"Odyseja" w Teatrze Polskim

[Gość: Stegnowski]

Jak można dać pisać recenzje z poważniej sztuki jakimś nawiedzonym panienkom
z Wiedzy o Teatrze? szacunku trochę...!! Nie uważam, że to przedstawienie
jest doskonałe ale ton w którym jest napisana ta recenzja jest nie do
zaakceptowania. Toż to jakiś recenzencki Lepper!

[Gość: Frank Castorf]

Recenzja jest świetna i celnie oddaje to, co się w tej rzeźni, jaką jest Teatr
Polski w Warszawie dzieje! To, jaka będzie ta Odyseja, było aż do bólu
przewidywalne. Kilian wreszcie musi zrozumieć, że jest beznadziejnym reżyserem!
Niech może dla dzieci coś zacznie robić, bo to mu jeszcze wychodzi jako tako...
Drogi Stegnowski, chodzi o to, że to nie jest poważna sztuka i p. Derkaczew i
tak potraktowała ją poważnie, bo zechciała w ogóle napisać o takim gó..e, a
więc nie rzucaj się pan, bo to nie ma sensu. Recenzje p. Derkaczew są coraz
lepsze i celniejsze.
>Nie uważam, że to przedstawienie jest doskonałe < No nie jest nie jest i
użycie słowa doskonałośc jest jakimś żartem, bo w takich kategoriach nie można
mówić o czymś, co jest kompletną szmirą i beznadzieją!

[Gość: Stegowski]

Jak się komuś wszystko kojarzy z Godzillą i Gwiezdnymi Wojnami to niech
recenzuje filmy s-f a nie spektakle teatralne...

[Gość: Jacek Zembrzuski]

1.Panna Joanna jest nieukiem, bo: Penelopa nie "dzierga", a tka na krośnie
(chciałoby się rzec plecie, ale to już dotyka niemądrej felietonistyki p.
Derkaczew), "czarne wdowy" nie "przetaczają się" po Groznem, bo pojawiły się po
Powstaniu Styczniowym, a tu (co nie ma związku z rzeczywistością sceniczną),
wyobraźnia podpowiada, szahidki - ale po co?; 2. P. Joaanna jest infantylna -w
swoim mniemaniu bojowa i nowoczesna- bo: zapośredniczona w komercyjnej
popkulturze, której przekroczyć nie umie; 3. P. Joanna nie widzi i nic nie
rozumie - np. że "kuszenie" ma siłę, gdy wiąże się z tym, co najbliższe i
najbardziej kochane, że matka pojawia się zawsze wtedy, gdy bohater nie ma
wyjścia, i odwołuje sie do racji najprostrzej, serca - bo (pani J.)nie uprawia
krytyki ale amatorskie politykierstwo (że nie słyszy w Cyklopie Odysa i nie
wie, co to znaczy - przemilczę - mogę tylko zaświadczyć, że tak właśnie było);
4. P. Joanna nie użyła w swym pisaniu żadnego merytorycznego argumentu
(szyderstwo to tylko metoda, często świadcząca o bezradności) i, tym samym,
psuje gust czytelnika (nie bardzo wie, o czym pisze - zresztą, podobnie, gdy
nie dawno gaworzyła o Franku Castorfie - chyba, że uprawia reklamę swojego
kolegi "postdramatycznego" i bardzo w sobie zadufanego -co można sprawdzić
powyżej- stawiając siebie i całe towarzystwo w sytuacji bytów prasowych, czyli,
faktycznie nie istniejących w przyrodzie), ale co to ma za znaczenie, skoro
świetnie wypełnia ideologiczne zapotrzebowanie Gazety: "my nie opisujemy
rzeczywistości, my ją zmieniamy"... No własnie. Na gorsze.
Z szacunkiem
Jacek Zembrzuski

[stanislawski1111]

Jesli chce pan poczytac recenzji w charakterze jezyka Leppera prosze sobiepoczytac recenzji Kowalczyka
z Rzeczypospolitej. Przedstawienie bylo co najmniej marne - a recenzentka Wyborczej i tak lagodnie je
potraktowala. Mozna sie spierac co do jej stylu, ale nie co do obserwacji. Klaniam sie. S.

Skywalker

[d14b0ll0s]

Przedstawienia nie widzialem, chociaz to co poza ironia sie tu wylania nie
zacheca (swoja droga, gdzie w tym wszystkim Homer?)

Nie bardzo tez wiem, kto to Luc Skywalker. Co innego Luke.


Andra moi ennepe Mosa, polytropon, hos mala polla [..]

[zenada1]

spektaklu nie widziałem więć nie będę sięna jego temat wypowiadał ale po raz
kolejny sprawdziła się moja teoria, że Jak Rzeczpospolita dobrze to Wyborcza
źle lub a rebours. Cóż jeden przedmiot artystyczny ,by użyć jezyka Ingardena,
ne może się jakoś dla obu gazet jednocześnie stać przedmiotem estetycznym :)

[wampuka]

Piękny, piękny tekst, uśmiani jesteśmy do łez, celne obserwacje i w ogóle ;)
Pozdrawiam Joasię D., kobietę o cudownie złośliwym i wdzięcznie jadowitym stylu
pisania (to nie ironia!)

[Gość: ***]

Krytykując zawzięcie i bezlitośnie styl i poczynania innych wypadałoby samemu
posługiwać się stylem przynajmniej poprawnym i choć zahaczającym o
intelektualną refleksję podpartą argumentami merytorycznymi a nie pisać
recenzję rodem spod magla...
Bo opinię na temat tego przedstawienia, jak i każdego innego, można mieć się
jaką chce, nawet dużo gorszą od prezentowanej, ale żeby stało się to godne
miana recenzji bądź krytyki trzeba czegoś więcej niż zamieszczenia w
największym ogólnopolskim medium jakim jest wyborcza (choć w naszym kraju
niestety to wystarcza...)
Zarzut względem recenzji jest dokładnie taki jak względem Odysei (widziałem):
bezrefleksyjność.

[Gość: Micha]

Jak można dopuszczać do tak skandalicznych wypocin na łamach gazety - czy tam
nikt tego nie czyta przed publikacją?

[Gość: Jerzy Grotowski]

Drogi Jacku Zembrzuski. Po raz kolejny (po Monice Żółkoś) próbujesz doprowadzić
do porządku, jak to nazywasz pensjonarkę. Daruj sobie, bo pisanie nie wychodzi
ci najlepiej i piszesz głupoty! Czy twoim zdaniem Teatr Polski i to, co się w
nim dzieje zasługuje na lepsze potraktowanie?! Odpowiedz szczerze... ale chyba
nie!
Moim zdaniem recenzja jest nawet zbyt delikatna, bo ta Odyseja zasługuje może
na wiązkę bluzgów. Joanna D. wykazała się sporą pomysłowością. Styl jej pisania
jest znakomity i zdecydowanie nie sa to wypociny, ale celne dziennikarstwo.
Szalenie celne! A jeżeli chcesz sie czepiać dziergania, to idź do fabryki
włókien a nie do teatru...
Pozdrawiam serdecznie.
Twój Mistrz

[Gość: Artur Borucki]

Mimo wszystko rację ma Pan Zembrzucki - ta recenzja pełna jest buty i hucpy.
Nie dowiedziałem się z niej nic poza tym że dla młodego człowieka wychowanego
na Godzillach i Gwiezdnych Wojnach tego typu sposób prezentowania sztuki
odrzuca i jest dlań nudny. Ale to jeszcze za mało żeby nazwać to dziełko
recenzją...

[axur]

hmm, merytorycznych argumentów rzeczywiście brak

ale wysokie poziom zadowolenia z siebie p. Kiliana jest faktem, jak również
martwota artystyczna T. Polskiego, który ktoś co jakis czas traktuje
defibrylatorem i on podskakuje, ale znowu opada do dawnej bezwładności.

[Gość: cypis]

Jarosław Kilian na dyrektora teatru i reżysera się kompletnie nie nadaje.
Pokazują to kolejne sezony jego dyrekcji.

JK powinien zająć się historią sztuki, uniwersyteckimi dysputami. W "Odysei"
najlepsza jest adaptacja jego autorstwa, ale rzadko kiedy widzi się, taki
roziew pomiędzy intrygującym pomysłem (o którym JK samobójczo na prawo i lewo
prawi) a wykonaniem.

Może JK powinien opery reżyserować - do tego ma temperament i cierpliwość (Jak
on znosi te dłużyzny wejść i zejść w swoich przedstawienaich?).

[stary_komediant]

Już napisałem na ten temat:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=509&w=30014474&a=30038833
Re: TEATR POLSKI-CO Z NIM ZROBIC - stary_komediant 06.10.05, 13:20

Ale dodam, że szanowny pan Zembrzuski racji nie ma. Jeśli na środku chodnika
leży g..., to nie potrzeba przeprowadzać badań naukowych, aby sprawdzić, czy to
jest aby to, na co wygląda, a nie na przykład czekolada... tak ukształtowana. A
ja w to wdepnąłem i zaręczam panu, że to nie była czekolada. Można oczywiście -
za Boyem - określić to jako "substancję miękką i podatną", ale elegancja opisu
i tak nie zmienia "rzeczy samej". A pana Boruckiego chciałbym zapytać, czy nie
uważa, że realizacja takiego g... niota na scenie Teatru Polskiergo nie
jest "pełna buty i hucpy"? Ja nie jestem "człowiekiem wychowanym
na Godzillach i Gwiezdnych Wojnach", a też ten "sposób prezentowania sztuki
odrzucam" jako nudny i pozbawiony wszelkiego sensu. I nie widzę powodu, żeby
pani Joanna Derkaczew przy pomocy naukowych argumentów dowodziła, iż ta
substancja na literę "g", jest rzeczywiście tym, czym jest. "Koń, jaki jest,
każdy widzi." Myślę, że w rzeczy samej potraktowała rzecz samą bardzo łaskawie,
bo poprzestała na żarcie, zamiast złożyć w prokuraturze doniesienie o
popełnieniu przestępstwa.

[Gość: Muniek]

Jeżeli uważa się że przedstawienie zrealizowane wielkim wysiłkiem całego teatru
to "g.." nad którym nie warto się pochylić to rzeczywiście nie ma o czy
dykutować - ale wtedy niech recenzja brzmi też tak: "Ten spektakl to dla mnie
wielkie G..i dlatego nie ma co o tym pisać" - a po co silić się na pól strony
złośliwości (z błędami)?

[stary_komediant]

Muńku, moja babcia mawiała, że dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane. Za
dobre chęci można chwalić dzieci (i to też z umiarem), ale w sztuce obowiązują
inne kryteria. Dobre chęci nie wystarczają do stworzenia dzieła sztuki. Bardzo
mi żal Teatru Polskiego, którego wielkim wysiłkiem powstało to coś, bo ten
teatr ma potencjał wystarczający do stworzenia wielkich przedstawień. I te
wielkie przedstawienia powstawałyby zapewne, gdyby dyrektor teatru angażował
dobrych reżyserów. Ale pupilem dyrektora jest niestety reżyser Jarosław Kilian,
który na pewno chciałby zrobić świetne przedstawienie, czyli chęć ma dobrą, ale
nie ma niestety talentu.
A szkodnictwem nie jest nazywanie rzeczy po imieniu, lecz "dawanie fałszywego
świadectwa". Zarówno wtedy, gdy Kowalczyk chwali Kiliana za "Odyseję", jak i,
gdy Pawłowski chwali Jarzynę za Makbeta.
P.S. Może powiedziałbyś Muńku, jakie to błędy znalazłeś w tych "złośliwościach
na pół strony"?

[mathias_sammer]

Oj, trzeba przejechac sie i wybrac do teatru.

M.s.

[Gość: Golec]

Ale tu chodzi nie o spektakl tylko o artykuł = a ten był raczej kiepski, z
pewnością nie śmieszny a złośliwy aż tak, że człowiek się zastanawia dlaczego.