Gość: święta fanka
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
29.03.10, 23:08
Czy Pana zdaniem bohaterowie Dostojewskiego są patologiczni czy też nie?
Czy rzeczywiście bohaterowie Dostojewskiego muszą się utytłać w błocie po same
uszy, żeby uzyskać wrażliwość moralną i rozpoznać swoje powołanie na
człowieka? Ile jest prawdy w zarzutach, że zbrodnia i podłość są w jego
powieściach środkiem do odnalezienia siebie? Na to odpowiem innym pytaniem:
Czy choć jeden z bohaterów Dostojewskiego dopuszcza się podłości, aby w ten
sposób nabrać rozpędu w drodze do cnoty? Dopiero to byłoby patologiczne.
Ponadto: podlec jako podlec jest postacią patologiczną, ale nie jest nią
podlec przerażony swoją podłością, ani - tym bardziej - podlec pokutujący.
Zbyt wiele można przegapić w powieściach Dostojewskiego na temat rdzennie
chrześcijańskiej prawdy, że gorzki owoc grzechu ma moc przyczynić się do
naszego opamiętania, żebym miał ochotę przyłączać się do takich zarzutów.
Czytaj dalej grzeszniku i zapłacz nad sobą
www.nonpossumus.pl/biblioteka/jacek_salij/rozpacz_pokonana/193.php