niepłodność idiopatyczna

[kasbog1]

Cześć Dziewczyny,

zastanawiam się czy są może wśród Was takie, które starają się od
dłuższego czasu o dziecko mimo że wszystko jest w porządku, oraz
takie, które podchodziły do inseminacji czy in vitro w przypadku
gdzie wszystko było w porządku. Ja jestem po 3 nieudanych
inseminacjach i zstanawiam się nad in vitro, tylko że szanse w
przypadku niepłodności idiopatycznej są obniżone o 10 % i to mnie
trochę przeraża.

[lusiasia]

a skad ty masz takie informacje?

ja mysle ze in vitro to dopiero pokazuje czy naprawde jest wszystko w porzadku
(mnie juz stymulacja do in vitro pokazala ze nie jest)

a wiekszosc lekarzy mowilo ze powinna byc ciaza naturalna i wogole zawsze bylo
wszystko w porzadku i bylismy mlodzi, a staramy sie juz prawie 4 lat (tez 3
nieudane iui)

[samanta25]

Lusiasia ma rację, u mnie też lekarze mówili cały czas o
niepłodności idiopatycznej, miałam kilkanaście stymulacji, potem 3
IUI i przy stymulacjach do IVF okazało się, że słabo reaguję na leki
i nikt nie jest w stanie mi powiedzieć dlaczego tak jest...
Wszystkie badania w normie a mimo to brak naturalnej owulacji a przy
stymulacjach mam mało komórek, ostatnio w ogóle nie miałam

********
73 cykl starań
3 programy ICSI/2 transfery ... świat się pomylił......

[logia25]

Witam !!! Mam ten sam dylemat. Przeszłam wszystkie możliwe badania -
u mnie wszystko w jak najlepszym porządku, u męża także. A już od 6
lat staramy sie o dziecko. Przeszłam 2 nieudane iui. W październiku
in vitro - nie wiem czy to słuszna decyzja. Kasbog1 skąd masz takie
informacje o tych obniżonych 10% ?

[kotekk75]

Ja staram sie z mężem juz 11 lat przeszlam wszystkie badania nie
doszukali sie niczego u mnie jest wszystko w pozadku u męża również
wyniki OK, miałam 6 inseminacji i podchodzilam raz do IVF zle sie
stymulowalam mialam tylko 2 pęcherzyki. Sama juz nie wiem co myslec
o tym eh....

[kasbog1]

Dziewczyny na temat niepłodności idiopatycznej czytałam artykuł na
onecie. Poniżej fragment:

"W przypadku braku powodzenia 6 inseminacji kierujemy pacjentkę do
programu pozaustrojowego zapłodnienia (IVF-ET). Ma to także swoją
wartość diagnostyczną. Pozwala ocenić jakość komórek jajowych,
tworzących się embrionów i ocenić szanse powodzenia tej terapii.
Należy jednak podkreślić, że obserwuje się niższą skuteczność IVF-ET
u par z niepłodnością idiopatyczną w porównaniu z innymi przyczynami
niepłodności. Obserwuje się niższy odsetek zapłodnień uzyskanych
komórek jajowych, natomiast częściej całkowity brak zapłodnień w
ogóle. Dlatego program IVF w grupie pacjentek z niepłodnością
idiopatyczną powinien być połączony z wstrzykiwaniem plemnika do
komórki jajowej (ICSI) niezależnie od jakości nasienia. Wskaźnik
ciąż na cykl w tej grupie wynosi około 25,5%."

Skoro in vitro daje ok. 40% szans na powodzenie to w przypadku tej
niepłodności jest o 10 % mniej.

Zastanawiam się teraz czy podchodzić do ICSI, czy raczej mysleć nad
adopcją. Ja nie twierdzę, że do ciąży nie dojdzie, tylko będzie o
nią trochę trudniej niż w innych przypadkach. Skoro jest 25% szans
to trzeba chyba przyjąć że takich programów trzeba przejść chyba ze
3.

[wiktoria33]

jesli wogole dopuszczasz adopcje to niezastanawiaj sie tylko adoptuj
ja np jestem w takiej sytuacji ze adopcji niedopuszczamy oboje wiec
albo nasze dziecko albo wogole
poki co walczymy nadal
a 30% szans na ciaze to bardzo duzo
niestety statystyki sobie a zycie sobie takze nikt nie zagwarantuje
ci ze do 3 razy sztuka
sa pary ktorym sie udalo za 5 czy 8mym razem
wiec wszystko zalezy od podejscia i pogodzenia z losem
pozdrawiam

--------------

"Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz mu o twoich planach na
przyszłość." Woody Allen

[logia25]

Muszę przyznać że to dołująca sprawa te 25%. Ja i tak spróbuje,
żebym nie miała do siebie później pretensji że nie zrobiłam
wszystkiego co mogłam. Szkoda że to tej pory nie odezwała się żadna
dziewczyna z niepłodnością idiopatyczną, której udało sie in vitro.

[paula08]

Mysle, ze ta nizsza skutecznosc wynika z faktu, ze czesto okazuje
sie, ze jednak nie wszystko jest ok, a da sie to ocenic dopiero
podczas ivf, czyli np.slabej jakosci komorki jajowe, problem z
zaplodnieniem, prawidlowym rozwojem zarodka. I to czeste przypadki,
bo skoro nie udaje sie zajsc w ciaze mimo wzorowych wynikow badan to
jest duze ryzyko, ze wlasnie problemy sa na tym etapie. Jesli
wszystko bedzie w porzadku to szanse takie same.

logia

[wiktoria33]

ja sie odezwe mysle ze tak za 2 miesiace bo w pazdzierniku mam
nadzieje wystartowac z moim drugim ICSI
i tym razem mam zamiar zajsc w ciaze ) !!!


--------------

"Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz mu o twoich planach na
przyszłość." Woody Allen

wiktoria

[logia25]

powiedz mi tylko dlaczego ICSI a nie IN VITRO. Czy przy ICSI są
większe szanse. Ja też w październiku - tylko in vitro. nie wiem czy
nie podejść do ICSI. Czy ty jesteś na długim protokole czy na
krótkim? Napisałam na forum pytanie o długi protokół, narazie nikt
nie odpowiedział, a nie wiem jak to wszystko wygląda i jak rozłożyć
to sobie w czasie (praca). Obecnie jestem na antykach, robie
irygacje TANTUM ROSA i biorę jakieś tabletki dopochwowo na różne
bakterie, chociaż posiew mam w porządku. Może to dlatego że jestem 5
dni po histeroskopii. Pozdrawiam i życze powodzenia

[kotekk75]

Ja pomimo złej stymulacji do IVF ( 2 pęcherzyki) zdecydowaliśmy z
mężem że spróbujemy, uzyskano tylko jedna komórke drugi pecherzyk
był pusty, komórka wg lekarza była bardzo ładna zapłodnila się
ale... przestała się dzielic Jesienią próba następna z innymi
lekami no zobaczymy co los pokaże.Do pewnego czasu cieszylam sie ze
nie ma zadnej przyczyny ale teraz po 11 latach walki, płaczu
chciałabym aby była jakaś przyczyna.

[wiktoria33]

my robimy ICSI a nie IVF bo czasami mimo dobrych plemnikow istnieje
mozliwosc nieprawidlowego zaplodnienia i... jedna,jakze cenna w moim
wypadku komórka, zmarnowana! - mojej kolezance np przy IVF w jedna
komorke wniknelo 2 plemniki i nie rozwijala sie prawidlowo, nie wiem
jak sie to zjawisko nazywa ale zdarza sie
ja zapytalam lekarza on powiedzial ze przy ICSI lepiej kontrolujemy
sytuacje
ja jestem na krotkim wiec co do dlugiego protokolu ci nie powiem ale
wejdz na bociana tam jest duzo watkow na temat dlugiego
--------------

"Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz mu o twoich planach na
przyszłość." Woody Allen

[tymonka30]

Mam koleżankę, u której naprawdę było wszystko OK, przebadana wzdłuż
i wszerz razem z m. Udało się jej za I podejściem INV.

[lusiasia]

czy wogole mozna mowic o nieplodnosci idiopatycznej przed zrobieniem in vitro?
przeciez same hormony, usg itp to mowia bardzo malo

lusiasia

[logia25]

zgadzam się z Twoją opinią. Tak prawdę mówiąc nie do końca wierze w
niepłodność idiopatyczną. Kiedys ktos mi powiedział, że przyczyna
moich niepowodzeń leży w mózgu - taki banał. Wystarczy się
odstresować i już jestem w ciąży. Tylko ja od sześciu lat nie
myślałam obsesyjnie miesiąc w miesiąc żeby tym razem się udalo.
Dziwny jest ten swiat

[sotie]

u nas jest wszystko w porządku tzn jak dotąd żadnej przyczyny,
staramy się prawie dwa lata. jestem świeżo po pierwszej IUI, czekamy
na efekty...

[kimel11]

Dolaczam sie do listy "niezdiagnozowanych", przez ponad 6 lat :-\
Mąż moglby byc dawca, ja zdrowa jak ryba... Stwierdzilismy, ze nie
ma sensu dluzej szukac przyczyny, szkoda, czasu, nerwow,
pieniedzy... W sumie teraz zaluje, ze tak pozno zdecydowalismy sie
na in vitro. Nie warto bylo tyle lat sie meczyc i dociekac prawdy,
ktorej do dzis nie poznalismy i juz nie poznamy. Teraz to juz nie
istotne. Wazne, ze pierwsze podejscie do invitro bylo udane.
Zaplanowalam, ze jesli invitro sie nie powiedzie to znaczy, ze
rodzicem nie dane jest mi zostac i natury nie pokonam. Co w mocy
medycyny trzeba wykorzystac

[karera]

Hej dziewczyny,ja też starałam się z mężem o dziecko przez 6 lat.
Podjeliśmy leczenie,wszystkie badania u mnie jak i u niego były w
porządku okazało się że to niepłodność idiopatyczna, miesiąc po
miesiącu biegałam na inseminacje udało się przy dziewiątej iui. Aby
zajść w drugą ciążę też były problemy ale udało się przy pierwszej
iui. Teraz jestem mamą 5-letniej córeczki i rocznego
synka.Dziewczyny nie traćcie nadzieji wiem że to trudne sama miałam
chwile załamania, po każdej nieudanej próbie przestawałam wierzyć że
kiedykolwiek nam się uda a jednak udało się czego i wam bardzo życzę

[kasbog1]

Dziewczyny, z niepłodnością idiopatyczną odezwijcie się, te którym
się udało i te które się starają nadal.

[balbinkag]

Jam jest żywym przykładem niepłodności idiopatycznej.
Mam synka 5 lat. Tak więc może się udać.A moja historia:5
inseminacji bez powodzenia, 2 IVF z mikromanipulacją bez powodzenia
i...ciąża naturalna w miesiąc po drugim IVF. Ale kojarzę, że
szczepiłam się, aby nie wytwarzać przeciwciał przeciwzarodkowych,
chociaż ich nie da się stwierdzić, że w ogóle są-i to jest moja
teoria, że pomogło, chociaż tak naprawdę to tylko Bóg wie,
ponieważ...zaplanowaliśmy z mężem drugiego dzidziusia i bez żadnych
przygotowań sukces zaraz w pierwszym miesiącu starań. A potem 11
tydzień ciąży-poronienie-i to jest taka rysa na moim szczęsciu. Mam
nadzieję, że to was pocieszy choć trochę. Zalogowałam się na tą
stronę, ponieważ jest mi strasznie smutno po stracie maleństwa i
chyba psychicznie nigdy sobie tego nie poukładam.

[czarna380]

odświeżę wątek, bo pamiętam jak sama kiedyś ślęczałam w internecie wyszukując informacji, czy przy niepłodności idiopatycznej jest możliwa ciąża, wraz z mężem staraliśmy się o dzidzię 5 lat podczas których mieliśmy zrobionych niezliczoną ilość badań, 5 cykli stymulowanych clo, 1 IUI, 1 transfer 2 świeżych blastusiów i 1 transfer 2 mrozaczków, wszystkie próby z wynikiem negatywnym, straciłam już nadzieję, nie było nas również stać na kolejne podejście, kiedy wszedł w życie program rządowy zapaliła się iskierka nadziei i myśl o jeszcze jednej próbie, zmieniliśmy z mężem klinikę na Invictę w Gdańsku, uzyskaliśmy 4 piękne zarodki, z czego jeden zabraliśmy ze sobą, a trzy zostały zamrożone i jakie było zdziwienie kiedy w 7 dniu po transferze odebrałam pozytywny wynik beta HCG, dziś jestem w 21 tygodniu ciąży, spodziewamy się chłopca, który już swoją obecność zaznacza kopniakami i kuksańcami, ale gdyby ktoś rok temu powiedział mi że niedługo doświadczę macierzyństwa to chyba bym go wyśmiała, gdyż uważałam to za niemożliwe, wniosek z tego taki, że nie można się poddawać tylko trzeba walczyć o upragnione szczęście ...