Jestem zalamana

[Gość: Sylwana]

Wczoraj byl najgorszy dzien w moim zyciu.
Moj moz powiedzial ze tak dalej byc nie moze, ze
juz od kilku dni widzi ze z nami nie ma to sensu.
Niemam dziedzka i meza ktory spakowal wszystkie swoje
zeczy jak ja bylam w pracy, nie wiem jak mam sobie teraz
poradzic.
Pozdrawiam

[maretina]

po kilku dniach obserwacji sie wyniosl?.
moze zrobil to pod wplywem emocji?
moze oboje musicie sobie odpoczac, ochlonac i dopiero pogadac szczerze.
kryzysy zdarzaja sie wszystkim, nie wszyscy jednak potrafia sobie z nimi
radzic. tyle o mezu. nie chce pisac wiecej bo raz, ze nie wiem co napisac, aby
w takiej chwili Cie pocieszyc, a dwa to mysle, ze najlepiej w spory malzenskie
sie nie mieszac. wspierac w problemie za to jak najbardziej.pamietaj tylko, ze
bywa w zyciu tak, ze to co wydaje sie stracone wcale takie w istocie nie jest.

a co do dzidzi..... oboje mieliscie problemy? czy tylko jedno z was?

[martini_very_bianco]

dopisuję się do Maretiny. Po kilku dniach obserwacji? No to bystry musi być Pan
Mąż i spostrzegawczy zaiste - według siebie...
Nie chcę tu snuć dywagacji, ale wiesz, faceci też mają swoje gorsze dni.
Przestraszył się może czegoś i zaregował jak mały chłopiec myśląc, że ucieczka
to sprawdzony sposób na rozwiązanie problemu? Iście po męsku, jak mawiała panna
Kornelia z "Ani z Zielonego Wzgórza". Wiecie co, młoda jestem, ale już zdążyłam
podpatrzyć, że faceci zazwyczaj chowają głowę w piasek w dokładnie tym samym
momencie, kiedy kobiety podnoszą ją do walki.
Dziwny gatunek

16%VOL
22%VAT

[iwka901]

Sylwano nie załamuj się.
Wiem, że łatwo powiedzieć, ale na pewno nie wszystko stracone.
Wydaje mi się,że jakieś sytuacje w Waszym związku ( niedomówienia , problemy)
spowodowały kumulację negatywnych emocji. Oczywiście nie znam Waszej sytuacji,
ale może być tak, że ze strony męża to taka demonstracja, próba zwrócenia na
siebie uwagi- może na jego problemy. Przemyśl wszystko spokojnie i nie podejmuj
pochopnych decyzji. Nie wiem co spowodowało Wasz konflikt,kto z Was go
spowodował, czy jest on nagły, czy długotrwały i narastający. Poczekaj, mąż też
ochłonie i sadzę że znajdziecie jakieś rozwiązanie.
U mnie też sprawa wiele razy stawała na ostrzu noża- łącznie z pakowaniem
walizek i wyprowadzaniem się. Wiem, że nie mogę porównywać sytuacji, ale uważam
że sprawa jest zbyt świeża i jeszcze nie wyjaśniona, żebyś zaczynała
przystosowywać się do nowej sytuacji.
Trzymaj się !

[Gość: ala]

Dziewczyny mają rację, nie podejmuj żadnych pochopnych decyzji, żadnych
pochopnych decyzji, żadnych pochopnych decyzji !!!!!!!!
Ja mam 35 lat, jedno jedenastoletenie małżenstwo [a z niego szesnastoletniego
syna] za sobą, a obecnie jestem w nowym związku od lipca 2003 i dopiero z
perspektywy tego drugiego małżeństwa widzę wszysktie swoje dawne błędy jakie
przyszło mi kiedyś popełnić. Dzięki temu chyba teraz tworzymy z moim mężem
dobre stadło,nie mówię szczęśliwe bo bardzo brakuje nam no wiesz kogo.
Ja trzymam się jednej żelaznej zasady FACET TO DZIECKO i tak należy go
traktować, oczywiście jeśli jest w porządku wobec Ciebie. Kobieta natomiast to
świątynia wyrozumiałości i wtrwałości, w takim samym stopniu do dzieci co i do
męża.
Serdecznie Ciebie pozdrawiam, acha i pamiętaj CZAS ZACIERA WSZELKIE URAZY

[mikanm]

Eh jakbyśmy miały nie dość problemów...I to własnie wtedy gdy wsparcie tej
bliskiej osoby jest najbardziej potrzebne...no brak mi słów i współczuję
ogromnie.
Czasem jednak bywa tak że najgorsze problemy bardzo szybko rozwiązują się same,
a poza tym te najgorsze chwile nie trwają wiecznie! To pewnie zabrzmi jak banał
(ba! to jest banał) ale czasem musi być gorzej żeby potem mogło być już tylko
lepiej.Poradzisz sobie! Trudno mi jest napisać cokolwiek więcej nie znając
szczegółów, nie chcę snuć tutaj bezpodstawnych przypuszczeń...Szkoda tylko że
trafiłaś na człowieka który okazał się tak niedojrzały.

Trzymaj się!
mik

[Gość: Sylwana]

Dziekuje za wsparcie,
choc 3 noce wogole nie spalam
a facet jak sie nie zameldowal tak
nie. Nikt nie mogl zrozumiec czemu
tak postapil a najmniej ja. Caly ten czas
myslalam czemu, a on poprostu powiedzial ze
tak dalej nie umie. Dzisiaj musialam
do pracy przyjc niewiem jak sobie mam poradzic
ja caly czas o nim mysle. Juz myslalam aby go odwiedzic
ale boje sie , ze mi dzwi przed nosem zamknie lub jego
rodzice mnie nie wposzcza. Naprawde nie wiem co mam robic
Pozdrawiam

[Gość: ala]

jako żona masz święte prawo do rozmowy ze swoim mężem w każdej sytuacji, nawet
jeśliby był na księżycu, a teściowie muszą to uszanować [ przynajmniej spróbuj -
przecież chodzi o TWOJE ŻYCIE ]
pozdrawiam, trzymaj się ciepło

[Gość: Sylwana]

Bylam u tesciow to mi nawet dzwi nie otwozyli,
a dzwonic to moge ile chce i to tak nic nie pomoga.
Niekiedy mysle ze z dzieckiem sie ozenilam.
Niewiem jak mam o tym wszystkim myslec, poniewaz
niewiem tez dlaczego on tak sie zachowal.

[Gość: eweszy]

Cześć. Wszystko co tu teraz napiszemy będzie brzmiało banalnie, ale chyba
najlepszą receptą będzie krótki wyjazd ( jeśli możesz). W domu wszystko kojarzy
Ci się z mężem, a zmiana otoczenia bardzo dobrze robi ( ja to przeszłam).

[Gość: Sylwana]

Tydzien temu wlasnie wrocilam z
urlopu, wiec nie pozwola mi w
pracy na nastepny. Hyba narazie nie ma
pocieszenia dla mnie ,ktore by moj
bol troche zmniejszylo.

[Gość: eweszy]

To może pomyśl o krótkim wypadzie w długi weekend. Każda, nawet najmniejsza,
zmiana otoczenia pomaga.

[Gość: ala]

Droga Sylwano
najważniejsze że spróbowałaś, ważne że TY postępujesz dobrze i chociaż teraz
przeżywasz wielki ból, to z persektywy czasu zobaczysz jak Ciebie to wzmocni.
Jeśli ten człowiek kocha Ciebie to doceni to, tylko daj mu trochę czasu, a
jesli nie doceni to znaczy, że to nie on ma być ojcem twojego dziecka.
Zmiana otoczenia nawet jednodniowa to wspaniałe lekarstwo, albo jakieś zajęcie
zastępcze, ale bardzo absorbujące, no i oczywiście forum, pisz jak tylko
poczujesz potrzebę . Wiesz ja w trudnych sytuacjach życiowych mam zwyczaj
chodzić do kościoła nie koniecznie na mszę [ chociaż tę też polecam ] tylko tak
posiedzieć sobie i zdarza mi się że problem, a raczej jego ciężar wypływa ze
mnie, kiedy zatopiona w rozmyślaniach nagle łapię się na tym że właśnie
zastanawiam się np; nad autorstwem jakiegoś obiektu sakralnego [co pośrednio
łączy się z moim zawodem ], chcę przez to powiedzieć, że takie swobodne
puszczanie myśli pomaga uwolnić się od stresu czego bardzo Ci życzę
pozdrawiam

[Gość: mk]

starania o dziecko gdy sa z tym kłopoty nie sprzyjają szczęściu rodzinnemu,
myślę, nie każdy ma tak odporna psychikę żeby temu podołać, ale raczej to
kobiety wpadają w depresję, faceci są silniejsi, Twój maz okazał sie małym,
słabym człowiekiem, który ucieka przed problemami, ale z drugiej strony to jest
ogromny ciężar psychiczny i poczucie niesprawidliwości losu, że dla jednych
zajście w ciązę to jest przyjemność a dla drugich droga przez mękę, w tej
sytuacji potrzebne jest dużo wyczucia delikatności i taktu, tylko dlaczego
uciekł do mamusi a ona utrudnia spotkanie, może on nie jest człowiekiem, przy
ktoowinnaś się zestarzeć.......

[Gość: Sylwana]

Naprawde nie wiem,
dzisiaj jest nasz rocznica slubu i to jeszcze
bardziej boli. Gdyz za kazdym razem jak zerkne
na kalendaz to mi sie poprostu plakac chce.

[magda010]

Moze spotkaj sie z kolezanka, albo wieloma kolezankami, wyzal sie i wyplacz,
porozmawiaj. Musisz sie wewnetrznie uspokoic, na pewno potrzebujesz na to
czasu. Nie Twoja to wina, ze on sobie poszedl. Zachowal sie po prostu
beznadziejnie. Ty probowalas, bylas u niego. Teraz sie zdystansuj, sprobuj sie
wyciszyc i uzbroic w cierpliwosc. Znajdz sobie jakies zajecia, to bedziesz
mniej o tym myslec i to przezywac. I poczekaj co bedzie dalej.