Okropny problem:/

[malinowa_rapsodia]

Jestem z mężem już 6 lat, wiele razem przeszliśmy, były wzloty i upadki, ale
zawsze byliśmy w sobie zakochani. Problem polega na tym, że niedawno zaczęłam
nową pracę. I w tej pracy poznałam pewnego faceta:/ I niestety facet ten
zawrócił mi totalnie w głowie. Ciągle o nim myślę, on strasznie mnie pociąga,
sama nie wiem jak to się mogło stac. Facet traktuje mnie jak koleżankę, nic
między nami nie zaszło a ja ciągle myślę co by było gdyby. Czuje się
potwornie, jestem strasznie rozdarta. Z jednej strony mój mąż, którego nadal
kocham, a przynajmniej tak mi się wydaje. Z drugiej strony kolega z pracy.
Dobrze chociaż, że on nie zwraca na mnie uwagi jak na kobietę, chociaż w sumie
bardzo bym tego chciała. Mam wrażenie, że skomplikowałam sobie całe życie.
Chodzę do pracy jak na skrzydłach, byle tylko go zobaczyc, w domu ciągle
jestem zamyślona. Myślałam nawet o zmianie pracy, żeby tylko uwolnic się od
tego, ale to rozwiązanie niestety nie wchodzi w grę. Kurcze co ja mam robic,
czuję się tak podle:/

[zimowowkolo]

Nie poplelnil tylko bledu ktorego mozesz pozniej bardzo zalowac.
Tym bardziej ze ten kolega z pracy jest toba wogole
niezainteresowany. Lepiej pomysl jak ozywic twoje relacje z mezem.
No chyba ze myslisz o rozwodzie i nowych przygodach.

[mahadeva]

nie wiem, ile Ty masz lat
sprawa jest prosta - zacznij romans, zobacz, co bedzie, poznaj
goscia, moze Ci sie szybko znudzi
byle tylko maz sie nie dowiedzial

[ten.typ.tak.ma]

zgadzam się. Tylko że ta laska to jest chyba pasztet bo gdyby była niezłym
towarem to gość coś by chciał włożyć. Nigdy nie traktowałem ładnych kobiet jak
koleżanek, zawsze miałem z tyłu głowy pytanie co zrobić by ją zrobić

[satin.mat]

Wygląda na to, że szanujesz męża, jesteś do niego bardzo
przywiązana, ale wygasła namiętność...i to dowód na to, że tym, co
najbardziej wiąże jest seks. Jeśli zostawiś męża, to będzie Cię
dręczyło poczucie winy, jak zostaniesz to będzie brakowało Ci tej
energii i radości, jaką daje to, od czego błyszczą oczy. Dokąd
kolega się za Ciebie nie weźmie to kwestia zdrady jest zagadnieniem
teoretycznym. Dobrze jednak, że zastanawiasz się wcześniej, co
będzie gdyby...? No właśnie, a co będzie jak on Cię zauważy i będzie
próbował zdobyć?

[mahadeva]

a co jesli ona sie wezmie za kolege??
bzdura, ze seks najbardziej wiaze
autorka chce przygody, a tu juz spekulacje o rozwodzie, czy
wygasaniu namietnosci

[zimowowkolo]

Ale z postu wynika, ze kolega wogole nie zainteresowany jest
romansem. Czy warto poswiecac malzensto na cos co wogole nie
istnieje? A jezeli nawet kolezanka zdobedzie kolege, to skonczy sie
to tylko przelotnym romansem przy duzej ilosci szczescia ze maz o
niczym sie nie dowie. A pozniej zostana wyrzuty sumienia ktore beda
dreczyc do konca zycia.

[satin.mat]

Napiszę tak: zdrada skrzywdziłaby Twojego męża - to fakt i to
mogłoby zaboleć także Ciebie. Ale z drugiej strony - jeżeli Twoja
fascynacja innym mężczyzną jest tak wielka, to nawet jeśli ją
stłumisz, nawet jeśli nic z tamtym człowiekiem nie będzie Cię
łączyło - to i tak świadczy o tym, że być może coś się w Tobie
wypaliło, jeśli chodzi o relację z mężem. MOże za dużo razem
pzeszliście i ten zwiazek kojarzy Ci się z owymi przejściami
bardziej niż z poczuciem szczęścia. Prawdopodobnie nie ma w tym winy
ani Twojej, ani Twojego męża.

[mahadeva]

to pikus bzyknac sie kilka razy, ale trudniej jest utrzymac
potajemny romans na dluzej
kzdy czlowiek ma prawo w zyciu poeksperymentowac

[teklana]

Moha,no,no........Czy to nie podobnie jak z Toba i Misiem?

dla kogo trudniej?

[satin.mat]

jest to możliwe, bardzo długo - znam parę, która utrzymuje w
tajemnicy romans od 6 lat (u mnie w pracy, romans biurowy), moja
przyjaciółka jest z żonatym facetem od 2 lat i jego żona nic nie
wie, wyobrażam sobie, ze im obojgu jest ciężko, zwłaszcza jej, ale
mówila, ze jemu też. On jej tłumaczy, że jest z żoną ze względu na
mamę, ktora jest praktykująca katoliczką, bardzo choruje i wszystko
wskazuje na to, że nie będzie długo żyła. Jego mama powiedziała, że
jak on odejdzie od żony to się go wyrzeknie i powie mu, ze nie ma
juz syna. Więc on opiekuję sie mamą i dopiero jak mama odejdzie do
wieczności, to on zamierza zostawić żonę. I co wy na to?

[marguyu]

Taaaaaaak,
klasyczny przypadek kryzysu po +/- 7 latach malzenstwa.
Przeczekaj.

[carolla8]

Co robić? Zastanowić się, zrobić bilans i odpowiedzieć sobie szczerze na
wszystkie pytania.
Jak na mój gust tam gdzie jest miłośc nie ma miejsca na rozdarcia.
Zsatanów sie co tak naprawdę łaczy Cię jeszcze z meżem?

Unieszczęsliwać siebie i meża (bo o tym jakoś nikt tu nie pisze)jest złudą która
odbije Ci się czkawką. I wsumie wszyscy cierpią.
Moze on wcale nie chciałby takiej litości?

[malinowa_rapsodia]

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi, zwłaszcza, że nie zostałam brutalnie potępiona
za moją podłośc:/ Jeśli chodzi o kolegę z pacy to jest on ode mnie sporo
starszy:/ Myślę, że traktuje mnie po prostu jak młodszą koleżankę, nie wiem czy
nie jestem dla niego zbyt młoda, a wiem że on nie należy do facetów, którzy
sypiają z młodymi dziewczynami tak po prostu bez zobowiązań. Zresztą ja nie
chciałabym czegoś takiego. To mnie strasznie męczy, że nie wiem czy w ogóle coś
by z tego było. Natomiast jeśli chodzi o męża, to ktoś słusznie zauważył, że
chyba coś między nami wygasło. Nadal się kochamy, ale nie ma już tej
namiętności, która była kiedyś. Wiem, że jeśli się z nim rozstanę, będę tego
żałowac. Nie chcę też rozstawac się z nim i próbowac zdobyc tego drugiego
faceta, bo wcale nie wiem czy on będzie chciał ze mną byc:/ Ale nie chcę też byc
nie w porządku wobec męża flirtując za jego plecami z innym facetem, ale to jest
silniejsze ode mnie. Co by się nie stało i tak będzie źle i będzie mi z tym źle.
Teraz też czuję się potwornie nieszczęśliwa.

[drie]

Przeczekaj. Nie rob nic. Ile to juz trwa?

Dobrze sie sklada, ze kolega nie zwraca na Ciebie uwagi. Przejdzie Ci.
Za jakis czas moze nawet bedziesz sie zastanawiac co Ty w nim
widzialas.

[carolla8]

a jeżeli nie przejdzie? a moze kolega z pracy zainteresuje sie koleżanką na
powaznie? A moze to miłośc życia?

Ja nie uważam zeby "cos powaznego" mialo przejść ot tak. Ale madry człwoeik
potrafi odróżnić zauroczenie od rodzącej sie miłości.

[drie]

Za malo danych :)

Jesli trwa to np. dwa tygodnie, moze to byc zarowno piorun
sycylijski, jak zauroczenie kims nowym/innym, jak i milosc.

Jesli za rok bedzie wciaz Ja trzymac to moze byc milosc. ;)

Z tym odroznianiem to roznie moze byc. Zalezy na jak wyjalowiony
grunt trafi.

[panistrusia]

> powaznie? A moze to miłośc życia?

Z jakiegoś powodu wyszła za mąż i pisze, że kocha męża.
Miłość to nie jest coś, co może się przydarzyć tylko między 'dwiema
połówkami pomarańczy' i nie można myśleć, że byłoby się szczęśliwym
tylko z jedną osobą na świecie. Miłość nie spada jak grom z jasnego
nieba i nie obezwładnia. Miłość się tworzy, wypracowuje pomiędzy
dwiema osobami, jest ona zależna od naszych czynów i wyborów.

Owszem, można się zastanawiać 'co by było gdyby', ale nie mylmy haju
wywołanego zauroczeniem z miłością.

[carolla8]

Miłość się tworzy, wypracowuje pomiędzy
> dwiema osobami, jest ona zależna od naszych czynów i wyborów.

niekoniecznie tak jest.
Bo do tanga trzeba dwojga.

I powtarzam gdyby rzeczywiscie była to Wielka Miłośc do meża, to nie byłoby tych
rozwazań, ani tym bardziej chęci zmian. Coś tu jest nie tak.Tyle.

[panistrusia]

Może być po prostu zaskoczenie tym, że 'kręci' ją ktoś inny oprócz
męża...
A że od maleńkości jesteśmy uczeni (książki, filmy) tego, że należy
poddawać się namiętnościom, i że zawsze jest happy end, to można
chwilowo zgłupieć.
Jeśli jeszcze do tego dodać jakieś znudzenie, opadnięcie emocji w
stałym związku...

???????

[satin.mat]

"Nie chcę też rozstawac się z nim i próbowac zdobyc tego drugiego
> faceta, bo wcale nie wiem czy on będzie chciał ze mną byc:/ " -

z tego zdania wynika, że gdybyś myślała, że on chce z Tobą być, to
wtedy byś z nim była. Tym, co Cię powstrzymuje jest niepewność co do
tego, czy on chce z Tobą być. Nie wiadomo jaka jest jego sytuacja
rodzinna i jaki status, może ma dylemat taki sam jak Twój? Może nie
spodziewa się, że miałby u Ciebie szansę, albo miałby wyrzuty
sumienia wobec swojej rodziny, którą również musiałby dla Ciebie
zostawić? Czy ten gość po prostu jest tak bardzo w Twoim typie i to
wszystko, czy on mimo wszystko wysyła do Ciebie jakieś sygnały? Mógł
np. nie zaproponować Ci randki, ale odczułaś, że z jego strony tez
iskrzy? Ja zwykle wyczuwam czy podobam się mężczyźnie czy nie.
Zgadzam się, z dziewczyną, która napisała, że dla Twojego męża to,
że bylabyś z nim poświęcając się także nie jest najlepszym
rozwiązaniem. Może Twój mąż spotkałby kobietę, która pokochałby go i
uszczęśliwiła bardziej niż Ty. To są tylko luźne tezy - być może
fałszywe. Nie znam was - więc jak najbardziej mogę się mylić. Nie
pretenduję do roli wyroczni, więc przepraszam, jeśli napisałam coś
nie tak.

[panistrusia]

Może przeżywasz coś takiego po raz pierwszy, ale na pewno nie po raz
ostatni. Musisz sobie wypracować model zachowania w takiej sytuacji.
No i przede wszystkim zrozumieć, że kierują Tobą hormony,
uzależnienie od adrenaliny, 'motyli w brzuchu'. Może oglądałaś za
dużo filmów, przeczytałaś za dużo książek, w których bohaterom
przydarzył się fascynujący romans w pracy i masz w sobie przyzwolenie
na taką sytuację...
Wg mojej oceny wygląda to tak, że lepiej zastanowić się nad tym, co
jest nie tak w małżeństwie, dlaczego przestało Ci odpowiadać to, co
tworzycie z mężem. Fascynacje kimś nowym zdarzają się regularnie, to
nie znaczy, że trzeba je kończyć romansem. Po prostu rozmawiaj o tym
z mężem (jemu pewnie też nie raz ktoś 'wpadł w oko'), żeby wiedział
ale też po to, żebyś Ty nie czuła, że możesz 'działać' bo się nie
domyśla.

Może wyjazd były dobrym wyjściem?

[satin.mat]

Słuchaj , a może wyjedź sama - wtedy zobaczysz, czy tęsknisz za
męzem, czy Ci go wcale nie brakuje. Wyjazdy sa dobra próbą i szansą
na uporządkowanie siebie. Druga opcja - weźcie wolne i wyjedźcie
oboje z mężem i zachowujcie się jak zakochani - może to sprawi, ze
uratujecie swój związek i poczujecie się lepiej?

[malinowa_rapsodia]

Dużo myślałam o tym co napisaliście. Próbowałam odpowiedziec sobie na jedno
ważne pytanie. Czy ten facet jest wart mojego sześcioletniego związku z
człowiekiem, którego zawsze kochałam, którego znam na wylot i z którym rozumiem
się praktycznie bez słów. I myślę, że chyba nie. Chociaż owszem, pociąga mnie
niesamowicie, bardziej chyba niż kiedykolwiek mój mąż. Ale po pierwsze to jest
jednostronne. Dzisiaj rozmawiałam z nim chwilę i nie wyczułąm żadnej chemii z
jego strony. Po prostu rozmawłąm z młodszą koleżanką i poszedł szybko do siebie.
Teraz przez tydzień nie będzie go w pracy bo bierze urlop. Będę miała czas na
poukładanie sobie wszystkiego. Nie chcę psuc tego, co z mężem udało nam się
zbudowac. Ale boję się dwóch rzeczy. Że kiedy on wróci z ulopu, moje uczucia do
niego wcale nie osłabną i byc może nastąpi któregoś dnia dzień, w którym on
poczuje coś do mnie. Wtedy nie wiem czy sobie poradzę. Druga rzecz to nawet
jeśli uda mi się wybic z głowy tego faceta to i tak to co do niego czułam
istniałó. A to oznacza, że w każdej chwili mogę spotkac kogoś innego, kto też mi
się spodoba i ja jemu też. Boję się tego. Chcę byc z moim mężem. po to braliśmy
ślub, ale przeraża mnie myśl, że jeszcze rok temu byłam taka szczęśliwa i pewna
swoich uczuc, a teraz wsyztsko się tak skomplikowało. Dziękuję jeszcze raz
wsyztskim za razy i opinie.

[katharsisss]

Może jednak spróbuj zmienic pracę?

[satin.mat]

celus non animum mutant qui trans mare currunt

Okropne!! n/t

[rlena]