prof. Jerzy R. Nowak i "Grozi katastrofa".

[przycinek.usa]

www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20040313&id=my11.txt

Ledwo przebrnalem do konca. Przeczytajcie to. To strasznie dlugie. Za dlugie
zeby wklejac. Musze jednak przyznac, ze jestem poruszony tym tekstem.
To bardzo ciekawe kompendium na tematy referendalne z punktu widzenia
obserwatora polskiego. Dawno czegos takiego nie widzialem. Polecam.
Kilka fragmentow jest delikatnie mowiac mrozacych krew w zylach.

[robisc]

przycinek.usa napisał:

> www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20040313&id=my11.txt
>
> Ledwo przebrnalem do konca. Przeczytajcie to. To strasznie dlugie. Za dlugie
> zeby wklejac. Musze jednak przyznac, ze jestem poruszony tym tekstem.
> To bardzo ciekawe kompendium na tematy referendalne z punktu widzenia
> obserwatora polskiego. Dawno czegos takiego nie widzialem. Polecam.
> Kilka fragmentow jest delikatnie mowiac mrozacych krew w zylach.

Czy tak "mrożący" jak pewien niedoszły artykuł, który nigdy nie ujrzał światła
dziennego A może w końcu go opublikujesz?
To forum jest całkiem dobrym miejscem.

[przycinek.usa]

zostal opublikowany.

[robisc]

przycinek.usa napisał:

> zostal opublikowany.

To zmienia postać rzeczy.

Cytaty:

[przycinek.usa]

Rolnictwo" w związanej z SLD "Trybunie" (nr z 12 lutego 2004 r.): "Według
szacunków Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej dwie trzecie
gospodarstw rolnych w Polsce nie poradzi sobie z Jednolitym Rynkiem Rolnym Unii
Europejskiej".

"przed tym ostrzegał Polaków już wiele lat temu słynny miliarder brytyjski
James Goldsmith w książce "Pułapka". Podana w "Trybunie" zapowiedź upadku dwóch
trzecich polskich gospodarstw rolnych znajduje potwierdzenie również w innych
źródłach. Na przykład lewicowy tygodnik "Przegląd" z 1 lutego 2004 r.
przedrukowuje tekst z niemieckiego "Süddeutsche Zeitung", stwierdzający,
iż: "Według polskich prognoz, po 2004 r. w Polsce będzie już tylko 600 tys. z
dotychczasowych 2 mln gospodarstw rolnych". Cóż więc się stanie z 1 mln 400
tys. właścicieli gospodarstw rolnych i kilku milionami członków ich rodzin?
"Nasz Dziennik" pisał 12 grudnia 2003 roku, że: "Wprowadzenie 22-procentowego
podatku VAT w budownictwie może spowodować 15-procentowy wzrost cen mieszkań i
utratę nawet 300 tys. miejsc pracy w sektorze". Pytanie, gdzie znajdzie
zatrudnienie te 300 tysięcy osób posłanych na bruk z branży budowlanej?
Według tekstu Jędrzeja Bieleckiego w "Rzeczpospolitej" z 15 września 2003
r.: "Połowa mleczarń i rzeźni może nie zdążyć" z przygotowaniem do unijnych
wymogów i będą musiały zakończyć swą działalność. "Rzeczpospolita" w tekście z
13 stycznia 2004 r. informuje, że normy sanitarne są zbyt surowe dla wielu
polskich firm, co grozi zdominowaniem naszego rynku przez zachodnie koncerny
i "utratą kilkudziesięciu tysięcy miejsc pracy spowodowaną zaprzestaniem
działalności przez małe rodzinne przedsiębiorstwa". Kolejne kilkadziesiąt
tysięcy osób skazanych na szukanie pracy."

MASARNIE:

"Groźba upadku tysięcy masarni
Szczególnie ciężkie ciosy grożą polskim masarniom. Wszystko dlatego, że jak
pisała A. Łukasiak na łamach "Newsweeka" z 24 sierpnia 2003 r.: "Polskie władze
oszukały drobnych, wiejskich przedsiębiorców. Przekonując ich, że nie muszą się
modernizować, naraziły tysiące małych masarni i ubojni na likwidację". Jeszcze
w początkach 2003 r. wszystkie władze zapewniały właścicieli masarni, że jeśli
będą chcieli produkować tylko na rynek wewnętrzny, to nie będą zmuszeni
dostosowywać się do europejskich dyrektyw. Tak głosiła nawet ustawa
weterynaryjna z lutego 2003 r., uchwalona w Sejmie. Niedługo po tym sytuacja
radykalnie się zmieniła. Okazało się, że wszystkie polskie masarnie, aby
przetrwać, będą musiały podporządkować się kilkudziesięciu bardzo szczegółowym
brukselskim normom. Przewidują one m.in. zamontowanie kranów uruchamianych
fotokomórkami czy automatycznych myjek do butów. Według "Newsweeka": "Unia
Europejska określa też kolor sufitów w rzeźni, nakazuje, aby urządzenia do
obróbki mięsa były oddalone od ścian i posadzki o 30 centymetrów, a
pomieszczenia, w których dokonuje się uboju, miały zaokrąglone kąty o promieniu
minimum 6 cm".
Koszty takich "modernizacji" wynoszą minimum 3 mln zł w przypadku jednej
masarni. Na Zachodzie tego typu udoskonalenia wprowadzano przez wiele lat. U
nas zostawiono dla właścicieli masarni niewiele miesięcy na "modernizację", nie
zważając na grożącą im ruinę. Jak pisała A. Łukasiak w cytowanym artykule: "Dla
wielu drobnych wiejskich przedsiębiorców taka zmiana - w dodatku całkowicie
nieoczekiwana - oznacza tragedię. Setki małych firm rzeźniczych i masarskich
padnie z dniem wejścia w życie ustawy"."

Samobojstwa.

[przycinek.usa]

"Kilka tygodni temu w telewizji publicznej w rolniczym programie "Tydzień"
opisano przypadek samobójstwa kierownika zakładu rzeźnego z Biłgoraju, który
załamał się po długotrwałych bezowocnych próbach uzyskania kredytu z banku na
modernizację swego zakładu. Nie mógł znieść myśli o utracie swego jedynego
źródła utrzymania po 1 maja. Krzysztof Myjkowski w tekście "Licencja na
zabijanie" ("Polityka" z 7 lutego) pisze o kolejnych przykładach samobójstw
ludzi powiązanych z branżą mięsną. W Lipnikach powiesił się handlarz bydła, gdy
właściciele okolicznych masarni powiedzieli mu wprost, że "nie wiedzą, kiedy
zapłacą za dostarczone zwierzęta, bo musieliby wziąć tzw. trzecie kredyty.
Trzeci kredyt w zawodowym żargonie rzeźników oznacza konieczność dodatkowego
uzbierania sporej sumki na opłacenie się urzędnikom". Z kolei masarz Janusz M.
zastrzelił się, mając dość szykan ze strony zastępcy powiatowego lekarza
weterynarii, który "mnożył wymagania dotyczące modernizacji zakładu, niemożliwe
do spełnienia bez wzięcia trzeciego kredytu"."

rybolostwo i czesci zamienne.

[przycinek.usa]

"Nasz Dziennik" z 9 lutego 2004 r. podał jeszcze bardziej alarmujące dane.
Według artykułu B. Andrzejewskiej: "Wraz z przystąpieniem do Unii Europejskiej
pracę może stracić nawet 60 proc. naszych rybaków".
Kolejne tysiące osób pozbawione pracy! Dodajmy do nich pracowników ze 140
zakładów przetwórstwa rybnego z grupy C, które upadną, ponieważ nie będą miały
prawa dalej produkować (wg "Naszego Dziennika" z 29 września 2003 roku).
W "Gazecie Wyborczej" z 24 lutego 2004 r. czytamy w tekście Marcina
Musiała "Bez homologacji nie pojadą w UE", iż "Prawdopodobnie 1 maja większość
niewielkich zakładów produkujących części zamienne do samochodów będzie musiała
zakończyć działalność. Wszystko zależy od tego, czy zdobędą odpowiednie unijne
homologacje na wytwarzanie przez siebie części. Na razie nic na to nie
wskazuje".

Hausnera skomentowali.

[przycinek.usa]

"Oto jeden z przykładów tych skutków, sygnalizowany na łamach "Gazety Prawnej"
z 27-29 lutego 2004 r. przez Zbigniewa Biskupskiego w artykule pod jakże
wymownym tytułem "Może nam zagrozić jesień bankrutów". Biskupski
pisze: "Skutkiem zapowiadanego przez rząd w ramach tzw. planu Hausnera
podwyższenia wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne dla osób prowadzących
działalność gospodarczą może być pod koniec br. zasilenie armii bezrobotnych w
Polsce o kilkaset tysięcy osób, rekrutujących się z przedsiębiorców, którzy
będą zmuszeni do zlikwidowania działalności (...). Nikt nawet nie ukrywa, że
podwyżka składek na ubezpieczenie społeczne ma charakter wyłącznie fiskalny.
Podwyższone składki mają dać nawet 5 mld zł".
5 mld zł dodatkowego zysku dla budżetu i dalsze kilkaset tysięcy bezrobotnych w
Polsce. Czy to się opłaci państwu, Narodowi?"




"Można by długo przytaczać tego typu wyliczenia. Obliczać, ile tysięcy górników
i hutników pójdzie na bezrobocie zgodnie z narzucanymi przez UE Polsce wymogami
restrukturyzacyjnymi. Zastanawiać się, jaki los spotka pracowników przemysłu
farmaceutycznego w Polsce po narzuconych nam rozwiązaniach maksymalnie
promujących oryginalne leki unijne. Jak wielu pracowników przemysłu
piwowarskiego pójdzie na bezrobocie, zgodnie z podnoszonymi już dziś alarmami?
Jaki los czeka wiele polskich drukarń zmuszonych do zamknięcia ze względu na
spadek zainteresowania książkami i prasą obłożonych VAT-em, wbrew elementarnym
interesom polskiej kultury?"


"decyzja, którą będziemy musieli stosować od 1 maja 2004 r. po wejściu do UE -
o likwidacji tzw. generyków. Okazuje się, że - zgodnie z żądaniami Unii -
będziemy musieli sprzedawać wyłącznie (odpowiednio drogie) oryginalne leki, np.
aspirynę, a zrezygnować z generyków, czyli kopii tych leków, typu produkowanej
w Polsce polopiryny, oczywiście, o wiele tańszej. Jak pisze Paulina Kieszkowska
w dodatku prawnym do "Rzeczpospolitej" z 20 października 2003 r. w tekście
pt. "Nie wolno kopiować. Polskie leki po akcesji": "Polska, wchodząc do Unii
Europejskiej, będzie musiała podwyższyć standardy ochrony praw do nowoczesnych
leków. Oznacza to przełom w naszym prawie, dotychczas faworyzującym tzw.
generyki, czyli kopie nowoczesnych leków oryginalnych". Według Kieszkowskiej,
prawo unijne uznaje, że generyki są nielegalne i nie będą mogły być legalnie
dostępne.Trudno jeszcze powiedzieć, jak fatalnie odbije się to na kieszeniach
przeważającej części polskich pacjentów,"


"Grozi odpływ lekarzy z Polski
(...) Iwona Hajnosz pisała w "Gazecie Wyborczej" z 26 lutego 2004 r. w
tekście "Odpływ lekarzy", że: "Tysiące lekarzy może wyjechać z Polski, by
pracować w krajach Unii Europejskiej". Autorka cytuje opinię Adama
Kozierkiewicza, autora raportu przygotowanego na zlecenie Naczelnej Izby
Lekarskiej, w którym opisuje, jak będzie się zmieniał rynek pracy lekarzy po
wejściu Polski do Unii. Kozierkiewicz alarmował: "Z populacji między 25 a 35
rokiem życia może wyjechać z Polski, według moich wyliczeń, jedna trzecia
praktykujących lekarzy, czyli około dziesięć tysięcy osób"


"Groźba dobicia polskich gazet
(...)Andrzej Dryszel pisał w tekście "VAT-em w gazety" ("Przegląd" z 4 stycznia
2004 r.): "Skumulowany efekt tych podwyżek będzie piorunujący. - Wielcy dadzą
sobie radę - mówi prasoznawca prof. Zbigniew Bajka, który przewiduje, że gazety
i czasopisma podrożeją średnio o połowę, co spowoduje dalszy spadek sprzedaży.
Dalszy - bo jak ocenia Izba Wydawców Prasy, wcześniejsze podniesienie podatku
VAT z 0 do 7 proc. zmniejszyło sprzedaż gazet i czasopism w Polsce o 17 proc."




"Osłabianie konkurencyjności sąsiadów jest skrywaną intencją polityki socjalnej
krajów należących do Unii nie od teraz, ale od dawna, jeśli nie od początku".

kurczaki

[przycinek.usa]

"Drastyczne opodatkowanie zapasów produktów rolnych
(...)Faktycznie rozporządzenie to drastycznie godzi w Polskę i wszystkie inne
kraje wstępujące do UE. Wszystkie też zgodnie je oprotestowały. Ostro
skrytykował to rozporządzenie w paru wywiadach (m.in. w tekście "Bezlitosna
troska Unii" dla "Trybuny" z 18 listopada 2003 r.) wiceminister rolnictwa Jerzy
Plewa.(...)Wskazał on, że rozporządzenie to przygotowano w sposób wyraźnie
dyskryminujący nowe kraje członkowskie UE w porównaniu z warunkami, na których
przyjęto Szwecję, Austrię i Finlandię. Dla Polski narzucono gigantyczną listę
około 200 towarów, których zapasy mają być opodatkowane. Według wiceministra J.
Plewy: "(...) rozporządzenie powinno być oparte na takich samych zasadach,
które obowiązywały nowo przystępujące do Unii kraje: Szwecję, Austrię i
Finlandię. To znaczy, że powinno obejmować produkty importowane. Jeśli ktoś
chce spekulować, to sprowadzi produkty, na które w danym kraju jest niższa
stawka celna niż w Unii, żeby później sprzedać z dużym zyskiem. Taka była idea
rozporządzenia o wprowadzeniu opłat za nadmierne zapasy w przypadku Szwecji,
Austrii i Finlandii. Wtedy na listę trafiły ryż, oliwa z oliwek i owoce
cytrusowe - produkty, na które w Unii były znacznie wyższe stawki celne niż we
wstępujących krajach.
(...)Tak więc na naszej liście są wszystkie podstawowe produkty: mięso, zboża,
mleko i jego przetwory, ba - nawet... pieczarki i czosnek. (...) To wręcz
kuriozalny przypadek, że tego rodzaju rozporządzenie zostało przyjęte
jednogłośnie przez państwa Piętnastki. Z argumentacją, że to dla naszego dobra.
(...)Te stawki na wiele towarów przekraczają nawet sto procent ich wartości.
(...) Obciążenie firmy takimi opłatami oznacza, że przestanie funkcjonować".
(...)Nie spodziewaliśmy się, że zakres regulacji będzie tak duży - powiedział
wiceminister J. Plewa.

(...)
stwierdził wiceminister rolnictwa Jerzy Plewa w wywiadzie dla "Trybuny" z 4
marca 2004 r. pt. "Unijne zaślepienie", na mocy tego rozporządzenia "po raz
pierwszy Unia proponuje, aby objąć regulacjami cukier zawarty w towarach
przetworzonych: słodyczach, czekoladzie, dżemach, sokach. Ma być obliczona
zawartość cukru powyżej 10 proc. Jest to po prostu niewykonalne. To nie tylko
nasza opinia, ale i stowarzyszeń wielkich sieci handlowych, notabene - głównie
unijnych. Zwracaliśmy na to uwagę naszym partnerom, ale na razie bez skutku".
(...)


Jerzy Plewa w cytowanym wywiadzie dla "Trybuny" z 4 marca 2004 r. z prawdziwym
rozgoryczeniem mówił o tym, że: "Rozwiązania przyjęte w obu rozporządzeniach są
daleko idące i mogą stanowić zagrożenie dla konkurencyjności polskich produktów
(...) Produkowane w kraju artykuły żywnościowe w ogóle nie powinny być objęte
opłatami za nadmierne zapasy! Zaś rozważania o dołączeniu do nich mięsa
drobiowego, gdy zabiegamy o dodatkowy kontyngent bezcłowy na eksport do Unii,
stwarza wrażenie, że pod pretekstem walki z nadmiernymi zapasami próbuje się
ograniczać konkurencyjność naszych towarów. (podkr. - J.R.N.). A na polskie
mięso drobiowe jest w Unii duże zapotrzebowanie. To powinno sprzyjać, jak można
by sądzić, otwarciu rynku, a nie zamykaniu"

(...)
Według Krystyny Naszkowskiej ("Zapasy z Unią", "Gazeta Wyborcza" z 1 marca 2004
r.): "Ustawa przeraziła prawie wszystkich przedsiębiorców, ale naprawdę groźne
konsekwencje będzie miało opodatkowanie zapasów zbóż. Zdaniem Bogdana
Judzińskiego, prezesa Polskiej Izby Zbożowo-Paszowej, ustawa wywoła na rynku
zbóż niewyobrażalny zamęt i doprowadzi do drastycznego wzrostu cen żywności:
mąki, pieczywa, makaronów, a poprzez wzrost cen pasz - także mięsa drobiowego i
wieprzowiny. W konsekwencji spowoduje to upadek wielu przedsiębiorstw
przetwórczych, które przegrają na starcie z zachodnią konkurencją po otwarciu
granic. (...) W efekcie - jak mówi Jacek Szczepaniak z firmy Toepfer, jednego z
większych importerów zbóż - wejdziemy do Unii z pustymi magazynami, a po 1 maja
zaczniemy sprowadzać zboże z Unii, tylko znacznie drożej, bo innego źródła
dostaw już nie będzie".

Według "Rzeczpospolitej" z 4 marca 2004 roku, Komisja Europejska chce wymusić
na polskich władzach "wprowadzenie skomplikowanego mechanizmu kontroli, który
obejmowałby m.in. tych, którzy mają więcej niż 5 ton mleka, 3 tony czosnku, 100
ton pszenicy, 5 ton ryżu, 50 ton wołowiny czy 3 tony pieczarek".
Skutkiem tego wszystkiego może być, wg wspomnianego tekstu
w "Rzeczpospolitej": "Załamanie eksportu polskiej żywności do Unii, bankructwo
tysięcy przedsiębiorstw spożywczych, wielomilionowe koszty dla budżetu i zwyżka
cen żywności w naszym kraju".

naiwniacy

[przycinek.usa]

"Były minister ds. europejskich Jacek Saryusz-Wolski uskarża się w wywiadzie
udzielonym Katarzynie Pastuszko z lewicowej "Angory" ("Unia różami nie usłana",
nr z 19 października 2003 r.) na wyraźną, bardzo niekorzystną dla nas erozję
solidarności między krajami w Unii Europejskiej. Małgorzata Barwicka w tekście
pt. "To jest gra" (postkomunistyczna "Trybuna" z 14 października 2003 r.) pisze
o tym, że na tle różnych sporów gospodarczych w UE widać, iż "europejski duch
wydaje się być bardzo małostkowy". Cytowany już J. Saryusz-Wolski w rozmowie na
łamach "Gazety Wyborczej" z 10 października 2003 r. w tekście pt. "Czy umierać
za Niceę" stwierdził, iż zwolennicy UE w Polsce są wyraźnie rozczarowani nowym
stanowiskiem wielkich państw Europy Zachodniej wobec Polski i innych krajów
wchodzących do Unii. Jego zdaniem: "Wielcy zmierzają do Europy egoistycznej
(...). W bilansie kosztów i korzyści, jakie przedstawialiśmy społeczeństwu
przed referendum, wskazywaliśmy na silną polityczną pozycję Polski w Unii.
Wówczas przez myśl nam nie przeszło, że system nicejski może zostać naruszony!"


"Z alarmistycznymi ostrzeżeniami na temat naszej przyszłej sytuacji w UE
występuje nawet tak długo skrajnie proeuropejski tygodnik "Wprost". W numerze z
19 października 2003 r. czytamy m.in. takie oto ostrzeżenia znanego specjalisty
od problematyki międzynarodowej Jerzego Marka Nowakowskiego w
tekście "Chiracoschröderoland": "(...) wyrzucenie projektu eurokonstytucji do
kosza leży w naszym narodowym interesie (...). "


"Według Nowakowskiego: "W Komisji Europejskiej urzędnicy już przygotowują
dokumenty mające umożliwić wyłączenie Polski ze wspólnej polityki rolnej (...).
Już teraz Unia jest wspólnotą państw o nierównych prawach. Wystarczy
przypomnieć, że małe kraje płacą kary za łamanie ustaleń budżetowych, a wielka
Francja i jeszcze większe Niemcy spokojnie i bez konsekwencji powiększają
deficyt. (...) Projekt konstytucji europejskiej został wymyślony jako dokument
utrwalający Europę nierównych partnerów. (...) kraje takie, jak Polska, zostaną
przesunięte do Europy 'C'. Storpedowanie projektu, choćby przy użyciu groźby
referendum, nie jest nacjonalistyczną fanaberią ani polityczną gierką. Jest to
polska racja stanu. Nie po to ogromnym wysiłkiem przezwyciężamy kompleks
peryferii, by lądować na nich ponownie"."



"Na tle tak wielu jakże szokujących i przygnębiających informacji o działaniach
czołowych państw UE na szkodę elementarnych interesów Polski zadziwia fakt, że
ciągle jeszcze jest niemało Polaków, którzy niczego nie rozumieją z tego, co
się wokół nas dzieje. Ogłupieni kosmopolityczną prounijną propagandą naiwnie
wierzą w dobre intencje tych, którzy stosują wobec nas działania zgodne z
zasadami wilczych obyczajów. Oto jeden jakże kompromitujący przykład takiej
bezbrzeżnej rodzimej naiwności. Na łamach gazety wrocławskiej - "Słowa
Polskiego" z 28-29 lutego 2004 r. - przeczytałem zadziwiającą wręcz rozmiarami
nonsensu wypowiedź "Grażyny, urzędniczki z Wrocławia". Zapytana, czy kupując
towary sprawdza, w jakim kraju są produkowane, odpowiedziała: "Dajmy spokój z
podziałami: 'Polak - Niemiec, polskie - zagraniczne'. Za chwilę wejdziemy do
Unii Europejskiej i mam nadzieję, że o czymś takim nie będzie mowy. Pomyślmy o
sobie jako o obywatelach świata"."


"Prestiżowy amerykański Cato Institute stwierdził wprost, iż "członkostwo w UE
spowoduje, że 10 państw Europy Środkowej i Wschodniej będzie się rozwijało
wolniej niż gdyby wybrały drogę wolnego rynku" (według tekstu J.M.
Jackowskiego "Eurokatastrofa albo zmiany", "Tygodnik Solidarność" z 9 listopada
2003 roku)."