pustka

[heniek.8]

jak tak patrzę na mijajacy rok to jestem niemal przerażony
przypominam sobie coś "o, to było w październiku / listopadzie 2017 - to już minął rok???"

rok wcześniej miałem trochę urozmaicenia - przeprowadzka, urządzanie się, zakupy itd - można powiedzieć że 2017 nie zaliczam do straconych

ale mam poczucie że 2018 to była jakaś jedna wielka strata czasu

macie jakieś takie swoje projekty życiowe które pozwalają popatrzeć na upływ czasu z poczuciem że coś się jednak udało?

[undead.mortis]

mamy
heh
zawsze są plusy

[heniek.8]

mamy, ale co?
jednym zdaniem - nie uważam 2018 za zmarnowany bo... ?

[margott_2]

heniek.8 napisał:

> mamy, ale co?
> jednym zdaniem - nie uważam 2018 za zmarnowany bo... ?
Bo zobaczyłam Norwegię, a wcześniej nie widziałam, bo weszłam na Giewont, a wcześniej na Giewoncie nie byłam( to pierwsze co mi przyszło do głowy), a 2019 zapowiada się dopiero ciekawie. Nie mogę się doczekać

[heniek.8]

też pierwszy raz na Giewont wszedłem dość późno w życiu,
ale to było przeżycie, czułem się jakbym zdobył Czomolungmę
gdyby wtedy sprzedawali koszulki "zdobyłem Giewont" to bym ją kupił i nosił z dumą D
na szczycie z jednej strony jest taka stromizna (chyba mówią na to "śmietnik"), moja wyobraźnia za mocno nad tym pracowała

[margott_2]

Ja bywałam już wyżej, ale po łańcuchach pierwszy raz. Fajnie było

[kevinjohnmalcolm]

Nie chcę Was rozczarować, ale na Giewont można wejść nie tylko nie dotykając łańcuchów, ale nie dotykając nawet ręką skały - jak po schodach, na samych nogach.

A na poważnie - GRATULUJĘ!
To co następne na liście?

ludzie, tam sie jeszcze da wejsc ?

[obrotowy]

tatromaniak.pl/aktualnosci/giewont-kolejka-do-wejscia-i-kosmiczny-tlok-na-szczycie-film/

[undead.mortis]

bo zmieniłem coś
bo poznałem nowych ktosiów
bo wróciłem z nieciekawych miejsc
bo znów jestem sobą
bo dalej czuję

[heniek.8]

undead.mortis napisał:

> bo dalej czuję

tak chłodnym okiem patrząc, to wcale się nie cieszę że czuję
gdybym był zombie to bym nic nie czuł i bym nie smęcił na forum
tylko rozglądał się za jakimś móźdźkiem

[cambria1.2]

Henio, prawdziwy smakosz
W sąsiednim wątku smażysz jaja...

To tu?

[eufemizm_tygodnia]

Dobrze wyszedłem z szafy cały pachnący kostkami na mole?
Komu postawić, żeby mnie od razu nie zbanowano?

[cambria1.2]

Dobrze! Witamy w Narni

[cambria1.2]

Co do bana, to lepiej... się nie stawiaj.

[eufemizm_tygodnia]

Wolałbym Nibylandię; ale dam radę.

[cambria1.2]

Dasz. A teraz dajesz - sukcesy w 2018. Bo po to wszedłeś, prawda?

[eufemizm_tygodnia]

W tym wieku to sukces, że jakoś się kula. A może być cudzy? - córka dostała się na studia i to na normalnym uniwerku.

[cambria1.2]

Brawo tato

[obserwator-rzeczy-ulotnych]

Gratuluję.
Znam tę dumę, też mam córkę studentkę

[eufemizm_tygodnia]

Dziękuję

[heniek.8]

cześć Cambria
a na deser mieliśmy iść po tik-taki do Mortka, pamiętasz?

[cambria1.2]

Pamiętam... Ale dopiero teraz mnie olśniło

[dolores2222]

Patrzę na Młodą, że jest coraz fajniejszą młodą kobietką i to mnie niezmiernie cieszy
Moje życie w martwym punkcie.
Co się udało?
Może nie zwariować?
Może trochę lepiej sobie radzić z samotnością?
No i nie wylecieć z roboty za kilka czkawek na temat szefówki

[heniek.8]

dzieci, no tak - patrzę jak się rozwijają, rosną ich mózgi i żądze finansowe
ale jednak oddzielam grubą kreską - oni to są oni, moje podsumowania to moje

[dolores2222]

No to moje jak wyżej.

[autoteliczna]

W 2018 zmieniłam pracę trzy razy. Za każdym razem miałam obawy, ale odważyłam się - i dzięki temu zdobyłam nowe doświadczenia
Zakończyłam dwie toksyczne znajomości, a zaczęłam nowe

[margott_2]

I to jest sens życia po mojemu. Zdobywanie doświadczeń. Nie tylko zawodowych. Tak buddyjsko

[autoteliczna]

Bo ja właśnie nie postrzegam życia jako wędrówki do celu - że muszę osiągnąć cel i już osiąść.
Po prostu - idę, i biorę (lub nie), to co życie przynosi.

[heniek.8]

trzy zmiany pracy?? a co to było?

[okres próbny -> wylot ] x2 ?

[autoteliczna]

Za każdym razem ja składałam wypowiedzenie mimo, że pracodawca chciał mnie zatrzymać.
Za pierwszym razem odeszłam, bo od pewnego czasu ciągnęłam sama dwa stanowiska i miałam za dużo obowiązków. Mimo tego, że udało mi się stworzyć fajny zespół, który dużo mi pomagał i stał za mną murem, to jednak zdecydowałam, że odchodzę, bo nie jestem robocopem. Szkoda mi było, bo fajnych chłopaków miałam
Za drugim razem odeszłam po miesiącu próbnym, bo w pierwszym dniu pracy ścięłam się ze współpracownikiem, który fuknął na mnie, że czegoś tam nie wiem. Praca zresztą biurowa była, więc stwierdziłam, że robota nie dla mnie - a że zadzwoniła do mnie była pracodawczyni (jeszcze inna - z 2017 ) z propozycją - to znów zmieniłam

[r0bol]

Awansowałem, zarabiam więcej, odszedłem z toksycznego związku, mocno podbudowałem pewność siebie, zacząłem lepiej o siebie dbać (jeść dobrze, ćwiczyć, dobrze się ubierać, golić i strzyc), odstresowałem się i dzięki temu nie miewam już hipoglikemii, znalazło by się jeszcze parę innych pozytywów, ale zachowam je dla siebie. Tym nie mniej chandra mnie dopada bo jestem sam i nie spotykam się z nikim już od miesiąca co więcej leczę się z ostatnio zawartej znajomości. Nie żebym jakoś wyjątkowo desperował, ale zwyczajnie zżera mnie nuda. Także roku nie zmarnowałem (chyba), ale i tak czuję, że wiszę po środku niczego - to chyba ta pustka, do której się mieliśmy odnosić.

[marcepanka313]

Jeśli na poważnie, to poważnie.
Nie robiłam planów, bo nigdy nie robię.
Miałam tylko postanowienie, żeby ten rok był inny.
Był, jest i myślę że będzie. Nie mam na myśli jakiegoś szczególnie przełomowego wydarzenia....
Ale to co było zależne tylko ode mnie- przełamałam, pokonałam, miałam sporo naprawdę fajnych momentów, które napędzają mnie dalej jak śnieżną kulę.
Zawodowo bez szału, bo miejsce trochę ogranicza, ale myślę że......
Nowi ludzie, nowe sytuacje, nowe doświadczenia i mimo wszystko mogę powiedzieć, że in plus.

Poza tym ciągle patrzę przed siebie.... Ale to już raczej kwestia wrodzonego optymizmu....

Czego i państwu życzę.

[undead.mortis]

dzięki
bo nie ważne że czasem boli ma boleć i ch..
bez bólu nie ma progresu
jedno z lepszych doświadczeń powodujące zmiany w sobie

[marcepanka313]

Żebyś wiedział.
Bo i łzy, złość, strach.... nie tylko różowe okulary.
Ale rok dobry.

[undead.mortis]

ja to wiem
ja tak żyje
jedyne różowe to

www.youtube.com/watch?v=bxvLCcCyVpU

[roman_to_ja]

Ja myślę, że życie samo w sobie, ze swojej istoty jest dołujące. Wiekszość życia przecietnego czlowieka polega na trwaniu, kręceniu się wokół codzinnych spraw. Rzadko mamy sytuacje przełomowe (typu np. ślub, rozwód, wielka miłość, zakup domu, urodzenie dziecka, sukces zawodowy, wysoka wygrana itd.). Trzeba się z tym pogodzić.

Nie zapominajmy też o tym, że ocena jest względna. Człowiek, ktory np. z reguły nie ma co do gara włożyć, uzna za bardzo udany taki rok, w którym nie chodził głodny. Człowiek, który dowiedział się o ciężkiej chorobie marzylby o tym, żeby mieć nudny rok bez takich informacji, kobieta, która latami starała się o dziecko, uzna za mega szczęśliwy rok, w którym zaszła w ciążę.

Za szczęśliwy trzeba uznać rok, w którym nie spotkało nas nic szczególnie złego, nie zachorowaliśmy, nikt bliski nam nie umarł, nie spaliło nam się nieubezpieczone mieszkanie, nie okazalo się, że dziecko wyladowalo w szpitalu po częstym spożywaniu doplaczy itd. A jeśli do tego mieliśmy okazję do delektowania się fajnymi chwilami, poczuciem bliskości z kimś, czasem realizacją jakichś choćby skromnych projektoów zaowodwych czy związanych z hobby, przeżyciami estetycznymi, poczuciem, że się jest komuś potrzebnym, że coś dobrego się zrobiło, że np. byliśmy dumni z dziecka itp, to trzeba uznać, że rok był świetny. Warto sobie zadać pytanie, czy w miającym roku byly takie momenty, gdy czuliśmy się szczęśliwi, czy przezyliśmy coś, co byśmy chcieli przeżyć jeszcze raz. Jeśli odpowiedź brzmi: tak, to jet ok. Ja miałem w 2018 kilka takich sytuacji, więc uważam, że był ok.

[heniek.8]

na poziomie intelektualnym myślę tak samo
to mi się tu wyrwało z poziomu emocji

na ogół jestem stoikiem ale przecież i stoik może mieć jakieś średnio- i długoterminowe projekty

[autoteliczna]

Projekty jak projekty, ale widać, że stoik może mieć nawet emocje

[roman_to_ja]

Przyjmuję i akceptuję tę uwagę

[sowa.zagrodowa]

Ubiegły rok zakończył się źle, bieżący zaczął jeszcze gorzej, a później było jak u Hitchcocka. Pustki (tej szczególnej) nie da się niczym wypełnić, ale...udało mi się przetrwać. Mało tego- udało mi się otworzyć na ludzi, choć niektórzy uważają internet za teatr kukiełek. Ja tak nie uważam i wciąż jest we mnie wiara, że otwartość i szczerość popłaca. Tutaj też.
I mam projekt życiowy- nie tracić tej wiary.

[autoteliczna]

Świetny projekt, Sówko
Głowa do góry!

[autoteliczna]

To ja tylko jeszcze tak nieśmiało przypomnę, że 2018 jeszcze się nie skończył
Mamy ponad miesiąc na to, żeby zrobić i przeżyć coś dobrego
Czego wszystkim życzę

[cambria1.2]

Ponad miesiąc, żeby nie zachorować na grypę, nie skręcić nogi lub karku.
Take your time and get it right!

[marcepanka313]

Skoro mowa o grypie....
Nie żeby to był mój plan na najbliższe dni, ale coś mi się niewyraźne klaruje.....

[cambria1.2]

Zażądaj konkretów!!

[marcepanka313]

Wieczorem będę miała pewność.
Tak coś czuję.

[cambria1.2]

Od koleżanki w pracy czy od pogody?

[marcepanka313]

Raczej: rodzina, ach rodzina....
Bliskie spotkania siódmej wody po kisielu...
Niby ok, ale konsekwencje moje. Ehhh....

[cambria1.2]

Bo spotykamy się tylko z dziesiątą wodą i dalszą. Siódma? Za duże ryzyko!

[marcepanka313]

No i się dowiedziałam, że jestem ryzykantka.
Prawie chora ryzykantka.
Kto by pomyślał....

[obserwator-rzeczy-ulotnych]

W ciągu tego 1,5 miesiąca na pewno będę przeżywał przynajmniej 2 razy na koncertach jeden już w ten piątek, a drugi wiadomo bo zapraszam nieustająco na 8/12 do Proximy.
I potem pokuszę się o jakieś podsumowanie bo mam przeczucie, że póki co to nie koniec bynajmniej różnych i zdecydowanie poważnych zakrętów życiowych jakie mi się przytrafiły (i pewnie przytrafią) w 2018.

[cambria1.2]

2018 - rok Wielkiej Serpentyny.

[obserwator-rzeczy-ulotnych]

Dobrzej ujęte, a wciąż w trasie jestem.
Dobrze, że są pit-stopy i można naładować akumulator tu i tam.

[cambria1.2]

Rozglądaj się też za dobrym espresso

[bunt_jest_moim_obowiazkiem]

No u mnie dziiiwny rok. Mogę go nazwać ROKIEM PIERWSZYM.
MOJEGO NOWEGO ŻYCIA.
Od nowa poznaję siebie... i w relacjach, i w samotności, kupiłam mieszkanie, wyremontowałam, wysłałam syna "na swoje", zamykam stare życie, pozbywałam się wspólnego z ex mężem majątku, w pracy w nowej konfiguracji zawalczyłam o wcześniej wypracowaną pozycję, trochę poszalałam próbując wynagrodzić sobie zbyt wczesne wejście w dorosłość 23 lata temu, wróciłam do chodzenia na koncerty które są dla mnie największą radością...
Ale pomimo że mnóstwo się zadziało na poziomie fizycznym, najważniejsze są zmiany emocjonalno-duchowe. Bardzo słuchałam siebie, bardzo poznawałam kim TERAZ jestem, co lubię a czego nie, jakie są moje marzenia i oczekiwania, co muszę zmienić aby być szczęśliwsza i aby moje życie nie miało w sobie tego smaku pustki, który mi przez ostatnie lata towarzyszył. Zaczęłam przyglądać się sobie w oczach innych ludzi, zweryfikowałam swoje wady i zalety, rozpoczęłam trudny etap intensywnej pracy nad sobą. Notuję w myślach z czego mogę zrezygnować dla drugiego człowieka, a co musi zostać. notuję w myślach jakie cechy u innych mnie odrzucają, a jakie akceptuję.
Myślę że ten rok był najważniejszy od ponad 20 lat dla mojego zrozumienia "mnie" - w sensie kim jestem, co chcę dać i czego sama pragnę.

[eufemizm_tygodnia]

Też kiedyś miałem taki rok pierwszy. Tylko na odwrót. Niektórzy się przez ogródki niepokoili, czy sobie dam radę z "upadkiem". Jakoś dałem. Może dlatego, że zawsze uważałem, że pracuje się po to aby żyć, a nie na odwrót.

[cambria1.2]

[cambria1.2]

Brawo, Buntoś Brzmi krzepiąco, jak poradnik dla zbłąkanych.

[bunt_jest_moim_obowiazkiem]

hihi

[bunt_jest_moim_obowiazkiem]

A, Cambria, tak z innej beczki: ten nasz teatr musi poczekać, bo zmęczonam okrutnie i kliknęłam last minute do egiptu... i zara mam odlot
Odezwę się w naszej kwestii po powrocie - ale kontrolnie daję sygnał, że nie zapomniałam, tylko mię zajęły chwilowo inne sprawy

[cambria1.2]

Topsze, poczekam

[cambria1.2]

A swoją drogą dobre masz sposoby na zmęczenie. Bo ja to nieeee, ja to kąpiel albo owsianka

[bunt_jest_moim_obowiazkiem]

hahaha
No wieeesz... na ekstremalne zmęczenie - ekstremalne sposoby... zresztą należało mi się jak psu kiełbasa
Ja z tych, co to marzą o "uwolnieniu rynku urlopów"... zawsze mi za mało i chętnie bym "dokupiła" parę dni ponad moje 26... i niezmiennie nie mogę wyjść ze zdziwienia, jak ktoś mówi: "...a bo ja to mam jeszcze 52 dni urlopu zaległego"

[cambria1.2]

O to to, też mi ciągle brak, i ciągle...

[heniek.8]

Buntosia uważaj tylko żeby Cię tam jakiś szejk nie omamił i do swojego haremu nie zwerbował
na co chcecie iść do teatru dziewczyny?

[bunt_jest_moim_obowiazkiem]

A zobaczymy co tam fajnego będzie na afiszu po moim powrocie
A co do szejka, to spokojna głowa, nie mój typ … żeby mnie jakiś tubylec omamił, to musiałabym pojechać w drugą stronę, do krainy wikingów … a że tam teraz bardzo zimno - to odpada, więc skupię się na innych wyjazdowych atrakcjach

[tomekzgor]

Ja (stosując kryteria Romana) mijający rok uważam za w miarę udany. Nic złego mnie ani nikogo bliskiego nie spotkało. Wszyscy zdrowi i w dobrej kondycji duchowej oraz finansowej (na swoją miarę). Ja przeżyłem sporo rozmów, spotkań, wydarzeń, które miło wspominam, chętnie bym jeszcze raz przeżył i na pewno zapamiętam dopóki demencja całkiem mnie nie złapie.
A że przemijanie trochę niepokoi? Nie ma na to rady.

[undead.mortis]

jakoś nie bawią mnie podsumowania numeryczne lat
bardziej patrzę jak na okresy
i ostatni był nieciekawy
taki przerywnik po fajnym (co mi się zdarza od czasu do czasu)
ale wychylają się pomału plusy więc może tendencja spadkowa teraz będzie wzrostową
tylko że pewnikiem to nie jest więc mimo chęci aby tak było czekam na razie na dole