Ciąża, a praca?

[mini_mini26]

Witajcie,
Jestem w 2 miesiącu ciąży i mam kilka dylematów w związku zmoją
pracą zawodową. Może kóraś z Was mi doradzi z własnego doświadczenia.
Po pierwsze zastanawiam się kiedy powiedzieć o tym szefowi, czy
lepiej ood razu, czy może poczekać trochę? Czuję się nie najlepiej,
a gdyby wiedział, to tłumaczyłoby to moje złe samopoczucie, może
przysługiwałyby mi jakieś przywileje (???) Kolejna rzecz, to jak
wogóle z nim o tym rozmawiać. Pracuję w małej firmie i mam dosyć
samodzielne stanowisko, więc moja ewentualna nieobecność byłaby
problemem.
Zastanawiam się również nad choćby krótkim zwolnieniem lekarskim, bo
początki ciąży w moim przypadku naprawde są ciężkie, poza tym
ostatnio miałam ciężki okres i jestem przemęczona.
Jak Wy to rozwiązywałyście/rozwiązujecie? Kolega opowiadał mi, ze u
niego w firmie aktualnie 3 dziewczyny są w ciąży i wszystkie 3 od
razu poszły na zwolnienie, ale czy to nie przesada? W końcu ciąża to
nie choroba. Ja miałabym wyrzuty sumienia idąc na dłuższe
zwolnienie, z drugiej strony zdrowie też jest ważne. Jak Wy do tego
podchodzicie i jak to jest praktykowane u Was w firmach. Będę
wdzięczna za wszystkie rady.
Pozdrawiam

[malunia_pl]

Zależy jakie masz układy w tej pracy. Jeśli jesteś w 3 miesiącu
ciąży to szef nie może Cię zwolnić. Teraz może i jeśli to mała
firma, to prawdopodobne że tak zrobi (po co mu pracownica na
zwolnieniu, czy na urlopie -blokuje stanowisko a Zus i tak musi
płacić).
Albo idź na zwolnienie lekarskie, i ciągnij je do końca ciąży, albo
wytrzymaj i nic nie mów.
Przywileje faktycznie przysługują -krótszy czas pracy przy
komputerze , nie możesz dzwigać, itp. Tylko ze dla pracodawcy to są
utrudnienia, więc zastanów się nad sensownością mówienia teraz o
ciąży.

[gatta5]

Nie rozumiem kobiet, które w momencie, kiedy dowiedzą się, że są w
ciąży od razu biorą zwolnienie lekarskie. Przecież jest to
informacja dla szefa, że nie zalezy ci na pracy...oczywiście nie
mówię tu o przypadkach, kiedy to zwolnienie jest wskazane. Ciąża to
nie choroba.

[malunia_pl]

Aha, i jeśli faktycznie zajmujesz samodzielne stanowisko, to po
rozpoczęciu 3 miesiąca (tak żeby nie mógł Cię zwolnić) zaproponuj
pomoc w doszkoleniu zastępczyni -przecież jak urodzisz to co
najmniej kilka miesięcy nie będziesz przychodzić do pracy.

[swinka_finka]

nie rozumiesz ?
proste jak ktoś pracuje siedem godzin przy kompie to już samo to
wystarczy

[j-ak]

Kobiety same są sobie winne, że coraz trudniej jest im znaleźć prace. Są
świetnie wykształcone, znajdują prace, zachodzą w ciąże i od następnego dnia idą
na zwolnienie. Po co komu taki pracownik??? Mam koleżankę, która już pół roku
pracuje u nas chorując przy tym na raka i jest dla mnie osobą, która należy
podziwiać, bo widzę, że zależu jej na pracy. Szef też to widzi, dlatego jak Maja
źle się czuje po chemii to nie widzi problemu, żeby poszła wcześniej do domu.
Mamy tez drugą koleżankę, która jest w ciąży, w 5 miesiącu i jest ciągle na
zwolnieniach bo "jej nogi puchną". Już raz ZUS zakwestionował zasadność jej
zwolnienia, ale ona ciągle się wykręca od pracy, co dezorganizuje naszą pracę.
Szef już szuka na jej miejsce zastępstwa, bo jak tylko urodzi i będzie chciała
wrócić czeka ją zwolnienie. Cały zespół szefa popiera!!!

A co do Twojego postu o przywilejach, a przede wszystkim o tym, że jesteś
przemęczona - można odpocząć po pracy lub w weekend, a nie na zwolnieniu. Bez
przesady.

Pozdrawiam.

[aniulka8503]

Szef nie może cię zwolnić jak jesteś w ciąży!!! Nieważne czy to
trzeci czy pierwszy miesiąc!!!
Do trzeciego miesiąca mogą zwolnić tylko i wyłącznie na okresie
próbnym!!!
Ja spędziłam całą ciążę na chorobowym...ale tylko dlatego, że miałam
ciężką fizyczną pracę i kierowniczka kazała mi przynieść
zwolnienie...
Powiem ci, pracuj jak tylko możesz, bo w domu naprawdę można dostać
w głowę!!!
A jeśli chodzi o to czy powiezieć...powiedz...gdy powiesz mu zbyt
późno, to może mieć żal...pomyśli, że chciałaś go oszuklać...a tak,
to może nawet ci pomoże np. wyjścia do lekarza itp. itd.

[mini_mini26]

Nigdzie nie napisałam, że ide na zwolnienie.
A w weekend mam kolejne studia, które właśnie zaczynam (jestem
przemęczona, bo poprzednie właśnie zakończyłam - obrona we
wrześniu). Najprawdopodobniej jednak niestety zrezygnuję ze studiów.

[aniulka8503]

nie ty, ale była tam wypowiedź, że do 3 miesiąca mogą cię zwolnić,
co jest bzdurą (jeśli nie jest to okres próbny)...
nie rezygnuj ze studiów...postaraj się ciągnąć...jak pojawi się
dziecko będzie jeszcze ciężej...
Ja nie zrezygnowałam ze szkoły (narazie tylko policealna)...miałam
większą motywację...skończyłam z sukcesem...
zaczęłam właśnie kolejną policealną (studia dopiero gdy finanse się
unormują)...jest ciężej, ale wszystko jest do zrobienia...
Ciąża nie jest dobrym pretekstem do przerwania nauki...w ten sposób
dajesz podstawę wielu młodym matkom, które właśnie dlatego, że się
uczą decydują się na aborcję...
A sama jestem przykładem, że ani ciąza ani małe dziecko nie jest
powodem do przerwania nauki...
Ja akurat rodziłam w trakcie ferii zimowych i wszyscy nauczyciele
byli zdziwieni, że przyszłam na pierwsze zajęcia po feriach...
Odpoczywaj po pracy...kładź się wcześnie spać...podziel obowiązki z
mężem...
Mój mąż bardzo mi pomagał zawsze gdy szłam do szkoły to on w nocy
wstawał do małego...
Naprawdę uwierz, że można...trzeba tylko sobie dobrze zorganizować
czas!!!
Życzę powodzenia!!!

[malunia_pl]

aniulka8503 napisała:

> nie ty, ale była tam wypowiedź, że do 3 miesiąca mogą cię zwolnić,
> co jest bzdurą (jeśli nie jest to okres próbny)...

Faktycznie, masz rację. Zasugerowałam się przypadkiem koleżanki, a
jej sytaucja była nieco inna od tej, o której rozmawiamy.
Przepraszam za wprowadzenie w błąd.

do wszystkich "znawców" ciąż

[zonka77]

Przyjmijcie do wiadomości ze ciąża ciąży nierówna. Jedna kobieta będzie się czuć
świetnie, inna niezbyt dobrze ale spokojnie może pracować a jeszcze inna będzie
tygodniami spać i rzygać na zmianę z przerwą na potężne bóle głowy. Tak działają
czasem hormony. Moja koleżanka niedawno wylądowała w szpitalu bo miała takie
torsje i wymioty że się odwodniła. Ja sama pierwsze 15 tygodni obecnej ciązy
wspominam jako horror. To trzeba przeżyć żeby zrozumieć. Pierwszą ciążę miałam
zupełnie inną - czułam się świetnie i tez nie do końca rozumiałam i głosiłam
wszem i wobec że ciąża to nie choroba. A potem przyszła druga ciąża i na własnej
skórze przekonałam się że człowiek czasem choćby chciał nie da rady. Ja uparcie
pracowałam aż mnie lekarz opieprzył i zapytał czy żeby załapać jakie teraz mam
priorytety muszę mieć ciążę zagrożoną albo ją stracić?

Nie pitolcie że kobietom "coraz trudniej znaleźć pracę" bo to nieprawda. Nie
wrzucajcie wszystkich do jednego wora - są takie które mają zwykłego lenia i
takie będą leniami czy w ciąży czy nie w ciąży. Są takie które ciążę znoszą tak
źle że ledwo funkcjonują i takie kobiety doskonale rozumiem że przynajmniej
zwalniają tempo lub idą na zwolnienie chociaż na jakiś czas.
Jak wy się strujecie i wisicie nad kiblem rzygając np 2 dni pod rząd to idziecie
na zwolnienie z powodu choroby? Tak. Ale jak ciężarna wisi tygodniami nad tym
kiblem plus cała gama innych dolegliwości to leniwa naciągaczka?
Tego się nie da przewidzieć a ciężko wymagać żeby ludzie dzieci nie mieli lub
nie pracowali. Tak się akurat składa że jako społeczeństwo potrzebujemy się
rozmnażać choćby po to żeby miał kto pracować w przyszłości. To nie zbrodnia być
w ciąży i nie zbrodnia przechodzić ją ciężko i nie zbrodnia iść na zwolnienie
jeśli staje się za ciężko.
I nie przesadzajcie z tymi pracodawcami bo przy dłuższym zwolnieniu płaci ZUS.
Przeżyjcie wszyscy Ci co się czepiacie jedną trudną ciążę a wieszajcie psy na
ciężarnych.
To tyle.

[j-ak]

Ja się ośmielam wrzuć wszystkich do wora. Wszystkie moje koleżanki, kuzyki,
sąsiadki, bo z którą nie rozmawiałam to była na zwolnieniu a np. biegała po
sklepach w poszukiwaniu ciuszków, wózków i innych gadzetów dla dziecka, bądź
była w trakcie jakiś drobnych remontów w domu. Oczywiście dla maluszków. A do
pracy? heeeeeeeeeeee nie chciało się!!! Fakt faktem, ciąża ciąży nie równa, ale
co to za ciekawe zjawisko, że kobieta pracuje czy czuje się lepiej czy gorzej, a
jak nagle dowiaduje się, że to ciąża to idzie od razu na zwolnienie!!! Sama
widzialam takie przypadki. Co z tego, że płaci ZUS, skoro nie ma pracownika w
firmie, a jego prace najczęściej trzeba obdzielić na innych pracowników. Każdy
kij ma swa końce, ale zirytowało mnie hasło jestem przemęczona chyba pójdę na
zwolnienie.

Pozdrawiam.

[mini_mini26]

> firmie, a jego prace najczęściej trzeba obdzielić na innych
pracowników. Każdy
> kij ma swa końce, ale zirytowało mnie hasło jestem przemęczona
chyba pójdę na
> zwolnienie.


"W końcu ciąża to nie choroba. Ja miałabym wyrzuty sumienia idąc na
dłuższe zwolnienie, z drugiej strony zdrowie też jest ważne."

???

a może widzisz tylko to co chcesz widzieć?

[zonka77]

Bo ja albo w innym świecie żyje albo mam szczęście i większość normalnych
znajomych. Ja sama przepracowałam większość czasu w obu ciążach mimo choroby w
drugiej, teraz jestem na zwolnieniu już koniecznym bo absolutnie nie dawałam
rady - za dwa tyg mam nadzieję urodzić.
W mojej rodzinie i wśród znajomych większość kobiet normalnie pracuje, w
pracymam dwie koleżanki w ciąży jedna normalnie pracuje a druga ma ciążę
zagrożoną po poronieniu ale też jak może to pracuje tyle że zdalnie. Ja też
zdalnie pracowałam ale nie z powodu ciąży tylko ogólnie taką mam pracę. Kiedy
wymioty i bóle głowy były nie do zniesienia pracowałam mniej - potem
nadrabiałam. Mój szef jakoś w życiu nie robił mi wyrzutów tym bardziej że przez
ponad 5 lat byłam bardzo dobrym pracownikiem i mam swój duży wkład w rozwój tej
firmy. Wiedział że kiedyś będę chciała mieć drugie dziecko - zawsze powtarzał że
kobieta w ciąży ma prawo i obowiązek przede wszystkim zadbać o zdrowie własne i
dziecka. Mój tata i brat też są pracodawcami. U brata już ze trzy babki w ciąży
chodziły i pracowały, żadna nie została zwolniona, wszystkie były traktowane z
szacunkiem i zrozumieniem, żadna nie pobiegła na lewe zwolnienie.
Jasne że są babki które wykorzystują ten czas, tak jak i masa oszustów
kombinujących z zasiłkami, zwolnieniami, rentami itp.
Ale głupotą jest wrzucać wszystkich do jednego wora. Zazwyczaj jest to tak że
najbardziej widać najgorsze więc jak się usłyszy o jednej czy drugiej na lewym
zwolnieniu to w głowę wbija się schemat "wszystkie ciężarne na zwolnieniu to
oszustki"
Co bywa bardzo krzywdzące dla tych które wcale nie oszukują.

[naatka]

Jeśli naprawdę źle się czujesz- to idź na krótkie zwolnienie lekarskie i
odpocznij. Ja w pierwszych tygodniach I ciąży miałam takie objawy jak przy
grypie żołądkowej, dwa tygodnie prawie nie jadłam i nie wstawałam z łóżka.
Przeszło szybko i potem do ostatniego dnia - łącznie z dniem porodu pracowałam i
to nie w jednej firmie, ale w trzech ( część etatu). Wszystko da się przeżyć. Ja
powiedziałam w pracy o ciąży szefowej - jak byłam chyba w 3 miesiącu- to wtedy
już jest taka ciąża, że tak powiem- ustabilizowana:-) Jeśli dasz radę i nie ma
zdrowotnych przeciwwskazań - pracuj do końca. Wychowywanie dziecka ( a co
dopiero kilku dzieci) to naprawdę ciężka praca i musisz być twarda i zaprawa w
ciąży i nieuleganie lenistwu przyda się w znoszeniu późniejszych różnych
problemów życiowych:-). Wiem co mówię- bo mam już dwoje dzieci, a jestem właśnie
w 3 ciąży cały dzień sama z dziećmi i muszę bez względu na złe samopoczucie
swoje obowiązki domowe i zawodowe wypełniać codziennie. Kobiety twarde muszą
być:) Powodzenia! ps. w II trymestrze poczujesz pewnie nowy przypływ sił i
energii i stać Cię będzie na wiele:-)

[bablara]

A ja powiem tak, jesli dobrze sie czujesz to pracuj. Ja w niedzile zaczyna 8
miesiac ciazy i jestem drugi raz w czasie jej trwania na zwolnieniu i powiem
szczerze,ze nie wiem jak przezyje ten kolejny tydzien siedzenia w domu . Od
pieciu dni nie moge sobie znalezc miejsca. Ale oczywiscie jesli slabo sie
czujesz to krotkie zwolnienie jest jak najbardziej wskazane:)

[iberia.pl]

powiedz jak najszybciej,skoro masz samodzielne stanowisko to bedzie
to wymagalo wdrozenia kogos, kogo przyjma na czas Twojej pozniejszej
nieobecnosci.