"Krok po kroczku..."

[to.ya]

Choinka knezia (A.Waligórski)

Raz na zamku w Kocmyrzu okrutny kneź Dreptak
Kazał był burgrabiego powiesić na trzepak
Za to, że ten burgrabia kradł wprost niesłychanie,
Lecz księżna zawołała: -Ja mam dziś trzepanie!
Muszę na święta z kurzu oczyścić kobierce,
Chcesz wieszać -szubienicę wystaw, moje serce!
-E, zaraz szubienicę! - krzyknął książę w gniewie
-Weźcie go i powieście, o, na tamtym drzewie!
Jakoż i powieszono skazańca na świerku
Stojącym przede zamkiem, na niedużym skwerku,
A skazaniec był w szaty świecące odziany
I miał na sobie śliczne, błyszczące kajdany
Z długimi łańcuchami, które przez igliwie
Zwisając, wśród zieleni lśniły migotliwie.
Kneź patrzył, a do serca mu wpełzały smutki
I wspomnienia, jak jeszcze był całkiem malutki,
I przypomniała mu się babcia starowinka,
Rodzice, stół, opłatek i śliczna choinka,
I łzy mu się polały, i chcąc przeszłość wskrzesić,
Zawołał: -Proszę jeszcze kucharkę powiesić!
Powieszono kucharkę, co w białym fartuchu
Wyglądała jak jeden z owych czystych duchów
Skrzydlatych, które zwykle w okresie choinki
Przynoszą dzieciom różne śliczne upominki...
Zaś książę pił i płakał, i wołał wzruszony:
-Dowiesić kogoś z prawej...! teraz z lewej strony...!
Hetman wyżej...! pan ochmistrz mi zasłania dwórkę...
Teściową koło pieńka, a wujka na górkę!
Właśnie śnieżek jął padać i wszystko przyprószył,
A kneź Dreptak do reszty urżnął się i wzruszył,
I wybełkotał: -Ludzie! Hej, czy mnie słyszycie?
Zasadźcie jeszcze kogoś tam, na samym szczycie,
I fertig, można siadać do świętej wigilii!
Lecz wszyscy albo zwiali, albo już nie żyli,
Więc kneź, co był od wódki zupełnie zaczadział,
Wylazłszy na choinkę - sam na szpic się nadział,
Bo choinka bez szpica - to już jednak nie to!
...to dobrze, gdy dyktator jest również estetą!

[Gość: jw]

Dawno, dawno temu, podczas pewnego pięknego Bożego Narodzenia Święty Mikołaj
przygotowywał się właśnie do swojej corocznej podroży po świecie. Jednak od
samego poranka wszędzie piętrzyły się same problemy... Czworo elfów
zachorowało, a zastępcy nie produkowali zabawek tak szybko, więc Mikołaj
zaczął podejrzewać, że może nie zdążyć...
Następnie żona Mikołaja oświadczyła mu, ze jej mama ma zamiar wkrótce ich
odwiedzić, co bardzo zdenerwowało, a nawet wyprowadziło z równowagi Świętego
Mikołaja. Na domiar złego, kiedy poszedł zaprzęgać renifery, okazało się że
trzy z nich są w zaawansowanej ciąży, a dwa inne zwiały - Bóg jeden wie dokąd.
Święty Mikołaj zdenerwował się jeszcze bardziej ...
Kiedy zaczął pakować sanie, jedna z płóz złamała się. Worek runął na ziemię, a
zabawki rozsypały się dookoła. Wkurzony Mikołaj postanowił wrócić do domu na
kawę i szklaneczkę whisky. Kiedy jednak otworzył barek, okazało się, ze elfy
ukryły cały alkohol i nic nie było do wypicia... Roztrzęsiony Święty Mikołaj
upuścił dzbanek do kawy, który roztrzaskał się na kawałeczki na podłodze w
kuchni. Poszedł więc po szczotkę, ale okazało się, że myszy zjadły włosie, z
którego była zrobiona... I właśnie wtedy zadzwonił dzwonek u drzwi...
Mikołaj poszedł otworzyć. Za drzwiami stał mały biały aniołek z piękną, wielką
choinką. Aniołek radośnie zawołał:

- Wesołych Świat, Święty Mikołaju! Czyż nie piękny mamy dziś dzień?
Przyniosłem dla Ciebie choinkę. Prawda, że jest wspaniała? Gdzie chciałbyś,
żebym ją wsadził...? ...

Stąd właśnie drogie dzieci wzięła się tradycja umieszczania aniołka na czubku
choinki.
;-)

[to.ya]

"Teraz wszystko całkiem inaczej,
to, co stare, odeszło, minęło,
zamiast złota niosą dolary,
zamiast kadzidła – komputer,
zamiast mirry – video."

ks. J. Twardowski

[Gość: jw]

www.waligorski.art.pl/liryka.phtml?litera=c&nazwa=730;-)

[Gość: jw]

> www.waligorski.art.pl/liryka.phtml?litera=c&nazwa=730

Poprawka
;-)

[Gość: jw]

www.waligorski.art.pl/liryka.phtml?litera=c&nazwa=730

Poprawka
;-)

[to.ya]

wigilia.pl/

:)

[to.ya]

kaczmarski.tawerna.art.pl/tworczosc/wiersze_alfabetycznie/kaczmarskiego/w/wigilia_na_syberii.htm

[Gość: jw]

www.ogolniak.pl/og_010/D/og010d3.htm

[to.ya]

www.idn.org.pl/medykon/wiersze/narodzenie.htm
www.polishcenter.org/Christmas/BN-INDEX.htm
www.ploty.com/tradycja.htm

[Gość: jw]

to.ya napisała:

> wigilia.pl/
>

Niestety, wejście na strony wigilii jest płatne ;-(

[to.ya]

"Płoną izby drzewka blaskiem
pachnie świerkiem, grzybkiem, plackiem
talie mężnie walczą z paskiem
i pucharów dźwięczy brzęk

bo jak błogo w drzewka blaskach
z łonem pełnym (dum?) i ciasta
tonąć w baśniach i powiastkach
co w zaciszu krążą strzech”

[to.ya]

"Jeszcze tylko parę kroków i już próg Nowego Roku
Więc nadzieja barwi liczka jak zaliczka
-pewno lepszy zrobi się klimat
- niedźwiedź słodko zimę przekima
- perspektywa stworzy się wiośnie
- a tu krzywa nam rośnie
Latem urlop - szorty i sporty
Jesień niesie miasta komforty
Wydajemy pensję niecałą - reszta leży w PeKaO
Ach, co nam niesie ten rok
Ten zupełnie nowy rok...
Czy ubranka ma i butki Nowy Roczek, czy golutki?
Kierujemy wzroczek w mroczek na ten roczek...
- pewno więcej będzie imienin
- dużo gęstszy ząb u grzebieni
- bardzo wierne będą dziewczyny
- a szkodników: wykpimy!
- Kury większym jajem się zniosą
- Częściej chwila będzie podniosłą
- Pomożemy też raz na tydzień wdowie lub inwalidzie...
Ach, co nam niesie ten rok, ten zupełnie nowy rok...
Jeszcze tylko czasu krzynka i podnosi się kurtynka; a on idąc nam na rękę
wszedł na scenkę...
- chęć na pewno buchnie do bytu
- marny będzie los pasożytów
- szczaw jak nigdy kraj nam porośnie
- i przyrośnie nam w sośnie
- kwiaty będą szerzyć zapachy
- od ubawów zmęczą się pachy
- A tu wiercąc trafia ktoś w ropę i podnosi nam stopę
Ach, to nam niesie ten rok, ten rok, ten rok
Ten zupełnie nowy rok!"

Jeremi Przybora/Jerzy Wasowski

[Gość: jw]

Tak się zastanawiałam, skąd to znam ;-) To też Przybora/Wasowski.Ciekawe, czy
ktoś ma cały tekst? Ta piosenka jest w osttnimo wydanym zestawie 5 CD z
Kabaretem Starszych Panów ;-)

[to.ya]

Gość portalu: jw napisał(a):

> Tak się zastanawiałam, skąd to znam ;-) To też Przybora/Wasowski.Ciekawe, czy
> ktoś ma cały tekst? Ta piosenka jest w osttnimo wydanym zestawie 5 CD z
> Kabaretem Starszych Panów ;-)

Chcesz inne? Mam książki z kabaretem i te 5 CD- mogę spisać teksty. :))))

[Gość: jw]

> Chcesz inne? Mam książki z kabaretem i te 5 CD- mogę spisać teksty. :))))

Za inne dziękuję, posiadam kolekcję nagrań od lat i dużą ich część znam na
pamięć ;-) Tyle, że tego tam akurat nie ma ;-) A to cały tekst czy fragment?
Jeśli fragment, poproszę o całość ;-)

A na prezent zamówiłam sobie książkę Romana Dziewońskiego o Kabarecie
Starszych panów, bo o Dudku już mam ;-) Na te 5 CD chyba pooszczędzam ;-)

"Starsi Panowie" - info dla JW

[to.ya]

Gość portalu: jw napisał(a):

> > Chcesz inne? Mam książki z kabaretem i te 5 CD- mogę spisać teksty. :))))
>
> Za inne dziękuję, posiadam kolekcję nagrań od lat i dużą ich część znam na
> pamięć ;-)
:)))

>Tyle, że tego tam akurat nie ma ;-) A to cały tekst czy fragment?
> Jeśli fragment, poproszę o całość ;-)
Jeżeli tylko znajdę (to znalazłam w sieci i zacytowałam tak "jak stało") to
wpiszę! :)) Ale może tak być, że to fragment z tych nieopublikowanych tekstów
SP. Moja Mama miała swego czasu do takowych dostęp, tylko epoka xero pojawiła
się zbyt późno, niestety. :(((

> A na prezent zamówiłam sobie książkę Romana Dziewońskiego o Kabarecie
> Starszych panów, bo o Dudku już mam ;-) Na te 5 CD chyba pooszczędzam ;-)
Gdzie takowe (i za ile) można nabyć? Te 5 CD mogę Ci przegrać (ale poproszę o
czas) i wysłać. :)

Pozdrawiam,
Ewa.

"Starsi Panowie" -dla JW(prawdopodobnie znasz)

[to.ya]

Zimy żal
sł. J. Przybora, muz. J. Wasowski
Kabaret Starszych Panów


Wiosna, wiosna już w powietrzu
Człowiek, kwiat i ptak ją przeczuł,
Ile do niej jeszcze dób
Licza usta, pak i dziób.
A ja wcale nie w zapale
I zachwytem się nie palęe,
Bo mi starszy jestem czym,
Tym bardziej szkoda zim.

Zima trudna,
Zima brudna,
Zima nudna,
Żaden bal.
Zima ziębi,
Zima gnębi,
Ale zimy, zimy żal.
Zima mrozi,
Zima grozi,
Nie dowozi,
W zaspach tkwi.
Ale mimo
zmartwień zimą
Żal tej zimy, zimy mi.

Mało co mnie bawi w zimie
Ani zamieć, ani wymieć
A w zakresie lyzew, nart
Mi nie dopisuje hart.
Kiedy mróz na rtęć napiera
I wypiera niżej zera
Już cholera trzęsie mnie,
A jednak myślę że:

Zima trudna....

Skąd po zimie moje żale?
Nie szaleje w karnawale.
Czemu żegnam w mol nie dur
Nienajlepszą z roku pór?
Może to mnie właśnie smuci,
Że ta sama już nie wróci,
Że z szelestem zdartych dat
Upłynął życia szmat.

Życie trudne,
Życie żmudne,
Życie nudne,
Żaden bal.
Życie ziębi,
Życie gnębi,
Ale życia, życia żal.
Życie mrozi,
Życie grozi,
Nie dowozi,
W zaspach tkwi.
Lecz choć tycia
Radość z życia
Żal jest życia, życia mi.

[Gość: jw]

> Jeżeli tylko znajdę (to znalazłam w sieci i zacytowałam tak "jak stało") to
> wpiszę! :)) Ale może tak być, że to fragment z tych nieopublikowanych
tekstów
> SP.

Jak mi przegrasz, za co ślicznie dziękuję z góry, sama sie zapoznam ;-) Czasu
masz ile chcieć ;-)

> Gdzie takowe (i za ile) można nabyć?

www.proszynski.pl/asp/autorzycd.asp?autor_id=2622
Pozdrawiam
J. ;-)

[to.ya]

Jeżeli tylko tymi CD sprawię Ci radość- to będzie ni BARDZO miło!!!!! :))))

A adres? :)
Ewa

[Gość: jw]

Wysłałam Ci info na skrzynkę gazetową ;-)

[Gość: xz]

idą święta, idą święta...

Siedzi w studio Miś
Miś jest smutny dziś
Miś na karpia miał ochotę
a tu ości - ca. 5%

idą święta, idą święta...

(to ja)
----------------------------------------------
/.../
Raz ordynarny niedźwiedź, kucnąwszy na łące,
W dość niewybredny sposób podtarł się zającem.
Zając się potem żonie chwalił przy obiedzie
- Wiesz stara, nawiązałem współpracę z niedźwiedziem.

Kiedyś pijany zając włócząc się po rżysku,
A spotkawszy niedźwiedzia, naprał go po pysku,
Niedźwiedź wpadłszy do domu wrzasnął: - Leokadio!
Coś się chyba zmieniło, włącz no prędko radio!
/.../
Chomik zbierając zboże do swej norki ganiał
A obok dobry niedźwiedź chomika ochraniał
Potem zżarł mu to zboże, wytarł łapą mordę
Wy... biedne zwierzę i przypiął mu order
/.../
Raz słowik śliczne pienia wywodził na żerdzi
A obok usiadł śmierdziel, wypiął się i śmierdzi
Przestań - błaga go słowik - bo mnie tu szlag trafi
Trudno - odparł śmierdziel - każdy robi co potrafi.
/.../
Udzielał raz wywiadu kotek, że jest zdrowy,
Wtem uszki mu odpadły, oczki wyszły z głowy,
Pękł brzuch, ogon, płuca i głosowa struna,
Wreszcie zdębiał, ocipiał, zesrał się i umarł.
Amen.

(to Wieszcz)

[to.ya]

WIGILIA '81
Nie płacz mamo, że święta tak blisko
A ja ciągle nie wracam do domu
Mnie nazwano antykoministą
Lecz Ty o tym nie mów nikomu.

Spytasz mnie dlaczego to robię?
Choć czuję jak strach za mną kroczy?
chciałbym zawsze, gdy spojrzę do lustra
Bez odrazy patrzeć sobie w oczy.

Nie płacz mamo, gdy przyjdzie Wigilia
Daj na puste miejsce kromkę chleba
Gdy gwiazda się pierwsza zaświeci
Wymów słowa, że tak było trzeba!

("Anonimowa poezja stanu wojennego", nakładem "Solidarności Walczącej"
i "Naszego Głosu", Łódź, maj 1982)

[Gość: jw]

Wilia
Stanisław Młodożeniec

Białe ściany. Wapnem bielone.
Bije radość z świętych obrazków.
Wzory srebrniuteńkich koronek
szron na oknach ślicznie wygłaskał.
Bzy w okiściach. Listki paproci.
W izbie ciepło. Miło. Przytulnie.
Drwa trzaskają ogniem z komina.
Pies pod ławą z kotem się czuli.
Śnieg na dworze. Luty mróz. Zima.
Wniósł ją ojciec z siana brzemiączkiem.
Zapachniało siano łąkami.
Biały obrus pachnie krochmalem.
Biel opłatków jaśnieje na nim
w złotych paskach, w siwych, rumianych.
Cieszą się z nich aniołków buzie.
W rondlu postny zaskwierczał olej
- matka postne racuchy smaży.
Obok huczy garnków półkole,
pryska smakiem grzybów i warzyw.
Kłęby pary okap połyka.
Przy choince jazgot dzieciarni.
Starsza siostra wiesza łakocie.
Tu srebełko; tam lichtarz wprawi;
ówdzie piernik, strojony w złocień.
Zdobi całą w łańcuch kolorów.
Tak się staje śliczność. Odmiana.
W głos pulsuje rade powietrze.
Weseleją święci na ścianach.
Ściany białe i coraz bielsze.
Biały obrus. Opłatki białe.
Mroźny zachwyt okna oniemił.
Szron zaklęty w blaszki świetliste
różowieje, skrzy się i mieni
w bzów okiściach, w paproci listkach.
Na choince potop śliczności.
Ojciec twarz swą w dobroć wygłaskał.
Już opłatki matka rozwija.
Buzie dzieciąt - aniołki w blaskach.
Pierwsza gwiazda zabłysła. Wilia.
W imię Ojca i Syna!... Wilia!..

[to.ya]

KOLĘDA
Tomasz Olszewski

Do Betlejem nie ruszą
elektryczne pastuchy,
ni królowie nie przyjdą się kłaniać.
Cóż ich może obchodzić
ktoś, kto w stajni się rodzi -
- kośćmi grają o władzę nad światem.

A Pan leży tak w żłobie,
nic nie wiedząc o sobie,
gwiazda nad Nim nowinę zwiastuje.
Wół Go liże po twarzy,
matka tuli i karmi,
przyszłość losy jak belki krzyżuje.

Szpicel wszystko wyśledzi,
coś dorzucą sąsiedzi,
może nawet ktoś zdradzi- cóż bywa...
Póki co jednak święta,
niech więc zabrzmi kolęda,
niech w nas dzisiaj nadzieja ożywa.

[Gość: jw]

Krok po kroku,
krok po kroczku
ciagnie sanie koń,
Od woźnicy woń.
Nie rumianek to, nie mięta -
znak, że chyba idą święta.
Idą święta, idą święta...

Posłuchajcie drogie dzieci
jak w pradawnych wiekach
karp ubogi złowił w sieci
złotego człowieka.
Była to kobietka mała,
a dokładniej Gienia.
Ta karpiowi obiecała
spełnić 3 życzenia.

Krok po kroku,
krok po kroczku
leci sobie ptak,
dziwnie, bo na wznak.
A że rzadko tak się zdarza,
leci do weterynarza.
Idą święta, idą święta...

Karp zażądał:
Niech mi Gienia
podaruje zatem
trochę ciepła, pożywienia
i kontakt ze światem.
Złota Gienia się zamienia
w czarodziejskim stylu
Hokus pokus! w puchar świata
w wędkarstwie i grillu.

Krok po kroku,
krok po kroczku
skacze sobie mysz,
skacze sobie wzwyż,
a gościńcem idą chłopi
szukać szczęścia -
lub czasopism.
Idą święta idą święta...

Teraz, drogie dzieci, wiecie,
że każde zmartwienie,
każdy problem na tym świecie
jest przez jakąś Gienię.
Pech karpiowi towarzyszy
zawsze kiedy w sumie
czegoś Gienia nie dosłyszy
albo nie zrozumie.

Krok po kroku,
krok po kroczku
najpiękniejsze w całym roczku
idą święta, idą święta...

Słuchaczu drogi życzymy Ci,
abyś nie zwariował
jak ci, którzy to śpiewają
i ten, który pisał słowa.
Idą święta...

Biegnie, biegnie łoś
ma przypiete coś.
Ma przypiętą na ogonie informację,
że to koniec.

Tekst Andrus, interpunkcja (lub jej brak) moja ;-)

[to.ya]

Miłemi Ciebie witam słowy
Chociaż mną targa obaw splot
Bo drżę byś Ty o Nowy Roku
nie strzelił ziemską kulą w płot.
( - T. BREZA)

[Gość: jw]

Błękitna kolęda
J. Pietrzycki

Ktoś miłowany tu przyjdzie
Dobre obejmą nas ręce
I będą nasze uśmiechy
srebrnym błękitem dziecięce.

Ktoś miłowany nam powie:
Tęsknotą waszą zakwitnę,
Ponad srebrnymi łodziami
ujrzycie żagle błękitne.

Jakże daleko —
daleko fala nas życia poniosła
Wszystko się ku nam przybliży:
żagle i łodzie, i wiosła.

Wszystko się ku nam przybliży
i w zachwyceniu ukaże
Dawno zgubione radości,
imiona nasze i twarze.

Gwiazdy melodią zaszumią,
struny się dźwiękiem rozpędzą.
Będziemy sami dźwiękami
i tą błękitną kolędą.

[to.ya]

KOLĘDA DLA PIOTRA (Jan Nowicki)

W słodkim Jeruzalem- nocka już zapada.
Śpiące stada bydła- przeżuwają dzień.
Zamyslona gwiazda- kapelusz zakłada.
Niesie nad Betlejem: ciepło, światło, cień.

Gdzie taki- malutki.
Najzłociej- złociutki.
Najczulej- wybrany.
Mały chłopiec- śpi.
Najcieplej- cieplutka.
Najciemniej- ciemniutka.
Najdłużej- czekana.
Noc w Betlejem... Dziś.

W słodkim Jeruzalem- mijają godziny.
W małej stajeneczce- sennie kwili czas.
Wtulony w kąt nocy- tuż obok dzieciny.
Czuwa święty Józef. Czuwa każdy z nas.

Gdzie taki- malutki.
Najzłociej- złociutki.
Najczulej- wybrany.
Mały chłopiec- śpi.
Najcieplej- cieplutka.
Najciemniej- ciemniutka.
Najdłużej- czekana.
Noc w Betlejem... Dziś!

Jezu miłosierny- ofiarujesz siebie.
Jak trudno to zrozumieć. Czy to nasza wina?
Odpowiedz po prostu: czy zawsze tam w Niebie.
Gdy stary zasypia- budzi się dziecina?

Dlaczego- malutki.
Najzłociej- złociutki.
Najczulej- kochany.
Duży chłopiec- śpi?
Kto zimnem- zimniutkim.
Kto mrokiem- ciemniutkim.
Sypnął w oczy śniegiem.
Pusto w Vis-a-Vis?

[to.ya]

"Znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę"

To jest święto miłości. A miłość to znaczy-być razem. Bądź razem w te święta.A
gdy nawet nie będziesz mógł, to zadzwoń,wpadnij,napisz list, wyślij jakiś
drobiazg. Bo osobowość nasza nie kończy się na obrysie naszego ciała,możesz ją
rozszerzać i przedłużać chociażby telefonem,listem,małym prezentem.

To jest święto miłości. A miłość to znaczy być razem. Nie pozostawaj samotny w
czterech ścianach twojego mieszkania.Bądź razem w te święta."

[to.ya]

Betlejem Polskie

Dolina zwierząt ciemna tak że giną drzewa
A cisza jest jak okna dalekiego blask
Czai się w niej zagłady ognista ulewa
Księżyc dzwoni za chmurą jak nad grobem kask

Gubi się tu milczenie po omacku rąk
Oddychać ustom trzeba żeby nie umarły
Ta noc jest jak zamknięty szczelnie grochu strąk
Do którego promienie słońca nie dotarły

I śpiewają ten mroźny kolędowy czas
A rzeka stoi w miejscu groźna w lód zakuta
I niesie się biała wigilijna nuta
Przez doły ciała pełne w którym oddech zgasł

Każe mi me milczenie nie dobywać słowa
Z płuc moich z gardła mego z niespokojnych snów
I toczy się tak ziemia jak odcięta głowa
A nad nią słychać szelest żerujących słów

Nauczeni przyzywać Boga po imieniu
Zapomnieli swego gdy naszła ich śmierć
Wśród śnieżycy dreptają w niepewnym płomieniu
Betlejemskiej gwiazdy nadzianej na żerdź

I śpiewają ten mroźny kolędowy czas
A rzeka stoi w miejscu groźna w lód zakuta
I niesie się biała wigilijna nuta
Przez doły ciała pełne w którym oddech zgasł

(Słowa: Stanisław Skonieczny, Muzyka: Zbigniew Preisner )

[to.ya]

cud zdarzył się w Betlejem

Cud zdarzył się w Betlejem
Lud pytał ? co się dzieje
Że noc tak pięknie dnieje
Niezwykłą jasnością

Więc poszli zadziwieni
Przez gwiazdę prowadzeni
Ufając że na Ziemi
Spełnia się proroctwo

Szli ludzie i zwierzęta
Bo siła niepojęta
Jak Słowo Boże Święta
Tak im nakazała

Ujrzeli Maleńkiego
Garnęli się do Niego
Bo uśmiech dla każdego
Ta Kruszynka miała

Choć o tym nic nie piszą
Kot przyszedł razem z myszą
Zwabiony dźwięczną ciszą
Ubogiej stajenki

Pies obok się położył
I nawet się nie srożył
Gdy anioł dotknął boży
Oblicza Panienki

Ptaszkowie zaśpiewali
Dzieciątku część oddali
Żarliwie się starali
By się radowało

W kąciku usiadł pająk
Sukienkę srebrną tkając
A wilk przy owcy stając
Spoglądał nieśmiało

Dostojni monarchowie
Szepnęli On jest Bogiem
Co wielką prawdę powie
Jakiej tu nie było

Pasterze przyklęknęli
Bo nagle zrozumieli
Że wśród zimowej bieli
Na świat przyszła Miłość

Poeci i pisarze
Przynieśli księgi w darze
Za nimi zaś malarze
Płótna kolorowe

Kuglarze rozbawili
Muzycy w jednej chwili
Orkiestrę utworzyli
W Imię Jezusowe

Cud zdarzył się w Betlejem
Lud pytał ? co się dzieje
Że noc tak pięknie dnieje
Niezwykłą jasnością

słowa i muzyka: Leszek Wójtowicz

[to.ya]

Życzenia
Anselm Grün

Już w czasach rzymskich powszechnym zwyczajem było, by w dni Nowego Roku składać
życzenia szczęścia urzędnikom i znakomitym osobistościom. Także dzisiaj składamy
sobie życzenia „Radosnych i błogosławionych świąt Bożego Narodzenia",
„Szczęśliwego Nowego Roku" albo „Bożego błogosławieństwa w Nowym Roku". Życzymy
sobie wzajemnie dobra. Mamy również na Nowy Rok życzenia dla siebie samych.
Życzymy sobie, żeby było lepiej, byśmy byli zdrowi, by wzrastało w nas to, co
nowe. Niemieckie słowo „życzyć" zaczerpnięte jest ze słownictwa militarnego albo
pochodzi od czynności poszukiwania pokarmów i oznacza: wędrować, ", tułać się,
dotykać, poszukiwać czegoś lub dążyć do j czegoś, zdobywać coś, wygrywać.
Wędrujemy, żeby ; znaleźć coś, czego potrzebujemy do życia. Dążymy j do czegoś,
ufamy, że zwyciężymy, że nasze życie się l powiedzie. Odnajdziemy to w każdym
życzeniu. j „Życzyć" ma też związek z; miłować, kochać, lubić. j Germańskie
słowo oznaczające przyjaciela — „wini" ma te same korzenie co „wunschen" —
„życzyć". Życzenie więc czegoś innej osobie jest wyrazem przyjaźni, znakiem, że
tę osobę się lubi.

Istnieje wiele bajek, w których człowiek ma możliwość przedstawienia swoich
życzeń. Najczęściej są to trzy dowolne życzenia. Nie jest wcale łatwy wybór
życzeń, które miałyby człowiekowi pomóc. Zrazu ma ich tak wiele, że nie wie, od
którego powinien zacząć. Potem gubi się w swoich życzeniach. W pewnej bajce
mężczyzna życzył sobie lepszej pogody, chciał, żeby już nigdy więcej deszcz nie
padał. Jednak spostrzegł, że wtedy nic nie urośnie. Więc prosił, by padało tylko
nocą. Ale na to uskarżał się nocny stróż. W końcu człowiek ów chciał, by było
tak jak dawniej. Jego trzy życzenia spełzły na niczym. Czego właściwie sobie
życzymy? Czego potrzebujemy? Do czego dążymy, co chcemy osiągnąć? Przystając na
wszystkie nasze życzenia, odkrywamy, że tak naprawdę to powinniśmy być wdzięczni
za życie, które nam podarował Bóg. W życzeniach tkwi przeczucie, że powinniśmy
nas i nasz świat stworzyć na nowo. Ale jednocześnie odczuwamy, że ten świat, że
nasze życie wcale nie jest takie złe, jak je sobie często przedstawiamy.

Życząc czegoś innym, posługujemy się zazwyczaj uładzonymi zwrotami. Ukrywamy się
za banalnymi sformułowaniami. Byłoby sensowne, by wczuć się w każdego, komu
składamy życzenia. Czego potrzebuje, żeby jego życie się powiodło? Co działa
dobrze na niego? Za czym tęskni? Wtedy nasze życzenia byłyby prawdziwym wyrazem
przyjaźni. Może tym razem spróbujesz, by w Nowy Rok nie używać tylko starych
zwrotów. Zastanów się, co jest najgłębszym życzeniem dla Twego przyjaciela i
znajomego. A wtenczas Twoje życzenie dosięgnie serca człowieka. Będzie to coś
więcej niż wyraz grzeczności. W życzeniu tym wyrazi się Twoja miłość, która może
odmienić życie innych, z ich życzeniami i z ich nadziejami.

Anselm Grün „Boże Narodzenie — świętować Nowy Początek”


z: www.opoka.org.pl/varia/bn/zyczenia.html

[Gość: jw]

Kto wymyślił choinki?

Moje kochane dzieci,
był taki czas na świecie,
ze wcale nie było choinek,
ani jednej, i dzięcioł wyrywał sobie piórka
z rozpaczy, i płakała wiewiórka,
co ma ogonek jak dymiący kominek.

Ciężkie to były czasy niepospolicie,
bo cóż to, proszę was, za życie
na święta bez choinki, czyste kpinki.
Więc kiedy nadchodziły święta,
dzieci w domu, a w lesie hałasowaly zwierzęta:

[Gość: jw]

dzieci.best.pl/Biblioteka/Brzechwa/humoreski/opowiesc_wigilijna.htm
Bynajmniej nie dla dzieci ;-)

[to.ya]

Smutny Anioł

Znowu kolęda nad naszym stołem
Znowu nam w filmie zabraknie klatek
Niesiemy sobie słowa wesołe
Aż ze wzruszenia mięknie opłatek

Proste życzenia bez krzywych spojrzeń
Gniew gdzieś przycupnął jak szara myszka
Przy wigilijnym, świątecznym stole
Śpiew się rymuje z brzękiem kieliszka

Niosą się głosy niby po śniegu
Ktoś zafałszował refren z radości
Ktoś nagle strącił leżący z brzegu
Pusty talerzyk, ten co dla gości

Patrzę przez okno - w nieziemskiej bieli
Patrzę przez okno - w nieziemskiej bieli
Szukam, choć wiem, że odnaleźć nie mogę
Tych co odeszli, tych co zasnęli
W białej zadymce zgubiwszy drogę

Czy smutny anioł usiadł przy oknie
Światło się łamie jak zza witraża
Nie wiem, czy tylko on w świetle moknie
Czy śnieg topnieje na naszych twarzach
Czy śnieg topnieje na naszych twarzach



Słowa: Robert Kasprzycki
Muzyka: Adrian Konarski

[Gość: jw]

Przyjście Mesjasza
A. Asnyk

Lud czekający na swego Mesjasza
Nie zwróci oczu na dziecinę małą
I do biednego nie zajrzy poddasza;
Mniema, że zbawcę, którego czekało

Tyle pokoleń, ujrzy ziemia nasza
Od razu ziemską okrytego chwałą,
Jak na wojsk czele niewiernych rozprasza —
Mniema, że wszystko będzie przed nim drżało.

Że nawet głowy ugną się książęce,
Zdając mu władzę nad światem...
Więc jeśli usłyszy, że się narodził w stajence
I że mędrcowie dary mu przynieśli,
Pyta ze śmiechem: „Jak to? ten syn cieśli
Ma rządy świata ująć w swoje ręce?"

[Gość: to.ya]

wigila
J.Twardowski

Już wzdychał na myśl o Bożym Narodzeniu
o tym jak naprawdę było
zaczął się modlić do świętej rewolucji w Betlejem
od której liczymy czas
kiedy znowu zaczął merdać puszysty ogon tradycji
wprosiła się choinka
elegancko ubrana
mlaskały kluski z makiem
kura po wigilii spieszyła na rosół
potem milczenie większe niż żal
i już na gwiazdkę szalik przytulny jak kotka
żeby się nie ubierać za cienko
i nie kasłać za grubo
zdrzemnął się na dwóch fotelach
wydawało mu się że słowo ciałem się stało- i mieszkało poza nami
nawet usłyszał ze za oknem
przyszedł Pan Jezus
prosty jak kościół z jedną tylko malwą
obdarty ze śniegu i polskich kolęd
za wcześnie za późno nie w porę

[to.ya]

"Lecz świat Go nie poznał"
ks. M. Maliński

A najprawdziwsze Boże Narodzenie było w 39 roku. Kiedy nad krajem wyniszczonym
wojną:spalonym, zbombardowanym, wymorodowanym rozciągnęła się pierwsza surowa
okupacyjna zima, a ludzie tłumnie ciągnęli na Pasterkę.
A najprawdziwsze Boże Narodzenie było w obozach koncentracyjnych. Gdy ludzie
bici, upokarzani, poniewierani- w tę świętą noc śpiewali kolędy.
A najprawdziwsze Boże Narodzenie jest w domach starców i na oddziałach
szpitalnych. Wśród najbiedniejszych.

[Gość: jw]

Przy wigilijnym stole
Jan Kasprowicz

Że, jako mówi nam wszystkim
Dawne, odwieczne orędzie,
Z pierwszą na niebie gwiazdą
Bóg w naszym domu zasiędzie.
Sercem Go przyjąć gorącym,
Na scieżaj otworzyć wrota —
Oto co czynie nam każe
Miłość, największa cnota.

[Gość: jw]

Pomódlmy się w Noc Betlejemską
Ks. Jan Twardowski

Pomódlmy się w Noc Betlejemską
W noc szczęśliwego rozwiązania,
By wszystko się nam rozplatało,
Węzły, konflikty, powikłania.

Oby się wszystkie trudne sprawy
Porozkręcały jak supełki.
Własne ambicje i urazy
Zaczęły śmieszyć jak kukiełki.

I aby w nas złośliwe jędze
Pozamieniały się w owieczki
A w oczach mądre łzy stanęły
Jak na choince barwne świeczki.

By anioł podarł każdy dramat
Aż do rozdziału ostatniego,
Kładąc na serce pogmatwane
Jak na osiołka kompres śniegu.

Aby się wszystko uprościło
Było zwyczajne; proste sobie.
By szpak pstrokaty, zagrypiony
Fikał koziołki nam na grobie.

Aby wątpiący się rozpłakał
Na cud czekając w swej kolejce,
A matka Boska; cichych, ufnych
Jak ciepły chleb wzięła na ręce.

[to.ya]

Dusza nam się, jak okno, na zimę zamyka
Kazimierz Wierzyński

Dusza nam się, jak okno, na zimę zamyka
I dzień pośród godzin obraca samotny,
Jak pośród pól ostatnie serce słonecznika
Pod osowiałą nudą beznadziei słotnej.

Skrzypią obdarte drzewa, dudnią, dudnią rynny,
A w nas co dzień ukradkiem jakiś sen skrzydlaty
Wypatruje na dworze bieli dobroczynnej
Co nam serca, jak szyby, pomaluje w kwiaty.

[Gość: jw]

Świeciła gwiazdka
na niebie,
srebrna i staroświecka,
święciła wigilijnie,
każdy zna ją od dziecka.
Zwisały z niej z wysoka
długie, błyszczące promienie,
a każdy promień to było
jedno świąteczne życzenie.

Leopold Staff
/nie znam tytułu/

[to.ya]

Gość portalu: jw napisał(a):


> /nie znam tytułu/

Nie szkodzi!!!

[Gość: jw]

to.ya napisała:
> Nie szkodzi!!!

Uff, uff, ulżyło mi ;-)

[to.ya]

Gość portalu: jw napisał(a):


> Uff, uff, ulżyło mi ;-)

:))))

[Gość: jw]

Tadam!!! Znalazłam całość :-D

Gwiazda
Leopold Staff

Świeciła gwiazda na niebie,
Srebrna i staroświecka,
Świeciła wigilijnie,
Każdy zna ją od dziecka.

Zwisały z niej z wysoka
Długie, błyszczące promienie,
A każdy promień to było
Jedno świąteczne życzenie.

I przyszli - nie magowie,
Już trochę postarzali -
Lecz wiejscy kolędnicy,
Zwyczajni chłopcy mali.

Chwycili za promienie,
Jak w dzwonnicy za sznury,
Ażeby śliczna gwiazda
Nie uciekła do góry.

Chwycili w garść promienie,
Trzymają z całej siły.
I teraz w tym rzecz cała,
By się życzenia spełniły.

[to.ya]

Gość portalu: jw napisał(a):

> Tadam!!! Znalazłam całość :-D

Wierzyłam, że znajdziesz!!!! :DD

[Gość: jw]

Z czego składa się świat
Agnieszka Osiecka

...Dalej świat się składa
ze świętych osób,
ze świętych losów i dróg,
a na koniuszku tych dróg, gdzie słychać granie,
na zwykłym sianie leży malutki Bóg.

Śpij syneczku,
dam ci nieba, dam ci chleba po troszeczku.
Zanim księżyc się obróci,
zanim w gaju ptak zanuci,
ty spokojnie możesz spać,
aniołkowie będą grać.

Śpij syneczku,
dam ci nieba, dam ci chleba po troszeczku.
Nim wybije Twa godzina,
nim się spełni ludzka wina
ty spokojnie możesz spać,
aniołkowie będą grać.

Dalej świat się składa
z wesołych śmiechów
i z gorzkich grzechów i win,
a na odwrocie tych win, gdzie świeci gwiazda
na końcu miasta leży On - Boży syn.

Dalej świat się składa
z przeróżnych ptaszków,
z cudacznych łaszków i mód.
a kiedy zajrzeć pod spód
w rysunku ptaka,
w pochodzie raka
świeci Największy Cud.

Z tomiku "Za chwilę"

[to.ya]

PSALM O WSZECHŚWIECIE
Tadeusz Nowak

Siano opłatek od opłatka bielsza
trzódka jagnięca zbija się w kolędzie
Koń ojcu w stajni zwierza się człowieczo
i orłem złotym jest kogut na grzędzie

Obok każdego z nas siedzi w koronie
los nasz do berła podobny cudownie
Nawet spod powiek widać to wyraźnie
gdy w piecu kijem poruszy się głownię

A jeśli któreś z nas wyjdzie pod wszechświat
który się iskrzy jak mak w polu wszystek
nawet nie zblednie chociaż na jabłonce
osiwiał z trwogi przedostatni listek

I wróci stamtąd otrzepując w sieni
buty ze śniegu pozszywane dratwą
i krzyknie w progu: jeśli ma się berło
to we wszechświecie nawet dziecku łatwo

[to.ya]

Dej Pón Bóg wieczór

Dej Pón Bóg wieczór dzyń wiesioły
Bo najpjyrw panu gospodarzowi
A potym także gospodyni i czeladzi przejegomiłej
Raczcie nas radzi posłuchaci
Cóż wóm bedymy kolyndowaci
Ło narydzyniu dzieciątka małego
Szczyńścio i zdrowio roku nowego

[to.ya]

Hojka

Hojka hojka zielyni się trowka
Siedzom sobie pastuszkowie jedzom kaszym z gorka
Przyszeł ku nim janioł i tak im powiedzioł
Że się Jezusek narodził coby każdy wiedzioł
Łoni się go zlynkli na kolana klynkli
Wsiecki łyżki i ważyszki wypadły im z rynki
Wypadły im z rynki jak się dowiedzieli
I z darami do Betlejym wsiecy pobierzeli

[to.ya]

Maleńka miłość

Do naszych serc do wszystkich serc uśpionych
Dziś zabrzmial dzwon ,juz człowiek obudzony.
Bo nadszedł czas i dziecię się zrodziło.
A razem z Nim, maleńka przyszła miłość.

Maleńka miłośc w żłobie śpi,
Maleńka Miłość przy Matce Świętej.
Dziś cala ziemia i niebo lśni
dla tej Miłości maleńkiej.

Porzućmy zło przestańmy złem się bawić.
I czystą łzą spróbujmy serce zbawić.
Już nadszedł czas już dziecię się zrodzło.
A razem z Nim, maleńka przyszła miłość.

Maleńka Miłość w żłobie śpi,
Maleńką miłość chrońmy z lękiem
Dziś ziemia drży i niebo drży
dla tej Miłosci maleńkiej.

[Gość: jw]

GWIAZDA
Rafał Wojaczek

Gwiazdo wysoka w wieczystym niebie
Czemu przez nasze wnętrzności ciekniesz

Która nad naszym domostwem stoisz
Czemuś tym jabłkiem parzącym w dłoni

Która zachodzisz i która wstajesz
Kołem ogromnym przez oczy słabe

Czemuś powietrzem naszym płonącym
Naszego chleba miąższem gorącym
1969

[to.ya]

Oj, maluśki, maluśki

Oj, maluśki, maluśki, maluśki, jako rękawicka,
Alboli też jakoby, jakoby kawałecek smycka.
Cy nie lepiej Tobie by, Tobie by siedzieć było w niebie,
Wsak Twój Tatuś kochany, kochany nie wyganiał Ciebie.

Tam wciornaska wygoda, wygoda, a tu bieda wsędzie,
Ta Ci teraz dokuca, dokuca, ta i potem będzie.

Tam Ty miałeś pościółkę, pościółkę i miętkie piernatki,
Tu na to Twej nie stanie, nie stanie ubożuchnej Matki.

Tam kukiółki jadałeś, jadałeś z carnuską i miodem,
Tu się tylko zasilać, zasilać musis samym głodem.

Tam pijałes cec jakie, cec jakie słodkie malmazyje,
Tu sie Twoja gębusia, gebusia łez górskich napije.

Tam Ci zawsze służyły, służyly prześlicne janioły,
A tu leśys sam jeden, sam jeden jako palec goły.

Hej, co się więc takiego, takiego Tobie, Panie, stało,
Żec się na ten kiepski świat, kiepski świat przychodzić zachciało.

[to.ya]

JOSEPH VON EICHENDORFF

Boże Narodzenie

Pusty rynek. Nad dachami
Gwiazda. Świeci każdy dom.
W zamyśleniu, uliczkami,
Idę, tuląc świętość świąt.

Wielobarwne w oknach błyski
I zabawek kusi czar.
Radość dzieci, śpiew kołyski,
Trwa kruchego szczęścia dar.

Więc opuszczam mury miasta,
Idę polom białym rad.
Zachwyt w drżeniu świętym wzrasta:
Jak jest wielki cichy świat!

Gwiazdy niby łyżwy krzeszą
Śnieżne iskry, cudów blask.
Kolęd dźwięki niech cię wskrzeszą —
Czasie pełen Bożych łask!

Tłumaczył ks. Jerzy Szymik

**
inne: www.opoka.org.pl/biblioteka/B/BP/boze_narodzenie.html

[jacqueline]

Bądź dobry tak jak chleb
(muz. i sł. M. Breguła)

Pamiętam tamtą noc ten śnieg i wiatr
Gdy nagle ktoś zapukał miał z pięć lat

Hej panie daj pan jakiś grosz
Bo nie ma z czego żyć
Śpiewają ludzie "Cichą noc"
A mama poszła pić
Pan nie wie jak to jest
Odwrócił się i znikł

Za oknem pada śnieg jest mróz hula wiatr
A w domu cicho ciepło inny świat
Hej Panie pobłogosław tym
Co błądzą w taką noc
Ty przecież wiesz że nie są źli
Po prostu źle im szło
Tak mało przecież chcą coś zjeść i ciepły kąt

I myślę w wigilijną noc
Dlaczego jest mi wstyd
Zaprosić tych co sami są
Uśmiechem otrzeć łzy
Sam nie wiem jak to jest
Odwracam się tak mi wstyd

"Bądź dobry tak jak chleb"
Słuszałem gdzieś i co i nic

Moja ulubiona piosenka zespołu Universe
www.universe.pl/teksty.html

[to.ya]

Zobacz Anno
(A. Ziemianin)

Zobacz Anno śnieg mamy przed oknem grudniowy
Aniołowie przeszli w skupieniu lecz nie po nich ślady
To organista płatki nosi w butach filcowych
To organista płatki nosi w butach filcowych


Właśnie spadł nam z nieba w niebieskim waciaku
Życzy nam szczęścia kieliszek wódki wychyla na zdrowie
Lecz kiedyś przyjdzie smutniejszy niż zwykle a wtedy ci powiem
Zobacz Anno śnieg mamy we włosach który nie topnieje
Zobacz Anno śnieg mamy we włosach który nie topnieje.

[Gość: jw]

Pastorałka dla córki
Muzyka i słowa: Andrzej Sikorowski


Pobielał świat córko czy wiesz
za oknem spadł w Twoim życiu pierwszy śnieg
patrz wróble dwa na zimnie drżą
dziś pierwszy raz życzę Ci Wesołych Świąt
Przybył nam córko talerz na stół
z szopki się gapi wół jak to wół
Garnek na piecu kolędę gra
do barszczu wpada twa pierwsza łza
Już pod choinką prezentów sto
kto je tu przyniósł no zgadnij kto
kto z Tobą siądzie do wielkiej gry
ktoś komu bardzo zależy by
By dobra noc co wszystko wie
otarła Twą pierwszą i ostatnią łzę.

[to.ya]

mędrcy
ks. Jan Twardowski

Odnajdziemygo- szeptali
pod niebem spadającym jak głębinowe żelazo
żadna gwiazda nie jest pewna przed świtem
Złoto które wieziemy w bagażniku nie krzyczy jak paw
mirra uklękła kadzidło protestuje że nie jest motylem
wszystkie karmiące liście nie stały się kolcami
Nie chwiejmy się już jak furtka na jednym zawiasie
byle tylko nie uczynić z niego grzecznej prawdy
tak ściśle udowodnionej że niepewnej
tak pocieszającej że tylko ludzkiej

[Gość: jw]

kiosk.onet.pl/art.html?DB=162&ITEM=1016904
Pastorałka bezwizowa
Muzyka i słowa: Andrzej Sikorowski

Nowi władcy już wybrani
stara ziemia pod stopami
każdy pyta co się dzieje
ale święta znów za pasem
więc odłożyć czas pałasze
jak co roku rusza polska
do Betlejem
Stach ma firmę przewozową
wiezie panu żywność zdrową
wprost z Berlina
i frykasy różnorakie
niech zajada je ze smakiem
cud dziecina
z Istambułu jadą ciuchy
i puchowe dwie poduchy
niebieskie
oraz dresy bawełniane
żeby ciepło miał nad ranem
w kolebce
z niezależnej oficyny
niosą książek trzy tuziny
w wielkim worze
hej poczyta wnet rodzina
i Forsytha i McLeana
o wieczorze
w Singapurze jest przecena
więc kupili pół walkmana
z przerzutką
będzie tulić go matczysko
przy kolędach w stylu disco
cichutko
nagle spyta święty Józef
przy aniołów jasnym wtórze
skądśta chłopy
oni z gębą roześmianą
chociaż z butów sterczy siano
my są panie z Europy z Europy

[Gość: jw]

Życzenia z 1941r. ze świątecznej audycji nadanej ze Stanów Zjednoczonych dla
Polski i Polaków w świecie. Życzenia narodowi polskiemu składali: Lechoń,
Tuwim, Wierzyński..

GWIAZDA BETLEJEMSKA
Julian Tuwim

Gwiazdo Betlejemska, gwiazdo wcielonego słowa! Słowa o najsłodszym brzmieniu:
Miłość.

Gwiazdo, do której tyle lat podnosiłem z polskiej ziemi przyprószone oczy,
prosząc tym spojrzeniem i bezsłownym szeptem o to, co się nawet w wierszu
powiedzieć nie dało: takie było swoje, tajne i tylko miłowania godne!

Gwiazdo, co dwa tysiące lat temu zajaśniałaś nad ziemią przodków moich, którzy
dali ludzkości proroków i psalmistów, a potem dziadom moim, rodzicom i mnie
samemu świeciłaś nad ziemią polską, nad jedyną i ukochaną moją ojczyzną!

Gwiazdo kierownicza! gwiazdo przystani! gwiazdo nieśmiertelnej mocy! Mylił się
Kopernik: nie dokoła słońca toczy się ziemia, ale dookoła ciebie.

Gwiazdo smutniejsza niż inne, bo żadnej innej nie zdradzili tak haniebnie
synowie naszej planety.

Gwiazdo nad Łodzią, Warszawą, Krakowem! Gwiazdo nad każdym naszym miastem i
wsią! Ile oczu rozmodlonych na tobie, gwiazdo polska! Tak, polska. I nieraz
się dziwiłem, że nie ma cię na żadnym sztandarze. A wieczór wigilijny był mi
najuroczystszym w roku świętem narodowym.

Gwiazdo najmilsza! "Dziś piękność twą w całej ozdobie widzę i opisuje, bo
tęsknię po Tobie!"

Gwiazdo miłości, wiary i nadziei! Będę cię w Wilię wypatrywał na amerykańskim
niebie - i ufam, że cię znajdę. I spotkają się wtedy moje oczy z oczyma braci
moich i przyjaciół z umęczonych miast i wsi polskich - oraz braci i przyjaciół
moich zza murów z żydowskiego getta. Bo ty jesteś także ich gwiazdą, gwiazdo
Betlejem!

A tym tajnym zgromadzeniu błagalnych spojrzeń tak oto będziemy się modlić:

Gwiazdo przewodnia, spraw abyśmy cię już rychło oglądali! A teraz, gwiazdo
miłości, stań się groźną, złowieszczą kometą Nowego Heroda, błyśnij mu w
przerażone oczy straszliwym wyrokiem, miotłą stań się ognistą i zmieć z
oblicza ziemi kata naszego kraju i jego krwawych pachołków. Tak na dopomóż
Bóg, tak nam dopomóż Ojczyzno - i obojga ich męka niewinna...

[Gość: jw]

Pastorałka
Tytus Czyżewski

Ho la o la
pastyrze łode pola
du dy u dy
pastyrze łode budy
idźcie do stayenki
do świentéy Panienki
i Grzegórz karbowy
pisarz prowentowy
hu hu u hu
bieżajcie co duchu
ekonom kulawy
wstańcie wszyscy z ławy
i ty Józek spyrka
złaźże z tego wyrka
od miodu i strawy
ty Franek kaprawy
idźcie do stayenki
do świentéy Panienki

[Gość: jw]

Przed zapaleniem choinki
K.I.Gałczyński (fragmenty)

I
Wstęp
Już się dzień jak tragarz pochyla.
Trzeba wyjść na miasto. Wigilia.
Trzeba się trochę powłóczyć
zamglonymi ulicami Krakowa.
A Kraków jest dama fędesjeklowa
w biżuterii świateł sztucznych.
(...)
VII
Powrót
A podobno jest gdzieś ulica
(lecz jak tam dojść? którędy?)
ulica zdradzonego dzieciństwa,
ulica Wielkiej Kolędy.
Na ulicy tej taki znajomy,
w kurzu z węgla, nie w rajskim ogrodzie,
stoi dom jak inne domy,
dom, w którymżeś się urodził.
Ten sam stróż stoi przy bramie.
Przed bramą ten sam kamień.
Pyta stróż: "Gdzieś pan był tyle lat?"
"Wędrowałem przez głupi świat."
Więc na górę szybko po schodach.
Wchodzisz. Matka wciąż taka młoda.
Przy niej ojciec z czarnymi wąsami.
I dziadkowie. Wszyscy ci sami.
I brat, co miał okarynę.
Potem umarł na szkarlatynę.
Właśnie ojciec kiwa na matkę,
że już wzeszła Gwiazdka na niebie,
że czas się dzielić opłatkiem,
więc wszyscy podchodzą do siebie
i serca drżą uroczyście,
jak na drzewie przy liściach liście.
Jest cicho. Choinka płonie.
Na szczycie cherubin fruwa.
Na oknach pelargonie
blask swieczek złotem zasnuwa,
a z kąta, z ust brata płynnie
kolęda na okarynie:
LULAJŻE, JEZUNIU
MOJA PEREŁKO,
LULAJŻE, JEZUNIU,
ME PIEŚCIDEŁKO.

[to.ya]

dawna wigilia
ks. Jan Twardowski

Przyszła mi na wigilę zziębnięta głuchociemna
z gwiazdą jak z jasną twarzą- wigilia przedwojenna
z domem co został jeszcze na cienkiej fotografii
z sercem co nigdy umrzeć porządnie nie potrafi
z niemądrym bardzo piórem skrobiącym w kałamarzu
z przedpotopowym świętm z Piłsudskim w kalendarzu
z mamusią co od nieszczęść zasłonić chciała łzami
podając barszcz czerwony co śmieszył nas uszkami
z lampą z czajnikiem starym wydartym chyba niebu
z całą rodziną jeszcze to znaczy sprzed pogrzebów
Nad stołem mym samotnym zwiesiła czułą głowę
nad wszystkie figi z makiem- dziś już posoborowe

Przyszła usiadła sobie. Jak żołnierz pomilczała
Jezusa z klasy pierwszej z opłatkiem mi podała

[to.ya]

JANUSZ A. KOBIERSKI

Obraz wigilijny

Malował mroczną betlejemską grotę
o nocnej porze

oczekiwanie przyrody
i melodię z góry

Maryję z Józefem w niebiańskiej poświacie
schylonych nad Dzieciątkiem

osiołka i wołu w oparach oddechu

Drżącą od wzruszenia dłonią
złocił nieba gwiazdę

co chwilę najważniejszą
światu oznajmiała
(Ze zbiorku „W ziemi Jezusa”)

[to.ya]

Jan Paweł II
WITAJ, JEZU, SYNU MARYI
Wrocław, 1.06.1997. Rozważanie przed modlitwą «Anioł Pański»



1. «Bądźże pozdrowiona,
Hostio żywa,
w której Jezus Chrystus
Bóstwo ukrywa».
Na zakończenie tej uroczystej celebry eucharystycznej myślą zwracamy się ku
Maryi, odmawiając «Anioł Pański». Wszyscy znamy tę modlitwę. Wiemy, że
przypomina nam ona scenę zwiastowania. «Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi i
poczęła z Ducha Świętego». Chwila zwiastowania jest równocześnie momentem
dziewiczego poczęcia Syna Bożego. Tak więc ta maryjna modlitwa, którą odmawiamy
trzykrotnie w ciągu dnia, przypomina nam wielką tajemnicę wcielenia. «Bądź
pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami
(...) i błogosławiony jest owoc Twojego łona» (Łk 1, 28. 42).

W dzisiejszą niedzielę, na końcu Statio Orbis, która zamyka Kongres
Eucharystyczny we Wrocławiu, uświadamiamy sobie szczególny związek pomiędzy
tajemnicą wcielenia a Eucharystią. «Słowo stało się ciałem i mieszkało między
nami» — powtarzamy w modlitwie «Anioł Pański». To właśnie ciało staje się
Eucharystią, kiedy kapłan wypowiada nad chlebem i winem słowa, które
wypowiedział Chrystus w wieczerniku: «to jest Ciało moje, które za was będzie
wydane». Ciało i Krew. «To jest Krew moja Nowego i Wiecznego Przymierza, która
za was i za wielu będzie wylana. To czyńcie na moją pamiątkę!» (por. 1 Kor 11,
24-25). Ten przedziwny związek pomiędzy tajemnicą wcielonego Słowa i
Eucharystią wyraża tak pięknie nasza pieśń eucharystyczna:

«Bądźże pozdrowiona,
Hostio żywa,
w której Jezus Chrystus
Bóstwo ukrywa.
Witaj, Jezu, Synu Maryi,
Tyś jest Bóg prawdziwy
w świętej Hostii».
2. Tak więc modlitwa «Anioł Pański» odsłania nam swoją głębię eucharystyczną.
Chrystus w ofierze ołtarza pod postacią chleba i wina daje nam za pokarm Ciało
i Krew, które za sprawą Ducha Świętego dała Mu Jego Matka, Maryja. Bóg Ojciec,
wybierając Maryję na Matkę swojego Jednorodzonego Syna, związał Ją w sposób
szczególny z Eucharystią.

Ucz nas, Maryjo, coraz pełniejszego zrozumienia tej wielkiej tajemnicy wiary,
byśmy zawsze z radością i wdzięcznością przyjmowali zaproszenie Twego
Syna: «bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. Bierzcie i pijcie, to jest Krew
moja».

«Bądźże pozdrowiony,
anielski Chlebie,
w tym tu sakramencie
wielbimy Ciebie.
Witaj, Jezu, Synu Maryi,
Tyś jest Bóg prawdziwy
w świętej Hostii».
3. Niech tajemnica Eucharystii ogarnie całe wasze życie. Niech z Eucharystii
czerpie moc wasza miłość Boga i braci, niech rozpala się wasza wiara i umacnia
nadzieja.

Wielbiąc obecność Chrystusa w Eucharystii, dziękujemy również Bogu za dar
kapłaństwa. Kapłaństwo i Eucharystia są ze sobą nierozdzielnie związane. Kapłan
jest sługą Eucharystii. To on we wspólnocie Kościoła w sposób szczególny
wypełnia Chrystusowe wezwanie: «Czyńcie to na moją pamiątkę». Włączony w
Chrystusa-Kapłana przez sakrament święceń, Jego mocą sprawuje Eucharystyczną
Ofiarę. Nie ma kapłaństwa bez Eucharystii. Nie ma Eucharystycznej Ofiary bez
kapłaństwa. Niech modlitwa «Anioł Pański», którą za chwilę odmówimy, stanie się
także dziękczynieniem za dar kapłaństwa i wielkim wołaniem o nowe powołania.
Oby jak najwięcej młodych ludzi usłyszało wezwanie «Pana żniwa» i za Maryją
odpowiedziało wielkodusznie Bogu fiat. Prośmy Dziewicę Maryję, by wyjednała
Kościołowi u swego Syna licznych i gorliwych szafarzy Eucharystii.

Po wysłuchaniu kantaty «Idzie Pasterz», wykonanej na zakończenie liturgii,
Ojciec Święty powiedział:

Bóg zapłać za to dopowiedzenie do celebry eucharystycznej, za kantatę. Poza tym
muszę wam powiedzieć, że z tą pogodą było dobrze. Było tak jak trzeba, bo nie
było ulewnego deszczu. Czasem próbował, ale się wycofywał, widział, że z nami
nie wygra. A prócz tego ja przyjeżdżam tu z Rzymu, gdzie bywają czasem
straszliwe upały. Na przykład w ostatnią środę podczas audiencji generalnej
ledwośmy wytrzymali na placu św. Piotra, taki był upał. Więc znowu z upałami
nie przesadzać. Pogoda w sam raz, tak jak trzeba, na miarę Wrocławia, na miarę
naszej Ojczyzny. Dobra pogoda! Bóg zapłać!


Copyright © by L'Osservatore Romano (7/97) and Polish Bishops Conference

[Gość: jw]

Dziękuję Ewuś za wspólne poetyckie przygotowanie do Bożego Narodzenia ;-)

A wszystkim forumowiczom życzę spokojnych Świąt, z radiem oczywiście :-)

[Gość: jw]

Nadchodzą kolejne Święta :) Zaczniemy klasykiem ;)

(...)
– Wesołych świąt, wuju! Niech cię Bóg ma w swej opiece! – odezwał się
sympatyczny głos.
Był to siostrzeniec Scrooge ’a, który wszedł tak nagle, że Scrooge zauważył
jego obecność dopiero wtedy, kiedy ten do niego przemówił.
– Cóż znowu za głupstwa?! – mruknął Scrooge.
Siostrzeniec Scrooge ’a rozgrzał się szybkim chodem i cały był rozpromieniony;
piękna twarz jaśniała, oczy błyszczały.
– Święta nazywasz głupstwem, wuju? – zawołał – Jestem pewny, że nie myślisz tak!
– Przeciwnie,tak właśnie myślę – odrzekł Scrooge.–I mam rację. Wesołych świąt!
Jaki ty masz powód, żeby być wesołym? Ty, biedaku?
– Doskonale! – roześmiał się siostrzeniec. – A jaki ty masz powód, żeby być
ponurym, wuju? Ty, bogacz?
(...)
Charles Dickens

[to.ya]

Orędzie Groty Betlejemskiej

Narodziłem się nagi Mówi Bóg, abyś ty potrafił wyrzekać się
samego siebie.
Narodziłem się ubogi, abyś ty mógł uznać Mnie za jedyne
bogactwo.
Narodziłem się w stajni, abyś ty nauczył się uświęcać każde
miejsce.
Narodziłem się bezsilny, abyś ty nigdy Mnie się nie
lękał.
Narodziłem się z miłości.
Narodziłem się w nocy, abyś ty uwierzył iż mogę rozjaśnić każdą
rzeczywistość spowitą ciemnością.
Narodziłem się w ludzkiej postaci mówi Bóg, abyś ty nigdy nie
wstydził się być sobą.
Narodziłem się jako człowiek, abyś ty mógł stać się synem
Bożym;.
Narodziłem się prześladowany od początku, abyś ty nauczył się
przyjmować wszelkie trudności.
Narodziłem się w prostocie, abyś ty nie był wewnętrznie
zagmatwany.
Narodziłem się w twoim ludzkim życiu, mówi Bóg aby wszystkich
ludzi zaprowadzić do domu Ojca.

Lambert Noben

[to.ya]

Wigilijną tradycją spotykaną jedynie w Polsce jest dzielenie się opłatkiem
przed rozpoczęciem uroczystej wieczerzy. Zwyczaj łamania się opłatkiem, czyli
białym, bardzo cienkim, niekwaszonym (inaczej: przaśnym) chlebem, symbolizuje
gotowość do dzielenia się chlebem z innymi, do wybaczenia wszelkich urazów, do
pojednania.

Dzieląc się opłatkiem, składamy sobie serdeczne życzenia.

Opłatki znane były Kościołowi od wielu wieków. Błogosławiono je podczas
nabożeństw i zanoszono tym, którzy nie mogli przybyć na wspólną modlitwę. Taki
błogosławiony chleb nazywany był eulogią. Ale zwyczaj zanoszenia eulogii do
domów, znany na Wschodzie i na Zachodzie, zanikł w IX wieku.

Opłatki, wypiekane w kościelnych piekarniach, rozprowadzały w XVI-wiecznej
Polsce przekupki. Smarowane miodem, uchodziły za wielki przysmak dzieci.
Podawano je także jako zakąskę do wina.

Natomiast polska tradycja dzielenia się opłatkiem w dniu Wigilii pochodzi z XV
stulecia, kiedy to prawo ich wypiekania otrzymały wszystkie parafie. Tradycja
ta upowszechniła się jednak później - w XVIII w. znana była szlachcie, w XIX -
wszystkim stanom. Jedynie w części Pomorza, Warmii i Mazur tradycji tej nie
znano jeszcze na początku XX w., ale później i tam została ona przyjęta.

Nazwa "opłatek" pochodzi z łacińskiego "oblatum", czyli dar ofiarny.

[to.ya]

Zwyczaj ustawiania w domach i przystrajania choinek w okresie Bożego Narodzenia
pochodzi z Niemiec. Drzewko bożonarodzeniowe pojawiło się w XVI w.,
najprawdopodobniej w Alzacji.
Tam właśnie zaczęto wstawiać choinki do domów i ubierać je jabłkami oraz
papierowymi ozdobami. Zwolennikiem tego zwyczaju był sam Marcin Luter.

Sztych Łukasza Cranacha Starszego z 1509 r. jest najstarszym zachowanym dowodem
tej tradycji - przedstawia m.in. przystrojoną gwiazdami i świecami choinkę.

W 1837 r. zwyczaj dekorowania drzewek bożonarodzeniowych wprowadziła we Francji
księżniczka Helena Meklemburska. Wkrótce choinki rozpowszechniły się w całej
Europie i Ameryce Północnej, a to za sprawą brytyjskiej królowej Wiktorii,
która w 1840 poślubiła niemieckiego księcia Alberta Sachsen-Coburg-Gotha,
przyczyniając się w ten sposób do wielkiej popularności rzeczy i zwyczajów
niemieckich. Pierwszą choinkę w Białym Domu udekorowano w 1856, za prezydentury
Franklina Pierce'a.

Do Polski choinka dotarła na przełomie XVIII i XIX w. W XX w. pojawiła się
nawet w krajach niechrześcijańskich, takich jak Japonia.

Zwyczaj zdobienia domów w czasie przesilenia zimowego wiecznie zielonymi
roślinami jest jednak dużo, dużo starszy - jemioły używali w takich celach
poganie, ostrokrzewu i bluszczu - mieszkańcy Cesarstwa Rzymskiego. W wielu
kulturach i religiach zimozielone rośliny, przede wszystkim iglaste, uchodzą za
symbol życia, płodności, odradzania się.

Zatem w wersji chrześcijańskiej żywe gałęzie jedliny miały wyobrażać Chrystusa -
źródło wszelkiego życia. Prastara tradycja nadawała symboliczne znaczenia
również ozdobom drzewek bożonarodzeniowych. Zawieszane na choinkach jabłka
przypominały kuszenie Ewy i Adam w raju oraz odkupienie grzechu pierworodnego
przez Jezusa; papierowe łańcuchy - to okowy zniewolenia przez grzech, a w
patriotycznym ujęciu: okowy niewoli politycznej; świeczki - Chrystusa
jako "światło na oświecenie pogan".

[to.ya]

Pierwszą kartkę z życzeniami z okazji świąt Bożego Narodzenia wysłał w 1842 r.
szesnastoletni londyński artysta, William Maw Egley, ale jego pomysł nie został
doceniony przez adresata. W następnym roku pojawiły się w Wielkiej Brytanii
kartki zrobione na prywatne zamówienie sir Henry'ego Cole'a, pierwszego
dyrektora Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie.

Rysownikiem był John Calcott Horsley, a nakład (bo kartkę tę wkrótce
wydrukowano) wyniósł 1000 sztuk. Choć dzięki wynalezieniu kolei żelaznych
koszty przesyłek pocztowych coraz bardziej spadały, to cena produkowanych
ręcznie kartek nie sprzyjała popularyzacji nowego zwyczaju.
W 1875 r. kartki świąteczne pojawiły się w Ameryce, za sprawą urodzonego we
Wrocławiu Louisa Pranga. W jego drukarni już wcześniej powstawały kartki z
motywami kwiatowymi. Zasługą Pranga było nie tylko wprowadzenie wzorów typowo
bożonarodzeniowych, ale także organizowanie konkursów (z wysokimi nagrodami
pieniężnymi) na najpiękniejsze kartki świąteczne. Zapewne dzięki nim po kilku
latach wybór był już spory: od najstarszych, typowo religijnych scen Narodzenia
Dzieciątka po drzewka świąteczne, kompozycje z ozdób choinkowych oraz wizerunki
św. Mikołaja.

Zwyczaj wysyłania życzeń świątecznych na specjalnych kartonikach stał się
popularny na całym świecie dopiero w latach 20. XX wieku. W Polsce kartki
świąteczne pojawiły się pod koniec XIX w., najwcześniej na terenie Galicji.

Obecnie kartki świąteczne znane są we wszystkich krajach, a ich coroczna
produkcja liczona jest w miliardach sztuk. Prócz tradycyjnych motywów znaleźć
można na nich obrazki zimowe, romantyczne sceny stylizowane na minione czasy, a
nawet żartobliwe rysunki ze śmiesznymi podpisami.

[Gość: jw]

Kolęda
Nasza mama kocha muzykę
i my także muzykę kochamy,
więc na gwiazdkę myśmy kupili
płytę dla naszej mamy.

Potem była wigilia, choinka,
pierwsza gwiazdka błysnęła z nieba,
myśmy wszyscy siedzieli przy stole
i ta płyta zaczęła śpiewać.

Złotą świeczką mrugnęło drzewko,
zatańczyły na ścianie cienie,
Dobry wieczór... szepnęła mama
dobry wieczór, panie Chopinie.

Płyta grała scherzo z kolędą,
rozśpiewały się pięknie klawisze
i tak było, jakby naprawdę
Chopin do nas, do domu, przyszedł.
Wanda Chotomska

[to.ya]

KRZYSZTOF BŁAŻYCA

Apokryf o Świętej Rodzinie

Do małej chatki drewnianej na pograniczu lasu
I jeziora słodkiego zdobnego nenufarami
Przychodziła Ona poranka każdego ze świeżym
Mlekiem w garnuszku i bochenkami białego chleba

On budził się wcześnie również, zmawiał pacierz srogi
Pole zasiewał samotnie błogosławiąc Boga
Przy wieczorze zaś żegnał żyzną wierną mu ziemię
I w zaciszu domostwa ciosał ławy, stoły i urabiał koła

Ona synaczka puszczała by hasał po łąkach
Zapoznawał się z ptactwem, dzikim zwierzem, biedronką
A gdy podrosło Chłopięcie do chatki pustelnika
Oddalało się często, tam chłonąc mądrość życia

Ona była piękna przez moc swej miłości
On wytrwałością dobiegał pokornej świętości
Ono im tajemnicą było i czasu wypełnieniem
Bo prawdziwie — było Wypełnieniem Czasu

[to.ya]

CZESŁAW MIROSŁAW SZCZEPANIAK

***
Kolędo
Z otwartą buzią pasterzy
Co stanęli jak dzieci
Otulona skrzydłami Aniołów

Ukradkiem wycieramy oczy
Żeby nie rozetrzeć do reszty
Rąbek łzy szczęścia

Kolędo
Milcząca jak tajemnica
Cicha najcichsza
Obsypana Betlejemską światłością

[to.ya]

Wieczór wigilijny

To właśnie tego wieczoru,
gdy mróz lśni, jak gwiazda na dworze,
przy stołach są miejsca dla obcych,
bo nikt być samotny nie może.

To właśnie tego wieczoru,
gdy wiatr zimny śniegiem dmucha,
w serca złamane i smutne
po cichu wstępuje otucha.

To właśnie tego wieczoru
zło ze wstydu umiera,
widząc, jak silna i piękna
jest Miłość, gdy pięści rozwiera.

To właśnie tego wieczoru,
od bardzo wielu wieków,
pod dachem tkliwej kolędy
Bóg rodzi się w człowieku.

Emilia Waśniowska

[to.ya]

Pierwszy śnieg

Świat jest dzisiaj biały i puchaty
jak zabawka przez Boga z pudełka wyjęta,
taka śliczna zabawka ze sreberka i waty
przez nikogo jeszcze nie dotknięta.

Słońce tyle ma ostrych igiełek,
że wygląda jak złota, świecąca choinka.
Dobry Pan Bóg na słońcu srebrny świat zawiesza
na podarek dla swojego Synka.

Ewa Szelburg-Zarembina

Kantyczka

[to.ya]

Tytus Czyżewski
KANTYCZKA
(MISTERIUM)



Cisza z nieba pełna świateł,
płynie na ziemie w doliny
pokryte śniegiem i szronem.
A w dolinach, pod górami,
pod wierchami, nad otoczą,
lasy jedliny się mroczą.
A tam szałas pełen blasków,
pełen wonnego siana.
A w szałasie tym jest Matka,
co Dziecię do piersi tuli...
A szałas pełen jest ptaków,
pełen aniołów skrzydlatych.
Rozszumiały się wszystkie potoki w górach,
zahuczały wszystkie lasy na skrajach,
rozsnuły się pajęczyny po chmurach...
Wszystkie ptaki zaśpiewały po gajach,
zagwizdały kwiczoły w jałowcach
i zakwiliły orły w manowcach...
I przyszli do szałasu ludzie ubodzy,
w podartych cuchach, łatanych portkach
od strony Spisza, od strony Uj-hela...
I przyszła banda, wędrowna kapela,
co po weselach po Węgrzech się włóczy,
i flet, co gwizda, basetla, co mruczy.
Przyszli potem strudzeni gazdowie,
parobcy, najmici i hajdukowie...
Ludzie od młyna, od traczy,
z lasów gromada rębaczy
i faramuśni drużbowie z wesela,
i piękne druhny: Róża i Aniela.
Przyszli też wartcy zbójowie,
Janosikowi druhowie,
od Łomnicy, Orawy, Miklasa,
co to z młodu uciekli do lasa.
I przyszedł stary muzyka, Sabała ,
co jest skrzypek pierwszy na świecie bez mała.
Z dalekich krain Trzej przyszli Królowie,
z których jeden Kasperem się zowie,
Melchior, Baltazy, dwaj inni panowie...
Przynieśli mirrę, perły, złotogłowie.
Gdy wszyscy pod szopą stanęli,
ubogie i króle razem klęknęli.
Gdy Dziecię zoczyli tam śpiące,
a przy żłobie bydlęta klęczące,
a na dachu gołębie gruchały,
nad szopą się gwiazdy schylały...
Wtedy miłość, co w sercach się kryje
jak droga perła na dnie wód głębokich,
gdy ją praca rybaka odkryje,
ogarnęła ziemię i przestworza,
lądy, planety i morza.



Tytus Czyżewski

Z przymrużeniem oka... :)))))))))))

[to.ya]

Christmas


When snow pada na trotuar
And the children happy are,
When ślizgawka on the street,
And we all a grzaniec need,
Then you know, to wydarzenie:
It is coming Boże Narodzenie.

All parkingi są zajęte,
People jeżdżą jak najęte,
Tesco, Auchan, Hypernova,
Gorączka nearly zawałowa
Shopping choinkowe things
And the Christmasrings.

Merry Christmas, merry Christmas,
Hear the music, enjoy ten czas,
Wesołych świąt, wesołych świąt,
Merry Christmas, pozdrawiam Was...

Mother in the kitchen bakes
Sernik, piernik i z polewą keks
Daddy zaś w living pokoju
Choinkę wielką ustroił
He is hanging big balls szklane,
Wherever he only z drabiny dostanie...

Finally rodzinka liczna i cała
W living room'ie się zebrała
Now sings the happy family
"Oh, what a wonderful christmas tree"
And in the house każdy zajęty
Bo choinkowe roz-packing prezenty.

Merry Christmas, merry Christmas,
Hear the music, enjoy ten czas,
Wesołych świąt, wesołych świąt,
Merry Christmas, pozdrawiam Was...

Mama ukrytą finds pod choinkę
Patelnię z teflonu i szminkę,
Papa gets socks and red krawatkę,
Children zabawki i shirts na dokładkę.
President speaks potem on TV,
Wszystko around in harmony,

Póki się mother do kitchen nie udała:
i gęsi świątecznej jak burns nie ujrzała.

And so comes brave straż pożarna,
Na wszystko ready i bardzo ofiarna
And they bring very, very long węże
I także drabiny jak mountains potężne.
Otwarli zawory i woda aż chlupie,
Christmas is tera na pewno w .....

Merry Christmas, merry Christmas,
Hear the music, enjoy ten czas,
Wesołych świąt, wesołych świąt,
Merry Christmas, pozdrawiam Was...


"Heppi Kristmes end a werri heppi niu Jeer"!

Christmas Traditions Around the World

[to.ya]

How "Merry Christmas" is said .....

Afrikaans: Gesëende Kersfees
Afrikander: Een Plesierige Kerfees
African/ Eritrean/ Tigrinja: Rehus-Beal-Ledeats
Albanian:Gezur Krislinjden
Arabic: Idah Saidan Wa Sanah Jadidah
Argentine: Feliz Navidad
Armenian: Shenoraavor Nor Dari yev Pari Gaghand
Azeri: Tezze Iliniz Yahsi Olsun
Bahasa Malaysia: Selamat Hari Natal
Basque: Zorionak eta Urte Berri On!
Bengali: Shuvo Naba Barsha
Bohemian: Vesele Vanoce
Brazilian: Boas Festas e Feliz Ano Novo
Breton: Nedeleg laouen na bloavezh mat
Bulgarian: Tchestita Koleda; Tchestito Rojdestvo Hristovo
Catalan: Bon Nadal i un Bon Any Nou!
Chile: Feliz Navidad
Chinese: (Cantonese) Gun Tso Sun Tan'Gung Haw Sun
Chinese: (Mandarin) Kung His Hsin Nien bing Chu Shen Tan
(Catonese) Gun Tso Sun Tan'Gung Haw Sun
Choctaw: Yukpa, Nitak Hollo Chito
Columbia: Feliz Navidad y Próspero Ańo Nuevo
Cornish: Nadelik looan na looan blethen noweth
Corsian: Pace e salute
Crazanian: Rot Yikji Dol La Roo
Cree: Mitho Makosi Kesikansi
Croatian: Sretan Bozic
Czech: Prejeme Vam Vesele Vanoce a stastny Novy Rok
Danish: Glćdelig Jul
Duri: Christmas-e- Shoma Mobarak
Dutch: Vrolijk Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar!
or Zalig Kerstfeast
English: Merry Christmas
Eskimo: (inupik) Jutdlime pivdluarit ukiortame pivdluaritlo!
Esperanto: Gajan Kristnaskon
Estonian: Ruumsaid juulup|hi
Faeroese: Gledhilig jol og eydnurikt nyggjar!
Farsi: Cristmas-e-shoma mobarak bashad
Finnish: Hyvaa joulua
Flemish: Zalig Kerstfeest en Gelukkig nieuw jaar
French: Joyeux Noel
Frisian: Noflike Krystdagen en in protte Lok en Seine yn it Nije Jier!
Galician: Bo Nada
Gaelic: Nollaig chridheil agus Bliadhna mhath ůr! German: Froehliche Weihnachten
Greek: Kala Christouyenna!
Hausa: Barka da Kirsimatikuma Barka da Sabuwar Shekara!
Hawaiian: Mele Kalikimaka
Hebrew: Mo'adim Lesimkha. Chena tova
Hindi: Shub Naya Baras
Hausa: Barka da Kirsimatikuma Barka da Sabuwar Shekara!
Hawaian: Mele Kalikimaka ame Hauoli Makahiki Hou!
Hungarian: Kellemes Karacsonyi unnepeket
Icelandic: Gledileg Jol
Indonesian: Selamat Hari Natal
Iraqi: Idah Saidan Wa Sanah Jadidah
Irish: Nollaig Shona Dhuit, or Nodlaig mhaith chugnat
Iroquois: Ojenyunyat Sungwiyadeson honungradon nagwutut. Ojenyunyat osrasay.
Italian: Buone Feste Natalizie
Japanese: Shinnen omedeto. Kurisumasu Omedeto
Jiberish: Mithag Crithagsigathmithags
Korean: Sung Tan Chuk Ha
Latin: Natale hilare et Annum Faustum!
Latvian: Prieci'gus Ziemsve'tkus un Laimi'gu Jauno Gadu!
Lausitzian:Wjesole hody a strowe nowe leto
Lettish: Priecigus Ziemassvetkus
Lithuanian: Linksmu Kaledu
Low Saxon: Heughliche Winachten un 'n moi Nijaar
Macedonian: Sreken Bozhik
Maltese: IL-Milied It-tajjeb
Manx: Nollick ghennal as blein vie noa
Maori: Meri Kirihimete
Marathi: Shub Naya Varsh
Navajo: Merry Keshmish
Norwegian: God Jul, or Gledelig Jul
Occitan: Pulit nadal e bona annado
Papiamento: Bon Pasco
Papua New Guinea: Bikpela hamamas blong dispela Krismas na Nupela yia i go long yu
Pennsylvania German: En frehlicher Grischtdaag un en hallich Nei Yaahr!
Peru: Feliz Navidad y un Venturoso Ańo Nuevo
Philipines: Maligayan Pasko!
Polish: Wesolych Swiat Bozego Narodzenia or Boze Narodzenie
Portuguese:Feliz Natal
Pushto: Christmas Aao Ne-way Kaal Mo Mobarak Sha
Rapa-Nui (Easter Island): Mata-Ki-Te-Rangi. Te-Pito-O-Te-Henua
Rhetian: Bellas festas da nadal e bun onn
Romanche: (sursilvan dialect): Legreivlas fiastas da Nadal e bien niev onn!
Rumanian: Sarbatori vesele
Russian: Pozdrevlyayu s prazdnikom Rozhdestva is Novim Godom
Sami: Buorrit Juovllat
Samoan: La Maunia Le Kilisimasi Ma Le Tausaga Fou
Sardinian: Bonu nadale e prosperu annu nou
Serbian: Hristos se rodi
Slovakian: Sretan Bozic or Vesele vianoce
Sami: Buorrit Juovllat
Samoan: La Maunia Le Kilisimasi Ma Le Tausaga Fou
Scots Gaelic: Nollaig chridheil huibh
Serb-Croatian: Sretam Bozic. Vesela Nova Godina
Serbian: Hristos se rodi. Singhalese: Subha nath thalak Vewa. Subha Aluth Awrudhak Vewa
Slovak: Vesele Vianoce. A stastlivy Novy Rok
Slovene: Vesele Bozicne. Screcno Novo Leto
Spanish: Feliz Navidad
Swedish: God Jul and (Och) Ett Gott Nytt Ĺr
Tagalog: Maligayamg Pasko. Masaganang Bagong Taon
Tami: Nathar Puthu Varuda Valthukkal
Trukeese: (Micronesian) Neekiriisimas annim oo iyer seefe feyiyeech!
Thai: Sawadee Pee Mai
Turkish: Noeliniz Ve Yeni Yiliniz Kutlu Olsun
Ukrainian: Srozhdestvom Kristovym
Urdu: Naya Saal Mubarak Ho
Vietnamese: Chung Mung Giang Sinh
Welsh: Nadolig Llawen
Yugoslavian: Cestitamo Bozic
Yoruba: E ku odun, e ku iye'dun!

A Polska tradycja...

[to.ya]

podpowiada, by przelamac sie oplatkiem,
Co tez niniejszym wirtualnie czynie z Wszystkimi Wami razem i z Kazdym z Was z Osobna.
Zyczac, by kazdy dla siebie mogl znalezc w eterze to, co radosc Mu sprawi, bedzie uszy cieszyc i przyjemnosc da. By wiecej z kazdym dniem i minuta mogl znalezc...
By dyskusja na tym forum byla madra, dobra i nie sprawiala przedmowcom niuzasadnionej przykrosci. By jednoczyla w pewnym sensie Sluchaczy i Radiowcow, a nie ich od siebie oddalala.
Nie umiem (jak widac powyzej) skladac zyczen, ale z serca zycze:
dobrych, slonecznych (tak po ludzku, w srodku- w duszy), radosnych Swiat.
A dla Ew i Adamow serdecznosci imieninowe:)

Vesele Vianoce!
Ewa M.

:)

[Gość: kass]

dla Ciebie również najlepsze życzenia:-)

[to.ya]

:

www.trebunie.pl/mp3/Dobrze_.mp3

:)

Białe ...

[to.ya]

www.kcmetro.cc.mo.us/~crosby/whitxmas.htm
:)

[Gość: aa]

[to.ya]

Nie-kolęda
K. Iłłakowiczówna



Nie wyjdzie z tego kolęda.
Obcy przybłęda
szedł, i nic nie wart był, i nic już nie chciał,
zużyty, ot, na kształt wiechcia...
Słońce czy deszcz — było mu wszystko jedno:
niczym, nikogo nie jednał,
i nikt mu nic dać nie mógł ani też odebrać.
Ot, żebrak.
Tak szedł... I w szalejącą grudniową zawieję
trafił, choć mu o to nie szło,
nie do aresztu, ale do Betlejem.
Tam wśród aniołów śpiewania i bydlątek ryku
obok pastuchów przystanął w kąciku
i patrzył na Dzieciątko, patrzył, ludzie moi,
i pewnie, gdy to piszę, dotychczas tam stoi,
wpatrzony i wsłuchany — jak jak! — i jak ja
zapomniał kolęd.

[astat5577]

Bardzo ładne to. Dzięki.
a.