...Bo miłości nie wolno odrzucic?

[cala_w_kwiatkach]

Prawda to?

[jowita771]

Prawda, jak masz powodzenie i kocha Cię wielu, to Ty musisz kochać ich
wszystkich, a przynajmniej kochać się z nimi wszystkimi.

[sundry]

Nieprawda. Nie można nikogo zmusić do miłości.

[kochanica-francuza]

Jak to nie wolno? Pod karą grzywny, czy śmierci?

A może pod bardziej metafizyczną karą jakiegoś - stale czy przejściowo - złego
losu dla odrzucającego?

[kitek_maly]

Ale że jak?

[frying.pan]

Według osoby kochającej - nie wolno.
Wedlug kochanej (ale bez wzajemnosci) - wolno.

[grassant]

cala_w_kwiatkach napisała:

> Prawda to?
>
nie wykorzystane okazje mszczą się ;)

Wolno:)

[marouder.eu]

Narzucajaca sie "milosc" jak najbardziej wolno odrzucic, jak zreszta kazde
przykre zachowanie obsesyjne:)

Marouder

[kochanica-francuza]

poproszę o wskazanie granicy między miłością obsesyjną/nieobsesyjną. Dziękuję.

[marouder.eu]

Proszembardzo (choc z braku czasu w mocno okrojonej formie):)

Pokrewny obsesji jest stan zakochania, pozadanie fizyczne skierowane na
konkretna osobe itp. stany zwiazane z niezaspokojeniem konkretnej potrzeby lub
wielu potrzeb WLASNYCH.

Milosc zas jest nie tyle uczuciem, co postawa wobec drugiego czlowieka, swoistym
uczynieniem jemu, jego tozsamosci i potrzebom miejsca w sobie samym.
Z natury rzeczy ta postawa jest malo egoistyczna (jesli w ogole jest!), wiec
szanse na to, ze przerodzi sie w obsesje sa niewielkie.

[cala_w_kwiatkach]

a co w przypadku kiedy kochalo sie kogos, potem bylo przykre
rozstanie, powrot, ale juz uczucie wygaslo, natomiast ta druga osoba
kocha jeszcze mocniej?
czy mozliwym jest zakochac sie po raz drugi w tej samej osobie?
czy mozna znow rozpalic uczucie, z sentymentu, przyzwyczajenia,
ktore zostalo?
Wiem, ze zmusic sie nie da do milosci, ale czy nie lepiej kierowac
sie rozsadkiem i nie odrzucac tego, co moze byc dla nas dobre? Zyc
sobie spokojnie, ale bez uczuciowych uniesien?
Z drugiej strony, zyjac z osoba, ktorej sie nie kocha, robi sie jej
krzywde hm? Nie oklamuje sie jej, mowiac, ze sie kocha, ale jest nie
okazujac wyzszych uczuc?
Takie mnie mysli nachodza, bo jak widze, co sie dzieje dookola, to
jestem bliska odpuszczenia sobie tego 'idealu';) ale jednocznie nie
chce zadowalac sie czyms co tylko w czescie zaspokoi moje
potrzeby...

eh

Wg. mnie nie jest to mozliwe..

[marouder.eu]

Fascynacje sie wypalily, zaufanie zdechlo a osoba, ktora teraz podobno "kocha
mocniej" (pewnie tak zreszta to czuje) czesto doznaje tych wzruszen dlatego, ze
boi sie ryzyka odtracenia u nowopoznawanych kobiet.

[wanilinowa]

ten tok myślenia prędzej czy później prowadzi do odejścia. mi podobna decyzja
zajęła półtora roku, zdecydowanie za długo.

a co do odrzucenia miłości.. to nie wolno odrzucać jedynie przeszczepów.
nieodwzajemnione uczucie należy jak najszybciej zgasić zimną wodą, dla dobra
wszystkich zainteresowanych

[cala_w_kwiatkach]

wiesz co, chyba masz racje

[kochanica-francuza]

> nieodwzajemnione uczucie należy jak najszybciej zgasić zimną wodą

no ba, a jak piszę na forum, że żadnych miłości sobie nie życzę i małżeństwa z
rozsądku, to zaraz się na mnie drą, żem cyniczna i bezduszna i nie wiem, co tracę

a po co mi następna nieszczęśliwa miłość? oczywiście nie ma pewności, że będzie
nieszczęśliwa, ale mam już dość znękane serce

[nangaparbat3]

Pod warunkiem, ze ta prawdziwa nigdy nie jest niewzajemna.

[dotyk_wiatru]

Wolno! Mogą być różne ku temu powody...

[kookardka]

fałsz ... po co być z kimś do kogo nie czuje się miłości ?
toż to piekło dla obojga ... chora toksyczna miłość chce
zawłaszczyć, podporządkować, gdy ktoś chce mieć na własność.
Prawdziwa miłość pozwala odejść i życzy szczęścia ...

[ingried_mol]

droga cala_w_kwiatkach,

czytanie twojego postu, to tak jak czytanie o mnie samej... tylko,
ze ja z takim dylematem mecze sie juz od ponad roku. u mnie duzym
czynnikiem racjonalnym jest fakt, ze jestem juz troszeczke po 30-tce
i strach przed tym, co dalej. czy moge niedyskrernie zapytac, czy u
ciebie to tez gra jakas role?

[cala_w_kwiatkach]

ja mam 25 lat, wiekszosc twierdzi, ze dopiero zycie przede mna, tez
mam nadzieje, ze to co dobre dopiero nadejdzie:),ale ten czas tak
zapiernicza, ze to mnie przeraza;
i sie tak zastanawiam, czy nie lepiej przyjac milosc, ktora ktos cie
obdarza niz ja odrzucic z ryzykiem, ze nigdy sie juz moze nie
powtorzyc?
Tylko najwazniejsze ALE w tym wszystkim - nie chce sie do niczego
zmuszac.

[ingried_mol]

ja w lecie skonczylam 31, jestem w zwiazku z kims kto bardzo mnie
kocha. na poczatku napewno z wzajmenoscia, ale jednak roznica
charakterow, podejscie do zycia, rozne temperamnety, brak
porozumienia w parwie wszystkich sferach z mojej strony po jakims
czasie ugasily uczucie. przyzwyczajenie i ogromny szacunek
oczywiscie pozostaly. z moje strony jakis wrecz instykt opiekunczy.
rozstalismy sie jednak na jakis czas. mialam wtedy przygode z innym
mezczyzna i to dalo mi do myslenia, jacy faceci moge byc, ze mozna
sie zafascynowac, ale przez to mozna tez naprawde zle trafic.
zreszta widze, co dzieje sie dookola mnie... moje oszukiwane,
zdradzane i nieszanowane kolezanki. no i poltora roku temu
wrocilismy do siebie. z tym, ze wszystko wyglada tak jak w twoim
opisie... i zupelnie nie wiem, co dalej...

[mijo81]

Spoko, prędzej czy później to się skończy