współlokator

[Gość: baba jaga]

Cytuję:
"Lepiej żyć choćby tylko kilka lat z kimś kogo się kocha, niż całe życie z
kimś kto jest tylko współlokatorem."

Czy myślicie, że warto się poświęcać, aby utrzymać związek? Tracić życie ze
współlokatorem? Czy jest coś ważniejszego niż szczęście i prawdziwa miłość?
Może rodzina i dzieci? Ja już zgłupiałam. Wiem, że dla każdego jest ważne coś
zupełnie innego, ale może warto wymienić poglądy.

Pozdrawiam
b_j

[przezroczysta]

Jeśli mówimy o mężu/żonie- "współlokator",to właściwe nie pasuje tutaj słowo
rodzina.Są tylko dzieci i Ty,albo dzieci i On-przerwana więz.Czy warto? Na to
pytanie może sobie odpowiedzieć tylko ta osoba,która znalazła się w takiej
sytuacji.Zawsze znajdzie się ktoś ,kto powie że warto i ktoś kto stwierdzi
całkiem coś odwrotnego.Prawdziwa miłość i szczęście(te pojęcia są bardzo
ulotne), mogą posłużyć jako podwaliny,cała reszta wymaga czegoś trwalszego,co
należy odnalezć we wspólnych relacjach.Słowo "poświęcić się" wprowadza trochę
zgrzytów,bo sugeruje że trwamy w tym związku ,bez przekonania o słuszności
takiej decyzji,a to jest męczące dla bliskich i dla nas samych.

pozdrawiam

[Gość: baba jaga]

Dzięki za reakcję na mój wątek... Jeśli chodzi o samo słowo współlokator to
chyba wynika z niego, że to nie ktoś bliski, że w zasadzie nie ma już czego
ratować, chyba? Bo czy współlokator to przyjaciel?
Ja wiem, że wszystko zależy od osób w to zaangażowanych, każdy inaczej przeżywa
problemy partnerskie... ale ja właśnie chciałam z ciekawości babskiej zobaczyć
jak to jest u innych.
Dzięki za już, czekam na jeszcze..
Pozdrawiam

[radovan]

podpisuję się pod 'przezroczystą'....wszak zgadzam się z każdym słowem,które
napisalas.....a temat bynajmniej chyba nie dla mnie....za mało latek..,skąpe
doswiadczenie?...coz zycie..heh