Minął rok...

[agab51]

Mojej córeczce Ewci (****)

[agablues]

Agusiu, ściskam

[monika3411]

(*)(*)(*)

[moni]

(*)

[maretta111]

(*)(*)(*)

(*)

[bei]

[issima3]

Ewuniu pamiętam.

[bejoy]

Aguś, pamiętamy
Dla Ewci (*)

--

[pmajkap]

(*)(*)(*)
Ewuniu opiekuj się mamą

[sayeth]

Agnieszko dla Twojej dzielnej Ewuni [']

[agab51]

dziękuję za światełka, i za Waszą obecność, czas leci, a ja wciąż nie mogę
uwierzyć w to, co się wydarzyło.
odkąd "wyszłam do ludzi" jest lepiej, ale wciąż obracam się wśród osób, którzy
mają dwójkę dzieci (i więcej też) i tak sobie opowiadają o różnych aspektach
rodzicielstwa: o zazdrości miedzy rodzeństwem, o miłości miedzy rodzeństwem, że
młodsze to bardziej się rozpieszcza (w sensie: przytula, obcałowuje ) a starsze
to bardziej jest odpowiedzialne, samodzielne i takie tam bzdurki. to wspaniałe,
że było mi dane poznać to wszystko z bliska, i czasem łapię się na tym, że
wtrącam swoje trzy grosze: bo moje dziewczyny to lubiły taką bajkę, lubiły razem
robić to, a biły się o tamto, a podczas wakacji nad morzem to było tak...
ehhhh...
a czasem zdarza mi się to powiedzieć w czasie teraźniejszym, jakby nic się nie
wydarzyło np. bo moje dzieci mają dużo pluszaków
:-/

a z drugiej strony... czas leci.
dopada nas szara rzeczywistość, i przychodzi refleksja, że to teraz tak pewnie
bedzie, że jednak rzadziej będę opowiadać o Młodej, albo tylko wybranym osobom,
wśród niektórych ludzi- wcale, jakbym była mamą tylko jednej córki. i że tak
naprawdę coraz bardziej zbliżam się do starszej córki, i z nią będę mieć coraz
więcej przeżyć i emocji: wyjazd na kolejne wakacje, wyjście na łyżwy, film w
kinie, kurs karate, spacer w śniegu po kolana....
i jak tu pogodzić przeszłość (żeby w niej nie utknąć na zawsze), i
teraźniejszość, w której jesteśmy teraz MY: mąż, córka i ja. jak to pogodzić,
zeby nie zatracić się w tym wszystkim...
?
z prawdziwym rozrzewnieniem przyglądam się wszystkim maluchom 2, 3 i 4letnim o
blond włoskach,
a potem myślę: Ewcia też miała taki uśmiech, byla taka drobna, słodka
blondyneczka o krótkich włoskach a potem płakać mi się chce, prostu powstrzymać
się nie mogę, że Młodej nie ma z nami.
Młoda umiała się tak spontanicznie cieszyć, doceniała każde dobro w swoim życiu,
wiedziała, ze umiera. była taka ufna, dojrzała, mała dziewczynka, która
wiedziała wszystko....

[martita2008]

11.01.09 minely trzy miesiace od smierci mojej coreczki...niestety
mala urodzila sie bardzo chora i lekarze mowili, ze mamy sie tego
spodziewac...mimo tego i tak nie bylam na to gotowa...tylko Wy
wiecie jaki to bol...lacze sie z Wami wszystkimi w tych trudnych dla
nas chwilach...Natalko kocham Cie...mama