Kryzys

[mgosia69]

Padło na mnie. Może to ta pogoda.
Od kilku dni staramy się nauczyć naszego 5letniego synka jak mają na imię
członkowie rodziny. I KLAPA!!! Mama jako tako, pojęcie siostra -
abstrakcyjne, a przez tatę nie możemy przebrnąć. Zaczynam tracić wszelką
nadzieję, że mój kochany skarb kiedyś zrozumie naszą mowę i będzie z nim
można porozmawiać. I jeszcze dochodzi szkoła, która się zbliża wielkimi
krokami. Nie mam zielonego pojęcia gdzie go posłać. To nie jest głupie
dziecko. Ale co z tego jak nie można się z nim dogadać.
Ściskam Was wszystkich
Gosia

[grakad]

Ty dzisiaj złapałaś doła a ja dzisiaj usłyszałam historię o gościu (którego
osobiście widziałam na oczy), który nie mówił w wieku siedmiu lat. Rodzice nie
wiedzieli co z nim zrobić (urodził się w okolicach lat 50-tych) więc nie robili
nic. Koleś chodził sobie do szkoły i nikt się nim nie przejmował. W którymś
momencie przemówił i do tej pory buzia mu się nie zamyka (to też słyszałam na
własne uszy, uf!).
Tak na marginesie ja też przechodzę takie huśtawki nastroju z powodu mojego
synka. Gdy coś "inteligentnego" zrobi cieszę się jak wariat. Gdy odbieram
małego z przedszkola i słyszę jak wypowiadają się dzieci z młodszych grup -
łapię doła. Pozdrawiam

[mgosia69]

Tak wiem, ale jak czytam wypowiedzi innych mam to tylko się dołuję jeszcze
bardziej. Mam wrażenie, że w większości wypadków są to opóźnienia mowy, a my
należymy do tej trudniejszej grupy. Niewiele jest tutaj osób które mają dzieci
z niedokształconą mową (on naprawdę nie rozumie co się do niego mówi). Chociaż
jeśli już pozna (przyswoi) jakieś nowe słowo to je prawidłowo używa.
Mam tak przy okazji pytanie: czy jest tutaj ktoś, kto korzystał z biofeedback,
Tomatisa, terapii czaszkowo-krzyżowej? Są to terapie nad którymi od dłuższego
czasu się poważnie zastanawiam. Tzn. na Tomatisa jesteśmy zapisani (w tym
miejscu pozdrawiam Ryse9) na 2007/2008r.

[aga2212]

No to ja się dopisze że nie jesteście same i mój mały też należy do
trudniejszej grupy opóźnienia mowy ma siedem lat i nie mówi ale prawie wszystko
rozumie załamuje się ale co mam zrobić głową muru nie przebijemy w pewnym
momencie trzeba sie pogodzic że się ma chore dziecko i kropka dzieci nas
potrzebują zdrowe i silne co im z matki siedzacej i płaczącej musimy im służyc
bardzo długo wiec głowa do góry
pozdrawiam
aga

[n_nadia]

My korzystamy z terapii czaszkowo-krzyzowej. Poczatkowo nie wierzylam zupelnie, ze moze to pomoc, bo do konca nie wiedzialam na czym polega taka terapia. Wydawalo mi sie, ze to cos jak wizyta u uzdrowiciela, ktory czerpie enerapie niewiadomo skad np. z kosmosu. Terapia czaszkowo-krzyzowa nie ma jednak z tym nic wspolnego, jest akceptowana przez lekarzy, a nawet przez nich stosowana i zalecana.
Po 6-ciu zabiegach widze wyrazne zmiany u syna. Maly nie ucieka na spacerach, bardzo ladnie chodzi za raczke. Mowa ruszyla, chociaz nie ma jeszcze zrozumialych slow, to jednak synek zaczal w ogole sie odzywac. Poprawilo sie takze rozumienie mowy, nie jest rewelacyjnie, do swoich rowiesnikow mu jeszcze daleko, ale w porownaniu z tym, co bylo przed terapia, to naprawde ogromna roznica. Od momentu wprowadzenia terapii synek potrafi sie pieknie sam bawic, znajduje sam sobie zajecia, koncentracja rowniez sie poprawila.
W tej chwili z powodow finansowych musielismy przerwac terapie, ale juz od stycznia ruszamy na nowo i to pelna para.
Mysle, ze warto sprobowac. Nie nalezy odrazu oczekiwac ogromnych rezultatow, ale jak trafi sie na naprawde dobrego terapeute, to te efekty na pewno beda.

pozdrawiam
nadia