Moja przyjaciółka traci dziecko :-(

[a.zaborowska1]

Po krutce: Ma pół jednego jajnikapo 4 latach starań zaszła w ciąże.
poronienie w 19tc. Od początku ciązy plamienia leżenie itp. Nie
wykazano wad plodu.
Po 2 latach odtej tragedii znowu zaszła w momencie jak zdecydowała
się juz na invitro (kłopoty z zajciem) wszystko było wpożądku,
szyjka długa, zamknięta, żadnych plamień, dufhaston zapobiegawczo,
lekarz nawet pozwolił wyjechac na majowy weekend. nagle ból
brzucha,lekarz, szpital 18tc podobno szyjka się rozwarła. Leży w
stolicy na Madalińskiego. mówią,że jeśli zdarzy się cud i dociągnie
do 27tc. przewiozą ją na Karową. Podobno na podszycie jest już za
późno.
Serce mi płacze bo sama jestm po stracie (dziecko mi zmarło przy
porodzie) boję się o nią że po tej drugiej stracie się nie
podniesie. Nie wiemco mam robić jak jej pomóc??? Ta bezradność jest
okropna.
Może któras z was ma dzieci po takich cudach? dajcie nadzieje ?

[monia76]

nie umiem Wam dac nadziei, sama jestem obolala i w zalobie. chcialam
tylko powiedziec, ze bardzo, bardzo mi przykro czytac o takich
dramatach. sama jestes po stracie, bedziesz wiedziala co powiedziec,
zrobic. bede mocno trzymala kciuki za cud.

[nati1011]

lezenie plackiem - takie szpitalne - działa cuda. To nie to samo co
leżenie w domu. Jeżlei nie ma skurczy a tylko rozwarcie - to sznse
są duże. Tylko pamietajcie - raz rozwarta szyjka już się nie
obkurcza, wiec plackiem do samego końca. ALe ja wiem doczego zdolna
jest kobieta by urodzić dziecko.

Szew może być juz ryzykowny, bo lepiej tej szyjko nie ruszać.
Mogłoby to ja zdrażnić.

A lekarze zawsze malują najczarniejsze scenariusze. Czasem problem
droby, a oni juz niemal pogrzebem straszą. Wiele już cudów
widziałam - ufam że i w rpzpadku twojej przyjaciółki bedzie dobrze.

na pocieszenie

[ewikowa]

Kochanie,

Ja stracilam dziecko w 21tyg a z druga ciaza w 21 tyg znow sie szyjka rozwierala
(2.5cm) pomimo krazka (nie mialam szwu bo bali sie ze mi moze rozerwac szyjke) i
nawet ujscie bylo otwarte na 1.5cm - prosto od lekarki wyladowalam na dwoch
kroplowkach w szpitalu ( fenoterol i dolargan) i powiedzieli mi to samo - bedzie
to cud jesli dotrzymam do 26tyg...a jak pwoedzialam im, ze chcialabym do 32tyg
to lekarka stwierdzila ze wlasnorecznie napisze list do ksiegi guinessa - ale
cuda sie zdarzaja jednak:

16 tyg w szpitalu - z tego 15.5 plackiem - nawet sie smialam ze mam urlop
fundowany przez nfz przy basenie...
12 tygodni na klockach,
raz w tygodniu przez 10 tyg kroplowke dolarganu,
od 27 tyg co dwa tygodnie zastrzyki na rozwoj pluc tak na wszelki wypadek
w 34tyg odebrali klocki i zaczelam lezec na plasko (az dziwnie bylo...) a malej
glowna juz byla tak na wylocie, ze nikt mnie juz nie badal bo bali sie ze mala
sie urodzi

Izunia sie urodzila silami natury w 36tyg (czyli 35 skonczone) wazac 2.8kg i
51cm - godzine przed planowana cesarka! Po prostu miala swoja wlasna wizje i juz)

a wczoraj skonczyla 18 miesiecy)

ale trzeba miec wiare w cuda, wyrozumiałość rodziny i bliskich, wsparcie ale
faktycznie, kobieta jest do wielu rzeczy zdolna...jakby lezala, to niech sie tu
'pokaze' jesli moze, i bedziemy ja wspieraly))

Pozdrawiam serdecznie i przesylam moc wytrwalosci i pogodnego ducha!

Ewa

ewikowa

[a.zaborowska1]

czyli leżałaś z rozwarciem?
byłaś bardzo dzielna
a ten dolargan to co miał na celu?

[ewikowa]

Lezalam z rozwarciem i z otwartym ujsciem a klocki bylo po to, zeby malenstwo
nie przebilo pecherza przypadkiem - tzn zeby mialo mniej szansy przebicia np
nozka! Bylam przez tydzien na dwoch kroplowkach a potem ten dolargan raz w
tygodniu (tak mniej wiecej to wychodzilo) a fenoterol juz w pigulkach. dolargan
byl na uspokojenie macicy - trzy tygodnie byl calkowity zakaz dotykania a nawet
mycia brzucha, zeby nie wywolac jakichkolwiek skurczy.

dziewczyny maja racje, lezec lezec lezec. Nawet do kibla nie wstawac, jest to
bardzo szybka nauczka pokory ale da sie wytrzymac. aha, mi dawaly jeszcze
polozne kieliszek parafiny bo na poczatku mialam jeszcze niezle zaparcia od
fenoterolu i lezenia i o to bardziej sie balam, ze szkody wiekszej narobie lezac...

Najlepsza wiadomosc jaka mialam za kazda wizyta lekarki bylo ze jest bez zmian -
bo i tak wisialo na wlosku i mnie od kangurow nazywala bo stwierdzila, ze tak
jak kangurki, nosze to dziecko pol na wierzchu - na pocieszenie - porod bedzie
szybki))mala sie urodzila w 35 minutach - 3 skurczach a od odejscia wod do
urodzenia dziecka to 3:15 - w tym godzina bez objawow po odejsciu wod.

Nie bylam dzielna bo mialam niezle kryzysy ale raczej uparta hehe wiedzialam ze
mi sie to kiedys przyda))

potwierdzam slowa dziewczyn, lezec, lezec, nigdy nie tracic wiary, ja sobie
kiedys pomyslalam o wszystkich ludziach i na ziemi i tymi ktorzy sie juz bawia z
naszym synkiem ktory sie urodzil w 20 tyg i czulam jakby oni wszyscy mnie
wspierali - tak jak na takiej chmurce - moze to glupkowate - ale mi pomoglo

aha, a jesli jej bedzie jakas na sali mowila, ze 'ona by tak nie potrafila
lezec' to niech im odpowie, ze dopadnie ich dopiero jak wstanie))))

bedziemy sie starali na poczatku przyszlego roku o drugiego dzidzia i tym razem
poloze sie w ok 18tyg w domu, zeby moze nic sie nie zaczelo dziac- ale tez
plackiem

[hanti]

jeśli będzie plackiem leżała to szanse są
ale to leżenie bez chodzenia nawet do toalety. Ja swoją córkę wyleżałam od 21 do
30 tc (potem odeszły wody i musiałam urodzić).

Moja przyjaciółka leżała od 25 (wody zaczęły sie sączyć) do 38 tc !!!

Cuda sie zdarzają, trzeba w nie wierzyć i pomagać im leżąc

[akaef]

Mnie przy ostatniej ciąży szyjka skróciła się w 16 tygodniu (dość
obfite krwawienie), rozwarta była na dwa palce i miękka. Jednak nie
dopuszczałam do siebie myśli o tym, że coś się może stać. Leżałam
tylko w domu, nie brałam żadnych leków. Trochę wstawałam (do kuchni,
do łazienki), ale głównie jednak leżałam. Po 36 tygodniu zaczęłam
nawet wychodzić na krótkie spacerki dookoła domu. Syn urodził się w
38 tygodniu przez cc (konieczne niestety ze względów nie-
ginekologicznych). Do końca nie miałam żadnych skurczy ale poród w
38 tc. był konieczny z uwagi na nasilający się konflikt serologiczny.

Mam nadzieję, że Twojej przyjaciółce też się uda urodzić zdrowe
dziecko. Grunt to przekonanie, że będzie dobrze!

Dzięki dziewczyny

[a.zaborowska1]

Po stracie ciężko jest wierzyć, żebędzie dobrze tym bardziej jak
sytuacja jest poważna i praktycznie żadne szanse na następną
ciąże ( jadę do niej w sobotę i wszystko jej przedstawie opowiem
o trudnych (patologicznie beznadziejnych)ciążach które zakończyły
się szczęśliwie. Tak bym chciała aby im się udało. Niczego w tej
chwili nie pragnę badziej.

Dzisij ma ją badać ordynator. Bo lekarz na wczorajszym usg
stwierdził, że właściwie to on nie wie na czym to się jeszcze
trzyma. Zrobiono posiew wdała się jakaś infekcja, dostała augumentin
bo nie wiadomo jaka bakteria ale z badań krwi wyszedł stan zapalny.

Udałao mi się poczytać na tym forum trochę o tych szyjkach
(rozwierających się. I mam pytanie czyli jak jej już się rozwarła to
lepiej nie podszywać??

[nati1011]

podstawą do szycia jest jałowy posiew (a przynajmniej powinien być).
Dla bezpieczeństwa, także matki. Jeżlei jest infekcja nie wolno
zszywać ani krążkować. Z zasadzy szyje sie przy ZAGRAŻAJĄCYM
rozwarciu, właśnie, zęby go uniknąć - czyli, jeżlei w poprzedniej
ciaży były problemy z szyjką, lub postępuje umiarkowane rozwarcie.
Jeżlei to rozwarcie jest już duże to szew moze zaszkodzić - grozi
rozerwaniem szyjki, poza tym ruszanie takiej niespokojnej szyjki
jest niewskazane, moze to wywołąć skórcze i poród.

Tak swoją drogą, to rozwarcie jest bardzo częste - kluczowe jest
pytanie jak duże? Z tego co piszesz, chyba spore. Ale nawet spore,
jeżlei nie postępuje, lub udaje sie jes powstrzymać lekami daje
naprawdę duże szanse. Infekcje też często toważyszą rozwarciu - po
prostu ta zamknieta szyjka daje ochronę, jak się otworzy, to zaczyna
się problem. Najważneijsze, to nie dac sobie wmówić, ze nic z tego
nie bedzie - a lekarze niestety bardzo często, tak do tego
podchodzą - w końcu to nie ich dzieci. Co najważniejsze - jeżeli uda
sie dotrzymać ciaze, dzieci najcześciej rodza się zdrowe, co
najwyzej z zakarzeniem. Jestem przekonana - na podstawie tych
informacji co podałaś - że twoja przyjaciółka ma duże szanse an
szczesliwy finał.

[a.zaborowska1]

jeszcze raz dzięki za opisanie tego wszystkiego. ja jestem realistką
i wiem że wkażdej chwili można stracić dziecko nawet po książkowej
ciąży w najmniej spodziewanym momęcie.
Jutro do niej jadę. udało mi się załatwić opiekę do mojego malucha i
ruszam z truskawkami ) i harlecinami do czytania.
Wiecie dzidzia zaczęła ją kopać.
Z tego co piszecie "bez zmian" tzn. że to dobre wieści.
Jutro może dowiem się więcej czy jest to rozwarcie i jakie. Może
jak będa wyniki posiewu to coś więcej powiedzą. Narazie tylko ma
leżec. No i nie wiem dlaczego nie chcą jej tych kołków dac pod
łóżko. Po rozmowie ze mną wspomniała o tym ordynatorowi a on
powiedział, że jak chce może się odwrotnie na łóżku połozyć

[nati1011]

a.zaborowska1 napisała:

> jeszcze raz dzięki za opisanie tego wszystkiego. ja jestem
realistką
> i wiem że wkażdej chwili można stracić dziecko nawet po książkowej
> ciąży w najmniej spodziewanym momęcie.

Ty wiesz o tym bardzo dobrze. ALe paradoksalnie to ciaza z
problemami czasami rokuje większe nadzieje na sukces . Poprostu
kobieta mobilizuje w sobie ogromne pokłądy sił. A baba jak się uprze
to naprawde może wiele. Już niejednego lekarza zadziwiła )))

Powiedz przyjaciółce, że ma sobie korek w odpowiednie miejsce
wsadzić i musi 10 tygodni wytrzymać. Potem w ostatecznosci może
rodzić. )) Oczywiście jak będzie się do tego 29 tygodnia zbliżać
to jej powiesz, że skoro tyle wytrzymała, to te parę tygodni dłużej
też da radę. Wiem, że po kłopotach to człowiek boi się potem już
wszystkiego i mi tez brakowało tego bezgranicznego optymizmu -
przecież wszystko musi byc dobrze - jaki miałam w pierwszej ciaży.
Ale wiesz tez, że nasze historie mówią, ze nawet po największych
problemach można się doczekać szczęśliwego końca. I tego sie
trzymaj. Pozdrów koleżankę od nas wszystkich. Powiedz, ze wszyscy tu
trzymamy kciuki i wierzymy, w nią i dzidzię. ))))

[ewikowa]

niech sobie robi 'swieto' co tydzien - ja celebrowalam tak, wtorek-koniec tyg
ciazy, sroda, poczatek kolejnego, czwartek koniec tyg lezenia, piatek poczatek
nowego tyg lezenia...weekendy byly do niczego bo byl calkiem bez jakichkolwiek
normalnych 'dzialan' a w poniedzialek mialam problem bo nie bylo 'swieta' wiec
kolezanka przychodzila mi co poniedzialek robic pedicure zebym miala ladne
pazkocie podczas obchodow))))

glowa do gory - trzeba byc dobrej mysli) trzymamy kciuki, pozdrow ja od nas!!!))

[a.zaborowska1]

Oczywiście pozdrowie i wszystko opowiem

Czuje się chyba lepiej (psychicznie)

[a.zaborowska1]

Informacje z karty. Pęcherz płodowy w kanale szyjki. Rozwarcie
wewnętrzne na 1,5cm. No i żeśmy tak gdybały, że może nie jest tak
tragicznie jak to przedstawili? tzn. że zewnętrznego rozwarcia ie
ma ?
ewikowa jak to było u ciebie?

[ewikowa]

hmm..jak to powiedziec - dobrze nie jest ale o ile sie nie powieksza to jest
dobrze. U mnie bylo i rozwarcie i wewnetrzne - czyli ujscie blo otwarte tez na
1.5cm. U mnie o tyle bylo inaczej ze moja szyjka sie otworzyla troszeczke w
momencie jak zaszlam w ciaze. Problem z otwartym ujsciem jest to, ze dziecko
moze przebic pecherz i ze jakiekolwiek zakazenie moze sie dostac do pecherza.
Wiec jest podobnie do mnie - bedzie lezala - i oby jak najdluzej)

[ewikowa]

wyslalam ci maila na gazetowego

ewikowa

[a.zaborowska1]

odpisałam )

jeszcze raz dzięki

[a.zaborowska1]

Dzisiaj badał ją ordynator powiedział że wody się sączą pęcherz w
dole i nie ma szans by uratować tą ciąże ((

Ona leży i czeka na poród
nie rozumiem tego świata. Moja normalna zwykła głowa tego nie ogarnia
buuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

[marzena280476]

Boże,tak mi przykro.Mi odeszły wody w 22 tc,dotrwałam do
25tc.Psychika siadła.Niestety muj synuś pomimo walki zmarł.Żył 68
dni.Bądz przy Twojej koleżance.To dla niej ważne.Moje nie wiedziały
jak się zachować,więc do dzisiaj traktują Jasia jakby Go wcale nie
było.A nic bardziej nie boli.

[ewikowa]

Marzenko, kojarze twoj nick z forum (o ile to data twoich urodzin to mamy tego
samego dnia
Jest mi strasznie przykro, ze synek twoj nie dowalczyl...a 68 dni to dlugo miec
nadzieje, walczyc codziennie. Co do kolezanek - zauwazylam, ze lepiej i latwiej
im bylo jak ja zaczelam mowic o tym co sie stalo. Niestety nasze spoleczenstwo
przez religie itp daje nam rytualy ktorymi mozemy sie poslugiwac i kanon
zachowan - np ze smiercia ale niestety z taka tragedia nikt nie wie co
powiedziec, nie powie ci -wiem jak sie czujesz, bo nie wie, nie powie 'bedzie
lepiej' bo nie wie..a to co robia nazwalam kiedys 'efekt trendowatego' -
unikanie nie tylko tematu ale i tez osoby i to najbardziej boli.

Jest mi bardzo przykro, ze tak sie stalo

[nati1011]

póki życia póty nadzieji.

optymistycznie to nie wyglada. Ale cuda się zdarzają.

[hanti]

a ja nie rozumiem tego ordynatora // ale na Madalińskiego nie mają zwyczaju
walczyć o ciążę //////

dziewczyna ma szanse, nawet jeśli wody się sączą, bo da sie je uzupełnić,
niestety nie w tym szpitalu. Przykro mi ((

Ona nie chce z nikim rozmawiać

[a.zaborowska1]

ale napisałam do niej smsa i do mnie odzwoniła. Powiedziała, że
rano dostała plamiń (jej zdaniem krwawień) ordynator ją zbadał
powiedział że nie ma szans utrzymać tej ciąży tylko nie wie kiedy to
się stanie
dali jej jakąś kroplówkę rozkurczową. I że Pan "Bóg" to nie market,
że się weźmie i kupi co chce.
Rany ja ją podziwiam za jej wiare. W takich chwilach... ona ma takie
podejście.
Moja siostra poprosiła jakiegoś znajomego księdza (uzdrowiciel-
bioenergo) wczoraj wyjechał do Włoch ma się za nią modlić na ziemi
świętej.
Kurde a może ją jakoś zabrać z tego szpitala ale jak załatwić
przeniesienie ???wiecie jaka teraz jest służba zdrowia

[ewikowa]

Wedlug mnie w takich chwilach wiara jest potrzebna - tzn niektorym pomaga - mi
bardzo pomogla, coprawda przez jakis czas po poronieniu bylam na Boga strasznie
zla, ze to takie wszystko bez sensu jakiegokolwiek.

Sa dwie sprawy - jesli ordynator nie wierzy w ta ciaze (tam gdzie ja lezalam tez
w ogole nie wierzyl tylko moja lekarka sie uparla ze bede lezala do 'naturalnego
konca') to czy jest szansa zeby jej lekarz ja zbadal? przeciez ta ciaze lepiej
zna....

- druga sprawa jest taka, ze jesli faktycznie nie da sie tej ciazy uratowac -
jak lezalam przywiezli do mnie na sale dziewczyne ktora miala to samo co ja ale
ciaza blizniacza i bylo to po prostu za pozno ale ordynator dal im tak wyjscie,
ze przyspieszyli jej 'porod' - tzn dali kroplowke na wywolanie bo dziewczyna
psychicznie padla calkowicie.

jest mi strasznie przykro ale jesli dali jej kroplowke rozkurczowa, to moze
jednak ktos tam wierzy - bo po co by jej to dawali? Wydaje mi sie ze ruszajac ja
teraz nie byloby dobrym pomyslem(

badzmy dobrej mysli...zgadzam sie z nati - cuda sie zdarzaja i wszystko jest
mozliwe...

[hanti]

niestety nikogo nie da się uszczęśliwić na siłę jeśli ona już straciła wolę
walki, to nikt za nią walczył nie będzie, bo dla ordynatora to tylko kolejny
przypadek

na pewno na Inflanckiej uzupełniają wody płodowe (musiałabym sprawdzić gdzie
jeszcze), no ale przeniesienie albo załatwiacie sami, albo robi to szpital, a
znając sz.p. ordynatora wątpię żeby przyznał sie do porażki.

A i wiem jaka teraz jest służba zdrowia, bo 3/4 mojej rodziny, ja i mój małż to
"służba zdrowia". Nie wszyscy są tacy sami

[a.zaborowska1]

Ona na Inflancką w życiu nie pojedzie tam przerzyła koszmar z
poprzednim poronieniem.
Lekarz prowadzący, dyrektor szpitala zarzucił jej że widocznie
kiedyś miała skrobanke i mu nic nie powiedziała i on nic nie był
wstanie zrobić. Zostawiono ją z krwotokiem skurczami gdzieś na
końcu korytarza i nawet nie próbowali ratować jej dziecka.

ja obracając się w kręgu osób "po stracie" wiem, że może nas coś
złego spotkać w każdym szpitalu. A chwalimy ten w którym było
wszystko o.k

Ja rodziłam w Wołominie. Wywoływali mi poród przy spadającym tętnie
dziecka: procedury, zapis ktg podobno nie było wskazań do
natychmiastowej cesarki. Gdy nagle aparatura się wyłączyła i rzucono
mnie na stół było już niestety za późno
Następną ciąże prowadziła mi lekarka z Żelazne (szpital mający
najwięcej spraw w sądzie i posądzany o zaniechania w związku z cc) a
mi właśnie tam zaakceptowana wskazania do następnego już "planowego"
cięcia ) gdy przyjechałam 3 tyg. przed terminem wszystko już było
gotowe: karta choroby do porodu... i nie zapłaciłam za to ani
złotówki (nie licząc opłaty 200zł. za obecność męża przy porodzie)
Wiem, że w każdym szpitalu może coś złego się stać. Mam
tylkowrażenie że personel nie bardzo umie się zachować Ja gdybym
była lekarzem walczyłabym do ostatnich sił z każdą ciążą o życie
każdego dziecka...

hanti

[a.zaborowska1]

a ty coś złego przeżyłaś na madalińskiego??

ewikiwa

[a.zaborowska1]

Ona już ma tak samo jak ty wszystko pootwierane rozwarcie na 1,5 cm
napisałam ci meila ale napiszę i tu.

Zadzwoniła do mnie dzisiaj jej mąż był u tego debilnego ordynatora
na rozmowie. I on w rozmowie z nim przedstawił tą sytuacje mniej
tragicznie. Nic nie mówił o wodach. Że pęchesz i szyja jest w tym
samym miejscu w momęcie jak ona przyjechała do szpitala. A jej stan
pogorszył się ze względu na te plamienia. Że starają się ratować jej
ciąże, co 10 godz. dostaje jakąś tam kroplówke na skurcze.
A z dobrych wieści w tym posiewie nic nie wyszło

A ty plamiłas?

[ewikowa]

"niestety" nie plamilam - wiem ze mialam uplawy jakies dziwne, i kazali kupic
taka wladke ktora sprawdza czy to sa wody czy inne uplawy - zapomnialam jak to
sie nazywalo. Ale wiem tez, ze tak strasznie sie balam podczas calej tej drugiej
ciazy, ze maz mial zakaz kupowania kolorowego papieru toaletowego...tylko bialy..

[nati1011]

to całkiem dobre wieści. Już kiedyś pisałam, ze ginekolodzy
uwielbiają straszyć ciezarne - z jakąś sadystyczna przyjemnością.

Posiew jałowy i stabilne rozwarie - to dobra wiadomość. To
plamienie, to może być tez od badań, stresu, póki nie ma krwotoku,
to tez nie jest źle. Ja miałam rozwarcie na 2,5 cm przez pół ciaży i
nic się nie działo. Tylko, że u mnie było zewnętrzne, a z tego co
piszesz to u niej na odwrót. Może to po prostu taka uroda szyjki.

Pisałaś, ze ma za sobą poronienia - niestety często sie zdarza, ze
po łyżeczkowaniu lekarz uszkadza czy dokłądniej nadwyręża szyjkę i
ona już nie chce się tak dobrze trzymać.

To może jak posiew jest jałowy i skurcze się uspokoją bedzie możliwe
założenie krążka? Niech się maż podpyta. Może zaraz okarze się, ze
nie jest tak najgorzej. I nie dziw się, że dziewczyna siada
psychicznie. Ja cochwial dowalają ci pieścią miedzy oczy to naprawde
ciezko zachować optymizm.

Obok masz wątek alicjas80 - jej lekarze byli przekonani, ze dziecko
nie przeżyje już w połowie ciaży. A jednak urodziła. I jak na razie
jest i tak lepiej niz wróżby leakrzy - oczywiscie tam były inne
powody, ale optymizm wieje wielki ))

nati

[a.zaborowska1]

rozwarcie jest i zewnętrzne, nie można podszyć bo już nie ma za co
złapać

[ela82]

a szpital na Starynkiewicza?

Niestety nie udało się :-((((((

[a.zaborowska1]

napisała mi tylko "pogrzeb będzie najprawdopodobniej w przyszłym
tygodniu"
W tej całej tragicznej sytuacji to dobrze, że tym razem pochowają
maluszka
było mimo strachu tyle nadziei
((((((((((((
mój prosty umysł nie ogarnia tego świata (((

(*)

[nati1011]

tak bardzo mi przykro. ((

Przekaż jej wyrazy współczucia.

[hanti]

bardzo mi przykro, takie rzeczy nie powinny się zdarzać ((

[ewikowa]

Slow nie mam...tak strasznie mi przykro(((i to po takich trudach...eh, czasami
brak sprawiedliwosci na tym swiecie...usciskaj ja od nas wszystkich - wiem
dokladnie jak sie czuje i nie jest to mile(((

Modle sie za nia, jej meza i ciebie tez, o sile...

Ewa