ciao da toscana :)

[uma24]

moi mili
ech, szkoda, ze was tu nie ma... tak tu slicznie :) ale ja tu pobede pol roku
i jesli macie czas - zapraszam. szczegolnie na moj ogromniasty taras, gdzie
co rano zachwycam sie widokami, a wieczorem ogladam gwiazdy z wiklinowego
fotela. pierwsze dni byly okropne - ech... tak chcialam do domu. lalam lzy do
poduszki... ale juz jest ok :) wszak dzielna ze mnie uma :) misteczko jest
przecudowne - z malutkimi i waziutkimi uliczkami, zielonymi okiennicami i
kamiennymi domami... dookola gory i morze zieleni. och! brak slow, ale mam
mego wiernego zenita i, jak wroce, wszystko wam pokaze, obiecuje. poki co
sciskam was moooocno i caluje was wszystkich w wasze policzki - a co tam -
cmok :)
bede wpadac od czasu do czasu, gdzyz na codzienne wizyty mnie nie stac (za
godzine place 5 euro, chryste...).
pa pa
i nie zapominajcie o mnie...
umka toskanska

[Gość: ania@]

Umeczko:
napisz wiecej,chcialabym widziec Twoimi oczami jak tam jest.


buziak
ann

[senne_marzenie]

UMA:))))) cari saluti da varsavia:)

Less
--
"Kobieta powinna wyglądać tak mądrze by jej glupota stanowiła
miłą niespodziankę"

[maggy]

UMka, qrcze, to nie wiesz 'jak-to-sie-robi-w-Toskanii'?? hihi:
bierze sie dyskietke, pisze w domciu na kompie mlodego/mlodej elaborat na 4
mega, a potem na kwadransik do kafei i 'chlup!' na forum w postaci zalacznika ;-
))))
A my to wszystko sczytywac bedziemy z lacz stalych i niedrogich, hehe
Moc calusow cieplutkich (bo sloneczko i u nas wychylilo swoj zaspany pyszczek
zza chmur) i do zobaczenia moze-wcale-nie-za-tak-dlugo :-)))
margit

[mejer24]

nasza droga w tunelu drzew nieco zmienila wyglad, nie tak zielono jak
ostatnio.. jak u Ciebie.. ale pieknie!! ech, Umka.. czasem mysle co tam
wyprawiasz u tej Visconti. Wlasnie jestem po weekendzie w Karpaczu, ale o tym
opowiem Ci jeszcze.. tym czasem - bywaj:):) caluje

[Gość: beatusek]

a ja tam nie bede tu lez wylewac i posac ckliwych slowek. ja zwyczajnie do
ciebie zadzwonie:))

otoz...

[uma24]

ech, margiciu - z mila checia bym tak zrobila, ale nie mam w domu komputera
nawet. zreszta, tobie i wtajemniczonym i tak wszystko juz opisalam w listach -
mejerko, beatusku :) ale dla forum zawsze...
mieszkam w miasteczku chianiano terme, w prowincji siena- przesliczne, ale o
tym juz pisalam. okolica jest przecudowna - zielono i jeszcze raz zielono.
wszedzie pod gorke i nawet ja z moja kondycja musze sie czasem zasapac
odrobinke :) najcudowniejszy jest z tego wszystkiego jednak moj widok z tarasu -
hi hi... kiedy byli u mnie hydraulicy (tubylcy oczywiscie) powiedzieli mi, ze
tylko pozazdroscic takich obrazow :) ogromniaste niebo, klebiaste chmury, gory,
pagorki, pola... rano miedzy wszystkimi pagorkami spi mgla, a moze to chmury -
w kazdym badz razie, okolica wyglada wtedy, jakby sie rozlalo po niej mleko, z
ktorego wystaja tylko czubki owych pagorkow. powietrze rowniez przybiera
mleczna barwe... mmmm... ale po niejakiej chwili, mleko wszystko znika i niebo
staje sie cudownie blekitne i slonko przyswieca mi z gory :) ach, caly czas
jest cieplutko i oczywiscie chodze w krotkich portkach i koszulkach na
ramiaczkach (oj, to tak tylko pisze, coby was pownerwiac...). hi hi... a ci
biedni ludzie patrza na mnie z przerazeniem w oczach - oni oczywisice okutani w
zimowe kapoty, swetry i szaliki, ech...
poki co zwiedzilam juz cale miasto i w niedziele pojechalam do montepulciano -
ojojjjjjj... jak tam przepieknie. renesansowe i strasznie tajemnicze... z
malutkimi i waziutkimi uliczkami, magicznymi zaulkami, i pysznymi ciachami :) i
winiarniami :)
nie moglam stamtad wyjechac... ale w nastepna niedziele dalszy ciag zwiedzania -
tym razem pora na chiusi... ale o tym potem :)
wracjac do chianciano - zadziwia mnie tu to, ze wszysy sa tu dla mnie tak mili.
mam juz swoje ulubione miejsca, w kotrych mnie znaja. usmiechaja sie do mnie i
wolaja z daleka 'ciao maddalena' :)))) milo...
to tyle na razie - sciskam was moooocno i do nastepnego razu
wasza toskanska sprawozdawczyni
umka

wieści błahej treści

[Gość: margit]

Jeju, jak ja nie lubię pisać. Dlatego list do ciebie, który właśnie lezie
pocztą naszą żółwio-kochaną pisali wszyscy, którzy na zlocie byli. Nie przejmuj
się zatem treścią ale smakuj plamki czeskiego pilznerka i Freneta niejakiego
(swoją drogą dość obrzydliwego alkoholowego świństwa), które na nim wraz z
pozdrowieniami znajdziesz i ...
do kolejnego liściku
strasznie zziębnięta i nieco pociągająca (nosem, hyhy) m.

[poola_]

Umeczko Kochana:))
....list sie poowoli krystalizuje:)))))))(bardzo poowli)...
chciałbym zapytac o niejakiego Michała z wrocka...otóz ten koles
w/w zaczepia poowazne osoby na gazecie...sypie wiadomosciami ...i
bardzo pootrzebuje twego adresu....co Ty na to?mam Go uszczęsliwic?
buziaki i poozdrowionka
m.....a

wiesci dalsze ...

[uma24]

buongiorno moi wierni czytacze - tu wasza niestrudzona sprawzodawczyni
forumowa :)
niestety, nie odzywalam sie od jakiegos tygodnia - nie pomyslcie sobie, ze
skapie pieniedzy na net, co to to nie ;) - po prostu zostalam bestialsko
uwieziona w domu z przyczyny nastepujacej - jedno z dzieci zaatakowalo
chorobsko i musze z nim (zarowno z dzieckiem jak i chorobskiem) siedziec w
czterech scianach dzien caly, ugh... ale dzis podstepem podrzucilam je babci i
ucieklam na godzinke :) na szczescie nie mam co narzekac - choroba dopasowala
sie do pogody - od czwartku zaczelo padac... kto z was tak mi pozazdroscil i
ukradl mi slonce znad glowy? mam pewne podejrzenia, hi hi... ale ciiii. na
szczescie slonce powrocilo do mnie i juz w niedziele zasiadlo na mym toskanskim
niebie. heh... niedziela trzynastego nie nalezala do najbardziej sympatycznych
dni. poranek spedzilam ze scierami i wiadrem w rekach, bo zalalo mi kuchnie
(pot na czole i piec wiader wody). oczywiscie uciekl mi autobus, a jak juz
wsiadlam do nastepengo (po niejakiej godzinie oczekiwania), zajechalam za
daleko. no coz, gapy tak maja... zar z nieba i 40 minut marszu pod gore, ech...
do centro storico w chiusi przyczlapalam UMAltretowana, jednakowoz znalazlam
sily na przechadzke. co tu duzo pisac - jak zwykle przeslicznie, wszystko
udokumentowane :) nogi poniosly mnie w miedzyczasie do kina - pinokio :) oj,
tego mi bylo trzeba... bajkowy swiat poprawil mi samopoczucie zdecydowanie...
polecam na chandre i nie-chandre rowniez :) potem... heh... potem znowu
powrocil do mnie pech, ale tym juz was zameczac nie bede... w kazdym badz razie
nic, czemu nie podolalabym, nie przytrafilo mi sie :) koniec koncow, zrobilam
tego dnia jakies 10 kilometrow. no, ale ja przeciez uwielbiam sie wloczyc...
tylko nie rozumiem jednej rzeczy - czemu wlosi wszedzie jezdza samochodami i
jak juz zobacza osobe idaca wzdloz - no, moze i malo nadajacej sie do pieszych
wedrowek - ulicy, prawie wypadaja przez przednia szybe i musza zatrabic. hi
hi... zastanawiam sie, czy to sam fakt, ze widza osobe poruszajaca sie w sposob
nie_zmotoryzowany, czy to moze ja taka sliczna? hi hi... pa pa i do nastepnej
relacji :)
przesliczniUMKA (?)
p.s.
margitko - ach... dzieki za list (jeszcze nie doszedl, ale to tak z gory).
poo - michal mnie juz znalazl - dzieki :)))

Boun giorno principessa

[molly]

Ciao Umko
ACh ta bella Italia e Toscana,hmmmm
Trzymaj się tam dobrze,a włoskie bambini trzymaj krótko.Wiem co te małe
diabełki potrafią zdziałać.Pa Toscanio,Chianti,cyprysyi włoskie lenistwo
deMolka i takie tam włóćzęgostwo

a u nas biało......

[mejer24]

ech Ty UMO... zazdraszczam Ci tych temperatur:):) u nas 13. X spadł pierwszy
tej jesieni śnieg.. BIAŁO.. poza tym telefonem opowiadam Ci całą reszte. Film
kupię - obiecuje. Grzes Cie pozdrawia.. CIAOOOO.....

list

[Gość: mejer]

DOSTAŁAM LIST!!!!!!!!!!!!!!!! po 16 dniach!!!!!!!! a koperte odesle Ci z
powrotem razem ze Zbrodnią i Karą, nie ma na niej żadnej - powtarzam - żadnej
pieczątki!!!!! caluski Umka

ugh...

[uma24]

tak to jest, jak sie dzieci rozchoruja i na dodatek cie polubia - kleja sie,
prychaja, kichaja i to wszystko na mnie... heh... dostalam od nich w prezencie
bol gardla i miesni oraz lekka goraczke. ale fajnie... ide sie kurowac pod
kolderke z kublem goracej herbaty w lapie... pa
umosa bacteriosa :)
p.s.
ciesze sie, ze w koncu moje listy podochodzily :)))

[uma24]

witajcie :)
(pisane w niedziele na papierze, w poniedzialek wklepane w komputer, a dzis
wyslane - heh... alez ja kombinuje)
przeziebienie nadal trzyma, ale nie moglam wytrzymac kolejnego dnia w murach;
wszak od dziesieciu dni bylam w nich uwieziona, bo najpierw jedno, a potem
drugie dziecko mi sie rozchorowalo... potem ja do kompletu, ale o tym juz
pisalam. chrypie i kicham, ale nic to :) teraz jestem prawie poza miastem -
nogi mnie tu przyniosly po godzinie marszu. skrylam sie pomiedzy drzewkami
figowymi, palaszuje ciasteczka, dookola cicho a slonce laskocze po nosie :) nie
udalo mi sie dzis nigdzie wyruszyc - troche za sprawa mego niezdecydowania w
jakim kierunku sie udac, a troche za sprawa mego lenistwa - jakos nie moglam
sie wygrzebac spod koldry... ale takie dni spedzone na totalnym nicnierobieniu
tez sa potrzebne. jutro postaram sie nadrobic zaleglosci podroznicze i pojade
do sarteano, oczywiscie o ile dzieci pojda do szkoly... och, niech juz pojda i
niech powroca dni, kiedy mialam cala fure czasu dla siebie. nawet nie wiecie,
jak takie wloskie stworzenia potrafia czlowieka wymeczyc. poki jeszcze sie
trzymaly ode mnie z daleka i tylko od czasu do czasu przypominaly sobie o moim
istnieniu, nie bylo tak zle. niestety, teraz mnie pokochaly i nader czesto
musza mi cos pokazac, cos mi powiedziec, gdzies mnie zaciagnac itp. od kilku
dni udaja, ze sa moimi psami i laza za mna krok w krok... ostatnio mylam
naczynia z jednym przyklejonym do mojej prawej nogi i z drugim do lewej. uff...
dobrze, ze jest ich tylko dwoje. juz tysiac razy przeczytalam im czerwonego
kapturka i pinokia, disneyowska kreskowke o trzech swinkach znam na wylot,
pytania "perché" juz nie moge sluchac. obowiazkowo kilkaset razy dziennie musze
dostawac palpitacji serca i szargac swe nerwy - np. wtedy, gdy zapragna one
wykonac salto mortale ze stolu na marmurowa posadzke albo, gdy lyzka z
pomidorowym sosem laduje nie w buzi, lecz na dopiero co zmienionej koszulce;
musze udawac czarownice, konika tudziez samolot, uskuteczniac metode szantazowa
i wypowiadac slowa nie nadajace sie do publikacji (dobrze, ze one nie rozumieja
polskiego). i jak tu nie chciec, zeby juz wrocily do tej szkoly? :)
p.s.
osobnikami przyczyniajacymi sie do wszystkich wyzej wymienionych rzeczy sa:
carlo lat 3 i niccolo lat 4,5 :)
poniedzialek
no i do szkoly wrocily :) dzieki moce niebieskie!
heh... dzis obudzilam sie w srodku nocy, dlugo przed wschodem slonca.
przewracalam sie z boku na bok, co jest niezmiernie fascynujace... ale na
oslode moglam zobaczyc najcudowniejszy wschod slonca na ziemi :) tego, co
dzialo sie za moim oknem nie mozna opisac (przynajmniej ja nie czuje sie na
silach), powiem tyle: powoli wynurzajaca sie zza gor ognista kula,
superpomaranczowe obloki na blekitnym niebie, a doliny zalane mlekiem :))) ja
na tarasie w spiochach, z rozdziawiona geba, aparatem przy oku -
udokumentowane :) potem wyprawa do sarteano - jak zwykle kolejne przecudowne
miejsce i jak zwykle za male, aby spedzic w nim caly dzien. w poltorej godziny
obieglam dookola i przeszlam wzdluz i wszerz cale centrum historyczne pelne
tlustych kocurow i kobiecinek zmierzajacych do lub z kosciola.
a juz w domu... ach, ach :))) piec kopert dla mnie :))) dzieki tym, ktorzy o
mnie pamietaja...
buziaki
pa
p.s.
zaczela sie jesien...

troszke ponizej poziomu morza...

[uma24]

... czyli w lekkiej depresji, tu wlasnie sie znajduje. tak mnie czasem nachodzi
i niestety nie wiem, czy uda mi sie napisac wam cos lekkiego i przyjemnego.
dopadla mnie juz tesknota za moim polskim zyciem - ciagle gdzies biegalam i
mialam mnostwo spraw do zrobienia - to praca, to uczelnia, to jakies wieczorne
wyjscie do kina, do pubu, do przyjaciol albo nawet zwykle nasiadowki w
kuchni... tu mi tego strasznie brakuje i ciezko mi jest sie przestawic na tak
malo aktywny tryb funkcjonowania, ech... i ten brak kogos bliskiego - kogos z
kim mozna poplotkowac, posmiac sie, powloczyc bez celu. tu praktycznie zyje sam
na sam ze soba przez 70 procent czasu. zastanawiam sie kiedy zaczne do siebie
mowic (poki co spiewam). ratuja mnie listy i telefony :) i nawet nie wiecie,
jak mi sie mordka cieszy, gdy otwieram koperte albo, gdy slysze czyjs przyjazny
glos w sluchawce :)))) laduja sie wowczas moje bateryjki z pozytywna energia.
ostatnio laduje je takze na sloncu - tak, tak moi mili - od dwoch dni sie
opalam! kto by pomyslal, ze bede to robic 27 pazdziernika, hi... hi... wynosze
kraciasty koc na moj dach i wchlaniam w skore promienie... oj, dobrze, ze to
dach i nikt mnie nie widzi, bo, niestety, moja piekna i zgrabna sylwetka ;)
odeszla w zapomnienie. a to dlatego, ze jem tu zastraszajace ilosci roznorakich
pysznosci (do tego doszlo, ze jadam nawet podwieczorek - no, w koncu opiekuje
sie dziecmi), co powoduje, ze na brzuchU_MAm faldy, heh... poki co mieszcze sie
w portki, ale nie wiem, przez jaki czas bedzie to jeszcze mozliwe. musze zaczac
chyba cwiczyc, czy co? :)
jesli chodzi o moje wyprawy niedzielne, to w tym tygodniu niestety nie udalo mi
sie zawedrowac za daleko. mialam ochote ujrzec monticchiello, a ze mialam tylko
jakies cztery euro w portfelu, wystarczylo mi na podroz czastkowa - dojechalam
do rozstajow drog, wysiadlam i me oko zbielalo - okazalo sie, ze mam do
przejscia zaledwie 11 kilometrow. nic to, postanowilam, ze bede dzielna i
ruszylam w towarzystwie zaru z nieba i wrednie trabiacych samochodow,ech...
przyznac musze, ze spacer droga asfaltowa, nawet z przecudownymi widokami
dookola, nie nalezy do rzeczy przyjemnych. przeszlam jakies trzy kilometry i
stwierdzilam, ze basta. skrecilam w droge lesna, prowadzaca do klasztoru braci
kapucynow. wybor ten nie byl najszczesliwszy... pobladzilam po lesie
(oznakowanie szlakow przez wlochow nie nalezy do najbardziej udanych),
przeszlam jakies trzysta kilometrow i, nie wiem jakim cudem, wyszlam w poblizu
mojego domu, gdzie czym predzej padlam trupem na kraciasty koc :)
a dzisiaj cala przesiaknieta jestem dymem ze spalonej soczewicy (moja 'padrona'
jest baaardzo roztrzepana, hi... hi...) i wykonczona przez dzieci - muchy w
nosie i kwasne miny. czyzby im tez sie zblizaly 'te dni'?
pozdrawiam wiernych czytaczy :)
w dolkU_MAgdota
p.s.
byle do swiat :)))) mejerka wyprosila ten bilet dla mnie :))))

[Gość: umka (poza dolem)]

ach... nawet nie wiecie, jak wam zazdroszcze jutrzejszego wieczornego spaceru
po cmentarzu, z szeleszczacymi liscmi pod nogami i tysiacami migoczacych
swiatelek dookola. niech no ktos zapali ode mnie jakiejs duszyczce takie
swiatelko :)
umka w jesiennej szatce
p.s.
ech... mejerko, cos slabiutko prosilas tego mikolaja o bilet dla nmie... moj
wyjazd stanal pod znakiem zapytania... poki co trwam w niepewnosci. trzymajcie
kciuki...

[Gość: tusek]

listy lotnicze dochodza znacznie szybciej:)))

listy:):)

[Gość: mejer]

list lotniczy faktycznie szybciej:):) poprzedni szedl 16 dni!!!! ten zaledwie
5..;) bylam z Konradem na cmentarzu wczoraj w naszej miescinie, zapalilam
lampkę od Ciebie pod krzyzem w wiadomym miejscu za duszyczki.... faktycznie
spacer po lisciach w taki wieczór jak wczoraj.... porusza serce... dzieki za
list UMKA, obiecuje pokazac oba dziewczynom, napisałam juz do Trzpiotki i
Xeny:):) caluje Cie i rozkmin ten fax;)

[Gość: umka]

hi hi... ciesze sie, ze szybciej... piszcie, piszcie do mnie... juz tak
strrrrasznie tesknie... ale wytrzymam, obiecuje... to chyba poczatek jesiennej
depresji. dzieki mejerku :)))

[Gość: uma zmarznieta]

ach... wlasnie przybylam do pienzy i trzese sie z zimna, dlatego wstapilam tu,
zeby sie troszke zagrzac :) heh... a wczoraj sie jeszcze opalalam, kto by
pomyslal :))) poki co obeszlam miasteczko jakies szesc razy - wygrzalam sie na
slonku na laweczce, zajrzalam we wszystkie zakamarki i tym sposobem napotkalam
via dell'amore i via del bacio i od razu mi sie milej zrobilo, mmmm... calusnym
akcentem zakoncze i zaraz pedze obejrzec pustelnicze romitorio... pa!
p.s.
jakos na szczescie moja jesienna depresja wyniosla sie po wczorajszym
naladowaniu bateryjek z ma pozytywna energia na sloncu :)

...

[uma24]

ech, moi mili czytacze... popadlam ostatnio w stan depresyjny - to wszystko nie
tak mialo wygladac... moj poczatkowy entuzjazm znikl i tylko przy okazji
odwiedzania jakiegos nowego miejsca przypomina sobie o istnieniu niejakiej umy.
takze moj wieszaczkowy usmiech rowniez nie chce jakos wskoczyc na ma twarz -
no, bo i nie mam za wielu okazji do takiego naprawde radosnego rechotu.
ostatnio stac mnie tylko na delikatny usmiech, a i to od czasu do czasu
przyklejany na 'kropelke', bo niestety nie wszystkie osoby obdarzaja mnie
szczera sympatia...
przy zyciu trzyma mnie tu jedna przyjazna (tak serdecznie) duszyczka, przed
ktora moge sie otworzyc i wyrzucic to, co mi lezy na sercu. gdyby nie ta osoba
nie dalabym rady... rowniez, gdyby nie niektorzy z was - mimo, ze tak daleko :)
takimi pozytywnymi iskierkami sa tez dwa maluchy, ktorymi sie tu zajmuje -
zasiadly na dobre w moim sercu. oczywisice sa momenty, kiedy mam ochote
natrzaskac im po tylkach albo klne az milo zadowolona, ze nikt mnie nie
rozumie. heh, ale jak to bywa: male dzieci - male problemy, duzi rodzice - duze
problemy. i tak oto - rodzice sympatyczni, ale zupelnie nie nadajacy sie do
wspolpracy. tatus - zapracowany businessman, mamusia - stuprocentowa panienka
stworzona do celow wyzszych... co wynika z takiej mikstury? ano tyle, ze
wszystko na mojej glowie, a 'wszystko' to dla mnie o wiele za duzo. jestem juz
bardzo zemczona - zmeczona tym, kim tu jestem i tym, co sie ze mna dzieje w
srodku...
dobrze, ze przynajmniej widok z tarasu nadal zapiera dech w piersiach, ze na
moim skrawku nieba znowu zawitalo slonce, ze jeszcze tyle cudownych miejsc
dookola... dobrze wiedziec, ze ktos o mnie pamieta, mysli... nawet nie wiecie
jak milo otwierac skrzynke mailowa albo koperte i potem zanurzac sie w morze
literowe... i te przyjazne glosy w sluchawce... prawdziwe zastrzyki z pozytywna
energia, ktorej mi tak brakuje. dzieki :)
uma_dni_do_swiat_odliczajaca

??

[Gość: mejer]

uma!!!!!!!!!!! gdzie Ty jestes????? nie dzwonilas juz 100000...00000 lat:):)
cholero odezwij sie szybko, bo mi z pracy juz nie bardzo pozwalaja dzwonic....
fuck

[Gość: uma]

jestem mejerko tam, gdzie bylam :) zyje :)
dzis zadzwonie - obiecuje... bo mi jeszcze osiwiejesz...