cos na pocieszenie

[Gość: nalo]

Kochane, mam dwie opowiesci z happy endem (niestety nie o mnie...) i
postanowilam sie nimi z wami podzielic. Oprocz mojego meza, rodzicow i
tesciow tylko kilka osob wie ze mamy problemy z poczeciem dzidzi. Dwie z
tych osob to kolezanki z pracy, ktore same mialy podobne problemy. Jedna z
nich miesiac temu urodzila slicznego chlopczyka, po trzech latach staran,
bezowulacyjnych cyklach (powod do dzis nieznany) i wynikach meza
pozostawiajacych wiele do zyczenia...Podobno jej lekarz jak dowiedzial sie
ze jest w ciazy powiedzial, ze z takim szczesciem powinna zagrac w
totolotka! Oczywiscie zaszla w ciaze gdy miala taki nawal roboty, ze
odpuscila sobie cykl aby nie rozpraszac sie myslami o owulacji, @ itd...
Druga z moich kolezanek, podobnie jak ja ma pco - tyle ze bardzo daleko
posuniete. Jajniki cale otorbielone... Wspolnie postanowilysmy zaczac starac
sie o dziecko, tylko ona zaczela pol roku przede mna. Lekarze zgodnie
orzekli, ze jedyna szansa dla niej jest laparoskopia. Miala jednak jakies
bakterie i musiala odczekac jeden cykl do zabiegu. Jak sama opowiada,
wyluzowali sie z mezem, ze w tym cyklu to juz i tak nic z tego...zadnego
mierzenia tempki, zadnego przytulanka w odpowiednie dni i...jak sie
domyslacie zaszla w ciaze!!! W trzecim cyklu staran!!! Obie opowiesci maja
cos wspolnego: cuda sie zdarzaja, a stres moze naprawde dzialac blokujaco!
Ja jestem na samym poczatku staran, wiem jednak ze wiele dziewczyn zachodzi
wlasnie w momencie "wyluzowania". Wiem,ze latwo mi to mowic bo jestem na
poczatku drogi i jeszcze pelna nadziei. Mam jednak nadzieje ze udalo mi sie
kogos podniesc na duchu, chociaz na chwile. Dziewczyny, nie dajmy sie!!!

[Gość: Monia]

Dzięki za słowa pocieszenia, napewno są prawdziwe tylko jak tu sie wyluzować,
moze są jakies sposoby bo ja ich nie znam jak już jestem spokojna wyluzowna
mówie sobie, ze więcej nie wydaję i nie kupie testu ciążowego , przychodzi ten
czas i...........głupieje tak jak to było wczoraj, zmusiłam męża żebyśmy w nocy
pojechali do apteki po test , który jak zwykle nie wychodzi te wszystkie testy
są chyba przeterminowane, Ja podobnie jak ty jestem na samym początku ale juz
brak mi sił luzu i nie wiem czego jeszce .

[mamarta77]

czasem z tym wyluzowaniem pomaga przypadek: my sie staralismy od roku o
drugiego dzidziusia, oczywiscie wiedzialam ze lepiej o tym nie myslec tak
obsesyjnie, ale dla mnie to bylo nie do wykonania! w listopadzie poszlam do
lekarza na usg (w 15dc) a on stwierdzil ze pecherzyk jest tak malutki ze nic z
niego nie wyrosnie, zwlaszcza ze to juz polowa cyklu wiec dal luteinke na
wywolanie okresu (sama nie miesiaczkuje juz od paru lat po dwukroynym
zapaleniu przydatkow) i powiedzial ze bedziemy stymulowac owulacje od poczatku
nastepnego cyklu. no wiec jak juz wiedzialam ze "na pewno nic z tego" w tym
cyklu to sie wyluzowalam zupelnie uczciwie, luteine odstawilam zgodnie z
zaleceniem, a ze @ nie przychodzila wiec zrobilam test zebym mogla spokojnie
rozmawiac z lekarzem co dalej -i wyszedl! wlasnie konczymy dzis 5-ty tydzien i
modlimy sie zeby wszystko bylo dobrze
pozdrawiamy serdecznie -marta, dzidzius w brzuszku i synek w lozeczku (przed
ktorym leczylam sie 3 lata!)

[Gość: Paola]

tak stres to zabójstwo. Ja też nie mogę się wyluzować. Odkąd się dowiedziałam,
że będę mieć inseminację-nie śpię trzy noce! Wiercę się tylko i całyczas o tym
myślę. Dziś wezmę na uspokojenie jakieś proszki i może grzecznie prześpię całą
noc. Pozdrawiam.
Te historie naprawdę podnoszą na duchu.

[Gość: Anka]

Zgadzam się z Wami!!!Ze mną było podobnie(PCO).Brałam pełno lekarstw,chodziłam
na monitoring i miałam inseminację.Kiedy poraz 3 się nie udało,powiedziałam
sobie dość(a w ogóle to leczyłam się 1,5 roku).Pieniądze zamiast na lekarstwa
i lekarza wydałam na siebie,poszłam do solarium,zapisałam się na
aerobik,kupiłam kilka ciuszków i przestałam płakać.No i mam...Synka.Całuski i
Zyczę Wam tego samego!