Dnia siedemnastego września roku pamiętnego....(*)

[fanka_online]

...odwieczny wróg wbił nóż w plecy walczącego o przetrwanie kraju.
Tchórze i zdrajcy zawsze atakują podstępem.
Cześć pamięci bohaterom września 1939, ofiarom tajnych układów najgorszych szumowin ówczesnej Europy.

[midrasz3]

Szkoda, że polski wywiad nie miał żadnej wiedzy na temat układu Ribbentrop-Mołotow. To wręcz żenujące.

[fanka_online]

Z całą pewnością miał, ale odrzucając niemieckie propozycje "korytarza" i mając do dyspozycji kawalerię przeciw czołgom niewiele mógł zdziałać.

[jesus33]

Aleś Ty nadgorliwa z tymi świeczkami i wieńcami, rocznica dopiero jutro :-)

[Gość: pysio]

Ciekawe jakie brednie będą wypisywać jutro banderowcy? Nie chce mi się szukać postów z poprzedniego roku ale jak ich znam to przepiszą tamte!

[Gość: 17]

Pysio cierpi, Pysio potrzebuje banderowców jak narkoman kreski - ta ludzie, pomóżcie choremu człowiekowi!!!

[Gość: bander]

Jestem jestem!... Co mam zrobić? Banderowsko zabanderować czy banderująco zabanderzyć?

[Gość: Jewhen]

Czemu prowokujesz melnykowski propagandysto.

[Gość: pysio]

Zbrodnie w Sławentynie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbrodnia w Sławentynie
Państwo Polska
Miejsce Sławentyn
Data 17/18 września 1939
Liczba zabitych 50-85
Typ ataku ludobójstwo
Sprawca bojówka OUN-B
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sławentyn
Sławentyn
Ziemia 49°18'32″N 24°52'09″E
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zbrodnie w Sławentynie - zbrodnie popełnione przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach, mieszkańcach wsi Sławentyn położonej w dawnym powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego, w szczególności masakra dokonana w nocy z 17 na 18 września 1939.

We wrześniu 1939 roku w Małopolsce Wschodniej doszło do zbrojnych wystąpień bojówek OUN. Sławentyn był położony w rejonie, gdzie natężenie rewolty kierowanej przez okręgowego prowidnyka OUN Hryhorija Goliasza "Beja" było największe[1].

Według świadectw zebranych przez Stowarzyszenie Upamiętniania Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów w nocy z 17 na 18 września 1939 roku (pojawia się też data 7 września) Sławentyn zaatakowała bojówka OUN. Napastnicy, wśród których byli również ukraińscy mieszkańcy wsi, zabijali Polaków przy pomocy siekier, noży i wideł; do uciekających strzelano. Część ofiar torturowano przed śmiercią[2]. Niektórzy ukraińscy mieszkańcy Sławentyna udzielali schronienia Polakom; Ukraińca Perekopa napastnicy zabili za odmowę wskazania miejsca ukrycia Władysława Świrza[3].

Ofiarą zbrodni padło, według różnych źródeł, od 50[2] do 85[1] Polaków, spalono także część zabudowań. Zdaniem Grzegorza Motyki masakra była zapowiedzią przyszłych czystek etnicznych[1].

W drugiej połowie 1943 roku doszło w Sławentynie do kolejnej zbrodni – członek OUN-B zabił 75-letnią kobietę o nazwisku Trybus oraz 3-osobową rodzinę Wierzbickich[2].

Obecnie w Sławentynie znajduje się kopiec i tablica ku czci OUN-UPA i "bohaterów ze Sławentyna"; ślady po bytności Polaków zostały zatarte[4].

Do chwały zwycięstw jeszcze nie dorośliśmy

[Gość: Historyk]

To,ze Sowieci weszli do Polski praktycznie bez wypowiedzenia wojny to czyn haniebny.Opanowali terytorium,którego praktycznie do dzisiaj jest poza granicami naszego kraju.

Ale zobaczmy co się działo do tego dnia.
Paniczna ucieczka na wschód a szczególnie w kierunku na Rumunię i Wegry.
Uciekał nie tylko Rząd II Rp.Uciekali znacznie szybciej generałowie i cały sztab generalny ze naczelnym wodzem Śmigłym.
Uciekali urzędnicy wszelkiej maści od rządowych,państwowych i samorządowych.
Wiali w szybkim tempie burmistrzowie,wójtowie .Tylko sołtysi zostali.
Ba uciekała nawet straż pożarna jak to było w Przemyslu.
Wojsko praktycznie nie istniało oprócz kilku punktów.Natomiast żołnierze przekształcili się w rabusiów rabujących żywność w napotkanych wsiach.
Ale uciekali ci co mogli ze wszelkim dobytkiem nie tylko prywatnym ale także ukradzionym naszemu państwu w tej zawierusze.Celowali w tym wysocy urzędnicy państwowi a także wysocy oficerowie uciekający razem z ordynansami lub pojedynczo.Panicznie i to w niebywałym tempie uciekł aż się za nim kurzyło Prymas Polski zabierając ze sobą liczne skarby,które do ddzisiaj nie wróciły do kraju.
Chłopi stali się ofiarami wojny.Okradali ich prawie wszyscy uciekinierzy tak ci z bronią jak też w większych grupach już charakteru bandyckiego.
A jeszcz juz w zamyśle kilku generałów dodatkowa wojenka w istniejącej już wojnie /Pomysł Sikorskiego zgromadzenia w woj lwowskim 300 000 żołnierzy,realizacja gen. Langnera /dogadania się z Sowietami.Dzięki temu pomysłowi gen Lang dostarczył Sowietom prawie połowę ofiar do mordu katyńskiego.Sam oczywiście za usługi dla Sowietów został przez nich zwolniony.
Wrzesień był tragiczny ale dzięki swojej totalnej głupocie nie tylko politycznej sami go sobie zorganizowaliśmy by uchodzić za męczenników.Do chwały zwycięstw jeszcze nie dorośliśmy.

Należy oddać cześć tym co walczyli i polegli i tych uznać za bohaterów września 1939.

Ale należy pamiętać o wielkiej plejadzie zdrajców ,dekowników i tchórzy szczególnie na wysokich szczeblach rządowych,wojskowych,którzy uciekając z Polski nawet jeszcze ją ograbili,by dobrzeżyć w bezpiecz\nym miejscu daleko od Polski.
Nawet niektórych z tych tchórzy dzisiaj chcemy uznać za postacie godne do naśladowania.

[Gość: pysio]

Cześć historyku! Mnie jak wiesz interesują poczynania banderowców. Może byś dał opis jak postąpił upowski prowyd w obliczu klęski? Musieli wiać równie dobrze a może i lepiej bo sumienia mieli wyjątkowo czarne. Może też, znasz jakiś kraj gdzie jaczejka nie wiała w obliczu przegranej?

[Gość: pysio]

No to może ci podpowiem? Wiali tak dokładnie że do dzisiaj nie chcą się pokazać w ojczyźnie pomimo tego że jest wolna od moskali.
Ta twoja pisanina jest zgodna z polskim przysłowiem; widzisz w czyimś oku drzazgę a w swoim nie widzisz belki. Typowe dla propagandysty!

Upowcy nie uciekali...

[Gość: historyk]

Może byś da
> ł opis jak postąpił upowski prowyd w obliczu klęski? Musieli wiać równie dobrze
> a może i lepiej bo sumienia mieli wyjątkowo czarne.

Co prawda pytanie jest do innej osoby o podobnym nicku, ale ja odpowiem:
- Roman Szuchewycz, dowódca UPA - został, zginął okrążony przez NKWD w 1950 w Biłohorszczu pod Lwowem;
- Ołeksandr Hasyn, szef sztabu UPA - został, zginął w centrum Lwowa w 1949 zastrzelony przez NKWD;
- Wołodymyr Jakubowski (półkrwi Polak), dowódca okręgu wojskowego UPA - został, zginął w 1947 w walce z NKWD;
- Wasyl Łewkowycz, dowódca okręgu wojskowego UPA - został, w 1947 aresztowano go podczas obławy w bunkrze;
- Jarosław Staruch, członek Sztabu Głównego UPA, szef banderowców w powojennej Polsce - został, otoczony w bunkrze pod Lubaczowem w 1947 przez KBW popełnił samobójstwo.
A swoją drogą - gdyby dowódcy UPA uciekli z terenów powojennej Polski, może władze nie miałyby argumentu do przeprowadzenia akcji "Wisła"? Niech więc Pan pomyśli logicznie: albo szefowie UPA uciekli na Zachód, albo UPA działała nadal po 1945? zresztą nie tylko w Polsce, ale w ZSSR). Musi się więc Pan na coś zdecydować...

Generałowie wiali gdzie pieprz rośnie.

[Gość: Historyk]

W ucieczkach specjalizowali się polscy generałowie.
To,ze uciekali z pola bitwy to jeszcze można zrozumieć.Obleciał ich strach jak zobaczyli co to bitwa i oczywiście w "stresie" bitewnym wiali gdzie pieprz rośnie.

Ale większość polskich generałów uciekało w takim tempie,ze jednostki Wermachtu nie mogły ich dogonić.W takim też tempie uciekał Naczelny Wódz czyli RydzŚmigły i cały sztab generalny ze wszystkimi szefami służb.Towarzyszył im bardzo liczny dwór przydupasów złożony z kochanek,nałożnic,ordynansów pucybutów i kucharzy.O dziwo o żonach prawie zawsze zapomnieli.Niektórzy uciekli znacznie wcześniej zanim padł pierwszy wystrzał.
Takiemu Sikorskiemu w sprowadzeniu żony i córki do Francji aktywnie pomagała niemiecka Abwera za bardzo sowitą opłatą w złocie.
Plotki mówią,że ile ważyły te kobiety tyle samo kilogramów Abwera wzięła złota "z prywatnych oszczędności" generała.To samo dotyczyło żony generała Sosnkowskiego.Ta na szczęście była budowy filigranowej i kosztowała znacznie mniej.
Na granicy z Rumunia i Węgrami był taki tłok ,ze jedyna władza która została w kraju to byli wiejscy sołtysi. Została też granatowa policja i jak zwykle służyla wiernie z wielkim oddaniem typowym dla patriotów tym razem dla Niemców.

W historii II WŚ tylko polscy generałowie sprawdzili się jako wyjątkowi tchórze.
W innych narodach też walczących z Niemcami zdarzały się takie przypadki ale zawsze pojedynczo.
Ucieczki Naczelnych Wodzów wraz ze sztabami generalnymi historia do dnia dzisiejszego nie odnotowała oprócz polskiego przypadku z września 1939r.

[fanka_online]

• Paweł Kukiz - 17 września (polsza nie zagranica), Katyń, (??????).

[Gość: pysio]

"Na dawnych kresach Rzeczypospolitej, gdzie zginęło co najmniej 5 Polaków..."

Redakcja vod: Prezydentowi Komorowskiemu zabrakło odwagi, żeby nazwać rzeź wołyńską ludobójstwem. Zostawiamy bez komentarza...
Jakże inaczej brzmiały słowa arcybiskupa lwowskiego Mieczysława Mokrzyckiego, który podczas homilii mówił m.in., że w Polsce i na Ukrainie wiele jest "śladów rzezi, której nie sposób zapomnieć".

- Znaczą one wspomnienia wielu, którzy jako dzieci byli świadkami nienawiści prowadzącej do zbrodni. Nie można takich plam przykryć milczeniem lub zamalować kłamstwem. Są ciągle zbyt bolesne, ciągle świeże, obecne w wielu domach ofiar polskich, ukraińskich, żydowskich i ormiańskich. Bo czyż można zapomnieć ludobójstwo? - pytał metropolita lwowski.

Podkreślał, że każde zło wymaga zadośćuczynienia, naprawienia tego, co możliwe, wynagrodzenia zła.
- A czyż formą zadośćuczynienia nie powinno być upamiętnienie ofiar rzezi z 1943 roku? Bo nadal oczekują na właściwe groby, na upamiętnienie, postawienie krzyży w miejscach kaźni, odnalezienie śladów ich życia, ocalenie nazwisk i imion. Mają oni prawo do naszej pełnej pamięci o nich, tak jak mają prawo do naszej modlitwy - powiedział.

Abp Mokrzycki podkreślił, że często "zapomina się o sumieniu tych wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do zbrodni".
- Ale jak żyć, gdy ktoś odebrał życie swoim sąsiadom, dzieciom, kobietom, palił domostwa czy okradał z dobytku. Można udawać, że nic się nie stało wierząc, że zamilkły groby, a zgliszcza porosły zielskiem i chwastami, a świadkowie odchodzą. Nie można jednak żyć krzykiem sumienia, które każde zło wypomina i oskarża - mówił.

- Gdy toczy się walka nikt nie zwraca uwagi na jej ofiary, a później częściej broni się dobrego samopoczucia katów niż prawdy i pamięci o zabitych, wypędzonych, skrzywdzonych. Opamiętanie i żal oprawców przychodzą zdecydowanie za późno dla ofiar, często po latach kłamstw - mówił.Film: Zabójstwo pięciu Polaków vs zbrodnia ludobójstwa, czyli przemówienie w stylu Komorowskiego! opublikował antyKomorPL

Nie znam nazwisk tych pięciu bohaterów ale można o to spytać bula jako banderofila.
A tak po za tym lista Polaków którzy zginęli w walce o ojczyznę jest wielomilionowa i nie mam zamiaru jej publikować! Nie wiem czy ideologia dla sadystów, zbrodniarzy czy zwykłych rabusi, może być uznana jako walka o niepodległość?

ioh.pl/artykuly/pokaz/spadochroniarze-oun-historia-desantw-z--maja--r,1071/
Tu można sobie poczytać za co faktycznie ginęli banderowcy po 1945-tym roku.

Prezydentowi kolacja nie smakowala

[Gość: Historyk]

Nasz dzielny i patriotyczny Prezydent dnia 18 września 1939r już był w Rumunii.
Odzyskał głos po zadyszce panicznej ucieczki pewny swojego bezpieczeństwa dał głos,wydał orędzie do narodu polskiego.To nie jest komiczne.
Na kolację Rumuni podali mamałygę suto okraszoną podsmażaną szyką z boczkiem/potrawa narodowa/.Prezydentowi nie smakowała.Ostetacyjnie kazał swojemu osobistemu kucharzowi postawić na stół pełny zestaw potraw myśliwskich.
Gospodarze poczuli się urażeni.Doszło do krótkiego spięcia.

Więcej niż hańba.

[Gość: Historyk]

Tuż przed przed przekroczeniem granicy do Rumuni i Marszałkowi i Naczelnemu Wodzowi Rydzemu Śmigłemu broniąc zhańbienia munduru żołnierza zastępuje drogę płk Bociański, który, chcąc bronić honoru polskiego żołnierza, strzela sobie w serce na oczach zwierzchników.
Rydz Śmigły przyśpieszył tylko kroku do Rumunii.Prawdziwy patriota jak i wielu towarzyszących mu generałów.

[Gość: pysio]

Twoja durnota sięgnęłą szczytu histeryku!!!
Pytam po raz nie wiadomo który, czy jest takie państwo na świecie gdzie w obliczu przegranej, ludzie znani i elity nie udają się na przymusową emigrację w celu kontynuowania oporu?
Możesz wypisywać różne propagandowe idiotyzmy ale nigdy nie zrozumiesz jaki wpływ na chęć oporu społeczeństwa ma osoba znana i szanowana. Można śmiało stwierdzić że taka emigracja jest po prostu jej obowiązkiem!

A tak na marginesie; To raczej Rumuni popełnili fo-pa bo gospodarze podejmujący rządowych gości, starają się zadowolić ich gusta i mają obowiązek je znać. Tak jest we wszystkich kulturalnych krajach. Jak widać z twego postu histeryku, Ukraina do nich na pewno nie należy!

[midrasz3]

No to mi może autor poniżej zamieszczonego postu opisze, jak to bohatersko nasze prawicowe elity polityczne walczyły o wolność Polski na emigracji i co z tego wynikło? Taka mam prośbę, żeby nie było na mnie, że kogoś tam źle oceniam.

Twoja durnota sięgnęłą szczytu histeryku!!!
Pytam po raz nie wiadomo który, czy jest takie państwo na świecie gdzie w obliczu przegranej, ludzie znani i elity nie udają się na przymusową emigrację w celu kontynuowania oporu?
Możesz wypisywać różne propagandowe idiotyzmy ale nigdy nie zrozumiesz jaki wpływ na chęć oporu społeczeństwa ma osoba znana i szanowana. Można śmiało stwierdzić że taka emigracja jest po prostu jej obowiązkiem

[Gość: dark]

Ten płk Bociański to na pewno banderowiec.

Hańba w cenie.

[Gość: Historyk]

Ludzi honoru w naszym kraju raczej brakuje.
Nasi rodzice i dziadowie ludzi hinoru traktowali z najwyższym szacunkiem.
Widzę,że kpisz z symboli narodowego honoru w tym z płk Bociańskiego.
Znacznie bliższi są tobie ludzie ha ńby narodowej w tym Rydz Smigły.

[Gość: pysio]

W służbie cywilnej

W wyborach w listopadzie 1930 został wybrany posłem na Sejm III kadencji z okręgu wyborczego nr 37 (Ostrów Wielkopolski), jednak już w styczniu 1931 zrezygnował z mandatu poselskiego[2]. Od końca 1935 był wojewodą wileńskim. Dał się wówczas poznać jako szczególnie gorliwie wykonujący odgórną politykę polonizacji; był krytykowany za to przez mniejszości narodowe i opozycję, a także część powojennej emigracji[11]. Między innymi, 11 lutego 1936 wydał memoriał zakładający ograniczenie praw mniejszości litewskiej i białoruskiej (dokument ten w 1939 roku opublikowała drukarnia w Kownie)[12][13]. Ingerował w stosunki wyznaniowe, próbował wyrugować białoruskich oo. marianów z Drui poprzez zainicjowanie erygowania nowej parafii rzymskokatolickiej; w końcu wysiedlił ich nie czekając na decyzję hierarchii duchownej[14][15].

Z powodu jego interwencji, za emisję audycji z piosenkami białoruskimi zwolniono z pracy Czesława Miłosza[16]. Z tego też powodu Bociański został przez poetę wspomniany (w negatywnym świetle) w utworze "Toast"[17]. Od maja 1939 był wojewodą poznańskim.

Przez Leona Chajna wymieniany pośród masonerii[18].
Kampania wrześniowa

Podczas kampanii wrześniowej opuścił Poznań. 6 września 1939 został powołany na stanowisko naczelnego kwatermistrza rządu[19]. 17 września 1939 na moście granicznym na Czeremoszu w Kutach zastąpił drogę Naczelnemu Wodzowi Edwardowi Śmigłemu-Rydzowi, zamierzającemu opuścić kraj. Wobec fiaska wyperswadowania mu tego pomysłu, w proteście targnął się na swoje życie. Próba okazała się nieudana, ciężko ranny Bociański został przewieziony do Rumunii[20], gdzie został internowany. Po okresie internowania, przedostał się do zachodniej Europy. Pomimo prób, nie uzyskał przydziału do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie[21].
Dalsze losy

W 1947 osiadł w Wielkiej Brytanii[21]. Podczas życia na emigracji nie angażował się w życie polityczne kręgów emigracyjnych ale utrzymywał kontakty z organizacjami kombatanckimi i pisał artykuły okolicznościowe[21]. Zmarł 7 lutego 1970 w Londynie i został pochowany na cmentarzu Gunnersbury[21]. W 2009 z inicjatywy starosty pleszewskiego Michała Karalusa prochy płk. Ludwika Bociańskiego – zgodnie z jego ostatnią wolą – zostały sprowadzone do rodzinnego Pleszewa i z honorami wojskowymi złożone w kwaterze powstańców wielkopolskich na cmentarzu przy ul. Kaliskiej[22].

Nie założył rodziny[2].

Dla dyżurnych propagandystów mam radę; Jeśli o czymś piszecie to starajcie się bez niedomówień. Podejrzane to samobójstwo, jeśli zmarł w 1970 roku.

Ukraina to kraj gdzie ludzi honoru można spotkać na każdym kroku? Jeśli przyjmiemy że wykładnikiem honoru jest dekalog ukraińskiego nacjonalisty to propagandyści banderowscy mają bezsprzecznie stuprocentową rację!

[Gość: dark]

To o co w końcu pretensje do tego Bociańskiego ? Że przestrzegał dekalogu ukraińskiego nacjonalisty, czy że probował popelnić samobójstwo na terytorium Ukrainy ?

[Gość: pysio]

Piękny i zarazem idiotyczny sarkazm! Lepiej się zamknij bo ośmieszasz siebie a przede wszystkim szkołę propagandy bunkrowej.

[Gość: pysio]

Ludwik Bociański
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwik Bociański

Ludwik Bociański (1892–1970) – polski wojskowy i działacz państwowy.
Cytaty o Ludwiku Bociańskim

Pan Bociański był pułkownikiem „dyplomowanym”, a więc tumanem ex definitione.
Źródło: Michał K. Pawlikowski, Wojna i sezon. Instytut Literacki. Paryż 1965.

Płk Bociański na każdem zajmowanem stanowisku wyróżniał się wybitną inicjatywą i jako wybitnie ideowy oficer pracą swą przyniósł dla wojska b. wielkie korzyści.
Opis: charakterystyka dokonana przez gen. Kazimierza Fabrycego we wniosku orderowym
Źródło: Andrzej Krzak, Pułkownik dyplomowany Ludwik Bociański – oficer i wojewoda

W całej naszej historii jest tylko jedno wydarzenie o podobnej dramaturgii. 21 kwietnia 1773 roku na Zamku Królewskim w Warszawie poseł nowogródzki Tadeusz Rejtan rzucił się na ziemię, by własnym ciałem zagrodzić innym posłom wejście na salę obrad, gdy chcieli zatwierdzić I rozbiór Polski. Gest Rejtana przeszedł do podręczników historii. Pamięć o pułkowniku Bociańskim na razie jest tylko w naszych sercach, ale ma w nich trwale miejsce.
Opis: wicewojewoda wielkopolski Przemysław Pycia, komentując podjęcie przez Ludwika Bociańskiego próby samobójczej wobec fiaska powstrzymania Naczelnego Wodza Edwarda Rydza-Śmigłego przed opuszczeniem kraju.
Źródło: Pułkownik Bociański powrócił do Ziemi Ojczystej, strona Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego, 7 lutego 2009


Postać dość kontrowersyjna. W czasie wojny nie chciano i nie przyjęto go do struktur armijnych.

[Gość: pysio]

Ludwik Bociański kierował województwem wileńskim do wiosny
1939 r., kiedy to w związku z nasilającą się działalnością dywersyjną
mniejszości niemieckiej został skierowany na stanowisko wojewody
poznańskiego
19
, jednak z powodu wybuchu II wojny światowej nie
zdołał rozwinąć swojej działalności. W kampanii wrześniowej z po
-
wodzeniem ewakuował urzędy administracji wielkopolskiej, a następ
-
nie opuścił Poznań w związku z nominacją na stanowisko naczelnego
kwatermistrza rządu. 17 września, według niepotwierdzonej do tej
pory relacji krewnej płk. L. Bociańskiego, na moście w Kutach miało
dojść do incydentu, w wyniku którego próbował popełnić samobój
-
stwo w proteście przeciwko opuszczeniu Polski przez Naczelnego Wo
-
dza – marsz. E. Rydza-Śmigłego
20
. Po nieudanej próbie samobójczej,
ciężko rannego Bociańskiego przewieziono do szpitala w Bukareszcie.


Życzliwa nam propaganda nie zawaha się nawet z zamieszczeniem dość wątpliwych "faktów". Im wystarczy że można dokuczyć Polakom. Typowa dla anty polonusów postawa!!!

Wrzesień 1939.Rachunek narodowej naiwności

[Gość: Historyk]

"Sercem była z nami Francja, która jednak się nie chciała krwawić za Gdańsk, i Anglia — a nawet pozostające w ścisłym sojuszu z Niemcami Włochy!"
My zwarci i gotowi:
"- nie mieliśmy nowoczesnej artylerii ciężkiej;
- broni pancernej;
- zmotoryzowanego transportu (transport na miarę XVII lub co najwyżej XVIII i początku wieku XIX — konny);
- nie mieliśmy należycie umocnionych granic (przygotowane na atak ze Wschodu wg koncepcji nieśmiertelnego Marszałka — na zachodzie w ogóle — nie wykończone!);
- lotnictwo polskie było liche;
- zapasy amunicji wystarczały tylko na dwa dni walk — do tego niewystarczająca jej produkcja (podobnie z produkcją broni!)."

Cieszymy się jak dzieci z cukierka wizerunkiem martwych bohaterów, jaki zdobędziemy sobie w świecie, nie ma dla naszej sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Naszym podstawowym zadaniem - zwłaszcza w chwilach światowego kataklizmu — jest przetrwać, zachować to, co najcenniejsze, nie honor samobójcy, ale życie narodu! Jarzmo może nie przynosi chwały, ale z pewnością nie powoduje tak wielkich strat i spustoszeń w narodowym organizmie jak hekatomba, która sprowadza jarzmo jeszcze nieznośniejsze dla niedobitków pozostałych przy życiu.

[Gość: pysio]

Ciekawe jak była uzbrojona upa gdy wydała wojnę nam,szwabom i ruskom?
Do twojej wiadomości histeryku; Polacy nie potrafią żyć na kolanach i gdyby nam zostały tylko zęby to będziemy zawsze się bronić. Niewolnikowi z przekonania jest to trudne do zrozumienia ale musisz się z tym zmierzyć!

[Gość: Historyk.]

Masz rację pysiu.
Tę obronę było widać w 1939r.
Wszystko wiało znacznie szybciej niż nacierał nieprzyjaciel.
Jak zwykle na czele wiejących cały rząd i całe dowództwo wojskowe wraz z naczelnym wodzem,którego psim obowiązkiem było bronic Ojczyzny.
Prawdziwi tchórze jakich nie dorobili się do dzisiaj inne narody.
Piszesz coś o kolanach.
Te są poza naszym zasięgiem Niestety w postępowaniu jesteśmy znacznie niżej od kolan.

[Gość: pysio]

Skończ i wstydu sobie oszczędź. Poczytaj lepiej ile trwała kampania francuska której armia w tym czasie była uważana za najlepszą!
A tak na marginesie; komu by się udało zwiać gdyby był wolniejszy od n-pla?

[midrasz3]

O dziadowskiej Francji, to nawet nie wspominaj. Jak się walczy, to pokazali Rosjanie w Stalingradzie i Japończycy. Bohaterska armia polska nawet do tyłka im nie dorasta.