Psychologiczny wątek raz jeszcze

[dominigag1]

Witam, nie wiem czy pamiętacie, ale jakiś czas temu podałam wam namiar
telefoniczny na pewną znaną mi panią psycholog, która wie coś niecoś na
temat niepłodności. Spotkało się to z wieloma opiniami: pozytywnymi i nie.
Jedna z was zasugerowała, by rzeczona pani psycholog włączyła się do naszego
forum i za jego pośrednictwem udzielała wam porad. Zapytałam, mam jej zgodę.
Jako że sama nie posiada w domu Internetu, korzystać będzie z mojego (login
też ten sam). Jeśli więc będziecie chciały się poradzić, wyżalić, o coś
zapytać, podajcie tylko w tytule postu "do Ani". Postaram się na bieżąco ją
informować i skwapliwie przekazywać jej odpowiedzi. Pozdrawiam.

[Gość: Magdaaa]

Skoro jesteś w stanie pomóc-to proszę o informację ,czy ja już potrzebuję
psychologa?Nie radzę sobie-mam myśli samobójcze -ciągle płaczę-nikt nie rozumie
problemu-od znajomych słyszę-przesadzasz.Staram się juz ponad rok-wydawało mi
się ,że znalazłam lekarza odpowiedzialnego-prywatnie.Kiedy ostatni przyszła @-w
ten sam dzien poszłam do niego po skierowanie na HSG,żeby mieć na co czekac-w
dniu umówionym lekarz nie zjawił się(nagły urlop) znowu zostałam sama....Nie
mam już sił płakać, chociaz jak wchode po pracy do domu-cieszę się ,że wreszcie
łzy mogą mi leciec spokojnie.Mąż na wszelki wypadek odsunął się.Na rodziców nie
mam co liczyć-zawsze byłam sama-tak juz chyba pozostanie...

[Gość: cetka]

>Nie radzę sobie-mam myśli samobójcze -ciągle płaczę-nikt nie rozumie
>> problemu-od znajomych słyszę-przesadzasz.Staram się juz ponad rok-wydawało
>mi się ,że znalazłam lekarza odpowiedzialnego-prywatnie.

u mnie to samo. trwa to od lipca - niby nie tak dlugo, ale ja jestem od
urodzenia nadwrazliwcem. do tego, mimo, ze wywalilam juz kupe kasy na leczenie,
lykam mase prochow, zabiegi i badania mniej lyb bardziej przyjemne, to nagle
jak grom zmienil mi sie szef - i co teraz?! przerwac leczenie czy podpasc i
zajsc w ciaze? czuje sie tak rozdarta, ze odechciewa mi sie zyc.

[dominigag1]

czy potrzebujesz wsparcia? Chyba sama czujesz, że tak. Ale to nie prawda, nie
jesteś sama. Popatrz, ile nas tutaj jest ... Twoje odczucia są jak najbardziej
usprawiedliwione: z jednej strony czujesz się kompletnie bezradna, z drugiej
samotna ze swoim problemem. Twierdzisz, że wszyscy go bagatelizują. Sądzę, że
tak Ci się tylko wydaje ... Prawdą jest, że to TY jesteś w centrum tego
problemu, to Ciebie on rani najbardziej. Niepłodność jest prawdziwym dramatem
każdej kobiety, ale otoczenie odbiera to inaczej - z dystansu, pomijając
sprawy natury emocjonalnej rzeczy mają się zupełnie inaczej. Magdo, to nie
prawda, że jesteś sama, Twoi najbiżsi kochają Cię, oni po prostu nie zdają
sobie sprawy z Twojego dramatu (muszę Ci przyznać, że miałam podobne
wrażenie). Żeby móc w pełni zrozumieć cierpienie drugiego człowieka, trzeba
niestety doświadczyć tego na własnej skórze. Myśli samobójcze ... W chwili
zwątpienia i rozpaczy wydaje się to czasem jedynym wyjściem. Ale popatrz, tyle
już przeszłaś, ileś rzeczy masz za sobą. Każdy zabieg, konsultacja, badanie,
diagnoza przybliżają Cię do upragnionego celu. Przy obecnej medycynie NAPRAWDĘ
masz ogromne szanse na sukces. Tyle że to niestety wymaga dużo cierpliwości i
woli walki. Ja leczyłam się przez 3 lata, zanim w końcu obwieściłam całemu
światu najwspanialszą nowinę. Nawet nie miałam okazji "romantycznie" oznajmić
tego mojemu mężowi: lekarz wyskoczył z gabinetu z rewelacją: "gratuluję panie
R., żona CHYBA jest w ciąży". Płakalismy ze szczęścia. Madziu, głęboko wierzę,
że taka chwila jest gdzieś zapisana w Twojej przyszłości. Głupio byłoby jej
nie doczekać... A jak już będziesz w ciąży zobaczysz, że zrekompensuje te
wszystkie wylane łzy. I ten czas, który w tej chwili zdaje się nie mieć końca,
z perspektywy czasu okaże się tylko małym epizodem Twojego życia. Popatrz na
posty: ilu dziewczynom się już udało. I TOBIE także się uda. I uwierz mi,
każda z nas silniej lub słabiej odczuwała dokładnie to co TY. A jednak
wytrwały i Ty też wytrwasz. Jestem z Tobą i wierzę, że masz siłę walczyć z tą
cholerą (tzn. niepłodnością).Powodzenia, nie jesteś sama, masz nas ( i mnie
także). Jeśli mimo to chcesz porozmawiać z "siłą fachową", napisz post do Ani.
Powodzenia i optymizmu. Będzie dobrze, zobaczysz.

[Gość: Magdaaa]

Dzięki-te słowa dzis rano dały mi jeszcze więcej siły-choc juz sie
zregenerowałam.Na razie odstępuje od badań- będę zyc pełnią zycia-póki mi sił
starczy))))))

[Gość: femalespirit]

Przepraszam, ze sie wtrace, ale to nie jest profesjonalna forma udzielania
pomocy. Pomoc profesjonalna polega na spotkaniu twarza w twarz w warunkach
intymnosci. To nie jest dobry pomysl, by psycholog udzielala tutaj komukolwiek
porad na forum publicznym, logujac sie pod Twoim nickiem. To, ze sa to porady
bezplatne nie zwalnia ich z obowiazku profesjonalizmu. Niech ta pani dobrze
rozwazy, czy bardziej nie zaszkodzi niz pomoze, bo takie dzialanie jest
sprzeczne z kodeksem etyki zawodowej i dobrymi praktykami zawodowymi. Jestem
praktykujacym psychoterapeuta i uwazam ten pomysl za potencjalnie szkodliwy dla
klientek.

[dominigag1]

Zgadzam się z Tobą, kontakt powinien się odbywać bezpośrednio. Jakiś czas temu
coś takiego właśnie (bezpłatnie), zaproponowałam podając numer telefonu.
Rozpętałam tym burzę, padły sugestie, by porad udzielać na forum (tzn. nie ja,
ja tylko "pośredniczę"). Po prostu dostosowuję się do zapotrzebowania, bo
widzę jak zmęczone psychicznie i zagubione są niektóre z nas. Ale
profesjonalna pomoc rzecz jasna winna być zawsze face-to-face, tak, jak ja z
niej niegdyś korzystałam.

[yagootek]

brawo! zgadzam sie z toba ze pomysl jest delikatnie mowiaz
nieprofesjonalny... poza tym mam dziwne wrazenie, nie chce nikogo obrazic,ale
mam wrazenie ze autorka posta i ta "pani psycholog" to byc moze jedna i ta sama
osoba, ktora probuje sobie w ten sposob nagonic klientele... podawanie numeru
telefonu to jakos tak wszystko dziwnie mi wyglada.

[dominigag1]

Gdyby to chodziło o narojenie klienteli nie podawałabym, że jest to
bezpłatnie... Ja nie jestem psychologiem, tak jak z Ciebie raczej marny
detektyw... Jestem nauczycielką, której kiedyś taka pomoc bardzo się przydała.
Ale skoro komuś to nie jest potrzebne, niech nie korzysta.

[Gość: marny dedektyw]

Droga Dominigag1 w poście z 7 stycznia (godz. 12:39) piszesz "jestem
psychologiem o specjalności małżeńsko rodzinnej" itd. Zdecyduj się na
wiarygodną legendę i bądź konsekwentna. Nikt nie lubi być robiony w konia.
Serdecznie pozdrawiam Marny Dedektyw

[Gość: hmmmm]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=191&w=10026026&a=10030234
hm, faktycznie, jakies sprzeczne informacje, tu psycholog, tu nauczyciel

bez komentarza

[yagootek]

dziekuje gosciom za wsparcie...)))

[Gość: Magdaaa]

Sory -jakkolwiek to nie nazwiesz-autorka postu to ja...A tej Pani nie znam,za
to w chwili głębokiego kryzysu uświadomiła mi,że nie warto załamywać
się.Wiedziałam to,ale potrzebowałam słów.Nie mam dostępu do psychologa-to forum
jest dla mnie jakąs psychoterapią.Możecie mówi ć co chcecie-możecie przecież
nie czytac-ja zwróciłam się o pomoc i zadziałało!!!!!!!!!!!!!1DZIĘKUJĘ
BARDZO.Przykro mi,że tutaj też potrafią padać tak łatwo oskarżenie-mało w życiu
ich mam...Yagootek-dwa razy zastanów się zanim cos napiszesz.

[Gość: tekla]

Allle się porobiło. Najlepszy dowód na to, że takie nieprofesjonalne
świadczenie pomocy odbija się czkawką. Magdaaa, mam za sobą wiele takich
kryzysów i już umiem sobie z tym radzić. Jeśli masz ochotę to zapraszam na
priva [e-mail]. Zaznaczam, że oferuję zupełnie nieprofesjonalną pomoc.
Trzymaj się, całuję.

[yagootek]

hmm... dobrze ze ta pani ci pomogla, dobrze tez ze nikomu nie zaszkodzila.
przeczytaj dokladnie wypowiedzi ludzi ktorzy dali skroty dotyczace tej
dziewczyny/kobiety.
W tym ze wypowiada sie prywatnie na forum, mowiac o swoich przezyciach, o
sobie, pocieszajac inne kobiety, dajac swiadectwo na forum nie ma nic zlego,
ale jezeli probuje sie podawac za terapeutke nieistniejace specjalizacji
psychologicznej, to jest to naduzycie.
zapewniam cie ze rozwaznie formuluje opinie na temat innych ludzi, staram sie.
MOja wypowiedz spowodowana byla tym ze cenie sobie tak zwane ZACHOWANIA ETYCZNE
w kazdym zawodzie, a juz w zawodzie psychologa szczegolnie... post tej pani
mnie przerazil... bo sposob uprawiania zawodu psychologa przez nia uraga
wszelkim zasadom.

jezeli chcesz kontynuuowac rozmowe zapraszam: poczta.

serdecznie pozdrawiam

[Gość: Magdaaa]

Czytałam skróty,ale w chwili,kiedy było mi to NAPRAWDĘ potrzebne-zdedydowałam
się zaryzykowac-i -o dziwo -pomogło.Gdybym wtedy przeczytała Twoje
podejrzenie,że ta Pani to niby ja itd-spowodowałoby to całkowite załamanie-a to
tym chyba nie pomyślałaś-wtedy już chyba nic by nie pomogło>jestem jej
wdzięczna-jaka by nie była-swoje zrobiła-podniosłam się na chwilę-a potem już
stanęłam sama na nogach.To bardzo ważne,zwłąszcza dla osób,które w staraniach o
dzieci nie są jeszcze tak "doświadcznone", nie nauczone cierpliwości(jak
ja).Można podważać czyjeś kompetencje,ale należy pomyśleć ,czy nie robi się
nimi krzywdy(np.komuś innemu).Pozdrawiam.

[k_i_k_a]

chwała za to, że czyjeś słowa pomagają.. .Ale muszę tu stanąć w obronie
yagootka.... Już miałam wątpliwą 'przyjemność' zetknięcia się na innym forum z
kimś kto podawał się za psychologa... Niestety takie praktyki powodują, że
nieświadomi prawdy ludzie "otwierają" się na takich "profesjonalistó"..
bardziej ufają im, niż innym rozmówcom. To może pozostawać w sferze
nieświadomej. Dlatego podawanie się za kogoś kim się nie jest to po prostu
nadużywanie zaufania, także Twojego. Jestem przekonana, że yagootek nie chciał
Ci zaszkodzić, a jedynie pomóc...
Sama polecam jak najwięcej rozmów o swoich problemach, dzielenie się nimi.
Zresztą sama to już poczułaś, że dobre słowo pomaga, dopinguje, podnosi...
Wszystkiego dobrego w staraniach i w życiu w ogóle życzę

[yagootek]

nie chcialam cie zranic mi nie chodzilo o ciebie. Sugerowalam ze osoba dominiq
i ta pani psycholog ania to byc moze jedna i ta sama osoba. zreszta te posty
gosci - odwolujace sie do jej wczesniejszych wypowiedzi - wydaja sie to
potwierdzac.
pozdrawiam cie serdecznie i zycze... spelnienia marzenia

ps. sama tesh staralam sie o dziecko trzy lata i naprawde wiem co przezywasz...