JEEEEEEEEEEEEST!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: JOLA]

nie mogę uwierzyć, nie mogę, nie mogę,nie mogę, nie mogę, nie
mogę!!!!!!!!!!!!! JEST FASOLKA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! gruba
wyraźna, czerwona krecha już po 30 sekundach!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
4,5 roku starań, ponad 50 nieudanych miesięcy, ale nie żałuję ani chwilki,
ani momentu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dziewczyny, walczcie!!!!!!!!! Naprawdę
warto!!!!!!!!!!!!!!! Dziękuję za cierpliwość, za podtrzymywanie na duchu, za
kciuki, za wszystko.... Mam nadzieję tylko, że to jest normalna, zdrowa
ciąża, że rozwija się tam, gdzie powinna.... Kocham Was!!!!!!!!!!!!! Mam
nadzieję, że nie będziecie uważały za nietakt z mojej strony tego, że
pozostanę na tym forum i dalej będę Was wspierać!!!!!!!

[Gość: Nikola]

OGRROMNE, OGROMNE, OGROMNE GRATULACJE!!!!!!!
Bardzo się cieszę, że Ci się udało!!! Mnie niestety nie, ale znów nowy cykl od
wczoraj...itd.
Dbaj o skarb który masz w sobie...pisz co u "WAS"
Pozdrowienia!!!!
Nikola

GRATULACJE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :-))))

[mamadwojga]

No nareszcie Jolu. Widzisz, mówiłam, żeby się nie poddawać. Hihihi Ty teraz
myślisz że najgorsze za Tobą. A tu tyle przed Tobą . A jak są dwie
fasolki??? Gratuluję i pozdrawiam. Dbaj o siebie i NIE DENERWUJ SIĘ bo to
bardzo żle dla bąka. Jedz kwas foliowy, noś czapeczkę i ciepłe gatki i w
ogóle...Czekamy na dalsze informacje. To będzie taka nasza wspólna internetowa
ciąża. Ładne kwiatki- kilkaset babek w jednej ciąży)))

[Gość: kasialu]

Wielkie gratulacje i słowa uznania - 4,5 roku to ogromny wysiłek, ale jak widac
opłaciło się. Buzialki ;o)

[Gość: Kami]

Ale się cieszę.Jolu ))Dobrze,że P.o 6 napisał sms,o zaśnięciu już nie było
mowyCały dom postawiłam na nogi...a potem już tylko z psem pozostało iść i
się wycieszyć na łące...z Waszego szczęścia...bo po cóż trzymać w sobie tą
radość...GRATULUJĘ>>>Do zobaczonka za tydzień...Dbajcie o siebie...Buziaki...

[Gość: sylwiakrol]

Jola strasznie się cieszę!!! Takiej wiadomości właśnie oczekiwałam!
Teraz można powiedzieć z perspektywy i po co tyle nerwów? Zrobiłabyś test
tydzień temu i już byś wiedziała). Dzidziuś będzie miał upartą i wytrwałą
mamusię.
Jednak ten doktor przyniósł Ci szczęście. Ominie Cię ta laparoskopia. Tylko
już nie mierz temperatury!))
Dbaj o siebie, jedz folik i witaminki, ciepło się ubieraj i omijaj duże
skupiska ludzi. A poza tym ciesz się!!!
A kiedy idziesz do lekarza? I czy do tego z CZMP? Bo jeżeli chciałabyś dalej
chodzić do Centrum, ale do innego(już nie od niepłodności)to mogę Ci polecić
dr Lidię Biesiadę, przyjmuje w poniedziałki i jest z patologii ciąży.
Oczywiście ciąża nie musi być patologiczna żeby do niej chodzić. Ja do niej
kiedyś chodziłam mimo że moja ciąża była zdrowa bo tak sobie myślę, że skoro
człowiek się tyle stara to już lepiej żeby ciążę prowadził lekarz wyczulony na
różne rzeczy.
Jeszcze raz gratuluję!I zdawaj relację co u Ciebie!

[Gość: renia]

))))))))))))) strasznie się cieszę, dbaj o sieie i o maleństwo


p.s. Sylwio co to za lekarz ? jeśli mogłabyś coś wiecej napisac gg 3806800

[Gość: hanuś]

Jolu wielkie wielkie gratulacje!!!! My wiedziałyśmy już dawno )))))

[Gość: malwina]

Łezka się w oku kręci. Gratuluję z całego serca i życzę powodzenia.

[Gość: femalespirit]

Wspaniale! Wspaniale! Bardzo sie ciesze, trzymalam kciuki caly czas! Gratulacje!

[Gość: vikas]

Bardzo, ogromnie, niewypowiedzianie się cieszę!!!!!!!!
Gratuuuuuuuuulacje!!!!!!!!
Mówiłam Ci, że wszystko na to wskazuje.
Wierzyłam, że teraz to musi być ciąża.
Jolu to wspaniałe!Dbaj o siebie i tak wyczekany"CUD"
Oczywiście nie odchodz i informuj Nas co u Ciebie!!!

[Gość: Paola]

Ja też gorąco gratuluję. Wiedziałam wiedziałam....że to już tylko formalność.
Świetnie Jolu, bardzo się cieszę. Życzę Ci szczęścia z pociechy. Dawaj znać co
u Ciebie!!!

[amel1]

Huuuuuurrrrraa!!!!!!!!!Bardzo się cieszę z Twojego szczęścia! To
nieprawdopodobne, ale razem zafasolkowałyśmy I Tobie i mnie szczęście
dopisało! Koniecznie się dowiedz o termin porodu, może wypadnie w tym dniu co
mój. Ale super!!! To była kwestia czasu, ja czułam, że sie udało!
Jeszcze raz gratuluje!!! Opiekuj się dobrze małą fasolką!

[Gość: Fulvia]

Ja też bardzo bardzo serdecznie gratuluje)))))))
Dbaj o siebie
F.

[Gość: rozalia]

Gratulacje!!!!!!!!!!!!!
A nie mówiłam? ))))))))))

[oczy_otwarte]

Jolu, super :o)
Serdecznie gratuluje!
Wszystkiego najlepszego,
Ania

[Gość: paula]

Gratuluje wam z calego serca!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[beata5555]

Jolu gratuluje Ci z całego serca, wiedziałam ze ci się uda.
Teraz dbaj o siebie i małą fasolinkę, pisz zawsze kiedy masz ochotę my
będziemy czytać i cieszyć się z tobą twoim szczęściem.
Beata.

[piegoosek]

J O L U G R A T U L A A A A A A C J E!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
widzisz, oplacalo sie czekac )))
opiekuj sie teraz ta kreseczka!!!!
piegoosek

[valkiria11]

gratulacje!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!zycze ci wszystkiego najlepszego i dbaj
o fasolke!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[samanta25]

Jolu bardzo się cieszę że udało Ci się po tylu miesiącach..........
życzę teraz dużo spokoju i zdrowia

[Gość: Slv]

czytam forum od dawna i gratuluję szczerze... trzymamm kciuki za resztę mam
(przyszłych) by im tez się udalo. Dbajc o siebie i maluszka (maluszków?).
informauj na beiżac co i jak. Mi tez się keidyś udało i dlatego teraz wam
dzielnie kibicuję.jeszcze raz gratulacje...

[Gość: eta5]

SUPER!!!!!!!!!!!!!!trzymamy kciuki i serdecznie gratulujemy)))

gratulacje

[Gość: asiakasia]

gratulacje
dbaj o siebie i maleństwo

[Gość: oleńka]

Jolu! najszczersze gratulacje! po cichu wierzyłam, śledząc Twoje zmagania, że
tym razem NA PEWNo Ci się uda.... I jest!!! dbaj o siebie i nie zapominaj o
forum.... na pewno nie tylko ja będę czekać na dalsze wiadomości... Trzymaj się
ciepło!!!

[Gość: Rzusia]

Serdeczne, serdeczne gratulacje!!! Wspaniała wiadomość, zwłaszcza że po tylu
latach starań. Duża buźka dla Ciebie. Dbaj o dzidziusia.
Pa
Rzusia

[Gość: znów się boję]

Dziękuję serdecznie za wszystkie gratulacje, naprawdę dziękuję z całego serca.
Dzwoniłam już do mojego lekarza, który naprawdę też się szczerze ucieszył,
zapytał, który to dzień cyklu, ile opóźnienia miesiączki i kazał
przyjechać..... niestety dopiero we wtorek. Boję się bardzo o tę ciążę!!!
Kłuje mnie zwłaszcza jeden jajnik, ten, w którym miałam jajeczko, troszkę
kłuje, ale czuję to co jakiś czas. Tyle naczytałam się tu o ciążach
pozamacicznych, usunięciach, laparoskopiach.... Nie chcę i nie mogę stracić
tego dziecka. Czy to aby nie jest jakiś objaw ciązy pozamacicznej???? Może
odpowie mi ktoś, kto ma za sobą te smutne przeżycia z ciążą pozamaciczną!

[so-nia]

Jolu, wielkie, ogromne gratulacje!!!!!!! ))))))))))))))

Niestety, te strachy i obawy są chyba wpisane w nasz odmienny stan i trzeba
nauczyć się z nimi żyć Nie myśl o najgorszym, statystyki są po naszej
stronie [łatwo mi mówić, a sama umieram z niepokoju, czy dzidzia dobrze się
rozwija...]


Objawy pozamacicznej to silne bóle podbrzusza, z reguły po jednej stronie, z
czasem rozlewające się na cały brzuch, plamienia lub krwotoki, później gorączka
i inne objawy zakażenia. Ale po co ja Ci to piszę Na pewno będzie ok
Pobolewający brzuch i kłucie jajników to normalne w ciąży, więc mi się tylko
nie przestrasz, no!

Dbaj teraz o siebie!

[Gość: rozalia]

Jolu! Z doświadczenia mówię- przestać czytać i myśleć o ciąży pozamacicznej i
innych powikłaniach, bo tylko się będziesz tym niepotrzebnie stresować,
zwłaszcza że tak łatwo doszukiwać się niepokojących objawów. Ale to grozi
popadnięciem w paraoję! A malutkie fasolki tego nie lubią. Na początku ciąży
często pobolewa brzuch, jajniki i nie jest to żaden zły objaw.
Naprawde przestań się zadręczać wymyślaniem sobie nieistniejących chorób.
Uśmiechnij się i zacznij się po prostu cieszyć swoim szczęściem
rozalia (już 18 tydzień

[Gość: kasialu]

Jolu nie myśl o ciąży pozamacicznej. Ja miałam i nic mnie nie kuło. Ciesz się
swoim szczęściem i nie dawaj się ponosić emocjom. Wiem, ze to trudne, ale
chociaż spróbuj. Pozdrowionka.

GRATULUJE!!!!

[brita5]

Bardzo sie ciesze!!! Dbajcie o siebie!

[Gość: lomre]

Ciesze sie z Toba!!! Nie opuszczaj forum - jestes dla nas nadzieja!!!!! Dbaj o
siebie, trzymam kciuki no i szczescia!!!

[bas7]

OGROMNE GRATULACJE!!!!!!!!!11
Życzę Ci spokojenych i słonecznych 9 miesięcy!!!!!!!!!
Dbajcie o siebie.
Zawsze mówiłam, że warto czekać i wierzyć, że się uda.
Anna + 24 tyg. maluch

[Gość: a.p5]

Jolu, GRATULACJE!!!!!

[Gość: Jola]

Dziękuję wszystkim raz jeszcze, DZIĘKUJĘ!!!!!!!!!!!!!!!!!! wiem, że przede mną
9 miesięcy obaw i strachu, aby utrzymać ciążę, lęku przed każdym bólem,
zakłuciem, niedyspozycją.... później o prawidłowe ruchy dziecka, i wreszcie o
szczęśliwe rozwiązanie... Oby tylko wszystko poszło w miarę gładko i
przebiegało bez komplikacji dla maleńkiego Jasia (lub Zuzi), to ja zniosę
wszystko. Z natury jestem panikarą (co już pewnie poznałyście) i niełatwo jest
mi przyjmować ze stoickim spokojem wszystkich niedogodności ciąży. Ciągle mi
się wydaje, że zaraz poronię, że coś jest nie tak, że nie utrzymam tej
ciąży... Cóż? To chyba nic dziwnego po tak długiej walce! Chyba boję się
jeszcze uwierzyć w ten Cud, chyba jeszcze go nie przyjmuję do wiadomości.
A co do Was, dziewczyny kochane, to zauważcie, że w tym "wyluzowaniu",
jednak coś jest!!! Przez prawie 5 lat nie myślałam o niczym innym, jak tylko o
tym, żeby zostać mamą, żeby zajść w ciążę, ciągłe wizyty od lekarza do
lekarza, ciągłe wyjazdy z jednego krańca Polski na drugi, leczenie nawet u p.
doktor - Amerykanki, absolwentki uniwersytetu medycznego w Oxfordzie, wiele
wydanych pieniędzy, wylanych łez, zawiedzionych nadziei... I po ostatniej
inseminacji, powiedzieliśmy sobie z mężem - trudno! Jeszcze jedna szansa i
adopcja. Wyciszyliśmy się trochę, przestałam tak obsesyjnie myśleć o ciąży, bo
wiedziałam, że najdalej na przyszłe Boże Narodzenie, będziemy już we trójkę. I
właśnie wtedy zdarzył się ten Cud. Może potrzebne było to, aby dorosnąć,
dojrzeć do posiadania dziecka - dziecka, jako istotki, której trzeba dać
miłość i poświęcić się bez reszty. Może tam na górze był Ktoś, kto czekał na
to, aż będziemy w stanie pokochać całkiem obce dziecko i dać mu dom i rodzinę,
kochającą rodzinę. Szczerze mówiąc, przestałam już wierzyć w Miłosierdzie
Boże, załamałam się, nie miałam już nawet sił aby otworzyć usta, by prosić o
pomoc, nie miałam siły, by zgiąć kolana i uklęknąć przed Matką Bożą. Od 2
miesięcy nie byłam w Kościele (mój mąż nadrabiał to za mnie i za siebie), bo
miałam wrażenie, że każda moja prośba, każde błaganie jest interpretowane na
opak, nic nie dzieje się tak, jak bym chciała. Może to paranoja, ale
zauważyłam, że tydzień zaczęty bez wizyty w Kościele, układał się jakoś
prościej, pomyślniej... No i wreszcie tak, jak na złość, inseminacja znów
powiodła sie wtedy, gdy przestałam Boga o nią prosić... Wstydzę się tego, ale
takie są fakty. Dziś niedziela. Zów nie poszłam do Kościoła, znów ze strachu.
Bałam się, że jeśli pójdę, to wszystko się posypie... Zacznę chodzić może po
wizycie u lekarza. I tak się zastanawiam... Czy potrzeba było aż takiego
wyrzeczenia, braku wiary, aby zdarzył się Cud??? Mam wrażenie, że sięgnęłam
dna w walce o to dziecko, które teraz jest we mnie, sięgnęłam dna i dopiero
teraz muszę się z niego odbić. Czy któraś z Was miała podobne przeżycia??? Czy
wyrzekła się wiary w Miłosierdzie Boga??? To okropne, ja wiem.

Tu, na początku wpisała się niejaka Kami. To Jej zawdzięczam,
że do końca się nie poddałam. To dziewczyna, która cały czas wierzyła, wręcz
fanatycznie i wbrew wszelkiemu zdrowemu rozsądkowi, w to, że warto prosić, że
Bóg jest Miłosierny. Cały czas, półtora roku (bo tyle się znamy), powtarzała
uparcie, że trzeba wierzyć, że Bóg jest, że wysłucha. Była przy mnie zawsze,
nawet wtedy, gdy w akcie bezsilności i rozpaczy po kolejnych nieudanych
próbach, sprzeciwiałam się Bogu... I cały czas tak pięknie tłumaczyła, że nie
wolno się poddawać.
To moja przyszła Bratowa, dziewczyna - Anioł, której w tej chwili pragnę
serdecznie, i szczególnie podziękować. To ona dała mi siłę do walki, bo bywały
chwile, gdy nawet moja mama wątpiła w to, że kiedyś się uda. Ona nie zwątpiła
nigdy!!! Dziękuję Ci Kamciu...

[bettina]

Ciesze sie Jolu razem z Tobą. Codziennie sprawdzałam na forum czy już JEST i
jest i będzie dobrze czego Ci z całego serca życzę. Piszesz o wierze w
Miłosierdzie Boga. Ja wsydzę się tego ale mam takie rozterki. Przstałm wierzyć
że Bóg nade mną czuwa. Moja wiara sie załamała. Ja podobnie jak Ty błagałam
Boga o cud i nic przez długi czas aż pamiętam Wigilia w zeszłym roku - Pasterka
kiedy spełniają się wszystkie życzenia i wtedy tez pomyslałam chcę być w ciąży.
I co się okazału byłam już wtedy byłam. Moja radość jak zobaczyłam te dwie
kreski była taką, że prawie nic nie widziałam bo się poryczałam. A potem
przyszło takie dziwne uczucie że niby się cieszyłam i niby nie bo bałam się czy
aby wszystko bedzie dobrze. I znowu sie modliłam żeby było dobrze i dziękowałam
za cud. I nagle nieoczekiwanie (w 10 tyg)okazało się że cud prysł Bóg zabrał to
co dał. I od tamtej pory nie chodze o Kościoła nie mogę powiedzieć że już nie
wierzę, chcę wierzyć ale boję sie prosić Boga o ten cud jeszcze raz bo nie wiem
czy mnie wysłucha. Od tego poronienia nie udaje się i kiedy przeczytalam Twój
post, że odpuszczasz stwierdziałm ,że to jest jakieś wyjście. A potem pisalaś
że czekasz na misiączkę i jej nie ma i zacisnęłam kciuki z całych sił żeby jCi
się udał.

[Gość: Paola]

Jolu...bardzo się cieszę z tego cudu, który Cię spotkał, ale przeraża mnie
twoje podejście do Boga... nie bój się, przecież On obdarzył Cię cudem. Może
ten cud stał się po to, abyś tak namacalnie uwierzyła, że Bóg kocha Cię nawet
jeśli od niego odejdziesz. Ja na Twoim miejscu też bym tak pomyślała, że Bóg
musi strasznie mnie kochać skoro dał mi taki cud podczas gdy ja go opuściłam.
Pomyśl o tym Jolu i jak najszybciej idź do kościoła i podziękuj Mu z całego
serca....i przeproś za chwile zwątpienia. On na to czeka...

[Gość: kasialu]

Jolu ja też jestem bardzo wierząca i z każdym problemem lecę do Kościoła. Wiem,
że nie wszystkie muszą zostać wysłuchane, ale jakos mi tak lepiej. W pewnym
momencie zaczęłam troche wątpić - to przez cieżkie chwile w życiu moim i mojej
rodziny. Nie umiałam się modlić i prosić. Teraz powoli dochodzę do siebie i
myslę, ze znowu będe miała siłę żeby wymodlić Maluszka ;o)

[mamarta77]

oczywiscie gratuluje i ciesze sie razem z Toba!!!

[eliszka29]

GRATULACJE!!!
Dbaj o siebie i fasolkę!

[apolka]

Ktoś powiedział, że smutek dzielony z innym człowiekiem to już tylko połowa
smutku zaś radość, którą się podzielimy to radość podwójna. Twoja w takim razie
jest kilkudziesięciokrotna .
Jolu, świetnie rozumiem Twoje obawy, sama przechodziłam to samo, jakieś 3 mies.
wcześniej. Teraz jestem w 16 tyg., czekałam ok. półtora roku (ok. 20 krótkich
cykli). Najpierw strach - czy się utrzyma, czy to nie ciąża pozamaciczna, czy
te kłócia, pobolewania, czasem jednostronne, czy to nie objaw patologii?
Póżniej radość: piersi rosną, są mdłości - dobry znak, potem zwątpienie, gdy
przez dzień, dwa czuję się ok. (!). Powrót nudności, wstręt do jedzenia,
płaczliwość - to wszystko traktowałam jak uciażliwe błogosławieństwo. Nagle
ogarnoł mnie spokój, poczułam, że wszystko będzie ok., że młode zdrowe ...
i ... gdy sobie ten spokój uświadamiałam - panika - że jestem naiwna, gorzko
się rozczaruję, że powinnam się "na wszelki wypadek" nastawić, że coś się nie
uda... . Dacie wiarę? Idiotyczna reakcja. Teraz dalej czuję ten spokój, błogość
i ... dalej świadonie to przerywam i ... chyba tak będzie do końca ciąży. Jolu,
piszę to, żebyś nastawiła się na takie stany, ja myślałam zawsze że jak juz się
uda to będę się denerwować, panikować cały czas a tu proszę, błogość przerywana
tylko czasem przez mój kretyński racjonalizm.
Pisałaś, że będziesz nadal tu zaglądać, nie dziwię się, to przecież dalej Twoje
forum, ja też tak czuję i ... nikt mnie jeszcze stąd nie przeganiał . O
problemach typowo ciążowych możemy pogadać na forum ciążowych a tutaj ... o
nadzieji, naszej i innych dziewczyn, bo takie jest właśnie to forum. Przecież w
dalszym ciągu wiele nas łączy: marzenie o urodzeniu zdrowego dziecka, wiele
nieudanych prób i starań, nasze smuteczki.
I jeszcze o Bogu, poruszyłaś tą kwestię w jednym z ostatnich wątków. Jestem
wierząca, kiedyś obserwując tragedię narodzin chorego dziecka u znajomych
(zespół Downa, dziecko żyło tylko kilka chwil) poprosiłam Boga, aby, jeśli i
mnie miałoby to spotkać, nie dawał mi dzieci. To była jedna z tych bardzo
spontanicznych modlitw bardzo poruszonej dziewczyny, która nie mając jeszcze
planów macierzyńskich nagle wczuła się w czyjąś sytuację i ... przeraziła się.
Potem, gdy były problemy z "zajściem" zastanawiałam się, czy to spowodowała
tamta modlitwa. Teraz, chociaż niczego tak nie pragnę jak tego, żeby dziecko
było zdrowe i o to się modlę, proszę Go też o to, aby nie dawał nam więcej, niż
potrafimy udźwignąć, ja i mój mąż. I wierzę, ze tak to się właśnie odbywa, że
dostajemy to co trzeba i z czym sobie poradzimy, w odpowiednim czasie. Bo my
widzimy i rozumiemy znaczniej mniej niż Bóg, on lepiej wie, czego nam potrzeba.
Jolu, nie bój się rozmawiać z Bogiem. On Cię, zawsze i pomimo wszystkiego.

[Gość: AMAMA]

cieszę się, że to napisałaś dzięki