Rzuciłem picie

[Gość: mm.]

W końcu podjąłem tą decyzję. Nie jest łatwo, bo mam sporo lęków. Przeraża
mnie myśl o tym, że nie będę mógł się napić w takiej, czy innej kryzysowej
sytuacji. Ale jestem nie ugięty.

"Chrzest" miałem niezły - w sobotę byłem na weselu. Wbrew pozorom, więcej
kłopotu miałem z tłumaczeniem każdemu po kolei , że nie piję i dlaczego, niż
z tym żeby się nie napić.

Dziewczyna spytała, czy to oznacza, że już nigdy nie wypiję z nią nawet
kielszka wina przy romantycznej kolacji... Nie wiedziałem, co mam jej
odpowiedzieć... I tu pytanie do doświadczonych abstynentów: można, czy nie
można???

Pozdrowienia dla wszystkich.

[Gość: kubek]

hmmm niczego nie rzuciłeś :))) - jeśli jesteś alkoholikiem (zakładamy że tak to
alkoholizm można i trzeba ale LECZYĆ....to choroba a choroby się nie "rzuca"
tak na dziś to raczej usiłujesz sobie udowodnić że umiesz pić kontrolowanie
stąd Twoja "nieugięta" postawa i tłumaczenia każdemu po kolei....
POZDR...
ps. doświadczonych abstynentów pytasz można czy nie można ?? cóż sam jestem
doświadczonym ale alkoholikiem i z tej perspektywy mogę odpowiedzieć - jeśli
jesteś chory to pytanie Cię nie dotyczy (nie masz powrotu do picia
(jakiegokolwiek i czegokolwiek) w sposób kontrolowany...a czas, miejsce czy
okazja nie mają nic do rzeczy...

[Gość: mm]

Witaj,

Określenie "rzuciłem" to żart naturalnie. Użyłem go tak sobie dla przekory ;-)

Tłumaczyć musiałem i będę musiał pewnie jeszcze wielokrotnie, bo wielu z tych
ludzi też jest alkoholikami, w związku z czym nie przyjmują tej informacji za
łatwo, tak jak ja nie chciałem przez ostatnie 2 lata.

Odnośnie leczenia, to masz rację, na szczęście mam najlepszego na świecie
terapeutę, który zresztą sam był, czy jak wolisz - jest alkoholikiem i
narkomanem. Bez niego, nie podjąłbym tej decyzji.

Osobiście, nie chcę już pić nawet przy tak zwanych symbolicznych toastach, bo
jeśli ten przysłowiowy kieliszek wina, miałby spowodować powrót do picia
(rozumiem, że o to ci chodzi) to nie jestem zainetersowany.

W sumie, odpowiedziałeś mi na pytanie.

Pozdr.

Nie udało mnie się rzucić picia.

[Gość: Pianksi]

To choroba niezwykle podstepna. W jej zawansowanej fazie rozwoju
nawet "inteligentna".Kiedyś mnie się wydawało , że jak już nie piłem np : kilka
miesięcy, że z tym alkoholizmem to medialne pierdoły. Niestety , to prawda.
Jeżeli jestes uzalezniony to nawet mała lampka wina spowoduje nawrót picia.
Mnie nie spotkasz pod murem, czy na ławce z piwem. Pracuje funkcjonuję.
Niestety już od 16.00 zmieniam się w inną osobę. Wracając autem tamkuje benzynę
na stacji benzynowej (codziennie) dotankowując np 15 litrów i kupuje 250 g lub
500 g plus jakiiś drink, których wybór na stacjach jest dziś szokująco duży.
Stacje zmieniam bo wstydzę się, że pracownicy stacji zauważą, że piję.
W ukryciu przed żoną i dziećmi powoli do wieczora wchłaniam 300 gram. Nie
wiedzą, myślą że nie piję. Robię to wyjątkowo ostrożnie aby nie zauważyli.
Nastepnie , przed snem walę 2- setki aby zasnąc. Najgorzej jest między 5.00 a
7.00 kiedy wszyscy śpią a ja nie moge mieć nawet kropli alkoholu w ustach gdyż
jade do pracy.
Czasami nie wytrzymuję i biorę zwolnienie wyjeżdzam w fikcyjną delegację i w
hotelu piję do nieprzytomności ze 2-3 dni. Wracam i dalej funkcjonuję.
Próbowałem brać tzw "zastrzyki", rozmowy z psychoterapeutami , nie pomaga.
Nie ma odwrotu a wydawało mnie się w młodym wieku, że to nie jest problem, że
popiłem (dla rozrywki 2-3 dni).
Mam 51 lat, mam świadomość tej strasznej choroby. Mój plan zmienić pracę na
spokojną a pozwalającą się utrzymać gdyż obecna jest stresująca.
W moim środowisku , środowisku majętnych w miarę prywaciarzy około 20-30
procent to alkoholicy. Nie zawsze o tym wiedzą inni. Niektórzy jak ja , tę
chorobe ukrywają i .... . No własnie .
Pozdrawiam i moim zdaniem możesz miec duży problem. Mi nie grozi przynajmniej
przepicie majątku osobistego, lub kłopoty z utrzymaniem rodziny wydatek 100-200
zł dziennie na alkohol to niezauważalny problem. Ale wystarczy jakiś pijacki
błąd w biznesie podjęty na kacu, na ciągu, w depresji poalkoholowej i też się
może stać problem z bytem.
Męczy mnie bardzo ta choroba. Chociaż jak mam okres 2-3 miesięcy kiedy nie pije
to mam strach kiedy żądza alkoholu powróci. Powraca zawsze.

[hepik1]

Gość portalu: Pianksi napisał:

>
> W ukryciu przed żoną i dziećmi powoli do wieczora wchłaniam 300 gram. Nie
> wiedzą, myślą że nie piję. Robię to wyjątkowo ostrożnie aby nie zauważyli.

Żartujesz czy naprawdę tak myślisz?Jeśli tak myślisz to znaczy,że mimo wszystko
nie doceniasz "inteligencji" tej choroby.
Ja bym się skłonił do tezy ,że po prostu tak im wygodniej po prostu-udawać ,że
nie zauważają.Ale mogę sie mylić.Może po prostu zapytać i poprosic o szczerość?

> Nastepnie , przed snem walę 2- setki aby zasnąc.

I dalej nic ?Żadnych bezdechów naprzykład,chrapania czysto pijackiego? Może i tak...
> Mam 51 lat, mam świadomość tej strasznej choroby. Mój plan zmienić pracę na
> spokojną a pozwalającą się utrzymać gdyż obecna jest stresująca.

Świadomość to już coś.A plan jak plan-nic tylko wprowadzić w życie i przekonac
sie czy zadziała.Mam obawy -ale kto wie ?
Mi nie grozi przynajmniej
> przepicie majątku osobistego, lub kłopoty z utrzymaniem rodziny wydatek 100-200
>
> zł dziennie na alkohol to niezauważalny problem. Ale wystarczy jakiś pijacki
> błąd w biznesie podjęty na kacu, na ciągu, w depresji poalkoholowej i też się
> może stać problem z bytem.

Tam zaraz tak czarno widzisz.
A na przeszczep wątroby też starczy? Pół litra wódki dziennie-to sporo nawet jak
na wątrobę.Może jakieś konkretne badanko na marskość?Ja bym sie bał bardziej
tego niż błędu w pracy-kasa to nie wszystko.No i jeszcze jest trzustka.I parę
innych mniej ważnych narządów.ale to juz takie niuanse.

> Powraca zawsze.

Tu sie wreszcie w pełni zgadzam.Wprawdzie na samym końcu ale lepiej późno niż
wcale;)

Do poduchy...

[hepik1]

...albo na rano:
www.terapia.rubikon.pl/html/1999/mechan_d.htm
www.terapia.rubikon.pl/html/1999/sen8_d.htm

[Gość: Ja]

podpisuje się pod pytaniem.
Wpisywałam się tu kiedyś. Wtedy mój mąż się zaszył. Wszywkę powtórzyliśmy w
roku ubiegłym. Teraz termin się skończył.
Czy istnieje obawa, że pijąc delikatnie na imprezach (jedno piwo) znowu poleci?

[Gość: mm]

Ja na imprezie "poleciałbym" na pewno. Na milion procent.

Dlatego pytałem o te naprawdę wyjątkowe sytuacje. Myślę, że impreza to
taki "wyjątek" raz w tygodniu, jeśli nie częściej, więc sama rozumiesz.

[Gość: kubek]

hmmm obawa ??? - powiem tak istnieje pewność że poleci....przykro mi ale to
fakt...
pozdr...

...do Ja!

[Gość: stachu34]

Dlaczego Wy - żony,matki i inne rodziny,popełniacie kardynalne błędy!!!!Czy
chcecie,aby wasi synowie,mężowie pili nadal? Dlaczego piszesz "Wszywkę
powtórzyliśmy w roku ubiegłym."? Co Ty masz do wszywki Twojego męża?!To powinna
być jego samodzielna,suwerenna decyzja,albo nie chce pić,albo pije nadal.NIE
OSZUKUJ SWOJEGO SZCZĘŚCIA I NIE NAKŁANIAJ DO TAKICH SPRAW!!!Bo nic nie
uzyskasz...

[Gość: Ja]

STACHU 34
a no to mam do wszywki mojego męża, że wspólnie podejmujemy wiele życiowych
decyzji. Mój mąż sam chciał sie zaszyc ale pytał mnie o zdanie. Gdyby nie
chciał to moje prośby i groźby nie zmusiły by go do tego.
Pomomo swojej słabości do alkoholu, w tej chwili nie pije od dwóch i pół roku
jest facetem bardzo odpowiedzialnym.
W takim razie nie ma możliwości nawet umoczena ust BASTA
Pozdrawiam
Ja

[Gość: stachu34]

Nie odpowiadaj za niego.Alkoholizm to paskudztwo...
Niemniej jednak,Twoje wsparcie jest ważne.

[Gość: mm]

No właśnie, a co z tak zwanym piwem bezalkoholowym ;-) ??

[hepik1]

Gość portalu: mm napisał(a):

> No właśnie, a co z tak zwanym piwem bezalkoholowym ;-) ??

Sam sobie odpowiadasz pisząc "tak zwanym":)

[Gość: stachu34]

Zanim weźmiesz do ręki pierwszy kieliszek,zaczynając działać pewne
mechanizmy.Pijąc piwo bezalkoholowe sam je uruchamiasz.Tak samo dzieje się
podczas np. wznoszenia toastów napojem bezalkoholowym.Albo się jest
alkoholikiem,albo nie,nie ma pól na pół.

[Gość: mm]

Gość portalu: stachu34 napisał(a):

> Zanim weźmiesz do ręki pierwszy kieliszek,zaczynając działać pewne
> mechanizmy.Pijąc piwo bezalkoholowe sam je uruchamiasz.Tak samo dzieje się
> podczas np. wznoszenia toastów napojem bezalkoholowym.Albo się jest
> alkoholikiem,albo nie,nie ma pól na pół.


Kumam. Dzięki.

Środek zastępczy?

[Gość: mm]

Się pojawił taki "problem". Byłem wczoraj w markecie spożywczym po pracy, jak
codzień. Zawsze wydawałem ze 20 zł, i były w tym oprócz jedzenia przynajmniej
ze 4 piwa. (nie musze chyba dodawać, że potem i tak byłem w nocnym po następne
dwa). Ale chodzi o te 20 zł.

Zaś wczoraj, choć stoisko z browarem ominąłem z daleka, to w kasie wybiło
prawie 50 zł... Tyle nakupiłem żarcia, owoców i słodyczy. I do czego zmierzam:
przez jeden wczorajszy wieczór praktycznie wciągnąłem to wszystko. Łącznie z
litrem lodów orzechowych, które kończyłem po przebudzeniu o 2 w nocy. Myślałem,
że się zrzygam...

Oznacza to, że teraz to "puste miejsce" zapycham jedzeniem. Wiem, że to jest
symptom częsty, ale do cholery, u osób rzucających palenie. Ale u alkoholika ?
Mieliście coś takiego??

Pozdr.

[Gość: stachu34]

To często się zdarza.Nieświadomie stosujemy zamienniki...Słodycze,kawa itd.
To też należy świadomie eliminować.

[hepik1]

Tak a propos- z moich obserwacji wynika,że zdecydowana większość alkoholików to
osoby szczupłe choć grubasy też się zdarzają;)

[Gość: mm]

hepik1 napisał:

> Tak a propos- z moich obserwacji wynika,że zdecydowana większość alkoholików
to
> osoby szczupłe choć grubasy też się zdarzają;)

No, trzeba przyznać, ze na otyłego to ja nie wyglądam ;-)

[Gość: stachu34]

U trzeźwiejącego pojawiają się nieświadomie pewne zachowania.O zamiennikach
wiesz.Są jeszcze wyzwalacze...To jest piwo bezalkoholowe, czy toasty soczkami.
Szukanie towarzystwa z którym się piło,chęć przebywaania w miejscach związanych
z piciem.Czy wręcz przebywanie z ludźmi,którzy piją-czyli picie na sucho.
Jest jeszcze wiele,wiele rzeczy o których powinien wiedzeć człowiek,który nie
chce pić.Dlatego jest niezbędna terapia,tam wszystkiego można się dowiedzeć i
spróbować w miarę bezpiecznie przejśc przez pierwsze trzeźwe dni.
O tym powinna też wiedzieć "Ja".Esperal nie jest rozwiązaniem
problemu,to "wieczna kroplówka" .Jeżeli mąż jest odpowiedzialnym człowiekiem (w
co nie wątpię)powinien o tym pomyśleć.A rozsądna małżonka umiejętnie
podpowiedzieć.

[Gość: Ja]

A podpowiedz mi gdzie jest naprawdę dobre miejsce w Warszawie do którego może
pójść mój mąż. Czy ja też mogę uczestniczyć w takich spotkaniach ??

Dziękuje za odpowiedź
pozdrawiam
Ja

[Gość: stachu34]

Jeżeli Twój mąż wszywa esperal, to znaczy iż ma porządny problem z alkoholem. I
jak znam życie to Ty parłaś do tego, aby coś zrobił ze swoim piciem...i dobrze.
Wybraliście drogę zaszywania, a to działa na zasadzie straszaka. Boi się wypić,
bo mu się coś stanie...ale gdyby wyczuł, że może wypić (a taka ewentualność
jest możliwa), bez skutków ubocznych mając wszywkę – to Twoje staranie legnie w
gruzach. To będzie klęska i gorycz porażki nie do zniesienia. Może to odmienić
diametralnie wasze życie.
Dzisiejsza medycyna zajmująca się uzależnieniami (od alkoholu) odchodzi od
stosowania wszywek. Nie ma gwarancji, że chory wytrzyma roczny okres
abstynencji. Po zapiciu może nastąpić zejście śmiertelne, i kto ponosi za to
odpowiedzialność???
Lekarze nie chcą jej brać na swoje barki i zdarza się robienie wszywki ze
zwykłą witaminą w pośladku. Psychologiczne działanie takiej wszywki jest takie
same, a nie ma odpowiedzialności. Po wypiciu po prostu nic się nie dzieje.
Chory to zauważa i cała historia z „esperalem” idzie na marne. Rodzą się
natomiast inne poważne komplikacje, ale to już nie jest sprawa lekarza.
Tyle gwoli wyjaśnienia...Ja nie jestem z Warszawy i nie znam tamtych warunków
leczenia. Zazwyczaj taki ośrodek znajduje przy każdym szpitalu psychiatrycznym,
czy w Przychodni Zdrowia Psychicznego. Nie ma sensu szukania niezwykle drogich
klinik prywatnych ( które leczą na tym samym poziomie) i bezsensownie wyrzucać
kasę. Powód jest jeden, po prostu powodzenie terapii zależy w 90% od samego
pacjenta. Od jego uczciwości wobec siebie, od pracy nad sobą i nade wszystko od
chęci nie picia.
Dla żon osób uzależnionych są prowadzone osobne zajęcia – równoległe. I to jest
bardzo dobry pomysł, ponieważ ślady picia są przenoszone również na osobę
bliską. Jednak nie można uczestniczyć w terapii męża. Powodzenia....

[Gość: Ja]

Dziękuje Ci jesteś porządnym facetem :-))
Pozdrawiam
Ja

[hepik1]

Trochę tego jest w W-wie:
Warszawa i powiat warszawski
38. SP ZZLO Warszawa-Żoliborz
Poradnia Odwykowa
Kochanowskiego 19
01-864 Warszawa
tel. [phone]
39. Ośrodek Terapii Uzależnień Alkoholowych - Poradnia
ul. Jagiellońska 34
03-719 Warszawa
tel. [phone]
40. Przychodnia Specjalistyczna - Poradnia Uzależnień od Alkoholu
Belgijska 4
02-511 Warszawa
tel. [phone]
41. Ośrodek Profilaktyczno - Terapeutyczny "Petra" SP ZOZ
Al. Jerozolimskie 47
00-697 Warszawa
tel. [phone]; fax [phone]
42. Przychodnia Terapii Uzależnienia i Współuzależnienia od Alkoholu
ul. Elektoralna 26
00-892 Warszawa
tel. [phone]
fax [phone]
43. SPZLO - Poradnia Terapii Uzależnienia i Współuzależnienia od Alkoholu
Meander 18
02-791 Warszawa
tel. [phone]
44. Ośrodek Terapeutyczny "Goplańska"- Instytut Psychiatrii i Neurologii
ul. Goplańska 44
02-954 Warszawa
tel. [phone]
fax [phone]

45. Przychodnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia SPZ ZOZ
Solec 30 A
00-403 Warszawa
tel. [phone]
46. Ośrodek Terapii Uzależnień Alkoholowych - Oddział Dzienny
ul.Władysława Łokietka 11
03-590 Warszawa
tel. [phone]
fax [phone]
47. Ośrodek Terapii Uzależnień
Instytut Psychiatrii I Neurologii
Al. Sobieskiego 9
02-957 Warszawa
tel./fax: [phone]; e-mail: [e-mail]
otu-ipin.wizytowka.pl
48. Poradnia Leczenia Osób Uzależnionych od Alkoholu
Kolska 2/4
01-045 Warszawa
tel. [phone]; fax [phone]
49. Oddział Leczenia Osób Uzależnioonych od Alkoholu. Oddział Detoksykacyjny
ul. Kolska 2/4
01-045 Warszawa
tel. [phone]
fax [phone]
50. Ośrodek Terapii Uzależnień Alkoholowych SP ZOZ
Łokietka 11
03-590 Warszawa
tel. [phone]
51. Poradnie Leczenia Uzależnień i Współuzależnień
ul. Zgierska 18 A
03-934 Warszawa
tel.[phone]
www.centrumodwykowe.waw.pl
52. Poradnia Odwykowa
Zakopiańska 33
03-934 Warszawa
tel. [phone]
53. Ośrodek Profilaktyki, Edukacji i Terapii Uzależnień "Olcha"
Oleandrów 5 lok. 8
00-629 Warszawa
tel. [phone]; e-mail: [e-mail]
www.free.polbox.pl/o/olcha/
54. "Akmed" - Centrum Konsultacyjne. Niepubliczny Zaklad Opieki Zdrowotnej.
Mokotowska 6 A
00-641 Warszawa
tel. [phone]; e-mail [e-mail]
www.akmed.zdrowie.net
55. Poradnia Leczenia Uzależnień i Współuzależnienia MSWiA
Żelazna 99
01-017 Warszawa
tel. [phone]
www.pluw.dt.pl
56. Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych "Drewnica" - Oddział
Detoksykacyjny
ul. Rychlińskiego 1
05-091 Ząbki
tel. [phone], wew. 233, 799 78 94
fax [phone]
e-mail:[e-mail]
57. Dzienny Oddział Odwykowy
ul. Zgierska 18a
04-092 Warszawa
tel. [phone]
fax [phone]
58. Rodzinny Ośrodek Terapeutyczny "Rota"
ul. Pawińskiego 2
02-106 Warszawa
tel. [phone]

59. Poradnia Uzależnień
ul. Czumy 1
01-355 Warszawa
tel. [phone]

[Gość: stachu34]

Liczyłem,że Hepik się odezwie...i nie zawiodłem się :)
Teraz masz wszystko,co potrzeba.

obyś wytrwał..

[jklepacz]

piszę kilka słow tak dla zachęty
bo naprawde pierwsze dni sa cięzkie
a im dalej tez nie jest lekko
...zawsze jakaś gadzina moze cie na zła drogę namówic
pozdr.

[Gość: mm]

> piszę kilka słow tak dla zachęty
> bo naprawde pierwsze dni sa cięzkie
> a im dalej tez nie jest lekko
> ...zawsze jakaś gadzina moze cie na zła drogę namówic


Witam,
Dzięki. Póki co, najgorsze są te "gadziny" w mojej głowie. Ze strony bliskich
mam dość wsparcia, choć nie od wszystkich. Cóż, trudno oczekiwać wsparcia od
kogoś, kto sam jest alkoholikiem, tyle że pijącym: "Choć wypijemy ostatnie
piwko..."

Jest ciężko, bo mimo świadomości podjęcia słusznej decyzji, mam doła : wydaje
mi się jakbym stracił raz na zawsze coś niezwykłego, wręcz mistycznego. To jest
taki "ból rozstania". Terapueta napisał mi:

"Przypomina Pan faceta, który z przykrością stwierdza, że teraz to już będzie
musiał być bogaty, piękny i mądry, ale ma Pan nadzieję, że Bóg pomoże Panu
przetrwać trudne chwile rozstania z biedą, brzydotą i głupotą. Alkohol to
zakała pod każdym względem. Na szczęście wie Pan już, że to syf i może Pan ze
spokojem powiedzieć - fakt, połykanie żyletek nie jest dla mnie korzystne."

I ja wiem, że ma rację, ale póki co ta wiedza nie przynosi ulgi.

Nie mam jakiś specjalnych "głodów" ( na szczęście nie zdążyłem doprowadzić do
takiego stanu swojego organizmu). Nigdy nie piłem rano, ani w dzień, w pracy
(choć miałbym komfrot idealny), ale wieczorem - troche mnie ściska. Dobrze, że
nie mieszkam sam.

Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: tequilka]

Gość portalu: mm napisał(a):

> "Przypomina Pan faceta, który z przykrością stwierdza, że teraz to już będzie
> musiał być bogaty, piękny i mądry, ale ma Pan nadzieję, że Bóg pomoże Panu
> przetrwać trudne chwile rozstania z biedą, brzydotą i głupotą. Alkohol to
> zakała pod każdym względem. Na szczęście wie Pan już, że to syf i może Pan ze
> spokojem powiedzieć - fakt, połykanie żyletek nie jest dla mnie korzystne."

Pięknie powiedziane. Muszę to sobie zanotować w moim kapowniczku;-)))

> Nie mam jakiś specjalnych "głodów" ( na szczęście nie zdążyłem doprowadzić do
> takiego stanu swojego organizmu). Nigdy nie piłem rano, ani w dzień, w pracy
> (choć miałbym komfrot idealny), ale wieczorem - troche mnie ściska. Dobrze,
że
> nie mieszkam sam.

Oj, jak dobrze Cię rozumiem. Ja także, MM-ie, nie piłam od samiutkiego rana,
żadnych klinów, alkohol na kacu mógłby dla mnie nie istnieć. Nie miałam
delirek, choć przyznam się szczerze, że już nieraz łapy po 'ciężkim' piciu
trzęsły mi się tak, że nie mogłam osłodzić herbaty. Wstydziłam się klientom
(prowadzę pub) podawać szklankę z piwem, bo łapa mi się trzęsła i miałam
wrażenie, że wszyscy to widzą. Ale wracając do tematu- nie miałam nigdy
typowego 'fizycznego' głodu alkoholowego. Też jeszcze do tego nie doszło. Ale
głód psychiczny jest koszmarny. Właśnie wieczorkami, kiedy to fajnie byłoby
napić się browara w tak duszny dzionek. Rano wstaję i dzień jest dla mnie
piękny bez kaca, mam ochotę pracować, coś robić, jestem pełna życia, ale im
bliżej wieczora, tym gorzej. No i krótko mówiąc- gdyby nie anticol, pewnie juz
bym nie wytrzymała... Ale jak narazie jest ok. Wydaje mi się, ze właśnie te
pierwsze dni są najgorsze. Jak minie pierwszy miesiąc, zrobię bilans i wiem, że
na pewno wyjdzie więcej plusów niż minusów. Ja także mam cały czas nieodparte
wrażenie, że tracę coś wyjątkowego. Ale również wyjątkowo się czuję, odmawiając
napicia się. Widząc wokół siebie ludzi mocno 'pod wpływem', wiedząc, że jutro
będą bardzo cierpieć, a ja wstanę rześka jak skowronek, wcześnie rano;-))) Nie
chcę sobie tłumaczyć, że do końca życia się nie napiję, bo wiem, że byłoby to
dla mnie za wiele, że okłamywałabym samą siebie. Ja sobie tłumaczę z dnia na
dzień: nie napiję się dzisiaj. Cóż takiego będę miała z tego, że wypiję? Kaca?
A może znowu coś odwalę? Mam dużo spraw do załatwienia, nie mogę się napić.
Dużo łatwiej jest mi wybierać krótkie dystanse, niż zarzekać się nie wiadomo na
jak daleką przyszłość. Oczywiście nie mogę być w tej kwestii żadnym
autorytetem, bo nie jestem na żadnej terapii, ani nie uczęszczam na mitingi AA,
a mam za sobą jedynie 7-dniowy (o ile dziś nie łyknę;-D ) okres niepicia, ale
po prostu piszę, jak ja to odczuwam, jakie ja mam dylematy. Jeśli chodzi o
wsparcie bliskich i dalszych, to nie liczę na nie, ponieważ sama staram się z
tym wszystkim poradzić, nie informowałam za mocno nikogo o moich planach:-)
Jedyne, co zauważyłam, to, że moje kochanie przytula się do mnie częściej niż
kiedyś i jest dla mnie jakiś taki bardziej serdeczny. Nie mówię- sprzeczamy
się, jak to w życiu bywa, ale jest jakoś inaczej.
Nie wiem tylko, czy nie za wiele tego wszystkiego dla mnie- prawie 6 tygodni
temu rzuciłam palenie... Wczoraj brat mi powiedział, że jemu terapeutka
odradziła rzucanie palenia... A ja próbuję złapać tyle srok za ogon...może to
niewskazane. Jak tak dalej pójdzie, to jeszcze trochę i już nic na 'p' mi nie
zostanie;-)))

Pozdrawiam Cię cieplutko i życzę dużo siły i pogody ducha!
t

[Gość: mm]

Tequilka,

Dzięki za ciepłe słowa. Masz niemal identyczny "staż" jak ja. Zatem także Tobie
życzę wytrwałości.

Myślę, że najlepiej koncetrować się na tym, co tu i teraz. Przeszłość i
przyszłość same zadbają o siebie.

Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: Pianksi]

Ja mam tak olbrzymie łaknienie jak Ty zawsze w drugim dniu po ostrym ciągu
alkoholowym. Potrafię zjeśc podówjne męskie porcje, a szczególnie , tak jak to
opisałeś w nocy. To wręcz nałóg jedzenia. Tak potwierdzam , że również
doświadczam tego zjawiska

[Gość: mm]

No muszę przyznać, że z tym jedzeniem juz mi przeszło. W sumie miałem tak parę
dni, teraz odżywiam się normalnie, z tym , że bardziej dbam o to co jem, bo
dawniej ważne było jedynie piwko w lodówce.

Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: mm.]

Minęło juz parę tygodni, może to nie dużo, ale zmiany które następują w moim
życiu są niezywkłe. Życie bez alkoholu jest naprawdę lepsze. Szczerze polecam ;-
)

[Gość: jerzy]

ja już tak 14 lat. Z początku świata sobie nie wyobraałem, że nie będę pił aż
do końca mojego długiego życia. To było straszne!!!!!!!!!!!!!!.
Z biegiem czasu przyszło coś takiego, że ten alkohol przestawał być sensem
życia, znalazły się inne zainteresowania, przestał być obsesją, myślą i
obłędem. Pojawiły się inne zainteresowania. To przychodzi samo, nie wiem jak.
Na dziś alkohol nie jest mi w niczym potrzebny do życia - to nie tlen ani nie
żywność. Oczywiście nie jest on mi obcy i trzeba o tym pamiętać [jak saper by
nie walić młotkiem w niewypał]. Trzeba na niego uważać. Ale tak jak 14 lat temu
życie bez alkoholu wydawało mi się pozbawione sensu, niemożliwe i straszne - to
teraz jest inaczej. Im dalej w trzeźwość tym łatwiej, tym więcej sukcesów, tym
więcej innych fajnych rzeczy.
Ja dzięki treźwości byłem i w Szkocji na ich 53 rocznicy i w USA na ich 58
[bodajże]. Było tam na stadionie coś około 60 tys takich jak my. Coś
wspaniałego. Za rok wybieram się do Kanady - to dzięki trzeźwości.
Jest to możliwe i Ty też to osiągniesz. Uszy do góry.
Życie bez alkoholu jest wspaniałe.

[subiekt4]

nie ma jak wspólny temat do rozmowy :) zgadzam sie z przedmówcami ,że alkohol
to bardzo cwana bestia i z moich obserwacji wynika ,że im osoba
inteligentniejsza to i on bardziej przebiegły się robi ,staż mój to przeszło
rok nie picia ,fakt ,że od podjęcia decyzji do realizacji trochę minęło tak ze
2 lata ,doszedłem do tego sam ,nie miałem jakichkolwiek nacisków ze strony
rodziny ,abym nie pił ,czytam z zainteresowaniem wasze wypowiedzi ,obecnie mam
dużo czasu bo jestem chory i leżę w łóżku,padło takie stwierdzenie ,że
konieczne w leczeniu jest odbywanie mitingów AA,dla mnie nie było to
konieczne ,nie mam ciągot ,aby łyknąć moje życie teraz i czas stracony przeze
mnie jak piłem pokazały mi ,że warto nie pić ,fakt ,jest coś w tym ,że
przebywanie z ludżmi którzy piją mi nie przeszkadza ,dogaduje sie z nimi ,ale
też mnie do takiego towarzystwa nie ciągnie,staram się niektórym nawet
uzmysłowić to ,że mają problem z alkoholem ,nawet jeden znajomy po rozmowach ze
mną trwało to też z 10 miesięcy nie pije ,zaszył się podobnie zresztą jak
ja ,obecnie mógłbym już pic bo bat się skończył ,ale nawet mi to do głowy nie
przyszło ,szkoda mi było tego wszystkiego ,wydaje mi się.(modne słowo wśród
alkoholików) że po prostu odzwyczaiłem się od alkoholu ,chodzi mi głównie o
całą otoczkę ,bo wiem ze od alkoholu działania na mój organizm nie odzwyczaję
sie nigdy,wiem ,że wiele rzeczy i zachowań w czasie picia było
podporządkowanych i zmierzało do jednego celu do napicia się ,obserwuje to po
prostu teraz u moich znajomych i bardzo rzuca mi się w oczy ,
napisałem te parę słów o sobie ,bo mimo wszystko jestem szczęśliwy ,że nie
piję ,że myślę jak myślę ,że mam 30 lat i jeszcze mi trochę tego życia zostało
w kraju ,który na pewno jest też specyficznym i swoją "troską" o obywateli
pomaga im znacznie być alkoholikami ,bo jakby nie było alkohol jest takim
fałszywym lekarstwem na wszystkie stresy,biedę,szarość życia codziennego,ludzie
pijąc alkohol zapominają o stresie ,biedzie ,komornikach ,kredytach,niewiernych
żonach,chorobach spychają problemy do rozwiąznia na dalszy plan,przkładają coś
z dnia na dzień ,zapominając w efekcie o czyms ważnym i tak dalej
pozdrawiam i zachęcam do nie picia :)

[subiekt4]

widocznie nie wspólny :)