Nasze płyty roku 2004 inaczej

[nemrrod]

Wszyscy słuchamy dużo muzyki, i to, co zrozumiałe, nie tylko nowości i rzeczy
bieżących, ale również płyt starszych. W tym wątku proponuję umieszczać płyty,
które nas w tym roku zachwyciły, oczarowały, ale których nie możemy wyróżnić,
umieszczając w rankingu najlepszych płyt roku 2004, gdyż ukazały się wcześniej :)
Ja się powtórzę, ale najczęściej w tym roku słuchałem rzeczy z bardzo
nieodległej przeszłości:

THE SHINS Chutes Too Narrow
JIM O'ROURKE Insignificance
SUFJAN STEVENS Greetings From Michigan, The Great Lake State

[ihopeyouwilllikeme]

Free - " Fire And Water "
The Alarm - " Declaration "
Beach Boys - " Pet Sounds "

[ktmajcher]

ja w tym roku odkryłem na nowo Misplaced Childhood Marillion

[aimarek]

Największe olśnienie: Neutral Milk Hotel - "In The Aeroplane Over The Sea"

Inne płyty, które najbardziej mną wstrząsnęły:
Television - "Marquee Moon"
The Microphones - "The Glow, Pt. 2"
Gang Of Four - "Entertainment!"
Talk Talk - "Laughing Stock"

Aimarek...

[martolka]

> Television - "Marquee Moon"

a skad to wziales? bo nigdzie nie moge znalezc. Jakies mp3 gdzies jest?

[ilhan]

martolka napisała:

> > Television - "Marquee Moon"
>
> a skad to wziales? bo nigdzie nie moge znalezc. Jakies mp3 gdzies jest?

Nie ukrywam że nie jestem Aimarkiem, ale jeśli nie uda się ściągnąć, to proszę się przypomnieć przed jakimś forumowym meetingiem.

[aimarek]

ilhan napisał:

> Nie ukrywam że nie jestem Aimarkiem

Pfff... no raczej.

Co do mnie to - jak przystało na empetrójkową ciotę - ściągnąłem "Marquee Moon"
z soulseeka. Z tego co pamiętam, to płytkę można było w atrakcyjnej cenie
zamówić w Fanie np.

dzieki :-)

[martolka]

pieniedzy niet, wole mp3, jeszcze sie porozgladam, a potem bede meczyc Ilhana w
razie czego ;-)

[pagaj_75]

martolka napisała:

> pieniedzy niet, wole mp3, jeszcze sie porozgladam, a potem bede meczyc
Ilhana
> razie czego ;-)

Możesz też ewentualnie pomęczyć mnie. Mam to w mp3 i wystarczy słowo, a odpalę
soulseeka i udostępnię.

[martolka]

dziekuje za dobre checi, tylko ze wlasnie z tym soulseekiem jest problem -
troche to skomplikowane i nie chce mi sie pisac :-))
no w kazdym razie przynajmniej teraz z soulseeka nici.

[ilhan]

Przede wszystkim The Go-Betweens, urośli do miana jednego z moich, powiedzmy trzech, ukochanych zespołów. Płyty "16 Lovers Lane" czy "Tallulah" były chyba blisko setki przesłuchań w ubiegłym roku.

Inne arcyważne pozycje:
Neutral Milk Hotel - In The Aeroplane Over The Sea
Blondie - Parallel Lines
Gang Of Four - Entertainment!
Mansun - Six
Beach Boys - Pet Sounds
The Who - Tommy

Wszystkie, a na pewno zdecydowana większość tych płyt wkroczyła chyba do mojej 20 wszechczasów...

[neandertalski]

SAMLA MAMMAS MANNA "Klossaknapitet"
ZOVIET FRANCE "Misfits loony tunes and squalid criminals"
ETRON FOU LELOUBLAN "Live"
KURY "P.O.L.O.V.I.R.U.S"

[d84]

Przede wszystkiem nostalgiczny powrót do najgłębszych korzeni - britpop i
pochodne i ich dokładniejsza eksploracja, ze szczególnym naciskiem na:
Suede - pierwsze dwa
Oasis - pierwsze dwa
Blur - zwłaszcza Great Escape i Modern Life Is Rubbish (niegdyś przeze mnie
niedoceniane)
Taki stan rzeczy utrzyma się pewnie i w 2005 :)

a także:
David Bowie - od 2004 jestem fanem, szczególnie Ziggy'ego, Low i Scary Monsters
Mansun - pierwsze dwa (specjalnie nie wrzuciłem do britpopu :D)
Iggy & The Stooges - tutaj nie pierwsze dwa, ale Raw Power i Fun House, o raz
Lust For Life Iggy'ego bez Stooges, ale za to z Davidem B. :)
Nas - Illmatic

Z resztą, cała masa takich płyt była. Człowiek uczy się przez całe życie

[ilhan]

Jasne. Bowie - Low. Przepraszam, zapomniałem, bardzo ważna płyta.

[roar]

Ba. To ja zwrócę też uwagę, że płyt nie wydanych w roku 2004 jest kilkadziesiąt razy więcej niż tych wydanych w 2004, tak więc i szansa na znalezienie wśród nich czegoś wyjątkowego jest kilkadziesiąt razy większa. I tak przynajmniej pierwsze parę płyt z poniższej listy pobiłoby w moim rankingu każdą z tych wydanych w tym roku.
Tak, nawet Smile'a.

* Waterboys - A Pagan Place (Moja płyta roku. Niestety, jest to rok 1984.)
* Belle & Sebastian - Tigermilk
* Philip Glass - Music With Changing Parts
* Brothomstates - Claro
* AFI - Sing the Sorrow
* Legendary Pink Dots - All the King's Horses (Nie mogę się doczekać, kiedy posłucham tych wcześniejszych...)
* Godspeed You Black Emperor! - Levez Vos..., tfu, Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven
* Stone Roses - Stone Roses

...i najnowsze odkrycie:

* Zbigniew Karkowski - Electrostatics

PS: A co z płytami, które nas zachwyciły, ale których nie możemy wyróżnić umieszczając w rankingu najlepszych płyt roku 2004, gdyż ukażą się później? ;)

[ilhan]

roar napisał:

> * AFI - Sing the Sorrow

Nie no, spoko, ja też lubię to "Girl's Not Grey" i coś tam jeszcze, ale nie da się grać w ten sposób i przeskoczyć "Smile" :) Jeśli zaprzeczysz to będzie to chyba najbardziej kontrowersyjna opinia na tym forum od czasu pagajowego 2/10 dla Loveless ;)

[roar]

> > * AFI - Sing the Sorrow
>
> Nie no, spoko, ja też lubię to "Girl's Not Grey" i coś tam jeszcze, ale nie da
> się grać w ten sposób i przeskoczyć "Smile" :)

Może i się da, kto wie...? ;) Chociaż w tym przypadku, przyznaję, to by było lekkie przegięcie. Ale pisałem przecież - nie wszystkie płyty, tylko pierwsze parę... Jak tak pomyślę, to pierwsze dwie. Przy czym Tigermilk byłby gdzieś na równi.

Przy okazji uzupełnienie - bo właśnie zauważyłem, że w wątku nie chodzi tylko o płyty świeżo poznane... W takim razie suplement, z płyt i wykonawców, których znałem wcześniej, ale właściwie doceniłem dopiero teraz:

* Sigur Ros - ()
* Mike Oldfield - Amarok
* My Vitriol - Finelines

[ilhan]

I ostatnia, Roarze ;)
Tigermilk doskonałe - na marginesie pamiętam że podałeś ten album w wątku "opener najlepszy". Ja odpływam najszybciej przy "She's Losing It" ;)

[roar]

Oj tak, doskonałe... I do tego niezwykłe równe, więc trudno wybrać jeden ulubiony utwór. Mnie na przykład najbardziej, "najszybciej", poruszają "Expectations" i "Mary Jo", a i "She's Losing It" niewiele mniej... "The State I Am In" nie jest może ściśle mówiąc najlepszy, ale najbardziej, nie wiem jak to powiedzieć... kompletny? Słuchając Tigermilk, mam wrażenie, że cała historia została już opowiedziana na początku, a cała reszta płyty jest po prostu jej rozwinięciem. (Może to moja nadinterpretacja, że słucham tej płyty niemal jako concept albumu, ale z tego, co czytałem o początkach zespołu, jest to całkiem uzasadnione. Swoją drogą, późniejsze płyty B&S mnie rozczarowały - głównie przez brak takiej spójności klimatu, jak na Tigermilk. To już nie były płyty, tylko chaotyczny zbiór kilku(nastu) piosenek.)

Też na marginesie - pisałeś tu o Go-Betweens, których na FM jakiś czas temu polecałeś fanom Belle & Sebastian... Oczywiście posłuchałem wtedy i ściągnąłem sobie na próbę "16 Lovers Lane"... ale jakoś nie mogłem się do niej przekonać.
Być może (biorąc pod uwagę to, co napisałem powyżej o B&S) lepiej by było, gdybym zaczął od jakiejś innej płyty?
Czy mam dalej próbować tę, aż "wejdzie"? ;)

[ilhan]

Przyznam, że późniejszych płyt B&S też rzadziej słucham, nawet czegoś tam mi brakuje do kompletu, choć zarówno "If You're Feeling Sinister", "Boy With The Arab Strap" czy nawet ubiegłoroczny słodki "Dear Catastrophe Waitress" mają znakomite momenty, by wymienić tytułowy z "chłopca", "Stay Loose", "I'm A Cuckoo" (wiem że tribute dla Thin Lizzy, ale uwielbiam), "Seeing Other People"... Na zupełnym marginesie, teraz wygrzebałem na dysku koncertowy cover "The Boy With The Thorn In His Side", ubaw mają panowie z tego co słyszę :)

> Też na marginesie - pisałeś tu o Go-Betweens, których na FM jakiś czas temu
> polecałeś fanom Belle & Sebastian... Oczywiście posłuchałem wtedy i
> ściągnąłem sobie na próbę "16 Lovers Lane"... ale jakoś nie mogłem się do
> niej przekonać. Być może (biorąc pod uwagę to, co napisałem powyżej o B&S)
> lepiej by było, gdybym zaczął od jakiejś innej płyty?
> Czy mam dalej próbować tę, aż "wejdzie"? ;)

Związki między TGB a B&S są takie, że Murdoch wymienia ich jako jedną z najważniejszych inspiracji (ostatnio coś się rozpływał na temat postaci Forstera), a w praktyce to jest to może nieco podobny sposób myślenia o muzyce. Temat na długi wywód chyba :)

Z "16LL" to jest tak, że ja zacząłem od tego albumu i wtedy będąc w takim markotnym nastroju słuchałem jej dużo budując może jakąś specyficzną, osobistą więź z tymi piosenkami. Do dziś sięgam po nią jakieś 2 razy w tygodniu, szczególnie w momentach jak coś mnie dręczy, zawsze pomaga :) "Problem" z tym albumem polega jednak na tym, że jest w zasadzie zdecydowanie niereprezentatywny dla tego zespołu. Choć osiągają wg mnie mistrzowski poziom w pisaniu poruszających popowych ballad. Utwory są jednak w większości akustyczne czy pół-akustyczne z towarzyszeniem skrzypiec/oboju, przebieg kompozycji bardziej przewidywalny, gdzieniegdzie nawet bardzo wyraźne odniesienia do innych wykonawców (U2, Smiths), brzmienie gładkie, pojawia się nawet automat perkusyjny (!). Nie wiem w zasadzie co mam Ci doradzić, czy jakąś składankę z przekrojowym spojrzeniem na ich doskonały songwriting (mogę podesłać ze 3-4 rzeczy za zachętę), czy surowy, nowofalowy Before Hollywood (notabene wymieniony ostatnio przez Zine jako jedna z 55 płyt na jesień), czy bogato zaaranżowaną, pogodną Tallulah... Ten zespół wymaga jakiejś cierpliwości, stopniowo się za nią odpłaca. Gwarantuję jedynie, że jest wyjątkowy :)

Pozdrawiam

[roar]

Mi się bardzo podobały np. "Fox in the Snow" z If You're Feeling Sinister, "Family Tree" z Fold Your Hands... czy "If She Wants Me" z ostatniej płyty...
Ale wszystko to są jednak tylko pojedyncze piosenki...

> "Problem" z tym albumem polega jednak na tym, że jest w zasadzie zdecydowanie
> niereprezentatywny dla tego zespołu.

Tak właśnie coś czułem... Stąd pytanie.

> Ten zespół wymaga jakiejś cierpliwości, stopniowo się za nią odpłaca.
> Gwarantuję jedynie, że jest wyjątkowy :)

Dzięki wielkie...! :)

Składanek zasadniczo nie lubię, więc spróbuję po prostu te dwie polecane przez Ciebie płyty. Zwłaszcza opis Tallulah brzmi zachęcająco (bogate aranżacje + bardziej skomplikowane niż na 16 Lovers Lane kompozycje...).

Wrażenia ze słuchania przedstawię oczywiście w którymś z najbliższych tradycyjnych comiesięcznych wątków na forum. :)

[ilhan]

roar napisał:

> Zwłaszcza opis Tallulah brzmi zachęcająco (bogate aranżacje + bardziej
> skomplikowane niż na 16 Lovers Lane kompozycje...).

Nieco bardziej. Songwriting jest generalnie bardziej hymniczny i pogodny. Padł nawet tu i ówdzie zarzut przeprodukowania tego albumu (wg mnie max. 1-2 utwory) czy "overwritingu" w closerze (jak to przetłumaczyć? chodzi o "przedobrzenie" kompozycji) z czym się nie zgadzam zdecydowanie. Aha, i znacznie lepsza jest druga połowa płyty. A "House Jack Kerouac Built", "Bye Bye Pride" i "Hope Then Strife" to wręcz highlighty dekady, moim maksymalnie subiektywnym zdaniem.

OK, nie przynudzam już :) Pozdr.

[dziewczyna_mickiewicza]

kurcze, wlasnie o czyms podobnym pomyslalam:) znaczy sie o temacie podobnym:)
u mnie jakos bez trzesienia ziemii;)

jeff buckley, grace
ryan adams, gold
tom waits, real gone
dmb, under the table and dreaming
razorlight, up all night
rolling stones, exile on main street
damien rice, o

tak z grubsza:)

[ihopeyouwilllikeme]

> jeff buckley, grace

Też, też !!! Jak mogłem zapomnieć ?? Składam głowę...

> razorlight, up all night

Ale to akurat jest z tego roku...

[ihopeyouwilllikeme]

> Ale to akurat jest z tego roku...

Podobnie jak Tom Waits, ale domyślam się, że masz na myśli raczej Waitsa w
ogólności :)

Ale ja się chciałem zapytać o tego Rice'a, no bo jedni mówią że drugie Grace,
drudzy że kicha, a ja wciąż nie mam :)) Więc jak z nim jest ?

[ilhan]

ihopeyouwilllikeme napisał:

> jedni mówią że drugie Grace

Różne są rodzaje upośledzeń... ;)

[dziewczyna_mickiewicza]

napisalam waitsa i razorlight, bo mimo ze to plyty tegoroczne, naprawde bardzo
czesto ich sluchalam (porownywalnie z reszta wymienionych) i wlasciwie nie ma
wplywu na to ich rok wydania:) ale waitsa w ogole bylo u mnie duzo w tym roku,
to fakt:)

co do damiena r., ja juz sie wypowiadalam wczesniej, jak tylko poznalam te
plyte. nie uwazam, ze to drugie grace i nigdy tak nie uwazalam, co nie zmienia
faktu, ze bardzo mi sie spodobala. jak dla mnie bardziej wpada w davida graya,
ale to moje osobiste odczucia - poza tym, ja lubie takie smecenie ladne:)))
najlepiej, jak sam posluchasz chyba:)

[ihopeyouwilllikeme]

> najlepiej, jak sam posluchasz chyba:)

Zapewne masz rację, niestety na razie moje usilne starania w tym kierunku
spełzają na niczym :)

[ihopeyouwilllikeme]

> Zapewne masz rację, niestety na razie moje usilne starania w tym kierunku
> spełzają na niczym :)

No więc moje usilne starania znalazły wreszcie finał :) Ładna płyta, taka na,
powiedzmy, 6.5/10. Oczywiście porównywanie tego z " Grace " nie ma
najmniejszego sensu, ale posłuchać można.

[humbak]

Łuuuuu alemiło że coś takiego powstało:)
No to tak:
Sketch Show- Loop Hole
Malcom Catto- Popcorn Bubble Fish
Tuatara- Breaking the Ethers
twórczość KMFDM- znienacka jeden z moich ulubionych zespołów
ponowne odkrysie Symbol of Life Paradise Lost
i jeszcze twórczość Sixtoo
Chiba tyle.

[abranova]

Ooo, wątek akurat dla mnie :) W tym roku słuchałam przede wszystkim "starości"
kupowanych na kasetach i albumach z przeceny (chociaż oczywiście nie tylko)

Voo Voo "Z Kobietami" - absolutne odkrycie i oszołomienie, że taka muzyka może
mnie krecić!

The Presidents Of The United States (tytuł albumu chyba tez tak brzmi) -
słuchałam go raz czy 2 w autokarze jakieś 7 lat temu, teraz daje mi jeszcze
większego kopa niż wtedy :)
Fierebirds "Kolory" - szkoda, że dopiero teraz
Renata Przemyk "Hormon" - nie tylko ze względu na utwór Nie Spaceruję Nago...
Sophie B. Hawkins "Tonges and Tails"

[jazzkam]

Polecam przeoczone w zeszłym roku Dresden Dolls i Patrick Wolf - Lycanthropy.
mniam, przez długi czas na czele mojego '04, dopóki ze smutkiem nie
zrozumiałem, że to '03.

Poza tym mnóstwo, jejku, ostatnio choćby Hood - Cold House wyśmienita smutna
płyta, albo The Dears - No cities left.

[pagaj_75]

Było sporo niezłych płyt starszych w tym roku, bo nadal większość tego co
słucham to starocie. Nawet jeżeli jest to tzw. nowa elektronika, to i tak
ciągle nadrabiam zaległośći z ostatnich kilku(nastu) lat. Ale postaram się
wyróżnić kilka rzeczy, które faktycznie mnie oczarowały w tym roku:

1) Murcof "Martes" - to byłaby moja płyta roku 2002, gdybym ją wtedy usłyszał
2) Nick Drake - wszystko, ale gdybym już przyparty do muru miał wskazać jeden
album to "Pink Moon" - chyba najpiękniejsze 26 minut niemocy twórczej w
historii muzyki popularnej
3) Tangerine Dream "Zeit" - nie wiem co jest takiego w tych niezrozumiałych dla
innych dźwiękach, a co mnie fascynuje i niezmiennie zaczarowuje. dla mnie to
soundtrack do nieistniejącego, starego, czarno-białego, mrocznego filmu sci-fi.
4) The Mothers of Invention "Freak Out!" - powalający wstęp do niezwykłej (mam
nadzieję) przygody z muzyką Franka Z.
5) Autechre "LP5" i "Confield" - tyle już o tym pisałem, że tym razem się
powstrzymam ;)

Ponadto było wiele płyt naprawdę bardzo dobrych, jak choćby "Marquee Moon"
Television czy "Mind Bomb" The The, które były blisko tego olśnienia...

[argus1]

Sporo wspaniałych płyt z lat 60/70 tych (np.Egg, Banco Del Mutuo Soccorso,
Aadvark...) - ale siła tamtych lat nie była zaskoczeniem - bo są raczej
niezawodne.
Tymczasem...
Największy muzyczny tegoroczny wstrząs -
Opeth "Blackwater park" i "Still life" - wirtuozeria, maestria, potęga.

A bardziej subtelnie -
South "With the tides"
Paatos "Timeloss"
- jedna i druga za piękne melodie.

[ayya]

Opposition - prawie cała dyskografia
Sparklehorse - It's A Wonderful Life
Puressence - Only Forever
Longpigs - The Sun Is Often Out
Thou - Put Us In Tune
New Order - Technique

Zeszłoroczne, poznane z dużym opóźnieniem.
Carina Round - Disconnection
Radio Dept - Lasser Matters
The Dresden Dolls - The Dresden Dolls
Finn - Expose Yourself To Lower Education
Richard Hawley - Lowedges

[cze67]

Dla mnie wielkim odkryciem zeszlego roku byly grupy: And You Will Knows Us By The Trail
Of Dead, Interpol, British Sea Power oraz Refugee. Kolegom ilhanowi i argusowi bardzo z
tego miejsca dziekuje.

[pytajnick]

Trochę to głupie, przepraszam, ale pozostaje mi wkleić siebie z sąsiedniego wątku:

No.1: Opeth - Still Life.
No. 1: Marek Grechuta - Droga Za Widnokres.


"Inne cuda, a więc trwały ślad zostawiony (kolejnośc w zasadzie losowa; i
wybaczcie stawianie pomników historii muzyki obok płyt współczesnych i bez
wątpienia mniejszego kalibru):

nick drake - pink moon
sparks - lil' beethoven
lambchop - is a woman
twilight singers - twilight as played by the twilight singers
bruno coulais - le peuple migrateur
the coral - the coral
the beatles - abbey road
wilco - yankee hot foxtrot
a silver mt. zion - this is our punk-rock, thee rusted satellites gather +
sing

h.m. gorecki - III symfonia

*

a dalej, już mniej, ale jednak piękne:

aphex twin - selected ambient works vol. 2
arvo pärt - collage
boards of canada - twoism i geogaddi
the cooper temple clause - kick up the fire and let the flames break loose
isaac hayes - hot buttered soul
nick drake - five leaves out
the ecstasy of saint theresa - slowthinking
sparklehorse - it's a wonderful life
anna maria jopek - nienasycenie
björk - homogenic
tangerine dream - stratosfear i cyclone
outkast - the love below
kroke - ten pieces to save the world
the cure - disintegration
low - the curtain hits the cast,
zdob si zdub - 450 de oi (odkrycie z Mołdowy!)
ampop - made for market
the white birch - star is just a sun (a w zasadzie drugi utwór)
jeff buckley - grace (a w zasadzie utwór ostatni)"

[ilhan]

> the ecstasy of saint theresa - slowthinking

Jak wygląda ta muzyka? Zespół ten ma na koncie współpracę z moim ulubionym British Sea Power (wspólny singiel), więc może bym się zainteresował.

> jeff buckley - grace (a w zasadzie utwór ostatni)

Dlaczego ostatni? Co z wcześniejszymi? Co z "Hallelujah" i "Last Goodbye"? :)

[pytajnick]

Głos: jeden z moich ulubionych "aksamitnych" ["deep but matte" TM] kobiecych
wokali, gdzieś w okolicach Anji Garbarek, wokalistki Paatos, Beth Gibbons,
spokojniejszej Bjork, wokalistki The Gathering itd... Myśle że kojarzycie o co
chodzi - o poruszanie się na granicy szeptu, o niesamowitej zmysłowości. Głosy
typowo wieczorne. Tak więc wokalistka TEOST jest idealną przedstawicielką tego
niezwykle ciekawego "gatunku" głosów.

Zespół: pochodzi z Czech. Zaczynał od ambientowych eksperymentów, dośc trudno
przyswajalnych ale ciekawych (np. self titled), a "Slowthinking" to już
eksperymenty z piosenkami, czy raczej piosenkopodobnymi kompozycjami, bo to
wszystko mocno połamane jest. Generalnie najwazniejsze są tu ciepła, laptopowa
elektronika z rewelacyjnymi łamańcami automatu perkusyjnego i wokal. Razem
bardzo piękne, i pomimo owej umiarkowanej "eksperymentalności" przyjemne i
wpadające w ucho (świetne melodie!). Doskonała muzyka na wieczór.

Naprawdę goraco polecam, słuchając tej płyty - stojącej absolutnie na światowym
poziomie - odczuwa się żal, że w wielkiej Polsce brakuje tego typu zespołów,
wyprzedzających większość świata.

Aha, TEOST moim zdaniem wiele (nic?) wspólnego z BSP nie ma, nie spodziewaj się
zespołu podobnego :)


>Dlaczego ostatni? Co z wcześniejszymi? Co z "Hallelujah" i "Last Goodbye"? >:)

Dla mnie to dobra plyta, momentami bardzo, wokalnie niesamowita, ale tylko
ostatni kawałek potrafił mnie zachwycić od poczatku do końca i pod każdym
względem. Przede wszystkim gitarowe intro, bardzo proste a jak piękne.
A "Hallelujah" to mi się przejadło zanim dotarłem do "Grace" (jakkolwiek to
oczywiście świetny kawałek).

ex

n.p. spotkaniowa składanka, kilka utworów - super!

[ilhan]

Kojarzę głos tej pani, a nie spodziewam się klimatów BSP, bo wiem też, że zespół robił też chyba remix dla Placebo (czyli wyciagnąłem wniosek, że z elektroniką coś wspólnego mieć musi). Może namierzę to wkrótce, wtedy podzielę się opinią.

Pozdr.