Co lepsze?

[elejna]

Jeśli faktycznie byłoby tak że nie można miec wszystkiego i
miałybyście wybierać między rewelacyjnym zyciem zawodowym :dobra
praca w ktorej sie spełniacie, kariera + kulawe zycie osobiste ,
samotnosc,brak miłosci i odwrotnie szczesliwa rodzina ,miłosc super
facet przy boku i marnie zawodowo co wybrałybyście ?

[iberia.pl]

wybieram opcje nr 3 czyli 2w1, da sie!

[happy_time]

Uważam, że można mieć i to i to :) ale jeśli miałabym wybierać to na dzień
dzisiejszy wybrałabym karierę.

[mahadeva]

bez sensu, to sa dwie odrebne rzeczy
niby dalczego nie mozna miec kariery i dobrego zycia osobistego na
raz? :)
choc wiem, ze wtedy moze byc trudniej
np. ja bylam z Misiem 4 mce, staralam sie, ale on ciagle krytykowal
moja prace - mam juz dosc i kolejna szansa na zwiazek stracona :)

[elejna]

Łoooo Luuudzie oczywistym jest ze kazdy woli być piekny bogaty i
zdrowy ja nie przecze ze nie mozna miec wszystkiego, są tacy co
mają, zadałam pytanie co wybralibyście gdyby były tylko te dwie
opcje... tzn coś za coś, a Wy cały czas klepiecie swoje
oczywistości ...

[kerrygold]

nie wiem czemu nie miałabym mieć dwóch rzeczy na raz. zamiast na
100% życie osobiste i 0% karierę - na przykład po 50%.

jesli masz taką dramatyczną decyzję do podjęcia - wybrałabym
karierę, bo co do życia osobistego to nigdy nie wiesz jak się
potoczy, a jak stracisz szansę na karierę to druga się może już nie
trafić.

[w_miare_normalna]

szczęście z facetem u dupa w pracy.:)

[au_lait]

Dobre pytanie. Chciałoby się mieć wszystko, jednak często okazuje
się to zupełnie niewykonalne. Doba ma nagle tylko 24 godziny.
Okazujemy się za słabi, o wiele słabsi nawet... Trudne to jest, choć
wiele osób rzeczywiście wybiera albo karierę zawodową albo
szczęśliwą rodzinę. (Mieć, czy być?) I chyba tylko wtedy naprawdę
się spełniają w życiu, bez ciągłego odbijania się od ściany do
ściany albo zarzynania się (mówiąc kolokwialnie) w imię tzw.
wyższych celów... :)

[barshtchu]

Jakby pytanie brzmiało "co jest dla was ważniejsze?", to bym wybrał
to pierwsze. Miłość to przeżytek. Najważniejsze są pieniądze. Dzieci
można mieć bez miłości w związku, a swoją uczuciową porażkę sprytnie
racjonalizować ("docieraniem się" itp. mądrościami).

[c_n]

Wybrałabym mężcyznę, któremu wiedzie się pod względem finansowym, przy takim na
pewno spełniłabym się zawodowo.

[artemisia_gentileschi]

Wole pierwsza opcje, facetow mam gdzies:)

[tlustakrowa]

:dobra
> praca w ktorej sie spełniacie, kariera + kulawe zycie osobiste ,
> samotnosc,brak miłosci i odwrotnie szczesliwa rodzina ,miłosc super
> facet przy boku i marnie zawodowo co wybrałybyście ?

z reguły jest tak:
słaba odtwórcza praca, mąż lub żona, która/który walory estetyczne (i wszystkie
inne ) stracił/a dawno temu, pustka niedzielnego popołudnia, kredyt hipoteczny
do spłacenia

[au_lait]

Ciekawe, jak by odpowiedzieli nasi rodzice i dziadkowie?... A nasze
dzieci i wnuki? :)

fajnie się wątki ustawiły

[kochanica-francuza]

Co lepsze? (13)elejna
31.12.08, 20:43
staropanieństwo/starokawalerstwo (7)au_lait
31.12.08, 20:38

No właśnie. Co lepsze - staropanieństwo czy starokawalerstwo?

[au_lait]

To chyba na jedno wychodzi, nieprawdaż? Zwłaszcza, że płci raczej
sobie ad hoc nie zmienimy... Z punktu widzenia faceta lepsze jest
staropanieństwo i vice versa albo odwrotnie... :)

[green-aria]

Na dzień dzisiejszy wybrałabym karierę.Kiedyś dokonałam innego wyboru
i nie był to dobry wybór.

[shirin_gol]

dla mnie na takie pytanie odpowiedź jest oczywista:

>>szczesliwa rodzina ,miłosc super
facet przy boku i marnie zawodowo

Bo przecież jeśli to ma być Miłość(obustronna) i szczęśliwa Rodzina,
to opcja, że "odejdzie, albo źle się to skończy".

Wybór był Prawdziwa Miłość czy Super Kariera.

Pomijając, że jak się kocha i jest szczęśliwym, to i z życiem
zawodowym łatwiej;) Bo przynjamniej lepiej znieść porażki.

Wolę kochac i być kochaną szczerzę i żyć skromnie, a szczęśliwie,
niż opływać w luksusy, mieć ekstra perspektywny pracy, ale
być "pusta" emocjonalnie. Miłość to sens życia.

[echo1111]

Wybór zależy w dużej mierze od wieku. Podejrzewam, że większość osób
w wieku 20 lat wybrałoby pierwszy wariant, a w wieku 40 - drugi.
Ja wybrałabym drugi ale choćby moje małzeństwo było idealne, dzieci
książkowe a sytuacja finansowa dobra to rezygnując z pracy albo
mając jakąś niesatysfakcjonujacą i bylejaką pracę - nie byłabym w
pełni szczęśliwa.
Niektórym udaje się mieć udane życie osobiste i zawodowe ale to
trudne. Zawsze jest coś kosztem czegoś. Albo poświęcamy dzieciom
mało czasu albo jesteśmy niedyspozycyjni dla pracodawcy (zwonienia
na chore dziecko, niezostawanie w pracy po godzinach itd)