IQ 145

[Gość: magda.gdansk]

ojej, biedna, bo niby zyje, ale wlasciwie to nie zyje. ale tez
jej okropnie zazdroszcze, ze jest taka ze swojego zycia
zadowolona. Pozdrowienia.

[Gość: evva]

I moze wlasnie to zadowolenie z zycia i akceptacja tego, co ono
przynosi jest dowodem na wysoka inteligencje tej pani

[Gość: Anna]

Zazdroszcze Pani czynienia uzytku ze swojego IQ, moój w prawdzie
17 oczek niższy ,ale nie ułatwia mi życia mimo intensywnej
harówki wygrywaja emocje ,nie zawsze podoba mi się
rzeczywistość mimo niezaprzeczalnego piękna istnienia mimo
wszystko.Pozdrawiam czule.

[Gość: Anna]

Zazdroszcze Pani czynienia uzytku ze swojego IQ, mój o kilka
oczek niższy ,ale nie ułatwia mi życia-czyli brak przełożenia
wyniku testu na akceptację rzeczywistosci; mimo intensywnej
harówki wygrywaja emocje , może z powodu niezaprzeczalnego
piękna i dramatu istnienia .Pozdrawiam czule.

Wielkie mecyje

[Gość: (s)nail]

Średnia IQ w mojej najbliższej rodzinie jest wyższa, i co z tego?

[Gość: kohol]

Właśnie, co z tego?

to bzdura!!!

[Gość: psycholog]

ten wynik nie ma żadnego znaczenia i nic wspólnego z prawdziwym IQ;
żeby okreslic rzeczywiste IQ trzeba delikwenta poddać kilkugodzinnemu badaniu
psychologicznemu, narzedziami do tego przystosowanymi
TV tak meci ludzom we łbach, że gotowi uwierzyc, że sa Einsteinami, a wszystko
dla podwyższenia wskaźników ogladalności
Ludzie nie osmieszajcie się wiarą w gusła TVN!!!

[Gość: statystyk]

racja. slyszal ktos rzeby ten test byl standaryzowany? albo walidowany?

[Gość: Ja]

no raczej byl... Przeciez juz sam wynik dla 'kraju' zawieral sie
blisko tej wartosci jaka powinna 'wyjsc' to znaczy 100. Pytanie
tylko co to za skala w TVN'ie byla...

[Gość: Linda]

to jest liczba, jaką podali. Kto wie, jak było naprawdę. Telewizji nie można
wierzyć! :)

[Gość: joko]

abstrachując od wyniku-ta pani to bardzo sympatyczna i rozsadna
kobitka. raczej ma dobrze w głowie i tylko zazdroscic jej
uczniom. A propos przeczytanych książek - czytała pani "Muzykę
plaży" Pata Conroya? Polecam.

[Gość: Suz]

Nie ma czego zazdrościc...Może i ma wysokie IQ, ale uczyc nie potrafi...Mnie
na szczęście ominęła, ale wszystkie klasy przez nią uczone(wszyscy uczniowie,
również ci najlepsi!!) musiały brać korki z matmy i tylko to uratowało moich
starszych kolegów od klęski w liceum

[Gość: chris]

Bardzo normalna kobieta. Dla mnie aż za normalna.
Być może jej z tym dobrze, ale dla mnie taka wizja życia, jest tym czego się
chyba najbardziej boję: że będę kiedyś miała powiedzmy 80 lat i nawet nie
będzie co wspominać: żyłam, a jakbym nie żyła.

[a-ndrzej]

Co to za zycie, bez wzlotow i upadkow. Bez awantur, rozstan, i efektownych
powrotow. Bez kacow-gigantow, odrobiny ryzyka, malych i duzych problemow. Bez
szukania ciagle swojej drogi. Bez malych stabilizacji, ktore nie zawsze sa
trwale. Bez swiadomosci ze czego nie zlapie dzisiaj, jutro przecieknie mi przez
palce. Bez walenia sie w glowe za swoja glupote, i bez naprawiania znowu tych
samych bledow. Bez winienia sie za rzeczy na ktore nie mamy wplywu, i bez
spieprzania tych na ktore mamy. To nie dla mnie, ja wole inaczej. Pewnie
nieprosciej, ale inaczej. Moze za 20 lat gdy bede w Pani wieku to sie zmieni,
na razie pewnie nie.

[Gość: magda.gdansk]

Co to za zycie, bez wzlotow i upadkow. Bez awantur, rozstan, i efektownych
> powrotow. Bez kacow-gigantow, odrobiny ryzyka, malych i duzych problemow.
Bez
> szukania ciagle swojej drogi. Bez malych stabilizacji, ktore nie zawsze sa
> trwale. Bez swiadomosci ze czego nie zlapie dzisiaj, jutro przecieknie mi
przez
>
> palce. Bez walenia sie w glowe za swoja glupote, i bez naprawiania znowu
tych
> samych bledow. Bez winienia sie za rzeczy na ktore nie mamy wplywu, i bez
> spieprzania tych na ktore mamy. To nie dla mnie, ja wole inaczej. Pewnie
> nieprosciej, ale inaczej. Moze za 20 lat gdy bede w Pani wieku to sie
zmieni,
> na razie pewnie nie.

Ladnie napisane, andrzeju. I pociesz sie: Nie zmieni sie i za 20 lat, bo to
nie kwestia wieku. Wiem, co mowie, bo jestem mniej wiecej w wieku bohaterki
reportazu. Ktorej zazdroszcze, ale sama bym tak nie potrafila.

[Gość: Przemek]

Opisany przez A-ndrzeja model zycia jest synonimem zyciowej glupoty, taki model
jest nie do przyjecia przez czlowieka inteligentnego, ktory jest w stanie
przewidziec mozliwe skutki swojego postepowania. Czlowiek inteligentny nie
bedzie "naprawial znowu tych samych bledow", bo to uwlaczaloby jego
inteligencji.
Nie pisze tego tonem krytyki, lecz wyjasnienia. W postawie A-ndrzeja widze
jednak pewne niebezpieczenstwo: ma on prawo do popelniania bledow, jesli ich
skutki spadna wylacznie na niego. Ale czy mamy taka gwarancje? Co bedzie, jesli
ich skutki dotkna innych?
Bohaterka artykulu umiala tak sobie urzadzic zycie, zeby nie szkodzic innym.
Umiala, bo jest osoba inteligentna.

[a-ndrzej]

Mam inne zdanie. To bardzo piekne ze czlowiek nie powinien popelniac 2 razy
tych samych bledow, tylko czy Tobie sie nie zdarza? Tak calkiem serio przyznaj
przed samym soba. Poza tym zyjac tak jak Ta Pani, faktycznie trudno zrobic
wieksze glupstwo. Tyle ze zyjac jak ta Pani, rownie trudno dokonac
czegokolwiek. Nauczyciel (nawet wnoszacy nowe pomysly), to typowa praca
odtworcza, uczysz tego co napisali w ksiazce. Oczywiscie mozesz
powiedziec "nauczyciel uczy zyciowych postaw", tyle ze ja niebardzo chcialbym,
aby moje corki zyly jak ta Pani. Zmartwie Cie jeszcze bardziej, bo niestety
moje bledy nie zawsze dotykaly tylko mojej osoby. Czasem mialy tez wplyw na
najblizszych. To nie sa rzeczy wielkiego kalibru, ale gdy brakuje ci forsy na
dobre wakacje, bo wpakowales ja w interes ktory wydawal ci sie ok, a nie byl,
traci i rodzina. Mam jednak nieodparte wrazenie ze te wszystkie bledy w
konsekwencji sie oplacily. Nie przezyjesz zycia zeby zadowolic wszystkich
dookola, nawet nie warto probowac. Podobno to ile znaczysz, przeklada sie na
ilosc Twoich wrogów. Mozesz miec oczywiscie inne zdanie, moje IQ to tylko 137.

[Gość: Przemek]

1. Oczywiscie, ze popelnialem bledy, ale nie przyszlo mi do glowy, zeby czynic
z tego zyciowa dewize. Jesli popelniam blad, to uwazam, ze sie wyglupilem, a
nie, ze zyje pelnia zycia (a taki byl sens Twojego pierwszego listu).
2. Co do zycia bohaterki artykulu, to gdzie jest napisane, ze w zyciu trzeba
dokonac czegos spektakularnego? Czy zycie np. zakonnika (nie mowiac juz o
nauczycielu) jest z definicji bezwartosciowe?
3. Mowiac o skutkach bledow, ktore dotykaja najblizszych osob, nie mialem na
mysli sytuacji typu wpakowanie sie w dobrej wierze w kiepski interes i strata
pieniedzy. Zaniepokoil mnie akapit o poszukiwaniu nowych drog, nietrwalosci
tego co mialo byc trwale. Bardzo czesto tego typu argumenty stanowia zaslone
dla wykorzystywania innych, porzucania czy zdrad. Ciesze sie ze tak nie jest w
tym przypadku.
4. Moze nie mozna wszystkich zadowolic, ale mozna (i trzeba) nikogo nie
skrzywdzic. Wyzszy wskaznik inteligencji i wieksza wrazliwosc pozwala na takie
pokierowanie zyciem, aby nikogo nie rozdeptac. Ludzie majacy wielu wrogow to
ludzie ograniczeni, ktorzy nie potrafia zyc.
5. Moje IQ (mierzone zdolnoscia wykonywania wielu zadan na czas) na pewno o
wiele mniejsze niz Twoje (nie mierzylem), bo jestem "wolnomysliciel", mysle
powoli, jednak niekiedy dosc skutecznie. Czy jednak nizsze IQ oznacza
automatycznie brak racji w przedmiocie dyskusji? :-)

[a-ndrzej]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> 1. Oczywiscie, ze popelnialem bledy, ale nie przyszlo mi do glowy, zeby
czynic
> z tego zyciowa dewize. Jesli popelniam blad, to uwazam, ze sie wyglupilem, a
> nie, ze zyje pelnia zycia (a taki byl sens Twojego pierwszego listu).

Moze nie napisalem dosc jasno, ale czynienie bledow nie jest moja dewiza, ani
nie kreci mnie specjalnie. Po prostu jest nieodzownym towarzyszem intensywnego
stylu zycia. Nie wszystkie bledy to wynik "wyglupienia sie", czasem wynikaja z
niewiedzy do ktorej sie przyznaje.

> 2. Co do zycia bohaterki artykulu, to gdzie jest napisane, ze w zyciu trzeba
> dokonac czegos spektakularnego? Czy zycie np. zakonnika (nie mowiac juz o
> nauczycielu) jest z definicji bezwartosciowe?
Absolutnie nie napisalem ze jest bezwartosciowe, tylko zyjac w taki sposob
latwiej bledow uniknac. Jeden do szczescia potrzebuje kota i fotela, inny
zdobywania siedmiotysiecznikow. Kwestia temperamentu. Nie osadzalem w zaden
sposob Pani, pisalem tylko ze JA bym tak nie potrafil.

> 3. Mowiac o skutkach bledow, ktore dotykaja najblizszych osob, nie mialem na
> mysli sytuacji typu wpakowanie sie w dobrej wierze w kiepski interes i strata
> pieniedzy. Zaniepokoil mnie akapit o poszukiwaniu nowych drog, nietrwalosci
> tego co mialo byc trwale. Bardzo czesto tego typu argumenty stanowia zaslone
> dla wykorzystywania innych, porzucania czy zdrad. Ciesze sie ze tak nie jest
w
> tym przypadku.

"Nowe drogi" to niekoniecznie nowa zona, czasem np. radykalna zmiana sposobu
zycia (zarabiania pieniedzy) i to mialem na mysli.
> 4. Moze nie mozna wszystkich zadowolic, ale mozna (i trzeba) nikogo nie
> skrzywdzic. Wyzszy wskaznik inteligencji i wieksza wrazliwosc pozwala na
takie
> pokierowanie zyciem, aby nikogo nie rozdeptac. Ludzie majacy wielu wrogow to
> ludzie ograniczeni, ktorzy nie potrafia zyc.

W moim przekonaniu nie zawsze wieksze IQ to wieksza wrazliwosc, znam
inteligentnych ,zimnych drani obojga plci. Jezeli chodzi o mnie to jestem
wrazliwy, ale dalej wiem ze wszystkich nie zadowole. Wspanialy lekarz zawsze
uslyszy od kogos, ze w jego mniemaniu byl zle leczony. Nauczycielka zawsze
uslyszy od jakiejs niezadowolonej matki, ze "uwziela sie" na jej dziecko.
Jezeli zwolnisz 10 osob z firmy, po to zeby pozostale 200 mialo prace, ja to
zrozumiem, a te 10 osob nie. Pierwsza zasada jakiej ucze swoje dzieci to "nigdy
swiadomie nie rob krzywdy nikomu na swiecie", ale zawsze znajdzie sie ktos, kto
uwaza Cie za wroga. Wierz mi ze wiem co mowie.
> 5. Moje IQ (mierzone zdolnoscia wykonywania wielu zadan na czas) na pewno o
> wiele mniejsze niz Twoje (nie mierzylem), bo jestem "wolnomysliciel", mysle
> powoli, jednak niekiedy dosc skutecznie. Czy jednak nizsze IQ oznacza
> automatycznie brak racji w przedmiocie dyskusji? :-)
Absolutnie tego nie powiedzialem, nawet nie dalbym glowy czy jestes glupszy ode
mnie:)) Mowie tylko ze styl zycia zalezy od temperamentu, wychowania, otoczenia
w ktorym sie znalazles nie zawsze ze swojej woli, a nie tylko od wskaznika IQ,
ktory dla mnie osobiscie nic nie znaczy. Jeszcze raz powtarzam, ze nie mialem
zamiaru w niczym zanegowac sposobu zycia bohaterki artykulu. Pewnie nawet
chcialbym zeby moje dzieci trafialy w szkole na takich ludzi, ktorzy bez reszty
oddaja sie tej pracy. Po prostu JA bym tak nie mogl. To wszystko:))

[Gość: Przemek]

W zasadzie zgadzam sie z Twoja wypowiedzia, poza jednym akapitem, a wlasciwie
drugim zdaniem.

"Moze nie napisalem dosc jasno, ale czynienie bledow nie jest moja dewiza, ani
nie kreci mnie specjalnie. Po prostu jest nieodzownym towarzyszem intensywnego
stylu zycia. Nie wszystkie bledy to wynik "wyglupienia sie", czasem wynikaja z
niewiedzy do ktorej sie przyznaje"

Rzecz w tym, ze bledy nie musza byc nieodzownym towarzyszem takiego czy innego
stylu zycia. Trzeba ich unikac, zwlaszcza, gdyby ich skutki mialy dotknac
innych. Wysokie IQ Pani Barbary jest tu jej sojusznikiem - nie wchodzi ona w
sytuacje zbyt ryzykowne, bo potrafi przewidziec mozliwe skutki, ocenic ryzyko.

[a-ndrzej]

Ryzykiem jest rowniez malzenstwo, posiadanie dzieci, jazda samochodem, i milion
czynnosci towarzyszacych normalnej codziennosci. Nie jestem za brawura, dlatego
nie wspinam sie w Himalajach, az takiej adrenaliny nie potrzebuje. Moim zdaniem
odrobine ryzyka trzeba we wszystko wkalkulowac, oczywiscie w miare potrzeby.
Wybacz, ale co dla jednych jest minimalizowaniem ryzyka, dla drugich moze sie
jawic jako asekuranctwo. Przy takiej postawie swiat nie szedlby do przodu, albo
nie tak szybko przynajmniej jak w obecnym czasie. Ktos pierwszy wsiadl w
samolot, ktos zszedl na dno oceanu, ktos inny wyprobowal na sobie penicyline.
Swiat nie moze sie skladac z Pan spedzajacych czas na fotelu z kotem, choc
oczywiscie maja do tego absolutne prawo. Jestesmy rozni, i to najwieksze
szczescie ludzkosci. Koncze juz bo wpadam w patos:)

[Gość: Przemek]

"Nie ma nic bez ryzyka,
tylko widz, tylko widz go unika"
- to tekst J.Przybory z Kabaretu Starszych Panow :-)

Mysle, ze Pani Barbara rowniez podejmuje ryzyko, zwiazane z praca, dojazdami,
wycieczkami szkolnymi, itd. Z wypowiedzi osob, ktore ja znaja, wynika, ze nie
jest taka bierna, jakby to mogla sugerowac tresc wywiadu.
Mysle, ze uzgodnilismy poglady i nie ma o co sie spierac. Sklonnosc do
podejmowanie wiekszego czy mniejszego ryzyka to kwestia gustu, a o gustach sie
nie dyskutuje.

[Gość: BlueBerry]

nudny wywiad, nudne zycie, nudna pani.

zdania budowane banalnie, z wielkim trudem.

no i to "nie mam ludziom kompletnie nic do powiedzenia"

a szkoda, bo przy 145 IQ (nawet jesli to punkty w szkolnym tescie TVN)
wypadaloby jednak miec cos do powiedzenia.

[Gość: m-fortuna]

Co, poza własną głupotą - będąca czymś zgoła innym niż
inteligencja - daje niektórym moim przedmówcom prawo do
krytykowania życia tej pani???! Bardzo podobał mi się ten
wywiad, może dlatego, że pokazuje antybohatera telewizyjnego
show i wywiadów z pseudozwykłymi ludźmi, jakich pełno jest w
pisemkach dla kobiet. Ta pani sama stworzyła sobie takie życie i
jest z nigo zadowolona, zazdroszczę jej tego, że lubi to, co
robi i akceptuje siebie i swoje życie. I naprawdę nie nam
oceniać, czy to życie jest nudne, bo każdy ma takie życie, jakie
sobie tworzy, a jak komuś brak w tym wywiadzie dreszczyka
inności, niech sobie kupi Vivę. Pewnie rzeczywiście takie
niegruntowne badanie inteligencji dla potrzeb telewizyjnego show
jest bzdurą, ale cieszę się, że wygrała właśnie najzwyklejsza
nauczycielka, bo w tych czasach ten zawód został bardzo
zdeprecjonowany (może dlatego go nie wybrałam?). Gratuluję
wywiadu i decyzji o jego zamieszczeniu w "Obcasach", bo wreszcie
łamie schemat tych licznych historii o zwykłych-niezwykłych.

[Gość: Przemek]

Rozwijajac Twoja mysl, autor wypowiedzi "wiem, ze nic nie wiem" to tez jakis
nudziarz, w koncu filozof powinien jednak cos wiedziec, nie? :-)

[Gość: Lena]

Dla mnie ta pani sparodiowała samą siebie. Może świadomie a może nie ...
Tak jak ona żyje jakaś część moich znajomych ale oni wstydzą się takiego życia
z dnia na dzień. Człowiek jeśli się nie rozwija to się cofa. Można ćwicząc
umysł pod kątem matematycznym zrobić taki test naprawdę świetnie ale to
niewiekle oznacza. Powiedzieć "przeczytałam wszystko co ważne" jest arogancją
intelektualną. "Nie chodzę do kina bo denerwuje mnie publiczność", "nie chodzę
do teatru bo trzeba nocą swmej wrócić do domu" dla mnie oznacza, że ją to po
prostu nie interesuje. Nawet ruchowo nieaktywna. "Spokój daje niestawianie
sobie zbyt wielu celów" ugięło mi nogi. Pochwała stagnacji.
Skojarzyło mi się z "Wojzeckiem" - pułkownik do golącego go Wojzecka mówi "po
co się spieszysz, oglolisz mnie 10 minut wcześniej i co ja zrobię z tymi 10
minutami, ty masz jeszcze z 30 lat życia przed sobą i co zrobisz z tym wolnym
czasem".

[Gość: Przemek]

>>"Spokój daje niestawianie sobie zbyt wielu celów" ugięło mi nogi. Pochwała
stagnacji.<<

Albo propozycja pewnej drogi zyciowej. Czlowiek inteligentny widzi daremnosc
stawianych sobie celow (chociazby w perspektywie skonczonosci zycia). Moze
osiagnac wiele, ale nie znajduje motywacji do dzialania. Czlowiek ograniczony
idzie jak taran - nie zastanawia sie nad wartoscia celu, do ktorego zmierza.
Np. dazy do zdobycia pieniedzy, bo widzi, ze wszyscy wokol chca tego samego. W
koncu zdobywa je i nie wie, co z nimi zrobic - wydaje w kretynski sposob lub
chowa w ponczoche. Albo dazy do wladzy - i stad w Sejmie mamy "kurwiki" a
ludzie wartosciowi sa zupelnie gdzie indziej, np. ucza w szkole.

[Gość: Lena]

Z tym się nie zgadzam. Stoicyzm sam w sobie dla tak zwanego świętego spokoju
jest dla mnie nic nie wart. Zbyt wiele takich osób widzę dokoła. My tu
dorabiamy filozofię do takiego życia, ludzie tak żyjący zwykle żyją z dnia na
dzień - jak pani Basia. Nie muszę podawać jakichkolwiek przykładów z mojego
życia, bo ja jestem nadaktywna ale nie uważam, że wszyscy muszą tak jak ja.
Jednak znam osoby samotne ale nie tylko, stoickie, spokojne ale pomagające
innym, robiące coś dla bliźnich. Cokolwiek nadające sens życiu. Znam
nauczycieli pomogających dzieciom mało i bardzo zdolnym, organizującymch
wycieczki, wyjścia do kina, teatru, organizujących kółka . Robiących to
społecznie. Człowiek jeśli czuje się potrzebny, to jego życie inaczej wygląda,
chce mu się wyjść do ludzi. Taki człowiek nie mówi, że denerwują go ludzie w
kinie, z teatru za późno.
U pani Basi nie zauważyłam stoicyzmu, zauważyłam bezwład i inercję.

niepewnosc siebie

[Gość: NEOspasmin]

Ludzie zwykle zyja z dnia na dzien.
I to zupelnie wszystko jedno czy perspektywa jest dnia,godziny
czy tez 50 lat.
Nie przeczytasz ksiazek,nie obejzysz przedstawien ktore beda za
50 lat.Jeszcze ich nie ma.Nawet Bog w ktorego dzis ludzie wierza
jest inny od tego sprzed 50 lat.Czy przez to jestes gorsza od
dzieci ktore sie narodza np.w 2004?
Rosjanie maja takie przyslowie "wsiech nie priejebjosz",Jacek
Kleyff dodawal:"nawet tych piekniejszych".
Czy jesli by cie sparalizowalo to przestalabys byc czlowiekiem?
Jesli nie to kto jest czlowiekiem i jakie zachowania sa sluszne?
Kto:p.Gutowska czy ty jestes lepszym czlowiekiem?
Jestes ze spokojnym sumieniem w stanie powiedziec ze ty?
pozdrawiam
m.

[Gość: Lena]

Nie, nie jestem, bo nie wiem co ona robi dla innych ludzi /może robi tylko nikt
nie pytał i nie powiedziała/. Może robi więcej niż ja ... choć mam lekkie
wątpliwości przy jej podejściu do życia. Ale pewności nie mam.

nakrecanie zegarka-czy wiesz ile czasu ludzkosc

[Gość: NEOspasmin]

zmarnowala na te bzdurna czynnosc?
Nie robi nic,albo tylko uczy dzieci, albo wklada w pomoc innym
kazda wolna chwile(ale o tym taktownie nie wspomina).Czy to jest
twoj wykladnik czlowieczenstwa?

Moze to twoje zasuwanie w kolwrotku niczym jakis chomik,z
pominieciem kluczowego pytania "po co?"jest pojsciem na skroty,w
nadziei ze to inni,przypinajac ci kiedys order,odpowiedzia za
ciebie po co zyjesz/zylas?
Strasznie duze pytania wychodza z tego wywiadu.Moze tez dlatego
jest taki istotny.
pozdro
m.

[Gość: Lena]

Ja wiem po co żyję. Mojemu życiu dziesiątki spraw nadają sens a nawet bez tych
spraw znajdę sens w innych sprawach. Mam pasje i nie czuję się jak chomik w
kołowrotku. Ja decyduję o tym czy poruszyć kołowrotek czy przeskoczyć na
huśtawkę. Taki już mam charakter.
W wywiadzie szukamy drugiego dna, bo jesteśmy pewni, że on jest ... oby był w
życiu tej pani.
Tak naprawdę wszystko zleży od naszych charakterów. Dlatego też szczęście u
każdego wygląda inaczej :))))

przepraszam

[Gość: NEOspasmin]

zaczalem jechac po tobie, w reakcji na podsumowywanie bohaterki
reportazu.Nie powinienem.
Z tego co napisalas wynika ze szczescie,jego definicja jest
istotna.Zmierzanie badz oddalanie sie od wzorca szczescia.Na
pewno?
Nie jest ono jeszcze jedna blyskotka?
m.

[Gość: Przemek]

>> Rosjanie maja takie przyslowie "wsiech nie priejebjosz",<<

Zacytowales pierwsza czesc porzekadla, dalej jest "no striemitsa nada" :-)

[Gość: Przemek]

Zgadzam sie, ze ten wywiad mozna odczytac na dwa sposoby - jako przejaw inercji
i biernosci lub zyciowej madrosci wynikajacej z poglebionej refleksji.
Zdecydowalem sie na ten drugi sposob i staram sie go bronic, co nie znaczy, ze
sam identyfikuje sie z taka postawa (ja bym jednak naprawil te podloge w domku
letniskowym, o czym jest mowa w wywiadzie :-) ).
Ty uwazasz, ze Pani Barbara nie robi nic dla ludzi. A kto uczy, za "psi
pieniadz" dzieci? Ona "robi swoje", jak spiewal Mlynarski.
Arogancja okreslasz stwierdzenie "przeczytalam wszystko co wazne". A moze
chodzi o to, ze cala literatura, od Sofoklesa, dotyka wciaz tych samych
problemow ludzkiego zycia - zmieniaja sie tylko style literackie. Moze Pani
Barbara, dysponujac wieksza zdolnoscia do syntezy, widzi to wyrazniej, niz np.
ja.

[Gość: Lena]

Dla mnie ta pani sparodiowała samą siebie. Może świadomie a może nie ...
Tak jak ona żyje jakaś część moich znajomych ale oni wstydzą się takiego życia
z dnia na dzień. Człowiek jeśli się nie rozwija to się cofa. Można ćwicząc
umysł pod kątem matematycznym zrobić taki test naprawdę świetnie ale to
niewiekle oznacza. Powiedzieć "przeczytałam wszystko co ważne" jest arogancją
intelektualną. "Nie chodzę do kina bo denerwuje mnie publiczność", "nie chodzę
do teatru bo trzeba nocą swmej wrócić do domu" dla mnie oznacza, że ją to po
prostu nie interesuje. Nawet ruchowo nieaktywna. "Spokój daje niestawianie
sobie zbyt wielu celów" ugięło mi nogi. Pochwała stagnacji.
Skojarzyło mi się z "Wojzeckiem" - pułkownik do golącego go Wojzecka mówi "po
co się spieszysz, oglolisz mnie 10 minut wcześniej i co ja zrobię z tymi 10
minutami, ty masz jeszcze z 30 lat życia przed sobą i co zrobisz z tym wolnym
czasem".

"krzyzowka cwiczy mnie bardziej niz zycie. Nie mam

[Gość: BlueBerry]

a ja zgadzam sie z Lena. z tego wywiadu wynika ze tej pani tak naprawde nic nie
interesuje. aktualnie jej zycie to rozwiazywanie krzyzowek i ukladanie planu
lekcji. jak wynika z teksu - ostatni z ukladanych planow zajal jej 3 miesiace
czasu (bo tyle trwaja wakacje).
"krzyzowka cwiczy mnie bardziej niz zycie. Nie mam nad czym myslec."
niewazne ile ta pani ma IQ, z tego wywiadu przebija kompletna stagnacja. i nie
pisze tego bo uwielbiam wywiady z vivy i tani telewizyjny dreszczyk emocji.
pisze o tym, bo przeczytalam smutny wywiad ze smutna kobieta, ktora tak
naprawde chyba jest bardzo zagubiona, choc pozornie pogodzila sie z tym jak
zyje. o ktorej na chwile zrobilo sie troszke glosniej i ktora zgodzila sie na
wywiad mimo ze tak naprawde nie miala nic do powiedzenia. nie odbieram jej ani
inteligencji ani niczego kim jest. po prostu nie wierze w takie zycie, bo w
dniu kiedy staniesz przed drzwiami z napisem exit, nie bedziesz mial nic do
powiedzenia na swoj temat. a wszystkie dni zleja sie w jedna szara mase.
choc tak naprawde to i tak nie ma znaczenia...

[Gość: ladyhawke]

[Gość: ladyhawke]

[Gość: samica]

wiecie co, ja mam wyższy iloraz. i co z tego? jeżeli nie znajdę się we
właściwym miejscu we właściwym czasie, to nikt nawet nie będzie miał szansy
mnie opluć, że jestem "inteligentna niby, a nie mam ludziom nic do powiedzenia".
to właśnie klasa tej kobiety - że umie się do tego przyznać. Ilu jest takich,
co ledwie umieją się podpisać, a już by innych pouczali jak żyć, choć sami
powinni do końca życia ze wstydem w szkole siedzieć?

[triss_merigold6]

Pani jest extra. Denerwują ją ludzie? Nareszcie ktoś się do tego publicznie
przyznaje, że nie ma instynktu stadnego. Ma święty spokój, stabilizację,
zwierzęta w domu i jest zadowolona z życia. Czy każdy musi rywalizować, robić
karierę, uprawiać sporty? Oczywiście, że nie każdy tylko ludzie wstydzą się do
tego przyznać.

[Gość: Lena]

Chyba najbardziej zadziwiła mnie jej reakcja na mobbing w pracy. Nieprzespane
noce, neospazmina i już myślała, że zwariuje a tu wytłumaczyła sobie, że na to
nie ma wpływu i ... podziałało. I to było w latach 70-tych. Zapytałam moją mamę
jak wtedy było. Wtedy po prostu zmieniało sie pracę bez najmniejszych
problemów. Czy można być aż tak bezwolnym? Bo to nie jest "łapanie równiowagi"
a właśnie bezwolność.
Może ta rozmowa miała nam pokazać, że nasza inteligencja czyli IQ nie ma
kompletnie wpływu na nas. Albo ma tylko wtedy gdy wraz z wysokim IQ mamy
jeszcze jakieś wysokie potrzeby, poszerzone horyzonty czy jak kto chce "iskrę
Bożą". Od nas samych zależy co z naszych potencjalnych możliwości wykorzystamy.
Możemy dostać wiele i niewiele z tego wykorzystamy a możemy dostać przeciętnie
i wykorzytsmy to maksymalnie.

[Gość: ginger]

Moze ta pani udaje przed sama soba, ze jest zadowolona?
Moze w jej wieku tak juz jest? Mam cicha nadizje, ze nie z kazdym tak jest. Na
razie wydaje mi sie, ze jesli ja za 25 lat bylabym zadowolana z takiego zycia
to bedzie to znaczyc ze juz nie zyje.

[mari.anna]

> Moze ta pani udaje przed sama soba, ze jest zadowolona?

Przypomina mi się przypowieść chyba z książki Anthony de Mello.
Był sobie biedny rybak, który miał małą łódkę. Codziennie wypływał w morze,
łowił tyle ryb, żeby nie być głodnym i całymi dniami nic nie robił. Podszedł
raz do niego bogaty człowiek, mówiąc:
- Dlaczego tak leżysz? Mógłbyś spędzać więcej czasu łowiąc ryby, wtedy
zarobiłbyś więcej pieniędzy i kupiłbyś nową łódź. Gdybyś pracował jeszcze
więcej, zarobiłbyś więcej pieniędzy, mógłbyś kupić więcej łodzi i zatrudnić
ludzi, którzy by dla ciebie pracowali.
- I co bym z tego miał? - zapytał biedak.
- Mógłbyś wtedy usiąść i cieszyć się życiem.
- A jak myślisz, co ja właśnie robię?


Może po prostu niektórym wystarcza mniej do szcześcia?

[Gość: graga]

Jeden lubi to drugi co innego. Ta pani wybrala sobie takie
zycie, zapewne nie jest tak dokladnie jak mowi, ja widze w jej
odpowiedziach przekore wobec czytelnikow - nie chce powiedziec
wlasciwie nic o sobie,chyba ja kiedys wiele razy zraniono,
(niezbyt pochlebne wyraza sie o gronie nauczycielskim), mysle,
ze zeszlo wiele lat nim pogodzila sie ze swiatem Jeden powie
slaba osobowosc, a moze silna? jest uczciwa, pozyteczna dla
spoleczenstwa i zadowolona. Zyczyc tego wszystkiego kazdemu z
nas.

[differ]

Wreszcie nienapastliwa, mądra uwaga!
Jakże śmiesznie wypadają pytania dziennikarki przeprowadzającej wywiad, która
koniecznie chciała usłyszeć coś niezwykłego, a najlepiej romantycznego! W
odpowiedziach p. Barbary słychać dystans oraz wielką odpowiedzialność za
słowa, a także ironię np. "Powiedziałam jednemu z kolegów, że przedtem też
byłam inteligentna, tylko nikt o tym nie wiedział" - śmieje się z ludzi,
którzy wierzą w słowo "medialne" Podziękowali jej "wierszykiem" : "Nasza
Basia, skromna, mała..." - bufony!!!
Nikogo do niczego nie namawia i nie daje recept. Może wahała się (udzielając
tego wywiadu), czy tego, co "od razu wie, że należy zachować dla siebie".
Dzięki temu, że tego nie zrobiła, mamy okazję przyjrzeć się swojemu życiu.

Bzdura...

[Gość: hic kic]

Ta opowiesc ma niewlasciwe i falszywe zakonczenie - a powinno ono byc takie -
wowczas moglbys robic wszystko na co przyszlaby ci ochota - lezec i niczego nie
robic przez caly dzien ale takze pojechac lowic Merliny, zobaczyc swiat, pomoc
innym etc.

Myslenie tylko i wylacznie o zapelnieniu zolądka i nic nie robieniu sprowadza
czlowieka do poziomu bydlecia.

Pani z reportazu niestety marnuje swoje zycie pomimo wysokiej inteligencji.
Nigdy nie potrafila byc interesujaca, odciela sie od swiata 'zewnetrznego'. Co
za strata - gdyby tacy ludzie jak ona potrafili zrobic ze swoim zyciem i
mozliwosciami cos bardziej konstruktywnego i zastapili chociaz czesc pchajacych
sie do gory przyglupow zyloby sie nam o wiele lepiej....

[a-ndrzej]

Dziwne ze zadna z piszacych tu pan, nie skorzystala z okazji, aby potwierdzic
Wasza teze ze mezczyzni boja sie inteligentnych kobiet:))) Ta Pani jest
przeciez stara panna.

[Gość: roan]

Ta pani nie chce niczego powiedzieć i tak naprawdę niczego wam nie mówi. że
nie chodzi do kina i teatru to zrozumiałe, nie ma za co(pensja nauczyciela),
ale nie chce o tym mówić wprost. Zauważcie jak wyraża się o rodzicach swoich
uczniów - oni mieli ją za głupią nauczycielkę, może teraz zmienią swoje
podejście. Nie dziwię się, że nie chce się odkryć, setka, a może więcej dzieci
przeczyta jej słowa, jeszcze więcej rodziców, i co, w pracy ma stanąć przed
nimi naga?
Podoba mi się, że bez ogródek mówi o sobie "stara panna", ileż z was użyłoby
słowa samodzielna, zaradna, robiąca karierę, nie mająca czasu na facetów i
dzieci, a ona tak po prostu, tak zwyczajnie o tym ...
Ta kobieta idzie pod prąd, dlatego tak ją tu krytykujecie, nie przystaje do
dzisiejszej rzeczywistości, nie chce nadążać za modą na activitis,
pseudointelektualizm, pseudokulturę.

[julla]

Mozna kręcić nosem na styl życia tej pani, ale naprawdę nie mozna jej odmówić
dystansu do samej siebie i samoświadomości. Żyje w zgodzie ze swoją wyciszoną
naturą, na nikogo nie pozuje, nie miota się. Po prostu jest sobą.
Choć mnie takie osoby usypiają- podoba mi się jej zupełny brak hipokryzji.

[Gość: muka88]

zastanawiam sie...dlaczego wszyscy superinteligentni ludzie sa
tak nudni jak ta pani??:))

[triss_merigold6]

Bo nie są emocjonalni tylko kierują się logiką. Trudno z nimi dyskutować. Dla
mnie nie są nudni. Babka ma odwagę cywilną powiedzieć, że jej zdaniem nie ma
nic ciekawego do powiedzenia ludziom.

Stracona szansa

[Gość: Anka]

Nie wiem, czy test był prowadzony prawidłowo, czy nie, ale jeżeli ta Pani ma
rzeczywiście tak wysoki iloraz inteligencji, to chyba marnuje się jakiś ludzki
potencjał. Nie neguję, że harmonijne i spokojne życie, bez zakłamania i
hipokryzji jest wartością samą w sobie, ale tu chyba mamy do czynienia z jakimś
marazmem. Ta Pani nie ma żadnych pasji. Może spożytkowałaby swoje kwalifikacje
i talenty pedagogiczne prowadząc jakieś dodatkowe zajęcia czy kursy dla dzieci
mało zdolnych albo przeciwnie -wybitnie uzdolnionych, za darmo bąź odpłatnie.

Swoją drogą tak wysoka inteligencji przy określonym typie osobowości jest w
życiu raczej zawadą niż uskrzydleniem. Gdzieś czytałam, że najinteligentniejsza
kobieta na świecie pracowała jako szeregowa referentka w miejskim archiwum i
pędziła dość jałowe życie. Natura jest przewrotna, obdarzając nas czymś w
nadmiarze, coś jednocześnie odbiera, np. dynamizm, chęć podejmowania ryzyka,
łatwość w obcowaniu z ludźmi.

[magda.gdansk]

> Swoją drogą tak wysoka inteligencji przy określonym typie osobowości jest w
> życiu raczej zawadą niż uskrzydleniem. Gdzieś czytałam, że
najinteligentniejsza
>
> kobieta na świecie pracowała jako szeregowa referentka w miejskim archiwum i
> pędziła dość jałowe życie. Natura jest przewrotna, obdarzając nas czymś w
> nadmiarze, coś jednocześnie odbiera, np. dynamizm, chęć podejmowania ryzyka,
> łatwość w obcowaniu z ludźmi.

O jak ladnie powiedziane, i jak prawdziwie. Pozdro.

oswiecenie

[Gość: NEOspasmin]

Zachwycajacy wywiad.
Pierwszy raz zywy czlowiek,nie postac literacka odpowiedziala na
pytanie o istotnosc/nieistotnosc szczescia,namietnosci.
Najpelniejszy dar rezygnacji.Polskie zen.
Dziekuje jeszcze dziennikarce ze to zrozumiala,ze jej
podszczypywania nie byly zbyt mocne.
m.

[anetta114]

zwykła pani, zwykłe życie-takich ludzi jest mnóstwo a jej inteligencja to
czysta matematyczna teoria, przecież wiadomo na czym polegaja te testy na
inteligencję-tam jest sopro logicznego myślenia i matematyki, a to tej pani
zawód, więc po tylu latach siedzenia w matematyce takie rzeczy się po prostu
wie.
nie zrobiłą na mnie żadnego wrażenia, bo po za tym że jest 'inteligentna 'jest
po prostu nudna, a ludzie inteligentni nie powinni byc nudni!
jej w ogóle nie ciągnie do poznawania nowych książek, filmów, spektakli itp.
gdzie tu szeroko pojęta inteligencja? może po prostu zacznijmy od tego co dla
ludzi jest inteligencją? bo jakieś testy typu która z figur nie pasuje do
pozostałych nie oddają pełnego obrazka człowieka inteligentnego.

to bez znaczenia

[Gość: NEOspasmin]

Wiesz,ona sama nie przydaje tej inteligencji, temu 145 zadnego nadzwyczajnego
znaczenia.Jest nauczycielka,mam nadzieje ze dobra nauczycielka.
Nie startuje np.w konkursie na najblyskotliwszego wykladowce SGH.
Jest.Zyje.
Nudna? Nudny to ktos taki kto poroponuje siebie innym,a to co proponuje nie
wydaje sie tym innym byc atrakcyjne.Ona jest zupelnie poza tym.
O swoim pojmowaniu nauczania matematyki mowi zwiezle ale interesujaco.
Sporobuj prosze w takich kontekstach poszukac jej czlowieczenstwa.Znaczenia
tego slowa.Co zostaje z tego slowa po odrzuceniu wszystkich blyskotek
(nienudnosci,inteligencji,urody czy cosmoszczescia wreszcie).
m.

[differ]

Ta zwięzłość i brak chęci epatowania swą osobowością to - wydaje mi się -
cecha ludzi o ścisłych umysłach.
Ja też układam plan lekcji. Można znaleźć w tym radość: z rozwiązania
złożonego problemu, a przy okazji ma się poczucie, że spełnia się
(altruistycznie!) życzenia współpracowników.
Ja też uczę ścisłego przedmiotu - stąd szacunek dla słów - definicji,
drażniące jest "machanie rękami"przykrywajęce pustkę myśli.
P. Barbarze pewnie nie zależy na pochlebnej / niepochlebnej / jakielkowiek
ocenie! Pięknie jest być tak niezależnym - w dostępnym wymiarze!

dzieki, Neo...

[mary_ann]

... spasmin, za ten post. Moim zdaniem przecudnie trafiłas(łes) w sedno.

A tych, którzy wyrażają się o bohaterce artykułu z niechęcią, zwłaszcza
odwołujących się do pojęć "rozwój" i "życie" (czytaj: ich braku w przypadku
w/wymienionej)prosiłabym o zilustrowanie przykładami, co miałoby ich zdaniem
stanowić ich treś
ć.

[Gość: wacal]

P. Basia - zgodnie ze swoim IQ - powiedziałą o soie tylko tyle
ile chciała, a nie tyle ile mogłaby powiedzieć

Uff..., co za ulga, inteligencja to nie wszystko!

[Gość: Ania]

Az mi ulzylo po przeczytaniu tego wywiadu. Ja nie naleze
do 'cymbalow', ale poziom inteligencji pewnie sredni - studia
skonczone, ale dzieki pracy raczej niz inteligencji wrodzonej.

A zycie kocham 'ponad zycie'! Mam cudownego meza, z ktorym
jezdzimy duzo po swiecie - 3 kontynenty zjechane wszerz i
wzdluz: Europa, Azja i Afryka. Mieszkamy juz w kolejnym
miejscu na swiecie, co jakis czas stykamy sie z zupelnie nowymi
kulturami, ludzmi, stylami zycia - to chyba w zyciu
najciekawsze! Mamy rozne zainteresowania: maz - rozne sporty i
nauka jezykow (wlada plynnie 6-ma),ja - 'scuba diving',
plywanie, chodzimy na koncerty jazzowe i muzyki klasycznej.
Mamy wielu przyjaciol, z ktorymi organizujemy najrozniejsze
wypady 'w plener' lub po prostu spotykamy sie u kogos w domu.
Hmmm.., moja rodzina - ostatnie kilka lat to taka 'walka z
wiatrakami' - sytuacja ciezka i smiem twierdzic po kilku
latach, troche beznadziejna. Nic nie jest idealne.

W zyciu nie zamienilabym sie z pania Barbara - krzyzowki,
Teleexpress i sprawdziany????!!!! Ale z drugiej strony, jak
mowia, szczescie tkwi w nas, jest uwarunkowane wewnetrznie a
nie zewnetrznie. Skoro ona jest szczesliwa i zadowolona ze
swojego zycia - to chyba o to chodzi.

Pozdrawiam

Moje 126 + uroda

[pajdeczka]

To ja już wole te moje "marne" 126 IQ, ale reszta powyżej przeciętnej.

[Gość: (s)nail]

A ja mam grubo powyżej Twoich 126 a reszta też niczego sobie ;-)))

[pajdeczka]

Gość portalu: (s)nail napisał(a):

> A ja mam grubo powyżej Twoich 126 a reszta też niczego sobie ;-)))


To gratuluję. Nudno byłoby , gdyby wszyscy byli jednakowi, nie sądzisz?

[mamalgosia]

A mnie trochę zdenerwowało, że się tłumaczy brakiem czasu gdy nie zajęła się
własnym pokojem przez 2 miesiące nauczycielskich wakacji. Nie mając męża,
dzieci i zajęć pozazawodowych. Gdybym ja tak robiła, to mam niepozmywane
naczynia od stycznia ubiegłego roku

[Gość: Lena]

Jakiś czs temu ktoś tu zacytował taką przypowiastkę chyba o dwóch myszkach
które wpadły do wiadra z mlekiem. Jedna od razu zrezygnowała z możliwości
ratowania się i utonęła a druga rankiem leżała na kulce masła.
Nie wiem czy ktoś badał im IQ. Tego nie było w przypowiastce.

[Gość: tak]

czytalam artykul sceptycznie,zaskoczylo mnie to ukryte
ujawnienie, nawet zaczelam podejzewac, ze to prasa naciagnela ja
pod wizje antypop do momentu - gdy zachwycilo mnie zdanie:
"No, widzi pani, jak ze mną jest. Nawet nie potrafię napisać
opinii o uczniu, bo wszystko, co napiszę, wydaje mi się nie
takie, jak trzeba, albo po prostu strasznie głupie." Ta Pani
jest poza wszelka ocena jakiej jest tutaj poddawana.
Ona sie nie zbroi na drugiego czlowieka, ona nie wystawia reklam.
Uczmy sie szacunku do wlasnej innosci i odrebnosci.
Jak latwo jest przyczepis drugiemu czlowiekowi etykietke na
rzecz rozpoznania i tym samym spakowania w pudelko, a juz
szczegolnie w relacji podwladny-przelozony.
Jestem przekonana, ze przebywajac w jej towarzystwie nie trzeba
sie spinac, gadac o bzdurach i na pewno poczestuje zupa.
Nie trywializuje, ale jak odrzemy zycie z tej calej gonitwy w
celu dowartosciowania zycia i nadania mu waznosci to pozostaje
tylko trwanie. Mysle, ze w trwaniu nieistotna jest estetyka. W
trwaniu istotne sa wartosci.
Gdyby ta Pani rzeczywiscie byla ogarnieta marazmem to nie
poszlaby do TV - ona przeciez skorzystala z sytuacji, ktora sie
nadarzyla, choc nie szukalaby jej sama.
Ogromnie sie ciesze z przeczytania tego artykulu i komentarzy
takze.
Rozmowa z Pania Basia - gleboki oddech nowego powietrza.

[Gość: Katarzyna Engwert]

Wywiad świetny, myślę ,że podniósł na duchu ludzi samotnych. Mam
przyjemność pracować z Basią w jednej szkole. Wywiad nie pokazał
całej Basi. Powiedziała tyle ile chciała, a właściwie
kulturalnie, bez pozy odpowiedziała na pytania dziennikarki.
Basia prowadzi w szkole dodatkowe zajęcia dla dzieci
uzdolnionych matematycznie. Jest zawsze pierwsza na liście osób,
które uczestniczą w szkolnych imprezach organizowanych dla
nauczycieli takich jak: spływy kajakowe, wycieczki w góry,
wyjazdy zagraniczne, wyjścia do teatru. A nade wszystko
organizuje w swoim mieszkaniu ,przynajmniej dwa razy w roku ,
spotkania nauczycielskie / np. z okazji Dnia Nauczyciela,
zakończenia roku czy po prostu bez okazji/. Wyobrażacie sobie
prywatne spotkania ok. 40 nauczycieli kiedy "wszyscy chcą mówić
a nikt nie chce słuchać"? Bawimy się wtedy doskonale przy
pysznym jedzeniu przygotowanym przez Basię i jej mamę. Wbrew
niektórym opiniom napisanym powyżej, Basia nie jest bezwolną i
nudną osobą. Dumna jestem ,że przeczytałam o niej w moich
ulubionych Wysokich Obcasach. A jeszcze bardziej cieszy mnie
fakt,że nikogo nie udawała, nie robiła niczego "pod publiczkę"
co się niestety często zdarza w wywiadach.

[Gość: graga]

Ktory napisala kolezanka z grona nauczycielskiego

Telewizja kłamie!

[Gość: Rafal]

Howgh!