i znowu tylko 1kreska mam dosc?

[amoremio6]

dzis robilam test i mam juz dosc znow tylko 1 kreska nie mam sil juz
plakac,moj maz pewnie za nie dlugo do mnie zadzwoni z pracy,aby spytac no i
jak?a ja znow musze go zalamac,ze nie stety tylko jedna kreska .
dlaczego to zycie jest dlamnie takie okrutne?

[agata399]

I dla nas wszystkich odwiedzających to forum.

[ayelet]

Nie wiem jak długo się starasz ale na jeden cykl przypada ok. 18% szans na
zapłodnienie. Ja też czekam ale testu nie będę robić po prostu zaczekam na @.
Testy mnie strasznie dołują

[aniaresz]

Na tym forum jest coraz więcej dziewczyn którym się wkońcu po długiej walce udało.Jest nas jeszcze trochę którym się nie chce powieść ale ty bądz silna i walcz z nami dalej. Ja teraz po nie udanej iui też się poryczałam strasznie, ale mój M mnie pocieszał, że jeszcze przyjdzie na nas czas i wiem że jak on jest silny to ja też muszę być. Ty się starasz naturalnie? Jak tak to są inne metody którymi można przyśpieszyć jak już nie macie sił. Ja teraz robię co miesiąc iui i walczę do skutku. Wiem że to jest nasz rok!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[amoremio6]

staram sie 10 miesiecy.tak jak mowilam wczesniej moj maz zadzwonil jego glos
byl smutny,ale powiedzial....i tak cie kocham i jeszcze nam sie uda.....oby
mial racje.

[batutka]

amoremio - a chodzisz do jakiegos lekarza? Moze warto byloby sie zbadac. Ja tez
dlugo sie staralam i nie odwiedzalam zadnych lekarzy, a w koncu poszlam i
dowiedzialam sie, ze ja mam problem z niepekajacymi pecherzykami a maz ma
kiepskie nasienie. Warto zrobic sobie badania, bo wtedy szybciej mozna zaczac
leczyc ewentualne choroby.

[edytka45]

a co CI poradzili na te niepakajace pecherzyki?Tez sie z tym borykam.

do edytki

[batutka]

edytka - mi na pekajace pecherzyki radzili kiedys branie parlodelu, bo mialam za
duzo prolaktyny. a potem przestalam brac i znow nie pekaly, ale juz w klinice
leczenia nieplodnosci mi nic na to nie dawali, bo pojawil sie tez problem z meza
nasionkami. Wiec skoro problem okazal sie zlozony, to juz nic na to nie mozna
bylo poradzic i pozostalo nam tylko invitro. Wiec sie zdecydowalismy i to byl
dobry wybor
gdyby nie invitro to bysmy pewnie dalej sie bezskutecznie leczyli

[amoremio6]

czesc batutka.chcialam spytac a co ci lekarz dal na niepekajace pechyrzyki?
prosze cie o odpowiedz.pozdrawiam

[batutka]

amoremio - o niepekajacych pecherzykach napisalam troszke wyzej, na odpowiedz
edytki. Mnie za bardzo ostatnio to juz na to nie leczyli, bo doszly problemy z
nasieniem meza i problem stal sie juz na tyle powany, ze musialo byc invitro

[amoremio6]

czesc aniaresz,dzieki za pocieszenie.moj maz tez mnie pociesza,i powtarza ze
zobaczysz i na nas kiedys przyjdzie czas,oby mial racje.tak aniaresz ja sie
staram naturalnie jak na razie z pomoca metformax500 od 2 mies.a tak wogole to
pare miesiecy.pozdrawiam

[batutka]

wiem co czujesz, bo ja mialam tez same rozczarownia przez prawie 6 lat starania
sie o dziecko. Juz myslalam, ze nigdy nie bede mama, no bo ile mozna sie starac,
a jestem juz w 5 miesiacu ciazy. Wprawdzie u nas nie bylo innego wyjscia i
trzeba bylo zrowic invitro, ale liczy sie skutek - w koncu uwierzylam, ze
niemozliwe moze stac sie mozliwe i Ty tez w to uwierz, na pewno tez zostaniesz
mama, czego Ci z calego serca zycze

[amoremio6]

czesc batutka,a przede wszystkim gratulacje.ciesze sie bardzo z twojego
szczescia.tak chodze do lekarza,biore tez metformax500,i kwas foliowy.ostatnio
mialam lekko podniesiona glukoze ,ale z wynikow robionych tydz.temu jest juz
ok,prolaktyna obnizyla sie na 16.3.problemow z tarczyca czy innymi podobnymi
nie mam tsh-3generacja 2.56,takze i teraz lece do polski 10maja i odwiedze znow
moja ginekolog i zobaczymy.wczesniej bralam przez 6 lat tabletki anty.dziekuje
bardzo za odp,pozdrawiam

[batutka]

a moze lepiej bedzie jak udasz sie do kliniki leczenia nieplodnosci. Ja leczylam
sie kilka lat u "normalnego" lekarza i byl to czas stracony, bo zaden lekartz
nie pomyslal, ze trzeba mezowi zbadac nasienie, tylko mnie meczyli: a wlasnie
m.in problem tkwil w nasieniu. Zbadaj meza, o ile jeszcze tego nie zrobiliscie

[ayelet]

A Twój mąż robił badanie nasienia?

[amoremio6]

niestety moj maz jeszcze nie robil badania na nasienie ale jeszcze dzis z nim
pogadam,a poza tym jesli chodzi o wyniki nasienia dla meza to co jeszcze moze
zrobic oprocz tego, chodzi mi o badania krwi,jakie??

[ayelet]

Nie, najważniejsze jest badanie nasienia ewentualnie z posiewem. Namów go, bo
badanie faceta jest nieskomplikowane w porównaniu z przebadaniem babki. Zawsze
się od tego zaczyna. Co z tego, że ty bedziesz sobie robić badania jak problem
może być z "chłopakami"?

[roza271]

Mąż koniecznie musi zrobić badanie nasienia a z krwi to mojemu badali
testosteron i grunt to się nie załamywać bo psychika dużą role odgrywa w
dążeniu do sukcesu

[dronka3]

nie poddawaj się!!!

[nika28wawa]

amoremio6 nie wiem co ci powiedzieć. Ja mam ten sam problem. niby podczas
stymulacji wszystko ok, a @ i tak przyszła. I to któryś raz z kolei.
Też już załamuje ręce, męcze sie myślą, ze to moja wina, i takie tam.
Ale co to daje? Co 30 dni jestem załamana i dla mnie życie zaczyna sie od nowa
co miesiąc. Tyle tylko ze z miesiaca na miesiąc wypalam się coraz bardziej.
Ale wiem jedno, że nie można się poddawać. Tak mnie przekonały dziewczyny.
Tu zawsze możesz na nas liczyć.
Tu jesteśmy po to by się wspierać. Tylko my jesteśmy w stanie zrozumieć to co
każda nas przeżywa.
Trzymam kciuki za ciebie.
Pozdrawiam
Monika

[remka1]

Ja nie dodam nic pocieszającego, bo sama jestem w takim nastroju do
narzekania. Też się ciągle załamuję i znowu nabieram siły do
działania...ostatnio mi jej nie wystarcza.Moja przyjaciółka jest w ciązy.Cieszę
się z jej szczęścia, ale równocześnie rozpaczam nad sobą...A ona myślała,że
będę skakać koło niej z zachwytu...nie potrafiłam i powiedziałam jej szczerze
co się ze mną dzieje.Czy ktoś tak jeszcze ma ? Czy ciesząc się ciążami innych
bliskich, cieszycie się faktycznie? Czy też czujecie ten straszliwy żal i
niesprawiedliwość?

[miss30]

Dziewczyny trudno cieszyć się z czyjegoś szczęścia wiedząc że same na to
czekamy. Moi bracia (a mam trzech) mają po kilkoro dzieci (ja mam 1) i jak tylko
się spotykamy cały czas są pytania a kiedy wy, dlaczego tylko 1? Mam już dosyć
tych pytań, ostatnio powiedziałam wprost mam problem z zajściem w ciążę, od
września 2006 próbujemy, ale jakoś nam to nie wychodzi. Pytania się skończyły,
teraz tylko widzę współczucie w ich oczach, też mam dosyć, ale co trzeba
walczyć. Powiedziałam dzisiaj mojemu M, że jak po stymulacji nie wyjdzie kończę
z tym tematem, ale mój M powiedział, że chce mieć jeszcze jedno dziecko. Bardzo
mu jestem wdzieczna za te słowa, bo walczyłam o jego pozytywną decyzję o drugim
dziecku przez 2 lata a tu proszę takie wyzwanie?. Wiem jedno będę walczyć i
będę szukać przyczyny, zaprzestanę, jak tylko dżin powie KONIEC Pani już dzieci
mieć nie będzie.

[amoremio6]

wiesz ja tez mam 2 braci,1 ma 3 coreczki,a 2 corka i 2 chlopcow moj maz ma
brata z 2 dzieci,a my wciaz nic.najbardziej zabolalo mnie jak moja 15letnia
bratanica spytala to prawda ciociu ze nie mozesz miec dzieci?zrobilo mi sie
przykro bo zrozumialam co jej rodzice mowia o mnie w domu?pozdrawiam i zycze ci
powodzenia.

[miss30]

Nie jest nam lekko, to trzeba przyznać. Najlepsza i tak w tym wszystkim jest
moja teściowa, która bagatelizuje moją niepłodność, bo twierdzi, że to mój
wymysł: bo jak to możliwe, ze ja nie mogę mieć więcej dzieci, jej słowa to
przecież masz 1 i zaszłaś bez problemu, Twoja mama miała 4 a bracia mają: 4,3,2,
jej ostatnie słowa to: musisz dziewczyno przestać o tym myśleć. Zakończyłam z
nią rozmowy na ten temat, jutro do niej jadę, ale mam nadzieje, ze nie zachaczy
mnie o to a jak zachaczy to znowu będzie przerwa w odwiedzinach (byłam u niej
ostatnio w święta wielkonocne)

dla remka1?

[amoremio6]

nie ma problemu rozumie cie,trudno jest kogos pocieszac jesli samemu jest
smutno i zle,ale jestesmy w podobnej sytulacji moja przyjaciolka mi tez wlasnie
powiedziala tydz.temu ze jest w ciazy,pogratulowalam jej powiedzialam ze ciesze
sie z jej szczescia,ale w duchu strasznie jej zazdroszcze,i powiedzialam sobie
czego ona a nie ja ona jedno juz ma?jest to napewne okropne co mowie ale
szczere,teraz tez jej troche unikam bo ciagly temat to jej ciaza,przykro
mi.pozdrawiam

[amoremio6]

wiesz monika masz racje zawsze moglam na was liczyc,zawsze dziewczyny na forum
mnie potrafily pocieszyc ,dobrze doradzic.i faktycznie jestesmy po to aby sie
wspierac,bo nikt lepiej nas nie zrozunie,niz my sie rozumiemy,dziekuje. a tak
apropo tematu ,rozmawialam juz dzis z moim mezem,powiedzial ze uda sie jak
najszybciej na badania nasienia oraz badania krwi polecono mi
progesteron,LH,FSH,testosteron

[nika28wawa]

Cześć koleżanko niedoli
Musi być ok. Zrób badania, bo podstawa to wiedzieć od czego zacząć leczenie. Jak
znasz diagnoze to wiesz co leczyć.
Dobrze, że masz wsparcie w mężu. Wiem co mówie. Jak ostatnio sie z moim
pokłóciłam nie mogłam sobie dać rady sama ze sobą. Dopiero po tym jak się
popłakałam i powiedziałam, że ja juz dłużej nie daje rady sama, że be niego nie
daje rady prztulił mnie i sam powiediał, e on nie wei jak mnie pocieszyć. Widiz
jak się męczę, ale on nie wei co zrobić. Jest ze mną i to mi wystarczy.
Ja już te wszystkie badania robiłam po kilka razy i wiem co mi dolega. Tz nie
dokońca bo niby wszsytko ustawione lekami a tu nic. Chyba nie dane mi jeszcze.
No nic nadal walcze. Moja 3,5 letnia Basia już mi wspomina, że chciałaby mieć
siostrzyczke. Więc dla niej też to zrobie.
Trzymaj sie cieplutko.
Monika

[amoremio6]

czesc monis?dziekuje ci bardzo za slowa w sparcia,tak masz racje wsparcie meza
jest wazne,bardzo duzo mi dodaje sil by walczyc dalej,starac sie.ale on
przezywa tez to wszystko na swoj sposob?ale chyba tak jak my starajace sie
rozumiemy to chyba nikt nas nie rozumie?prawda?ciesze sie bardzo ze masz
coreczke o imieniu basia,ja tez mam tak na imie.ja tobie tez monia zycze
dotarcia do celu,czyli siostrzyczki dla basi.pozdrawiam

[remka1]

To smutne, że pojawiają się takie uczucia wobec przyjaciółki? Prawda? Moja
zasypywała mnie emailami, smsami i telefonami na które nie odpowiadałam, bo nie
byłam w stanie. Ciągle beczałam i tyle. Musiałam to przetrawić i przyzwyczaić
się na nowo do sytuacji. Widzę, że dowiedziałyśmy się w tym samym czasie.Ale
moja przyjaciólka nie odpuściła...(choć napisałam jej wreszcie, że potrzebuję
czasu) i odwiedziła mnie. Nie wytrzymalam już kiedy usłyszałam tekst, że
chciałaby sie ze mną spotykać na małą czarną z wózeczkami...i jeszcze pytania
z serii" czuję się ...czy ty też tak miałaś?" JAK MOGŁA, przecież wie że ja
poroniłam...że z moimi odczuciami ciążowymi nie da się tak normalnie porównywać
jak u przeciętnych kobiet...Wtedy roztrzęsiona powiedziałam jej, że nie chcę o
tym rozmawiać. Stwierdziła,że nie będzie mi się narzucać i potem dostałam sms'a
że jak wszystko sobie poukładam to, żebym zadzwoniła. Mam dość!!! Pewnych
rzeczy nie poukłada się i zawsze będą boleć tak samo... Wolę się z nią nie
spotykać, bo po każdym takim spotkaniu będę nie do życia. Co ty o tym myślisz?

[amoremio6]

czesc remka1?tak to jest smutne,ale prawdziwe i silniejsze od nas.moja
kolezanka tez ostatnio powiedziala mi ze do niej nie chodze nie dzwonie,ale nie
moge,ciagly temat to jest jej ciaza ,zapomniala juz o innych tematach.tak jakby
robila to specjalnie,bo widzi ze ten temat sprawia mi bol i zbiera mi sie
ciagle na placz,ale ona jest teraz szczesliwa i dla niej to jest
najwazniejsze.a ze ja cierpie to jest moj problem?jest mi bardzo przykro ze
poronilas dzieciatko.twoja przyjaciolka tez jest egoistka mysli o swoim
szczesciu,ok,ale nie powinna zaponinac o twoim nieszczesciu powinna uszanowac
cie i pewnych glupich tekstow nie pisac,bo mysle,ze to wlasnie ona powinna
zastanowic sie jak podle i egoistycznie postapila z toba.bo mysle ze najwieksza
strata,to jest strata dziecka.daj sobie spokoj z nia na pewien czas?i
psychicznie odpocznij,sciskam cie mocno i zycze ci duzo szczescia.

[remka1]

Dziękuje ci,że to napisałaś. Czuję się jakby rozgrzeszona, bo przyznam że
miałam wyrzuty sumienia, że może powinnam to jakoś znieść i nie oddalać się od
niej...ale ile można się pastwić nad sobą samą?????Zrobię tak jak mówisz (sama
się już też przekonałam,że to lepiej) czyli "dam sobie z nią spokój na jakiś
czas". Zresztą napisałam jej wczoraj sms'a i wyjaśniłam jeszcze raz,że się
cieszę z jej ciąży i życzę jej żeby przebiegała spokojnie. OK jak będzie miała
ochotę to się odezwie. DZIEKI SERDECZNIE POZDRAWIAM I ZYCZĘ WSZYSTKIEGO
DOBREGO!!!

[zuzanna833]

Remka widze,że jestesmy w podobnej sytuacji. Moja bliska koleżanka,
przyjaiólka, ale o kiedy sie wyprowadziłam z domu rodzinnego nasze stosunki sie
troszke pogorszyły. Poprostu sie mniej widujemy.Ona rwnież jest w ciąży. U nas
problem polegał na tym , że nie wiedziała jak ma mi to powiedziec. Wyzalałam
sie jaj na ramieniu a ona juz była w ciązy. Ona jest osobą przy kośći i
własciwie dopiero w 6 miesiącu mozna było się domysleć ze to ciąża.Mam do niej
żal ze składajac sobie życzenia noworoczne życzyłam jej potomka o ona robiła
głupia mine i sie tylko usmiechała, ze ja głupia sie nie domysliłam o co
chodzi.Teraz sobie wymysliła, że moze zostane matka chrzestną, bede miała chodz
jedno prawie swoje dzieciątko, skoro nie moge miec swojego. Bardzo mnie to
wszystko boli. wiem dokładnie co czujesz pozdrawiam

[martyna_ajp]

Trzymaj się, głowa do góry, ja miałał juz doła podniosłam się przed chwilą
Trzymam kciuki