Porzucona

[wdrodze]

O gdyby tak na zawsze
przeciąć liny łączące mnie ze światem
odciąć powietrze
prostą śmierć ześlij mi panie
ten kwiat w pokoju
umiera razem ze mną
na zawsze
pozostaną tu moje myśli
marzenia
uczucia
nigdzie już ich nie zabieram
chociaz martwa powłoka mojego ciała porusza się jeszcze
lecz coraz wolniej pracuje maszyna
godność pozostała gdzie indziej
teraz zabrałeś jeszcze marzenia
nie mam już nic
nie wiem kim jestem