skoro jesteś tak zdesperowana

[goscinnie_ino]

to może pomyśl o adopcji?
to chyba lepsze rozwiązanie niż szukanie wpadki na każdym kroku!

[cassadirisparmio]

a konkretnie na którym kroku szukam wpadki? jak myślisz?

pojmujesz różnicę między desperacja a pragmatyzmem?

[goscinnie_ino]

poczytaj jeszcze raz swoje posty - tam znajdziesz odpowiedź

[cassadirisparmio]

a może Ty przestań myśleć jednym wykutym w wąskich torach schematem,
to znajdziesz odpowiedź?

[goscinnie_ino]

skoro po dwóch zdaniach wiesz, w jaki sposób buduje swoje myśli to gratuluję i
zostawiam z problemem bez komentarza

[cassadirisparmio]

o, dziękuję, że raczyłaś zajrzeć i ocenić głębię poziomu mojej desperacji )
to wyjątkowo cenna wizyta była i wiele tu wniosła. )

[lilith76]

goscinnie, a ty wiesz coś o adopcji w Polsce i szansach na nią dla samotnej kobiety, czy tylko tak chrzanisz radośnie?

[goscinnie_ino]

akurat na adopcji znam się jak na niczym innym - pudło!

[lilith76]

To dlaczego tyle par czeka na adopcję dziecka?
Bo wszyscy chcą noworodki.
Oczywiście, być może nie byłby problemu z zaopiekowaniem się kilkulatkiem. Ale czy aby na pewno samotna kobieta ma siły psychiczne, ekonomiczne do zajęcia się dzieckiem już połamanym przez los?

> akurat na adopcji znam się jak na niczym innym

Jesteś pracownikiem ośrodka adopcyjnego?
Tu pytam bez złośliwości.
Jakieś dane - adopcji par, osób samotnych na ilość zgłoszeń (po zapomnieliśmy o takim "bzdecie" jak testy, rozmowy, które kwalifikują osobę jako rodzinę adopcyjną, nie każdy przejdzie sito). Szanse na zaopiekowanie się kilkutygodniowym dzieckiem przez kobietę samotną?

[goscinnie_ino]

dom małego dziecka i przynależący do niego ośrodek adopcyjny - 6 lat! owszem,
prędzej dziecko trafi do małżeństwa z wieloletnim stazem niż do samotnej matki,
ale to nie dlatego, że samotna matka nie ma szans na adopcje, raczej dlatego, ze
dziecko powinno wzrastać w pełnej rodzinie i taka właśnie rodzina ma
pierwszeństwo

testy i inne wytyczne są takie same dla samotnych matek, jak i dla małżeństw.
ileś tam procent ich nie przechodzi, wziąwszy pod uwagę fakt, iż samotne matki
nie często decydują się na adopcję, statystyki faktycznie są dużo
"korzystniejsze" na rzecz rodzin pełnych.

a dlaczego tyle par czeka na adopcje?
przyczyn jest wiele:
- właśnie wiek dziecka (nie każde jest noworodkiem)
- nieuregulowana sytuacja prawna dziecka (niejednokrotnie rodzina biologiczna
traktuje dziecko jak przysłowiowy pies ogrodnika - ja nie wychowam, ale innym
tez nie pozwolę)
- prawo jakie mamy każdy wie (dobro dziecka jakoś zagubione w całym bałaganie,
liczy się przede wszystkim matka biologiczna, choćby nie wiem jak okropna była,
niechże odwiedzi dziecię ze dwa razy w roku i juz jest problem z adopcją)
- bezsensowne wymagania względem osób, które chcą dziecię adoptować (tu mam
niestety na myśli głównie wymagania materialne!)
- no i na samym koncu wymagania samych chętnych do przysposobienia dziecka
(piękne, zdrowie, w wieku takim a takim, taka a taka płeć, itp. itd, wziąwszy
pod uwagę, że te dzieci nie są potomkami elit spełnienie tych życzeń nie zawsze
jest możliwe)

no, to te podstawowe przyczyny opóźnienia adopcji. jest ich jeszcze więcej, ale
nie wiem czy pisanie o ociąganiu się wszystkich urzędoli po drodze ma sens.

z doświadczenia wiem, że osoby zdesperowane są w stanie większość z tych
problemów przeskoczyć

[yagiennka]

Gościnne jestem bardzo zdziwona że jako osoba mająca się rzekomo znac wcale się
nie znasz. Powinnaś wiedzieć doskonale że praktycznie samotna kobieta na adopcję
ma szanse prawie zerowe. Po co więc chrzanisz autorce wątku?

[goscinnie_ino]

no to ciekawa teza. widziałam sporo adopcji samotnych kobiet. więc jak? same
sobie wykradły dziecię z placówki pod nosem osrodka?

[yagiennka]

Sporo tzn ile? Aż jedną?) Takie adopcje to absolutne wyjątki i trzeba mase
samozaparcia. Nie mówiąc już o tych warunkach finansowych.

[goscinnie_ino]

samozaparcie jest konieczne przy kazdej adopcji! i to akurat jest właściwe!
nie liczyłam samotnych pań, ale uwierz mi, że było ich więcej niż zasugerowałaś
ale zdaje się, ze rozmowa z Tobą nie ma najmniejszego sensu, masz swoje w głowie
i nic tego nie przegada

[yagiennka]

Wiem bo się dowiadywałam kiedyś o takie adopcje. Znam fakty. I nie bujam w
obłokach w przeciwieństwie do ciebie.

[goscinnie_ino]

posłuchaj, teraz nie mówię złośliwie.
to co mówią pracownicy ośrodków adopcyjnych to formalności, które teoretycznie
trzeba spełnić. ale tak jak to zazwyczaj w życiu bywa osoby zdesperowane (i tu
mówię o pozytywnym tego słowa znaczeniu) potrafią wiele rzeczy "przeskoczyć" czy
naciągnąć.
owszem, samotnym matekom adoptujących dzieci jest trudniej, dlatego wiele z nich
po drodze się poddaje, poddają się też rodziny pełne, ale ich jest znacznie
więcej na starcie więc te statystyki są korzystne dla nich.
nie wysuwam swojej tezy na podstawie informacji od urzędnika ale na podstawie
tego, co obserwowałam przez wiele lat pracy. byłam wychowawcą dzieci, które
niejednokrotnie trafiały do samotnych matek (np wolontariuszek, które najpierw
odwiedzały dzieci w placówce). urzędol czy sędzia to też człowiek i
niejednokrotnie dochodzi do wniosku, że dziecku będzie dużo lepiej u samotnej
kobiety niż w placówce. przepisy przepisami, ale do każdej adopcji podchodzi się
indywidualnie.
nie słyszałaś o "wioskach dziecięcych"? tam się wręcz wymaga, żeby kobieta była
samotna (osobiście nie pochwalam tego pomysłu, ale jest realizowany i wyklucza
tezę, że samotnym matkom dzieci się nie "daje")

I jeszcze jedno

[yagiennka]

Nie każda kobieta czuje sie na siłąch i potrafi pokochac cudze dziecko. Autorka
nic nie pisała o tym ze jest bezpłodna, chora czy ma inne problemy z zajściem w
ciąże więc nie widzę powodu do wieloletniego starania się o adopcję skoro sama
może urodzić No chyba ze nie moze, ale tego nie wiemy.

[goscinnie_ino]

czas tu chyba nie ma większego znaczenia, bo z narodzinami, z tego co wiem, też
nie jest tak hop-siup! od momentu pomysłu na dziecko do jego narodzin tez
zazwyczaj mija trochę czasu.

a czy ja komuś przykładam skroń do czoła i mówię: adoptuj!!! nie chce pani to
nie! wyrażam jedynie SWOJE zdanie, że może warto się nad tym zastanowić w
zaistniałej sytuacji.

[yagiennka]

A mnie irytuja keżdorazowe jak bumerang powracające rady dla kobiet w takich
sytacjach - adoptuj. Tak jakby to conajmniej było pójście do sklepu po bułki.
Moim zdaniem to jest decyzja absolutnie ostateczna i absolutnie w wyjątkowych
przypadkach.

[goscinnie_ino]

no wybacz, że nie słyszysz rad pt: "zajrzyj do sąsiada, może ma dobre geny i
jest na tyle uczciwy, że będzie płacił alimenty"!

[yagiennka]

Ale to są rady zartobliwe

[olpc]

Autorka watku zostala wychowana przez srodowisko, w ktorym zyla, przez
telewizje, przez pseudoznawcow z kolorowych gazet, na osobe bardzo
egocentryczna, bardzo wybredna, klasyfikujaca ludzi wedlug falszywych
algorytmow. Te jej obecne problemy sa skutkiem takiego wychowania. Dlatego
powinna ustrzec wlasne, przyszle dziecko lub dzieci przed wlasnym spojrzeniem na
ludzi i na swiat. Padla ofiara wyznawanych przez siebie wartosci myslac, ze sa
najlepsze i niezawodne. Tymczasem zycie zweryfikowalo te wartosci i teraz jest
lipa. Wychowaj swoje dzieci na osoby bezinteresowane, umiejace dostrzegac w
ludziach rzeczy, ktore zaleza od tych ludzi, bo widze, ze definiujesz tu jedynie
rzeczy, na ktore zadane czlowiek nie ma wplywu.

[adela38]

Popieram cie! Wszyscy co mowia o adopcji zapomominaja, ze dziecko nosi geny
swoich rodzicow. Ja sama mam dziecko 16 letnie i czesto sie dziwie jak wiele
rzeczy ma po rodzicach...
Jestem w podobnej sytuacji tzn "pracuje aktywnie" by zajsc w ciaze bedac
swiadoma, ze moj obecny partner niekoniecznie bedzie ze mna... Trudno- takie
jest zycie.Sama jestem gotowa ponosic wszelkie koszty macierzynstwa i nie
zamierzam obarczac jego dzieckiem- tzn jakby co dziecko bedzie nosic moje
nazwisko i nie bede wnosic o alimenty...
Zycze tobie (i sobie- byc moze juz mi sie udalo ;o) )powodzenia w staraniach...

[echtom]

Moja cioteczna prababka dogadała się tak z sąsiadem, a było to
jakieś 100 lat temu.