Scenariusze dla kultury

[Gość: zel]

Pojecie i znaczenie "kultura niezalezna" jest w Gazecie Wyborczej notorycznie
mylona i tak np. Galeria Raster nie jest miejscem-galeria niezalezna. Jest to
instytucja prywatna i majac sie calkiem dobrze, jest to miejsce w 100% komercyjne.

Krytycy sztuki i managerowie - nie ma ich!!

[midat]

Zawsze jednak pozostaje najsłabsze ogniwo, czyli osoba lub osoby, które
decydują o tym, kto jest wart zainwestowania kasy, a kto nie..... I tu wywala
się każda koncepcja. Brak krytyk sztuki, takich z jajami!! Brak managerów, ich
miejsce zajmują akwizytorzy sztuki. Coraz częściej na pytanie, ile jest dwa
razy dwa pada prawnicza odpowiedź: a ile ma być??

Scenariusze dla kultury

[Gość: WMW]

BALCEROWICZ-HAUSNER MUSI ODEJŚĆ?!

KONIECZNA JEST REWOLUCJA KULTURALNA!!!

KULTURA MA ZNACZENIE!!!!!!!
dr Wojciech W. Wiercioch
krakow-www.blog.onet.pl/

Scenariusze dla kultury

[Gość: skrzypaczka]

witam.
mało kto z twórców tego "planu" chyba zdaje sobie sprawę, jak długo muzyk
instrumentalista (pracownik orkiestry) lub tancerz baletowy (pracownik np.
opery) uczy się swojego zawodu. otóż, drodzy państwo (którzy wątpię, czy
odróżniają bacha od brahmsa lub chociażby wiolonczelę od gitary), taki tancerz
czy muzyk uczy się swojego zawodu całe życie, zaczynając zazwyczaj w wieku 7
lat. oba te zawody (w odróżnieniu od np. zawodu malarza czy aktora) są
unikatowe pod tym względem, że jeśli nauka nie zostanie podjęta jeszcze w
dzieciństwie, nie może być mowy o ich profesjonalnym wykonywaniu. to oznacza
też, że przedstawicieli tych zawodów nie da się zastąpić innymi osobami - nie
można przyuczyć osoby bezrobotnej lub przebranżawiającej się do grania na
instrumencie lub tańczenia w balecie. to wymagałoby minimum 10 lat! pomijając
fakt, że w wieku dorosłym zdobycie tak skomplikowanych zdolności motorycznych,
jakimi dysponują instrumentaliści czy tancerze, jest w zasadzie niemożliwe.

w przypadku instrumentalistów orkiestrowych należy też zaznaczyć, że podczas
całego procesu edukacji, a później pracy zawodowej ponoszą oni ogromne koszta
własne (kupno instrumentu, inwestycja w jego naprawy, w akcesoria jak struny
czy stroiki, które trzeba regularnie wymieniać, w wycieczki na rozmaite
konkursy, warsztaty i festiwale).

w związku z powyższym mam pytanie do szanownych polityków z takim znawstwem
planujących "rozwój" kultury w polsce na nowych zasadach: za co i gdzie mam
żyć, będąc muzykiem orkiestrowym? zakładając, że dostanę się do pracy w
orkiestrze, dajmy na to we wrocławiu i zostanie ze mną podpisana 5letnia umowa
zamknięta (najdłuższa jaką mogłabym uzyskać) - po 5 latach muszę szukać nowego
miejsca zatrudnienia. powiedzmy, że będzie to kolejnych 5 lat w lublinie.
stamtąd udam się np. na następne 5 lat do krakowa.
czy ktoś mógłby mi wyjaśnić, bo chyba czegoś tu nie rozumiem, jak w tej
sytuacji mam:
a) wziąć kredyt na mieszkanie,
b) założyć rodzinę (co z pracą współmałżonka? również ma się przenosić z
miasta do miasta?)
c) co z moim wkładem w likwidację niżu demograficznego (jak wybrać dziecku
przedszkole czy szkołę i w ogóle zapewnić normalny rozwój przenosząc się co 5
lat z miejsca na miejsce?)
d) co z moją karierą zawodową po "zaliczeniu" 5 takich 5letnich kontraktów,
kiedy osiągnę wiek lat 45-50? czy ktoś mnie jeszcze zatrudni? wszak
jednocześnie ze mną każdorazowo będą starali się o pracę młodzi absolwenci
uczelni muzycznych. no i co ze świadczeniami, utrzymaniem rodziny i emeryturą,
jeśli nie uda mi się dostać kolejnego kontraktu?

bardzo proszę szanownych państwa, którzy wykształceniem zapewne nie dorastają
mi do pięt, o wyjaśnienie mi, z czego mam żyć po wprowadzeniu tego poronionego
"planu" w życie.

z góry dziękuję i pozdrawiam.