawa"... Dzisiaj ludzia -
szczegolnie mlodym, wydaje sie, ze oni i ich potrzeby sa
najwazniejsze, a inni istnieja o tyle o ile sa im potrzebni. To
najzwyczajniejszy w swiecie egoizm. Owocuje on...duza frustracja i
samotnoscia. Szczerez mowiac przy takim podejsciu watpie czy wasz
zwiazek bedzie szczesliwy... Romantyzm minie i zostanie zycie, w
ktorym wiezy miedzyludzkie, wzajemne wsparcie i zrozumienie
najblizszych osob sa niezmiennie wazne. Jak mozna chciec zaczynac
nowe zycie od zrobienia przykrosci rodzica?
Na plazy mozecie miec slub we dwoje dla siebie ( ten, ktory bedzie
wazny dla was). ale oprocz tego jestescie czescia spoleczenstwa i
rodziny, wiec warto pomyslec jak uczynic wasze malzestwo rowniez
wydazeniem rodzinnym.

[princessjobaggy]

Uwazam, ze nie masz racji. To zwykly zwyczaj narzucony przez
spoleczenstwo, ze slub wyglada jak wyglada. Wzielo sie to stad, ze w
wiekszosci przypadkow koszty pokrywane sa przez rodzicow, ktorzy
uzurpuja sobie prawo do podejmowania wszelkich decyzji co do liczby
gosci itd.

Niezaproszenie rodzicow nie ma zadnego zwiazku z egoizmem czy
rozluznieniem wiezow. Slub to wyjatkowy dzien pary mlodej. Rodzice
juz swoj dzien mieli.

[internistka]

Zgadzam się zdecydowanie.
NIestety w wielu miejscach (szczególnie na wsi, ale nie tylko)
pokutuje pogląd, że ślub i wesele są przede wszystkim dla rodziny.
Zawsze zastanawiał mnie fakt, że na większości wesel klimat imprezy
układa się pod upodobania starszyzny: tradycyjne żarcie, prymitywne
zabawy, muzyka disco polo, albo w wersji "deluks" orkiestra
śpiewająca przeboje Rynkowskiego i Czerwonych Gitar. Nic to, że
młodzi czują się jak w skansenie- ważne, żeby ciotka z wujkiem
spocili się na parkiecie przy piosenkach z młodości. uh..ble

[ziggystardust]

Mają prawo do ślubu na plaży. Tak samo jak każdy ma prawo powiedzieć rodzicom: "mam was w dupie". Kwestia decyzji. Jakby rodzice srali na mnie przez całe życie to bym tak pewnie zrobił. Ale zajmowali się mną, pracowali dla mnie, wychowywali mnie, dawali jeść - więc zaprosiłem ich na swój ślub, bo chciałem.

[niespodziana]

fajny pomysł

[acinetobacter]

> Dzisiaj ludzia -
> szczegolnie mlodym, wydaje sie, ze oni i ich potrzeby sa
> najwazniejsze, a inni istnieja o tyle o ile sa im potrzebni.

A czyje potrzeby, jeśli nie idywidualne każdego człowieka, są, dla
tego człowieka, najważniejsze?

> Szczerez mowiac przy takim podejsciu watpie czy wasz
> zwiazek bedzie szczesliwy...

Kasandra się znalazła. Nic nie wiesz o tych ludziach a się
wypowiadasz tak autorytatywnie. To, moja droga, że sama jesteś nudną
i zgorzkniałą babą, bez marzeń, pasji i szaleństwa to nie oznacza,
że wszyscy tacy muszą być. (Miło ci, jak ktoś kto ciebie nie zna
wypowiada tego typu sądy o tobie, slonko?). Pieprzyć tradycję -
skoro komuś nie pasuje to się jej nie przestrzega.

> Romantyzm minie i zostanie zycie

Coraz vbardziej mi ciebie ŻAL...

> Na plazy mozecie miec slub we dwoje dla siebie

Hej Mona. Bierzcie ślub na plaży. Ta baba wam pozwoliła!

Pewni ludzie nadają się tylko do...Bang! Bang!

[jkmjkm]

Nie zapraszaj rodziców ale potem nie ciągnij tez od nich kasy i nie wymagaj
sprawowania opieki nad twoimi dziećmi (no chyba, że to będzie takie
"nowoczesne", czyt. bezdzietne małżeństwo).

[mona_bez_ogona]

Może nauczyć się czytac ze zrozumieniem??? Pisałam, że dzieci nie
zamierzamy mieć i jesteśmy samodzielni finansowo i kasy nie
zamierzamy ciągnąć od nikogo?

[z-zgrzyt]

napisze prawdę, skoro pytasz: widzisz tylko własną doopę, jesteś zwyczajną
egoistką, wypieszczoną przez mamusie i tatusia, i próbujesz jak 5 latka uciec i
schować się bo masz ich już trochę dosyć

tak dorosłą nie zostaniesz, tylko całe życie będziesz dzieckiem szukającym
zachcianek, szukasz przyjemności, uciekasz od opowiedzialności, tylko własna
doopa, nic wiecej

[ziggystardust]

To po co zadajesz głupie pytania na forum? Jak jesteś taka samodzielna, sama podejmij decyzję.

A dzieci to nie zamierzacie mieć pewnie ze strachu, że tak samo się kiedyś na Was wypną jak Wy na swoich ?

Pięknie napisane

[dan3iger]

ziggystardust napisał:

> To po co zadajesz głupie pytania na forum? Jak jesteś taka samodzielna, sama po
> dejmij decyzję.
>
> A dzieci to nie zamierzacie mieć pewnie ze strachu, że tak samo się kiedyś na W
> as wypną jak Wy na swoich ?

[princessjobaggy]

Rzeczywiscie, bardzo pieknie napisane :/
Mieszania kwestii wyboru w sprawie posiadania/nieposiadania dzieci
przez autorke watku nie nazwalabym pieknie napisanym. Co Ci do tego?

[mona_bez_ogona]

Naprawdę, śmieszą mnie ludzie którzy w niechęci do posiadania dzieci
upatrują jakieś traumy, wydarzenia rodzinne itp. Od kiedy to trzeba
mieć powód, aby nie chcieć dzieci?

[dan3iger]

mona_bez_ogona napisała:

> Naprawdę, śmieszą mnie ludzie którzy w niechęci do posiadania dzieci
> upatrują jakieś traumy, wydarzenia rodzinne itp. Od kiedy to trzeba
> mieć powód, aby nie chcieć dzieci?

Jak opinia na forum nie zgadza się z Twoim poglądem to atakujesz i się
wściekasz. Co zatem chcesz przeczytać żeby być zadowoloną ?
"Tak, masz fatalnych rodziców. Są wścibscy i interesują się Twoim życiem. Olej
potrzeby i uczucia rodziców i wyjedź na koniec świata i tam weź ślub". Lepiej?
Statystyki pokazują że ludzie którzy mieli kłopoty rodzinne w swoim domu
częsciej mają opór przed posiadaniem dzieci. A ci co mieli szczęsliwe i udane
dzieciństwo w kochających rodzinach nie mają takich oporów. Nie twierdzę że
KONIECZNIE musi to uzasadniać Twoje decyzje, ale jest BARDZO PRAWDOPODOBNE że
jedno jest skutkiem drugiego. Nikt kto ma normalne kontakty z rodzicami nie
wyrzuca ich ze swojego życia.

[ziggystardust]

Bo to jest tak jak niechęć do jedzenia, niechęć do mycia się, czy niechęć do unikania obrażeń ciała. To jest, niezależnie od teorii jaką sobie do tego dorobisz, nienaturalne.

[mona_bez_ogona]

Ty też jesteś nienaturalny, a żyjesz...

[dan3iger]

mona_bez_ogona napisała:

> Ty też jesteś nienaturalny, a żyjesz...

Twoje argumenty pokazują jak bardzo dojrzałą jesteś osobą.

[princessjobaggy]

Mona, ja bym proponowala, zebys jednak nie zaglebiala sie w zbytnie
dyskusje na tematy poboczne, szkoda energii. Niezla analize Twojej
osoby tutaj przeprowadzono, he he.

Kto by pomyslal, ze sie tak faceci potrafia emocjami uniesc w
dyskusji. A moze powinnam napisac raczej 'dyskusji'.

[liisa.valo]

Człowieku, dziś nic naturalne nie jest. Jogurt nie jest naturalny i krowa która
dała mleko na ten jogurt.

[internistka]

raczej nie da się przetłumaczyć. Trzeba robić swoje. A rodzice muszą
to zrozumieć. Myślę, że propozycją imprezy "po" daliście dowód
troski nie tylko o swoje podwójne tete-a-tete na plaży.
W końcu to Wasz dzień i Wasze święto i macie prawo spędzić je jak
sobie wymarzyliście. Powodzenia!

[moniakos1]

każdy ma prawo do realizacji własnych marzeń, rozumiem rodziców al
erodzice widac nie rozumieją was i ma być tak jak oni chcą bo
inaczej sobie nie wyobrazają, kompromis kompromisem ale czasem
trzeba mysleć również o sobie, tymbardziej że chcecie pójść na
jakies ustepstwa ale rodzicom to nie wystarcza, ja nie
rezygnowałabym ze swojego marzenia

[titta]

Czasami to trzeba myslec o innych. bo niektorzy mysla o SOBIE caly
czas. Marzenia marzeniami ale trzeba sie zastanowic jak je
zrealizowac aby inni tez byli zadowoleni.

[krzysztof-lis]

> Czasami to trzeba myslec o innych. bo niektorzy mysla o SOBIE caly
> czas.

Kiedy dzieci chcą mieć ślub na plaży wbrew rodzicom, to jest źle. Dzieci są
egoistami.

Kiedy rodzice chcą, żeby dzieci miały ślub tradycyjny, wbrew dzieciom, to jest
dobrze. Trzeba pomyśleć o rodzicach.

Ciekawostka.

Już na początku małżeństwa ulegać rodzicom? Przecież ślub to właśnie ten
symboliczny moment, gdy się człowiek usamodzielnia...

[malabju]

krzysztof-lis napisał:

> > Czasami to trzeba myslec o innych. bo niektorzy mysla o SOBIE
caly
> > czas.
>
> Kiedy dzieci chcą mieć ślub na plaży wbrew rodzicom, to jest źle.
Dzieci są
> egoistami.
>
> Kiedy rodzice chcą, żeby dzieci miały ślub tradycyjny, wbrew
dzieciom, to jest
> dobrze. Trzeba pomyśleć o rodzicach.
>
> Ciekawostka.
>
> Już na początku małżeństwa ulegać rodzicom? Przecież ślub to
właśnie ten
> symboliczny moment, gdy się człowiek usamodzielnia...

nareszcze ktoś to zauważył

albo średnia wieku osób tutaj ospwiadających tekstem typu -
jesteście egoistami ma ponad 50 lat albo jacyś bez pasjii jesteście.

co ma bycie częścią społeczeństwa do wzięcia "ślubu z rodzicami"
któr pewnie w mniejszym lub większym stopniu byłoby typu zastaw się
a postaw się

nie rozumiem tez kwestii egoizmu w tym temacie, czy oni biora ślub
ze sobą czy z rodzicami? bo niektóre odpowiedzi wyglądają tak jakby
dziecko ktore się urodziło ma mi do końca życia usługiwać i słuchac
sie mnie, ja raczej nie jestem częścią takiego społeczeństwa i oby
moja córka też nie była..

a na twoim miejscu jechałabym na tą plażę i cieszyła się tym jedynym
i najpięknijszym dniem w życiu ,

[wyssana.z.palca]

rozumiem Twoich rodzicow. mojej mamie jak powiedzialam, ze ja
koscielnego miec nie bede, to nawet nie chodzilo jej nawet o kwetsie
wiary, ale o "przejscie sie" w bialej sukni, welonie po kosciele..
no coz, takie juz uroki "starszej daty", tradycji i ich wychowania,
zasad im wpojonych.
Ty znasz swoich rodzicow i jednak jezeli to miala byc sprawa, ktora
mialaby Was jakos strasznie poroznic, mieliby sie smiertelnie
obrazic, to zastanowialabym sie jednak czy warto.. na karaiby mozna
pojechac w podroz poslubna :)

[sabriel]

Co innego narzucanie jak ma wyglądać sama uroczystość,kogo
zapraszać,itd.,a co innego obecność rodziców na ślubie(gdy ma się z
nimi normalne kontakty).
Nie jestem specjalnie tradycyjna,ale wydaje mi się, że ślub bez
rodziców to trochę tak "nieładnie".
Zrobisz jak będziesz chciała,pytanie tylko czy warto.

[papuka]

A dlaczego to ma być tylko "Wasz" dzień? Czy to nie jest nazbyt samolubne?
Wchodzicie nawzajem do swoich rodzin i uważacie ze w ten sposób nie dajecie
sygnału że macie gdzieś swoich rodziców? Bo to jest tylko Wasza sprawa? Wasz
ślub to jest także sprawa rodziców, dla nich to tez jest bardzo ważny dzień, a
Wy chcecie ich tego pozbawić.

[manienstwo]

Skoro jesteście niewierzący, może warto pomyśleć o ślubie humanistycznym? W
końcu ślub cywilny to tylko formalność, podpisanie papierka, a ślub
humanistyczny to zupełnie inna bajka. Może wyglądać tak jak chcecie, w czasie
przysięgi możecie mówić to co czujecie, a nie to co dyktuje wam osoba trzecia.
Rodzicom nie musicie nawet mówić, bo dla nich to pewnie i tak nie będzie "ważne"
(ślub humanistyczny nie ma żadnej mocy prawnej) i po powrocie zorganizować ślub
cywilny i jakiś mały bankiecik ;) Wydaje mi się, że wilk syty i owca cała. A
rodzicom nie ma się co dziwić że chcą nam towarzyszyć w takich chwilach... W
końcu coś i się należy za tyle lat męczarni ;)

[petar]

To nie jest samolubne - w Polsce, w przeciwieństwie do wielu innych
krajów, pokutuje przekonanie, że ślub i wesele to ma być impreza
przewidziana głównie dla gości - rodziny, znajomych, a para młoda ma
się uśmiechać i zabawiać gości, żeby to im "było fajnie".
W pełni popieram ślub tylko we dwoje. I wiem, co mówię, bo na naszym
ślubie oprócz nas byli tylko świadkowie. I to był faktycznie dzień
tylko dla nas.

[titta]

Na calym swiecie i we wszystkich kultorach slob jest wydarzeniem
rodzinnym i a takze spolecznym. NIGDZIE nie jest on zawierany tylko
przez dwoje ludzi - o ile nie sa sierotami lub z jakichs powodow
wykluczeni. Bo slob to wejscie kolejnej osoby do rodziny. Jeslt to
rowniez publiczne (z konsekwencjami spolecznymi i prawnymi)
ogloszenie tego, ze dwoje ludzi od tego czasu jest razem.
Ciekawe, ze dzis ludzie na wlasne zyczenie chca byc wyrzutkami.

[mona_bez_ogona]

Ah, czyli odmawiasz mi prawa do samodzielnego myślenia? Mam robić
coś co wszyscy, tylko dlatego, że... tak robią wszyscy! A jednak
jeśli zrezygnowalibyśmy z opcji ślubu takiego jak sobie wymarzyliśmy
to byłaby rezygnacja z marzeń!!!Ale na szczęście nie będzie.

[titta]

Mylisz samodzielne myslenie z nieliczeniem sie z uczuciami innych.
Nikt ci nie kaze postepowac zgodnie z tradycja czy zwyczajem tylko
uwzglednic w swoich planach dobro najblizszych ci osob. Zobaczysz,
ze jak bedziesz miec swoje dzieci, jak dla ciebie bedzie wazne, zeby
uczestniczyc w waznych wydarzeniach w ich zyciu. Przeciez wspolne
dzielenie radosci to w pewnym sensie to nagroda za wysilek wlozony w
wychowanie.
Ale zrobisz jak chcesz.

[princessjobaggy]

Narodziny dziecka tez sa dla rodzicow wazne. Moze zaprosic ich od
razu na porodowke, zeby popatrzyli.

Jesli kiedykolwiek bede miala dzieci, beda mogly sobie spokojnie zyc
i zrobic sobie slub jaki im sie bedzie zywnie podobal. Bez zadnych
chorych oczekiwan i trucia dupy.

[bambussi]

princessjobaggy napisała:

> Jesli kiedykolwiek bede miala dzieci, beda mogly sobie spokojnie
zyc
> i zrobic sobie slub jaki im sie bedzie zywnie podobal. Bez zadnych
> chorych oczekiwan i trucia dupy.

tak cisię tylko wydaje - a jeśli naprawdę tak będzie, to cóż,
pozostaje współczuć twoim dzieciom...

[princessjobaggy]

bambussi napisał:
>
> tak cisię tylko wydaje - a jeśli naprawdę tak będzie, to cóż,
> pozostaje współczuć twoim dzieciom...

A moze Tobie sie wydaje, ze mnie sie wydaje. Ja zatem wspolczuje
Twoim. Ale co to wnosi do dyskusji?

[hella_79]

nei ma to jak patrzec tylko i wyłączeni na czubek swojego nosa. nikt nie każde wam robić wielkiego wesela i całej tej szopki, ale titta prawidłowo zwraca uwagę na to, ze ślub dwojga ludzi to jest połączenie dwóch rodzin i jakby nie było - jest to również ważny dzien dla waszych rodziców.

prawdę mówiąc, to współczuję Twoim rodzicom - bo wyhodowali bezwzględną egoistkę. nie można żyć tylko dla siebie. na pewno jest bardzo miło rodzicom, ze ich dziecko pojedzie sobie gdzieś w świat i woli mieć jako świadków swojego najważniejszego dnia w życiu obcych ludzi niż ich. i nie chodzi tu o to, ze masz robić wielkie wesele połaczone ze ślubem kościelnym ale o to, zeby uszanować też wolę ludzi, którzy Ciebie wychowali (co jak widać nie do końca sie im udało). kompromis to znalezienie wspólnego zdania a nie stawianie na "widzimisię" którejś ze stron.

[myfanawy]

> jeśli zrezygnowalibyśmy z opcji ślubu takiego jak sobie wymarzyliśmy
> to byłaby rezygnacja z marzeń!!!Ale na szczęście nie będzie.

I tak trzymaj ! A frustratami sie nie przejmuj. Zwykle albo sami nie mieli
odwagi decydowac o sobie i teraz sie zloszcza na tych co potrafia, albo maja
niskie poczucie wlasnej wartosci i obawiaja sie tych, ktozy maja inne poglady i
pomysly na zycie.

[schiraz]

Mona zlituj się. Czyj jest ten ślub? Wasz, nie mamy, taty, teścia i cioci. Jest
WASZ. TY i twój przyszły mąż decydujecie o tym jak on będzie wyglądał. Jak
rodzina chce spędu nad kotletem, to powiedz im, że możesz im tak wyprawić
imieniny. Nie patrz co ci tu gadają na forum, jedzcie na te Karaiby (lećcie
właściwie) i bierzcie ślub jaki sobie wymarzyliście. To ma być WASZ dzień, a nie
spełnienie marzeń rodziny. Po powrocie zaprosisz ich na obiad i tyle,ten kto się
obrazi za takie załatwienie sprawy to znaczy, że źle wam życzył. No bo nie
chciał żebyście spełnili swoje marzenia i byli szczęśliwi, a tego na ogół życzy
się młodej parze.

[eastern-strix]

sorry ale nie masz racji.
mieszkam w UK i tu wiekszosc slubow to mloda para+swiadkowie i przyjaciele.
a to dlatego,ze tu mlodzi ludzie usamodzielniaja sie na dlugo zanim wstapia w zwiazek malzenski i wz wiazku z tym nikt nie oczekuje od nich,ze wyprawia weselisko dla rodzinki za swoje pieniadze. wiekszosc placi za siebie i robia co chca.
a jak placa rodzice to i owszem,jest weselisko. ale to nie jest wiekszosc.

[eastern-strix]

poza tym,moze Ty bys sie czula wyrzutkiem,a to nie znaczy,ze kazdy mysli tak samo.
nie wszyscy sa zwierzetami stadnymi.
na moim slubie bylam ja, maz i przyjaciele, okolo 30 osob. zadnej rodziny a relacje z tesciowa mam bardzo dobre.

to,ze ktos urodzil sie w danej kulturze nie znaczy,ze ja automatycznie przejmie jako swoja. mi duzo lepiej w UK, w Polsce mialam klaustrofobie,bo wszyscy tu wymagaja,zeby sie wpasowac w szereg.

[daga_1]

Gdyby na slubie mojej córki zabrakło miejsca dla mnie i jej ojca, przy takiej
ilości zaproszonych obcych ludzi, nigdy juz nie odezwałabym się do niej. Nie
jestem mściwa, ale jak można zaprosić stado przypadkowych ludzi tzw.przyjaciół,
którzy przychodzą i odchodzą i często się zmieniają, a pominąć rodziców, którzy
dali Ci życie, wychowywali najlepiej jak umieli i dla których byłaś wszystkim.
Chyba by mi serce pękło. No chyba, że to był któryś tam z kolei Twój ślub.

[internistka]

titta nauczy się dobrze po polski, bo na razie ze względu na poziom
ortografii nawet najrozsądniejsze argumenta nikogo nie przekonają .
I raczej spierałabym się, że NIGDZIE nie zawiera się ślubu tylko we
dwoje. hehe

[kkokos]

> W pełni popieram ślub tylko we dwoje. I wiem, co mówię, bo na naszym
> ślubie oprócz nas byli tylko świadkowie. I to był faktycznie dzień
> tylko dla nas.
no, byłam świadkiem na takim ślubie. najsmutniejszy ślub, na jakim w życiu byłam
(a byłam też świadkiem na ślubie córki umierającego człowieka, która to córka
koniecznie chciała z tym ślubem zdążyć przed jego śmiercią). dupa, nie
romantyczność. a małżeństwo przetrwało coś koło dwóch lat.

[uyu]

papuka,
nie przesadzasz? Obudz sie, zyjemy w trzecim tysiacleciu.
To, ze rodzice wydali dziec i na swiat nie daje im zadnego prawa w
ingerowanie w ich dorosle zycie.Dzieci maja spelniac wlasne marzenia
a nie rodzicow. Tym bardziej dorosle. Nie rozumiem dlaczego nie
wystarcza im wystawna kolacja w gronie najblizszych.
Niestety, w zasciankowej Polsce, jest inaczej.
Odnosze wrazenie, ze od lat 80 ludzka mentalnosc cofnela sie o kilka
wiekow.
Dodam tylko, ze jestem w wieku tych rodzicow i przeraza mnie
mentalnosc rowiesnikow w kraju.

[titta]

Niektorym sie wydaje, ze "trzecie tysiaclecie" to usprawiedliwienie
dla egoizmu. Rodzice doroslych dzieci nie maja prawa kierowac ich
zyciem. ale trzeba byc strasznym samolubem (efekt wychowania wedlug
mysli "trzeciego tysiaclecia"?) aby bedac doroslym dzieckiem
wykluczac rodzicow ze swojego zycia. I pisze to jako dziecko
(dorosle), a nie jako rodzic.

[princessjobaggy]

Ale kto tu mowi o wykluczaniu? Dziewczyna chce isc na kompromis,
urzadzic uroczyste posiedzenie dla rodzinki, ale dla rodzicow to za
malo. Oni wlasnie sa egoistami, bo najbardziej pewnie przejmuja sie
tym co powiedz inni.

[hella_79]

princessjobaggy napisała:

> Ale kto tu mowi o wykluczaniu? Dziewczyna chce isc na kompromis,
> urzadzic uroczyste posiedzenie dla rodzinki, ale dla rodzicow to za
> malo.

nie, dla mnie to nie jest kompromis - dla mnie to jest "weźcie się odczepcie i jak chcecie, to zrobimy wam to małe przyjęcie, ale na ślubie was nie chcemy" to jestpostawienie na swoim ze strony autorki

[mona_bez_ogona]

papuka napisała:

> A dlaczego to ma być tylko "Wasz" dzień?

Bo to nasz ślub???? I chcemy go spędzić tak jak sobie wymarzyliśmy???

[annajustyna]

Ale przeciez musi byc 2 swiadkow, by slub mial moc prawna?

[mona_bez_ogona]

Oczywiście znasz prawo obowiązujace we wszystkich krajach świata???
A jak bierze się śluby w Las Vegas?
Zapewniam Cię, że nie potrzeba świadków, by zawrzeć ślub.

[wanilinowa]

to było zwyczajne pytanie, niepotrzebnie się irytujesz.

[annajustyna]

Zawsze myslalam, ze obywateli PL obowiazuje prawo polskie (a lsub za granica -
poza UE - bierze sie w konsulacie RP:).

[liisa.valo]

Tak szczerze to ja też.
BTW, Polacy z tymi ślubami z Vegas mają zdaje się jakieś problemy, coś mi się
obiło o uszy, z mocą prawną.

[princessjobaggy]

Prawo polskie obywateli Polski obowiazuje na terenie Polski.

Liisa, slub wziety poza granicami kraju jest tak samo wazny jak
wziety w Polsce. Po przyjezdzie do Polski nalezy jednak dokonac tzw.
umiejscowienia aktu slubu w Urzedzie Stanu Cywilnego, aby slub
zostal oficjalnie zarejestrowany. W tym celu przedstawia sie
tlumaczenie przysiegle zagranicznego aktu slubu i wypelnia jakies
swistki. Tyle.

[liisa.valo]

Aha, dzięki, właśnie coś tak słyszałam niedokładnie jakoś.

[nowaewa]

princessjobaggy napisała:

> Prawo polskie obywateli Polski obowiazuje na terenie
Polski.

Nie tylko, np. na statkach polskich, w samolocie
polskim itp.

>
> Liisa, slub wziety poza granicami kraju jest tak samo
wazny jak
> wziety w Polsce.
Nie.
Mick Jagger zawarl slub z Jerry Hall na Bali w 1990.
Bylam zafascynowana ich slubem, ale co sie okazalo, ich
slub zostal uniewazniony w 1999 roku.
Podobnie niektore gwiazdki we Francji zawarly slub w
Las Vegas, bo to taki slub "pic na wode", nie ma zadnej
wartosci legalnej we Francji. Z reguly faceci z
showbusinessu zawieraja takie sluby, zeby zatrzymac
kobiete, a potem jak im przejdzie to okazuje sie , ze
taki slub jest niewazny.

Po przyjezdzie do Polski nalezy jednak dokonac tzw.
> umiejscowienia aktu slubu w Urzedzie Stanu Cywilnego,
aby slub
> zostal oficjalnie zarejestrowany. W tym celu
przedstawia sie
> tlumaczenie przysiegle zagranicznego aktu slubu i
wypelnia jakies
> swistki. Tyle

No nie tyle, bo jak napisalam, zaden slub zawarty za
granica nie jest wazny, jezeli nie umiejscowiono go w
kraju/krajach, ktorego obywatelami sa obie strony.

[mikronn]

Mój brat miał ślub na Haiti. Po powrocie musieli tylko w USC
przedstawić potrzebne zaświadczenia, w tym tłumaczenie przysięgłe
aktu zawarcia i ślub jest ważny.Umiejscowienie ślubu polega właśnie
na przedstawieniu potrzebnych zaświadczeń ze ślubu dokonanego poza
granicami. Więc nie masz racji.

[d.d.5]

Brawo!
To jest Wasz dzień a nie rodziców.Też jestem pewnie w wieku Twoich rodziców,
ale nie miałabym nic przeciwko takiemu postawieniu sprawy
przez moje dziecko.Ważne jest to, abyście byli szczęśliwi po ślubie,a
nie to żeby rodzina była szczęśliwa w dniu ślubu.

[ptasuawa]

Bardzo dobry pomysł z tym slubem! Przecież to że zrobisz tak jak
uważasz nie znaczy że nie kochasz swoich starych - a oni przecież
chcą żebyś była szczęśliwa, no nie? (tutaj lekki cios poniżej pasa
w przekonywaniu rodziców ;-)) Niestety wielu rodzicom wydaje się że
zadaniem dzieci powinno być robienie dobrze swoim starym, tzn życie
według ich marzeń i wyobrażeń o szczęściu (np. moja mama powiedziała
mi że widzi mnie u boku profesora oksfordu, hehe). To zwykły egoizm -
chęć napawania się widokiem córki w białej sukni, mimo że ta córka w
bieli k.rwuje pod nosem i żałuje że się na to zgodziła. Na szczęście
rodzicom można takie myślenie wybić z głowy - najpierw tłumacząc, a
potem po prostu robiąc po swojemu. Mnie się udało, i dali mi spokój.
Przecież rodzice Ciebie nie pytają o zdanie w swoich wyborach
życiowych, no nie? Nie każesz im jeździć na wakacje na Barbudę
zamiast do Ciechocinka? Bo jakby się czuli gdybyś Ty nagle chciała
rozporządzać ich życiem?

[antekcwaniak]

Nie jestem tradycjonalistą. Nie interesuje mnie ślub kościelny. Z rodzicami
kontakt mam mizerny. Ale jestem ich dzieckiem i w jakiś sposób należy się im
udział w ślubie swojego dziecka. Jak już tak starasz się być "ORYGINALNA" i
musisz brać ślub na Karaibach bez rodziców to odpowiedz sobie na pytanie do kogo
pobiegniesz gdy zostawi Cię Twój mąż, gdy już się sobą znudzicie. Czy Twoi
rodzice nie będą mieli prawa powiedzieć "teraz nas to nie interesuje". Uważam,
że na siłę chcecie być oryginalni. Na Karaibach można wziąć ślub udzielony przez
tamtejszego urzędnika a w Polsce dla rodziców przez polskiego urzędnika.
Rodzicom nie chodzi o kolację, przyjęcie i wypicie alkoholu na Twoim weselu. Im
chodzi o udział w ceremonii. I pewnie nie będą się upierali do ślubu
kościelnego. Bo jak można zmuszać kogoś kto nie wierzy do ślubu przed Bogiem.
Myślę, że to nie jest trudne do ułożenia. I na koniec. Ty pewnie też będziesz
matką. Postaw się w roli matki, która nie widzi swojej córki w takim dniu.

[szadoka]

Oj jak ja bardzo dobrze rozumiem autorke watku...Przeciez beda
przysiegac milos i wiernosc i co tam jeszcze ,sobie a nie rodzicom ,
wojkom, ciotkom i calej bandzie innych ludzi. Uwazam te wszystkie
staropoilskie witania chlebem i sola i wodeczka za odrazajace i
sztuczne. To jest dzien panstwa mlodych i maja prawo spedzic go tak
jak chca a nie usmiechac sie sztucznie za stolem do rodziny, ktora
widza raz na pare lat.
Niestety sluby i wesela wygladaja czesto tak jak wyobrazaja sobie to
rodzice mlodych, bo wypada, bo taka jest tradycja, bo jak nie to
strzelimy focha...

[eeela]

Uwazam te wszystkie
> staropoilskie witania chlebem i sola i wodeczka za odrazajace

Tak, witanie chlebem i solą jest odrażające, a tańce w kwietnym naszyjniku na
Karaibach już nie. Bo oni tam na tych Karaibach to lepiej się na wszystkim
znają, głupota się nie pleni, przestępczość całkowicie wygasła, a siła waluty
przebija wszystko. Nie tak jak u nas, gdzie na każdym rogu obrywa się nożem,
pieniądz pada, a na weselach serwuje się obleśnie chleb i sól na przywitanie,
jakbyśmy ledwo małpie spod ogona wyszli.

[princessjobaggy]

eeela napisała:
>
> Tak, witanie chlebem i solą jest odrażające, a tańce w kwietnym
naszyjniku na
> Karaibach już nie. Bo oni tam na tych Karaibach to lepiej się na
wszystkim
> znają, głupota się nie pleni, przestępczość całkowicie wygasła, a
siła waluty
> przebija wszystko. Nie tak jak u nas, gdzie na każdym rogu obrywa
się nożem,
> pieniądz pada, a na weselach serwuje się obleśnie chleb i sól na
przywitanie,
> jakbyśmy ledwo małpie spod ogona wyszli.
>

Aaa tam, jak czesto Ci sie zdarza, przesadzasz. Dodajesz cala
ideologie do zwyczajnego upodobania badz jego braku.

[eeela]

> Aaa tam, jak czesto Ci sie zdarza, przesadzasz. Dodajesz cala
> ideologie do zwyczajnego upodobania badz jego braku.

Lubie przesadzac, to po pierwsze :-) Po drugie, okreslanie zwyklego
obyczaju (w ktorym nic nie smierdzi ani nikt nie
rzyga) 'odrazajacym', moim zdaniem jest dalekie od 'zwyklego
upodobania', a zbliza sie raczej do kategorii 'uprzedzenia'.

[otrzewna]

dobrze napisane, dla mnie rozwniez atrakcyjny jest tego typu slub
ale... wlasnie pozostaje to ale ktore trafnie opisales, pozdr
wszystkich narzeczonych ;)

[aamg]

Ciekawa jestem bardzo: bez świadków również? I ten ślub będzie ważny?

[mona_bez_ogona]

Tak, będzie ważny.

[vandikia]

watek jest generalnie bez sensu, bo wiesz dobrze, ze rodzicom bedzie
przykro i nie zmienisz tego jezeli nie chcesz zeby byli na slubie

co do wczesniejszych wypowiedzi dot. obecnosci rodzicow na slubie..
tak, to wasz dzien, wasze zycie, chcesz i tu sie spelniac i tu, tak
sie nie da. skoro masz dobry kontakt z rodzicami, to ja szczerze
mowiac nie rozumiem tego, ze chcesz ich pozbawic waznego wydarzenia
rowniez w ICH zyciu, bo to Twoj slub - ale Ty jestes ich dzieckiem

kilka osob podpowiedzialo Ci rozne wyjscia, slub humanistyczny, albo
wycieczka po slubie

i na sam koniec.. ciekawe masz zalozenie, ale ja bym nie brala slubu
jezeli bym myslala, ze ma to byc najpiekniejszy dzien w zyciu, bo co
pozniej krzyz panski i katorga? :) Piekny dzien, ale az tak nie
rezyseruj go co do kazdego szczegolu, co do kazdego wypowiedzianego
slowa w tym dniu, bo jak cos nie wyjdzie, to bedzie najgorszy dzien
w zyciu.
pzdr

[mona_bez_ogona]

Jestem załamana odpowiedziami. Okazuje się, że zdaniem osób tu
piszących mamy poświęcić swoje największe marzenie, swój
najpiękniejszy dzień w życiu by zrobić przyjemność rodzicom, którzy
juz swój ślub mieli? Typowo polskie myślenie. O ja naiwna, myślałam,
że ślub bierze się dla siebie, by ślubować wierność i miłość, ale
jak widać ślub bierze się dla rodzin lub by się pokazać. Gdybym
miała dziecko, najważniejsze dla mnie byłoby jego szczęście i jeśli
chciało by ślub we 2 byłoby ok.
Nie zrezygnujemy z marzeń, chciałam tylko poprosic o radę, jak
wytłumaczyć to rodzicom, bo nawet obietnica zorganizowania
uroczytego przyjęcia poślubnego nie spotkała się z aprobatą.
Rodzice wymyślili sobie już dokładnie, jak ten dzień ma przebiegać i
nie biorą pod uwagę, że jedynymi osobami, które mają prawo decyzji
jesteśmy my.
Do wszystkich, którzy radzą mi zrezygnować ze ślubu we dwójkę, by
sprawić przyjemność rodzicom: rozumiem, że wy też rezygnujecie za
każdym razem ze swych największych marzeń, by zrobić przyjemność
rodzinie i innym?

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Ale wiesz co, cos tu nie gra. Z jednej strony piszesz o swojej niezaleznosci
kreujac obraz osoby nowoczesnej, z drugiej zas twierdzisz, ze twoje najwieksze
marzenie jest zwiazane z dniem slubu. To dopiero staroswieckie!

Zrobisz jak zechcesz, ale podpisuje sie pod pytaniem kilku osob - warto?

[mona_bez_ogona]

Warto.

[mona_bez_ogona]

Możliwe że staroświeckie... Nie przeszkadza mi to..

[titta]

Nie rezygnujemy ale po prostu uwzglendniamy innych w marzeniach.

[j-ak]

ale dlaczego mamy kogokolwiek uwzgledniac w naszych marzeniach? przeciez kazdy z
nas ma jedno jedyne zycie, warto je przezyc tak jak my chcemy, a nie tak jak
chca tego inni!!! zebys pozniej nie plakali!!!

dla kazdego z nas co innego jest szczesciem, nie da sie zadowolic kazdego, wiec
dlaczego rezygnujac z siebie próbowac tego dokonac.

Jestem za slubem tylko we dwoje!!!

[winomusujace]

Taa, jak jej mąż powie na tej karaibskiej wyspie, że jego marzeniem
jest pyknięcie jakiejś czarnej mieszkanki wyspy to też w sumie nie ma
co mu stawać na drodze do marzeń... w końcu ma tylko jedno życie :D

[j-ak]

Jak bedzie chciał to i tak jakąś puknie i raczej nie bedzie tego ogłaszał i
szukał akceptacji. Twój przykład jest ostro przejaskrawiony!!!

[winomusujace]

A skąd wiesz?
Marzenie to marzenie :)

[j-ak]

Mysle ze gdyby on mial takie marzenie to zrealizowalby je zanim poprosi l ja o
reke, bo np. dla mnie realizacja takiego marzenia juz po slubie bylaby nie do
zaakceptowania.

[winomusujace]

Widzisz, tak jak dla jej rodziców to że nie będzie ich na ślubie ich
ukochanego dziecka.

[j-ak]

Ona zaproponowała jakies rozwiazanie. Slub tam we dwoje, a potem uczczenie tego
wraz z rodzicami w Polsce. Natomiast rodzice mowia, ze ma byc tak jak oni to
widza. A takie podejscie nie podoba mi sie u nikogo. Pozdrawiam.

[tygrysio_misio]

Twoim marzeniem jest domek w lesie...ale Twoi rodzice chca zebys mieszkala w
bloku kolo nich..a Ty nie nawidzisz blokow, gowien na chodnikach w ktore
wchodzisz zima idac z rana do pracy kiedy jest jeszcze ciemno, tego,ze slychac
jak woda sie gotuje w bloku na przeciw...co robisz?

[kadrel]

tygrysio_misio napisała:

> Twoim marzeniem jest domek w lesie...ale Twoi rodzice chca zebys
mieszkala w
> bloku kolo nich..a Ty nie nawidzisz blokow, gowien na chodnikach w
ktore
> wchodzisz zima idac z rana do pracy kiedy jest jeszcze ciemno,
tego,ze slychac
> jak woda sie gotuje w bloku na przeciw...co robisz?
>
>

Dziecko drogie, jesli nie widzisz różnicy między ślubem a wyborem
mieszkania to w ogóle nie mamy o czym dyskutować, niestety.

[delayla]

no, wg mnie wybór mieszkania jest ważniejszy niż ślub:)

[vandikia]

mona_bez_ogona napisała:

> Jestem załamana odpowiedziami. Okazuje się, że zdaniem osób tu
> piszących mamy poświęcić swoje największe marzenie, swój
> najpiękniejszy dzień w życiu by zrobić przyjemność rodzicom,
którzy
> juz swój ślub mieli? Typowo polskie myślenie.



a ja nie rozumiem pretensji, pytasz to Ci ludzie odpowiadają. jezeli
napisalas to, zeby szukac przyklasniecia i pochwaly i utwierdzenia
sie w swoim przekonaniu, to zle trafilas. po co pytasz skoro wiesz
najlepiej?
no i typowo polskie myslenie... piszesz na polskim forum, jak Ci nie
odpowiada typowo polskie myslenie, to sprobuj w innym jezyku moze na
stronie zakonczonej ciut inaczej niz pl
:]

[exxon71]

Brawo! Komentarz trafiający w sedno!

[petar]

mona_bez_ogona napisała:

O ja naiwna, myślałam,
> że ślub bierze się dla siebie, by ślubować wierność i miłość, ale
> jak widać ślub bierze się dla rodzin lub by się pokazać.

Jak da mnie masz 100% rację. Weźcie ślub tylko dla siebie. mnóstwo
osób mówi o szacunku dla rodziców etc., ale rodzice tez powinni
zrozumieć to, czego chcą ich dzieci. A za słowami o szacnuku często
czai się to, co później widać na każdym kroku - że mnóstwo młodych
małżeństw zachowuje się po ślubie nadal tak, jakby się wciąż
mentalnie nie wyprowadziło od rozdziców...

[wanilinowa]

nie wytłumaczysz tego rodzicom. oni chcą być na Twoim ślubie a Ty ich tam nie
chcesz, nie ma z tej sytuacji wyjścia które zadowoli wszystkich (ślub
humanistyczny o którym wspomniano powyżej też odrzucasz jak rozumiem)

więc nie miej pretensji do forumowiczów, polskości czy czego tam jeszcze. to
Twój prywatny problem z Twoimi prywatnymi rodzicami i musisz pogodzić się z tym
że wyrządzasz im przykrość, tak jak oni muszą pogodzić się z tym że nie chcesz
ich na ślubie

[j-ak]

a dlaczego nikt nie zastanawia sie nad tym jak wielka przykrosc wyrzadzaja
dziecku rodzice ktorzy stoja mu na drodze do realizacji marzen?

[titta]

Ps. Dobrze by bylo takze abys sobie przemyslala, czy aby twoim
motywem do wziecia slubu nie sa glownie marzenia i "najpiekniejszy
dzien w zyciu". Moze to nadinterpretacja ale takie wrazenie mozna
odniesc. Obys sie nie rozczarowla jak cos nie pojdzie po twojej
mysli...

[mona_bez_ogona]

Jest to nadinterpetacja. Nam zależy tylko na tym, żeby spędzić ten
dzień we dwoje na plaży- no jeszcze z urzędnikiem udzielającym
ślubu, bez świadków tylko sami sobie ślubować sobie miłość. Więcej
planów nie ma. I zero białej sukni...

[mijo81]

No widzisz, przekonałaś się jak ludzie postrzegają ślub. Więc
pamiętaj, ślub jest nie dla was!!! Ślub jest dla mamy, taty, rodziny
itp. Wy się tu nie liczycie, wy jesteście tylko przedmiotem tej
imprezy z której przyjemność mają czerpać inni !!!
Nie ma się co załamywać, takie jest w Polsce myślenie. Podczas ślubu
nie myślicie o sobie, myślicie żeby gościom żarcia nie zabrakło. Wy
nie musicie być zadowoleni, ważne żeby inni byli zadowoleni.

Rodzicim nie wytłumaczysz, nie da się.

[vandikia]

A po co skrajnosci? Albo sami samotnie na bezludnej wyspie, zeby sie
napawac tym slubem, albo nie myslcie o sobie tylko o tym jak komus
zrobic dobrze. Bez sennsu.

mijo81 napisał:
>Podczas ślubu
> nie myślicie o sobie, myślicie żeby gościom żarcia nie zabrakło


chyba Ci sie z weselem pomylilo.

[mijo81]

No skoro się wychodzi z założenia, że ślub nie jest dla nowożeńców
to każda próba zawarcia go bez rodziców na Karaibach zawsze będzie
skrajnością.

Ale mi tu chodziło o wesele...ślub bez wyżerki??? Toż to nie do
pomyślenia!!!!

[vandikia]

chyba cos pomieszales,ale rozumiem :)
jako ze 1 czesc przewalkowana to jeszcze sie do 2 odniose.. sluby
bez wesel sa bardzo popularne, nie kazdy chce miec wesele i
najblizsza rodzina zwykle to rozumie - moze dalsze pociotki moga
miec pretensje.

[mijo81]

Popularne....a gdzie ???? I która rodzina to rozumie???

Jak żyje nie słyszałem o ślubie bez wesela....rodzice by nie
podarowali :)

[vandikia]

No coś Ty, kilka par z mojego rocznika, ktore przez ostatnie 2 lata
sie masowo żenią nie mialo wesel i jakos to wszystko gladko poszlo.
Moze na wsiach i na poludniu Polski wesele jest nierozlaczne ze
ślubem, ale tendencja sie troche zmienia.

No i bardzo duzo osob po prostu chce miec wesele, zwykle to nie jest
wymóg rodzicow (mowie o moim blizszym i dalszym otoczeniu) :)

[mijo81]

A to ciekawe, bo ja ślubu bez wesela nie widziałem...oczywiście
wymóg rodziców.
Ale wiadomo, dla niektórych ślub z weselem jest ok, dla niektórych
ślub bez wesela też jest ok, ale też i dla niektórych ślub na
Karaibach jest ok. I w tym niestety najbardziej się liczy co dla
rodziców jest ok a nie dla pary młodej

[winomusujace]

Ja miałam ślub bez wesela :)
A potem podróż na drugi koniec świata :) i wszyscy byli szczęśliwi.

[otrzewna]

moi znajomi mieli slub a potem wesele ale byli na nim ok1godz potem
pojechali w podroz a goscie i rodzice zostali i sie bawili, bo to w
koncu to im zalezalo na imprezie ;)

[aleksandra19811]

A ja miałam bez wesala. Obydwoje z mężem wesel nie cierpimy. Po
ślubie w kościele tylko uroczysty obiad ale nie w domu( w dużej sali
na 200 osób )i już.Rano wyjechalismy na tydzień na wczasy. Jakoś
wszyscy rozumieli.

[olcha11]

Dawno temu, ale też miałem ślub w 4 osoby: żona, świadkowie -
koledzy ze studiów i ja. NAszym rodzicom (mieszkaliśmy w innym
mieście) nawet by do głowy nie przyszło aby wywierać jakąś presję -
od lat sami decydowaliśmy o sobie i to w o wiele poważniejszych
sprawach. Po ok. 6 tygodniach, w czasie świąt były wizyty rodzin,
zapoznanie się, etc. I żeby nie było wątpliwości - rodziny się
zżyły, miałem (już nie zyją)cudownych, kochających teściów bardzo
zaprzyjaźnionych z moimi rodzicami. Mój syn też miał ślub
minimalistyczny:rodzice, rodzeństwo, najserdeczniejsi przyjaciele
(12 osób), wspólna kolacja, żadnego wesela. Córka młodsza odbyła
ceremonię tradycyjną z małym weselem rodzinnym; córka starsza - nie
zdziwię się ani nie zirytuję, jeśli wróci z gór i powie "pobraliśmy
się". Oby tylko zięć był w porządku. Różni są rodzice.

[nowaewa]

mona_bez_ogona napisała:

> Chcemy spędzić ten dzień tylko we dwójkę...

Ten post to podpucha, albo wogole nie dowiadywalas sie jak taki slub
zlatwia sie. Z reguly dane panstwo wymaga dowodu minimum
dwutygodniowego zamieszkania na wyspie, a jezli wyspa nalezy do
jakiegos kraju europejskiego 1 miesiac dowodu zamieszkiwania.
Poza tym taki slub nie ma zadnej wartosci legalnej w Polsce, nalezy
wiec przeslac 3 miesiace przed slubem wszytkie papiery, tak jak do
slubu w Polsce do najbizszego konsulatu, w miejscu w ktorym
zawieracie slub, a potem po slubie doslac licencje/dowod slubu. A
konsulatow polskich na Karaibach nie ma.
Tak czy siak, kazde panstwo wymaga dowod zamieszkiwania od 15-30 dni
na wyspie, wiec tylko jeden tydzien nie wystarczy.
Sa agencje specjalizujace sie w takich slubach- koszty to min.2,5
tys $, oprocz kosztow 2-tygodniowegon czy miesiecznego pobytu na
wyspie.
Jedynie na na tygodniowych "croisière" po Karaibach mozna
zorganizowac taki slub, ale zawsze nalezy go "umiejscowic"(tak to
sie fachowo nazywa) w najblizszym konsulacie polskim.

[mona_bez_ogona]

Wybacz, ale piszesz bajki. Formalności na chwilę obecną są już
załatwione ( prawie), nie trzeba wcale zamieszkiwać w kraju, w
którym chcemy zawrzeć ślub. A poza tym nigdzie nie zdradziłam w
jakim państwie zamierzamy wziąć ślub...Więc nie odnoś się do czegoś
o czym nie masz pojęcia.
Poza tym pisałam już, jakie biuro organizuje nam ślub. Możesz
zadzwonić i zapytać o formalności, skoro nie wierzysz....

[nowaewa]

Tak, tak masz racje. Probowalam zalatwic nasz slub na francuskiej
wyspie karaibskiej, maz jest Francuzem, ja mam tez obywatelstwo
francuskie od urodzenia i na wsztykich wyspach francuskich,
holenderskich, brytyjskich na Karaibach(Anguilla, Saint Barthélemy,
Gwadalupa, Martynika takie byly wymagania).
Patrzylismuy tez jak wygladaja formalnosci na Taïti, Bali, a nawet w
Las Vegas.
W Las Vegas wystarczy paszport, ale zeby slub byl wazny trzeba bylo
podobnie, przeslac 3 miesiace przed slubem wszytkie papiery do
konusulatu we Los Angeles, a potem doslac licencje slubu.
W przeciwnym razie umiejscowienie slubu we Francj i w Polsce
zajeloby 6 miesiecy.
Co do "umiejscowienia" slubu to nalezy to zalatwic nawet, jezeli
zawieralabys slub w jakaimkolwiek kraju za granica Polski.
Idz sobie na fora francuskie, belgijskie, holenderskie, niemieckie,
popytaj sie.

[mona_bez_ogona]

No więc trzeba było skorzystać z polskiego biura podróży, które tym
się zajmuje. Im się jakoś udało załatwić nam ślub. Dziwne więc, że
wam się nie udało...
romantic-travel.pl/?id=9
Jeśli dalej nie wierzysz...

[mona_bez_ogona]

Poza tym kłamstwem jest że na Karaibach nie występuje żaden
konsulat polski. Ale jak się nie wie, czym są Karaiby to takie
bzdury się wygłasza. Poucz się jeszcze geografii dziecko.

[wanilinowa]

i za takie posty Cię tu nie lubią, a nie za nonkonformizm - czym się szczycisz.

[mona_bez_ogona]

A ślub bierzemy na wyspie Antigua- państwo Antigua i Barbuda gwoli
ścisłości. Ślub jest ważny w Polsce. Więc nie pisz bzdur następnym
razem.

[nowaewa]

mona_bez_ogona napisała:

> A ślub bierzemy na wyspie Antigua- państwo Antigua i Barbuda gwoli
> ścisłości. Ślub jest ważny w Polsce.
Niestey nie wazny, zapytaj sie w polskim ministerstwie spraw
zagranicznych, albo nawet w USC.
Musisz niestety umiejscowic slub w Polsce.

[mona_bez_ogona]

Jest ważny, bardzo mi przykro. Jesteśmy przy końcu załatwiania
formalności więc wiemy;) Bye:)

[nowaewa]

Pytals sie w agencji czy sugerujesz sie tym co jest napisane na ich
stonie?
Wiec, widocznie agencja zalatwia "umiejscowanie" slubu, tak jak
napisalam ponizej.
Zapytaj sie w agencji, tak sie to legalnie nazywa.

[nowaewa]

Bye! Podoba mi sie twoja "ignorance" (niewiedza). Wloz sobie w
czerep, ze nawet moj slub zawarty we Francji musialam "umiejscowic"
w Polsce. Idz na forum "Polacy we Francji i w Paryzu" i popytaj.

[princessjobaggy]

Nowaewa, rzeczywiscie slub zawarty poza granicami kraju nalezy
pozniej umiejscowic w USC w Polsce. Nie oznacza to, ze taki slub
jest niewazny per se, ale raczej to, ze bez tego nie figurowalby
oficjalnie w polskich papierach. Nie ma ogolnego porozumienia miedzy
krajami w tej kwestii, stad potrzeba osobnej wycieczki do urzedu. W
innych krajach nie jest to zawsze az tak oficjalne, wystarczy okazac
sie oryginalem aktu slubu.

[j-ak]

Brak wesela to czesto kwestia finansowa. Sama bylam na kilka slubach kiedy
mlodzi chcieli sie pobrac, a kiedy nie robili wesela bo ich na to nie bylo stac.
Kolega kiedys mi powiedział, ze gdyby chcieli zrobic wesele to musieliby wziasc
kredyt, a tak pobrali sie i pojechali w mala podróz poślubna i maja fantastyczne
wspomnienia, aaaa.. kompel poscieli zawsze moga sobie sami kupic :D

[winomusujace]

Byłam na Karaibach w zeszłym roku, taki wyjazd to wydatek około 20
tysięcy złotych - więc nie o pieniądze tu chodzi. nikt nie mówi o
weselu zresztą ale o obecności rodziców na ślubie.

[j-ak]

Wypowiedziałam sie ogólnie. Skoro została poruszona kwestia wesel, to
powiedziałam, ze według tego co udało mi sie zaobserwować ludzie często decyduja
sie na slub bez wesela ze względu na kwestie finansowa.

[hella_79]

mijo81 napisał:

> Popularne....a gdzie ???? I która rodzina to rozumie???
>
> Jak żyje nie słyszałem o ślubie bez wesela....rodzice by nie
> podarowali :)

hmm, to albo krótko żyjesz albo widzisz tylko to, co chcesz widzieć :P

[titta]

Ale takie myslenie jest wszedzie! Jak najbardziej masz racje, ze
slub jest po to aby rodzina i przyjaciele mogli razem z nowozencami
uczcic bardzo wazne wydarzenie w ich zyciu. Oni niby sa
najwazniejsi - ale slub na pewno nie jest tylko dla nich.

(Uogolnienie, ale majac znajomych ze wszystkich kontynentow - nie
mieszkam w Polsce - i bywajac na ich slubach, to moge powiedziec,
ze w Polce i tak para mloda jest stosunkowo wazna :) Moze sobie np.
takiego focha strzelic i rodzina ich nie wydziedziczy ;)!

[mijo81]

Problem w tym że niektórzy wolą sami sobie czcić tą chwilę i w tej
wyjątkowej chwili zajmować się tylko sobą a nie gośćmi....bo tak
naprwdę w czasie ślubu i wesela to się zajmujesz wszystkim ale
napewno nie współmałżonkiem, ważniejsi są inni.

U nas para nie jest ważna...skoro przyjmuje się że to rodzice o
wszystkim decydują.

[vandikia]

W Polsce w trakcie wesela goścmi zajmują się świadkowie, albo
starotstowie (w zaleznosci od regionu) oraz rodzice :)

[mijo81]

A młodzi zajmują się sobą ????

[vandikia]

No raczej? Jasne, ze są wsrod gosci, ze rozmawiaja z nimi itd..ale
to nie jest tak, że warują i pilnują czy ciocia wiesia dostała
kurczaka i czy wujek ma co pic. Sa wesela podczas ktorych mlodzi
znikają po oczepinach i wracają nad ranem, bywa roznie.

[mijo81]

No tak, są wśród gości, ale nie warują przy nich, romawiają z nimi
ale nie pilnują czy dostali kurczaka...czyli inaczej mówiąc para
młoda zajmuje się sobą. Znikają ale dopiero po oczepinach....ale do
oczepin pewnie i tak tylko sobą się zajmowali.
Idealny scenariusz dla młodych chcących przeżyć swój ślub we włąsnym
towarzystwie

[chomsterek]

mijo81 napisał:

> No tak, są wśród gości, ale nie warują przy nich, romawiają z nimi
> ale nie pilnują czy dostali kurczaka...czyli inaczej mówiąc para
> młoda zajmuje się sobą. Znikają ale dopiero po oczepinach....ale
do
> oczepin pewnie i tak tylko sobą się zajmowali.
> Idealny scenariusz dla młodych chcących przeżyć swój ślub we
włąsnym
> towarzystwie

Dodajmy jeszcze do tego koniecznosc tancowania ze wszystkimi
krewnymi po kolei, branie udzialu w zabawach, proponowanych przez
wodzireja, przyjmowanie zyczen, udzielanie po raz n-ty odpowiedzi na
pytania, typu: "to kiedy dzieci?"... Sam na sam, nie ma co.

[vandikia]

ekhm nie wszyscy bawia sie tak samo :>

[chomsterek]

Chodzilo mi jedynie o ogolne zobrazowanie tego, jak to mlodzi maja
okazje "zajmowac sie soba" podczas wesela. Okolicznosci moga sie
zmieniac, naturalnie.

[prawdziwy_polski_katolik]

dokladnie tak, egoistyczne i wygodnickie myslenie jest typowe dla wspolczesnych
mlodych za nic majacych wielusetletnia prakatolicka tradycje, ktora na pierwszym
miejscu stawia i kobiete i p.o.t.o.m.s.t.w.o!!!
Czy szanowna koleszanka, wogle pomyslala, uwzglednila choc cien uwag rodzicow,
przy wyborze zyciowego partnera? To przeciez oni zdecydowali o wydaniu CIE na
swiat, wiec maja pelne prawo do sluzenia rada i pomoca w podejmowaniu tak
kluczowych decyzji jak los ich przyszlych wnukow!Kolejnym etapem na drodze tego
moralnego upodlenia bedzie slub nie w obliczu Boga ale jakies poganskiej plazy!
Takie to egoistyczne zachowania prowadza do upadku obyczaju i swiadcza o pilnej
potrzebie neoewangelizacji!

[mona_bez_ogona]

Słodki jesteś haha:)
Pewnie za ślub plażowy spotka mnie jakaś klątwa lub piorun we mnie
trzaśnie?:)

[prawdziwy_polski_katolik]

mona_bez_ogona napisała:

> Słodki jesteś haha:)
> Pewnie za ślub plażowy spotka mnie jakaś klątwa lub piorun we mnie
> trzaśnie?:)

nu ba,moze jakiś postmodernistyczny meteor?Ale lepiej zapytać konserwę w tym
wątku;) czy nie za bardzo odbiegnie od tradycji...
(śliczne imię dla dziewczynki, tak przy okazji)

[pani.jadzia]

polacy wogole bardzo cenia sobie konformizm. inne zachowania, niz
polska tradycja, budzi w nich szczery niepokoj.

[princessjobaggy]

Ja rowniez myslalam tak jak Ty. Moja sytuacja byla o wiele bardziej
skomplikowana i zwyczajnie mielismy problem z urzadzeniem
czegokolwiek do tego stopnia, ze zwlekalismy z tym kilka dobrych
lat. Pod koniec moi rodzice sami powiedzieli, ze to wszystko takie
zamotane, ze oni sie nie obraza, jesli slub wezmiemy miedzy soba, a
po fakcie urzadzimy jakies spotkanie rodzinne.

[paniena]

wspolczuje Ci bardzo i poniekad rozumiem. U mnie jest odwrotnie -
chcialabym aby w moim slubie uczestniczyli moi Rodzice, ale oni nie
chca!
Nie uczestniczyli w zareczynach, co dla mnie bylo szokiem, bo nie
mieli w dodatku na tyle odwagi zeby mi powiedziec o tym, ze nie chca
tylko 2 dni przed ustalonym (kilka tygodni wczesniej, przez telefon)
przyjeciem i spotkaniem z potencjalnymi tesciami zakomunikowali mi,
ze ... przyjada do nich znajomi z wizyta i oni nie moga jechac.
Co bylo glupim pretekstem, bo znajomi w koncu nie przyjechali.
Zenujace.

Chcielibysmy z narzeczonym zorganizowac wesele w przyszlym roku i
doszlam do wiosnku,ze po prostu wysle zaproszenie do Rodzicow, z
planem dojazdu itd. poczta z prosba o potwierdzenie przybycia. Jesli
sie pojawia OK, jesli nie, trudno. Mam 32 lata i uwazam, ze
zasluguje na szacunek od moich Rodzicow, nawet, jesli nie popieraja
moich wyborow.

Mysle,ze jesli bardzo chcecie wziac slub na plazy, bez obecnosci
Rodzicow, uwazam ze macie do tego prawo. Jesli jednak jestes w
stanie dostosowac sie do zyczenia Rodzicow i zaprosic ich na
ceremonie bez wewnetrznego poczucia, ze robisz sobie krzywde i 'to
nie tak mialo byc', to dobrze. Jesli nie - rob tak, aby Slub byl
pozytywnym doswiadczeniem i abyscie tak go zapamietali.

Moje doswiadczenie 'rodzinnego' przyjecia zareczynowego jest bardzo
gorzkie, niestety. I bede o nim pamietala dlugo, dlugo....

[forumkiller1]

To jest Twoj test dojrzalosci i charakteru. Zrobisz co zechcesz, ale zobaczysz,
ze jesli zachowasz sie samolubnie to bedziesz sobie to wyrzucala do konca zycia.
Zadalas pytanie. Odpowiedz - nie ma sposobu aby nie urazic rodzicow, nie chcac
ich obecnosci na slubie. Koniec i kropka. Albo bedziesz zyc z tym ze zadalas
duzy bol swoim wlasnym rodzicom, albo troche zmodyfikujesz Twoje plany.

I jeszcze jedno - slub nie jest tylko dla mlodych. Slub jest ostatnim momentem,
gdzie symbolicznie przechodzisz spod opieki rodzicow do swojej nowej, wlasnej
rodziny. Dlatego dla rodzicow obecnosc na tym wydarzeniu jest taka wazna - bo to
ostatni moment kiedy jestes czescia ich/waszego rodzinnego domu. Zadanie
trzymania sie z daleka od tego wydarzenia jest nieludzkie i podle. I musisz byc
tego swiadoma.

I tak - to trudny wybor, ale w gruncie rzeczy prosty - spelnienie marzenia idac
po trupach, czy kompromis, ktory zjedna Ci zyczliwosc najblizszych. Pozniej
bedziesz miala wiele takich wyborow - np. czy oczernic wspolpracownika, zeby
uzyskac wymarzony awans? Czy oszukasz kogos aby uzyskac wymarzona sume
pieniedzy? Itd. Dla mnie i wielu osob na tym forum odpowiedz jest oczywista.
Jesli moje kiedys tam dorosle dzieci beda chcialy wziac slub w martwym ciagu
spadajac z samolotu to droga wolna. Ale bede skakal razem z nimi.

Jak widzisz slub jest nie tylko dla Was. Natomiast poczawszy od nastepnego dnia
zaczynacie Wasze wspolne zycie w nowej rodzinie, i wtedy jest juz miejsce na
realizacje swoich marzen, do ktorych juz nikt nie powinien miec zastrzezen.
Kilka rozwiazan kompromisowych na tym forum padlo.

Zycze podjecia dobrej decyzji.

[princessjobaggy]

> I tak - to trudny wybor, ale w gruncie rzeczy prosty - spelnienie
marzenia idac
> po trupach, czy kompromis, ktory zjedna Ci zyczliwosc
najblizszych. Pozniej
> bedziesz miala wiele takich wyborow - np. czy oczernic
wspolpracownika, zeby
> uzyskac wymarzony awans? Czy oszukasz kogos aby uzyskac wymarzona
sume
> pieniedzy?

Nie emocjonuj sie tak , bo te porownania sa niedorzeczne.

[forumkiller1]

Nie mam w zwyczaju sie emocjonowac. Nie lubie tez chamstwa ani ignorancji.
Dla wytlumaczenia: porownania obrazuja dosc czesty dylemat- spelnienie marzenia
kosztem bez wzgledu na koszty czy kompromis.

[mona_bez_ogona]

My już podjęliśmy decyzję. Nie zamierzam się więcej powtarzać.

[wanilinowa]

to po co ten wątek? :)

[j-ak]

tak pieknie to opisalas, ze spojrzalam na sprawe z drugiej strony. dziekuje1!!

jestem okropnym egoista

[z_jak_zwirz]

az mi wstyd za siebie czasem, ale takiej akcji bym mojej matuli nie wywinal, bo wiem jak by ja to bolalo.

wez sie w garsc, slub na plazy, cuda-jaja. zrobicie sobie wlasna szopke po swojemu, ale dajcie chwile radosci ludziom, ktorzy was przez lata kochali najbardziej na swiecie i dbali o was. maz/zona to przyleglosc nabyta i mozliwa do zmiany - rodzina jest czescia stala calego ukladu.

biada ci, jesli pokpisz sprawe i w imie swoich "romantycznych" bzdetow tak skrzywdzisz swoich rodzicow.

[kwiat_aloesu]

Mona, cholera, zadałaś pytanie, to się nie irytuj, że Ci odpowiadają. A że
odpowiadają nie po Twojej myśli, no trudno, taka cena za pytanie na forach.

Oczywiście, że zrobisz, jak chcesz. Ładne masz marznie. Ale wiesz? Ja bym nie
potrafiła się cieszyć, że się spełnia, gdybym tym samym miała sprawić Rodzicom
przykrość. I nie chodzi tu o polactwo czy inne takie, bo ja ślubu kościelnego
ani wesela nie będę miała, ale o to, że zaślubiny córki/syna to jest jakiś
moment graniczny. Coś się kończy. Dla nich Twoja decyzja to odejście bez pożegnania.

No owszem, tak, to Wasz moment, Wasz dzień, Wasze marzenie. Ale uszanujcie jakoś
Rodziców. Zróbcie coś przy nich. Ślub humanistyczny jest rewelacyjnym pomysłem,
nie ma skutków prawnych, oni będą mieć coś dla siebie, Wy swoje marzenie stania
się małżeństwem na Karaibach. Chociaż i tak sami nie będziecie, ktoś Wam tego
ślubu udzielić musi i tak...

Oczywiście, że nie należy rezygnować z marzeń. Ale czy a cenę ranienia bliskich?
Nie wiem. Ja bym nie umiała.

nie wytrzymałam

[efi317]

i muszę napisać! daj Boże, abyście byli szczęśliwi!, ale ja też już
przeżyłam taaaaką wielką miłość na zabój! a potem.mimo wszystko
przychodzi codzienność.zal rodziców pozostanie. rozwiodłam się, a
wcześniej dałabym się za niego zabić. dziś jesteśmy w nowych
małżeństwach i też wcale nie tak szczęśliwych. 10 lat po rozwodzie
bałam się ponownie zaangażować. i byłam tak mi się wydawało ostrożna
w lokowaniu uczuć. oczarował mnie! bagażniki róż w środku nocy na
drugi koniec Polski przywoził, szalał z miłości, zaczarował. a
teraz???? po 6 latach małżeństwa (5 letnie dziecko)nawet kochać sie
z nim nie chce. jest denny, płytki, zazdrosny, wredny,
złośłiwy...itd. a gdzie miłość? codzienność zabiła! a kochaliśmy się
kiedyś jak szaleńcy i wierzyliśmy, że nam się uda (to też jego 2
małżeństwo), że już mamy życiowe doświadczenie i takich błędów nie
popełnimy jak kiedyś. jak bardzo się myliłam! OBY TOBIE TAK NIE
WYSZŁO! a z rodziną TRZYMAJ ZAWSZE DOBRZE. mam 40 lat, wyglądam jak
mówią na 34-35, a żyć mi sie nie chce. żyję jedynie dla dziecka..
rozwodzić sie znowu? nie mam siły. myśl perspektywicznie i nie
zachłystuj sie tą chwilą. najszczęśliwszy to ma być potem każdy
dzień po ślubie a nie tylko ten, w którym powisz "tak". daj też
radość rodzinie, będziesz ich kiedyś potrzebować, a wówczas nie
koniecznie tak chętnie Ci pomogą. życzę szczęścia choć to pojęcie
baaardzo względne.

Co możesz zrobić

[panismok]

Czytam, czytam, i powiem tak: jeśli rodzice mają już drobiazgowo wyreżyserowany własny pomysł na Wasz ślub i wesele, to... znaczy, że masz z nimi bardzo słaby i nieskuteczny kontakt. Czy to pierwsza sytuacja, gdy trzeba z nimi coś uzgadniać? Dogadywać się? Pewnie tak, pewnie do tej pory po prostu robiłaś wszystko po swojemu bez ich wiedzy. Stąd taka trudność w rozmowie, stąd fakt, że oni mają swój pomysł, Ty masz swój, i ani w lewo, ani w prawo.

Wypracowanie jakiegoś wspólnego języka z rodzicami (jako osoba dorosła i niezależna) to wg mnie może być długi proces. Ja też przez jakiś czas stosowałam taktykę "rób swoje i olewaj, co o tym myślą". Na początku to się przydaje, bo pomaga się oderwać. Niemniej jednak, jak już staniesz na własnych nogach, przydałoby się odbudować kontakt.

Moi rodzice przeżyli najpierw serię szoków: wyprowadziłam się, mieszkałam z facetem bez ślubu, przestałam chodzić do kościoła. Obrazili się trochę, ja na nich też (w myśl zasady: jak śmiecie się wtrącać"). Potem jednak, stopniowo, zaczęliśmy ze sobą rozmawiać, i to nie o pierdołach ;-)
Powoli (trwało to może 3-4 lata) przyzwyczaili się do tego, że mam własne poglądy i pomysły na życie, że nie wezmę ślubu kościelnego (oni są bardzo wierzący, więc to była ważna sprawa). Ja z drugiej strony staram się ich zrozumieć, bo czasem mają coś mądrego do powiedzenia, i warto z tego skorzystać. Oni nic mi nie nakazują, tylko proponują, a ja biorę pod uwagę ich zdanie.
Przepraszam za pisanie o sobie, ale chcę zilustrować, jak ten cały "proces" się odbywa.

Chyba po prostu nie przyzwyczaiłaś swoich rodziców do tego, że jesteś niezależna. Ciągle są na etapie nakazywania, a Ty na etapie buntu.
Tobie jest ciężko przeskoczyć własny indywidualizm, im jest ciężko pojąć, że to Ty decydujesz.
Nie podam Ci żadnego salomonowego wyjścia. Spróbuj jednak ponegocjować, może w obecności Twojego przyszłego męża. Ustalcie, na jaki maksymalnie kompromis możecie pójść, i trzymajcie się tego. Zadbaj, by rozmowa odbywała się bez idiotycznych "argumentów" typu "jesteś niewdzięczna" (z ich strony) albo "wy się ciągle wtrącacie" (Ty). Nie przepracujesz całego procesu w 1 dzień, więc zastosuj skuteczne metody negocjacji. Możesz jakąś stosowną książkę poczytać.

ps. może się ktoś oburzy, że doradzam działanie bez emocji - ale tak trzeba. Bo jakby te emocje wybuchły, to by się obrażalstwem skończyło.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Szcerze mowiac, to zakladanie nowej rodziny poprzez odcinanie sie od starej
pasuje mi do szekspirowskiej tragedii. W prawdziwym zyciu natomiast nie wrozy
najlepiej na przyszlosc.

[watermelon_woman]

A co ze słynnym tekstem o porzucaniu "ojca i matki swojej"
i "stawaniu się jednym ciałem"? :)

Poza tym to nie jest odcinanie się od rodziny - chyba nie
przeprowadzają się na te Karaiby na zawsze?

[titta]

> A co ze słynnym tekstem o porzucaniu "ojca i matki swojej"
> i "stawaniu się jednym ciałem"? :)
Oj, sprobowal bys w hebrajskiej tradycji nie uwzglednic rodziny w
slubie... Zreszta w wielu kulturach - w tym polskiej, slub to bylo
rowniez porzegnanie mlodozencow z rodzicami. Nie mozna im tego
odbierac.

[watermelon_woman]

A dlaczego nie można im tego odbierać?

Tzn. chodzi o racjonalne powody.

[titta]

Jesli zrobienie komus przykrosci nie jest racjonalnym powodem, to
argumentow nie mam. Tak trudno zrozumiec, ze dla rodzica slub
dziecka jest najwazniejszym wydarzeniem od czasu wlasnego slubu?

[watermelon_woman]

Zrobienie przykrości rodzicom nie jest argumentem, bo to sami
rodzice wymyślili sobie tę przykrość.

Wyobraź sobie, że rodzice autorki wątku zamiast ją sprowadzać do
roli posłusznego dziecka, cieszą się jej marzeniami. W czasie kiedy
bierze ślub na Karaibach, oni myślą o niej, dzwonią tuż po, a potem
podczas wspólnego, tradycyjnego przyjęcia, razem oglądają zdjęcia,
czy film i gratulują jej oryginalnego pomysłu.

Co stoi na przeszkodzie takiemu rozwojowi wydarzeń? Tylko i
wyłącznie ich chęć przeforsowania własnego pomysłu, zorganizowania
wszystkiego tak, jak im to odpowiada, a nie jak wymarzyli sobie to
państwo młodzi. Czy to nie jest egoizm z ich strony?

[titta]

Takze dzieci same wymyslily sobie, ze radosc sprawi im bycie bez
rodzicow.
Wyobraź sobie, że autorka watku rozumie swoja wolnosc rowniez w
kontekscie bycia czesci swojej rodziny i pozwala rodzica cieszyc się
swoimi marezniami. Biora slub w obecnosci rodzicow, dajac im
mozliwosc przezywania szczegolnej chwili, powaspominania jak to bylo
jak byla malenstwem i bucia dumnym, ze teraz jest taka dorosla... A
potem daza jej spokuj, bo Karaiby sa tylko dla nich...

Co stoi na przeszkodzie takiemu rozwojowi wydarzeń? Tylko i
wyłącznie ich chęć przeforsowania własnego pomysłu, zorganizowania
wszystkiego tak, jak im to odpowiada. Czy to nie jest egoizm z ich
strony?
Czy nie jest to tez tak? Czy nie lepiej w swoich marzeniach
uwzglednic tez cudze?

[titta]

Ps. juz sobie ide, bo moja ortografia dzisiaj chyba lezy bardziej
niz zazwyczaj, wstyd :/

[watermelon_woman]

Ja zwykle nie czepiam się ortografii, tylko argumentów więc don't
worry ;)

Odwróciłaś sytuację, ale to nie do końca działa - rodzice przeżyli
już swój własny ślub i jeśli forsują swoje poglądy na ślub ich
dzieci, to znaczy, że nie do końca rozumieją swoją rolę.
Ich rola jest wspierająca, a nie pierwszoplanowa w tym przypadku. Na
pierwszym planie powinna być para młoda, po prostu dlatego, że to
ich ślub, a nie ślub rodziców.

W tym przypadku jest to egoizm rodziców przeciwko egoizmowi autorki
i jej narzeczonego. Natomiast w tym przypadku rozważania co do tego,
które "egoistyczne marzenie" wybrać, są tak naprawdę proste.
Wystarczy zadać sobie pytanie: CZYJ to jest ślub?

[matkacorki]

zgadzam się "Zrobienie przykrości rodzicom nie jest argumentem, bo
to sami rodzice wymyślili sobie tę przykrość." Jestem matką córki
która niedawno wyszła zamąż i to jej marzenia były realizowane przez
ten wyjatkowy czas. Nie rozumiem rodziców którzy decydują za młodych
jak ten dzień i cała uroczystość ma wyglądać. To dopiero jest
egoizm. Młodzi nie mają mieszkania a rodzice wolą wydać krocie na
wesele żeby tylko świat widział jacy jesteśmy wystawni. Myslę że w
każdej sytuacji można zawrzeć kompromis ale jak rodzicom nic nie
pasuje to trudno może lubią byc niezadowoleni. I proszę nie
wmawiajcie dziewczynie że w dniu slubu trzeba sie już przygotowywać
do rozwodu bo facet może się okazać brudasem i pijakiem. Dajcie się
ludziom nacieszyć miłością dopóki trwa. Powodzenia i wytrwałości
życzę. A rodzice myślę że i tak zrozumieją bo od tego własnie są.

[kitek_maly]

Zreszta w wielu kulturach - w tym polskiej, slub to bylo
> rowniez porzegnanie mlodozencow z rodzicami. Nie mozna im tego
> odbierac.

Hmm? Wielu rodziców w bardziej lub mniej świadomy sposób odbiera swoim dzieciom
prawo do pogodnego dzieciństwa. Im wolno to robić?

[kitek_maly]

> Szcerze mowiac, to zakladanie nowej rodziny poprzez odcinanie sie od starej

A gdzie tu mowa o odcinaniu się od starej rodziny?
Pomijając już kwestię tego, że czasem lepiej się odciąć - rodziny są różne.

[watermelon_woman]

To jest wasz dzień i powinniście przeżyć go tak, jak sobie
wymarzyliście. Nie tak, jak zaplanowali go wam rodzice.

Moje doświadczenia są podobne: ja też zaplanowałam sobie cichy ślub,
tylko ja, mój narzeczony i świadkowie, gdzieś daleko w egzotycznym
kraju... i w końcu ugięłam się pod presją rodziny. Pojechaliśmy w
egzotyczną podróż poślubną, ale wesele było tradycyjne, z zespołem,
wódką i wszystkimi ciotkami i wujkami.

Mimo tego, że wszyscy byli zadowoleni i ogólnie było sympatycznie,
to ja cały czas żałuję, że nie "poszłam za głosem serca" i
zrezygnowałam z marzeń. Teraz oglądam zdjęcia i widzę, że cała ta
impreza nie odzwierciedla charakteru ani mojego, ani męża.

Poza tym, moja rodzina, która wtrącała się w organizację ślubu, tak
samo wtrącała się później, aż do momentu, gdzie nastąpił "wielki
wybuch", poważna rozmowa i oczyszczenie atmosfery - gdyby odbyło się
to wcześniej, to miałabym kilka spokojnych lat i zaoszczędziłabym
sobie dużo stresu.

Myślę, że podejście rodziców do organizacji ślubu i wesela dobrze
pokazuje ich stosunek do was. Jest to jakby ustawienie sobie relacji
na późniejsze życie małżeńskie.

Z moją dzisiejszą wiedzą porozmawiałabym z nimi, albo - jeszcze
lepiej - napisała list, w którym wyjaśniam, że bardzo ich kocham, że
jestem im wdzięczna za troskę, ale jest to jedyny i wyjątkowy dzień
i chcę go przeżyć tak, jak wymarzyliśmy sobie z narzeczonym. A po
powrocie zróbcie jednak ten obiad dla rodziny, będziesz miała
spokojne sumienie :)

No i oczywiście, podstawowym warunkiem jest, że za wszystko sobie
sami płacicie ;)

[mona_bez_ogona]

Tak, oczywiście, że sami sobie wszystko płacimy. Nawet gdybyśmy
brali ślub tradycyjny sami ponosilibyśmy koszty. Nigdy nie
zamierzaliśmy żerować na rodzicach. Jeśli dorośliśmy do tego, by
założyć rodzinę to chyba oczywiste, że sami się utrzymujemy i sami
płacimy za wszystko związane z naszym życiem,
Bardzo Ci dziękuję za ten post... Podniósł mnie na duchu..

[watermelon_woman]

Nie ma za co dziękować - wiem, co przeżywasz, bo przechodziłam przez
podobne rozmowy i decyzje.

Niestety, nie ma do końca dobrego wyjścia, bo albo rodzice czują się
urażeni, a ty masz poczucie winy, albo nie jesteś w zgodzie sama z
sobą. Chyba najważniejsze jest, żeby rodzice wiedzieli, że nie
robisz tego "przeciwko nim", że ich nie unikasz.

A może zaproponuj, że na pierwszą rocznicę ślubu zrobicie tradycyjną
imprezę dla rodziny?

[mona_bez_ogona]

Zamierzamy po powrocie zrobic uroczyste przyjęcie poślubne dla
rodziny, ale bez przyśpiewek i jakichś wiejskich zabaw oczywiście....
I znów będzie narzekanie, że bez ludowej muzyki i tradycyjnych zabaw
to nawet nie ma po co isc- słowa mojej przyszłej teściowej.

[mijo81]

Wyrazy szczerego współczucia.

Najgorsze jest jeśli swój ślub pamięta się jako jeden z największych
chłamów swojego życia a wszystkie ciotki i wujki mówią że orkierstra
super oberka grała. To jest dopiero przykre.

[peemkaa]

Hej!

Ja również śledzę ten wątek i jestem załamana brakiem zrozumienia Twojego problemu oraz sposobem myślenia polskiego społeczeństwa. Bardzo popieram Was w Waszym dążeniu, egoizm nie ma tu nic do rzeczy, zwłaszcza jeśli wszelkie 'rachunki' jesteście gotowi ponieść sami.Przykra sprawa z rodzicami (większość ma podobne problemy)na pewno da się z czasem załagodzić, uroczyste przyjęcie po powrocie, a przede wszystkim widok szczęśliwych dzieci powinien być największą dla nich nagrodą. Pozostaje Wam tylko spokojna(kolejna) rozmowa z nimi i zrealizowanie celu. Trzymam kciuki!

P.S.To nie kwestia nowoczesności,ale chęć samodzielnego kształtowania własnego życia(do którego przecież mają prawo).
Ktoś też miał rację pisząc, iż w ten sposób świadomie czy nie,ale jasno ustalają relacje między własnym życiem małżeńskim a rodzicami, którzy z natury uwielbiają ingerować we wszystko, co dzieci dotyczy.

Poza tym to chyba czasy trochę się zmieniły,kiedyś jak dzieci nie miały pieniędzy na swój własny ślub(bo zwykle zawierały go dużo wcześniej), musiały w zasadzie podprządkować się rodzicom w tej materii, teraz wcale nie musi tak być.

[antekcwaniak]

Rozbawił mnie tekst "wesele nie oddawało naszych charakterów" A czyj charakter
oddaje ? Nie piszcie o weselu. Bo do tego nikt nie zmusza. Dywagujcie o tym, że
rodziców nie będzie na uroczystości zaślubin. Gwiazdy kina, estrady, ludzie z
bardziej wybujałymi charakterami potrafią robić dwa - trzy razy ceremonię
zaślubin aby ich bliscy byli na tej uroczystości. Moje panie jest takie
powiedzenie cyt. WYŻEJ SRA NIŻ GŁOWĘ MA. I niestety wielu z Was to dotyczy.

[modonia]

Rozumiem, że nie zdziwisz się w momencie w którym twoi rodzice odmówią np.
opieki nad twoimi dziećmi (przecież to Twoja prywatna sprawa). A ja cały czas
myślałam, że wychowuję a nie hoduję swoje dzieci. Daję im nie tylko czas ale i
miłość. No ale najważniejsze przezież jest Wasze szczęście i nie ważne, że można
przy tym kogoś skrzywdzić. Gratuluję to takie nowoczesne i na topie. Tylko ja,
ja i jeszcze raz ja.

[mona_bez_ogona]

Nie zamierzam miec dzieci. Dlaczego za oczywistość przyjęłaś, że
zamierzam, czy ja tak gdziekolwiek napisałam? Poza tym wybacz, ale
dziadkowie nie mają żadnego obowiązku opiekowania się swymi wnukami.
Zrzucanie tego na barki dziadków jest nieodpowiedzialne i żałosne.
Oni swoje dzieci odchowali i mają prawo do własnego życia.

[vandikia]

mona_bez_ogona napisała:

> Zrzucanie tego na barki dziadków jest nieodpowiedzialne i żałosne.


Kobieto ale egoizm bije z Twoich wypowiedzi, az sie przykro to
czyta. Nie rozumiesz, ze wiele ludzi w ten sposob tworzy rodzine? I
ze wnuki są do kochania? Ze dziadkowie maja radosc z tego, ze sie
nimi zajmuja? Czy kazde bycie wnuczka u dziadkow, to beszczelne
podrzucenie? Nieodpowiedzialne?? a niby czemu neiodpowiedzialne?

Myslisz jak glupiutka gąska. Wez ten ślub i zacznij może prowadzić
dorosłe życie, to Ci się trochę priorytety zmienią.

[mona_bez_ogona]

Ty wogóle za to nie myślisz:) Owszem, dziadkowie mogą opiekowac się
swoimi wnukami kiedy tego chcą. Ale wymaganie tego od nich,
uznawanie za ich obowiązek jest naprawdę żałosne. I nie wiem gdzie
tu widać egoizm. Nie mam ochoty rozmawiać ze starymi, sfrustrowanymi
osobami więc nie pisz już do mnie więcej. Może Ty jesteś taką osobą,
która zyje życiem innych, bo nie ma swojego i niezaproszenie na slub
to byłaby tragedia?

[vandikia]

spojrz sobie w wizytowke, to zobaczysz jaka stara jestem
rozumiem, ze majac 26 lat powinnam miec takie same jak Ty poglady?
Nie bede juz pisac, nie martw sie, skoro tak Cie boli dyskusja

I nikt nie mowi o wymaganiu, ani o tym ze to jest ich obowiazek, nie
wiem moze z jakiejs dziwnej rodziny pochodzisz i nie pisze tego
zlosliwie.. w mojej rodzinie nikt nikomu dzieci nie podrzuca
i sfrustrowana sie nie czuje i wystarczy mi w zupelnosci swojego
zycia, nie potrzebuje cudzego :)
bye

ps

[vandikia]

calkiem niedawno mialam podobne nastawienie do zycia jak Ty,
uwazalam ze najwazniejsze to robic sobie dobrze, najwazniejsze to
spelniac swoje marzenia.. moze takiego watku bym nie splodzia, ale
bylo duzo podobienstw
na szczescie zmienil mi sie punkt widzenia i opcja spelniania
marzen - one sa wazne, ale nie najwazniejsze

poza tym zyjesz w swiecie wyobrazen i bardzo szorstkich na niektore
rzeczy poglądow, mysle ze Ci sie troche to zmieni, moze sobie wtedy
ten watek przypomnisz

[titta]

Odnosze wrazenie, ze majac dziecko o twoich pogladach, to nie tyle
maja prawo do swojego zycia, co obowiazek.

[watermelon_woman]

No ale co to jest za krzywda dla rodziców?

To naprawdę jest niesamowite, jaką ogromną presję społeczną się
nakłada na ludzi, którzy po prostu chcą żyć według własnych zasad. A
u podstaw tego jest przekonanie, że dzieci są własnością rodziców i
ich głównym celem w życiu, jest sprawienie, żeby rodzice byli
szczęśliwi. To dopiero jest krzywda, wpędzić kogoś w takie poczucie
winy, żeby myślał, że jest odpowiedzialny za czyjeś szczęście.

[titta]

Nikt, nie dal do zrozumienia, ze dzieci sa glownym celem w zyciu
rodzicow. Za to sa czescia ich zycia i rodziny. A to juz zobowiazuje.
Wkoncu jstesmy gatunkiem stadnym.

[watermelon_woman]

Stadnym, czy nie stadnym - niektórzy są konformistami, inni nie.
I nie ma to nic wspólnego z egoizmem.

Masz rację, dzieci są częścią rodziny, ale w momencie, kiedy
osiągają dorosłość mają prawo do własnych wyborów, np. do decyzji o
tym w jaki sposób spędzą swój wymarzony dzień ślubu.

Mam wrażenie, że większość "forumek" nie rozumie prawa do
samostanowienia dwóch dorosłych osób i podaje jakieś dziwne
uzasadnienia, żeby autorka się podporządkowała rodzinie.

Bo to jest podporządkowanie, "powrót do szeregu", a u podstaw tego
leży poczucie winy. Z dwojga złego wolę egoizm ;)

[titta]

Ech, u podstawy powinno lerzec zrozumienie innych i milosc. Wtedy
nie masz poczucia winy, a autentyczna chec sprawienia innym radosci.

[titta]

lezec mialo byc - tyle to nawet ja widze :(

[watermelon_woman]

A czy u podstaw postawy rodziców nie powinna leżeć miłość i chęć
sprawienia radości? :)

Coś cienkie te twoje argumenty... Działają tylko wobec rodziców, a
potrzeby i marzenia dzieci zawsze jakoś dziwnie znajdują się na
dalszym planie...

[yamuasica]

A co Ci rodzice robili przez ostatnich 20?-kilka lat? Na kogo łożyli, kogo
starali się uszczęśliwić (zakładam, że starali - bo jak do tej pory nikt nie
zasugerował, że to jakaś patologiczna rodzina)?

Tak to jest w życiu, że do pewnego momentu do rodzice nas przewijają, opiekują
się nami, ale nadchodzi taki moment, w którym to my musimy zaopiekować się
rodzicami a czasami - dosłownie - ich przewijać. Ot życie, tak po prostu...

[mona_bez_ogona]

Jeśli chodzi o stosunki z moimi rodzicami, to z matką są bardzo złe-
jest gorącą wyznawczynią zasad patriarchalnych, z tatą są świetne,
mój narzeczony ma wspaniały kontakt ze swoimi rodzicami.
Tu nie chodzi o to, czy ich kochamy czy nie i jakie panowały między
nami stosunki, tylko w ten wymarzony dzień chcemy być tylko sami.

[ziggystardust]

Skoro dzień ślubu ma być wymarzonym, najpiękniejszym dniem w Waszym życiu, to aż strach pomyśleć jak widzicie swoje przyszłe życie.

Siedzenie w bamboszach na kanapie i wspominanie "tego jedynego" dnia?

[mona_bez_ogona]

A co Cię to obchodzi?:)

[mijo81]

A ja myślałem że czasy niewolnictwa się już skończyły, że każdy
wybiera sobie taki sposób życia, który daje mu szczęście, a nie
szczęście jego rodzicom, dziadkom, ciotkom itd.

Dlaczego ma żyć tak żeby dawać szczęście rodzicom a siebie
unieszczęśliwiać?

[yamuasica]

?Droga/i Mijo, czy rodzice Cie nie kochali?

[chomsterek]

yamuasica napisał:

> ?Droga/i Mijo, czy rodzice Cie nie kochali?

A co to ma byc za "argument"? Czy poprawne stos. z rodzicami mozna
miec jedynie wtedy, jesli sie im we wszystkim ulega? Nie mozna
kochac rodzicow i jednoczesnie zyc swoim zyciem?

[titta]

O ile umiem czytac, to rozmowa dotyczy obecnoci rodzicow na slubie,
a nie charakteru samego slubu. Co do tego sie zgodze, ze presja
spoleczna jest bardzo silna i wydaje mi sie, ze w tym przypadku -
przy calym szacunku, delikatnosci i dolozeniu staran aby nikt nie
czul sie urazony - poddawac sie jej nie musi. Przyklad? Muj slub nie
bedzie zarobkiem ksiedza, z prozaicznego powodu, ze bedzie go
udzielal pastor. Ale, pomimo, ze wolala bym w plenerze wybiore
kosciol, zeby jak najmniej zbulwersowac ultratradycyjna rodzine :)
Alkoholu nie bedzie, poza szampanem (choc wiem, ze nie zaskarbie
sobie przychylnosci) ale zrezygnuje ze swoich pomyslow kulinarnych
na rzecz tradycyjnej kuchni... Zespolu tez nie bedzie. Pewnie ani
wilk nie bedzie syty ani owca cala, ale mnie przynajmniej nie
wyklna :) W koncu nie zyjemy sami!

[ewwwwa]

Zaproponuj rodzicom wspólny wyjazd i wasz ślub na wczasach. Jak
rodziców stać na wesele, to niech przeznaczą te pieniążki na wczasy
z wami. Jeżeli moje dziecko tak zaproponuje, będę szczęśliwa.

[mona_bez_ogona]

My już podjęliśmy decyzję. Spędzimy ten czas sami, a po powrocie
zrobimy przyjęcie dla najbliższej rodziny- bez żadnych Ciotek
Klotek, bez tradycyjnych przyśpiewek i zabaw, ludowej muzyki.

[watermelon_woman]

Mona, trzymam kciuki.

Myślę, że jeszcze czeka cię trochę tłumaczenia się przed rodziną,
ale musicie być wierni własnym decyzjom. Zobaczysz, będziecie
cieszyć się tym dniem właśnie dlatego, że będzie taki jak chcecie.
Rodzina prędzej, czy później zrozumie, a dodatkowo będzie wiedzieć,
że nie może za bardzo wtrącać się w wasze decyzje. Będziecie mieli
łatwiej w przyszłości.

Pozdrawiam i życzę wytrwałości w realizowaniu marzeń :)

[jbrelik]

Z tego co widze to kolezanka z jakiejs podlubelskiej wsi przyjechala
troche w duzym miesci epomieszkala i sie w glowce przewrocilo, a co
by bylo jak byscie kaski nie miali? Pozerowalibyscie jednak na
rodzicach chyba...

[mona_bez_ogona]

Nie byłoby żadnego żerowania! Nie sądź innych ludzi po sobie?:)
Jakby pieniędzy nie było, nie byłoby ślubu, co???

[merdak]

Nie sądzę, aby było się czym aż tak emocjonować, sądząc z wypowiedzi,
infantylizm i egoizm obojga szybko zakończy to małżeństwo.
To typowe dla pokolenia, które jako pierwsze wyrwało się z zaścianka, zarobiło
trochę większą kasę i poczuło, że są ulepieni z innej gliny niż ich rodzice.
Nuworyszom zawsze na początku sodówka miesza w głowach - cóż za awans społeczny
w końcu! Rodzice jeździli na wczasy na wieś a my proszę - Karaiby!
Nie zdajesz sobie sprawy z tego, że prawdziwym testem kultury człowieka jest
stosunek do bliskich, szacunek dla rodziców i rodziny, i pieniędzmi tego nie
kupisz, choćby stać Cię było na ślub w Nowej Zelandii. Nie namawiam do robienia
wesela na 200 osób z tańcami ludowymi, do podejmowania ciotek i wujków schabowym
i wódką. Asertywność to dobra cecha, można postawić na swoim nie raniąc
najbliższych, jeśli wesela nie chcesz - nie rób.
Ale odebranie rodzicom jednej z najbardziej wzruszających chwil- ślubu własnych
dzieci jest wobec nich po prostu złe. Świadomość, że własne ukochane dziecko nie
chce ich obecności na ślubie musi być dla nich straszne.
Ty nie spełniasz marzeń, ty kopiujesz schemacik romantyzmu z Bravo Girl i Cosmo,
są fale, i zachód słońca, ten wymarzony z wtartym we włosy żelem.Czekoladka od
romantic travel w kształcie serca gratis.
A wystarczyłoby zrobić ślub z rodzicami w Polsce, mały obiad dla rodziców i
świadków, pomachać rączką zaraz po nim i lot na Karaiby, by powzdychać z
ukochanym. Małe ustępstwo z Twojej strony, a nie wyrządziłabyś im takiej
przykrości. Pamiętaj, ślub bierze się w sercach, nie potrzeba do tego urzędnika
(księdza).

[antekcwaniak]

No właśnie gąsko. Tobie chodzi o żarcie, wódę i muzykę. A może rodzicom bardziej
chodzi o doznania duchowe. O przysięgę małżeńską. A może Tobie chodzi tylko o
kasę którą trzeba wydać...

[watermelon_woman]

Antek, dlaczego ten wątek zabolał cię aż tak bardzo, że w każdym
poście starasz się obrazić autorkę? Określenia, jakich używasz wobec
niej świadczą tylko o tobie samy.

A może ty sam poddałeś się presji rodziny, zamiast realizować
marzenia i teraz tego żałujesz? :)

[chomsterek]

antekcwaniak napisał:
A może Tobie chodzi tylko o
> kasę którą trzeba wydać...

Jesli autorke stac na wyjazd na Karaiby, to i na zorganizowanie
zabawy w kraju mialaby srodki.
A na marginesie - dlaczego sie tak unosisz? Tak trudno jest
dyskutowac w kulturalny sposob?

[magiczna_marta]

> bez żadnych Ciotek
> Klotek, bez tradycyjnych przyśpiewek i zabaw, ludowej muzyki.

Masz jakieś dziwne podjeście do wesela.
Moje wesele było bardzo eleganckie, przypominało bankiet. Nie było
żadnych zabaw (o przerpaszam, prócz "pozbycia się" przeze mnie
welonu i muchy przez mojego męża- co w zasadzie nie było
zaplanowane, a wyszło w tzw "praniu"- z naszej inicjatywy).

A co do nagrania z Karaibów- zapewne go nie zrobicie, żeby nikt
wam "nie ukradł", nie podejrzał tej "waszej" chwili.

Nigdy nie zrobiłabym moim rodzicom takiego świństwa żeby ich
wykluczyć ze ślubu, wychowywali mnie przez lat 20 z hakiem i uważam
że wielką nagrodą za ich wychowanie było właśnie to przyjęcie. To
oni byli gośćmi honorowymi, w ten sposób chcieliśmy im podziękować
za te lata które nam poświęcili, a Ty swoim zachowaniem pokazujesz
im "teraz to ja mam już swoją rodzinę, wy jesteście mi już nie
potrzebni" Pisałaś że nie chcesz mieć dzieci, ok, a co będzie za
kilka lat, jak nagle Ci się jednak zachce? Kto będzie Ci pomagał,
jak nie będziesz mogła sobie pozwolić na urlop wychowawczy i
będziesz musiała wrócić do pracy? Oczywiście naturalnym będzie że
przeca babcia zajmie się dzieckiem, bo te wszystkie opiekunki-
trudno mieć do nich zaufanie, a co mama, to mama. Wtedy jednak to
ona może odwrócić się do Ciebie swoimi 4 literami i
powiedzieć "przecież już masz swoją rodzinę, ja już Ci nie jestem
potrzebna".

[watermelon_woman]

Twój opis jest świetnym przykładem poddawania się presji i
rezygnacji z własnych potrzeb.

Wydaje mi się też, że taka postawa nie daje szansy otoczeniu na
odkrycie nowych rzeczy. Co by było, gdyby ultratradycyjna rodzina
nagle okazała się zachwycona ślubem w plenerze? Może pozbawiasz ich
tego doświadczenia?

[rikol]

Gratuluje szantazu emocjonalnego! Mlodzi chca urzadzic male przyjecie dla
bliskich, ale poniewaz nie chca zrobic dokladnie tak, jak chca rodzice, beda
ukarani - wypominaniem i uzalaniem sie rodzicow do konca zycia. To jest
toksyczne rodzicielstwo i tyle. Mlodzi nawet nie moga zdecydowac o tym, jaki
bedzie slub? A o czym moga decydowac, jako dorosli ludzie? Nikomu nie stanie sie
krzywda, jesli sobie pojada na Karaiby czy gdziekolwiek. Rodzice to nie jest
pepek swiata. Chcesz sie poswiecac - poswiecaj sie, ale nie wypominaj tego, bo
nie masz prawa. Twoje dzieci na swiat sie nie prosily.

[j-ak]

Mama przypomniała mi wlascie o swojej serdecznej kolezance, ktora.......
pojechala ze swoim chlopakiem na wycieczke do Stanow i pobrali sie spontanicznie
w Las Vegas. Bylo to w latach 70 :))) Wrocili, powiedziali o tym rodzicom i
zrobili wielkie przyjecie. Rodzice mieli zal, ale pozniej, po paru latach jej
mama powiedziala jej, ze zazdrosci jej takiej decyzji, takiego marzenia :)))

Ze tez o tym zapomniałam.

[ewwwwa]

Ja was świetnie rozumię, byłam w podobnej sytuacji. Uroczysty ślub i
wesele nie jest przyjemnością dla młodych. To egoizm rodziny i
zarobek księdza. Znam przypadek gdzie rodzice oficjalnie kazali
zapraszać na wesele córki tylko tych gości u których oni byli.
Weżcie ślub po cichu, to wasz dzień. Ja 20 lat temu się nie
odważyłam i żałuję. Wszystkiego najlepszego.

[peemkaa]

Titta jak widzę bardzo jesteś oczytana i wiesz jak uroczytość ślubna wygląda w każdej innej kulturze (nie kultorze- jak piszesz TY)tylko w związku z tym, dziwi nieco spora ilość błędów językowych jakie robisz. Chyba trochę tracisz wiarygodność.

[titta]

Nie musze sie uwiarygadniac - nie na forum :)
Jednak warto wiedziec ze oczytanie/obycie nie zawsze idzie w parze z
pisaniem. Ja mam dosc powazna dysleksje. Nie posluguje sie tez na
codzien j. polskim.

[mmaupa]

Kilka lat temu zrobilam primaaprilisowy dowcip - z owczesnym facetem wzielismy
niby-slub, zrobilismy zdjecia przed kosciolem, z kwiatkami i garniturem itd, po
czym wyslalismy rodzicom. Moja mama nie dala sie nabrac, ale bardzo jej sie
podobal pomysl kameralnego slubu, bez tej calej szopki i zapraszania wszystkich
ciotek. Nie miala nic przeciwko byciu zawiadomiona przez e-mail :)

Moze postaw ich przed faktem dokonanym? Ew. na uroczystej kolacji pokaz film z
karaibskich zaslubin?

[nenia1]

Ciekawi mnie, jakie by były odczucia "nowoczesnych" dzieci,
gdyby ich, oczywiście przykładowo, owdowiali lub rozwiedzeni
rodzice ponownie brali slub, a "nowa" panna lub pan młody,
koniecznie chcieliby mieć tą uroczystość tylko dla siebie,
dzieci partnera wykluczone na uroczystości, bo mogłyby zepsuć
ten wyjątkowy, romantyczny dzien.

[mona_bez_ogona]

Dla mnie nie byłoby problemu.

[mijo81]

Dla mnie też niebyłoby problemu, nie czułbym wykluczenia. Bo jak
można czuć się wykluczonym z czegoś co uważa się za prywatną sprawę
dwojga ludzi.

[peemkaa]

Rok temu moja mama wyszła za mąż(to był jej pierwszy w życiu ślub) i sama sugerowałam jej, że jeśli tylko ona albo jej przyszły mąż zechcą, czy jeśli będą mieli taki kaprys, to nie mam nic przeciwko ich 'cichemu' ślubowi beze mnie.Dodam, że jestem jedynym dzieckiem mojej mamy. To był ich dzień, wyglądał wyłącznie tak, jak oni chcieli!!!A ja byłam naprawdę szczęśliwa ich szczęściem.

[nenia1]

No, ale wybacz, ty sama to sugerowałaś.

A gdybyś chciała być, towarzyszyć mamie w tym dniu,
a mama by ci powiedziała, nie, w mojej wizji nie
ma dla ciebie miejsca, mam takie romantyczne marzenia
a ty do nich nie pasujesz, nie byłoby ci choć trochę przykro?

[mijo81]

Ludziom, którzy uważają ślub za sferę prywatną a nie społeczną,
wcale nie jest przykro że nie zostali nie niego zaproszeni, a tym
bardziej nie chcą się tam pchać i na nim być

[nenia1]

Pchać sie? Ludzie, którzy się kochaja chcą sobie towarzyszyć
w ważnych wydarzeniach. Chcą przeżyć wzruszenie,
radość, smutek wspólnie. A nie oglądać na zdjęciach.
Trudno im zrozumieć, że ktoś ich wyklucza, i nie mówimy o jakiś
tam ciotkach, czy stryjkach, ale o rodzicach i dzieciach.
W końcu tworzy się wspólnie głębokie więzi często przez dwadzieścia parę lat pod jednym dachem, slub jest czesto dla rodziców symbolem "oddania" swojego dziecka, a dla dziecka "pożegnaniem" z rodzicami.
Wielką radością, ale i smutkiem, cos się kończy, coś się zaczyna.
To rytuał, który poprzez uczestnictwo pozwala przezwyciężyć pewne
trudne emocje, nie zawsze tylko te pozytywne.
Dlatego są ceremonie ślubne we wszystkich kulturach, podobnie jak grzebanie zmarłych.

[yamuasica]

Ślub nigdy nie był i nie będzie sferą całkowicie prywatna - urzędnik,
świadkowie... etc. etc.
Prywatne to mogą być zaręczyny, a potem dopiero wspólne życie rodzinne...

[peemkaa]

Nie, nie byłoby! Poza tym to nie jest kwestia tego czy byłoby komuś przykro czy nie (bo ja rozumiem, że rodzicom niezaporszonym na ślub jest przykro),ale czy ktoś w stanie do tego normalnie podjeść i to zaakceptować bez zbędnych kłótni, awantur i wzbudzania poczucia winy w dzieciach.
A zasugerowałam mojej mamie 'cichy' ślub, aby wiedziała, że czegokolwiek nie postanowi będę ją wspierać w jej decyzjach i aby nie obawiała się, że się obrażę czy coś takiego.
Podkreślam też, że to wcale nie oznacza, iż ja nie chciałam uczestniczyć w jej ślubie, wręcz przeciwnie chciałam widzieć ją 'na własne oczy' szczęśliwą po tylu latach,ale jednocześnie od początku byłam nastawiona na to, iż tylko ona będzie decydować, o tym jak 'jej dzień' będzie wyglądał,a mnie nic do tego. Ja pomogłam jej tylko albo aż wybrać suknię ślubną -;)

[watermelon_woman]

Dla mnie to właśnie jest oznaką szacunku dla drugiej osoby i dla jej
decyzji.

[nenia1]

Piszesz o swojej sytuacji, która jest jednak zupełnie inna od tej.

Najprawdopodobnie twoja mama miała poczucie winy, i obawiała sie twojej reakcji, to emocje częste u kobiet które przez wiele lat
wychowują samotnie dziecko nie mysląc o sobie. Potem, gdy chcą "wprowadzić" nowego partnera obawiają się reakcji dzieci, nawet tych dorosłych, gdyż dzieci bardzo często reagują niechęcią na nowego "tatę", raz - bo są bardzo emocjonalnie związane z matką i pojawia się konkurent, dwa- bo mają konfilikt lojalnosci w stosunku do biologicznego taty.
Zdarza się, że kobiety w powodu obawy, przed skrzywdzeniem w ich mniemaniu dziecka, rezygnują w zupełności z zycia osobistego.
Ty, będac już raczej pełnoletnią osobą, chcącą dla mamy jak najlepiej, jednocześnie zdając sobie intuicyjnie bądź świadomie sprawę z rozterek mamy, podjęłaś takie a nie inne kroki, chcąc pokazać mamie, że ma prawo do własnego życia i ty nie będziesz się dąsać:).
Wypływało to zupełnie z innych pobudek, niz tu opisywanych.
Ty to zrobiłaś z miłości dla mamy, a nie z powodu wizji mamy slubu.

[peemkaa]

Ja nie twierdzę przecież, że moja sytuacja jest taka jak przedstwaiona przez monę - to po pierwsze.Po drugie sama zadałaś pytanie jakby czuły się dorosłe dzieci swoich rodziców, gdyby zostały wykluczone ze ślubu rodzica.
Poza tym teorie przez Ciebie przedstawiane są chyba doskonale wszystkim znane.

Moja mama na pewno nie obawiała się mojej reakcji na cokolwiek, co robi w swoim życiu, bo choć rzeczywiście jesteśmy silnie związne ze sobą(mam tylką ją w zasadzie)to łączy nas raczej rodzaj przyjaźni i partnerstwa a nie związek poczucia winy czy podporządkowania.Wyobraź sobie,że nie każda relacja samotnej matki i jej dziecka musi opierać się na poczuciu winy!
Oczywiście,ze moja mama ma prawo do własnego życia i nie muszę jej tego specjalnie pokazywać (podobnie jak ma każdy człowiek, nieważne w co uwikłany), uczyłyśmy się tego zresztą wpólnie przez całe życie.
Jeśli moja mama miała obawy przed reakcją ze strony kogokolwiek na jej ślub i jego formę(bo był to problem)to paradoksalnie byli to jej rodzice. To tylko dowód na to, że bez zwględu na wiek dziecka - rodzice mają ochotę ingerować w jego życie, uważając, że jest ono ich wieczną własnością.
Poza tym masz rację zrobiłam tak z miłości do mamy(to dosyć oczyiwste- miłość oznacza z mojej strony szacunek, zrozumienie i akceptację), a co z miłością rodziców do dziecka, czy to także dla nich nie jest istotny argument?

[nenia1]

Ty nie odpowiadasz na moje pytanie, tylko piszesz, że sama się wykluczyłas.
To tak jakbym ja pytała się innych : co czujecie gdy ktoś wam zabierze coś dla was cennego, a ty bys odpowiedziała - ja świetnie, bo sama chętnie oddaję innym cenne rzeczy.
Jest różnica między tym, gdy ktoś ci coś każe robić, a gdy sama chcesz to robić.
Wyobrażam sobie, że relacja samotnej matki nie opiera się na poczuciu winy, jednak trudno też stwierdzić, że nie tego uczucia wcale, lub że nie może sie nigdy pojawic. Chocby w formie żalu do siebie, że wybrało się niewłaściwego partnera na ojca i chęci rekompensaty utraty rodzica dziecku.
Piszę ogólnie, nie o twojej mamie, bo przeciez jej nie znam.
Musiały jednak istnieć powody, dla których tak powiedziałas mamie.
Potwierdzasz, że wypływały one z miłości.
Tu, ze strony mony, decyzja nie wypływa z miłości.

Co do miłości rodziców, mądra miłość nie polega na akceptacji
wszyskiego jak leci. Mądry rodzic, uczy dziecka szacunku do siebie, samemu szanując dziecko. Nie oznacza to jednak akceptacji wszystkiego co chce dziecko. Nawet dorosłe. Rodzice mają prawo czuć się odrzuceni i mają prawo to wyrazić.
Bzdurą jest oczywiście zmuszanie do takiej wizji wesela jaką chce rodzić, o tym powinna decydować młoda para.
Jestem przeciwna zmuszaniu przez rodziców do hucznych wesel, do zapraszania cioci Eli, jak się jej nie ciepi, czy do ślubu kościelnego, bo tak wypada.
Ale tu nie ma mowy, jest natomiast mowa o tym, że rodziców WCALE nie zaprasza się na wesele, jakby nie mogli również poleciec na Karaiby, stanąc przez powiedzmy godzinę na plazy, popatrzeć jak ich córka mówi : tak!, przytulic i zyczyc wszystkiego najlepszego.
To jest rzeczywiście takie nieromantyczne?

[kitek_maly]

Fajnie, fajnie.
Jeśli kiedykolwiek miałabym wyjść za mąż, to póki co, taka opcja o jakiej
piszesz byłaby dla mnie optymalna. :-) No dopuszczam jeszcze możliwość obiadu w
najbliższym gronie rodzinnym po samej przysiędze. Huczne weselisko odpada. :-)

Jak przekonać rodziców? Nie wiem. Chyba nie wszystkich się da.

zrozumiesz, kiedy Twoja córka Ci oznajmi...

[dymscha]

Myślę, że zrozumiesz rodziców, kiedy Twoja córka Ci oznajmi, że wychodzi za mąż,
ale nie jesteś przewidziana na liście gości. Nie należy rezygnować z marzeń
(nawet jeżeli są tak pretensjonalne, i rodem z telenoweli - sorry;) ) ale w
wypadku ślubu, który jest jednak uroczystością istotną nie tylko dla
bezpośrednio zainteresowanych wypadałoby pójść na jakiś kompromis... Pobierzcie
się w Polsce, potem szybki rozwód i drugi ślub, gdzie tam chcecie... ;) Rodzicom
zapewne nie będzie się już chciało fatygować ;)

Do mona_bez_ogona_

[mila993]

Bardzo Ci zazdroszczę i gratuluję stałości w realizacji swojego
marzenia. Ja również "od zawsze" marzę właśnie o takim ślubie.
Powiedz mi proszę, jak zorganizowałaś wyjazd? Czy realizuje go
konkretne biuro podróży? (widziałam ostatnio ciekawą ofertę wyjazdu
do Meksyku, połączoną ze ślubem) Czy załatwiasz formalności "na
własną rękę" np. w konsulacie polskim?

[mona_bez_ogona]

www.romantic-travel.pl/
:) Biuro podróży organizuje wszystko, ale formalności także trzeba
załatwić- nie ma łatwo. Na szczęście stroną formalną zajmujemy się w
większości mój narzeczony- on lubi takie zabawy.

[mila993]

Bardzo Ci dziękuję i życzę dużo szczęścia oraz udanego ślubu!

[mona_bez_ogona]

Dziękuję:)

[mijo81]

Jakbyś uważała ślub swojej córki za jej prywatną sprawę,
pozwoliłabyś jej przeżywać tą wyjątkowę chwilę na jej sposób a nie
na swój, to byś wcale nie przeżywała faktu że nie jesteś na liście
gości.
To kwestia podejścia. Jeśli dla was ślub to tylko impreza z udziałem
gości no nie ma się co dziwić że reagujecie w ten sposób na ślub na
karaibach

[pklark]

Rób tak abys była TY zadowolona .......ja swój slub ( 17 lat temu ) wspominam
jak najgorzej: - slub koscielny jednostronny ( bo ja niewierzący) ale rodzina
zony jak najbardziej .......- podziękowanie rodzicom przed ślubem w domu na
kolanach ( ISTNY CYRK!!!!!) ,wśród zaproszonych gości moze z 6 osób młodych
reszta to rodzina i znajomi ,głownie tesciów ( ja mam bardzo małą
rodzine),poprawiny w domu głównie dla sąsiadów ( bleeeeee) .....no ale wtedy
miałem 23 lata i byłem dzieciakiem ,który nie wiedział do konca co robi ......po
swoich doswiadczeniach wiem jedno - swoim dzieciom niczego w tej materii
narzucac nie bede -moga w towarzystie pingwinów na biegunie zawierac małzenstwo
jesli taka bedzie ich wola ......postawie tylko JEDEN warunek -ślub po 25
urodzinach ,bo wczesniej to moim zdaniem nikt nie dorasta do tak odpowiedzialnej
decyzji jak małzenstwo .....

[kolarz-5]

"postawie tylko JEDEN warunek -ślub po 25
> urodzinach ,bo wczesniej to moim zdaniem nikt nie dorasta do tak
odpowiedzialne
> j
> decyzji jak małzenstwo ....."

- Coś w tym jest, bo pobieraja się "dzieci" i z tego powodu są tylko
kłopoty.

Powracając do kwestii, ślubu. Myślę, że za bardzo podchodzicie to
tego wyjątkowego dnia, bo tak naprawdę lata a nie jeden dzień
pokażą, na co Was stać i jak się bardzo kochacie.
Ja, np. zaręczyłem się w pięknym miejscu a związek się rozpadł po
miesiącu od zaręczyn i tez byliśmy tylko we dwoje hehhhhh.
Myślę, że nie ważne jest miejsce tylko to, z kim się spędza tą
chwile. Może obejrzeliście „Waleczne serce” i teraz chcecie tak samo
jak oni ? Bo czyż to nie romantyczne spędzić ta chwile tylko we
dwoje? Myślę że własnie o to Wam chodzi. Tylko że …. Okazji żeby
było romantycznie będziecie mieli baaaardzo dużo . No przecież to
chyba nie boli stanąć wraz ze świadkami i rodzicami. Pisze tak, bo
czasem ludzie po latach żałują niektórych rzeczy

Jeśli chodzi o samo wesele. Zapowiedzcie wszystkim, znajomym,
ciotkom i wujka, że będzie to impreza całkowicie bez alkoholowa :)
Ciekawe ilu gości przyjedzie hehhehe.
Życzę Wam wszystkiego dobrego i wielu wspaniałych wakacji na wyspach
z palmami :)

A PO SLUBIE...

[dzikoozka]

bedziecie może oczekiwali, ze dziadkowie zaopiekuja sie (od czasu
doc zasu albo dłuzej) maluszkiem, bo tak wypopada,, bo jak to tak ze
dziadkom nie chce się?
Moze będziecie oczekiwali, ze "mogliby" wam pomóc "na starcie" jak
to młodym?
NIe posądzam Was o materializm, ale myslicie TYLKO o sobie.
Ja sobie nie wyobrażam, ze moje ukochane dziecko nie chciałoby mojej
obecności w tak ważnej chwili,
Nie mozna tego wyposrodkować? Jedna uroczystośc w PL, potem podróz
poślubna i cała reszta
Dla siebie bedziecie mieli całe zycie...

[watermelon_woman]

A czy rodzice nie zachowują się egoistycznie? Przecież narzucanie
dzieciom swojej wersji ślubu to nie jest oznaka myślenia o ich
potrzebach.

[wanilinowa]

Przecież narzucanie
> dzieciom swojej wersji ślubu to nie jest oznaka myślenia o ich
> potrzebach.

Latwo jest krytykować rodziców, którzy chcą zaprosić 200 osób wbrew woli młodych
i jeszcze wszystko zorganizować według swojego widzimisię, bo to prawie każdy
potępi.

ale niestety my tu rozmawiamy o OBECNOŚCI na ślubie swojego dziecka. myślę że
argumenty o ciotkach-klotkach i przyśpiewkach są tu zupełnie od czapy

[dzikoozka]

o o to mi chodzi :)

[watermelon_woman]

Ja nie wspominałam o "ciotkach-klotkach", więc te argumenty od czapy
to nie do mnie, mam nadzieję ;)

Rozmawiamy tutaj o prostej sprawie: marzenie dzieci przeciwko
marzeniu rodziców. Tylko, że niestety dla rodziców to nie jest ICH
ślub.

Problem w tym, że postrzegacie dzieci, jak własność rodziców, jako
pewnego rodzaju "dodatek", który po prostu ma się dostosować i robić
tak, jak chce mamusia. Właśnie to nazywa się egoizm.

[wanilinowa]

chodzi o to że rozmowa zbacza w stronę organizowania młodym wesela po swojemu, a
rozchodzi się tylko o obecność.

ja po prostu rozumiem dlaczego rodzicom może być przykro że dziecko ich na ślub
nie zaprasza a czy dziecko się tym przejmie to już inna bajka

[watermelon_woman]

Nie chodzi tylko o obecność. Przeczytaj cały wątek.

[mona_bez_ogona]

Pisałam już że nie zamierzamy mieć dzieci, a nawet gdybyśmy mieli,
to nie mamy prawa do oczekiwania, że nasi rodzice zajmą się naszymi
dziećmi.

[homard]

ile razy mona bez ogona ma pisac ze dzieci nie planuje....


Zycie jest tylko jedno jak juz ktos tu napisal mozecie wybierac miedzy
szczesciem swoim a szczesciem rodzicow bo imo obiadek dla rodzniki wystarczy w
zupelnosci...Fakt rodzicom moze byc przykro ale jesli jestes w stanie udzwignac
ten ciezar to do do dziela. W kazdym badz razie ktos w tym ukladzie bedzie
poszkodowany zdecyduj tylko kto .

Ja osobiście zycze podjecia dobrej decyzji bo szanuje sie ludzi ktorzy maja
szacunek do siebie jesli marzysz o slubie takim a nie innym to wprowadz to w
zycie i tyle.

Pozdrawiam i szczęścia życzę!!!!!

[watermelon_woman]

Jestem przerażona. Szczerze.

Przeraża mnie postawa wielu osób, które stawiają potrzeby rodziców
ZAWSZE przed potrzebami dzieci. Nieważne, że dzieci są dorosłe.
Nieważne, że wcale nie chcą skrzywdzić rodziców. Nieważne, że chcą
się dostosować do wymagań (uroczysty obiad dla rodziny). Nieważne,
że stać ich na realizowanie marzeń. Ma być tak, jak chcą rodzice, a
jak nie to poczucie winy i piętno społeczne. Acha, i jeszcze
nazwanie egoistą na forum :)

Mona, realizuj swoje marzenie, bo potem przez całe życie będziesz
żałować, że się ugięłaś pod presją i postąpiłaś wbrew sobie.

[ruda_kasia]

Ja tu widzę jeden problem. Świadkowie. Chyba że ich nie "zabieracie"
ze soba, tylko weźmiecie przypadkowych z ulicy. Gdybyście
bowiem "zabierali" ze sobą świadków na ten upojny moment, no to
gdzieś tam rozumiem rodziców, że czemu nie ich akurat. O ile jednak
chcecie na świadków członków konsulatu RP, to ostatni argument
przeciw moim oczywiście zdaniem odpada.
Bawcie się dobrze.

[mona_bez_ogona]

Nie martw się, damy sobie radę:) I marzenie spełnimy:)
Mimo, że to jest nasza wspólna decyzja i mimo tego, że ja jeszcze
miałam jakieś wątpliwości, a mój narzeczony nie i tak wina w całości
pewnie spocznie na mnie- takie typowe dla naszej patriarchalnej
kultury zrzucanie całej odpowiedzialności na kobietę. Już w tej
sprawie nasze rodziny próbują przekonać mnie do zmiany decyzji, tak
jakbym podejmowała tę decyzję sama, a mój narzeczony jakby nie
istniał.
Ale zrobimy jak chcemy i nie zamierzam mieć żadnych wyrzutów
sumienia.
Ja moim rodzicom i teściom nie narzucam gdzie chcą spędzić 40
rocznicę ślubu i kogo zaprosić i tego samego oczekuję od nich.
A jeśli tego nie zrozumieją no cóż....
Dzięki za wsparcie Watermelon_woman:)☻

[lucerka]

Rozumiem Twoj problem bo albo zrobisz slub z rodzicami i bedziesz niezadowolona
albo wyjdziesz za maz gdzies daleko, bez rodzicow, i wtedy oni poczuja sie
dotknieci.
Wiec sie pytam: po cholere powiedzialas rodzicom o swoich planach a nie
postawilas ich przed faktem dokonanym? Ja tak zrobilam i wszyscy zyja.
Teraz niestety musisz wybrac sama. Ja wybralabym slub we dwoje + imprezke juz PO
dla rodzicow. Ale to Twoja decyzja i chyba nikt Ci nie pomoze jej podjac.

[mona_bez_ogona]

My już decyzję podjęliśmy i ślub będzie we 2 na Karaibach.:)

[ciaew]

a ty przypadkiem nie jesteś moją koleżanką z wrocławia? :)
tak pytam, bo taka sama historia...

[mona_bez_ogona]

Z wARSZAWY:)

[griswold79]

Pogratulować asertywności i trwania przy swoim. Tak sobie
zaplanowaliście i tak zróbcie. Wiadomo, że rodzicom będzie przykro.
Tylko, że im kiedyś przejdzie. A ty oglądając fotki zawsze będziesz
odczuwała niedosyt. W tym kraju własnie tak jest. Robić cos bo tak
wypada, bo mozna kogos urazić, a co ludzie powiedzą itp. Wiadomo ze
rodzice chcą w tym uczestniczyć, ale dobro dziecka powinno byc ponad
to. Podobnie z komunią świętą. Niby przezycie duchowe dziecka
powinno byc na pierwszym miejscu, a tak naprawdę zwykle dla rodziców
liczą się inne sprawy - komercja, wystawność, pokazówka. Zamiast
prostoty, to co, gdzie, ile, za ile.

[moriach]

Mona - a może zróbcie tak. Powiedzcie rodzicom, że oczywiście
chętnie będziecie ich widzieć na waszym ślubie, tyle, że
wymarzylliście sobie już wcześniej, że ma się on odbyć na Hawajach.
A ponieważ niestety wasz budżęt nie jest z gumy torodzice sami
musiliby sobie sfinansować wyjazd i pobyt.

Może trochę złośliwe ale nie będą wam mogli zarzucić, że nie
życzycie sobie ich obecności.

Sama przechodziłam przygotowania ślubne niecały rok temu - miałam
białą suknię (nie dziewica! I ślub też tylko cywilny!), potem było
przyjęcie dla NAJBLIŻSZEJ rodziny i wieeeeelu znajomych i 2DJ'ów a
nie wiejska kapela). Na początku też kręcili nosem, ale koniec
końców im również się podobało.

To WASZ dzień i macie prawo przeżyć go tak jak WY chcecie.
Pomysł ze ślubem we dwoje i uroczystością po powrocie dla rodziców
był z waszej strony próbą salomonowego rozwiązania sprawy co
niestety wasi rodzice odrzucili.

Na forach ślubnych (w tym również GW) tyle się czyta, że ŚLUB JEST
DLA MŁODYCH, PRZYJĘCIE/WESELE DLA RODZINY I ZNAJOMYCH.

[nerwowa10]

Rodzice to najważniejsi dla nas ludzie- bo dzięki nim jesteśmy na
świecie. Nie mam nic przeciw śubowi i weselu bez gości, ale uważam,
że czworo ludzi, którzy, mówiąc górnolotnie, dali tym młodym życie,
powinno się, choćby z przyzwoitości na ślub zaprosić. Ale cóż, ja
mam już 35 lat i jestem z tego pokolenia "staruszków", których
rodzice nauczyli szacunku.
I ciekawi mnie rzecz tylko jedna: może się tak zdarzyć, za za lat
kilka, kilkanaście okaże się, że małżeństwo się rozpadnie (oby nie,
ale tego się wykluczyć nie da). Ciekawe do kogo uda się szukający
pomocy synuś tudzież córeczka....

[chomsterek]

Jesli juz w momencie slubu mlodzi maja zakladac, ze malzenstwo sie w
przyszlosci rozpadnie, to po coz w ogole sie pobierac? Taniej i
prosciej byloby zyc "na karte rowerowa"...

[nerwowa10]

--No, ja na miejscu tych rodziców to bym nie chciała być. To oni
was wychowywali, dbali o was że nie wspomnę, że zainwestowali w was
swoją miłość. I ta miłość właśnie "dostała od was po głowie". Z
mojego punktu widzenia wasze podejście jest egopistyczne i trochę
nieludzkie. No ,ale- rodzice, jak to rodzice- będą cierpieć, a w
końcu i tak to zaakceptują. Bo jakie mają wyjście....

[j-ak]

tyle o tym kochaniu, o tej milosci, a nie kocha sie przypadkiem
bezinteresowanie??? czy po to, zeby moc pojsc pozniej na slub corki/syna?

[winomusujace]

Nikt przecież nie mówi, że przestaną ich kochać, to że wybaczamy
komuś coś/ godzimy się z tym, nie powinno zmuszać ludzi do
nadużywania tego - ja zawsze staram się robić tak żeby nie sprawiać
przykrości ludziom których kocham i tyle. Jest wiele wyjść
pośrednich z tej sytuacji.

[j-ak]

Chyba nie zrozumiałas do ktorej wypowiedzi byla moja wypowiedz.