Indonezja - wróciłem

[davidoff_pce]

Wróciłem właśnie z półrocznego pobytu w Indonezji. Odbywałem tam staż, dokładnie w Malang na Jawie Wschodniej, ale zobaczyłem też trochę Jawy Środkowej, Flores i archipelag Komodo. Chętnie spłacę dług wobec forumowiczów, odpowiadając na wszelkie pytania. Indonezja to nie tylko Bali, więc warto zainteresować się nie tylko tą jedną wyspą. Prowadzę także blog i fanpage w większości poświęcony Indonezji. Zapraszam do zadawania pytań.
mamwyjechane.pl

[big_markk]

Sympatyczne i wartościowe , tak trzymać
pozdrawiam
bm
bigmarkk.wordpress.com/

[davidoff_pce]

Dziękuję.

[kornel-1]

Cóż. Pół roku w jakimś kraju to już co innego niż kilkutygodniowy tramping. Jest czas na smakowanie, przypatrywanie, wgłębianie się, przeżywanie. Z pewnością miałeś okazję dostrzec to, czego nie udaje się zauważyć zwykłemu turyście.

Jawa wydaje się mało atrakcyjna ze względu na olbrzymie przeludnienie. Czy też miałeś takie wrażenie? Czy ludzie żyją tam dosłownie stłoczeni?

Ogólnie: czy ludzie na poszczególnych wyspach różnią się?

Jak jest na Jawie z turystyką górską? Czy ktoś idący z plecakiem po górach (od wulkanu do wulkanu) wzbudza zainteresowanie? sensację?

Kornel

[davidoff_pce]

Przeludnienie Jawy objawia się w wielu aspektach. Po pierwsze ruch na ulicach, korki nie tylko w miastach, ale i na trasach pomiędzy głównymi ośrodkami są normą. Gospodarka odpadami leży - wyspa tonie w śmieciach. Podróżowanie po wyspie w czasie weekendów i świąt wszystkich sześciu oficjalnych religii kraju wymaga wcześniejszych rezerwacji. Mimo dobrej siatki wszelakich połączeń kupienie wtedy biletu na pociąg czy autobus ad hoc graniczy z cudem. Sporo jest też jednak terenów wiejskich, a w wioskach w górach można się poczuć jak na końcu świata. Mimo wszystko o Jawę warto zahaczyć. Po pierwsze jest tam trochę ciekawych miejsc, a po drugie to serce Indonezji - nic nie wiesz o tym kraju, jeśli nie widziałeś Jawy.

Indonezja jest tyglem kultur i trudno mówić o jednym narodzie indonezyjskim - to banał, ale rzeczywiście tak jest. Obracałem się głównie wśród Jawajczyków i Madurów i różnice w mentalności są wyraźne. Chrześcijanie na Flores to jeszcze inna bajka. Chińczycy, mimo że mieszkają na archipelagu od wieków, też się wyraźnie odróżniają od reszty. Linii podziału jest wiele - religia, język (indonezyjskiego poza wielkimi miastami używa się wyłącznie w sytuacjach oficjalnych), rasa, geografia. Każda wyspa to inny świat także pod względem przyrodniczym. Ktoś wyliczył, że aby spędzić 1 dzień na każdej indonezyjskiej wyspie potrzeba by ponad 40 lat. Nie weryfikowałem tej liczby, ale sens jest taki, że jest to kraj "niepoznawalny". Ostatnio ukazała się po polsku świetna książka na ten temat Elizabeth Pisani "Indonezja itd. Studium nieprawdopodobnego narodu". W ciągu jakichś dwóch tygodni powinna się pojawić jej recenzja na moim blogu, a jeden egzemplarz będę mógł przekazać czytelnikom. Muszę tylko wymyślić jakiś konkurs ??

Jeśli chodzi o turystykę górską to wygląda to tak. Chodzenie gdziekolwiek pieszo, nawet do sklepu za rogiem, to koncept obcy Indonezyjczykom i wzbudza sensację. Regularnie sąsiedzi proponowali mi podwózkę do pracy oddalonej od mojego domu o jakieś 300 m, bo nie mieściło im się w głowie, że idę tam o własnych siłach. Istnieją możliwości zorganizowania sobie trekkingu w górach, ale w wersji standardowej jest się podwożonym najwyżej jak się da busem lub motocyklem. Wymaga pewnej sprawności organizacyjnej obejście tego systemu. Trzeba też pamiętać, że wiele jawajskich gór to aktywne wulkany, więc trzeba być na bieżąco z ostrzeżeniami służb sejsmologicznych.

Pozdrawiam,
Dawid

mamwyjechane.pl

[davidoff_pce]

Obiecana recenzja już na blogu, a jedna książka do wzięcia. Zapraszam!
mamwyjechane.pl/indonezja-itd/