czemu kobietom tak się śpieszy do ślubu???

[Gość: facet]

CZemu aż tak boicie się ,że zostaniecie starymi pannami,czemu tak szybko
chcecie się pakować w małżeństwo.?toż to same kłopoty....
Jak ludzie sie kochają,to po prostu są ze sobą.Nie muszą się żenić.(chyba że
jacys skrajni katolicy którzy się żenią żeby pójść z czystym sumieniem do
łóżka i się pobzykać)Tym bardziej że głupi papierek niczego nie zmienia.Jak
ktos chce zdradzać to i tak będzie.
A w wypadku rozpadu związku -same kłopoty z rozwodem itp.
Czy nie lepiej żyć sobie w wolnym związku,gdzie można się zawsze rozstac bez
żadnych zobowiązań?? Powiedzcie,KOBIETY, czemu tak wam się pali do
małżeństwa???Nie wolicie pozostać "wolne"??

[segovia]

[Gość: Kasia]

Mi się nie paliło do małżeństwa. Razem z mężem tego chcielismy, a wzięliśmy
ślub w bardzo młodym wieku. Mylisz się pisząc, że ślub niczego nie zmienia.Nas
ślub bardzo zbliżył do siebie. Najważniejsze jest to, żeby dwoje ludzi tego
chciało. Jestem już 12 lat po ślubie i jestem bardzo szczęśliwą żoną.

[Gość: lola]

Poczytaj wątek titusa czym jest małzenstwo.Z postów wynika co innego- my,
kobiety jak lwice bronimy idei konkubinatu, a titus i jeszcze paru facetów
usiłuje przekonac nas o wyzszosci i potrzebie zawierania małzenstw.To jak to w
koncu jest z nami kobietami?

[Gość: Kasia]

Ja myślę, że to zalezy od ludzi, ale np. w pewnym wieku obiety dążą do ślubu, a
faceci jeszcze chcą się wybawić. Nie ma reguły. Widzę to na przykładzie swoim i
swoich znajomych.

[Gość: facet]

nie zauważyłem wczesniej tego wątku...A wypowiadam się tylko na podstawie
własnych doświadczeń i obserwacji..:)

[Gość: Triss Merigold]

Wyjaśnię Ci najprościej jak się da i moja wypowiedź odnosi się wyłącznie do
mojej osoby. Konkubinat akceptuję jako etap bycia ze sobą poprzedzający ślub,
czas na poznanie blisko przyszłego męża, wspólne przeżycie różnych
sytuacji. "Wolny związek" to oksymoron - albo wolny (wtedy to może być układ
dwóch osób, które niczego sobie nie obiecują, dzielą łóżko i czas) - albo
związek, w który angażuje się emocje i uczucia.Jeśli ktoś odchodzi z
konkubinatu po kilku latach, uwierz, że rozstanie boli tak samo jak rozwód
tylko formalności jest mniej.
Ślub jest dla mnie publiczną deklaracją chęci bycia razem na zawsze, a
przynajmniej podjęcia takiej próby. Nie chcę tracić czasu na "chodzenie ze
sobą" przez kilka lat i wysłuchiwanie, że mężczyzna który ze mną mieszka wciąż
nie jest gotów na małżeństwo. Dzieci chcę mieć z mężem a nie konkubentem czy
kochankiem.
Kwestie finansowe i mieszkaniowe w moim przypadku nie mają znaczenia.

[Gość: beemka1]

Biologia, facet, biologia. Nawet jesli podswiadomie, to biologia. Kobiety
pragna zalozyc rodzine i zyc z jednym partnerem, ktory nie dosc, ze splodzi
dziecko, to jeszcze bedzie je utrzymywac. Mezczyzni natomiast podswiadomie
chce zaplodnic jak najwiecej samic.
To taka psychologiczna teoria:-))))))))) Jak widac jednak, wspolczesne
spoleczenstwo powoli zmienia swoje nastawienie do zycia w stadzie - odrocenie
rol???

[Gość: beemka1]

Biologia, facet, biologia. Nawet jesli podswiadomie, to biologia. Kobiety
pragna zalozyc rodzine i zyc z jednym partnerem, ktory nie dosc, ze splodzi
dziecko, to jeszcze bedzie je utrzymywac. Mezczyzni natomiast podswiadomie
chce zaplodnic jak najwiecej samic.
To taka psychologiczna teoria:-))))))))) Jak widac jednak, wspolczesne
spoleczenstwo powoli zmienia swoje nastawienie do zycia w stadzie - odwrocenie
rol???

[Gość: lola]

Hmm, pewnie dlatego ze kobiety z reguły chcą miec dzieci.Wolałyby uniknąc
sytuacji gdy facet po pewnym czasie, jak znudzi mu sie zabawa w rodzine,
spakuje sie i po prostu pójdzie. Poza tym czas dla kobiet nie jest łaskawy w
przeciwienstwie do panów. Im dalej tym trudniej bedzie kobiecie znaleźc
nastepnego kandydata.Według mnie skoro nie chcesz sie wiazac, powinienes
szczerze pannie powiedziec: mam ochote sie z toba bzykac, mozemy sobie razem
pomieszkac,ale tylko do czasu az nam sie nie znudzi, bez zobowiazan.Gra w
otwarte karty.Wtedy bedzie ok, od razu odpadna te co mysla o powaznym zwiazku,
a zostana te które sie zgodzą, wiec nie bedą naciskac.

[Gość: misia]

"Hmm, pewnie dlatego ze kobiety z reguły chcą miec dzieci.Wolałyby uniknąc
> sytuacji gdy facet po pewnym czasie, jak znudzi mu sie zabawa w rodzine,
> spakuje sie i po prostu pójdzie."

Przeciez spakowac sie i pojsc moze nawet po slubie, to akurat nie jest argument
a tylko wiecej klopotów z rozwodem.

[Gość: lola]

Przeciez spakowac sie i pojsc moze nawet po slubie, to akurat nie jest
argument
> a tylko wiecej klopotów z rozwodem.
Napisałam"PO PROSTU sobie pójdzie". Po slubie nie jest to tak "po prostu" , o
to mi chodziło.Oczywiscie ze nie ma zadnej gwarancji na dozywotniosc zwiazku.
A rozwodu moze, wówczas chocby nie wiem jak chciał, nie dostac.To bedzie
zalezało od woli zony nie tylko od niego.

halo halo, chwileczkę!

[soczewica]

Gość portalu: facet napisał(a):

> Powiedzcie,KOBIETY, czemu tak wam się pali do
> małżeństwa???Nie wolicie pozostać "wolne"??

facet, a może należałoby bardzoej doprecyzować pytanie, bo ty tu puszczasz
dziwną tezę, a ja na przykład wcale nie czuję ciśnienia na obrączkę i białą
sukienkę. i nie jestem wyjątkiem. to, że jakieś panie w twoim otoczeniu, może
nawet i twoja własna prą jak oszalałe do mariażu, nie znaczy że obejmuje to
wszystkie kobiety.

ale jak już sobie narzekamy ogólnie, to może ja też coś powiem: z jednej strony
najeżdżacie panowie na to że kobieta chce ograniczać wolność, a z drugiej
strony jeśli jakaś się już przyzna otwarcie że nie chce ślubu a dzieci ją
mierżą, to zostaje obrzucona epitetami nieczułej samicy-karierowiczki. tak źle
i tak niedobrze, bo po przeciwnej stronie stoi kura domowa, dysząca chęcią
udupienia faceta.
całą dyskusję powinniśmy zacząć od wyjścia ze stereotypów, więc może od nowa:
facet, co to za baba tak ci dała popalić chęcią zamążpójścia?...

osobiscie mi sie nie spieszy wiec

[Gość: mala]

takie teksty to dla mnie bzdury
nie mow kobiety, ja jestem kobieta
moze twoja kobieta tak ma, ale to juz twoj problem
i niewiele mnie on obchodzi

------------
dzis nie toleruje uogolnien!!!!!!!!!!

[anahella]

Moj drogi fakt, ze jakas kobieta chce za Ciebie wyjsc powinno byc dla Ciebie
wyroznieniem a nie przedmiotem glupich dywagacji. Chyba jestes dosc mlody i nie
masz za bardzo doswiadczenia w zwiazkach, bo nie wiesz ze nie ma rozstan bez
zobowiazan. Chyba ze sie rozstajesz z panna, z ktora widziales sie 3 razy, w
tym 2 razy to bylo dupczenie w krzakach za dyskoteka a ten trzeci raz gdy
spotkales ja przypadkiem na ulicy.

[moniorek1]

Po pierwsze wytlumacz mi na czym polega wolnosc kobiety zyjacej w
konkubinacie? Czy to znaczy ,ze jak ma ochote sie pobzykac z kims innym to jej
wolno? Czy jesli zyje w konkubinacie to zwalnia ja to z podstawowych
obowiazkow domowych jak gotowanie czy pranie?
Mysle ,ze szybko bys zmienil zdanie na temat konkubinatu gdybys sie razem z
dziewczyna wszystkiego dorabial,a ona bedac cwansza zbieralaby za wszystko
rachunki i na koniec zostawila golego i wesolego.
Jesli o mnie chodzi to wolalabym sie uzerac z ewentualnym rozwodem niz latami
lazic po sadach i sadzic sie o wspolnie dorobiony majatek.

[katrina1]

Moniorek ma rację. Kobieta w konkubinacie funkcjonuje tak jak żona, tylko nie
ma żadnych przywilejów wynikających prawnie z małżeństwa.
Ja nie mam żadnego ciśnienia na ślub, właściwie to wolałabym być samotna do
końca życia niż związać się z jakimś dupkiem i męczyć się. Dla mnie to mniejsze
zło.
Dobrze znoszę samotność. Na pewno nie pozwoliłabym żadnemu facetowi wprowadzić
się do mnie jako konkubentowi jeślibym nie czuła, że chcę go poślubić. To jest
frajerski układ, szczególnie właśnie dla kobiety

[Gość: lola]

>To jest
> frajerski układ, szczególnie właśnie dla kobiety
Ale tylko dla takiej, która zyje zyciem konkubenta , nie pracuje i finansowo
jest uzalezniona.Jesli tak nie jest to co w tym niebezpiecznego?

[katrina1]

Gość portalu: lola napisał(a):

> >To jest
> > frajerski układ, szczególnie właśnie dla kobiety
> Ale tylko dla takiej, która zyje zyciem konkubenta , nie pracuje i finansowo
> jest uzalezniona.Jesli tak nie jest to co w tym niebezpiecznego?

Już wyjasniam. Dziś jestes zdrowa i masz pracę. Za dwa lata możesz stracić
pracę i rozchorować się (tfu, tfu, absolutnie ci tego nie życzę) i wtedy
zaczyna się problem. Bo podaruję milion dolarów temu, kto wskaże mi faceta
który dobrowolnie, w "imie miłości" zaopiekuje się kobietą w niedoli,
np. niepełnosprawną. Mogę zaryzykować bo wiem, że tacy meni nie istnieją:)
Żaden sąd wtedy nie uzna że cokolwiek ci sie nalezy, pomimo że 20 lat
obsługiwałaś jak prawowita żona tego faceta.
Na tym polega frajerstwo tego układu. Może nie jesteś wyrachowana, ale to juz
twój problem i twoje ryzyko.

[Gość: lola]

To samo moze spotkac faceta.Ryzyko obopólne.

[Gość: moboj]

katrina1 napisała:

To jest
> frajerski układ, szczególnie właśnie dla kobiety

wiesz, ja nie czuję się frajerką.

[moniorek1]

Gość portalu: moboj napisał(a):

> katrina1 napisała:
>
> To jest
> > frajerski układ, szczególnie właśnie dla kobiety
>
> wiesz, ja nie czuję się frajerką.

Bo narazie jestes mloda i butna. Nie posiadasz jeszcze dzieci wiec nie ma
narazie dla ciebie problemu. Powiesz inaczej jak po kilku latach wspolnego
dorabiania pusci cie kantem gola i wesola.Przyjmij to do wiadomosci ,ze tak
wlasnie moze sie stac.

[moboj]

moniorek1 napisała:
> Bo narazie jestes mloda i butna.

butna??? przepraszam, czy my się znamy, żebyś mogła się tak o mnie wyrażać?

Nie posiadasz jeszcze dzieci wiec nie ma
> narazie dla ciebie problemu.

ale już niedługo dziecko będzie:)

Powiesz inaczej jak po kilku latach wspolnego
> dorabiania pusci cie kantem gola i wesola.Przyjmij to do wiadomosci ,ze tak
> wlasnie moze sie stac.

wiesz, nie znasz mojego faceta, nie wiesz, jak został wychowany w rodzinnym
domu. to dobrze wychowany człowiek i w dodatku bardzo uczciwy, który nie robi
świństw. to, że nie mamy ślubu, nie oznacza, ze zaraz skończy się to
puszczeniem kantem. poza tym istniej cos takiego jak notariusz, u którego
można wszystko prawnie uregulować - w ten sposób od 30 lat żyją rodzice mojego
przyjaciela. a gołym i wesołym można zostać będąc po slubie - niby
współwłasność itd, ale wygrywa i zabiera wszystko ten, kto zna sędziego i ma
lepszego adwokata, ślub cywilny i kościelny nie mają wtedy żadnego znaczenia -
tego akurat doświadczyłam na własnej skórze, więc wiem, o czy mówię. można
zostać bez mieszkania, bez samochodu i bez dzieci, chociaż jest się rodzicem i
współwłaścicielem całego majątku.

[Gość: Triss Merigold]

Jeśli masz złe doświadczenia po rozwodzie to jestem w stanie zrozumieć Twoją
niechęć do kolejnego małżeństwa ale na litość boską nie wmawiaj, że konkubinat
niczym się od tego małżeństwa nie różni. Różni się chociażby stopniem
zaangażowania obojga partnerów i gotowością powiedzenia sobie "tak" na całe
życie (w założeniu). Konkubinat to taki układ z furtką.

[Gość: lola]

Różni się chociażby stopniem
> zaangażowania obojga partnerów i gotowością powiedzenia sobie "tak".
Wybacz, ale tu sie nie zgodze.Moze opierasz to na włąsnych doswiadczeniach,
ale nie znaczy ze to reguła.

[Gość: Triss Merigold]

Mam doświaczenie zarówno z wieloletnim konkubinatem jak i z nieudanym
małżeństwem. 6-letni konkubinat rozpadł się praktycznie z dnia na dzień,
wystarczyło, że facet się wyprowadził. Kiedy w małżeństwie zaczęło się źle
układać podejmowaliśmy przynajmniej próby ratowania związku, były rozmowy,
mieszkanie osobno przez jakiś czas, próby powrotów. Być może dzięki temu rozwód
przeszłam dość gładko (obopólna zgoda, za porozumieniem stron). Teraz jestem w
konkubinacie (od dwóch miesięcy mieszkamy razem) i jeśli nie dojdzie do ślubu w
założonym czasie jestem gotowa zerwać te związek, mimo, że ze wszech miar mi
odpowiada. Nie chcę po raz kolejny tracić czasu i czekać aż pan się namyśli czy
traktuje mnie poważnie czy chce wygody.
Jeśli Tobie jest dobrze ok. ale zrozum, że to nie chodzi o obrączkę na palcu
ani sprawy finansowe tylko o większe - przynajmniej dla mnie - poczucie
bezpieczeństwa.

[Gość: lola]

To rozumiem jak najbardziej, doswiadczenie Cie nauczyło dmuchac na
zimne.Natomiast nie zgadzam sie z tym mniejszym zaangazowaniem w związek, nie
zawsze tak jest choc oczywiscie sie zdarza.Ale przyznaj, ze ludzie czasem
zawieraja małzenstwa z prozaicznych powodów- bo juz czas, bo co ludzie
powiedza, moze inny sie juz nie trafi, naprawde spotkałam sie z tym.I nie ma
tu raczej mowy o zaangazowaniu, tylko o desperacji.
Swoja drogą oba zwiazki, róznego rodzaju(jesli chodzi o stan prawny)
zakonczyły sie tak samo.Kwestia tylko rozłozenia w czasie rozstania.Z tego co
czytałam w twoich postach konkubent wyprowadził sie by wiesc zycie u boku
kogos innego, nie wiem jak maz, ale gdyby twój konkubent nie miał tej "innej
opcji" i powodem odejscia nie byłaby inna kobieta to moze równiez istniałyby
próby powrotu, ratowania zwiazku.Równiez byłby czas na oswojenie sie z
sytuacja.Wtedy w zasadzie rozstania te rózniłaby tylko koniecznosc (badz jej
brak) uregulowania stanu prawnego sadownie.

[Gość: Triss Merigold]

Być może tak by było. Zgodzę się co do różnych motywów jakie kobietami kierują:
zbyt szybka ciąża, przekroczenie magicznego wieku 25 lat, obawa, że nikt lepszy
się nie trafi, presja rodziny. Mnie bardziej chodziło o klarowaną sytuację
dwojga dorosłych ludzi z jakimiś doświadczeniami życiowymi, ludzi, którzy chcą
być razem tylko - z rozmaitych powodów - regulują to bądź nie. Niestety tak
jest, że to przeważnie mężczyźni zwlekają z podjęciem decyzji i konkubinat jest
dla kobiety układem wymuszonym a nie wybranym świadomie.

[moniorek1]

moboj napisała:

> moniorek1 napisała:
> > Bo narazie jestes mloda i butna.
>
> butna??? przepraszam, czy my się znamy, żebyś mogła się tak o mnie wyrażać?


Nie znam cie, ale czytam od dawna twoje wypowiedzi i stwierdzam ,ze czasem
zachowujesz sie jakbys pozjadala wszystkie rozumy.
>
> Nie posiadasz jeszcze dzieci wiec nie ma
> > narazie dla ciebie problemu.
>
> ale już niedługo dziecko będzie:)

Czyzby jednak tablety zawiodly? Ostatnio pisalas ,ze dzieci w najblizszej
przyszlosci miec nie bedziesz.
>
> Powiesz inaczej jak po kilku latach wspolnego
> > dorabiania pusci cie kantem gola i wesola.Przyjmij to do wiadomosci ,ze ta
> k
> > wlasnie moze sie stac.
>
> wiesz, nie znasz mojego faceta, nie wiesz, jak został wychowany w rodzinnym
> domu. to dobrze wychowany człowiek i w dodatku bardzo uczciwy, który nie
robi
> świństw. to, że nie mamy ślubu, nie oznacza, ze zaraz skończy się to
> puszczeniem kantem. poza tym istniej cos takiego jak notariusz, u którego
> można wszystko prawnie uregulować - w ten sposób od 30 lat żyją rodzice
mojego
> przyjaciela. a gołym i wesołym można zostać będąc po slubie - niby
> współwłasność itd, ale wygrywa i zabiera wszystko ten, kto zna sędziego i ma
> lepszego adwokata, ślub cywilny i kościelny nie mają wtedy żadnego
znaczenia -
> tego akurat doświadczyłam na własnej skórze, więc wiem, o czy mówię. można
> zostać bez mieszkania, bez samochodu i bez dzieci, chociaż jest się rodzicem
i
> współwłaścicielem całego majątku.

To baw sie w notariuszy itp.skoro tak ci wygodniej.Wyglada to na wiecej roboty
z papierkami niz zawarcie malzenstwa.

[Gość: moboj]

moniorek1 napisała:

>
> Nie znam cie, ale czytam od dawna twoje wypowiedzi i stwierdzam ,ze czasem
> zachowujesz sie jakbys pozjadala wszystkie rozumy.

tylko dlatego, że mam własne zdecydowane poglądy na wiele spraw i nie waham
się ich prezentować? dlatego, ze mam odwagę życ inaczej niż jest to przyjęte w
naszym społeczeństwie? dlatego, że wybrałam droge inną niż pozostali? nie
wydaje mi się, żeby to była oznaka pozjadania wszystkich rozumów.

>
> Czyzby jednak tablety zawiodly? Ostatnio pisalas ,ze dzieci w najblizszej
> przyszlosci miec nie bedziesz.

niedługo to dla mnie np. dwa, trzy lata (zapewne czas zleci bardzo szybko,
stąd określenie "niedługo"). skąd ta ironia w twoim głosie odnośnie tabletek?

> To baw sie w notariuszy itp.skoro tak ci wygodniej.Wyglada to na wiecej
roboty
> z papierkami niz zawarcie malzenstwa.

i znów ironia... troche wiecej tolerancji zyczę dla ludzi, którzy chcą żyć
inaczej. zawsze wyznawałam zasadę "żyj i daj życ innym" - nie wtrącam się w
życie innych i tego samego chciałabym od innych. jedni chcą brać ślub i życzę
takim ludziom szczęscia, inni chcą żyć bez ślubu i też niech będą szczęsliwi.
skąd tyle jadu i nienawiści w stosunku do tych "bezpapierkowych"?

[moniorek1]

Gość portalu: moboj napisał(a):

>
> i znów ironia... troche wiecej tolerancji zyczę dla ludzi, którzy chcą żyć
> inaczej. zawsze wyznawałam zasadę "żyj i daj życ innym" - nie wtrącam się w
> życie innych i tego samego chciałabym od innych. jedni chcą brać ślub i
życzę
> takim ludziom szczęscia, inni chcą żyć bez ślubu i też niech będą
szczęsliwi.
> skąd tyle jadu i nienawiści w stosunku do tych "bezpapierkowych"?

Gdzie ty w moim poscie zauwazylas jad i nienawisc do tych bezpapierkowych? Jak
narazie to ty reagujesz agresja na poglady inne niz twoje.

[Gość: moboj]

moniorek1 napisała:

>> Gdzie ty w moim poscie zauwazylas jad i nienawisc do tych bezpapierkowych?

miałam na mysli nie tylko twoje posty. może rzeczywiście jad i nienawiśc to
zbyt mocne słowa, ale "niechęc" byłaby już na miejscu.

Jak
> narazie to ty reagujesz agresja na poglady inne niz twoje.

stanowczość nazywasz agresją? przecież nie krzyczę, nie unoszę się, po prostu
piszę wprost co mi leży na wątrobię. nie oznacza to jednak, ze jestem
agresywna. tak zostałam wychowana i tyle: zawsze mówię wprost o co mi chodzi,
nie kręcę, nie owijam w bawełnę, mam swoje poglądy i jestem w ich głoszeniu
stanowcza - to nie jest agresja. przecież nie odsądzam od czci i wiary tych,
co mają ślub. za to ci, którzy żyją bez ślubu byli tu już różnie określani:
ryzykanci, desperaci, niedojrzali, bez zasad...

Do Moboj

[moniorek1]

Gość portalu: moboj napisał(a):

> moniorek1 napisała:
>
> >> Gdzie ty w moim poscie zauwazylas jad i nienawisc do tych bezpapierkow
> ych?
>
> miałam na mysli nie tylko twoje posty. może rzeczywiście jad i nienawiśc to
> zbyt mocne słowa, ale "niechęc" byłaby już na miejscu.
>
> Jak
> > narazie to ty reagujesz agresja na poglady inne niz twoje.
>
> stanowczość nazywasz agresją? przecież nie krzyczę, nie unoszę się, po
prostu
> piszę wprost co mi leży na wątrobię. nie oznacza to jednak, ze jestem
> agresywna. tak zostałam wychowana i tyle: zawsze mówię wprost o co mi
chodzi,
> nie kręcę, nie owijam w bawełnę, mam swoje poglądy i jestem w ich głoszeniu
> stanowcza - to nie jest agresja. przecież nie odsądzam od czci i wiary tych,
> co mają ślub. za to ci, którzy żyją bez ślubu byli tu już różnie określani:
> ryzykanci, desperaci, niedojrzali, bez zasad...

Absolutnie nie czuje niecheci do ludzi ,ktorzy zyja na kocia lape.Jesli dwojgu
ludzi to odpowiada to wszystko w najlepszym porzadku.
Problem sie zaczyna wtedy gdy jedno chcialoby slubu a drugie nie i to mi sie
nie podoba bo uwazam ,ze taki facet ,ktory twierdzi ,ze papierek nie jest mu
do szczescia potrzebny cos kreci i moim zdaniem wie ,ze nie chce byc na dluzej
z ta kobieta.
Moj wujek zyl w konkubinacie ponad 10 lat. Nie mogl sie ozenic z ta kobieta bo
poprostu maz nie chcial jej dac rozwodu ,a po drugie to kosztuje.Mniejsza z
tym. Umierala na raka i moj wujek byl z nia do konca. Wiec nie zawsze ten
konkubinat jest taki jak go sobie niektorzy wyobrazaja ,ale oni nie mieli
raczej mozliwosci zalegalizowania swojego zwiazku czego nie mozna powiedziec o
wiekszosci ludzi,ktorzy zyja w taki sposob,ale to juz wylacznie ich sprawa.Ja
nie jestem zadna dewota zeby mi przeszkadzal czyjs zwiazek bez slubu.
Przeszkadzaloby mi to pewnie gdyby moi rodzice zyli w taki sposob i mialabym z
teogo powodu nieprzyjemnosci w szkole ,bo jakie potrafia byc dzieci kazdy wie.
Ty tez powinnas pamietac,ze wszystko jest ok. poki twoj partner ma taka sama
wizje zwiazku jak ty,ale licz sie z tym ,ze on moze chciec wlasnie tego slubu
i takie postepowanie jak twoje moze go bolec.Pomysl rowniez o swoich
przyszlych dzieciach jako matka bedziesz chciala dla nich wszystkiego co
najlepsze ,ale inne dzieci beda potrafily zgotowac im pieklo w szkole z tego
powodu ,ze mamusia nie ma slubu z tatusiem. Nie mozesz byc az tak samolubna, a
slubu z wielka pompa nikt ci nie kaze brac, ja tez takiego nie mialam bo
chcialam uniknac calego tego cyrku jaki sie z tym wiaze.

[Gość: lola]

Nie jestem moboj, ale sie wtrące.to co piszesz o dzieciach to nie jest
prawda.Jakie piekło?A skad dzieci beda w szkole wiedziały czy jest slub czy
nie ma?To dziecko ma na czole wypisane czy jak?Akurat znam takie dzieci, jak i
dzieci nieslubne(o zgrozo) i sa tak samo traktowane jak i reszta.Tak moze było
i kiedys, dzis moze obowiazuje gdzies na prowincji, ale w miescie?

[moniorek1]

To nie trudne zeby dzieci sie o tym dowiedzialy zwazywszy na fakt ,ze mamusia
nosi inne nazwisko.Druga sprawa to wystarczy ,ze jakies dziecko z klasy
uslyszy od swojej zdewocialej mamusi jakis komentarz i ono pusci to po klasie
nie mowiac juz o tym ,ze i ksiadz na religii moze wtracic jakis glupi
komentarz, po ktorym dziecko poczuje sie ,ze jest jakies gorsze. Fakt, nie
wiem jak jest teraz w szkolach, ale dzieci to dzieci i taka sytuacja nadal
moze sie zdarzyc mimo,ze mamy XXI wiek, a kosciol i jego zasady nadal sa
gleboko zakorzenione, czesto w malych nienawistych mozdzkach.

[Gość: moboj]

moniorek1 napisała:

> To nie trudne zeby dzieci sie o tym dowiedzialy zwazywszy na fakt ,ze
mamusia
> nosi inne nazwisko.

ja i tak nosiłabym inne nazwisko niż moje dziecko. jak już pisałam: mam bardzo
oryginalne nazwisko, w Polsce nosi je tylko moja rodzina. nawet teraz mój
facet zaczyna sie skłaniac ku temu, żeby w razie ślubu przyjąć moje
nazwisko...:)
no i nie sądzę, żeby w mieście, które ma 800 tysięcy mieszkańców kogoś
obchodziło , kto jak się nazywa i co na ten temat sądzi kościół...

[Gość: lola]

Zatem moje dziecko powinno byc podwójnie poszkodowane, bo i na religie chodzic
nie bedzie.Nazwisko matka moze zachowac swoje takze po slubie.
Mysle ze lepiej miec matke o własnych pogladach niz matke dewotke, tamto
dziecko jest wg mnie duzo bardziej poszkodowane.
Argument opinii jakis dewot, ludzi o małym rozumku za nic do mnie nie
przemawia, mam to naprawde gdzies i jak do tej pory mimo ze zyje w
niekonwencjonalnym zwiazku(konkubinat, duza róznica wieku) nie spotkało mnie
ani mojego dziecka nic złego.Mnie opinie miałkich ludzi kompletnie nie
interesuja.Równie dobrze dziecko moze byc wysmiewane z powodu :rudych włosów,
okularów, tuszy- czy matki takich dzieci maja je farbowac, zabraniac nosic
okulary?
Swoja droga poznałam kiedys dziewczyna która nie dosc ze wyszła za maz za
ciemnoskórego faceta i miała z nim sliczna córeczke to i jeszcze nie była
katoliczka.To dopiero młyn na wode dla plotkarzy!Ja to mały pikus przy niej.

[Gość: pulcheriaa]

Zgadzam sie z Tobą. Niestety żyjemy w takim społeczeństwie, a nie innym. Aż
przykro mówić, ale Ciemnogród i nietolerancja są na porządku dziennym. Prawdą
jest, że dzieci mogą ucierpieć na tym, że rodzice żyją bez ślubu. Juz sama
rejestracja dziecka w USC jest obrzydliwa, gdzie urzędniczka pyta" z małżeństwa
czy z poza? Dla tych z poza, to prosze do pokoju X". W szole paniusie tez robią
dziwne miny w stylu "Znowu jakaś patologia".

[Gość: lola]

Rany, to czemu ja we Wrocławiu sie z tym nie spotykam? Inny pokój w usc?
Panienki w szkole? Zaczynam wierzyc ze Wrocław to jakas wyspa tolerancji w
oceanie ciemnogrodu zwanym Polska...

[Gość: moboj]

Ty tez z Wrocławia? ja też:)

[Gość: pulcheriaa]

Zawsze uważałam, że Wrocław to "mądrzejsze" miasto od mojego ;) Przynajmniej
jeśli chodzi o urzędników. O tolerancji słyszałam tylko z gazet, bo wokół jej
niestety nie widze. Tzn. zabija mnie jej brak, a nie jestem nad wyraz
wyzwolona. Chce jak wszyscy normalnie żyć, bez włażenia z butami w moje życie.

[Gość: lola]

Rany, to czemu ja we Wrocławiu sie z tym nie spotykam? Inny pokój w usc?
Panienki w szkole? Zaczynam wierzyc ze Wrocław to jakas wyspa tolerancji w
oceanie ciemnogrodu zwanym Polska...

[Gość: moboj]

z moim partnerem doszliśmy do wniosku, ze ślub cywilny jest do zaakceptowania
przez obie strony. on jednak nie nalega, bo wie, z jakiego powodu mam taką
niechęć do legalizowania związku. on chciałby wziąć ślub kościelny, bo taka
tradycja (nie jest aż tak mocno wierzący), ja w sumie mogłabym nie brać ślubu
w ogóle i ślub cywilny jest tu rozsądnym kompromisem, na który zgadzamy się
oboje:) jednak to do mnie będzie należała decyzja, kiedy to się stanie - tak
wybrał mój partner i jestem mu za to ogromnie wdzięczna.
natomiast co do dzieci: zainspirowana tą dyskusją porozmawiałam sobie z moim
przyjacielem, którego rodzice zyją juz prawie 30 lat w konkubinacie w małym,
czterdziestotysięcznym miasteczku. mój przyjaciel nigdy nie spotkał sie z
pytaniem na temat związku swoich rodziców, nigdy nikt się z niego nie smiał,
nic negatywnego się nie działo. ja żyję w wielkim mieście i nawet o swoich
sąsiadach nie wiem nic szczegółowego i nie sądzę, zeby za 10 lat ktos
wypytywał moje dziecko o to czy tatuś i mamusia mają ślub. a gdyby nawet:
myślę, że jestem w stanie tak wychowac dziecko, zeby potrafiło odpowiadac na
tak głupie i wścibskie pytania.
tak zostałam wychowana przez moją babcię: idź pod prąd jeśli tylko daje Ci to
szczęscie i tak chcę wychowywac swoje dziecko. dzięki mojej babci mam bardzo
niezależne poglądy i mam odwagę je prezentować i myślę, że moje dziecko też
będzie tak potrafiło:) zobaczymy...

[moniorek1]

Gość portalu: moboj napisał(a):

> z moim partnerem doszliśmy do wniosku, ze ślub cywilny jest do
zaakceptowania
> przez obie strony. on jednak nie nalega, bo wie, z jakiego powodu mam taką
> niechęć do legalizowania związku. on chciałby wziąć ślub kościelny, bo taka
> tradycja (nie jest aż tak mocno wierzący), ja w sumie mogłabym nie brać
ślubu
> w ogóle i ślub cywilny jest tu rozsądnym kompromisem, na który zgadzamy się
> oboje:) jednak to do mnie będzie należała decyzja, kiedy to się stanie - tak
> wybrał mój partner i jestem mu za to ogromnie wdzięczna.

No widzisz wiec jednak slub nie jest wykluczony. CO do tradycji to chyba
jestes taka sama jak ja ,jezysz sie na sama mysl ,ze musisz cos zrobic bo taka
juz jest tradycja ,a ja na takie cos mowie gowno prawda nic nie musze robic.
Jako jedyna z rodziny mialam bardzo skromny slub ( 20 osob najblizszej rodziny)
bez zapraszania ciotek,wujkow i calej reszty. Nie musialam sie martwic jakas
orkiestra kamerzysta i tymi podobnymi duperelami. Dzieki temu uniknelismy z
mezem wielu stresow z zalatwianiem takich spraw jak i przede wszystkim
pieniedzy.
Poza tym w dzisiejszych czasach kiedy mlodzi nie maja latwego startu w zycie
uwazam ,ze pieniadze wydane na huczne weselisko to pieniadze wyrzucone w bloto.

[Gość: moboj]

moniorek1 napisała:

>
> Poza tym w dzisiejszych czasach kiedy mlodzi nie maja latwego startu w zycie
> uwazam ,ze pieniadze wydane na huczne weselisko to pieniadze wyrzucone w
bloto.

fajnie, że mamy ze sobą coś wspólnego, bo już zaczynałam się stresować, że ze
mnie taka zołza. widzisz, chcę życ jak najdłużej tak ja teraz, cywilnego ślubu
jednak nie wykluczam, bo skoro mój partner odpuścił sobie kościelny to ja tez
muszę spuścić z tonu. a co do tradycji: niestety matka mojego partnera
chciałaby, żeby ślub był kościelny (bo dla nich zycie po cywilnym to życie w
grzechu) no i oczywiście wesele musi być na 200 osób, bo ona musi pozapraszać
nawet swoich sąsiadów. dlatego rękoma i nogami trzymamy się tu, we Wrocławiu i
nie chcemy wracać do rodzinnego miasta, bo tam teściowa wlazłaby nam na głowę.
ja zostałam całkiem inaczej wychowana niż mój facet: moi rodzice wychodzą z
założenia, że nie wypada im nawet spytać się o to, czy będziemy miec dzieci
itp. za to teściowa chciałaby dyrygowac tym, kiedy będę w ciązy. a ja chcę jak
najdalej trzymac sie od takiej walniętej rodzinki, mój facet na szczęscie też:)

Moboj

[moniorek1]

Boze wspolczuje ci przyszlej tesciowej.Dobrze robisz ,ze trzymasz sie z daleka.
Jeszcze te weselisko na 200 osob to juz paranoja, niech lepiej da wam ta kase
i pojedzcie sobie na kanary albo w jakies inne egzotyczne miejsce bo pozniej
moze nie byc juz okazji. No ale znajac takich ludzi nie dadza sie
przekonac.Moja tesciowa niesmialo stwierdzila ,ze moze jednak kiedys wezmiemy
z mezem slub koscielny ale ja powiedzialam ,ze az tak wierzaca nie jestem wiec
nie jest mi od do niczego potrzebny ,a jak bede chciala slubu tylko dla bialej
sukienki to moge go wziasc w Las Vegas :)

[Gość: moboj]

no to ja widzę,że nasze teściowe zbytnio się od siebie nie różnią...:) a
kanary to niemożliwe: przecież całe miasto nie zobaczy jak odlatujemy do
ciepłych krajów, a o weselu na 200 osób to będą gadać i gadać.... i to rajcuje
moją teściową:(

[Gość: monalisa]

Tak, panowie, pod rozwagę - jeżeli akurat to czytacie.

[Gość: kohol]

Dlaczego sądzisz, że kobietom spieszy się do ślubu?

[Gość: ada]

U mnie to wynika z tego,ze chce byc mlodą matką.Instynkt macierzyństwa.Wiesz
co to jest?Zapewne nie.A jak pojawi sie dziecko,to matka chce mu dac
wszystko ,prawdziwego, tatę a nie jakiegos faceta ktory z nią mieszka i
nazywa sie ojcem.
Wiem,ze papier to "gówno",ale jesli kochasz kobietę ,to dążysz właśnie do tego
by zapieczętowac związek.Pragniesz tego.
Ja jestem za tym ,aby z facetem mieszkac 2 lata przed slubem,ale slub musi
byc.To wynika z zasad ,jakie posiadam.Zycie bez zasad jest rozbite.A tak jest
porządek.
A rozwod?Gdyby sie myslalao od początku tylko o zdradzie,w ogole nie byloby
malzenstw.Kazdy z kazdym by sie..-jak zwierzęta.I to Ci sie podoba???
Jak w buszu,kazdy robi co chce bez harmonii ,ladu,składu.Taki świat Tobie sie
podoba?,bo mi nie...

[Gość: lola]

A jak pojawi sie dziecko,to matka chce mu dac
> wszystko ,prawdziwego, tatę a nie jakiegos faceta ktory z nią mieszka i
> nazywa sie ojcem.

Uwazasz ze ojciec który nie jest mezem matki automatycznie jest gorszy w
swojej roli, w oczach dziecka i innych?

[Gość: Triss Merigold]

Lola skoro ten facet jest tak dobrym ojcem w konkubinacie to co stoi na
przeszkodzie aby poślubił matkę swego dziecka? Niechęć do małżeństwa
tkaktowanego jako "zbędne formalności" czy zostawienie sobie furtki do
swobodnego odejścia ze związku?

[Gość: lola]

Ale ja nie chce slubu, naprawde.Zyjemy tyle lat bez niego i naprawde nie widze
koniecznosci.Tu nie chodzi o wole faceta tylko nasza wspólna decyzje.Tak tez
sie zdarza, a ja ciagle tylko słysze ze to pewnie facet nie chce, a ja na
pewno skrycie o slubie marze.A figa.

[Gość: ada]

dziwna jestes.Rozumiem jak kogos nie stac na ceremonie slubną itp.A tak..to
oboje normalnych ludzi pragnie wlasnie bycia naprawde razem.Twoj facet zawsze
bedzie mial latwiej gdy bedzie hccial odejsc,
A z psychologicznego punktu widzenia dla dziecka naprawde jest gorzej gdy
ma "ojca"'a nie"tatusia".Ono to czuje.to jest sprawdzone psychologicznie.
Nie rozumiem czemu nie chcecie slubu..brak dojrzalosci.

[moboj]

Gość portalu: ada napisał(a):

> dziwna jestes.Rozumiem jak kogos nie stac na ceremonie slubną itp.A tak..to
> oboje normalnych ludzi pragnie wlasnie bycia naprawde razem.Twoj facet
zawsze
> bedzie mial latwiej gdy bedzie hccial odejsc,
> A z psychologicznego punktu widzenia dla dziecka naprawde jest gorzej gdy
> ma "ojca"'a nie"tatusia".Ono to czuje.to jest sprawdzone psychologicznie.
> Nie rozumiem czemu nie chcecie slubu..brak dojrzalosci.

zadziwia mnie zawsze takie stawianie diagnoz psychologicznych (czy raczej
pseudopsychologicznych). jak ktoś nie chce żyć tak jak wszyscy - niedojrzały.
jak się dochodzi do takich diagnoz?
no i dlaczego to zawsze facet ma odchodzić?

[Gość: lola]

> dziwna jestes.Rozumiem jak kogos nie stac na ceremonie slubną itp.A tak..to
> oboje normalnych ludzi pragnie wlasnie bycia naprawde razem.

A uwazasz ze my jestesmy na niby, czy jak? Co to znaczy naprawde razem?

Twoj facet zawsze
> bedzie mial latwiej gdy bedzie hccial odejsc,

Prosze, niech odchodzi.
Nawet gdybysmy byli po slubie, a chciałby odejsc- droga wolna, nie robiłabym
zadnych przeszkód, nic na siłe.
Bardziej boi sie ze ja to zrobie, a raczej mogłabym zrobic.Ale wcale nie mamy
zamiaru.

> A z psychologicznego punktu widzenia dla dziecka naprawde jest gorzej gdy
> ma "ojca"'a nie"tatusia".Ono to czuje.to jest sprawdzone psychologicznie.


Tu juz bzdury wybacz piszesz.Dla naszego dziecka ja jestem mamusią a on
tatusiem, skąd ów "ojciec"? Co ono ma czuc? ze je mniej kochamy bo nie mamy
slubu? Co jest sprawdzone psychologicznie, bo nie rozumiem? Czy miłosc
rodzicielska jest zalezna od posiadania papierka z usc?

> Nie rozumiem czemu nie chcecie slubu..brak dojrzalosci.

Nie wszyscy chca tak jak ogół.Jestem o niebo bardziej dojrzała od wielu moich
kolezanek po rozwodach.14 lat z 1 facetem - mało która z moich znajomych
osiagneła ten bilans w małzenstwie.Wiec kto tu jest dojrzały...

[moboj]

Gość portalu: lola napisał(a):

> Ale ja nie chce slubu, naprawde.Zyjemy tyle lat bez niego i naprawde nie
widze
> koniecznosci.Tu nie chodzi o wole faceta tylko nasza wspólna decyzje.Tak tez
> sie zdarza, a ja ciagle tylko słysze ze to pewnie facet nie chce, a ja na
> pewno skrycie o slubie marze.A figa.

nie przejmuj się Lola. ja też ciągle słyszę, ze to mój facet nie chce ślubu
(choć on pobiegłby do najbliższego kościoła choćby jutro), że mnie zostawi, że
jestem frajerką. a teraz jeszcze się dowiedziałam, że jestem młoda (w domyśle
pewnie głupia i smarkata) i butna (a to ci dopiero, hihi). niektórzy myślą, że
można żyć w tylko jeden określony sposób i reszta jest już fuj. ja jednak
myślę sobie, że skoro jestem szczęsliwa, skoro oboje jesteśmy bardzo
szczęsliwi to wszystko jest w porządku, a innym nic do tego. ja nikomu nie
zaglądam przez okno do domu i łózka, więc niech inni też tak się zachowują w
stosunku do mnie.
pozdrawiam:)

[Gość: lola]

O konkubinacie piszą osoby które maja do niego negatywny stosunek.Dlatego
wszystkie argumenty sa przeciw, poczytaj o tym, ze ponoc dziecko z takiego
zwiazku jest nieszczesliwe, bo to nie "tatus", tylko "ojciec"!Rece opadaja.
Ja w swoim ponoc z definicji nietrwałym konkubinacie przezyłam i sluby i juz
niestety rozwody mnóstwa znajomych, a takze koniec "wolnych" zwiazków.
Teraz naprawde po przeczytaniu tych postów powinnam sie zastanowic, co ja
własciwie robie- nieswiadomie unieszczesliwiam nie tylko siebie, ale i dziecko!
Zgroza!!!

[Gość: moboj]

Gość portalu: lola napisał(a):

> O konkubinacie piszą osoby które maja do niego negatywny stosunek.Dlatego
> wszystkie argumenty sa przeciw, poczytaj o tym, ze ponoc dziecko z takiego
> zwiazku jest nieszczesliwe, bo to nie "tatus", tylko "ojciec"!Rece opadaja.
> Ja w swoim ponoc z definicji nietrwałym konkubinacie przezyłam i sluby i juz
> niestety rozwody mnóstwa znajomych, a takze koniec "wolnych" zwiazków.
> Teraz naprawde po przeczytaniu tych postów powinnam sie zastanowic, co ja
> własciwie robie- nieswiadomie unieszczesliwiam nie tylko siebie, ale i
dziecko!
> Zgroza!!!

no własnie ja nie wiem, skąd ten negatywny stosunek do zycia z drugim
człowiekiem bez slubu. przecież ja nie zmuszam nikogo, żeby nagle zaczął żyć
tak jak ja. wolny wybór. jeden bierze slub, inny nie i tyle. czy po prostu nie
mozna być życzliwym w stosunku do wszystkich? nikomu nie ładuję się z
buciorami w prywatne życie, więc niech inni też tego nie robią. za dużo jest
ludzi, którym wydaje sie, że mają receptę na szczęsliwe życie dla całego
społeczeństwa...
jakośc związku nie zależy od tego, czy się ma slub, czy to ślub kościelny, czy
cywilny. jakość związku zależy od tworzących go ludzi. miłośc do dziecka też
nie zależy od tego, czy mamy ślub, czy nie. a co do dojrzałości: czy godzina
spędzona przed obliczem księdza daje dowód dojrzałości? na pewno nie...

[moniorek1]

moboj napisała:

> Gość portalu: lola napisał(a):
>
> > Ale ja nie chce slubu, naprawde.Zyjemy tyle lat bez niego i naprawde nie
> widze
> > koniecznosci.Tu nie chodzi o wole faceta tylko nasza wspólna decyzje.Tak t
> ez
> > sie zdarza, a ja ciagle tylko słysze ze to pewnie facet nie chce, a ja na
> > pewno skrycie o slubie marze.A figa.
>
> nie przejmuj się Lola. ja też ciągle słyszę, ze to mój facet nie chce ślubu
> (choć on pobiegłby do najbliższego kościoła choćby jutro), że mnie zostawi,
że
> jestem frajerką. a teraz jeszcze się dowiedziałam, że jestem młoda (w
domyśle
> pewnie głupia i smarkata) i butna (a to ci dopiero, hihi). niektórzy myślą,
że
> można żyć w tylko jeden określony sposób i reszta jest już fuj. ja jednak
> myślę sobie, że skoro jestem szczęsliwa, skoro oboje jesteśmy bardzo
> szczęsliwi to wszystko jest w porządku, a innym nic do tego. ja nikomu nie
> zaglądam przez okno do domu i łózka, więc niech inni też tak się zachowują w
> stosunku do mnie.
> pozdrawiam:)

Ty chyba jestes przewrazliwiona na swoim punkcie.Piszac mloda nie mialam na
mysli glupia (w koncu gdzies tam wyczytalam ze masz 25 lat).
Mialam o tobie napisac stara i doswiadczona czy jak?
Nawet ja chociaz jestem starsza od ciebie nie uwazam sie az za tak strasznie
doswiadczona w zyciu bo ono jeszcze przede mna. Wiec wyluzuj troche
dziewczyno. Jak ktos chce sobie zyc w konkubinacie niech sobie zyje ja nikogo
za to nie potepiam.

[Gość: moboj]

moniorek1 napisała:

> Ty chyba jestes przewrazliwiona na swoim punkcie.

czy ja wiem? po prosstu za duzo razy słyszałam już na tym forum, ze jestem
smarkata i nic nie wiem o zyciu, skoro chcę żyć tak jak chcę. a ja sie chętnie
zamienię na te moje 25 lat z kimś innym, bo życie mnie nieźle pokopało swego
czasu i starczy przeżyc dla dwóch czterdziestolatek... może rzeczywiście zbyt
ostro zareagowałam. jesli Cię, Moniorku, uraziłam to przpraszam.

[Gość: ada]

zal mi Was.Zyjecie bez zasad.Bo niby jakie są wasze zasady?-zycie na luzie?
Cieszę sie ,ze ja mam poukladane zycie a moje dziecko moze nosic nazwisko
takie jak ja i ojciec i nie musi sie z nieczego tlumaczyc kolezankom.Ma
spokojne ,normalne ,zyice.Nie muszę tlumaczyc dziecku :dlaczego tatus i
mamusia nie mieli slubu,dlaczego tak naprawde nie są razem itp..
A slub byl zapieczętowaniem naszych ogromnych uczuc,milosci i oboje
pragnęlismy pokazac to wszystkim.Pozdrawiam.

[Gość: lola]

Mam prosbe, abys naprawde mnie nie załowała, bo nie masz absolutnie powodu.
Twoja widac zasada jest umoralnianie wszystkich wkoło, panno PORZADNA.Przeciez
moje dziecko równiez nosi nazwisko po swoim tatusiu, wiec jaka róznica w tym
wzgledzie?Tłumaczyc kolezankom?Gdzie ty w ogóle mieszkasz i z jakim
ciemnogrodem sie zadajesz?
Za bardzo przejmujesz sie opinia społeczna skoro cie obchodzi przede wszystkim
zdanie innych, takze jak piszesz musiałas obwieszczac swiatu ze za maz
wychodzisz.Nigdy nie chciałabym byc kims takim, dlatego zyje inaczej, dzieki
Bogu.
Nie mozesz strawic, ze ludzie zyja sobie szczesliwie bez tych wszystkich
ceremonii?twój sposób na zycie jest najwłasciwszy?
Jak ja lubie takich ortodoksów!

[Gość: moboj]

Gość portalu: lola napisał(a):

> Mam prosbe, abys naprawde mnie nie załowała, bo nie masz absolutnie powodu.
> Twoja widac zasada jest umoralnianie wszystkich wkoło, panno
PORZADNA.Przeciez
> moje dziecko równiez nosi nazwisko po swoim tatusiu, wiec jaka róznica w tym
> wzgledzie?Tłumaczyc kolezankom?Gdzie ty w ogóle mieszkasz i z jakim
> ciemnogrodem sie zadajesz?
> Za bardzo przejmujesz sie opinia społeczna skoro cie obchodzi przede
wszystkim
> zdanie innych, takze jak piszesz musiałas obwieszczac swiatu ze za maz
> wychodzisz.Nigdy nie chciałabym byc kims takim, dlatego zyje inaczej, dzieki
> Bogu.
> Nie mozesz strawic, ze ludzie zyja sobie szczesliwie bez tych wszystkich
> ceremonii?twój sposób na zycie jest najwłasciwszy?
> Jak ja lubie takich ortodoksów!

podpisuję się, Lolu, pod twoim postem obiema rękami. moje dziecko będzie nosić
nazwisko swojego ojca, ja zostanę przy swoim (nawet gdybym wzięła slub to i
tak zostałabym przy swoim nazwisku, bo w Polsce tylko moja rodzina nosi
takie) . nie ma potrzeby obwieszczania niczego całemu światu, nie mam też
potrzeby ani ochoty tłumaczenia się ludziom zze sposobu, w jaki zyję i mam
nadzieję, ze w takiej samej niezalezności wychowam własne dziecko. pochodzę z
małej miejscowości i zawsze doskwierało mi to, ze wszyscy o wszystkich
wszystko wiedzą. ja w taki sposób nie chcę żyć, nie obchodzi mnie zdanie
obcych mi ludzi, sąsiadów czy pań z kółka różańcowego albo z ławki pod moim
blokiem. nigdy się takimi pierdołami nie przejmowałam i dobrze na tym wyszłam.
cenię sobie swoją niezależność i niech tak zostanie.
nie wiem dlaczego życie bez ślubu jest od razu zyciem bez zasad. to opinia
Ady. napisałabym, ze się oczywiście z tym nie zgadzam, ale zaraz zostanie mi
to poczytane za agresję. owszem, nie mam ślubu, ale to nie znaczy, ze żyję bez
zasad. wręcz przeciwnie.

[Gość: ada]

Przeczytaj ip a dowiesz sie z jakiego miasta pochodzę.Duze nie?
Jestem dumna.Mam poukladane,szczesliwe zycie,a takich osob jak ciebie naprawde
mi zal,bo mam takich znajomych i wlasnie oni nie są szczęsliwi(zona chce slubu
mąż nie)
Cieszę sie ,ze moglam doprowadzic Cię do wyrazenia tak ekspresywnej
wypowiedzi.Twoje zdenerwowanie widac od razu.Jak widac masz z tym problem(ze
masz faceta,a nie męza).I te Twoje brak jakichkolwiek zasad..
Wiesz jak sie nazywa taki czlowiek bez zasad?-bez wartosci.
Powodzenia.I nie odpowiadaj na moj list lolu,bo szkoda Twoich nerwow.

[Gość: lola]

Owszem odpowiem.Załosna jestes.I jestes kolejnym argumentem orzeciw slubom, bo
widze kto je zawiera.

[Gość: moboj]

wiesz, Ado, nie uważam, zeby moje życie nie miało wartości, jestem z moim
mężczyzną już bardzo długo. żyjemy sobie w zgodzie, bardzo sobie ufamy,
szanujemy się. mój facet to mój najdroższy przyjaciel, któremu mogę powierzyć
wszystkie moje tajemnice. bardzo się kochamy i oboje nigdy nie chcielibyśmy
być z kimś innym. jesteśmy sobie wierni, chcemy byc ze sobą do końca życia.
mieliśmy okazję sprawdzić się w wielu sytuacjach, w jakich wiele małżeństw się
nie sprawdziło. czy to co tu napisałam bardzo różni mnie od Ciebie? nie sądzę.
mieszkamy razem, mamy wiele wspólnych rzeczy: począwszy od ekspresu do kawy
skończywszy na kontach w banku i samochodzie. oboje jesteśmy szczęśliwi i
bardzo, bardzo się kochamy. i mnie od ciebie różni tylko to, że ja nie chcę
stanąć przed ołtarzem, bo przez 25 lat mojego życia miałam okazję zobaczyć, że
małżeństwo to nie zawsze recepta na wszystko, że ślub to nie jest gwarancja
szczęscia, wierności i wszelkiej pomyślności w życiu.
więc Ado - zanim zaczniesz tak potępiać wszystkich w czambuł, zanim napiszesz,
że każdy kto żyje inaczej niż Ty wiedzie życie bez wartości to zastanów sie
dobrze. ty masz ślub i życzę Ci szczęscia, ja ślubu nie chcę brać, bo czuję
wyjątkową odrazę do tej instytucji i też jestem szczęsliwa. nie możesz tak po
prostu popatrzeć życzliwym okiem na tych, którzy zyją inaczej niż Ty?

[Gość: lola]

Gość portalu: ada napisał(a):

> Przeczytaj ip a dowiesz sie z jakiego miasta pochodzę.Duze nie?

Tym bardziej sie dziwie.

> Jestem dumna.Mam poukladane,szczesliwe zycie,a takich osob jak ciebie
naprawde
> mi zal,bo mam takich znajomych i wlasnie oni nie są szczęsliwi(zona chce
slubu
> mąż nie)

Wybacz, ale na podstawie 1 pary oceniasz wszystkich? Wiec jak mój sasiad bije
swoją zone to mam rozumiec ze twój maz bije ciebie? Bo przeciez w obu
przypadkach zyjecie tak samo- jako malzenstwo.
Po drugie u mnie wybór jest obustronny, u twoich znajomych nie.

> Cieszę sie ,ze moglam doprowadzic Cię do wyrazenia tak ekspresywnej
> wypowiedzi.Twoje zdenerwowanie widac od razu.
Hmm, to raczej jeden z moich łagodniejszych postów, nie wiesz co znaczy gdy
sie zdenerwuje.

Jak widac masz z tym problem(ze
> masz faceta,a nie męza).

Nie mam MEZA slubnego z własnego wyboru, wiec chyba nie jest mi z tego powodu
ciezko?

I te Twoje brak jakichkolwiek zasad..
Ale jakich zasad, wytłumacz prosze, bo nijak nie wiem o co ci chodzi.

> Wiesz jak sie nazywa taki czlowiek bez zasad?-bez wartosci.

No jak sie nazywa taki człowiek ja ja, zyjacy bez slubu, no jak? Prosze napisz
zebym wiedziała bo zyje w głebokiej nieswiadomosci.

> Powodzenia.I nie odpowiadaj na moj list lolu,bo szkoda Twoich nerwow.

Odpowiem jak najbardziej, moje nerwy sa w porzadku, natomiast nie wiem czy ty
dobrze sie czujesz zionąc takim jadem.

[Gość: moboj]

Gość portalu: ada napisał(a):

> Przeczytaj ip a dowiesz sie z jakiego miasta pochodzę.Duze nie?
> Jestem dumna.Mam poukladane,szczesliwe zycie,a takich osob jak ciebie
naprawde
> mi zal,bo mam takich znajomych i wlasnie oni nie są szczęsliwi(zona chce
slubu
> mąż nie)

i wszystkich oceniasz miarą swoich znjomych? ten jeden związek sprawia, że
wszystkie inne tez są takie? to skoro mój ojciec lubi sobie wypić i ma kobitke
na boku to twój mąż też jest taki, tak? no sama przyznasz, ze to dobra
analogia...

> Cieszę sie ,ze moglam doprowadzic Cię do wyrazenia tak ekspresywnej
> wypowiedzi.Twoje zdenerwowanie widac od razu.Jak widac masz z tym problem(ze
> masz faceta,a nie męza).I te Twoje brak jakichkolwiek zasad..
> Wiesz jak sie nazywa taki czlowiek bez zasad?-bez wartosci.

Ty naprawdę sądzisz, że godzinka spędzona przed obliczem księdza lub kwadrans
w USC czyni człowieka lepszym? a brak tej godzinki od razu sprawia, że
czlowiek staje się zwierzęciem bez zasad? przesadzasz i to mocno. o jakie
zasady Ci chodzi? ja i mój partner kochamy się, nie mamy na boku kochanków/
kochanek, nie kradniemy, nie plotkujemy, nikogo nie zamordowaliśmy. to o jakie
zasady Ci chodzi. liczę na poważną odpowiedź z twojej strony.

[Gość: Triss Merigold]

Popieram Moniorka, konkubinat to dla kobiety układ w którym ma wszystkie
obowiązki żony a żadnych z jej przywilejów, tezę potwierdzam własnym
doświadczeniem. Byłam w klasycznym konkubinacie przez 3 lata i kiedy pan
wymienił mnie na inny model przeżywałam to tak jak porzuceni ludzie przeżywają
rozwód.W konkubinacie trzeba podejmować podobne decyzje jak w małżeństwie:
dzielić kasę, robić zakupy, urządzać mieszkanie, sprzątać, prać, gotować itd.
To naprawdę nie jest sielankowy układ dwóch wolnych elektoronów.
Małżeństwo nie chroni przed rozstaniem ale daje większe poczucie bezpieczeństwa
(może i złudne) że do tego rozstania nie dojdzie, że związek będzie trwały. Co
do podziału wspólnie kupionych rzeczy w trakcie trwania konkubinatu to naprawdę
bywa dramatycznie. Moją koleżankę facet po 6 latach zostawił w 4 gołych
ścianach, uznając, że wszystko co kupili wspólnie należy do niego.
Co do rzekomej wolności: czy ma ona polegać na prawie do spotykania się i
sypiania z innymi? Przecież to bzdura, bo jeśli kogoś kochasz, a zakładam, że
pary żyjące w konkubinatach jednak się kochają, to nie chcesz się dzielić.

[Gość: ida]

Gdy miałam 20 lata tez tak myslałam - papier to tylko papier, a my to przeciez
miłość i co takiemu USC do tego.
Otóz minęło 10 lat i na pare spraw otworzyły mi się oczy, miedzy innymi na to,
ze, jak słusznie juz tu ktos zauwazył, małżeństwo jest korzystniejszym układem
dla kobiety niż konkubinat, przed wszystkim ze wzgledów prawnych. Kolezanka
kiedys opowiedziała mi o historii "zza płotu" - para zyła w konkubinacie,
dorabiali się żyły sobie wypruwajac - oboje, tyle, ze po kilku latach gdy
mieli dom, samochód i jakies inne dobra, chłopak zginął w wypadku, kwestie
spadkowe nie były uregulowane, bo zadne z nich o tym nie pomyslało. Rodzina
chłopaka zabrała wszystko.
I to jest spory problem, o którym fałszywy wstyd nie pozwala mówić - kwestie
majatkowe. Zreszta małżeństwo tez, zdaje się, potrafi byc niebezpieczne,np.
jesli kobieta ma sporo kasy, a nie spisała intercyzy to moze sie obudzic
pewnego dnia ze znacznie uszczuplonym stanem posiadania.
Poza tym - tzw. opinia publiczna; do tego, ze na wsi pary zyjace na "kocia
łapę" sa napietnowane, to juz się przyzwyczaiłam; jeszcze przez pewien czas
zyłam w przekonaniu, ze w mieście jest inaczej. Dopóki się do niego nie
przeprowadziłam... Osiedla, zwłaszcza te "wiekowe" zywo przypominaja
mentalnościa wieś - kto, gdzie, z kim, kiedy, ile razy..."Pani kochana! Oni
tam na "kocia łapę" zyją! Że się przed Bogiem i ludźmi nie wstydzą! Ja to sie
tej zdzirze nie kłaniam. A ona, bezczelna, jeszcze mi dzień dobry mówi!"
Słyszałam ten tekst w windzie.
I do tego jeszcze szkoła, urzędy itp..

[lolyta]

Gość portalu: facet napisał(a):


> Czy nie lepiej żyć sobie w wolnym związku,gdzie można się zawsze rozstac bez
> żadnych zobowiązań?? Powiedzcie,KOBIETY, czemu tak wam się pali do
> małżeństwa???Nie wolicie pozostać "wolne"??

A co to znaczy, przepraszam "pozostac wolne"? Ze mieszkam z facetem ale moge
sypiac z kim chce? czy cos jeszcze?
Co do "rozstania bez zobowiazan" - to jest jakas totalna bzdura, ktora moze
funkcjonowac wsrod ubogich studentow mieszkajacych w akademiku ktorzy niczego
(dzieci ani majatku) sie jeszcze nie dorobili.

A dlaczego ja bym uciekala przed facetem ktory unika slubu? Proste jak drut:
jesli on sam sobie nie ufa na tyle zeby oficjalnie i pod przysiega przyjac na
barki takie zobowiazanie jakim jest rodzina i che bycia z kims na dobre I NA
ZLE, to tym bardziej ja mu nie zaufam.

[j_u]

Bedac w konkubinacie nie pozostaje sie wolnym i nie ma rozstan bez zobowiazan.
Jest cala masa zobowiazan i trudnych spraw do rozwiazania, majatkowych, czasem
sa dzieci, czasem jeszcze cos juz nie wiem co. Przy rozstaniu ma sie tylko
jeden problem mniej, chociaz istotny w naszych warunkach: pojsc do sadu i sie
rozwiesc.


Gość portalu: facet napisał(a):

> CZemu aż tak boicie się ,że zostaniecie starymi pannami,czemu tak szybko
> chcecie się pakować w małżeństwo.?toż to same kłopoty....
> Jak ludzie sie kochają,to po prostu są ze sobą.Nie muszą się żenić.(chyba że
> jacys skrajni katolicy którzy się żenią żeby pójść z czystym sumieniem do
> łóżka i się pobzykać)Tym bardziej że głupi papierek niczego nie zmienia.Jak
> ktos chce zdradzać to i tak będzie.
> A w wypadku rozpadu związku -same kłopoty z rozwodem itp.
> Czy nie lepiej żyć sobie w wolnym związku,gdzie można się zawsze rozstac bez
> żadnych zobowiązań?? Powiedzcie,KOBIETY, czemu tak wam się pali do
> małżeństwa???Nie wolicie pozostać "wolne"??

[Gość: nelka]

Gość portalu: facet napisał(a):
>
> CZemu aż tak boicie się ,że zostaniecie starymi pannami,czemu tak szybko
> chcecie się pakować w małżeństwo.?

Otóż facecie, mój chłopak po pół roku znajomości zaczął przebąkiwać coś o
ślubie, podczas gdy ja traktowałam to jako żarty, które najchętniej odsunęłabym
jak najdalej. Wiem, że są dziewczyny, dla których jedynym celem w życiu jest
złapanie męża i które w każdym poznanym facecie widzą TEGO JEDYNEGO, z którym
widzą już siebie przed ołtarzem w sukni białej...., ale nie uogólniaj. Są
mężczyźni, którzy dążą do ślubu bardziej niż kobiety (może po prostu dorośli do
tej decyzji - w przeciwieństwie do ciebie). Mój mężczyzna twierdzi, że ja
jestem już tą JEDYNĄ i on nie widzi w swoim życiu kogoś innego, a małżeństwo
jest dla niego upieczętowaniem miłości. Mija czas, a on dalej uparcie tkwi w
przekonaniu, że chce mnie za żonę, a ja dalej nie wiem, co robić (przyjęłam
pierścionek, ale ślub to na razie dla mnie odległa perspektywa. Nie twierdzę,
że nigdy nie chcę wyjść za mąż, ale to jeszcze nie mój czas - więc chyba i ja
jeszcze nie dorosłam).Nie widzę w małżeństwie nic złego, ale do tej decyzji
trzeba naprawdę dojrzeć - sama nie lubię panienek, którym tylko welon w głowie,
ale twoje rozumowanie jest krzywdzące i chyba sam nie wiesz, co piszesz.
Zgadzam się z przedmówcami, że konkubinat nie różni się wiele od małżeństwa w
sensie zaangażowania w związek, rozstanie w jednym i drugim przypadku jest
bolesne. Wydaje mi się, że Ty tak naprawdę nie wiesz jeszcze co to znaczy być w
takim związku, który spełnia wszystkie twoje oczekiwania. Nie zdziwiłabym się,
gdybyś po poznaniu kobiety twoich marzeń, sam nie zaczął myśleć o małżeństwie:))

[tralalumpek]

wcale się nie spieszyłam, szłam całkiem spokojnym dostojnym krokiem
w długiej sukni trudno sie spieszyć

[Gość: lola]

A pamietasz Fraszynską jak w Killerze galopowała do ołtarza?Tylko chyba ta jej
sukienka nie była długa...To chyba takie panie załozyciel watku miał na mysli.

[Gość: A77]

Wiesz, facet, jestem z moim chłopakiem (hi hi, ma 32 lata) od lat pięciu, o
ślubie zaczęłam mówić jakieś pół roku temu. I co usłyszałam? Że jest fajnie tak
jak jest, że jestem wolna i że się przytulamy nie z obowiązku, tylko dlatego,
że chcemy. A ja mam dość. Bo nie czuję się w mieszkaniu mojego konkubenta jak u
siebie - bo jestem NIKIM, nie mam prawa stawiać żadnych warunków i muszę się do
niego dostosować. A z tą sławetną wolnością jest tak, że od roku nie byłam w
kinie, bo on nie chce łazić, nie pozwala mi chodzić na imprezy z ludźmi z pracy
(grozi, że jak będę za często wychodzić, to zerwie), a wszystkie moje koleżanki
wg niego to kretynki, z którymi niewarto spędzać czas. Jestem na siebie zła, że
tak bardzo go kocham, nie potrafię odejść. Gdybym była żoną, widziałabym jakiś
sens mojej egzystencji, mogłabym coś planować, nie obawiając się, że w każdej
chwili mogę wylecieć na bruk. A tak czuję się zawieszona w przestrzeni, bo po
zakończeniu związku po 5 latach zostanę z niczym, z rozwaloną psychiką i na
dodatek bez żadnych praw (choćby majątkowych). Zmarnowany czas...

[Gość: lola]

Ty chyba źle wybrałas faceta.Co to znaczy, ze nie mozesz tego i tamtego? A po
slubie bys mogła? Zastanów sie najpierw czy faktycznie chcesz spedzic zycie z
ta osobą.Przeciez z tego co piszesz to despota, po slubie bedzie tak samo, ty
czujac sie pewniej zaczniesz sie "stawiac", stad szybka droga do rozwodu.I co
zyskasz, i tak majątek przedslubny nie bedzie twój, moze jedynie alimenty na
siebie, załosne.
Nie widzisz sensu egzystencji nie bedac czyjąs zona?

[Gość: A77]

Eee, chyba się źle wyraziłam. Chodziło mi bardziej o jakiś cel, jakieś
zapewnienie, że będziemy budować coś razem, a nie tak jak teraz - żyjemy z dnia
na dzień, ja w ciągłym strachu, że wywali mnie z domu. Bardzo boję się
przyszłości. Dla mnie to, że nie chce się ze mnąa ożenić oznacza, że nie jest
przekonany, że chce być ze mną, a ten związek to takie miłe spędzanie czasu.
Jest fajnie, bo to on dyktuje warunki, ostatnio usłyszałam, że to jego
mieszkanie i to on będzie decydował, co się tu będzie działo (chodziło o
nieoczekiwane wizyty jego rodziny mieszkającej w tym samym mieście). On nie
traktuje mnie jak swojej rodziny. I o to mi chodzi, ja chcę czuć, że mam
rodzinę, która daje jakieś poczucie identyfikacji, przynależności, on uważa, że
to pierdoły i romantyczne bzdury.
Generalnie on nie jest despotą, tylko ja mam taki paskudny charakter, że się
podporządkowuję i jak ognia unikam różnych konfliktów, więc sama przestałam
wychodzić, bo widziałam, że jemu to się nie podoba...

[Gość: lola]

> Generalnie on nie jest despotą, tylko ja mam taki paskudny charakter, że się
> podporządkowuję i jak ognia unikam różnych konfliktów, więc sama przestałam
> wychodzić, bo widziałam, że jemu to się nie podoba...
I on to wyczuwa.TO musisz zmienic, kompromisy ok, ale podporzadkowanie sie na
dłuzszą mete doprowadzi do konfliktów.Taka osoba nie jest szanowana, partner
moze jej ciosac kołki na głowie, sam robi co chce, partnerce czegos tam
zabrania.Wiem o czym piszesz bo sama nie cierpie starc, awantur, ale... z
biegiem czasu i tego sie nauczyłam.
Ma przewage bo to jego mieszkanie.Wiesz co ja kiedys zrobiłam? Po takim
własnie postawieniu sprawy(to ja tu rzadze) spakowałam wszysciutke osobiste
rzeczy co do jednej, zamówiłam przewóz i pojechałam z dobytkiem do mamy-
stwierdziłam ze nie dam sie tak ponizac i wole odejsc(choc oczywiscie
zakładałam ze bedzie chciał mojego powrotu)- mój facet przyjechał spanikowany
po 10 min. wtargania worów do mojego rodzinnego domu, nie mógł uwierzyc ze cos
takiego zrobiłam, zbaraniał.Od tej pory mineło kilka lat i nie usłyszałam juz
nic na temat- "to moje".
Wiesz, przede wszystkim zastanów sie czy was naprawde łączy obopólna miłosc,
czy tylko ty jestes zaangazowana, wiem ze strach, ale jezeli ta jego miłosc
nie jest taka jak powinna to on z tobą sie nie ozeni, ty bedziesz tracic czas
(jesli planujesz dziecko to upływ czasu tez ma znaczenie).Powiedz mu to co
czujesz, ze jestes niepewna swojej przyszłosci, ze watpisz w jego uczucia,
zobacz co powie.I to zdanie ze nie traktuje cie jak swojej rodziny- to nie
jest normalne, naprawde.Mozna nie miec slubu a byc jej pełnoprawnym członkiem,
cos tu jest nie tak.I naprawde zastanowiłabym sie nad partnerem który tak
traktuje swoja kobiete, brak slubu nic tu nie usprawiedliwia.

[Gość: moboj]

Gość portalu: A77 napisał(a):

> Wiesz, facet, jestem z moim chłopakiem (hi hi, ma 32 lata) od lat pięciu, o
> ślubie zaczęłam mówić jakieś pół roku temu. I co usłyszałam? Że jest fajnie
tak
>
> jak jest, że jestem wolna i że się przytulamy nie z obowiązku, tylko
dlatego,
> że chcemy. A ja mam dość. Bo nie czuję się w mieszkaniu mojego konkubenta
jak u
>
> siebie - bo jestem NIKIM, nie mam prawa stawiać żadnych warunków i muszę się
do
>
> niego dostosować. A z tą sławetną wolnością jest tak, że od roku nie byłam w
> kinie, bo on nie chce łazić, nie pozwala mi chodzić na imprezy z ludźmi z
pracy
>
> (grozi, że jak będę za często wychodzić, to zerwie), a wszystkie moje
koleżanki
>
> wg niego to kretynki, z którymi niewarto spędzać czas. Jestem na siebie zła,
że
>
> tak bardzo go kocham, nie potrafię odejść. Gdybym była żoną, widziałabym
jakiś
> sens mojej egzystencji, mogłabym coś planować, nie obawiając się, że w
każdej
> chwili mogę wylecieć na bruk. A tak czuję się zawieszona w przestrzeni, bo
po
> zakończeniu związku po 5 latach zostanę z niczym, z rozwaloną psychiką i na
> dodatek bez żadnych praw (choćby majątkowych). Zmarnowany czas...

witaj. przyznam się, że Twój post mnie zaszokował:( zawsze mi się wydawało, ze
kobieta i mężczyzna będący ze sobą w związku (bez różnicy, czy to małżeństwo
czy konkubinat) mają takie same prawa i obowiązki. nie daj sobie wmówić, zę
jest inaczej. jesteś pewna, ze chciałabyś zostać żoną człowieka, który
odizolował Cię od całego świata, od twoich koleżanek? popatrz sama, co
napisałaś: "NIE MAM PRAWA stawiać warunków, MUSZĘ DOSTOSOWAĆ SIĘ do niego, od
roku nie byłam w kinie, BO ON NIE CHCE, ZABRANIA mi spotkań z ludźmi z pracy,
GROZI ZERWANIEM, NIE MOGĘ spotykać się z koleżankami...". uważasz, ze jak
zostaniesz jego żoną to będzie Ci to łatwiej znieść? że może on się zmieni?
wydaje mi się, ze czujesz się zniewolona i zastraszona - "wylecieć na bruk"...
szkoda gadać. jesli twój facet już teraz cię traktuje jak swoją własność to to
się nie zmieni. uciekaj póki czas.
PS. mam nadzieję, ze nie poczujesz się urażona moim postem.

[Gość: A77]

Moboj, skąd Ci przyszło do głowy, że poczuję się urażona! Daj spokój, mówisz po
prostu mądre rzeczy... Ja rzeczywiście czuję się zniewolona, bo już
podświadomie wyczuwam, czego nie robić, żeby się nie wkurzał. I zastraszona
tym, że mnie zostawi. To jest jakieś patologiczne uzależnienie, ja nie potrafię
sobie wyobrazić, że nie jestem z nim. Lola opisywała, że wyniosła się do matki
i jej facet się tego wystraszył. U mnie sytuacja wygląda w ten sposób, że ja
mam nie najlepszy kontakt z mamą (ciągle mnie kontroluje, ja wręcz przed nią
uciekłam do mojego faceta), dla niej moje zerwanie z nim to byłby największy
tryumf życiowy, mogłaby znowu powiedzieć: Ja wiedziałam, że tak będzie!
Małżeństwo to byłby też dla niej znak, że nie może się wtrącać w moje sprawy,
bo mam swoją rodzinę i muszę o nią dbać.

[Gość: moboj]

Gość portalu: A77 napisał(a):


> Małżeństwo to byłby też dla niej znak, że nie może się wtrącać w moje
sprawy,
> bo mam swoją rodzinę i muszę o nią dbać.

naprawdę chcesz spędzić całe życie w ten sposób? zrobisz na złość sobie, a nie
swojej mamie. pozdrawiam:)

Aleś Ty głupi. Po ślubie nie musi już pracować

[Gość: doku]

Gość portalu: facet napisał(a):

> głupi papierek niczego nie zmienia.

zmienia głuptasku

[mamalgosia]

dobrze, że "wolne" napisałeś w cudzysłowiu

[pajdeczka]

Gość portalu: facet napisał(a):
Czy nie lepiej żyć sobie w wolnym związku,gdzie można się zawsze rozstac bez
> żadnych zobowiązań??

Te "zobowiązania" najbardziej spędzają Wam, mężczyznom, sen z powiek. Nic więc
dziwnego, że to właśnie Facet,a nie kobieta, założył taki wątek. Pobyć sobie
parę lat z panienką, po drodze machnąć jej dzieciaka, a potem, już znudzony,
znaleźć sobie nowy, świeży obiekt pożądania.
Taka jest twoja filozofia życiowa?

[Gość: Triss Merigold]

Bingo Pajda. Z moich obserwacji wynika, że mężczyźni inaczej traktują żony a
inaczej konkubiny: z żoną muszą się jakoś liczyć, dostosowywać, nie mogą sobie
pozwolić na szantaż emocjonalny pt. "jak tak, to może się rozstańmy".Pomijam
przypadki patologiczne typu facet bije, zdradza, chla. Jeśli ktoś jest
szczęśliwy w konkubinacie ok. pod warunkiem, że to świadomy wybór obu stron a
nie narzucona przez faceta decyzja, która ona ma nadzieję zmienić.

[Gość: lola]

To czemu tak wielu mezów ma swoje zony za nic?Wystarczy poczytac pare wątków-
nie interesuje sie domem, nie daje mi pieniedzy, ma rodzine gdzies i takie
tam.Licza sie z zonami?Akurat. Powie jej zeby cicho siedziała i tyle.

[Gość: Triss Merigold]

Lola mam znajomych w określonym kręgu towarzyskim w którym kobiety są po
studiach, pracują, nie mają jeszcze dzieci a mężczyźni nie są nastawieni na
realizowanie tradycyjnego podziału ról. Oczywiście z czasem to się może
zmienić, nic nie jest wykluczone. Zdaję sobie sprawę z tego, że istnieją (i to
niemało) przypadki o jakich wspominasz ale równie wiele pobić, zdrad,
pomiatania ma miejsce w konkubinatach (tu również odsyłam do licznych wątków na
różnych forach).

[Gość: lola]

Zatem nie ma znaczenia rodzaj zwiazku.

[Gość: Triss Merigold]

Ma. Moją przyjaciółkę mieszkającą z facetem tenże facet INFORMOWAŁ, że umówił
się na rajd motocyklowy z kolegami, po ślubie zaczął się jej PYTAĆ czy może się
umówić i czy nie będzie jej to przeszkadzało. To łopatologiczny przykład ale
generalnie różnica jest intuicyjnie wyczuwalna.
Pozostańmy przy swoich zdaniach; ja uważam, że jest różnica między konkubinatem
a małżeństwem i wolę tę drugą opcję, Ty uważasz inaczej. Nie mam zamiaru Cię
przekonywać, dyskusja zaczęła się od męskiego pytania i uogólnienia dlaczego
kobietom (w domyśle wszystkim) spieszy się do ślubu.

[Gość: lola]

I ta metamorfoza nastapiła po slubie dopiero?
Ja i bez slubu (takze mój facet) tak robimy.

[Gość: dora]

no wlasnie, i jak to jest z tym pytaniem sie bo szczerze mowiac bardziej mnie
to interesuje niz wychodzenie za maz. przynajmniej narazie.
czy to znaczy ze po slubie mozna komus na cos niepozwolic czy gdzies go/jej nie
puscic? czy jednoczesnie z zawarciem umowy malzeniskiej tracimy wolnosc i
niezaleznosc-musimy pytac o pozwolenie?
z drugiej strony i moim zdaniem jesli z kims jestes to liczysz sie z jego
uczuciami i ZAWSZE bierzesz pod uwage co ta druga osoba bedzie w danej sytuacji
czula. a poniewaz ci na niej/nim zalezy to starasz sie go nie wkurzac i nie
ranic np naglymi wyjazdami na rajdy samochodowe.

[Gość: lola]

Generalnie ja swojemu facetowi niczego nie zabraniam.Bo niby dlaczego nie ma
pójsc na mecz, rajd, czy co tam lubi? Tak samo ja chadzam sobie do kina bez
niego, bo jego interesuja inne filmy.Nawet na imprezy zdarza sie chadzamy
oddzielnie.I to mnie bardzo cieszy, ze nie musimy wszystkiego razem, ze jedno
nie pilnuje drugiego.Przegieciem jest natomiast zmiana wczesniej uzgodnionych
planów i z tym nalezy walczyc.
Ale znam osoby, które sie obrazaja jak druga połówka chce spedzic czas
oddzielnie, tak jakby oznaczało to słabsze uczucia czy jak?

[Gość: Triss Merigold]

Lola czy zastanawialaś się na psychologicznym uzasadnieniem większej trwałości
małżeństwa? Składa się publiczną obietnicę (nieważne w USC czy kościele) i
trzeba mieć poważne powody, żeby ją złamać - nie wystarczy kaprys, znudzenie
czy kłótnia. Rozpad konkubinatu z powyższych powodów nie dziwi, w przypadku
małżeństwa trzeba się liczyć z presją rodziny, otoczenia, problemami prawnymi.
To nieco studzi zapalczywe pary.
Podział majątku po ślubie i po konkubinacie - zupełnie inna pozycja kobiety w
obu układach. Jeśli rozpad małżeństwa spowoduje duże pogorszenie się sytuacji
ex małżonka (wyobraź sobie chorą, starszą kobietę, która nie pracowała), druga
strona jest zobowiązana do alimentowania, w konkubinacie nie może mieć żadnych
roszczeń.
Generalnie uważam, że kobieta jest w dużo gorszej sytuacji w konkubinacie bo
nie ma żadnego wsparcia ze strony prawa a te same obowiązki co żona.

[Gość: lola]

Moge mówic tylko o swoich doswiadczeniach.Otóz ja i mój partner tworzymy
rodzine, mamy dziecko, jestesmy pełnoprawnymi członkami naszych rodzin, ja
funkcjonuje jako zona, on jako maz.Gdyby mnie zostawił spotkałoby sie to z
ostracyzmem ze strony jego licznej, zzytej rodziny, a jego matka byłaby
pierwsza, by go potepic.Dlatego nie ma mowy o rozstaniu szybkim, bez
konsekwencji.Tak ze ta presja istnieje.
Co do alimentów, to przyznam ze dla mnie jest to sprawa dyskusyjna, wiem ze
jest takie prawo, ale ja nawet zona bedąc wolałabym suchy chleb jesc niz
scigac faceta o alimenty(moja matka która jest tak samo winna rozpadu
małzenstwa jak mój ojciec o takie alimenty wystapiła i spotkała ja z mojej
strony ostra reakcja- moralnie rzecz rozpatrując nie powinna dostac nic).
Jesli chodzi o majatek to nalezy nabywac go na wspólwłasnosc.Mój facet
sporzadził takze testament.To na wypadek smierci.Kluczem jest czy kobieta
finansowo jest w stanie sie utrzymac, pracowac zawodowo, wtedy ma za co zyc i
nie musi polegac tylko na konkubencie.Pozostawanie w roli kury domowej(nie
obrazajac nikogo) całe zycie nie jest najlepszym rozwiazaniem w konkubinacie.
Kiedy byłam na studiach, nie miałam prócz stypendium zadnych dochodów mój
partner mnie utrzymywał, choc przeciez nie musiał.Nigdy mi tego nie
wypominał.Wszystkie pieniądze przynosi do domu, sa w mojej dyspozycji. Ufamy
sobie i to jest klucz.
Obowiazki mam ja i ma on.Przciez mógłby mi powiedziec, ze nie bedzie na mnie
płacił, bo prawo go do tego nie obliguje.

[Gość: moboj]

popieram to, co napisała Lola w całej rozciągłości.
a co do spraw majątkowych: można zostać bez niczego nawet w małżeństwie - znam
to z doświadczenia niestety.

[Gość: moboj]

Gość portalu: Triss Merigold napisał(a):

> pod warunkiem, że to świadomy wybór obu stron a
> nie narzucona przez faceta decyzja, która ona ma nadzieję zmienić.

a czemu panuje taki stereotyp, że to facet nalega na taki związek? u mnie było
odwrotnie...

[Gość: Triss Merigold]

To nie stereotyp. Częściej kobieta świadomie lub nie dąży do większego poczucia
bezpieczeństwa własnego i przyszłych dzieci. Takie sytuacje jak Twoja są
rzadsze.

Najgorsze sa takie....

[moniorek1]

panny,ktore nie majac jeszcze kandydata maja juz zaplanowane jak bedzie
wygladal ich slub.Potem jak znajda bylejakiego goscia to pra do tego slubu
jakby im sie palilo wbrew zdrowemu rozsadkowi.
Najfajniej ukazuje to film pt."Very bad things" z cameron diaz w roli glownej.
Niestety nie wiem jaki jest polski tyt.tego filmu ,ale polecam go
wszystkim ,ktorzy nie widzieli. Dla jednych powinien byc przestroga dla
drugich bedzie dobra zabawa (nie zalecam dla dzieci ponizej 13 lat).

TO CO PISZECIE TO PRAWDA ALE...

[Gość: Facet]

W większości Waszych wątków o konkubinacie przejawia się wątek DZIECKO.A czy w
ogóle jakikolwiek zwiazek = dziecko???chyab nie
Po drugie-jak ktos zauważył- w małżeństwie np.żona może trzymać faceta na
siłę,podczas gdy on z różnych powodów chce rozwodu.W konkubinacie ten porblem
odpada.A przecież żeby uniknąć spraw o podział majątku w sądzie można w czasie
trwania związku przenieść np własność samochodu na konkubinę.I sprawa
załatwiona.

Ostatnia sprawa to fakt że w poniższym żarcie,który gdzies usłyszałem jest
sporo prawdy:
Stoją państwo młodzi przed ołtarzem.Pan młody myśli:No nareszczie pójdę z
kumplami na wódkę.Kobieta:No wreszcie mogę się przestać odchudzać.

Słowem uważam ze w konkubinacie cały czas trzeba zabiegać o partnera(co w
małżeństwie odpada) i np po 10 latach konkubinatu para cały czas wie co to
romantyczność,zwraca się do siebie per kochanie,skarbie,podczas gdy u pary 10
lat po slubie może(nie musi) wyglądać to całkiem odwrotnie.

[Gość: lola]

> Słowem uważam ze w konkubinacie cały czas trzeba zabiegać o partnera(co w
> małżeństwie odpada) i np po 10 latach konkubinatu para cały czas wie co to
> romantyczność,zwraca się do siebie per kochanie,skarbie,podczas gdy u pary
10
> lat po slubie może(nie musi) wyglądać to całkiem odwrotnie.

Eee, tu tez nie ma zaleznosci.Moze tak byc zarówno w małzenstwie jak i
konkubinacie.Po wielu latach nie ma tego pozadania co na początku, nie bede
tez ciagle sie spinac by byc seksowna, bo jak nie to mnie facet zostawi.Tez
bywam chora, brzydka czasami, facet to samo.
Najwazniejsze czy ktos chce zyc w rodzinie która zbudował, nie chce zmian, czy
tez tych zmian pragnie.Chodzi takze o przyzwyczajenie.Po ilus tam latach
wspólnego zycia ciezko jest zerwac, układac je na nowo, tak w małzenstwie jak
i konkubinacie.Człowiek wrasta w rodzine i nie podejmuje sie pochopnie decyzji
o rozstaniu.Jesli zas pozna kogos innego to nawet jak bedzie po slubie, to
mimo zobowiazan te rodzine porzuci, gdyby tak nie było i ludzie baliby sie
konsekwencji nie byłoby tylu rozwodów.
Pisze o kilkuletnich konkubinatach, nie tych swiezych, bo wtedy rzeczywiscie
ryzyko szybkiego rozstania jest duzo wieksze.ale znam i małzenstwa rozpadajace
sie po roku.

[Gość: fior]

Mieszkajac od wielu lat w Szwecji, gdzie konkubinat jest rownoprawnym zwiazkiem
akceptowanym ogolnie, widze jakie spustoszenie w zyciu tych ludzi to uczynilo.
Malzenstwo uczy jednak pewnej odpowiedzialnosci a to, ze nie tak latwo jest sie
rozstac powoduje jednak wieksza trwalosc zwiazkow. W modelu szwedzkim nie ma
zadnej lojalnosci, zrownanie konkubinatu z malzenstwen spowodowalo, ze to
ostatniew jest traktowane mniej powaznie i dlatego Szwecja przoduje w ilosci
rozwodow. Pgolnie rzecz biorac, wydaje mi sie, ze dziala tu myslenia na na
zasadzie "mnie ma byc dobrze" a cala reszta sie nie liczy. Sa calkowicie
nieodpowiedzialni wobec swoich partnerow, wobec dzieci a co jest najbardziej
obludne to ze przedstawiaja to jak cos bardzo dobrego, nowoczesnego i ze
wszyscy sa t tego zadowoleni. Jest normalne, ze w niektorych malzenstwach po
pewnym czasie osabnie wzajemna fascynacja czy nawet miolosc ale pozostaje
jakies poczycie odpowiedzialnosci za druga osobe. Jak widzie, konkubinat to
poczucie w wielu przypadkach calkowicie znosi. Oczywiscie sa przypadki bardzo
dobrych nieformalnych zwiazkow, ale przewaza jednak opcja egocentryczna. >Poza
tym w takich zwiazkach, jezeli dochodzi do rozstanoia to prawie zawsz strono
przegrana jest kobieta. Ona jest juz starsza, ma dzieci na utrzymaniu nie tak
latwo jest sie na nowo ustawic. W wiekszosci znanych mi polsko-szwedzkich
malzenstawach niestety kobiety wyszly na tym barzdo zle -po pewnym czasie
zostaly zostawione przez szwedow, i to czasami zupelnie bez srodkow do zycia.
Tak wiec wynika, ze powszechnosc i zrownanie konkubinatu z malzenstwem oslabia
pozycje tego ostatnioego. Bo ie zachodzi sytuacja w ktorej wzory zachowan z
malzenstwa so przenoszone na konkubinat tylko odwrotnie. Chyba wg dawnej
kopernikowskiej zasady, ze "pieniadz gorszy wypiera lepszy".

[Gość: lola]

A jak konkubinat wyglada od strony prawnej? Jest uznawany czy nie? Jesli tak
to jakie sa róznice pomiedzy małzenstwem a konkubinatem, napisz jesli sie
orientujesz.

[Gość: fior]

W zwecji prawie konkubinat jest prawie zrownany z malzenstwem. Prawie, ale
jednak sa pewne roznice, ktore powoduja ze malzenstwo jest dla kobiety lepsze.
W wiekszosci dobrych konkubinatow dochodzi jednak pozniej do oficjalnego
malzenstwa - daje to kobiecie wieksze poczucie stabilnosi. Sa jakies roznice w
rozliczaniu podatkowym, w dziedziczeniu pewnych rzeczy, ale sie w to nie
wglebialem wiec dokladie nie moge odpowiedziec. Reasumujac mozna powiedziec, ze
chociaz konkubinat jest prawnie dosc dobrze chroniony to jednak malzenstwo jest
bardziej atrakcyjne. Jednak z tya uwaga co na poczatku: ten "relatywizm
moralny" w Szwecji nota bene lansowany tez przez panstwo, bordzo oslabil wiezi
rodzinne i miedzyludzkie. Ale takim spoleczenstwem jest latwiej kierowac. I
chyba o to chodzilo.

[Gość: pulcheriaa]

Nie bez powodu ta instytucja czy jak niektórzy wolą – sakrament, przetrwała
wieki.
Człowiek to taka istota, która żeby żyć godnie potrzebuje różnego rodzaju
hamulców i ram. Małżeństwo ma nam przypominać po co żyjemy na tym świecie, choć
moim zdaniem jak w reklamie Media Markt - „Nie dla idiotów”.
Z drugiej strony w naszym społeczeństwie utrwalił się pogląd , że kobieta
niezamężna to „stara panna z wyboru (nikt jej nie wybrał)”. Pewnie stąd ten
ciąg. Ja bym dodała, że nie znalazła odpowiedniego faceta, bo w dzisiejszych
czasach porządni goście to relikt.
Jako mężatka, doskonale rozumiem facetów, dlaczego mają opory z ożenkiem: A to
kasą trzeba się dzielić, za babkami nie oglądać, nie włóczyć sie kumplami po
pubach, a jak nam się nie podoba, to zabieram zabawki i w długą, albo starej
zapakować tobołek i niech spada.
A taki „papierek” potrafi skłonić do refleksji nad swoim życiem i nie jeden
związek uratować. Nie mam nic do nieformalnych związków jeśli jest to wybór
obojga, bez poświęceń choć... pachnie mi to niechęcią do zaciągania zobowiązań,
brania za kogoś odpowiedzialności i jakąś dziwną asekuracją.
Nie rozumiem chęci życia w konkubinacie z kimś kogo kocham i dziele życie - co
nie oznacza, że nie przyznaje komuś innemu prawa do wyboru własnej drogi.

pozdrawiam

[raszefka]

Zgadzam się z tym co napisałaś, prawdopodobnie ;) bo jestem panną
Pozdr