czekam na pytania:)

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Od opiekunki tego forum dostałam zaszczyny tytuł eksperta. Jestem lekarzem i
logopedą i pomogę wszystkim na ile pozwoli na to internet. Odpowiedzialam na
ostatnie posty, jezeli chcecie odpowiedzi na jakies poprzednie, dajcie mi
znac, bo nie wiem czy otrzymaliscie wyczerpujace odpowiedzi. Ja sukcesywnie
przeczytam wszystkie posty i będę odpowiadać. Jeśli sprawa jest bardziej
prywatna- czekam na maile. Pytajcie:)
Pozdrawiam serdecznie!!!

[galmire1]

Witam serdecznie,
Może zadam standardowe pytanie, ale biorąc pod uwagę różne poglądy na ten temat
chętnie poznam pani opinię.
Mój syn za 2 miesiące skończy 3 lata. Mówi niewiele mama, tata, baba, dziadzia,
nie ma, tu, tam oraz ti ti (pociąg) brum brum (samochód) au au (piesek) guu
(Igor młodszy syn) pi pi (ptaszek) cicia (kot) Abi (pies Albert) atipo
(hulajnoga) am am (jeść). Niestety od roku nie widzę postępów. Jest dzieckiem
otwartym, bardzo lubi czytać książeczki z mamą lub tatą, lubi gdy opowiada mu
się obrazki. Potrafi wszystko pokazać na obrazkach. Kojarzy różne rzeczy i
miejsca. Uwielbia samochody i potrafi rozpoznać marki smaochdów mamy brum baby
brum itd. Jest chętny do zabawy i otwarty. Mieszkamy z daleka od placów zabaw i
ludzi więc konakt jest rzeczywiście trochę ograniczony. Ale widzę
zainteresowanie dziećmi, choć jest b. wstydliwy. Poza tym jest bardzo sprawny
fizycznie. Skoki na jedenj lub dwóch nóżkach to nie problem. Jazda na rowerze
lub samochodziku to istne mistrzostwo. Pięknie posługuje się nożyczkami dla
dzieci, kredkami oraz b. lubi układać puzzle i układanki. Uwielbia Kubusia
Puchatka i kreskówki i książeczki. Śpi z pluszowym prosiaczkiem.
I pomimo, że pediatra kazał nam jeszcze czekać jestem pełna obaw. Wiem, że po
pierwsze medycyna poszła naprzód i można już pomagać dzieciakom ale z drugiej
strony wiem, że komercja rozwinęła się zaraz przy medycynie. Stram się ufać
naszmu pediatrze, przez cały okres naszej znajomości potwierdził swój
profesjonalizm i wiedzę (ciągłe problemy zdrowotne z młodszym synkiem), a
jednak szukam potwierdzenia co robić?
Będę wdzięczna za pani opinię

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Odpisuje dopiero teraz, bo za soba mam nielekki dyżur:) Po pierwsze przeczytaj
moja odpowiedz, ktora napisalam w wątku: Adaś nie chce mówić ... Tam tez
zamieściłam kilka rad. Z Twojego postu wynika, iż poza mową wszystko jest w
porządku. Tak jak pisalaw w wyzej wymienionym poscie, do 5 roku zycia,
zwlaszcza u chlopcow tak po prostu moze byc. To, ze chlopiec jest wstydliwy,
lezy z pewnoscia w jego charakterku, a ten sie bedzie nieustannie zmienial. Ja
jednak radze zadbac o czestsze kontakty z rowiesnikami. Ja osobiscie polecam
dac dziecko do przedszkola, gdy przyjdzie na to czas, teraz sa mozliwosci by
dziecko bylo tam nawet tylko 2 godzinki. A z moich obserwacji wynika, ze nawet
po poczatkowych protestach, dzecko po takim kontakcie z rowiesnikami rozwija
sie duzo lepiej, jest odwazniejsze, latwiej mu potem pojsc do szkoly. Poszukaj
mam z dziecmi w wieku Twojego synka, wspolne spotkania moga byc bardzo pomocne.
U tak malego dziecka przyczyn niepowodzen w mowieniu szuka sie przez
wykluczanie, jesli nic nie wskazuje na problem warto poczekac. Sama pracuj z
synkiem i obserwuj go. Teraz nie ma powodu do zmartwien!

mowa a zapamiętywanie i opowiadanie

[rysa9]

Witam,
Mój synek ma sześć lat i coraz lepiej mówi. Jeszcze nie ma aż tak bogatego
słownictwa jak rówieśnicy ale coraz częściej pojawiają się zdania nawet złożone.
Niepokoi mnie fakt, że mój synek ma problem z zapamiętaniem tekstów piosenek i
wierszy. Czy fakt, że mowa jest opóźniona ma tu jakieś znaczenie, czy przyczyny
należy szukać gdzie indziej? Jak ćwiczyć pamięć?
Moje dziecko ma też problem, jak chce coś dłuższego opowiedzieć. Gdy
przeczytamy jakąś bajkę i zadaję pytania, to prawie wszystko pamięta ale sam
wszystkiego nie opowie. Z czego to może wynikać? Jak pracować z dzieckiem?

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Napisałaś mi zbyt mało danych o synku, bym mogła udzielić porządnej rady.
Piszesz o opóźnionym rozwoju mowy, czyli kłopoty Twojego synka zaczęły się
wcześniej? Czy ma dobry słuch?
Czy ma inne problemy ze zdrowiem, neurologiczne?
Czy synek przechodził jakąś terapie?
Jak przebiegał jego rozwój do tej pory?
Moze gdzies na forum opisywalas dokladniej swojego synka? Jesli tak przeslij mi
link do tego wątku.
Czekam na dalsze informacje, wtedy przesle Ci tez trochę propozycji ćwiczen.
Pozdrawiam!

[mgosia69]

Witam
Cieszę się z fachowca na forum i również mam parę pytań. Mój mały ma 6 lat i co
prawda jego mowa troszeczkę ruszyła, ale gdzie jeszcze................ do
rówieśników. Niestety poza mową mamy również problem z rozumieniem. Te
codzienne, podstawowe słowa, polecenia już rozumie, ale jak tylko sie pojawi
dłuższa wypowiedź - leżymy (nie rozumie). Nie rozróżnia liczby poj. i mn.,
końcówki (rodzaj żeński, męski i ..) są abstrakcją. Niestety poinformowano
mnie, że jest "za dobry" na orzeczenie i nikt mi go nie da. Co ja mam robić?
Czy może miała Pani do czynienia z takimi dziećmi? Niedługo zerówka - a mnie
ogarnia rozpacz.
Pozdrawiam
Gosia

[logopeda.wroclaw]

Tak, spotkałam się z takimi dziećmi. Przyczyn może być wiele. Dlatego prosze o
więcej informacji. Mogą byc wyslane na maila. Przede wszystkim jak przebiegal
jego rozwoj od urodzenia? Jak ksztaltowala sie mowa? Czy sa problemy ze
sluchem? Inne problemy zdrowotne, neurologiczne? Czy byl pod opieką
specjalisty? Przechodził jakies badania?
Gdy bede znała więcej szczegółów łatwiej mi będzie poradzic dalsze
postępowanie, ćwiczenia.
Pozdrawiam!

[ewg]

Jestem też mamą prawie 6-cio latka.
Mam zamiar zapisać go do logopedy. Na podstawie własnej obserwacji mogę stwierdzić, ciągle utrzymuje się u niego szereg nieprawidłowości w wymowie.
Głoski "k" i "g" wymienia na "t" i "d", głoski "r" i "l" zamienia na "j", głoski szeleszczące na syczące.
Udało mi się dzięki różnym ćwiczeniom wywołać głoskę "k", "g" i "l". Jednak synek mówi poprawnie tylko wtedy, kiedy się stara, kiedy zwrócę mu uwagę.

No i okazało się, że mój mąż jest przeciwny. On uważą, że to norma, że wada wymowy Michała, ustąpi wraz z wiekiem (przecież bardzo krótki okres mówi). I że niepotrzebni są żadni specjaliści. Niepotrzebne jest ciąganie Michała i zamęczanie go bzdurnymi ćwiczeniami.
A wada wymowy wcale nie przeszkadza, ważne, że Michał ma duży zasób słownictwa czynnego i mówi zwykle poprawnie gramatycznie.

Ja uważam, że mozna by było Michałowi pomóc i zapisać na terapię logopedyczną. Wg mnie wszelkie opóźnienia w mowie mogą się odbić niekorzystnie na nauce np. głoskowania i pisania. Że przez tę wadę, będzie mu trudniej w zerówce i poczatkach szkoły.

Może jeszcze trochę historii:
Michał długo nie mówił. W wieku 3 lat posługiwał się około dwudziestoma słowami dwusylabowymi - ludzkimi i ogromną ilością odgłosów. Wspaniale naśladował zwierzęta i odgłosy natury (teraz już nawet tak nie umie).
Byliśmy wtedy u logopedy, który na podstawie obserwacji stwierdził, że synek jest upośledzony umysłowo (takich słów użył) i szybko nie będzie mówił. Byłam załamana. Mąż poszedł z synkiem na konsultacje do innego logopedy i ta stwierdziła, że jest wszystko w porządku. Że Michał nie mówi, bo jest zbyt zajęty obserwowaniem świata, że jest bardzo ciekawski i ruchliwy.
Trochę odetchnęłam z ulgą.
W wieku 3 lat i 8 miesięcy poszedł do przedszkola i od razu zaczął gadać pełnymi zdaniami. A pierwszym trzysylabowym wyrazem była "meduza". Używa w tej chwili wielu bardzo trudnych słów. Interesuje się zwierzętami, prehistorią i przyrodą. Potrafi podać nawet niektóre nazwy łacińskie!

Czy czekać, czy jednak lepiej synka zapisać do logopedy?

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Moje zdanie jest takie, ze należy z synkiem koniecznie isc do logopedy!!!Z tego
co piszesz wada Twojego dziecka jest złożona:
-kappacyzm (k na t)
-gammacyzm (g na d)
- rotacyzm (r)
-sygmatyzm (seplenienie - szumiące na syczące)
Kappacyzm i gammacyzm jest fizjiologiczny do 3-4 roku zycia, sygmatyzm do ok.
5, natomiast rotacyzm moze utrzymywac sie dluzej. Prawda jest taka, ze im
wcześniej rozpocznie się terapię, tym lepiej. Dzieci są niesłychanie
elastyczne, szybko poddaja sie profesjonalnej terapii i efekty sa widoczne
bardzo szybko.
Nie wiem czy Twoj mąż ma wyksztalcenie w tym kierunku i czy jego niechęć do
terapii jest podparta niepodwazalnymi argumentami. Bo wady wymowy same nie
ustępują, jesli są obecne w wieku, w ktorym juz ich byc nie powinno. Terapia z
dobrym logopeda nie jest zamęczaniem dziecka, a wręcz przeciwnie. Ciekawe
ćwiczenia bardzo mobilizują rozwój dziecka.
Michał pójdzie do szkoły, a wada wymowy wtedy moze zacząć mu przeszkadzac.
Dziecko zobaczy ze mowi inaczej niz inne dzieci, ktos mu zwroci uwagę, zacznie
wstydzić się mowic, pojawia sie kompleksy.
Dlatego warto pomoc dziecku. Specjalista pokaze Wam najlepsze cwiczenia, ktore
beda zarowno bawic jak i uczyc:)
Jest w Twoim poscie cos warte jeszcze podkreslenia. To ze Twoj synek mowil
bardzo malo i jak poszedl do przedszkola sytuacja diametralnie odmienila sie na
lepsze. Rodzice często sie pytają czy warto dać dziecko do przedszkola. Ja
jestem zawsze za tym by dac. Twoja historia jest tego najlepszym przykladem.
Spotkanie z duza liczbą rówiesnikow mocno stymuluje i mobilizuje dziecko do
mowienia. Dzieci sa malymi leniuszkami i często nie chce im sie do nas mowic,
bo po co skoro my rozumiemy ich polsłówka, gesty. A przedszkole stwarza
sytuacje, które wymagają mocnej mobilizacji i to jest naszym pociechom
potrzebne.
Pozdrawiam!

[ewg]

Dziekuję za odpowiedź. Potwierdziła moje niepokoje i na pewno wybierzemy sie do
logopedy. Bedę twarda wobec meża!!!
Mąż nie ma nic wspólnego z edukacją czy logopedią i zupełnie nie zna się na tym.

[ewg]

Udało nam się zapisac do logopedy. Jurto mamy badanie i pewnie niedługo rozpoczniemy terapię. Udało nam się przez NFZ, bo w poradni psychologicznio- pedagogicznej są okrutne kilku miesięczne kolejki.
Czy logopeda, który ma kontrakt przez NFZ jest lekarzem???

[upendo]

To, że logopeda pracuje w porozumieniu z NFZ, nie znaczy, że jest lekarzem.
Wszyscy logopedzi kończą studia logopedyczne o zbliżonym programie i ustalonej,
minimalnej ilości godzin dydaktycznych. Jedni kończą je jako specjalność na
studiach magisterskich, a inni jako studia podyplomowe. Oczywiście może się
zdarzyć lekarz, który po ukończeniu medycyny zostaje logopedą, ale może nim
zostac tak samo pedagog, psycholog, polonista i inni. Poprostu etaty dla
logopedów sa zarówno w oświacie jak i służbie zdrowia.
Pozdrawiam

[mama.dominiki]

Witam mam na imię Ania. Jestem mamą 2-letniej Dominiki, która urodziła się z
śekwencją Pierre Robin (rozszczep podniebienia i cofnięta bródka). Jak
skończyła 4 m-ce miała operację rozszczepu w IMiDz. Do operacji była karmiona
sondą. Po operacji zaczęła pic z butelki, ale piła jeszcze zbyt mało i do 9-
tego miesiąca była dokarmiana jeszcze sondą. Gryźc zaczęła jak skończyła 1,5
roku. Jest pod opieką dwóch logopedów: w Warszawie i w miejscowości, której
mieszkamy (Sępólno Kr., woj. kuj.-pomorskie). Wykonuję jej masaże twarzy ,
jezyka i podniebienia (chociaz jest to bardzo uciążliwe, gdyż mała gryzie). Od
niedawna zapisałam ją do poradni psychologiczno-pedagogicznej na terapię
wczesnego rozwoju mowy. Terapia ta polega na zabawach, słuchaniu piosenek itp.
Dominika jest pogodnym, wesołym dzieckiem, rozumie polecenia. Mówi takie słowa
dwusylabowe jak: mama, tata, dada, baba, didi,(na smoczek), am, tu, tam, jaja,
koko, kaka, tapa (na czpkę), czesc. Zauważyłam, że nie potrafi wymówic
głoski "l", na lala mówi łała. Przy tej głosce nie podnosi języka do góry. Na
razie przy wymawianiu tych słów nie nosuje.
Jak pani ocenia jej rozwój mowy w tym wieku? Czy będzie miła duże problemy z
mowa?
Proszę o odpowiedz.
Pozdrawiam
Ania, mama Dominiki.

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Bardzo trudno jest mi ocenić rozwój dziecka, gdy go sama nie zbadałam, a
jeszcze trudniej jest mi prognozować dalszy rozwój.
Z Twojego postu mogę stwierdzić, że terapia córeczki przebiega bardzo dobrze.
Szybko została zoperowana i jest pod stałą opieką logopedów i poradni
psychologiczno - pedagogicznej, są widoczne postępy.
Piszesz, że nie podnosi języka podczas wymawiania głoski "l" - logopeda z
pewnością zaleci Ci szereg ćwiczeń, które ten język usprawnią.
Sekwencja Pierre Robin wiąże się z niedorozwojem żuchwy, tylnym położeniem
języka i uszkodzonym zamykaniem tylnego podniebienia. Dlatego właśnie po
korekcji operacyjnej najważniejsze od strony logopedycznej jest usprawnianie
języka i wyćwiczenie odpowiedniego nosowania. Terapia na pewno musi być długa,
ale jeśli będziecie systematycznie ćwiczyć na pewno efekty będą wspaniałe.
Pozdrawiam i życzę powodzenia!!!

[mama.dominiki]

Dziękuję za odppwiedz
Pozdrawiam - mama Dominiki

[eve28]

Jestem mamą 4-letniego Wiktorka.Mój synek prawie nie mówi.Od roku chodzi do
przedszkola i tam uczęszcza na zajęcie logopedyczne.Niestety odbywają się one
tylko raz w tygodniu.Staram się z nim ćwiczyć w domu.Po wakacjach jest
lepiej-pojawiło się trochę nowych słów,ale daleko jest mu do rówieśników.Poza
tym jest wesołym chłopcem.Wykonuje wszystkie polecenia,jest bardzo
kontaktowy,ładnie koloruje,gra na komputerze,itd.Wszyscy mówią,żeby czekać,że
zacznie mówić normalnie.Ale mnie trudno w to uwierzyć.Martwię się i chciałabym
żeby ktoś postawił diagnozę-co się dzieje,dlaczego nie może mówic jak jego
koledzy?Dodam,że urodził się zdrowy,dostał 10 pkt w skali Apgar.Proszę poradż mi
do kogo mam się zgłosić?Czy odwiedzać następnego logopedę,czy zrobić eeg,a może
wybrać foniatrę?Z góry dzięki za odpowiedż!

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Bardzo podobny problem omawiałam, teraz skopiuję Ci tamtą odpowiedź:
"Witam,
Jeżeli Twoj synek dobrze rozumie mowe,a słabo mowi - mamy do czynienia z
opoznieniem mowy czynnej. Teraz nie jest to nic niepokojącego, ponieważ do 5
roku życia dziecko moze byc fizjologicznie niedojrzałe do mowy, co wiąże się z
niewykształconymi osłonkami mielinowymi. Najczęściej z taka sytuacja mamy do
czynienia wlasnie u chlopcow. Stosunek chlopcow do dziewcząt z tym problemem
wynosi 5:1. Jeżeli synek potrafi doskonale komunikować się pozawerbalnie -
mimiką, gestami, mysle ze warto jeszcze poczekac i poobserwowac go. Jeżeli poza
mową rozwój przebiega bez zastrzeżeń, to spróbuj skorzystać z tych kilku
rad. Zostały one opracowane przez logopedów dla rodziców do samodzielnej pracy:
Poniżej Ci je kopiuje:)

1-Zachęcajmy dziecko do naśladowania odgłosów otoczenia, samemu dając przykład,
ale uważnie przysłuchując się efektom uzyskanym przez dziecko.

2-Łączmy nazywanie z konkretnym obiektem, a więc z obrazkami czy widzianym
przez dziecko przedmiotem, osobą, zjawiskiem. Posługujmy się książkami i
ilustracjami o wyrazistym rysunku lub komentujmy aktualne wydarzenia z
najbliższego otoczenia w czasie ich trwania.

3-Organizujmy wspólne "zabawy buzią": dmuchanie baniek mydlanych, nadmuchiwanie
gumowych zabawek, gwizdanie, nadymanie policzków, parskanie czy syczenie.

4-Starajmy się łączyć wydawanie różnych dźwięków i naśladowanie odgłosów z
ruchami rąk i całego ciała, tzw. mowa ciała.

5-Zwróćmy uwagę na ćwiczenia dłoni. Zręczność rąk ma związek ze sprawnym
artykułowaniem i mówieniem. Pomagajmy dziecku nawlekać koraliki, budować wieżę
z klocków, domek z kart lub twórzmy z nim świat z modeliny lub plasteliny.

6-Starajmy się nie wyręczać dziecka w wypowiadaniu życzeń i opowiadaniu wrażeń.
Nie podpowiadajmy mu bezustannie, co ma powiedzieć. Pozostawmy mu swobodę w
doborze słów. Starajmy się sprowokować wypowiedź, a te dopiero poprawiajmy.

7-Gdy dziecko mówi po swojemu, powtarzajmy po nim tę samą treść w poprawionej
gramatycznie formie.

8-Opowiadając dziecku bajkę czy interpretując scenkę przedstawioną na obrazku
starajmy się mówić prostymi, krótkimi zdaniami. Nie zasypujmy dziecka lawiną
słów, których znaczenia nie rozumie i nie będzie potrafiło ich wykorzystać. W
taki sam sposób odpowiadajmy dziecku na jego pytania. Sprawdzajmy, czy śledzi
tok naszych myśli, rozumie wszystkie wyrazy, zadając mu pytania i ewentualnie
podpowiadając odpowiedzi. W tym celu naprowadzajmy dziecko na właściwy wyraz,
pokazujmy daną rzecz na obrazku mówiąc początek wyrazu.

9-Komentujmy możliwie często to, co sami robimy i co robi dziecko, np: "teraz
mama prasuje, a później będzie gotowała zupę".

10-Nigdy nie krytykujmy mowy dziecka w jego obecności ani w obecności innych
dzieci, nie porównujmy go z rówieśnikami, nie stawiajmy ich za przekład pod tym
względem. Uświadamianie bowiem dziecku, że jego mowa jest dla rodziców
problemem i zmartwieniem, że są z niej niezadowoleni, wywoła skutek odwrotny do
zamierzonego, zniechęci i zablokuje.

To na razie tyle ode mnie. Ale pamiętaj, ze dziecko powinno robić stałe
postępy. Jesli nie bedziesz ich zauważać, warto udać się do specjalisty, który
wykluczy ewentualne wady aparatu artykulacyjnego, słuchu, układu nerwowego.
Pamiętaj tez ze najlepszym terapeutą dla dziecka sa rodzice, więc ćwiczcie z
synkiem według powyższych punktów. Zyczę, by szybko zaczął zalewać Was mową:)))"

Jeżeli jednak sytuacja Cię niepokoi radzę wybrać się do doświadczonego
logopedy, który po zrobieniu odpowiednich testów udzieli Ci rady i pokieruje do
specjalistów. Najważniejsze, abyś była spokojna i nie zamartwiała się. Logopeda
po zbadaniu dziecka wykluczy możliwe przyczyny, a jeśli coś wyda mu się
podejrzane skieruje do odpowiedniego specjelisty.
Pozdrawiam serdecznie!!!

[eve28]

Dziękuję za poradę.Mam nadzieję,że niedługo mój synek zacznie mówić.To moje
największe marzenie.Pozdrawiam

[kropelka16]

Moja córka ma 5 lat, zaczeła mówić jak miała 4 lata. W tej chwili mówi dużo ale
niewyraźnie. Przyznano nam logopedę w poradni 30 min na dwa tygodnie czy takie
zajęcia mają sens?

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Każde zajęcia mają sens, ale wiadomo, że im większa systematyczność, tym
szybszy i lepszy efekt. Ja tez pracuję w przychodni i mamy podpisany kontrakt z
Narodowym Funduszem Zdrowia, który starcza na dwa zajęcia z dzieckiem w
miesiącu. Z rodzicami umawiamy sie tak, że za dwa kolejne zajęcia płacą, jeśli
taka jest ich wola. Dodatkowo zobowiązują się do codziennych kilkuminutowych
ćwiczeń w domu z dzieckiem. Jeśli spotkania odbywają sie raz w tygodniu i jest
rzetelna praca w domu, efekty są bardzo szybkie i wszyscy są wtedy zadowoleni.
Dlatego ja zalecam taką formę pracy.

[badrak]

Witam Panią bardzo serdecznie!
Jestem mamą 8 miesiecznej Dominiki. Moja córeczka urodziła się w 35/36 tygodniu
ciąży, Apgar 7. Od 3 miesiąca jest rehabilitowana metodą NDT z powodu
obnizonego centrum. Jeśli chodzi o rozwój motoryczny to córeczka pełza,
przyjmuje pozycję czworaczą, robi siad podparty- boczny. Bardzo niepokoi mnie
jej rozwój mowy. Córeczka nie gaworzy. Wydaje różne dźwięki, samogłoski a, e,
ostatnio b, wa. Troche piszczy, dużo jęczy, jednak nie składa sylab. Mówi tez
coś tam po swojemu. Jednak wydaje mi sie, ze jak na 8 miesięczne dziecko bardzo
mało mówi. Bardzo prosze o radę, o jakieś wskazówki.

Dziękuję

Pozdrawiam

[logopeda.wroclaw]

WItam,
Trudno mi odpowiedzieć, gdy nie mam możliwości zbadania Twojej córeczki.Metoda
NDT Bobath to jedna z częściej stosowanych obecnie metod leczenia zaburzeń
neurorozwojowych i ogniskowych uszkodzeń mózgu. Metoda ta pomaga zdobyć lub
odzyskać umiejętności ruchowe, przywrócić pełen zakres ruchomości stawowej, ale
także pobudza wiele ośrodków w mózgu, więc pośrednio wpływa także na ogólny
rozwój dziecka. Myślę, że powinnaś porozmawiać o swoich obawach odnośnie mowy z
neurologiem, który przeprowadzi odpowiednie testy. Zbyt mało wiem o Twojej
córeczce, nie wiem czy miała jakieś zaburzenia ośrodkowego układu nerowego, czy
były robione dodatkowe badania? Lekarz, który zbierze dokładny wywiad,
przeprowadzi badania z pewnością będzie mógł więcej Ci powiedzieć,
pozdrawiam!

[badrak]

Moja córeczka jest pod stałą opieka neurologa. Takze na ostatniej wizycie
zwróciłam pani doktor uwagę na rozwój mowy córeczki. Powiedziła, ze nic teraz
nie można zrobić, prócz kapieli słownej. Takze tak robimy, dużo, dużo mówimy i
śpiewamy do córci. Jeśli chodzi o badania to miała badany słuch i wszystko
wyszło dobrze. Czy sa jakieś masaże narządów artykulacyjnych dla niemowląt?
Bardzo prosze o odpowiedź.

[badrak]

Zapomniałam dodać, ze córeczka miała robione w 5 dobie życia USG
przezciemiączkowe, które również wyszło ok. Zapomniałam tez napisać, ze
córeczka przechodziła hiperbilirubinemie, najwyższy poziom bilirubiny to 19,6.
Czy myśli pani, ze tak wysoka bilirubina moze mieć wpływ na brak gaworzenia lub
obniżone centrum?

Bardzo proszę o pomoc

[testbest]

Ale zbieg okoliczności bo my jesteśmy z Wrocławia.
Jestem mamą 4 letniej dziewczynki wcześniaka urodzonego w zamartwicy. Rozwój
fizyczny był wręcz przyspieszony, niestety mowa katastrofa. W wieku 3 lat
mówiła 3 słowa, teraz ma 4 lata i po roku w przedszkolu mówi dużo, zadaje
pytania, ale... często mówi niewyraźnie, wydaje mi się, że nieprawidłowo
pracuje językiem. W dodatku nie ma 4 przednich górnych zębów :(
Powiem, że przeszłiśmy już 4 logopedów i wszyscy mówili trzeba coś zrobić, ale
ćwiczenia były w stylu proszę mówić dużo czytać itd a to nic nie daje.
Jesteśmy zdesperowani do tego dochodzą problemy z rozwojem społecznym. Asia nie
chce się bawić w grupie odcina się, ma niską samoocenę.
Zapisałam się na EEG i do oceny czy nie ma cech dziecka autystycznego. Jestem
zmęczona i przerażona, nie umiem jej zwyczajnie pomóc

[testbest]

Acha w kwestii słownictwa to nie jest takie ubogie, ale to raczej efekt
przedszkola gdzie bardzo dużo z dziećmi pracują. Np dzisiaj opowiadała, że
jaskółki i bociany białe odlatują do ciepłych krajów.
Ale jak sie rozkręci to wszystko się zlewa i niewiele się rozumie

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Z tego co piszesz mogę wnioskować, że Twoja córeczka potrzebuje bardzo
intensywnej, wielokierunkowej terapii. Oprócz walki o mowę, trzeba położyć
silny nacisk na rozwój społeczny dziecka. Bardzo dobrze, że zrobisz badania w
kierunku autyzmu. Ja bym widziała tu wykorzystanie metody psychostymulacyjnej.
Czy któryś z logopedów pracował tą metodą z Twoją córeczką? Uważam, że
ćwiczenia w stylu dużo czytać bardzo tu nie pomogą. Terapia musi być
wielobodźcowa, ułożona indywidualnie pod Twoją córeczkę.
Kiedy masz badanie EEG i w kierunku autyzmu?
Jeśli masz jeszcze jakieś pytania, pisz śmiało, także na mojego maila.
pozdrawiam!

[maggielisek]

Moj syn ma 3 lata i nadal jego wymowa jest na poziomie 1-5 rocznego dziecka.
Zamiast powiedziec "jestem glodny" mowi "am am", itp. Jest bardzo radosnym
dzieckiem, lubi bawic sie z dziecmi, wiem ze sluch ma doskonaly, a mimo to
nie chce budowac zdan, nowe slowa przelatuja bez echa. Ksiazki go nie
intersuja, moge czytac mu w powietrze. Mieszkamy w USA, w domu mowimy tylko
po polsku, ale poza tym wszedzie slyszy angielski. Czy to moze byc przyczyna
jego opoznien? Jestem zalamana. Nie wiem jak zmobilizowac go do mowienia.
Zasob jego slow jest bardzo ubogi. Czekac? Chcemy zeby przede wszystkim mowil
po polsku, a tu nie ma polskich logopedow. Prosze o porady!!

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Na początek przeczytaj moje poprzednie odpowiedzi w tym watku. Pisałam o tym,
że opóźnienie rozwoju mowy do 5 roku zycia zwłaszcza u chlopcow nie musi byc
patologia.
Zapraszam Cie na forum o dwujezycznosci, tu tez uzyskasz sporo informacji.
banda.pl/dzieci/viewtopic.php?t=14
Ponizej wklejam Ci fragment ciekawego artykulu:

"Małe dziecko, w pierwszej fazie swojego życia, wchłania wszystkie informacje
jak gąbka wodę. Obcuje przede wszystkim ze swoimi rodzicami. To dzięki nim
poznaje świat, sposób komunikowania się z innymi ludźmi. Naturalne jest więc,
że przejmuje od nich również język. Dziecko mieszkające za granicą ale w
rodzinie złożonej z Polaków prawdopodobnie będzie mówiło lepiej językiem
ojczystym, czyli tym używanym w domu. Przynajmniej na początku. Jeśli jeden z
rodziców jest cudzoziemcem sytuacja przedstawia się nieco inaczej. Aby dziecko
równocześnie korzystało z możliwości poznania dwóch języków (ojczystego matki i
ojca) zaleca się rodzicom tzw. 'podział ról'.

Każdy rodzic zwraca się do dziecka we własnym języku.
Jest to sposób na to, aby dziecku nie pomieszały się oba języki. Początkowo
wydaje się ono nie postrzegać różnicy miedzy nimi. Reaguje odpowiedziami w
sposób automatyczny tworząc w głowie, w sposób nieświadomy, zbiór słownictwa z
każdego języka. Magazynuje wszystkie informacje. Mózg funkcjonuje jak komputer,
który kieruje kodami lingwistycznymi w tym samym czasie i selekcjonuje język do
komunikacji.Można to porównać do zróżnicowanego sposobu zwracania się do osób
na poszczególnych szczeblach hierarchicznych lub w różnych sytuacjach. Innego
słownictwa użyjemy rozmawiając z prezydentem, innego z naszymi rodzicami i
odmiennego komunikując się z naszymi przyjaciółmi. Dziecko czuje to
spontanicznie i reaguje odpowiednim językiem na 'odpowiednią komendę'.

Bardzo ważne jest aby rodzice dzieci dwujęzycznych wykazali się cierpliwością,
gdyż dziecko, wykorzystując swój potencjał poznawczy 'wchłania' ilość słów
zbliżoną do tej co jego rówieśnicy z tą jednak różnicą, że na każdy język
przypada połowa słów poznanych przez malucha.
Jeżeli dziecko dwujęzyczne poznało 1000 słów, po 500 słów przypadnie na każdy
język. W tym samym czasie jego rówieśnicy operują 1000 słów, ale jest to zasób
słownictwa z jednego języka. Oznacza to, że początkowo dziecko dwujęzyczne ma
mniejszy zasób słów z języka otoczenia w porównaniu ze swoimi towarzyszami.
Później, około 5 roku życia 'dogania' a nawet wyprzedza lingwistycznie swych
rówieśników.

Zostało udowodnione, że dzieci dwujęzyczne rozwijają zdolność uwagi
zwaną 'uwagą selektywną'.Dzięki niej są w stanie skoncentrować się na ważnych
szczegółach.Ignorują czy odrzucają błędne informacje.

Posłużmy się przykładem aby lepiej to zrozumieć.

Otóż przeprowadzono, wśród dzieci jedno i dwujęzycznych, badania na
Uniwersytecie York w Toronto, w Kanadzie.
Zabawa nazywała się 'grą w wieże'. Dzieci bawiły się klockami Duplo i Lego.
Rozmiar tych klocków różnił się: Duplo były prawie dwa razy większe. Każdy
klocek symbolizował jedną rodzinę. Wieża z klocków Lego składała się z 7
bloków. Posługując się klockami Duplo można było zbudować wieżę o tej samej
wysokości używając zaledwie 4 klocków.Dzieci miały odpowiedzieć na pytanie: 'W
której z wież mieści się więcej rodzin?'.Okazało się, że wśród dzieci
jednojęzycznych, poprawnej odpowiedzi na to pytanie udzielały 5-latki.
Natomiast dzieci dwujęzyczne były w stanie zrobić to już w wieku 4 lat.Skąd
takie zdumiewające rezultaty? Wiąże się to z faktem posługiwania się dwoma
językami we wczesnym wieku i umiejętności operowania nimi w zależności od
sytuacji.

Większość specjalistów zgadza się ze stwierdzeniem, że ucząc dziecko dwóch
języków symultanicznie, sposób myślenia dziecka staje się bardziej otwarty
(kulturowo i abstrakcyjnie) i ma większą pojemność pamięci. Ćwiczenie pamięci
odbywa się poprzez codzienne ćwiczenia, poznawanie, uczenie się czegoś nowego.
Przed ukończeniem 6 lat maluch jest nakierowany, jak już wcześniej
wspomnieliśmy na rodzinę, przez co łatwiej utrzymać język ojczysty w domu( w
przypadku emigracji rodziców).
Nieco później pojawiają się w jego życiu towarzysze zabaw - inne dzieci. Dzieje
się to wówczas, gdy dziecko udaje się do żłobka czy też przedszkola.

Mieszkając za granicą asymilacja języka odbywa się w sposób bardzo naturalny.
Mimo, iż czasami słyszy się o przypadkach osób, które mimo licznych lat
spędzonych za granicą nie umieją posługiwać się językiem swego otoczenia
zakłada się, iż jest to raczej zjawisko odosobnione. Kiedy dziecko idzie do
szkoły 'wygrywa' język otoczenia. Wiąże się to z zaspokojeniem jednej z
podstawowych potrzeb jaką jest potrzeba społeczna, utożsamienia się z grupą.
Dziecko w domu mówi językiem dom(często ojczystym), ale na zewnątrz porozumiewa
się językiem otoczenia(obcym). Pojawia się tu zjawisko zwane dwujęzycznością.
Zawiera ono w sobie zdolność mówienia ale także myślenia w dwóch językach, w
zależności od sytuacji.
Dziecko kojarzy język z którymś z rodziców lub kolegów.
Jest to posługiwanie się językiem rodzimym z taka sama płynnością jak językiem
nabytym. Czasami tłumaczenie z języka na język mogą sprawić trudność u takiego
dziecka, gdyż poznawanie drugiego języka odbywało się bez uciekania się do
tłumaczenia."
A teraz ode mnie: Prowadze terapie czterolatka, ktory ma tate mowiacego w innym
niz polski jezyku. Mama mowi po polsku. Sytuacja na początku wygladala
nieciekawie. Zalecilam wyslanie dziecka do przedszkola i nastapila ogromna
poprawa. Dziecko, by komunikowac sie z rowiesnikami szybko zaczelo nadrabiac
jezyk polski. Nie wiem czy istnieja tam polskie przedszkola? A moze znajdziesz
rowiesnikow synka mowiacych po polsku? Glowny tor terapi to atakowanie go ze
wszystkich stron polska mowa.
Gdybys miala jeszcze jakies pytania pisz smialo!
Pozdrawiam!

[maggielisek]

Bradzo dziekuje za pomoc! Bedac na emigracji, czasem czujemy sie bardzo
osamotnieni, szczegolnie w problemach. Pani odpowiedz bardzo pomogla mi troche
wyluzowac, a ponadto wiem, ze zawsze jest ktos kto chce pomoc! To bardzo
pocieszajce. Jeszcze raz dziekuje!

[badrak]

Wątek powyżej.

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Masaże artykulacyjne można stosować u niemowląt. Są specjelne techniki. Radze
udać się do logopedy, który pokaze sposób ćwiczeń. Ważne jest, by robić je
systematycznie!!!

"Ćwiczenia motoryki aparatu mowy należy rozpoczynać jak najwcześniej. Musimy
dziecku zapewnić prawidłowe ssanie i połykanie, a w dalszym rozwoju żucie,
gryzienie, zapobieganie ślinieniu się itd.

Odpowiedzialność za ten pierwszy etap spoczywa na rodzicach, którzy mogą
wskazane przez logopedę ćwiczenia włączyć do codziennego rozkładu dnia.

Pracę z małym dzieckiem (ze względu na brak możliwości wykorzystania
naśladownictwa) rozpoczynamy od ćwiczeń biernych, które możemy wykonywać
niezależnie od woli i udziału dziecka. Są to masaże wszystkich dostępnych
części aparatu artykulacyjnego, a więc: policzków, żuchwy, okolic przełyku,
warg, języka, dziąseł, podniebienia twardego i miękkiego.

Masaże są nieprzyjemne i dziecko broni się przed nimi już od 5. miesiąca życia.
Jeśli jednak rozpocznie się je bardzo wcześnie, a więc wtedy, gdy wszystkie
zabiegi pielęgnacyjne, nawet mniej przyjemne, dziecko przyjmuje jako naturalne,
nie tylko nie trzeba przełamywać trudności z tym związanych, lecz jest większe
prawdopodobieństwo uzyskania lepszych wyników."

Niestety nie potrafie opisac Ci tutaj technik masażu. Musisz sama to zobaczyć.
Ja zawsze pokazuje rodzicom kilka razy, a potem doskonale radzą sobie sami:)

Co do wysokiego poziomu bilirubiny to trudno mi bez dokladnego badania
stwierdzić czy miała wpływ na rozwój Twojej córeczki. Taki poziom jest
graniczny Przyjmuje się, ze bilirubina powyzej 20 moze doprowadzic do żółtaczki
jąder podkorowych mózgu (kernicterus). Ale gdyby to miało jakiś wpływ na pewno
poinformowałby Cię o tym lekarz neurolog, ktory prowadzi Twoja coreczke.

Pozdrawiam!

[28.27.06r]

cześć mam syna Jakuba ma w tej chwili 4 lata i 9 miesięcy, od 1,5 roku chodzimy
do logopedy raz w miesiącu, i logopeda sugeruje abym usunęła dziecku trzeciego
migdała,gydż pomoże Jakubowi w mowie, mowa jest niewyrźna,zasób słów mały w
porównaniu z rówieśnikami, wyrzuca litery, skraca wyrazy, odnoszę wrażenie, że
czasami nie rozumie co się do niego mówi co robić kiedy on nie chce
współpracować z logopedą, a ja mogę tylko przemycać niektóre ćwiczenia takie
jak: dumuchanie baniek,, żucie gumy, je czerstwy chleb,co mogę jescze zrobić,
czy usunięcie migdała pomoże przyspiesz rozwój mowy

[malinka555]

Chciałabym jeszcze dodac że wszystko rozumie , ma dobrą pamięć , dobrze
kojarzy, normalnie się bawi , układa puzzle przeznaczone nawet dla dzieci od 4
lat

[mieszko02]

córeczka mojego brata (6 lat) najprawdopodobniej cierpi na mutyzm. Nikt do tej
pory nie postawił diagnozy (psycholog, psychiatra), ale sama mam wykształcenie
pedagogiczne (tylko teoretyczne niestety)i wg mnie, to właśnie to. Mam pytanie,
czy i na ile mógłby jej pomóc logopeda? Mieszka w małym mieście, w przedszkolu
jest jednak logopeda. Mąła co prawda była już u niej, ale oczywiście nie
powiedziała słowa. W domu gada jak najęta, choć do nas, bliskiej rodziny, także
babci, odzywa się od ok. pół roku. Ma też wadę wymowy, sepleni. Niedługo
pójdzie do szkoły, więc im pomożemy jej szybciej, tym lepiej. Serce mi sie
kraje, jak patrzę na małą:( Dziś wzięłam ją na zabawy ruchowe przy muzyce (z
moimi dziećmi), widać, że rwie się do dzieci, ale nie może czegoś w sobie
przełamać. Długo by opisywać...
proszę o małą podpowiedź
z góry dziękuję

[badrak]

Dziękuje za odpowiedź. Z pewnością wybierzemy się do logopedy, ale jeszcze
chciałabym Panią o cos zapytać. Zauważyłąm tez u mojej córeczki, ze jej język
jest ciągle "przyklejony" do podniebienia. Co to może oznaczać? Czy śwaidczy to
o jakiś nieprawidłowościach? I jesczze jedno pytanie, czy sa dzieci, które nie
gaworzą i normalnie potem mówią? Czy gaworzenie jest niezbędne do prawidłowego
rozwoju mowy? I co mamy rozumieć pod pojęciem gaworzenie- czy wydawnie przez
dziecko dźwięków, czy może składanie sylab? Spotkałam się z różnymi opiniami. Z
góry dziękuję za odpowiedź.

Pozdrawiam mocno i jeszcze raz dziękuję

[logopeda.wroclaw]

"Etapy rozwoju mowy.

Rozwój mowy nie przebiega u wszystkich jednakowo. U jednych
szybciej, u innych wolniej. Niejednakowa jest tez kolejność przyswajania sobie
przez dziecko poszczególnych głosek. Rozwój mowy warunkowany jest genetycznie.
Zależy on jednak nie tylko od wrodzonych właściwości organizmu człowieka, ale
także od warunków społecznych, kontaktu ze środowiskiem, z innymi mówiącymi
ludźmi (H. Spionek). Rozwój mowy dziecka możemy podzielić na cztery okresy.

I okres – melodii – od 0 do 1 roku życia
Początkowo dziecko komunikuje się z otoczeniem za pomocą krzyku, po którym mama
rozpoznaje jego potrzeby (głód, mokro, niewygodnie itp.). Około 2 – 3 miesiąca
życia pojawia się u niemowlęcia głużenie. Jest to odruch bezwarunkowy, który
oznacza dobre samopoczucie u dziecka. Pojawia się zazwyczaj, gdy jest ono
zdrowe, syte, wyspane itp. W wyniku głużenia powstają dźwięki zbliżone do
samogłosek i spółgłosek. Brzmią jak gli, tli, gla, ebw itp. Dźwięki wydawane w
okresie głużenia są najprawdopodobniej jednakowe u wszystkich dzieci na
świecie. Początkowo głużenie ma charakter samorzutny a następnie pojawia się
już jako reakcja na widok bliskiej osoby. Towarzyszą temu nieskoordynowane
ruchy kończyn i całego ciała. Głużenie występuje u wszystkich dzieci, nawet u
głuchych i niedosłyszących. Stąd pomyłki, gdy głużenie to uważa się za mowę i
zapewnia lekarza, ze dziecko mówiło, a potem przestało. U dzieci głuchych
głużenie stopniowo zanika i nie pojawia się kolejny etap kształtowania mowy –
gaworzenie.

Około 6 miesiąca życia dziecko zaczyna gaworzyć. Jest to czynność zamierzona
(odruch warunkowy), polegająca na powtarzaniu zasłyszanych dźwięków z
otoczenia. Wielką radość sprawia dziecku parskanie, prychanie, powtarzanie
szeregu sylab: ma-ma...,ba-ba..., ta-ta..., la-la.... Sylaby te nie posiadają
jeszcze konkretnego znaczenia. Na tym etapie zaczyna się zabawa dźwiękiem,
która jest treningiem słuchowym, bowiem dziecko przekonuje się o tym, że
odpowiednie ułożenie narządów mowy powoduje wydawanie określonych dźwięków. Nie
gaworzą dzieci niesłyszące.

Około 9 miesiąca życia pojawia się tzw. echolalia, która nie jest jeszcze mową.
Dziecko powtarza własne i zasłyszane słowa, które doskonali metodą prób i
błędów. Kojarzenie wielokrotnie powtarzanych dźwięków ze wskazaniem odpowiednie
osoby lub przedmiotu prowadzi do wypowiadania ze zrozumieniem pierwszych słów:
mama, tata, baba, lala... Umiejętność te zdobywa dziecko ok. 1 roku życia.
Poprawnie wypowiada już samogłoski, takie jak: a, e, i, o, u, y oraz spółgłoski
m, n, p, b, t, d. Mówienie w tym okresie do dziecka jest bardzo istotne. Im
więcej osłucha się w pierwszym roku życia, tym szybciej i mądrzej będzie
posługiwało się mową.

Rozwój mowy w tym okresie postępuje równolegle z rozwojem fizycznym: fazie
głużenia odpowiada umiejętność unoszenia głowy; gaworzeniu – umiejętność
siadania, pierwszym wyrazom – pozycja pionowa, stawanie na nóżki.

II okres - wyrazu – od 1 do 2 roku życia
Burzliwy rozwój ruchowy dziecka, pozwala na intensywne poznawanie otaczającego
środowiska, nazywanie interesujących go przedmiotów i odkrywanie ich cech.
Maluch rozumie o wiele więcej słów, wyrażeń i zdań, niż jest w stanie
samodzielnie wypowiedzieć. Komunikuje się z otoczeniem za pomocą wyrazu, ale
mowa jest nadal bardzo uproszczona. Nazywa poprzez podawanie pierwszej lub
ostatniej sylaby wyrazu, np.: jeszcze – esce, daj – da, pomidor – midol, nie
ma – ima ...

Dziecko w tym okresie zna ok. 300 słów. Wymawia wszystkie samogłoski a, e, i,
o, u, y oprócz nosowych (ą, ę) oraz spółgłoski: p, b, m, t, d, n, k, ś, czasem
ć. Pozostałe głoski zamienia na inne: ciocia – tota, dzieci - deti

III okres – zdania od 2 do 3 roku życia.
Jest to czas budowania zdań. Początkowo są to zdania proste, złożone z dwóch
lub trzech wyrazów (w 2 r. ż.), stopniowo przechodzą w wypowiedzi dłuższe 4 – 5
wyrazowe (ok. 3 r. ż.). Dziecko nie potrafi jeszcze wypowiadać poprawnie
wszystkich głosek, ale słyszy błędy w wypowiedziach innych, np.: dziecko
poprawia nas mówiąc ne eka, a eka – kiedy mówimy do niego zeka, a nie rzeka.
Zatem ważne jest mówienie do dziecka w sposób poprawny, bez spieszczania i
używania tzw. języka dziecinnego.

W tym okresie dziecko powinno prawidłowo wymawiać następujące głoski: p, pi, b,
bi, m, mi, w, wi, f, fi, ś, ź, ć, ń, i, ki, gi, k, g, ch, t, d, n, l oraz
wszystkie samogłoski. Pod koniec tego okresu pojawia się s, z, c, dz, które
wcześniej zastępowane były przez ś, ź, ć, dź. Wymienione głoski nie zawsze
realizowane są w sposób poprawny ze względu na małą sprawność narządów
artykulacyjnych, zwłaszcza w trudniejszych zestawieniach, czy dłuższych
wypowiedziach bywają zamieniane przez głoski łatwiejsze. Dziecko około 3 roku
życia może w dalszym ciągu zamieniać głoski /s, z, c, dz/ jak i sz, ż, cz, dż –
3 na ś, ź, ć, dź, głoska / r/ może być wymawiana jako / j / lub / l /,
ewentualnie jako / ł /. Zamiast / f / występuje często / ch / i odwrotnie. Mowa
dziecka staje się już zrozumiała nie tylko dla najbliższego otoczenia.

Najczęstsze zmiany językowe pojawiające się u trzylatków, (które mogą
utrzymywać się do 5 roku życia) to:

opuszczanie sylaby początkowej lub końcowej (zupa pomidorowa = zupa midolowa,
lokomotywa – komotywa);
przestawianie głosek w wyrazie (ławka = wałka);
tworzenie nowych wyrazów (zadzwonić + telefonować = zatelefonić, żelazko =
prasowaczka, nabiorę na widelec = zawidelcuję).
IV okres – swoista mowa dziecka – od 3 do 7 lat.
Jest to okres doskonalenia prawidłowej mowy. Dziecko zaczyna odróżniać / s, z,
c, dz / od / ś, ź, ć, dź /. Czterolatek powinien już poprawnie używać głosek /
s, z, c, dz /. Głoski / sz, ż, cz, dź / może jeszcze zamieniać na / ś, ż, ć,
dź / lub na / s, z, c, dz /. Potrafi już opowiedzieć zdarzenie, bajkę. Jeśli
tak jest w istocie, to możemy uznać, że mowa dziecka jest już dostatecznie
rozwinięta, by można było bez obaw wprowadzać naukę drugiego, obcego języka.

Około 5 – 6 roku życia pojawiają się głoski / sz, ż, cz, dż /, chociaż w mowie
potocznej mogą być jeszcze zamieniane na / s, z, c, dz /. Głoska / r / powinna
być już w tym okresie wymawiana często nawet nadużywana ( wcześniej dziecko
pomijało ją lub zastępowało inną, np.: rower = jowej, lowel), dziecko może
zamieniać /l / na / r /, np.: lalka = rarka, korale = korare. Jest to typowy
objaw hiperpoprawności, z którego dziecko samoczynnie wyrasta. Jeśli w tym
okresie nie pojawiają się powyższe głoski jest to dobry moment, aby wspomóc
rozwój mowy poprzez odpowiednie ćwiczenia artykulacyjne.

Wymowa dziecka 6-letniego powinna być poprawna pod względem artykulacyjnym, a w
wieku 7 lat również prawidłowa pod względem gramatycznym i składniowym.
Prawidłowo ukończony rozwój mowy przed podjęciem obowiązku szkolnego jest
bardzo ważny.

Według badań T. Bartkowskiej u znacznej liczby dzieci w wieku przedszkolnym i
wczesnoszkolnym (ok. 30%) występują zaburzenia i opóźnienia rozwoju mowy. Wtedy
należy niezwłocznie skontaktować się z logopedą.

Normą rozwojową jest, jeśli dziecko w wieku:

0 –1 roku - komunikuje się z dorosłymi za pomocą krzyku, głuży, gaworzy,
wymawia pierwsze wyrazy: mama, tata, baba, lala;
1 – 2 lat – Używa prawie wszystkich samogłosek, z wyjątkiem nosowych (ą, ę)
oraz wymawia niektóre spółgłoski ( p, b, m, t, d, n, k, ś, ź, ć dź, ch).
Pozostałe zastępuje innymi. Wypowiada się jednowyrazowo: np.: kaczka – kaka,,
pomidor – midol;
3 lat – porozumiewa się prostymi zdaniami, wymawia wszystkie samogłoski i
spółgłoski (p, pi, b, bi, m, mi, n, ni, f, fi, w, wi, t, d, n, l, li, ś, ź, dź,
j, k, ki, g, gi, ch);
4 lat – wymawia głoski / s, z, c, dz /;
5 –

[logopeda.wroclaw]

Normą rozwojową jest, jeśli dziecko w wieku:

0 –1 roku - komunikuje się z dorosłymi za pomocą krzyku, głuży, gaworzy,
wymawia pierwsze wyrazy: mama, tata, baba, lala;
1 – 2 lat – Używa prawie wszystkich samogłosek, z wyjątkiem nosowych (ą, ę)
oraz wymawia niektóre spółgłoski ( p, b, m, t, d, n, k, ś, ź, ć dź, ch).
Pozostałe zastępuje innymi. Wypowiada się jednowyrazowo: np.: kaczka – kaka,,
pomidor – midol;
3 lat – porozumiewa się prostymi zdaniami, wymawia wszystkie samogłoski i
spółgłoski (p, pi, b, bi, m, mi, n, ni, f, fi, w, wi, t, d, n, l, li, ś, ź, dź,
j, k, ki, g, gi, ch);
4 lat – wymawia głoski / s, z, c, dz /;
5 – 6 lat – wymawia głoski / sz, ż, cz, dż, r /;
7 lat – ma utrwaloną poprawną wymowę wszystkich głosek oraz opanowaną technikę
mówienia.
Według T. Zaleskiego gaworzenie powinno pojawić się w 6 miesiącu życia,
pojedyncze słowa na pierwsze urodziny dziecka. Proste zdanie powinno być
wypowiedziane w czasie drugich urodzin, zdanie rozwinięte w czasie trzecich
urodzin, a na czwarte urodziny dziecko powinno umieć opowiedzieć krótką bajkę.

Opóźnienia w pojawianiu się poszczególnych stadiów rozwoju mowy nie powinny
przekraczać 6 miesięcy. Demel G. mówi o odchyleniach w jedną lub w drugą stronę
rzędu jednego roku.

Półroczne, czy roczne różnice nie wywołują niepokoju, gdy natomiast minie
trzeci rok życia, a dziecko wypowiada tylko kilka słów, jest to sygnał
ostrzegawczy, który powinien spowodować badanie foniatryczne, czy logopedyczne."

Mam nadzieję, że powyższy artykuł wyjaśnił troche Twoich wątpliwości. Jeśli
masz jeszcze jakieś pytania odnośnie rozwoju mowy pisz śmiało.

Co do Twojego pytania o trzymanie języka na podniebieniu, to niestety nie mogę
Ci pomóc bez zbadania córeczki. Żeby stwierdzić czy córeczka tak trzyma języka,
bo jest jej tak wygodnie i sie do tego przyzwyczaiła, czy też przyczyna jest
anatomiczna musiałabym ją zobaczyć. Trzeba ocenić przede wszystkim kształt
podniebienia, wędzidełko, rozmiar i ruchomość języka, odruchy ssania i
połykania. Poproś o to pediatre lub logopede, a na pewno Ci pomogą.
Pozdrawiam serdecznie!!!

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Z tego, co piszesz wynika, że jest to mutyzm selektywny:
"W pewnych sytuacjach i z pewnymi osobami dziecko rozmawia, z innymi - nie (ale
niezależnie od sytuacji widoczna jest niechęć do mówienia w postaci
odpowiadania monosylabami, braku inicjowania spontanicznych wypowiedzi itp.).
Na przykład dziecko nie mówi na lekcjach w klasie, ale rozmawia z niektórymi
nauczycielami i niektórymi rówieśnikami poza lekcjami; może rozmawiać w domu,
ale nie zawsze ze wszystkimi członkami rodziny (np. tylko z ojcem lub tylko z
matką lub tylko z rodzeństwem). Czasami, w obecności obcych osób, dziecko
przestaje rozmawiać nawet z członkami rodziny.

Oprócz mutyzmu selektywnego występuje mutyzm sytuacyjny, który pojawia się u
dzieci normalnie mówiących, w sytuacjach nowych czy trudnych, i który wycofuje
się wraz ze zmianą sytuacji. Na przykład okresowy mutyzm mogą przejawiać dzieci
w pierwszych dniach (lub tygodniach) pobytu w przedszkolu lub szkole. Gdy
sytuacja pobytu w przedszkolu lub szkole przestaje być dla nich sytuacją nową,
zazwyczaj zaczynają normalnie rozmawiać.

W mutyzmie zachowane jest rozumienie mowy, a w niektórych przypadkach dziecko
może udzielać pisemnych odpowiedzi (często korzysta się z tej strategii w
szkole) oraz wykorzystywać komunikację niewerbalną (np. gestykulacja, gest
potakiwania lub zaprzeczenia, wyraz twarzy, oczu itp.). U niektórych dzieci z
mutyzmem obserwuje się bardzo żywą gestykulację i mimikę twarzy, u innych
jednak komunikacja niewerbalna jest także zredukowana, podobnie jak językowa
(np. dziecko unika kontaktu wzrokowego z rozmówcą, opuszcza głowę, mimika
twarzy mało wyrazista).

Dziecko z mutyzmem selektywnym często zachowuje dystans w stosunku do
otoczenia, reagując ucieczką lub wybuchami płaczu na próby nawiązania z nim
kontaktu (może tak reagować, gdy terapeuta zbliża się do niego lub gdy chce
wziąć dziecko za rękę). Negatywne nastawienie dziecka do kontaktu z innymi
ludźmi często jest wzmacniane przez niechętne nastawienie środowiska. Dziecko
jest oceniane w szkole jako, mające trudności w uczeniu się, czasami jako
dziecko z niedorozwojem umysłowym. Nieprawidłowy stosunek otoczenia do
trudności dziecka może prowadzić do wtórnych zaburzeń emocjonalnych
(negatywizmu emocjonalnego, zachowań agresywnych lub wycofujących się itp.).
Nawet osoby najbliższe, albo terapeuci mogą przejawiać niechętny stosunek do
dziecka, gdy brak kontaktu utrudnia pracę terapeutyczną i nie daje
spodziewanych efektów. Wczesne poznanie specyfiki zaburzeń dziecka z mutyzmem i
odpowiednia terapia mogą dawać dobre efekty, tym bardziej, że objawy mutyzmu
selektywnego są czasami niezbyt głębokie."

Ważnym elementem terapii jest próba zmiejszania irytacji otoczenia. Gniew
najbliższych zwiększa lęk dziecka. Terapia zaczyna się od stawiana dziecku
bardzo prostych zadań. Stopniowo wprowadza się zadania budzące coraz większy
lęk, przeplatane relaksem. Stopniowo zwiększa się wymagania. Rodzice delikanie
zmuszają dziecko do mówienia, odmawiaja wsparcia okazywanego do tej pory.
Powinni stwarzać sytuacje, w których dzieci zechcą mówić(np. zaprosić kolegów),
gdyż w domu dzieci te całkowicie się zmieniają, bawią są pewne siebie.

Terapia dzieci dotkniętych mutyzmem bywa żmudna i wymaga zarówno od terapeutów,
nauczycieli jak i rodziców wiele cierpliwości. Konieczna musi być współpraca
logopedy i psychologa. Specjaliści muszą objąć opieką całą rodziną, dawać
ciągle wskazówki co do postępowania wobec dziecka, aby uniknąć złych kierunków
terapii.
Poszukajcie dobrego ośrodka, im szybciej zostanie rozpoczęta terapia tym lepiej.
Powodzenia i pozdrawiam!

[mieszko02]

dziękuję bardzo. Zastanawiałam się na ile mógłby jej pomóc logopeda, bo to
jedyny w najbliższym otoczeniu specjalista. Najbardziej irytuje mnie podejście
przedszkolanek, które tylko rozkładają ręce...a największy "problem" mają one,
bo jak sobie radzić?! Problemu dziecka nie dostrzegają, a mam wrażenie, że już
ją włożyły do szufladki "upośledzeni". Mała czyta, pisze od ok. roku, czyli od
czasu kiedy niewiele "normalnych" dzieci nabywa te umiejętności. Ok. pół roku
temu nastąpił dla nas wielki przełom. Zaczęła z nami rozmawiać, sama inicjuje
rozmowy, opowiada oglądane bajki, śpiewa przedszkolne piosenki, recytuje
wiersze, robi zakupy (i to nie w samoobsługowym!), ale wszystko to dzieje się
poza przedszkolem, gdzie chodzi CHĘTNIE już czwarty rok, do nikogo się nie
odzywając. Podobno raz zaczęła rozmawiać z dziewczynkami, po czym wg relacji
przedszkolanki, małe "zrobiły sensację" i moja bratanica znów zamilkła:(
Mam nadzieję, że jest na dobrej drodze, ale obawiam się szkoły i tego, że
wkroczy tam z tą samą grupą, wobec której jest taka nieufna i "zblokowana".

[logopeda.wroclaw]

Z tego co piszesz brdziej potrzebny jest w tej chwili dobry psycholog. Musicie
zacząć terapię jak najszybciej, bo jest taka możliwość, że w szkole problem się
pogłębi. Do przedszkola się przyzwyczaiła, a nowe środowisko może mocno ją
przyblokować. Bardzo ważna jest właśnie mądrość przedszkolanek, nauczycieli, a
z tym niestety różnie bywa. A rówieśnicy też potrafią być okrutni. Dzieci
szybko wyłapują negatywne strony innych i potrafią być bezwzględne. Dobrze
byłoby, gdyby dziewczynka miała bliższe koleżanki, zapraszajcie je do domu, w
swoim otoczeniu moze łatwiej jej sie bedzie przełamać. Możecie zorganizowac
małe przyjecie np. urodzinowe, w przygotowanie którego mała bedzie mocno
zaangażowana, potem zaproponujcie zaproszenie kilku najblizszych kolezanek.
Moze wtedy poczuje się gospodynią, poczuje się wyrożniona i może choć troszkę
się przełamie.
To na ile może pomóc logopeda zależy od... logopedy. Bo nie każdy chce wchodzić
w aspekty psychologiczne. Ale są też tacy, którzy mają wykształcenie
psychologiczne, lub po prostu doświadczenie w takiej pracy. Ale tak jak juz
pisałam - niezmiernie wazna jest praca całego otoczenia, szkoda, że trafiła na
nieciekawe przedszkolanki. Bo widzisz, z jednej strony chetnie chodzi do
przedszkola, bo pewnie bardzo pragnie kontaktu z rowiesnikami, a z drugiej
strony mozliwe, ze gdy jest blisko przelamania ktos nieswiadomie ja blokuje,
robiac jakas przykrość. Moze przedszkolanki za mało mają chęci, wiedzy, by
mądrze pomóc dziecku. Dlatego gorąco Wam radzę, abyscie inicjowali kontakty z
rówiesnikami poza przedszkolem.
Pozdrawiam!

[dominigag1]

Wiatm, wysłałam Pani maila na priv. Z góry dziękuję za zainteresowanie moją
sprawą. Pzdr. Dominika

[logopeda.wroclaw]

Odpowiadam również na maila,
Pozdrawiam

[jovi85]

Witam.

Mam 20 lat i nie wymawiam prawidłowo "r". To w znacznym stopniu utrudnia moje
życie, ponieważ w imieniu oraz nazwisku litera ta występuje. Czy w takim wieku
istnieje możliwość nauczenia sie prawidłowej wymowy? Niestety w moim mieście
nie ma zadnego logopedy. Czy mogłbym prosić o podanie cwiczeń, które mogą pomóc
w nauczeniu się prawidłowej wymowy "r"? Wiem, że jest to trochę dziecinne,
bo 'leczenie' bez odwiedzenia specjalisty pewnie mija sie z celem, ale ja mimo
wszystko chciałbym spróbować. Czy mógłbym prosić o parę wskazówek na początek?
Pozdrawiam :)

[badrak]

Dziękuję Pani bardzo za tak bogaty opis- jestem pod wrażeniem. Pozwole sobie
zadać jeszcze jedno pytanie; czy USG przezciemiączkowe jest wstanie wykryć
mikrouszkodzenia mózgu? Pytam dlatego, ponieważ u mojej córeczki USG wyszło ok,
chcę wierzyc, ze to jej opóźnione gaworzenie to taki jej urok, a nie
konsekwencja jakiś nieprawidłowości :) Zreszta od trzech dni stała się bardziej
gadatliwa, pojawiło się tez jakieś "ba". Takze jestem pełna optymizmu, ze może
nareszcie ta mowa jakoś ruszy :)

Pozdrawiam Panią serdecznie

[logopeda.wroclaw]

Przezciemiączkowe badanie USG jest wiarygodną metodą rozpoznawania krwawień do
macierzy okołokomorowej, krwawień dokomorowych i zawałów krwotocznych w istocie
białej u wcześniaków. Mikrouszkodzenia mózgu nie wychodzą czasem nawet w
badaniu rezonansem czy EEG, właśnie dlatego, że są 'mikro'. Rozpoznaje się je w
testach psychologicznych, a czynnikami wskazującymi są informacje z wywiadu,
mp. trudny poród, poważne choroby zakaźne w dzieciństwie.
Jezeli jednak USG przezciemiączkowe wyszło dobrze, to jest to sygnał, że nie
było m.in. krwotoków, które często za takie mikrouszkodzenia są odpowiedzialne.
Cieszę sie ze są postępy, prosze sie nie zamartwiac, bo właśnie optymizm jest
najbardziej potrzebny i jestem pewna ze wszystko jest na najlepszej drodze do
radości!
Pozdrawiam!

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Trudno mi doradzać bez zobaczenia jak to "r" wygląda. Bo sa różne rodzaje
rotacyzmu. Wyślę na maila materiały z ćwiczeniami, ale niestety bez pomocy
logopedy będzie to ciężkie. Mogę dać tylko trochę ćwiczeń, wspólnych dla
terapii różnych rodzajów rotacyzmu. W wieku 20 lat terapia jest mozliwa, ale na
pewno będzie bardziej żmudna i długotrwała. Spróbować nie zaszkodzi:) Więc
proszę odebrać maila z materiałami.
Pozdrawiam!

[jovi85]

Dziekuje :) Skorzystam na pewno.

[badrak]

Pisała juz do Pani parę razy i zawsze otrzymałam fachową odpowiedź dlatego i
tym razem pozwoliłam sobie napisać. Moja córcia od paru dni mówi gia i bi i
zastanawiam się czy można to nazwac gaworzeniem? Poza tym bardzo uważnie
przygląda się naszym wargom, nauczyłam ja tez kląskać- co chyba nie jest łatwe.
W piątek mamy iść do logopedy, ale nie wiem czy to mam sens, bo pani logopeda
nie wie, że przed ukończeniem przez dziecko roku, nie możan mówic o MPDz :)-
bardzo mnie tym do siebie zraziła. No i nie wiem czy ta wizyta miałaby sens,
teraz kiedy jednak córeczka coś zaczeła "gadać". Pozdrawiam i dziękuje za
odpowiedź.

[agatonek2]

Z tego co piszesz to raczej na razie głuzenie.Bo gaworzenie to powtarzanie
zasłyszanych sylab. Ale wiesz, pomiedzy tym jest plynna granica. Bardzo ważne
ze mała Was obserwuje, ze interesuje sie mową.
Mysle ze mozecie jeszcze poczekac na wizyte u logopedy, w koncu malutka ma
dopiero 8 miesięcy, prawda? Tym bardziej, ze nie masz zaufania do logopedy i
mała robi postępy. Obserwuj ją uważnie i szukaj postępów w mowie. Dawaj znac
jak idzie:) A gdy cos Cie zaniepokoi, wtedy koniecznie szukaj pomocy logopedy.
Pozdrawiam serdecznie!!!

[logopeda.wroclaw]

Oj, wlasnie zauważyłam, że poprzedniego posta napisałam będąc zalogowana na
kuzynke, którą odgoniłam od komputera:) Ale potwierdzam, ze to moja porada:) I
jeszcze raz serdecznie pozdrawiam!!!
Agata

[28.27.06r]

ja jestem mamą Jakuba, zaczął mówić zdaniami prostymi rok temu, jest wieku 4,5
roku, skaraca wyrazy zamienia głoski, nikt go nie rozumie oprócz mnie, logopeda
do której chodzimy uważa że Jakub będzie mówił wyraźniej po usunięciu trzeciego
migdała, jego mowa faktycznie jest nosowa,czy to prawda?

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Mowa nosowa może być spowodowana nie tylko przerośniętym migdałkiem gardłowym,
ale także wadą budowy przewodów nosowych oraz wieloma innymi schorzeniami np.
alergią. Nie wiem na jakiej podstawie logopedka podejrzewa u synka akurat
przerosniety migdalek? To moze stwierdzic w zasadzie tylko laryngolog
przeprowadzając specjelistyczne badania. Czy byłas z synkiem na konsultacji
laryngologicznej?
Tu masz objawy przerostu migdałka, czy obserwujesz je u synka?
Przerost migdałka gardłowego prowadzi do wielu niekorzystnych zmian. Znajduje
się on na tylnej ścianie nosogardła i powiększając się stale lub okresowo
upośledza jego drożność, co objawia się zaburzeniami w oddychaniu przez nos
(dziecko oddycha przez usta, chodzi z otwartą buzią, przybierając gapowaty
wyraz twarzy) oraz chrapaniem podczas snu. Oddychanie przez usta powoduje, że
dziecko wdycha suche i zimne powietrze (w jamie nosa powietrze jest nawilżane i
ogrzewane), przez co łatwiej dochodzi do infekcji w obrębie górnych dróg
oddechowych.
Powiększony migdałek gardłowy uciska na znajdujące się w pobliżu ujścia trąbek
słuchowych. Ich zamknięcie powoduje blokadę naturalnej drogi upowietrznienia
jam bębenkowych oraz ewakuacji powstającej tam wydzieliny. Zaburzenia te
objawiają się nawracającymi wysiękowymi zapaleniami uszu, przewlekłym
zaleganiem płynu w jamach bębenkowych oraz wynikającym z tego niedosłuchem
przewodzeniowym. Długotrwale zalegający w uchu środkowym płyn gęstnieje,
prowadząc do pogłębiania się upośledzenia słuchu oraz stanowi podłoże do
rozwoju łącznotkankowych zrostów. Zrosty te oraz ujemne ciśnienie panujące w
takim uchu powodują wciąganie błony bębenkowej. Jej nadmierne rozciąganie
niszczy elementy sprężyste umożliwiając łatwe pękanie, co może doprowadzić do
wrastania naskórka do jamy bębenkowej i tworzenie perlaka (mas złuszczonego
naskórka) niszczącego struktury ucha.

Jezeli chodzi o zaburzenia mowy to bezposrednio, poza mową nosową przerost
migdałka na nią nie wpływa. Jedynie wtedy, gdy migdałek jest tak duży, że
upośledza słuch może wtedy powodować opóźniony rozwój mowy spowodowany właśnie
niedosłuchem. Dlatego zalecam udanie sie do laryngologa , ktory sprawdzi i
słuch i migdałek.
pozdrawiam,
Agata

[28.27.06r]

piszę już trzeci post w ciągu dwóch dni, czekam cierpliwie na odpowiedź,moje
ptania się mnożą,co robić kiedy dziecko nie chce współpracować z
logopedą?,jeśli posługuje się oburącz jednakowo?czy jeśli mówi na etapie
dziecka dwuletniego jest szansa na to aby poszedł z rówieśnikami do szkoły?,
jest dzieckiem bardzo wrażliwym, chodził do przedszkola w zeszłym roku,ale
zrewzygnowaliśmy ponieważ bardzo często chorował, aktualnie nie chce nawet iść
na plac zabaw w przedszkolu, jak mam go do ego zachęcić, wydaje mi się że
dzieci śmiały się z niego,prosiłam przedszkolankę aby zwróciła na to uwagę,
efekt jest taki że syn nie chce słyszeć o przedzszkolu co robić? lubi oglądać
bajki, z czytaniem bajek i słuchaniem prze niego jest gorzej, jest bardzo
wrażliwy na krzywdę innych, lubi zwierzęta, lubi je naśladować, od 7 miesięcy
zadaje pytania, odpowiada na pytania, ale nie zawsze nie wiem czy wynika to z
tego że nie chce odpowiedzieć danej osobie, pomimo że zna odpowieć? pytałam
logopedę czy może powinien porozmawić z nim psycholog, ale odpowiedziała że nie
widzi potrzeby, że rozwija się umysłowa dobrze, czy logopeda może to stwierdzić
na wizytach godzinnych z moim synem, i po wywiadzie ze mną?, a treaz postaram
się napisać jakie zrobił postępy c ciągu roku na wyraz Robert mówił najpierw
o, potem odejt teraz mówił lodelt, na batonika mówił chcę bika treaz mówi
baika, proszę o odpowiedź pozdrawim serdecznie, cieszę się że mogę podzielić
się wątpliwoścciami z innymi o podobnych problemach, mam nadzieję że mój syn
kiedyś zaleje mnie potokiem słów, a wszyscy wokół go zrozumiją pozdrowionka dla
wszystkick odwiedzających to forum

[logopeda.wroclaw]

Sprobuje powoli odpowiedziec na Twoje pytania:
Najpierw sprawa oburęczności. Myślę, że odpowiedź znajdziesz w tym artykule:

"Zaburzenia lateralizacji

Rozwój ruchowy człowieka opiera się na daleko posuniętej specjalizacji funkcji.
Przewaga jednej ręki nad drugą przy jednoczesnej ruchowej ich koordynacji
pozwala człowiekowi osiągnąć wysoki stopień sprawności i ekonomii motorycznej.
Za typową uważa się rodzaj przewagi ręki prawej nad lewą.


Do tej typowości dostosowane zostały wszelkie urządzenia techniczne codziennego
użytku na całym świecie. Cywilizacja nasza jest cywilizacją praworęczną. Ma za
sobą wiekową przeszłość i praktykę. W każdym jednak społeczeństwie, które można
określić jako "społeczeństwo praworęczne" istnieje pewien odsetek osób
leworęcznych.
Ogólnie uważa się, że krytycznym okresem w ustalaniu zręczności rąk jest okres
między 3 a 5 rokiem życia. We wczesnych okresach motorycznego rozwoju dziecka,
a także w wieku przedszkolnym ujawnia się wiele zjawisk fizjologicznych
powodujących zaburzenia lateralizacji. Należy to uznać za zjawisko rozwojowe.
Większa sprawność funkcjonalna jednej strony ciała od drugiej nie ogranicza się
tylko do pracy rąk. Przewagę tę można zauważyć w zakresie funkcji nóg, oczu,
ruchów tułowia oraz niektórych parzystych organów zmysłowych. Rozróżniamy trzy
rodzaje dominacji:
· dominacja jednostronna-praworęczności towarzyszy prawonożność i prawooczność,
natomiast leworęczności towarzyszy lewooczność oraz lewonożność;
· dominacja skrzyżowana-praworęczności towarzyszy leworęczność i prawonożność.
Praktyka wyróżnia różne rodzaje dominacji skrzyżowanej. Bywają np. dzieci
leworęczne, lewonożne, a jednocześnie prawooczne bądź też praworęczne, a przy
tym lewooczne i lewonożne. Powstaje wtedy problem działania ze sobą
poszczególnych kończyn i organów parzystych;
· dominacja osłabiona- obustronność, czyli ogólny brak przewagi czynnościowej.
Trudności w nauce w szkole występują przede wszystkim u dzieci wykazujących
lateralizację skrzyżowaną i osłabioną.
Lateralizacja skrzyżowana w zakresie ręki i oka powoduje zaburzenia koordynacji
wzrokowo-ruchowej. Utrudnia dziecku kontrolę wzrokową pracy ręki. Dzieci te
mają trudności w pisaniu:
· niekształtne litery,
· w nierównych odstępach,
· opuszczają linijki.
Napotykają też na trudności w czytaniu:
· przeskakują litery,
· opuszczają sylaby,
· opuszczają wyrazy,
· zmieniają kolejność liter.
Lateralizacja osłabiona często wiąże się z ogólnym opóźnieniem rozwoju. Rzadko
zdarza się, aby dzieci miały obie ręce "prawe", a raczej osłabiona jest
sprawność obu rąk. Objawy lateralizacji osłabionej podobne są do objawów
występujących przy obniżonej sprawności manualnej.
Często z osłabieniem procesu lateralizacji wiążą się zaburzenia orientacji
przestrzennej. Trudności w zakresie orientacji w schemacie własnego ciała
przenoszą się na stosunki przestrzenne.
Decyzja "wyboru ręki" jest sprawą bardzo ważną w skutkach. W licznych krajach
dzieci leworęczne badane były przez psychologów i lekarzy. Dopiero po nich
podejmowano decyzję w sprawie wyboru ręki do pracy. Badania wykazały, że dzieci
różnią się od siebie nie tylko stroną, po której przewaga czynnościowa zaznacza
się, lecz również tempem oraz siłą procesu lateralizacji. Oburęczność może
występować na tle ogólnego braku przewagi czynnościowej, mówimy wtedy o
zjawisku obustronności.
Dzieci o opóźnionym procesie lateralizacji są zazwyczaj mniej sprawne ruchowo
od swych silnie zlateralizowanych rówieśników. Często w przypadku oburęczności
zaznacza się brak koordynacji w pracy rąk. Koordynacja ruchowa jest niezbędnym
warunkiem precyzyjnego i sprawnego działania. Należy zatem pamiętać, że
o "typie" dziecka leworęcznego decydują: tempo i siła procesu procesu
lateralizacji, strona, po której lateralizacja (czyli inaczej przewaga stronna)
się zaznacza w zakresie kończyn górnych, oczu i uszu, sprawność ruchowa każdej
z rąk, jak również ich wzajemne współdziałanie.
Z wiekiem maleje liczba dzieci wykazujących lateralizację osłabioną. U części z
nich oburęczność jest zjawiskiem przejściowym, są jednak i takie, które
pozostają oburęcznymi do końca życia. Dzieci z opóźnioną i osłabioną
lateralizacją wykazują nieraz w pierwszych latach życia tendencję do częstszego
używania ręki lewej, później natomiast stają się praworęcznymi. Mówimy tutaj o
dominacji zmiennej. Tak więc zaburzenia procesu lateralizacji są zbyt
różnorodne i złożone, aby można je było sprowadzać tylko do problemu
leworęczności. Upraszczanie takie jest niesłuszne i w praktyce nie uzasadnione.
Zarówno wnikliwe obserwacje jak i szczegółowe badania naukowe wykazują, iż
dominacja skrzyżowana, osłabiona oraz zmienna wiąże się o wiele częściej z
różnego typu zaburzeniami niż wyraźna leworęczność występująca na tle ogólnej
lewostronności dziecka.
U dziecka leworęcznego z wczesną, silną i jednorodną lateralizacją występuje
bowiem jedynie odwrócenie dominacji w obrębie półkul, u dzieci oburęcznych
natomiast mamy do czynienia z brakiem dominacji lub konfliktem dominacji.
Konflikt taki zaznacza się również w dominacji skrzyżowanej.
U dzieci o dominacji skrzyżowanej stwierdza się stosunkowo częste występowanie
trudności w nauce pisania i czytania. Z tego punktu widzenia trzeba wyróżnić
taki rodzaj dominacji skrzyżowanej, w którym leworęczności towarzyszy
prawooczność, bądź też lewooczności-praworęczność. Dzieci o tym typie dominacji
skrzyżowanej zmieniają niejednokrotnie w czytaniu kolejność i znaczenie liter,
a pisząc-kreślą zamiast liter znaki przypominające odbicie tych liter w
lustrze. Pismo takie określamy mianem pisma lustrzanego / zwierciadlanego /.
Przy słabszym nasileniu tego typu zaburzeń dziecko miesza litery o zbliżonym
kształcie, a odmiennym położeniu np. litery d i b, p i b itp. Dzieci o
lateralizacji opóźnionej i osłabionej wykazują częściej od innych zaburzenia w
zakresie orientacji przestrzennej. Długo nie mogą nauczyć się, która strona
jest prawa, a która lewa. Mylą kierunki "na prawo" i "na lewo", mają trudności
w odwzorowywaniu kształtów geometrycznych. Dzieci te przejawiają również
trudności w nauce pisania i czytania. Rozwój ich sprawności ruchowej jest
zazwyczaj opóźniony, a braki w zakresie orientacji przestrzennej utrudniają im
rozpoznawanie i odwzorowywanie kształtów liter.
Dziecko leworęczne
Dziecko leworęczne znajduje się zazwyczaj w sytuacji o wiele trudniejszej niż
jego praworęczni rówieśnicy. Szczególnie początki nauki szkolnej, przede
wszystkim zaś początki nauki pisania bywają trudne, a nawet szokujące.
Najczęściej w klasie I szkoły podstawowej dziecko leworęczne różni się od
swoich kolegów. Odrębność ta połączona jest z kłopotami i trudnościami
technicznymi, a nierzadko z zaburzeniami utrudniającymi naukę pisania i
czytania. Sprawą niezmiernie ważną jest "wybór ręki", którą dziecko leworęczne
ma pisać. Nauczyciel od pierwszych dni pobytu dziecka w szkole powinien
pamiętać o postępowaniu z dziećmi leworęcznymi, powinien też uczulić na to
rodziców."
Mysle ze musisz obserwowac synka, czy bardziej sklania sie w strone przewagi
jednej strony, czy lateralizacja jest skrzyżowana. Lekarz lub logopeda powinien
Ci w tym pomóc.
ciąg dalszy w nastepnym poscie.

[28.27.06r]

z moich obserwacji wynika że je prawą ręką, kopie piłkę lewą na przemian prawą,
logopeda mówi żeby nic w tym kierunku nic nie robić , niech robi jak jest mu
wygodnie, że na razi jest na to czas w wieku 6 lat się to ustala, migdałek jest
byłam z nim u laryngologa , nie jest przerośnięty, synek w nocy nie chrapie
oddycha nosem , natomiast w dzień oddycha buzią, logopeda uważe że jego problem
polega na nie rozróżnianiu dźwięków b/p ja zauważyłam że nie rozróżnia b z m
umie powiedzieć sylabę do a na dom mówi bom, krótki wyraz nie sprawiwa mu
kłopoty z powiedzeniem matomiast z długiego wyrazy wyrzuca głoski, dziękuje za
odpowiedź i czekam na następne

[logopeda.wroclaw]

co robić kiedy dziecko nie chce współpracować z logopedą?
Najprościej... zmienić logopedę. To nie wina dziecka, że nie współpracuje, ono
jest za małe by o tym decydować!!! Logopeda powinien dostosowywać dynamike,
czas i tematykę ćwiczeń do dziecka, znaleźć punkty które je zainteresują i tak
kierować terapią, by miała efekty. Pisałaś, że chodzicie do logopedy raz w
miesiącu. Ja myślę, że to za rzadko. Optymalnie jest raz w tygodniu i
codziennie kilka minut samodzielnych ćwiczeń w domu.

czy jeśli mówi na etapie dziecka dwuletniego jest szansa na to aby poszedł z
rówieśnikami do szkoły?
Za wcześnie o tym wyrokować, gdyż synek nie ma nawet 5 lat. Jest szansa, ze
braki w mowie szybko nadrobi, dlatego tym bardziej polecam systematyczną pracę
z logopedą.

efekt jest taki że syn nie chce słyszeć o przedzszkolu co robić?
Sprobuj moze zaprosic rowiesnikow synka do domu. Może na swoim terenie łatwiej
nawiąże kontakty? Starajcie sie mimo wszystko wychodzic z nim do wspólnych
zabaw z rówieśnikami. Na pewno w koncu się przełamie. A to tylko moze pomóc w
rozwoju mowy. Moze sie w koncu uda zachęcić go do przedszkola. Duża tu tez rola
mądrości przedszkolanek, ktore prowokuja wspolne zabawy z dziecmi i nie
pozwalaja by jedno z nich stalo z boku czy bylo wysmiewane.

czy logopeda może to stwierdzić na wizytach godzinnych z moim synem, i po
wywiadzie ze mną?
Jeśli logopeda jest jednocześnie psychologiem lub ma duże doświadczenie to tak.
Ale jesli Cię nie przekonał i masz wątpliwości to wez skierowanie do poradni i
udaj się do psychologa. Najwazniejsze żebyś była spokojna.

jeśli masz jeszcze jakieś pytania pisz śmiało.
Pozdrawiam serdecznie,
Agata

[28.27.06r]

bardzo dziękuje że odpisałaś byłam u psychologa dokładnie rok temu, po rozmowie
ze mną pani psycholog poprosiła syna do siebie przyglądała mu się uważnie,
powiedziała że nie widzi nic co powinno mnie nipokoić, po tygodniu poszłam do
drugiej pani psychlog do poradnii gdzie chodzimy do logopedy , i ona też
stwierdziła że nie ma nic niepokojącego ,ani jedna ani druga nie robiła żadnego
badania, czy w takim razie powinnam iść jeszcze raz? proszę mi wyjaśnić jak to
jest że niektóre wyrazy powie bardzo wyraźnie a niektóre wydaje mi się ze
powinien powiedzieć już poprawnie mówi jak się wcześniej nauczył, kontaktujemy
się z jego rówieśnikiem, bawią się różnie, czasami poprostu wyrywają sobie
zabawki, najczęściej oglądają bajki, bawią się zabawkami, biegają mało słyszę
rozmowy, pozdrawiam serdecznie dziękuje za rady w czwartek jedziemy do
laryngologa zbadać migdała, i słuch

[malwa28]

na poczatek pozdrawiam, odkryłam to forum 2 dni temu pisałm już posty,zmieniłam
dla wygody login i hasło z poprzedniego zostało mi tylko 28, dziękuje za
wyczerpującą, odpowiedź, logopeda do której chodzimy pracuje 25 lat w zawodzie,
uspokaja mnie że nadejdzie czas i mój syn usiądzie i będzie ćwiczył z nią,
zapisałam syna na badania do psychologa, niestety terminy są odległe na styczeń
prszyszłego roku,czy w takim razie mogę się opierać na 25 letnim doświadczeniu
logopedy że rozwija się prawidłowo?, mieszkamy w małej miejscowości, nikt nie
zalecił badań neurologicznych, kto wydaje takie skierowanie? co po takich
badaniach można stwierdzić? kto może stwierdzić autyzm czy też logopeda?, jak
objawia się ta choroba? czekam na odpowiedź pozdrowienia

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Naprawde trudno dawać mi rady, jeśli nie widzę dziecka. Jeżeli logopeda jest
doświadczony warto opierać się na jego wiedzy, ale uważam, że co psycholog to
psycholog. Jest dużo nowych testów psychologicznych i mysle ze warto poczekac
na te badania u psychologa. Badania neurologiczne zleca lekarz pediatra lub
rodzinny, do którego chodzisz z dzieckiem. On też pokieruje dalej badaniami w
kierunku autyzmu. Co do samego autyzmu odpowiadam w sąsiednim poście.
Pozdrawiam,
Agata

[logopeda.wroclaw]

Czym jest autyzm?
Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym, które najczęściej ujawnia się w ciągu
pierwszych trzech lat życia jako rezultat zaburzenia neurologicznego, które
oddziałuje na funkcje pracy mózgu.
Autyzm i jego pochodne, jak podaje statystyka, występują raz na 500 osób i
występuje cztery razy częściej u chłopców niż dziewczynek. Dochody, stopa
życiowa, czy wykształcenie rodziny nie mają żadnego wpływu na występowanie
autyzmu.
Autyzm ma wpływ na rozwój mózgu w sferach rozumowania, kontaktów socjalnych i
porozumiewania się. Dzieci i dorośli z autyzmem najczęściej mają kłopoty z
komunikacją w grupie i wspólnych czynnościach. Zaburzenia utrudniają im
porozumienie z innymi i stosunek do świata zewnętrznego. Chorzy mogą wykonywać
te same ruchy ciała ( np. machanie ręką, kołysanie się ), nietypowe reakcje
wobec ludzi, lub przywiązanie do przedmiotów, czy sprzeciwianie się
jakimkolwiek zmianom w rutynie. W niektórych przypadkach może występować
agresja i/lub samookaleczanie się.
Autyzm jest trzecim najczęściej spotykanym upośledzeniem rozwojowym- częstszym
niż zespół Down'a. Jednak większość społeczeństwa, w tym wielu pracowników
służby zdrowia, świata nauki, nadal nie rozumie jak autyzm oddziałuje na osoby
chore i jaki jest najlepszy sposób pracy z osobami cierpiącymi na autyzm.
Czy istnieje więcej niż jeden rodzaj autyzmu?
Autyzm jest często określany jako zaburzenie spektralne, co oznacza, ze
charakterystyka i objawy autyzmu mogą objawiać się dużą różnorodnością
połączeń, od lekkich do ciężkich. Pomimo, iż autyzm określany jest specyficznym
rodzajem zachowania, to jednak chore dzieci i dorośli mogą okazywać różne
kombinacje zachowań i ich nasilenie. Dwoje dzieci z autyzmem mogą się
całkowicie różnie zachowywać. Lekarze używają trzech innych grup ( PDD-NOS,
syndrom Aspergera i syndrom Retta ) do określenia osób, które wykazują część,
lecz nie wszystkie objawy autyzmu. Zdiagnozowanie autyzmu jest możliwe wtedy,
gdy występuje odpowiednia ilość zachowań niewłaściwych dla danej grupy
wiekowej. Syndromy Aspergera i Retta wykazują największy kontrast w stosunku do
autyzmu. Większość znawców zgadza się ze stwierdzeniem, ze nie istnieje typowy
rodzaj lub typowa osoba autystyczna. Różnice w zachowaniu dzieci są często
bardzo subtelne. Każda diagnoza polega na obserwacji dziecka.
Jaka jest przyczyna autyzmu?
Naukowcy badają różne wytłumaczenia form autyzmu. I chociaż nie ma jak na razie
jednej odpowiedzi, współczesne badania łączą autyzm z biologicznymi i
neurologicznymi różnicami mózgu. MRI i tomografia wykazują nieprawidłowości w
budowie mózgu, z wyraźnymi różnicami w rejonach móżdżku. W niektórych rodzinach
zauważa się powrót choroby, co może sugerować, iż istnieje genetyczna podstawa
autyzmu, ale jak do tej pory nie odkryto genu odpowiedzialnego za autyzm. Wiele
starszych teorii powodów autyzmu zostało obalonych. Autyzm nie jest choroba
psychiczną. Autystyczne dzieci nie są " niegrzeczne". Autyzm nie jest
spowodowany złym wychowywaniem.

W jaki sposób rozpoznać autyzm?
Nie ma medycznych testów, które umożliwiłyby diagnozę autyzmu. Właściwa
diagnoza musi mieć podłoże w obserwacji dziecka, jego stopnia komunikacji,
zachowania i stopnia rozwoju. Jednakże, ponieważ wiele objawów autyzmu
występuje także w innych chorobach, lekarz musi wykonać wiele dodatkowych
badań, aby wykluczyć inne przyczyny. Rozpoznanie choroby jest bardzo trudne,
gdyż objawy są tak zróżnicowane. Ważne jest zatem zlokalizowanie specjalisty,
który ma doświadczenie w leczeniu autyzmu.
Jakie są najczęstsze objawy?

Jak zachowują się osoby z autyzmem?
Dzieci autystyczne rozwijają się w zasadzie normalnie aż do 24-30 miesiąca,
kiedy to rodzice mogą zauważyć opóźnienie w mowie, zabawach lub kontakcie z
dzieckiem. Autyzm może się objawiać w następujących sferach:
-mowa rozwija się słabo lub wcale, używanie słów bez znaczenia, porozumiewanie
się gestami zamiast słów, słaba możliwość skupienia uwagi
-dziecko woli spędzać czas samo niż z innym, nie interesuje się zawieraniem
przyjaźni, słaby kontakt wzrokowy, mało się uśmiecha
-nadwrażliwość na dotyk lub brak reakcji na ból, wzrok, słuch, dotyk, ból,
węch, smak mogą być mniej lub bardziej upośledzone
-brak spontaniczności lub pomysłowości w zabawach, nie proponuje czynności, nie
wymyśla zabaw
-nadpobudliwość lub otępienie, częste wybuchy złego humoru bez powodu, uparte
przywiązanie do jednego przedmiotu lub osoby, może okazywać agresję lub
autoagresję.

Jakie są różnice ?
Różnice miedzy dziećmi autystycznymi są ogromne. Niektóre, z mniejszym stopniem
autyzmu, mogą okazywać tylko niewielkie opóźnienie mowy i większe problemy w
kontaktach ze środowiskiem. Mogą mieć przeciętnie lub ponadprzeciętnie
rozwiniętą mowę, lecz maja kłopoty z wyobraźnią, lub ze współuczestniczeniem w
grze z rówieśnikami. Inne dzieci, z większym stopniem autyzmu, mogą potrzebować
pomocy z codziennymi potrzebami jak przejście przez ulice lub zrobienie
zakupów. W przeciwieństwie do ogólnej opinii, wiele dzieci i dorosłych z
autyzmem utrzymuje kontakt wzrokowy, okazuje uczucia, uśmiecha się i śmieje
oraz okazuje całą gamę innych emocji, ale w różnym stopniu. Tak jak inne
dzieci chorzy reagują pozytywnie lub negatywnie na środowisko. Autyzm może
oddziaływać na to jak reagują i utrudnić im kontrolowanie ciała i umysłu.
Choroba z czasem może zmienić się lub nawet ustąpić. Jakkolwiek nikt nie może
przewidzieć przyszłości to są osoby autystyczne, które prowadzą samodzielne
życie. Są też tacy, którzy będą zawsze zależni od rodziny i placówek
specjalistycznych. Osoby autystyczne mogą także mieć inne choroby związane z
praca mózgu, np. padaczkę, opóźnienie umysłowe lub choroby genetyczne. Około
2/3 chorych objawia opóźnienie umysłowe. U około 25-30% może rozwinąć się
padaczka.

Czy istnieje lekarstwo na autyzm?
Wiedza na temat autyzmu pogłębiła się ogromnie od czasu pierwszego
sformułowania autyzmu w 1943. Niektóre wcześniejsze dążenia do uleczenia wydają
się dziś nierealne w świetle tego co jest wiadome na temat chorób mózgu.
Wyleczyć znaczy "przywrócić do zdrowia fizycznego, psychicznego, stanu
normalnego". W medycznym sensie nie ma leku na wyleczenie zmian w mózgu, które
są czynnikiem autyzmu. Aczkolwiek ciągle znajdujemy lepsze sposoby rozumienia
choroby i pomocy chorym w przystosowaniu się. Niektóre symptomy mogą z czasem
zelżeć, inne mogą zniknąć.
Przy właściwej opiece wiele zachowań autystycznych może być zmienionych na
lepsze, nawet do momentu, gdzie mogą one ustąpić. Niestety ,większość dzieci i
dorosłych będzie okazywała pewne stopnie autyzmu przez całe życie. Możliwe są
różne rodzaje terapii w zakresie mowy, zachowania, wzroku, słuchu, terapie
muzyczne, a także leki i zalecenia dietetyczne. Terapie powinny być dostosowane
do indywidualnych potrzeb chorego.

[logopeda.wroclaw]

Na wszystkie posty i maile odpowiem w weekend. Przepraszam, ale jestem
strasznie zabiegana, a nie chce na szybko odpowiadać, nad kazdym problemem
musze sie porzadnie zastanowic:) pozdrawiam serdecznie!!!

[maggie_red]

Witam,
Proszę o poradę odnośnie jąkania u 4 latka. Dokładny opis konkretnego przypadku
zamieściłam na tym forum w wątku: Jąkanie u 4 latka - logopeda w Poznaniu.
Niestety jak na razie żadnego odzewu pod tym hasłem nie było. Podaję link do
ww. wątku
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=17669&w=32157370
Serdecznie dziękuję, Maggie

[logopeda.wroclaw]

Terapia indywidualna dzieci jąkających się.

Na całokształt rozwoju dziecka i jego powodzenia szkolne w dużej mierze wpływa
mowa. Jest ona atutem w nawiązywaniu kontaktów społecznych, daje możliwość
precyzyjnej komunikacji, stanowi narzędzie w zdobywaniu informacji, pozwala na
wyrażanie własnych sądów, uczuć i upodobań. Zaburzenia i wady wymowy w znacznym
stopniu utrudniają osiąganie sukcesów w szkole.
Jednym z najbardziej przykrych zaburzeń mowy jest jąkanie.
Jąkanie mówiąc najprościej to zaburzenie płynności mowy. Ma ono charakter
dynamiczny. Autorzy zajmujący się tym zagadnieniem wiążą jąkanie z:
- nadmiernym napięciem mięśni narządów oddechowych, fonacyjnych i
artykulacyjnych;
- brakiem czasowej koordynacji ruchów mięśni tych narządów;
- trudnością wynikającą z mimowolnego powtarzania, przeciągania, lub blokowania
głosek czy sylab;
- nieprawidłowym zachowaniem werbalnym, z zaburzeniem komunikacji słownej;
- zaburzeniem adaptacji społecznej człowieka;
- nieprawidłową reakcją na występujące trudności.

Ćwiczenia z dziećmi jąkającymi obejmują trzy zasadnicze elementy:
-prawidłowe oddychanie;
-regulację tempa i rytmu mowy.
-rozluźnienie napięcia mięśni narządów mowy poprzez relaks i psychoterapię;


I. Oddychanie torem przeponowo-brzusznym.

"Ćwiczenia oddechowe mają na celu pogłębienie oddechu, rozruszanie przepony,
wydłużenie fazy wydechowej, a także zapobieganie takim zjawiskom, jak: arytmia
oddechowa, mówienie na wydechu, kolizja między rytmem oddychania a strukturą
wypowiedzi".
G. Demel: "Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola".

W pozycji stojącej
1.Wdech nosem, wydech ustami.
2.Wdech z wyciągnięciem rąk przed siebie, wydech z opuszczeniem rąk.
3.Wdech z wyciąganiem rąk ku górze i przeciąganiem się, wydech z opuszczeniem
rąk w dół.
4.Wdech z odchyleniem rąk do tyłu i uwypukleniem klatki piersiowej, wydech z
opuszczeniem rąk i przywiedzeniem do tułowia.
5.Wdech z przyciśnięciem rąk, barków do ściany i ugięciem kolan.
6.Wdech z podniesieniem rąk w górę, w bok, wydech ze skłonem w przód.
7.Wdech-ręce na biodrach, skłon w bok, wydech w pozycji wyprostowanej.

W pozycji leżącej
1.Głęboki wdech z uwypukleniem klatki piersiowej i długi wydech zakończony
rozluźnieniem całego ciała.
2.Wdech z przyciśnięciem rąk do materaca, rozstawione palce naciskają na
materac, wydech wraz z rozluźnieniem całego ciała.
3.Wydech z uniesieniem nóg i wyciągnięciem rąk jak najdalej od siebie, wydech
wraz z rozluźnienie, opuszczeniem kończyn.

W pozycji siedzącej i klęczącej
1.Wdech-oczy otwarte, wydech z zamknięciem oczu i rozluźnieniem mięśni.
2.Dziecko siedzące ze skrzyżowanymi nogami: wdech z uniesieniem ramion, wydech
z opuszczeniem ramion.
3.Dziecko siedzące ze skrzyżowanymi nogami: wdech w pozycji wyprostowanej,
wydech przy skłonie w przód.
4.Wdech przy skłonie w bok, wydech w pozycji wyprostowanej.
5.Głęboki wdech i długi wydech połączony z dmuchaniem w watkę zawieszoną na
nitce tak, aby jak najdłużej utrzymywała się w oddaleniu.
6.Wdech z uniesieniem rąk ku górze w pozycji klęczącej, siad na piętach, wydech
ze skłonem w przód, ręce oparte na podłodze.
7.Wdech z uwypukleniem klatki piersiowej, z odchyleniem głowy opartej na rękach
założonych na karku, wydech z odchyleniem się do przodu.
8.Wdech ze skłonem w bok, ręce założone na karku, wydech wraz z wyprostowaniem.
9.Wdech w pozycji siedzącej, wydech podczas kładzenia się na plecy.
10.Wdech w pozycji leżącej, wydech podczas siadania.
Jeśli dobrze wyćwiczymy oddech przeponą, to mówimy spółgłoski-m, n, s, z, sz,
ż, w, f, na wydechu. Mówimy wolno, tak długo, dokąd mamy powietrze ("głos musi
iść z brzucha").


II. Ćwiczenia języka i warg.

1.Ćwiczenia języka:
-wysuwanie języka na zewnątrz jamy ustnej;
-dotykanie czubkiem języka nosa i podbródka-na przemian;
-poruszanie językiem na lewo i prawo, dotykając czubkiem języka kącików ust;
-dotykanie językiem górnych i dolnych zębów z wewnątrz i z zewnątrz;

2.Ćwiczenia warg:
-cofanie kącików ust i obciążanie zębów, a następnie wypinanie warg dom przodu,
układając je w "dzióbek"
-podnoszenie i opuszczanie dolnej wargi;
-oblizywanie wargi wargą-na przemian;
-parskanie konia;
-naśladowanie warkotu motoru;
Masaż:
Przeprowadzamy go przy zwartych siekaczach ruchem okrężnym, a następnie- w dół
i w górę (rozciągać wargi palcem).

3.Ćwiczymy samogłoski (a, o, u, e, y, i), ale bez głosu, tylko same ruchy warg,
następnie z głosem: a, ao, aou, aoue, aouey, aoueyi - mówimy na wydechu
(przedłużając);

4.Łączenie samogłosek ze spółgłoskami:
a, o, u, e, y, i
ma, mo, mu, me, my, mi
ama, omo, umu, eme, ymy, imi
mam, momo, mumu, meme, mymy, mimi
am, om, um, em, ym, im


III. Szept

- mówimy wyrazy w sylabach, np.; 2, 3-sylabowe: mama, kanapa, materac, itd.
- wymawiamy ciągi wyrazów na jednym oddechu (lekko przeciągając samogłoski)-
mama, koło, malarz, masło;
- wypisujemy zdania, gdzie każdy wyraz zaczyna się od tej samej litery, np.:
Bajarz brzdącom bajki baje.
Pani podaje panu parasol.
- dziecko czyta wiersze np.; J. Brzechwy;
- dziecko (starsze) czyta teksty, opowiadania.


IV. Półgłos i szept.

Wypowiadanie wyrazów, np.: tata (szept), tama (półgłośno), tona (szept).
Można podkreślić dziecku, które wyrazy ma wypowiadać półgłosem.


V. Półgłos.

Wypowiadanie wyrazów na oddechu bez intonacji.


VI. Półgłos z intonacją.

-czytanie tekstów początkowo bez intonacji, a następnie z intonacją;
-wdech z rękami założonymi do góry na szyję, mowa na wydechu-ręce składamy do
przodu (podczas wymowy łokcie stykają się);


VII. Czytanie tekstów wierszowanych, np.: "Pana Tadeusza"- z dziećmi starszymi.

- wspólne czytanie z sensem, z przerwami logicznymi;
- dziecko czyta samodzielnie z przerwami;
- głośne czytanie;
- samodzielne opowiadanie w 5-10 zdaniach, o tym co się przeczytało;
- wspólne układanie bajki.


UWAGA!
Wszystkie ćwiczenia należy wykonywać przynajmniej 30 minut dziennie, aż
dziecko "dojdzie do wprawy i precyzji". Przy wykonywaniu ćwiczeń należy
pamiętać o szerokim otwieraniu buzi przy samogłoskach, wydechu z przepony,
mówić melodyjnie.
Udanych ćwiczeń!


TEKST RELAKSU DLA MAŁYCH DZIECI

Teraz będziemy bawić się w misia. Zobaczymy kto potrafi stać się misiem i robić
to co on robi.
"Mały, puszysty miś, z miękkimi włosami i czarnym noskiem, mieszkał z mamusią,
tatusiem i swym maleńkim braciszkiem w wielkim, ciemnym lesie. Wszyscy
pracowali całe lato nad przygotowaniem domku na zimę i nad zgromadzeniem
zapasów jedzenia. Ba jak spadnie śnieg, to żadnego owocu, listka, a nawet
korzonka do jedzenia już się nie znajdzie. Dziś nasz mały miś napracował się
bardzo. Ze zmęczenia-aż go bolą rączki i nóżki. Teraz kiedy robi się ciemno i
mamusia z tatusiem są przy nim, miś może odpocząć. Wchodzi do legowiska i
układa się na posłaniu z miękkiego, pachnącego sianka. Pod głowę kładzie
poduszkę z puszystego, zielonego mchu. Teraz miś wyciąga się wygodnie na
posłaniu. Zamyka oczy. Łapki kładzie wygodnie wzdłuż ciała. Nóżki są
wyprostowane, leżą swobodnie. Jak dobrze i wygodnie jest misiowi. Miś czuje, że
jego rączka staje się ciężka! O, jaka ciężka! Jakby była z kamienia. Miś nie
może jej podnieść. Rączka leży bezwładnie i jest bardzo ciężka. Taka ciężka,
jakby w ziemię chciała się zapaść. A teraz miś czuje, że jego nóżka staje się
ciężka, jakby zamieniła się w bryłę kamienia. Nóżka jest teraz taka ciężka, że
chce zapaść się w ziemię. I druga nóżka jest już taka ciężka i chce zmienić się
w bryłę kamienia. Druga nóżka jest już taka ciężka, że miś nie może jej unieść
do góry. Obie rączki i nóżki misia są bardzo ciężkie, bezwładne, ale misiowi
jest dobrze i przyjemnie. Miś jest spokojny, odpoczywa, słucha jak wiatr
szeleści liśćmi i trawą. Ale oto miś spostrzega, że jego rączka zrobiła się
ciepła. Jest taka ciepła, jakby na nią słonko padało i ogrzewało j

[logopeda.wroclaw]

Witam!
Zwykła niepłynność znika u małych dzieci. Rozpoczyna się ok. 3 r. Z a kończy
ok. 5 r. Ż. Gdy rozwój fizjologiczny jest ukształtowany. Dzieci w tym okresie
mogą mieć przejściowe trudności. Trzeba umieć odróżnić zwykłą niepłynność od
jakania. Ale niestety nie pomogę Ci w tym, jeśli nie przebadam dziecka. Nie
znam tez zadnego logopedy w Poznaniu:( Ten wypadek, ktory synek mial w wieku 3
lat mogl miec wplyw, ale czy jedyny- trudno mi powiedziec. Jednak z Twojego
opisu wynika ze jest to raczej jąkanie patologiczne, które wymaga terapii. Tym
bardziej ze jąkanie sie nasila. W sąsiednim poście wklejam Ci więcej informacji.
Co do diagnozy psychologa, to nie moge sie z nia zgodzic. Ja prowadze terapie
jakania czasem przy pomocy psychologa, ale to musi byc naprawde dobry
psycholog. Radze Ci szukac nadal dobrego logopedy (moze na forum Poznań Ci ktoś
pomoze?), a on na pewno dalej dobrze ukierunkuje terapie. Jesli masz pytania-
czekam.
Pozdrawiam!

[kasiunia.fm6]

Mam chyba bardzo typowe pytanie. Mój synek urodzony w 31 tc z uwagi na moja
gestozę z waga 1190 gram skończył już 15 miesiecy. Sądze, że słabiutko radzi
sobie z mową: wymawia co prawda sylaby ale przpomina to raczej gwaorzenie niż
mówienie. Wie, że kotek romi miał a piesek hał, mówi mama i nie, ale chyba to
wszytsko. Polecenia wykonuje ze zrozumienie, poza tym jest wesołym i pogodnym
chłopcem. Proszę mi powiedzieć, czy mam powód do niepokoju co do jego mowy, czy
powinnam sie udac do specjalisty aby dokłądnie przyjrzał sie mojemu dziecku?
Dziekuję za odpowiedz.

[kakuja]

witam ,ja mam pytanie jak zachecic syna[2.8] do sluchania jak czyta mu mama,lub
tata.jak powiem ,mamusia ci poczyta-to wpada w zlosc.probowalam ukratkiem wziac
ksiazeczke i zaczelam mu czytac,znowu zlosc krzyczy neenee i zabiera mi ksiazke
z rak , za to bardzo lubi ogladac ilustracje w ksiazeczkach pokazuje paluszkiem
i pyta cio to ? oczywiscie mama wszystko opowiada co jest na obrazku.i jeszcze
jedno,czy to naturalne ,ze moj syn nie powie poprawnie np.babcia tylko powie
-bsiapcia-a za to powie- tati mniam-nakladalam obiad i synkowi sie kiedys tak
wyrwalo pokazywal na talerze i tlumaczyl ktory jest czyj - mami mniam -tati
mniam-ja mniam-zdziwilo mnie to bo tak to brzmialo jakby odmienial-mamy,taty.

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Należy pamiętać, że dziecko 2-3 letnie może skoncentrować uwagę na 5-10 min.;
dziecko 5-6 letnie – 15-20 min.; dziecko 7-8 letnie – 25-30 min. Dlatego to nie
jest czyms niepokojącym. Po prostu Twoj synek jest bardzo aktywnym dzieckiem i
musisz czesto zmieniac mu zajecia. Mieszac czytanie z zabawą i innymi
atrakcjami itp. Poza tym maluch wie juz co sprawia mu przyjemnosc i woli
ogladanie obrazkow niz czytanie i stara sie Ci to pokazac. Poprzez opowiadanie
o ilustracjach tez mozesz osiagnąć tyle ile czytaniem, a dziecko bedzie
zadowolone:)
Dzieci w tym wieku często zniekształcają wyrazy. Zwłaszcvza te dla nich
trudniejsze. Mama i tata to raczej proste dla dziecka wyrazy, natomiast babcia
jest zdecydowanie trudniejsza. A proby odminy wyrazow moga sie w ten sposob
pojawiac.
Pozdrawiam serdecznie!

[kakuja]

jestem wdzieczna za odpowiedz,bardzo dziekuje.

[logopeda.wroclaw]

Witam,
Prześledz inne moje odpowiedzi w tym wątku, bo pisalam juz bardzo wiele o
rozwoju mowy. Twoj synek ze względu na wcześniactwo na pewno byl badany przez
neurologa. Jesli rozwoj jest prawidlowy i neurologicznie jest wszystko w
porządku oraz sluch jest prawidlowy - mysle ze spokojnie mozna poczekac z
martwieniem sie o mowe. Czytajcie mu jak najwiecej, mowcie duzo do niego. Jesli
nie bedzie postepow przez dluzszy czas, wtedy mozna zastanawiac sie nad
konsultacja.
Pozdrawiam serdecznie!

to odpowiedz dla kasiunia.fm6

[logopeda.wroclaw]

[galmire1]

Witam raz jeszcze. Zadałam w tym wątku pierwsze z pytań i bardzo chciałabym
prosić o odp na moje niepokoje. Mój 3 lat nadal nie ruszył z mową, nieby nie
wiedzę jakiś szczególnych dziwnych zachowań u niego, ale może po prostu się nie
znam. Natomiast zmroziło mnie wymienie wśród cech autystycznych "mówienie 'ty'
na siebie samego". Ja niestety muszę mu przypominać, że on to 'ja'. Czy spotyka
się to również u dzieci nieautystycznych, czy jednak może to świadczyć o jakiś
zaburzeniach.
Bardzo proszę o odp.
dziękuję

[logopeda.wroclaw]

Witaj,
Mowienie ty na samego siebie nie musi wcale byc cecha autyzmu. Autyzm to zbior
bardzo wielu cech, ta moze, ale nie musi wsrod nich wystepowac.
Dzieci czesto myla pojecia, zdarza sie ze mowia o sobie tak jak slyszą to od
innych. Mowicie do niego "ty" i on to powtarza. Czestą sytuacją jest tez ze
chłopcy mowią o sobie jak o dziewczynce i odwrotnie. to wszystko jest
przejsciowe.
Dobrze, ze wnikliwie obserwujesz synka, jesli cos bardzo Cie niepokoi lepiej
udaj sie do specjalisty, bo najgorsze jesli bedziesz sie zamartwiac. Dzieci
rozwijaja sie bardzo różnie, nie sposób je porównywać. Nie martw sie nigdy na
zapas!!!
Pozdrawiam serdecznie!!!

[malinka555]

Witam i dziękuję za chęć pomocy. Moja Zuzia za 1.5 miesiąca skończy 3 latka i
mówi mało i niezrozumiale.Mówi np. Zuzia, osioł, dwa, żaba i inne słowa bardzo
wyrażnie. Mowi też np. ,, Zuzia chce,, ,,MAma kupi,, ,,Chcę pić,,Ale wydaje nam
się że mówi bardzo mało jak na swój wiek. I teraz pytanie potrafi powiedzieć
osobno np. ,, PA,, ,, Weł,, a jak prosimy żeby powiedziała Paweł to wychodzi
coś innego. Proszę napisać czy jest potrzebna pomoc specjalisty , jeśli tak to
jakiego. Pozdrawiam Iwona

[ancymonek3]

Witam
Jestem mamą 17-miesiecznego Szymonka. Synek jeszcze nic nie mówi oprócz
babababab, (nie w stosunku do babci) tatataa (tez nie w stosunku do taty). Ma
krótkie wędzideło jezyka chodzimy z nim do logopedy która zaleca nam cwieczenie
jezyka mam takie pytanie do Pani. Czy cwiczyc jezyk chociaz dziecko strasznie
placze wrecz krzyczy i w zaden sposób nie chce wspołpracowac? Czy robic to na
sile? Czy podciecie wędzidełka troche ułatwi sprawe z tymi cwiczeniami (bo
narazie po trzech dniach cwiczen po 6 razy mam pogryzione palce) Czy to mozliwe
ze przez cwiczenia dziecko bardziej sie ślini. Wczesniej nie mial problemów ze
ślina. A jeszcze dodam ze Szymko czesto ma otwarta buźię.

[all1501]

Mam problem z moim bratankiem. Chłopak kilka dni temu skończył 2latka i
właściwie nic nie mówi L. Jego pediatra twierdzi ze wszystko jest ok. bo jest
bardzo ruchliwym dzieckiem i wg niej nie będzie mówił prze 3 rokiem życia. Ale
mi to nie daje spokoju ponieważ studiuje fizjoterapie w CMUJ i wiele się
napatrzyłam na chore dzieci. To fakt mały jest nadpobudliwy…ale np. ze snem
nigdy nie miał problemu śpi spokojnie nawet w dzień jeszcze 2-4 godz. Potrafi
się zająć zabawkami oglądaniem bajek, nieraz leży prawie bez ruchu przez 1,5
godz i ogląda. Ma strasznie dużo energii, potrafi tańczyć biegać skakać bardzo
długo. Czasami nie można go zatrzymać. Wydaje mi się ze słuch jest ok. słyszy
np. z drugiego pokoju odgłos rozpoczynającej się reklamy. Taki ciekawy przykład
na słuch reklama z ubezpieczeniami w której cala rodzinka krzyczy bo zgasło
światło<nie wiem czy czegoś nie pokręciłam> on wie już wczesniej ze będą
krzyczeć i krzyczy razem z nimi J z W chwili obecnej mówi: papa, baba,
baa<bajka> tego uzywa bardzo często, tata mama aaa <spać> opa <na rączki> bam
<piłka> titi <ptaszek> i to by było na tyle, no może jeszcze buuu <mikser albo
auto>. Nie chce nic powtarzać nawet najprostszego lala, uśmiecha się wtedy do
mnie tylko jakby chciał powiedziec daj sobie spokój!!! Rozumie co się do niego
mówi, przyniesie cos, zgasi światło, będzie próbowac ubierać buciki, otworzy
drzwi, oczywiście jak mu się chce i nie buntuje się. Od października chodzi do
żłobka ale ponieważ często choruje ostatnio częściej tam nie bywa niż bywa.
Bardzo lubi dzieci choć zabawkami nie umie się dzielic jak to dwulatek. No i co
z nim robić?? Czy faktycznie zwalić to na jego ruchliwość i czekać?? Czy tez
gdzieś się udać mimo braku zaleceń pediatry. Dodam ze ciężko młodego zmusić do
czegoś i nie bardzo wyobrażam sobie jego wizyte u lekarza bo zazwyczaj rozwala
naszej pani doktor gabinet, więc może być różnie. Acha mały ma naczyniaka
płaskiego w buzi. Na wewnętrznej stronie policzka i cześciowo na języku.
Podobno troche się zmniejsza ale ostatnio nie dał się zbadac więc nie wiem jak
wygląda sytuacja i nie wiem czy to może mieć jakiś wpływ na mowe. Proszę o
jakieś wskazówki co robić

[beataklaudia]

Witam i dziękuję, ża jest Ktoś kto czeka na pytania i chce odpowiedzieć i pomóc.
Otóż ja w sprawie mojej Klaudusi - wczesniaczka z 28 tyg ciązy ur. 09 listopada
2003 z waga 1000g, spadek fizjologiczny do 870g. Teraz córcia ma prawie 26 mies.
Żeby nieco naswietlić nasza sytuacje to w skrócie: Klaudia ma zdiagnozowane
obnizone napięcie mięsniowe w osi - głow , tułów, wzmozone na obwodzie, ale nie
jakos bardzo - nie ma typowych objawów spastycznych - ładnie rozkłada nózki jak
żabka, nie wypręża się/odgina, natomiast lubi czasem w podenerwowaniu zaciskac
piąstki no i wszystkimi paluszkami raczek i nóżek trzymac się "powietrza". Cały
czas rehabilitujemy się ruchowo, mała raczkuje, siada, wstaje na nózki przy
czymś, wdrapuje się na meble , wersalki , przełazi przez przeszkody itp...to
czego nie umiemy to samodzielnie chodzić - krzywi nóżki, robi przeprosty,
wypycha miednice do przodu i traci równowagę. Nie ma zdiagnozowanego mpdz. Nie
przechodziła żadnych wylewów itp, usg główki robione w szpiatlau po urodzeniu
kilkakrotnie nie wykazywało żadnych patologii, kotrolne w wieku 8 mies również
ok.
To z czym mamy problem oprócz chodzenie to mówienie ...i co właściwie niedawno
zauwazyłam gryzienie twardych i większych kawałków. Klaudusia pówi pojedyncze
słowa typu: mama, tata, baba, dada, da, sisi, be, nie, tak,pa, fe, nunu,
ojojoj, i mówi je ze zrozumieniem, adekwatnie do sytuacji i bardzo często.
Oprócz tego ma swój język wszelakich sylab, jak się ją prosi żeby powtórzyła
jakies słówko, to czasem, ale nie zawsze powtórzy jego pierwsza sylabę
(szczególnie słowa na litere b). Generalnie mówi wiele tele że po swojemu.
Uwielbie książeczki - jak się Jej czyta to potrafi siedziec zasłuchana.
Oczywiście rymowane wierszyki Brzechwy lub Tuwima...bajek typu Kopciusze,
Piekna i Bestia itp nie lubi..natychmiast mówi "nie" zamyka książęczkę i podaje
następną. Jest bardzo ekspresyjnym dzieckie - dużą ekspresją reaguje na muzykę
tj. piosenki dla dzieci - uwielbia ich słuchać. Zawsze leca w tle..i Ona je
rozumie..bo jak nagle zaczyna się "Szczotka , pasta, kubek, ciepła woda" to
wpycha palce do buzi i udaje że szoruje zęby.
Rozumie to co sie do niej mówi, wykonuje to o co sie Ją prosi, oczywiście jak
ma na to ochotę. No ale nie chce mówić...
Zauwazyłam też że nie ma problemu, zeby cos ugryźć, natomiast pojawia sie
problem jak trzeba pogryźć i przeżuć większy i twardszy kawałek. Zazwyczaj
Klaudia stara się połknąc to czego nie pogryzie (ma 16 zębów), czasem wygląda
to jakby jej już miało stanąc w gardle ale zazwyczaj sobie radzi..a jesli nie
to wypluwa.
Co jeszcze..jakies 1,5 mies temu oglądała ją logopeda (ale nie lekarz) i po
obserwacji i zapisywaniu sylab, które mała mówi, zaglądaniu do buzi,
stwierdziła , że predyspozycje do mówienia są, że Klaudia wymawia wszystkie
sylaby, które sa potrzebne do tworzenia słow..no i żeby czekać..nawet nie
zalecała żadnych ćwiczeń...
Zastanawiam się czy to na pewno tak jest , że po prostu na Klaudie przyjedzie
kolej z mówieniem i ze taki jej urok , że będzie mówic póxniej..martwi mnie ten
problem z rozdrabnianie/przezuwaniem i jakos go łączę z tym niemówieniem. Co
Pani o tym sądzi? Może powinnam z małą pójść do neurologopedy? A może na razie
poprzestać na diagnozie , która mamy i czekac cierpliwie???
Będę wdzięczna za odpowiedź.
Pozdrawiam,
Beata

[pibrokmarys]

Panie Doktorze, napisałam do Pana na adres gazetowy. Bede bardzo wdzieczna za
odpowiedz. Z gory dziekuje i pozdrawiam.

kiedy zacznie mówić??

[marzka1]

Jestem mamą Dominisia, ur. w 30 tyg. ciąży, z hipotrofią, waga 810 g. Obecnie
to 20 miesięczny łobuziak, bez żadnych problemów zdrowotnych, oczywiście
drobniejszy i mniejszy niż rówieśnicy:) Tylko ta mowa... Nie jest tak, ze nic
kompletnie nie mówi, ale najczęściej, jak coś chce, to pokazuje paluszkiem i
wydaje z siebie odgłosy typu: yyy czy coś w tym rodzaju. Mówi również: mama,
tata, dziadzia, baba, coś w rodzaju: cio(e)cia, nieraz uda mu się
powiedzieć "daj". Może to wcale nie jest mało - ja też tak bym
uważała, tylko jest jedno "ale", synek nie wymawia tych słów w związku z daną
sytuacją. Chodzi mi o to, że mówi to wszystko zupełnie "w oderwaniu od
rzeczywistości", tzn. np. chodzi i tak sobie wymawia to to, to tamto słowo.
Nie jest to natomiast świadome mówienie, bo nigdy nie powiedział np. mama,
gdy wracam z pracy, czy "tata", na widok męża, czy "baba", jak zobaczy
babcię, itd., itd. "Daj" też nigdy nie powie, gdy coś chce:( Pani doktor,
strasznie mnie to martwi, bo widzę, że on nie kojarzy związku przyczynowo-
skutkowego. Co Pani o tym myśli? Bardzo proszę o poradę. Czy dzieciaczki będące
pod Pani opieką lub też dzieci bez żadnych problemów z mową miewają podobne
zachowania? Kiedy zaczęły "świadomie" mówić? Czekam na jakieś
pocieszenie, bo zaczynam wariować i reszta rodziny ma mnie już stanowczo
dosyć:) Poza tym jest to bardzo dobrze emocjonalnie rozwinięty chłopczyk -
uśmiecha się (nawet do obcych, a szczególnie do dzieci), śmieje w głos,
zaczepia po swojemu, biega, krzyczy. Nawet, jak ostatnio
przebywaliśmy (niestety) w szpitalu, bo przypałętało się zapalenie ucha
środkowego, a potem rotawirus, pielęgniarki były nim zachwycone i były pewne,
że Dominik chodzi do żłobka, "bo jest taki kontaktowy, radosny i nikogo się
nie boi". Będę bardzo wdzięczna za Pani opinię!
Z góry serdecznie dziękuję!

Marzka, mama Dominisia

[kami_sia]

Witam.Nie wiem czy jeszcze pani czyta te posty ale jesli tak proszę o rade.Mam
5 letniego synka który faktycznie odkąd poszedł do przedszkola półtora roku
temu mówi lepiej ale nie jest tak jak powinno.Większość dzieci w jego wieku
mówi juz dobrze (poprawnie).Notorycznie pojawiaja sie takie słowa jak mama
powiedział,mama poszedł ,czy tata zrobiła..Ja oczywiscie go poprawiam a raczej
pytam mama zrobił?dopiero on sam poprawia zdanie bo wie ze tak nie powinno sie
mówic ale robi i tak cały czas te same błędy,nie rowumiem tego,czasem jak cos
do niego mówie to on zachowuje sie tak jakby nie rozumiał o co mi chodzi a
uzywam naprawde prostych słów dostosowanych do niego,upraszczam zdanie tak
maksymalnie jak tylko sie da ale to niewiele daje.. Prosze o rade jak i co
robic zeby ta jego mowa była juz "dobra"
Pozdrawiam.

[wgra]

Moj syn w grudniu skończł 3 lata.do niedawna mowił tylko mama,tata,hał hał,mu,
ci ci,ka ka,da,nie ,pa pa.Probowałam z nim ćwiczyć np.dmuchanie piórka lub
świeczki lub baniek ale nie chciał cwiczyć.Dużo mu śpiewałam i czytałam
książeczek choć wydawało mi się,że mnie nie słucha jednak o tym że słuchał
świadczy fakt,ze gdy wróciliśmy do ksiązeczki po kilku miesiącach powiedział
wskazując na obrazek ,mamo Bambo widzisz lub mamo radio widzisz.Teraz zdmuchuje
świeczkę ale do innych ćwiczeń czy masażu buzi nie mogę go namowić.Idzie w
zaparte nie i już.Placze też na sama wzmiankę,że pójdziemy do logopedy.Może
dlatego ,ze od września poszedł do przedszkola i niestety łapie prawie
wszystkie infekcje i często bywamy u lekarza.Przedszkole wpłynęło stymulująco
na synka,Teraz już nie jest ko ko tylko kola lub kogut nazywa wszystkie znane
sobie zwierzęta, postacie z dobranocek,zasób słow około setki.Niestety zdania
tylko składające się z 2-3 wyrazów.Zna imiona swoich kolegów z przedszkola ale
na pytanie jak masz na imię nie odpowiada.Jak mówię Raduś on albo milczy albo
mówi nie Raduś.Jednak jak go wołam po imieniu to przybiega.Do niedawna nie było
nawet mowy żeby powtórzył jakieś słowo,pamiętam jak 3 miesiące temu
chcieliśmy,żeby powtórzył nos i przez kilka minut mowiliśmy na zmianę nos a
dziecko nic ,cisza i w końcu nie wytrzymal i ścisnął męża za ten nieszczęsny
nos ale wyrazu nie powtorzył.Teraz z powtarzaniem nie ma problemu chyba,że jest
zmęczony.Synek rozpoznaje i nazywa już sporo literek,liczy ładnie do pięciu,a
nawet próbuje z pom yłkami do 10.Niestety nie zna na pamięc żadnego wierszyka
czy piosenki, choć te ostatnie oglądajć bajki podśpiewuje np,Maję lub
traktorek. Dzieci w przedszkolu go lubią i on przedszkole też choć dalej z mową
odstaje od rówieśników.Jest dobrze rozwinięty motorycznie, jeżdzi od dawna na
rowerku 2-kołowym(oczywiście z bocznymi kolkami) niestety rysuje jedynie jakieś
bochomazy żadnego domku czu chłopca,nazywa rownież kolory ułty(żółty), ewony
(czerwony), bieśki(niebieski).Proszę mi podpowiedzieć co jeszcze mogę sama w
domu zrobić zwarzywszy,że młody nie lubi wspólpracować i jak tylko się
zorientuje , w jakim celu jest zabawa to po ptakach.Próbowałam się umówić z
logopedą mającym doświadczenie w pracy z dziećmi(najbliższy mojej miejscowości
w Płocku) ale pani po raz kolejny mnie odesłała tylu ma chetnych. Poza tym
obawiam się zeby ta wizyta nie przyniosła takiego skutku jak z tym nosem,zatnie
się i nic nie powie i koniec (ten wyraz opanował zresztą perfekcyjnie)A może
moje dziecko jest opóżnione w rozwoju skoro nie powie nawet jak się nazywa ani
co jadło na obiad.Choć wczoraj jak smażyłam kotlety powiedział o kotlet.
Wariuję .Może ja zbyt wiele od niego wymagam i za szybko chciałabym efektów a
może już najwyższy czas na udanie się do specjalistów a ja jestem zła matka,że
dotychczas tego nie zrobiłam.Proszę o radę?

[galmire1]

Bardzo bym chciała, aby mój syn (rówieśnik Twojego-grudzień 2002) mówił tyle.
Mój mówi znacznie mniej, a jest pod opieką psychologa, logopedy i neurologa.
Nic konkretnego nie mówią, ćwiczyć tyle ile się da i czekać. To jeszcze małe
dzieci, aby coś konkretnego mogli stwierdzić. Musimy mieć nadzieję, że to
proste opóźnienie mowy.
pozdr

[wgra]

Napisałaś,że twoje dziecko jest m.in,pod opieką neurologa.Chciałabym wiedzieć
na czym ta opieka polega i czy w związku z tym dziecko dostaje jakieś leki.Na
tym forum czytałam o zbawiennym wpływie vit.B-15 na rozwój mowy ale oprócz
tego,że lek nie do zdobycia w Polsce nie dowiedziałam się żadnych konkretów.Czy
ktoś to stosował i z jakim skutkiem.Mam ochotę jakoś zdobyć ten lek ale trochę
się obawiam,żeby nie zaszkodzić synkowi.Jeśli ktoś coś na ten temat wie proszę
sie podzielić doświadczeniami.

[wgra]

galmire1 napisała:

> Bardzo bym chciała, aby mój syn (rówieśnik Twojego-grudzień 2002) mówił tyle.
> Mój mówi znacznie mniej, a jest pod opieką psychologa, logopedy i neurologa.
> Nic konkretnego nie mówią, ćwiczyć tyle ile się da i czekać. To jeszcze małe
> dzieci, aby coś konkretnego mogli stwierdzić. Musimy mieć nadzieję, że to
> proste opóźnienie mowy.
> pozdr
Galmiere napisz co u was słychać,bo mój synek robi postępy.Coraz więcej mowi i
już coraz bardziej to przypomina 3,4 wyrazowe zdania np,dziś powiedział"mama
pszedszkola nie,choć jedziemy tit tit",natomiast teraz zaczął przekręcać
niektóre wyrazy np.szymyna zamiast maszyna, a wcześniej mowił poprawnie.Widzę
też ,że ladnie kojarzy faktynp. oglądając bajeczkę mowi"śnieg
pada,zima".Zauwazyłam też ,że trudne wyrazy typu maszyna(szymyna) ,burza, sowa
itp.mowi grubym głosem.Ogólem dużo nowych pojedynczych wyrazow, niektore mało
wyrażnie albo gubi początek np.amolot ale generalnie widać duże
postępy.Niestety w marcu przeszdł szkarlatynę i teraz jak ktoś obok niego
kichnie to on zaraz chory,zero odporności ale robi się coraz cieplej to może i
choróbska się skończą.Pozdrawiam wszystkie mamy.

prosze o rade- dziecko 15,5miesiąca

[iwoonach2]

jesli moj synek rozwijal sie ruchowe zawsze swietnie, rozumie co sie do niego
mowi, zazwyczaj wykonuje polecenia (te, ktore mu sie podobaja), ale nie mowi
mama, nie umie wymowic w ogole literki m (a takze p), czy powinnam sie martwic?
mowi w swojej mowie bardzo duzo-uzywa spolglosek t, b i g oraz samoglosek a (np
a gugu). jesli prosze o powtorzenie slowa baba lub tata, to mowi ta lub ba. czy
to jest powod do zmartwienia?? z gory bardzo dziekuje