Nigdy więcej

[agni25]

Żadnych inseminacji więcej! Pierwsza nieudana. Przez piekielną
luteinę myślałam, że jestem w ciąży. Bóle jajników, macicy, piersi,
senność - czyli wszelkie objawy. I test negatywny po 7 dniach
inseminacji, pomyslałam za wczeście, II test po 13 dniach negatywny.
Odstawiłam luteinę i po 2 dniach (ale dopiero w 34 dniu cyklu)
dostałam @. Miesiączka inna niż zwykle, bo bardziej skąpa, ale co z
tego jest...
Doszłam do wniosku, że nie mam już na to sił. Dwa tygodnie trzęsłam
się nad sobą jak nad śmierdzącym jajkiem. A to nie posprzątam, a to
okna nie umyję i po co to wszystko???
Podziwiam dziewczyny, które są tak zdeterminowane żeby robić 2,3,4,
a czasem 10 insemę. Skąd macie tyle siły?
Ja już nie wiem u kogo się leczyć, to znaczy ze mną niby wszystko
ok, ale plemniczki M słabiutkie. Co z kims rozmawiam, to słyszę, że
lekarze od niepłodności głównie zajmują się wyciąganiem kasy od
pacjentów. I tak u nas też jakoś na to wychodzi.
Cóż, póki co poddaję się!

[kar1980]

wiesz ... moze to i lepiej tez sie nad tym zastanawiam ale
to "smierdzace jajko" mnie rozsmieszyło wiesz ze ja tez tak mam i po
co to wszystko jak potem własnie przychodzi @ gdzies czytałam tzw
Małpa ja nawet czasami mysle ze to moj przyjaciel ktory mnie sie
nigdy nie odczepi.Ja jestem po 2 niedanych tzn pierwsza sie udała
ale na krótko moze u Ciebie tak było?Pamietaj ze zawsze jest
nadzieja ze nie jestes sama zobacz ile nas jest i ile tu wytrwałych
dziewczyn na forum ja tez je podziwiam i walcze dalej bo co innego
nam pozostało tylko nie wiem ile jeszcze wytrzymam....czas leczy
rany i nabierzesz nowych sil zobaczysz Trzymaj sie cieplutko

[batutka]

a moze zastanowcie sie nad invitro?
u nas wlasnie kiepskie nasienie meza bylo powodem podejscia do invitro - lekarz
od poczatku uczciwie powiedzial na,ze nie ma co robic inseminacji bo z takim
nasieniem nie warto sie nastawiac na sukces i niepotrzebnie sie czlowiek denerwuje
tak na marginesie - invitro sie udalo za pierwszym razem i teraz mam polroczna
corunie, a wlanie w niedziele dowiedzialam sie, ze jestem w kolejnej ciazy -
NATURALNEJ!!!
nasienie sie troche poprawilo (maz sprawdzal, ale nadal nie jest jaies super -
np. tylko 5% plemnikow o ruchu postapowym)
a nikt nam nie dawal szansy zajscia w ciaze w spodob naturalny

powodzenia

nie poddawaj się walcz

[kwiatek-21]

kochana nie poddawaj się mi pwiedziano że mam niedrozne jajowody a
mąz słabe nasienie że jedyną dla nas szansą to invitro z którego mam
pięknego synka i powiedziano mi że nigdy nie zajde sama naturalnie w
ciąże ale to mnie nie martwiło mniałam juz Dominika a tu nagle
okazało się że po 2 latach zaszłam w kolejną ciąże samodzielnie aż
lekarz który prowadził mnie za czasów ivf był zdumiony a jak
pzejrzal moją karte to w ogóle złapał sie za głowe teraz jestem w 14
tyg c i jestem bardzo szczęśliwa pozdrawiam cie i nie poddawaj się
naprawde warto czekać
MOJE SŁONECZKO JEST JUŻ NA ŚWIECIE tickers.TickerFactory.com/ezt/d/2;10704;31/st/20060206/n/DOMINIK/dt/7/k/c4c5/age.png

[wiewiorka76]

U nas podobie, ze mną ok, tylko plemniki słabiutkie.. Czekamy teraz
na wynik drugiej iui i po pierwszej byłam już zdecydowana na in
vitro - podczas zabiegu prawie wcale się nie ruszały. A tu
niespodziewanie wyniki męża bardzo się poprawiły w lutym. Nie wiem
na ile starczy mi siły, mam bardzo dużo chwil, żeby to wszystko
rzucić, albo od razu podejść do ICSI. Lekarz mojego męża zaleca
zrobienie 4 iui i dopiero wtedy ICSI. Jeszcze nie wiem co będzie
dalej, ale na więcej niż 4 na pewno bym się nie zdecydowała. Szkoda
nerwów, kasy, czasu, zdrowia.....

[miceel]

Robiłaś test sikany czy z krwi? Jak sikany to może warto zrobic z
krwi, bo te sikane często tak wcześniej nie wychodzą.

[agni25]

Dziewczyny!!!!
Bardzo serdecznie Wam dziękuję! W kupie jakoś raźniej
Do in vitro na razie nie chcę podchodzić. Myślę, że to jeszcze za
wcześnie. Traktuję to jako ostateczną ostateczność. Z resztą z tego
co piszecie i cuda się zdarzają, których ani rozum ani bilogia do
końca nie są w stanie wyjaśnić.
Co do testu robiłam sikany, ale skoro @ (małpa wredna) nadeszła, to
myślę, że z krwi nie ma sensu już robić. Z resztą nigdy nie zapomnę
jak po poronieniu poszłam na betę i kobieta mi powiedziała: no wie
pani, cieniutko z tym wynikiem, cieniutko...
Poza tym żal mi też bardzo mojego M., bo bierze to wszystko bardzo
do siebie, że to jego wina itp. Ja tak nigdy nie pomyślałam, ale
wytłumaczcie coś takiego facetowi...
Póki co sobie chyba jednak odpuszczę. Ten miesiąc na pewno. Chcę
zmienić pracę i wrócić do jako takiej normalności, może wówczas coś
sie pozytywnego zdarzy.
Nie jest latwo. Moja przyjaciólka jest w 17 tc i każdy znajomy
zadaje mi pytanie: no to kiedy Wy? Już się chyba staracie, co? Itp.
I co mam im mówić? Zaciskam zęby i twierdzę, ze na mnie jeszcze nie
przyszedl czas...
W każdym razie bardzo WAM dziękuję!
Ps. a tak na przyszłość, może któraś z Was może mi polecić dobrego
gina w Poznaniu? Takiego z efektami

[aga7733]

Agni25 musisz być dzielna za Was dwoje: za siebie i za Twojego M.
Wiem jak facet reaguje na własną niemoc, mój M miał tak samo, ale
przeszliśmy przez ten etap razem, choć facetowi nie jest łatwo
wytłumaczyć pewnych rzeczy, ale musisz go brać sposobem... tylko to
na nich działa. Masz rację odpocznij, zmień pracę, natłok zajęć mimo
wszystko czasami pomaga na tę naszą przypadłość - tak było u mnie -
na razie jeszcze niepewna swego sukcesu, ale przynajmniej coś
zaskoczyło, test pozytywny i gin potwierdza, że jest choć jeszcze za
wsześnie aby być pewnym na 100%. Tak więc działaj i zbieraj siły,
ludzkim gadaniem się nie przejmuj, czasami działa
odburknięcie "najpierw kariera" - sprawdziłam, miny mają jakby się
komuś kanarka zabiło, ale często temat się kończy ... Powodzenia
Pozdrawiam

[agni25]

Bardzo Ci dziękuję za dobre słowo!!!
Ale w pierwszej kolejności GRATULUJĘ i TRZYMAM BARDZO MOCNO KCIUKI!!!
Myślę, że jak trochę wyluzujemy z tą paniką i usilnym staraniem, to
nawet jeśli od razu nie będzie dzidzi to przynajmniej nam nieco
psychika od tego wszystkiego odpocznie!

[aga7733]

Dziękuję i przesyłam fliudki...
Pozdrawiam

[maretina]

nie musisz sie trzasc nad soba po inseminacji. zadna kobieta po
stosunku nie zostawia prowadzen ia domu. nie wiedzialam, ze jestem w
ciazy, balowalam w sylwestra, wypilam sama duza butle martini, bo
tylko mi ten trunek smakowal
na swita sama wysprzatalam mieszkanie, bo meza nie bylo.
teraz jestem w drugiej ciazy, mam w domu 2.5 letniego chlopca, ktory
sie teraz okropnie buntuje i zlosci. nerwy w porownaniu z wysilkiem
gfizycznym to pikus... mam l4, ale co z tego? dziecko tego nie
rozumie, pewne sprawy musze robic i juz.
nie daj sie zaszczuc samej sobie. wiem, ze kiedy chce sie bardzo
dziecka, to czlowiek malpiego rozumu dostaje i zaczyna chodzic na
rzesach, przerabialam to i naprawde wiem, ze to nie ta droga.
po insminacji zyje sie normalnie. ciazy. jesli ona juz wtedy jest,
nic nie grozi.

[aga7733]

Zazdroszczę Ci tego optymizmu Maretino i jakoś nie do końca wierzę,
że jak ciąża już jest to jej nic nie grozi - rozejrzyj się dookoła.
NTo prawda, że niektóre dziewczyny mogą trząść d... będąc w ciąży i
wszystko jest ok, ale niektóre z nas leżąc plackiem boją się, że nie
będzie. Owszem, nie można użalać się nad sobą, ja też mimo strachu
staram się żyć normalnie, ale okien mimo wszystko nie myłam, zbyt
długo czekałam na tę ciąże, żeby teraz z własnej głupoty nie dać jej
szansy...
Spokojnej ciąży!
Pozdrawiam

[dorisinc]

moze to zabrzmieć brutalnie ,ale szczerze ,nie wiem nad czym się
zastanawiasz ,inseminacja to wielka lipa ,nawet od lekarza sie
dowiedziałam ,to tylko 14 % ze zajdziesz ,na twoim miejscu nie
wydawałabym kasy a inseminacje tylko idż i zacznij robić badania ,do
in vitro ,nie ma sie co zastanawiać ,jeżeli jest to tylko problem z
plemnikami to zajdziesz za pierwszym razem przy in vitro ,na 80 %!!
powodzenia ...pozdrawiam

[maretina]

aga7733 napisała:

> Zazdroszczę Ci tego optymizmu Maretino i jakoś nie do końca
wierzę,
> że jak ciąża już jest to jej nic nie grozi - rozejrzyj się
dookoła.
nie musze, zanim donosilam poronilam cztery ciaze trzesac sie nad
soba. to na nic, ciaza to stan oszczednego trybu zycia, ale nie
mozna dac sie zwariowac.
najmniej zaszkodzic ciazy swoim trybem zycia mozna wlasnie wtedy,
kiedy jeszcze nie wiemy , ze pod sercem ktos zamieszkal. zarodek
jest jeszcze maluski i sprzatan ie mu nie szkodzi.

[aga7733]

Przykro mi, że tak dużo doświadczyłaś, tym bardziej podziwiam Twój
optymizm. Z tym sprzątaniem jednak mnie nie przekonujesz - jeśli
ciąża jest zagrożona na początku, nawet wtedy gdy o niej nie wiemy,
żaden wysiłek jej nie pomaga, żadne sprzątanie, wtedy trzeba pomóc
nie tylko farmakologiczne ale i własnym postępowaniem, a tym
bardziej gdy jest się już świadomym ciąży to grzechem jest robić
inaczej (piszę grzechem choć dewotką nie jestem). Kiedy nie wiemy o
ciąży nasza psycha też inaczej działa i ona pewnie czyni sama w
sobie dużo szkody później. Nie mniej jednak nawet wtedy gdy
próbowaliśmy usilnie zaciążyć i nic z tego nie wychodziło starałam
się w tej drugiej fazie cyklu nie przeginać, tak dla spokojności.
Każda z nas ma inne priotytety zachowań, inne sposoby na życie, na
radzenie sobie z problemami - grunt żeby były skuteczne. Ty masz
pewnie bardziej naturalistyczne podejście do życia, ja jestem
fataliską, ale niepokorną. Zgadzam się, że w ciązy nie można dać się
zwariować, w koncu trzeba żyć, ale nieco wolniej i rozsądniej i to
już wtedy kiedy próbujemy. Pozdrawiam

[maretina]

nie wiem jak cie przekonac.... wczoraj umylam okna, podlogi itd.
zaczynam 30 tc ciazy wysokiego ryzyka, ktora na szczescie przebiega
w miare prawidlowo. leki odstawione. niech sie dzieje wola nieba, z
nia sie zawsze zgadzac trzeba
odwagi, do odwaznych i bezczelnych swiat nalezy

[aga7733]

Podziwiam Twoją odwagę, ale pozostanę ostrożna, bo wola nieba
niewiele pomoże jeśli sama o swój tyłek nie zadbam, ale jak by nie
było żyć zamierzam w miarę normalnie.
Pozdrawiam Wesołych Świąt

[beata334]

witaj
ja tez po inseminacji czulam sie podobnie jak ty tez sie nad soba trzeslam
uwazalam i nic z tego nie wyszlo podeszlam raz ale za to do podwojnej potem juz
lekarz stwierdzil ze wiecej nie warto robic bo male sa szanse {slabe plemniki} i
szkoda moich pieniedzy ze tylko icsi moze nam pomoc musial minac rok zanim sie
pozbieralam po nieudanych inseminacjach i postanowilam walczyc dalej a bylam tez
zrezygnowana tak jak ty ale walczyc trzeba w czerwcu chce podejsc do icsi zycze
i tobie madrej decyzji