czy potraficie się odprężyć?

[coalla]

tak żeby poczuć, że nie trzeba nic robić i wszystko jest w porządku, że można
trochę wyluzować, poobijać się beztrosko... (oprócz tego niepokoju, że ktoś
nas zdemaskuje ;)

no mi to ciężko przychodzi...
zasadniczo lubię zarwać kilka nocy z rzędu nad robotą, żeby potem się
polenić, ale wtedy nawet nie umiem spokojnie czytać jakiejś beletrystyki,
tylko kartkuję (żeby szybko opanować tekst), nie potrafię zatopić się w
jakiejś przyjemnej czynności bez wyrzutów sumienia

pozdrawiam :)

[skrzydlaczek]

Coalla, Ty jakas bratnia dusza jestes - kolejny watek trafiajacy w sedno :)
Ja mam nieustajace wyrzuty sumienia, ze cos robie pozadoktoratowego. A z
drugiej strony juz sie z nimi zaprzyjaznilam i do niczego mnie one nie
motywuja. Motywuja mnie jedynie "ostateczne terminy"... I mnoswto czsau marnuje
na glupoty :(

[rilian]

Hmmm... "nie potrafię zatopić się w jakiejś przyjemnej czynności bez wyrzutów
sumienia"... a co na to Twoja druga połówka?...

[coalla]

oj rilian, wiedziałam że mnie złapiesz za słowo ;) - moj mąż Cię pozdrawia :)

chyba nadchodzi pora na wątek "co na to wszystko nasze Rodziny? jak znoszą to
Najbliżsi? co z tego mają, a co tracą przez nasz doktorat?"

mam wspaniałego męża, przeszedł ze mną całą dziwną drogę edukacji, wszystkie
szkoły i kolejne studia i chyba wie, że ja się do niczego nie nadaję jak tylko
do nauki... i nauczania...
jest kochany i wyrozumiały po prostu, ale i ja raczej też, bo on z kolei mgr i
podyplomówki robi daleko poza Warszawą, stale na weekendy wyjeżdża, a zawód ma
taki, że w sezonie letnim ma serie wyjazdów 2-3 tygodniowych. A ja to znoszę.
Od lat.
Teraz jest jeszcze inaczej bo dziecko ma swoje prawa, nie może leżeć odłogiem i
ma gdzieś moje ambicje i zadania.
W tej chwili mam wyjątkowo komfortowo, bo mąż się rozchorował, siedzi na
zwolnieniu w chałupie i zajmuje się córeczką. A ja mogę wśród nocnej ciszy
pracować, a w dzień odsypiać :)))

[rilian]

fajny taki mąż... moja żona też znosi to wszystko dzielnie.

[ambrois]

Nie mam zony, ani tym bardziej męża :-), mam za to tak jak Wy wyrzuty sumienia,
że czasami robie coś nie związanego z pracą (naukową). Co jakiś czas próbuję
pograć na PC. Najbardziej wciągające są gry z hektolitrami krwi w tle (niby
jestem humanistą :-)). Ostatnio tak sie wkurzyłem na Niemców (w grze), że całą
noc zabijałem ich na plaży Omaha.
Oczywiście następnego dnia były wyrzuty sumienia że zmarnowałem czas... ale na
parę godzin zapomniałem o klauzulach generalnych.