domowe obowiazki

[jaaagusia]

...ze nastolatki powinny je miec, to jasne - tylko jakie? Moje dzieci (11 i
6) segreguja i pakuja butelki i makulature, wyrzucaja smieci, sprzataja ze
stolu i w swoich pokojach (o tyle o ile ) i w miare potrzeby pomagaja w
innych domowych zajeciach. Mam jednak wrazenie, ze jak byly mniejsze, tak
sobie poukladalam domowe sprawy, zeby bylo jak najmniej do roboty: pralka,
zmywarka, pani, ktora pomaga w sprzataniu i prasowaniu i teraz tych prac
domowych jest naprawde malo, a ja mam wrazenie, ze moje dzieci maja swoich
obowiazkow w sumie niewiele... co o tym myslicie? Jak wasze dzieci wam
pomagaja?

[monhann2]

Syn, 14 lat odkurza raz w tygodniu cale mieszkanie, myje 1-na lazienke. Musze
jednak sprawdzac, bo w przeciwnym razie zrobi troche na 'odwal sie'.
Corka, 11 lat, rowniez myje raz w tygodniu lazienke (bez wanny, toaleta,
uwywalka, lustro i podloga)
Oboje sciela codziennie swoje lozka. Sprzataja pokoje, z tym, ze pozostawia to
wiele do zyczenia.
Zmywaja po sobie naczynia. Mysle, ze jest to minimum, co dziecko powinno w domu
pomoc. Nadmienie, ze jestem samotna mama, nie mialabym czasu ani sily robic
wszystko sama.

[verdana]

Ja do przeczytania kilku wypowiedzi żyłam w przeświadczeniu, ze moje dzieci nie
mają w domu żadnych obowiązków. Bo za obowiązek nigdy nie traktowałam ścielenia
własnego łóżka, sprzatania we własnym pokoju ( i tak nie sprzatają, ja zresztą
też nie, no chyba ze goście), czy wyprowadzania własnego psa. Ale teraz widzę,
że jednak to wszystko robiły od ukończenia jakiś 6-7 lat. Poza tym wyrzucanie
śmieci (no, to już jest obowiązek), starsze zajmowały się czasem młodszym.
Zakupów żadne za obowiązek nie uważało, raczej za rozrywkę, ale nigdy nie
chodziły z dokładnymi instrukcjami, tylko miały np. kupić coś na surówkę czy na
kolację.

[izunia6]

Ja też jestem przeciwna ustalania w domu sztywnych zasad. Wiadomo, że po sobie i
u siebie trzeba sprzątnąć, a reszta reguluje się sama. A że durnych obowiązków
jest coraz mniej to i dobrze, właśnie po to wymyślono zmywarki, pralki i panie
do pomocy. Podstawowym obowiązkiem moich dzieci jest chodzenie do szkoły,
odrabianie lekcje. A ja dążę do takiego ich wychowania, żeby sami z siebie
pomagali, jak widzą, że coś jest do zrobienia, no i żeby nie marudzili, jak ja
ich proszę o zrobienie czegoś. A wynoszenie śmieci - to mój obowiązek - po
prostu śmietnik jest koło garażu.

[judytak]

jaaagusia napisała:

> Jak wasze dzieci wam
> pomagaja?

pomagają z rzadka, jak ich o to poproszę...
już częściej ja im pomagam (jak mnie poproszą...)

owszem robią to, co do nich należy,
mają swój wkład w funkcjonowanie domu
(odpowiednio do wieku i do możliwości)

i bardzo nie lubię, kiedy ktoś to nazywa "pomagać mamie",
bo to by oznaczało, że wszystko jest obowiązkiem mamy, a dzieci (mąż!) jedynie
jej "pomagają" (z dobrego serca? bo nie mogą już patrzeć, jak się męczy?)

pozdrawiam
Judyta

P.S. konkretów (kto co robi w domu) nie piszę, nie ma to zbyt dużo sensu,
ogólnie mamy dom "mało uporządkowany", samo się ustala, kto co robi, wyznaczamy
szczegółowo tylko jeśli coś zaczyna bardzo zgrzytać ;o)
J.

[roseanne]

obowiazki obowiazkami
jakies tam sprzatanie pokoju, czy scielenie lozek, rozkladanie ubran na polki

ale wiecie co tak naprawde sie liczy - samodzielna inicjatywa ))

zlapanie za scierke, "bo jak pomoge ci wycierac naczynia to bedzie szybciej"
"poniose ci siatke, bo pewnie jestes zmeczona"

tez tak macie?

[izunia6]

Właśnie wydaje mi się, sądząc z obserwacji różnych znajomych, że właśnie
ustalane obowiązki (wieszane harmonogramy, kto co gdzie kiedy) zabijają tę
własną, a jakże cenną inicjatywę. Dziś nie mój dzień mycia naczyń, więc nie
dotknę ścierki. A w gruncie rzeczy mycie naczyń, gotowanie czy sprzątanie nie
dla wszystkich jest przykrym obowiązkiem, są osoby, dzieci również, które lubią
pomagać, gotować, prasować, są dorośli, których relaksuje mycie okien. I piszę
to absolutnie bez ironii. Wolę więc odkrywać, co komu w domu sprawia większą
przyjemność, lub mniejszą uciążliwość niż narzucać "sprawiedliwy" bo równy
podział obowiązków.

[verdana]

Świeta prawda! Np. u mnie dzieci nie zmywają, choć uważam, że powinny, bo mąż
nie daje im tknąć naczyń (osobliwe hobby, nie?). A poza tym zorientowałam się
własnie, ze ja w ogóle nie zwracałam uwagi na spontaniczną pomoc, traktując ją
jako oczywistą (noszenie siatki, zrobienie mi kawy, opieka nad młodszym, gdy
pracuję). Uważałam to za całkowicie oczywiste, a może jednak takie nie jest?