Wytrącony z milczenia - opowieść o Kotarbińskim

[Gość: Ireneusz Bober]

Gratuluję wyboru postaci. Sposobu przedstawienia. Trzeba nam więcej
przypominać takich postaci jak Kotarbiński, który - według mnie - jest
sombolem uczciwości intelektualnej i zarazem umiaru. Dla każdego Uniwersytetu
Kotarbiński może być chlubą i ozdobą - czyżby nie dla Szacownego Uniwersytetu
Warszawskiego? Swoją drogą to ciekawe, jak uzasadnianiano pominięcie
Kotarbińskiego i dlaczego Senat i Uniwersytet wyrzekł jednej z
najszlachetniejszych postaci w swojej historii. Może poznamy odpowiedź a może
odpowie nam tchórzliwe milczenie.

mistrz chamstwa twardowski

[Gość: dziudziubaczek]

'Krąży po Lwowie anegdota o mistrzu: ustąpił kobiecie miejsca w tramwaju, po
chwili krzyczy: - Proszę wstać! Pani nie powiedziała mi "dziękuję"!'

prostak

[Gość: Jerzy Święcański]

Mnie jeszcze bardziej od samego artykułu ucieszyły zamieszczone komentarze. O
ile tego typu artykuły wcale nie tak rzadko są zamieszczane w Wyborczej, za co
ją bardzo cenię, o tyle nie przypominam sobie aby właśnie komentarze
czytelników były tak pozbawione bezinteresownej agresji, czego jedynym
wyjątkiem jest ta opinia do której się odnoszę, a i jej forma jest jedną z
najłagodniejszych jakie czytelnicy zwykli zamieszczać

Pochwała Inkwizycji

[Gość: Jan K.]

Kotarbiński, Ossowscy, Kołakowski, Bauman, oraz liczne rzesze im podobnych
(intelektualistów? cwierćinteligentów na państwowych posadkach? pasożytów?
liżypupków władzy?) potrafiło gładko połączyć pisanie różnych wzniosłych
rozpraw o etyce czy o dobrej robocie ze służbą dla idei komunizmu luub
przynajmniej służeniem za wygodny eksponat. Jest to bardzo ciekawe zjawisko.

Wydaje się, że jeśli w sercu ludzi (jak u Kotarbińskiego) płonie nienawiść do
Kościoła czy kapitalizmu, to łatwo nagle zadurzyć się w tym wspaniałym ustroju,
który wreszcie skończył z klerykalizmem i wyzyskiem człowieka przez człowieka.

Ciekawe, że nienawiść do Kościoła nie pozwoliła Kotarbińskiemu właśnie na
rzetelną analizę komunizmu: była to religia, ale naprawdę zniewalająca, z
prawdziwą cenzurą, prawdziwą inkwizycją i prawdziwymi salami tortur. Kościół
może był taki w czasach średniowiecza, ale nie za życia Kotarbińskiego.

Michnik, pisząc rozprawkę "Czerwoni i Czarni" też nagle zaczął cierpieć na
amnezję...

Jan K.

[Gość: Malgorzata]

Jan K ?
Jaka nienawisc ? Na jakiej podstawie mowa jest o nienawisci ?
Co to za brednie o nienawisci w sercu plonacej? Nie mysle zeby sposob
patrzenia na
kosciol przez Kotarbinskiego byl nienawistny - raczej racjonalny .
To ze widzisz paralele miedzy komunizmem a katolicyzmem nie jest zupelnie
przypadkowe . Idz tym tropem dalej sam - pomysl skad wziely ci sie jak na
zawolanie asocjacje z komunizmem? Kotarbunski juz ci na twoje
pomysly nie odpowie . Ja wiem ze to boli ( nie jest prawda ze "myslenie nie
boli" )ale sprobuj pomyslec .

[Gość: Fafik]

Skojarzenia wzięły się stąd zapewne, że Kotarbiński popierał władzę ludową.

[Gość: histor]

Jan K. troche przesadził rzecz jasna. Przy całym jednak szacunku i podziwu dla
Kotarbińskiego trzeba powiedzieć, że przed wojną jego postawa wobec kościoła
była daleka od racjonalnego dystansu. Nawet w publicznych wystąpieniach
zdarzało mu się unosić i prawić tyrady o mrokach średniowiecza, jakie niesie ze
sobą religijne myślenie. Bywało że i na ogólnopolskich zjazdach filozoficznych.
Zachowały się wspomnienia uczestników. Zachowywał się jak wojujący antyklerykał
bo widział do jakich środków posuwali się narodowcy i antysemici. Po wojnie
nastrój antykościelny wyraźnie u niego opadł. I tyle.

[Gość: Ireneusz Bober]

Drogi Panie trzeba nie znać biografii Kotarbińskiego i Kołakowskiego aby
wrzycać ich do jednego worka. Kotarbiński nigdy nie był - w przeciwieństwie do
Kołakowskiego - zachwycony komunizmem. Ale I Kołakowskie zrobił ze swoją
przeszłością miom zdaniem rzetelny obrachunek. Oby wszyscy to potrafili.

Jesteś durniem. (n/t)

[dr.krisk]

I znow perla w Wyborczej - dziekuje!

[Gość: Marky]

Znakomity tekst - serdeczne dzieki madrej i utalentowanej autorce. Czekam
niecierpliwie na dokonczenie za tydzien.

[Gość: Yatra]

Dziekuje za artykuł. Kotarbinski to jeden z najwybitniejszych umysłów w XX
wieku na swiecie, ciekawe, ze ateistyczny, podobnie jak inny z Polski rodem -
Marii Curie, choc jej jednoznacznie antyklerykalnych pogladow wogole sie w
naszym kraju nie eksponuje. Z szacunkiem, Y.

[Gość: Krystyna]

Serdecznie dziękuję za tę opowieść. Ja pamiętam. Cieszy mnie ,że są takie
powroty. Pozdrawiam

[Gość: anna]

bardzo celna opinia o pięknie podanej opowieści o szlachetnym człowieku. Smuci
mnie ogromnie stan intelektualny /jaki to ma związek z etyką?/ elit
uniwersyteckich ,być może obecny klerykalizm w czesci jest odreagowaniem
serwilizmu wobec PZPR ?? Niestety w dzisiejszej Polsce nie istnieje
rozdział Kościoła od Państwa . Mój Pan Rektor z roku na rok zmienił
zaproszenie "obecnosć obowiązkowa " na pochodzie 1-majowym na mszę sw. przed
inauguracją roku akademickiego pozostając a jakże zasłuzonym towarzyszem....

[Gość: wd13]

Bardzo dziekuję za artykuł.Perełka!
Wiele można napisać o skrajnościach naszego narodu -wielka miłość do walki,
ideałów, Boga a z drugiej strony chamsto, nieuczciwość, zakłamanie... Pozostaje
nadzieja, że są wśród nas spadkobiercy myśli Kotarbińskiego. Jeden z nich był
moim wykładowcą i do dziś jestem Mu wdzięczna za obraz świata, jaki
nam, "młodym gniewnym" politologom z Uniwersytetu Wrocławskiego, przedstawił.

[Gość: JerzyZ]

Wspaniały umysł. Niesłychana precyzja i konsekwencja myślenia. I to co go
spotkało jest tak charakterystyczne dla naszych czasów: umiera człowiek, słaby,
cierpiący, myślący o swoim upływającym życiu i przeżywający rozterki ... a na
to czekają już łowcy dusz, presja rodzinna, szturmy zakonników i księży, i bywa
tak, że człowiek ulega, przekreśla to, co głosił przez całe życie, a czarni
triumfują: "umarł pogodzony z Bogiem"

[Gość: Gacek]

Wierzyć się nie chce, że wystarczyło wam uczciwosci i odwagi. co się stało????

[Gość: U]

Po prostu autorka przeczytała wszystko, co było dostępne, porozmawiała ze
wszystkimi, którzy żyją (kawał dobrej roboty) i tak jej wyszło. Po prostu
uczciwie. Nie sądzę, by idea tego tekstu coś znaczyła, nie sądzę, by ktoś
wczęśniej w redakcji zastanawial się JAK pisać o K. i dawął jakieś wskazówki.
Nie nadinterpretowywałbym na Państwa miejscu...

[Gość: cK]

arcyciekawy tekst. dzieki

[roody102]

Cóż można powiedzieć? Można sobie cytat wstawić w podpis i w ten sposób wyrazić
tak wdzięczność za artykuł, jak i szacunek dla jego bohaterów. Wspaniała sprawa.
________________________________________
Roody102

"Możemy spokojnie przyjąć, że autor nie umiejący myśli swych wyrazić jasno nie
umie też myśleć jasno, że więc myśli jego nie zasługują na to, by się silić na
ich odgadywanie."
Kazimierz Twardowski

[Gość: Gacek]

A może ten wspaniały artykuł jest zapowiedzią (przynajmniej elit) powrotu do
racjonalizmu?
G.

Ewangelik Kotarbiński

[Gość: Kazimierz Bem]

Tadeusz Kotarbinski i jego pierwsza zona byli ewangelikami reformowanymi, choc
tylko formalnymi. Wanda z Baumow Kotarbinska jest pochowana na lodzkim
cmentarzu ewangelicko - reformowanym, w aktach koscielnych jest jej akt zgodnu.
Kazimierz Bem

[Gość: Nowojorczyk]

Takich wspanialych artykulow nie publikuje sie w dwoch odcinkach!
Szkoda, ze zabraklo dla niego miejsca w Wielkim Formacie GW.