słuchaliśmy w czerwcu

[pszemcio1]

zakładam juz bo jutro wyjeżdżam

Albumy miesiaca:

Destroyer - "this night" 8.5/10 - to trochę nielogiczne w moim przypadku bo
Bejar utożsamia to czego w muzyce nie trawię. Straszliwie manieryczny wokal,
nadmierne aktorstwo, rozciagnięte do granic mozliwości i przegadane kawałki.
Takiego Obersta np. to ja byłem w stanie za to gnoić, a tu... W żaden sposób
nie jestem sobie w stanie wytłumaczyć z jakiego powodu to jest tak
przejmujące. ten gość jest dla mnie bossem takim jak Oldham czy Callahan. No
po prostu fenomen. A "this night" to chyba najlepszy z albumów (a wspominałem
już że "destroyer's rubies" to na razie mój album tego roku?). Swoją drogą
albo sie go kocha albo nienawidzi. zobaczcie recki fanów na amazon. tylko 1
lub 5. innej opcji nie ma.

- XTC - "Apple Venus vol. 1" - 9.0/10 - nie będę sie wymądrzał bo już pisałem
trochę, zresztą nie jestem ekspertem. Po prostu cudny album , piękne aranże,
perfekcja w każdej sekundzie. bogactwo brzmnieniowe no i melodie, które
powalają

a także:

Destroyer - "Your Blues' - 8.0/10 - no i znowu super, nieco dojrzalej niż
na "this night" i z wiekszą paletą dźwięków. generalnie - cacuszko

sebadoh - "bubble & scrape" 6,5/10 - bardziej chropowato i mniej melodyjnie
niż na Harmacy, które poznałem wcześniej. Ci goście bawią sią nastrojami jak
mało kto. od jakichś noisowych wrzasków po słodkie kawałki o miłości. super
jak dla mnie.

danielson - "Ships" - 4.5/10 - rozczarowanie. liczyłem na coś na
miarę "Funeral" a tu... broni się początek (1-4) i ostatnie 2 utwory. reszta
to niestety przeraźliwa nuda i jakaś taka na dłuższą metę nieznośna konwencja.

Galaxie 500 - "This is our music" - 7/10* . trochę jak Jesus And Mary Chain w
spokojniejszych momentach. Ale tamtych nie łapią, a Galxie weszło całkiem
całkiem. fajne melodie i senny klimat który urzeka. a że nie jestem ekspertem
od takiego grania, chyba wiele przede mną. byłaby 8/10 ale zdażają się tu
lekkie przegięcia z długością niektórych kawałków co przy takiej monotonii
nieco drażni

Broen social scene - "bee hives" - 8/10 - super, płyta inna (w sumie to
odrzuty z "You forgot..."). bliżej im tu do tego, co rozumiem pod pojęciem
post rock niż do ich dwóch ostatnich albumów. Ale i tak niezła jazda, ciągle
jest tu ten specyficzny lekki klimat, tak charakterystyczny dla nich (chociaż
wokal tylko w 3 momentach się pojawia, a całość spokojna i nieco rozmazana).

Super Furry Animals - "Guerrilla" - 8,0/10 - jazda!!!, wakacyjnie, lekko, a
przy tym na swój sposób eksperymentalnie i niebanalnie. Wprawdzie "Phantom
Power " uważam za lepsze, ale ten album tez cacuś. Z jednej strony
elektronika, jakies odjazdy; z drugiej te ich harmonie i beachboysowe chórki.
bravo!

[pszemcio1]

pszemcio1 napisał

>>>>zdażają>>>>>

boszzzzz..., zdaRZają oczywiście

[ilhan]

pszemcio1 napisał:

> danielson - "Ships" - 4.5/10 - rozczarowanie. liczyłem na coś na
> miarę "Funeral" a tu... broni się początek (1-4) i ostatnie 2 utwory. reszta
> to niestety przeraźliwa nuda i jakaś taka na dłuższą metę nieznośna konwencja.

Muszę się zgodzić. Męcząca płyta w konwencji, która chwilowo jest chyba najbardziej wyeksploatowana.

[grimsrund]

Wytłumaczta mnie gupiemu ze wsi, czemu Danielson miałby w ogóle przypominać
FUNERAL i być niefajnym (jak odczytuję między wierszami) dlatego, że akurat
FUNERAL nie przypomina? ;)

[przypomina tu: Danielson nagrywa w swoim stylu od ponad 10 lat, płyta FUNERAL
wyszła w 2004 roku]

[pszemcio1]

grimsrund napisał:

> Wytłumaczta mnie gupiemu ze wsi, czemu Danielson miałby w ogóle przypominać
> FUNERAL i być niefajnym (jak odczytuję między wierszami) dlatego, że akurat
> FUNERAL nie przypomina? ;)


tak było chocby w recenzjach (najbliżej: scr) , tzn to nie argument że nie jest
jak funeral, chodziło raczej o to ze nie ten poziom. ja tu sobie funeral
przywołałem bo jednak konwencja podobna, wokal, brzmienie itd. wiem ze to nie
debiut i ze byli pierwsi ale ja nie w tym sensie:)

[grimsrund]

Kolega powie Danielsonowi, że to nie ten poziom, to Kolegę jeszcze jakimś
konarem w głowiznę albo korzeniem w kolano zaprawi ;)

[pszemcio1]

sie nie boje:)

[grimsrund]

> sie nie boje:)

Radziłbym jednak mieć się na baczności, bo duże drzewo z niego jest :)

[ton2]

No to lu...

piosenka miesiaca - Sonic Youth - Incinerate i The Jam - Thick As Thieves
plyta miesiaca - Futureheads - News & Tributes

a poza tym

Barbara Morgenstern – The Grass Is Always Greener - mile, lekkie i przyjemne,
choc bez rewelacji

Bright Eyes – Lifted Or The Story is In The Soil - z jakiegos powodu mi nie
podchodzi, moze mam przesyt, ale Letting Off i I'm Wide Awake dużo lepsze

Deadbeat - Wild Life - super na upalny wieczorny chillout na tarasie w gronie
przyjaciol - wakacyjny nastroj gwarantowany

Destroyer - Rubies - super plyta, nie znam nic poprzedniego, New Pornographers
po mnie splywaja (tak wiem, glupi jestem) a Rubies slucham od 3 miesiecy i nie
przestaje

Dirty Pretty Things – Waterloo To Anywhere - czy ja wiem, moze z 5 fajnych
kawalkow, ale generalnie wieje nuda lekka - przynajmniej krotsze od Down In
Albion

DNTEL - Life Is Full Of Possibilities - podobnie jak z Deadbeatem - muzyka na
schodzenie podczas upalow - przydaje sie i to bardzo

Dogs Die In Hot Cars – Please Describe Yourself - w ktorys sobotni poranek
odgrzebane i przypomnialy mi sie wakacje sprzed dwoch (juz? ale to leci) lat,
ok nie jest to nic wielkiego, ale cieszy jak cholera

Danielson – Ships - eeee, juz sie balem, ze tylko ja mam problem z ta plyta, a
tu widze, ze nie tylko ja nie padam na kolana i sie nie paluje - ale jeszcze
powalcze

Echo & The Bunnymen - Ocean Rain (kompletnie nie pasuje do sezonu, ale kurcze
no to wielka plyta jest, wiec co ja poradze)

Erlend Oye - DJ Kicks - swietny mixtape, a miejscami wielki - szczegolnie
polecam Erlendowa wersje Poor Leno polaczona z There Is A Light

Forward Russia – Give Me A Wall - juz pisalem w watku tanecznym - fajna,
gowniarska punkowo taneczna zadyma w srodku lata

Johnny Boy - Johnny Boy - czego innego sie spodziewalem, myslalem ze nieco
czystsze, ale i tak nie jest zle, tyle ze bez rewelacji

Junior Boys - Last Exit - kolejna odgrzewka uzywana w letnie wieczory

Herbert – Scale - mam problem z ta plyta, bo na poczatku w ogole mnie nie
jarala, a od miesiaca znow zaczalem sluchac i jest nieco lepiej, choc wciaz
uwazam, ze jest za czysta i słodka

Hot Chip – Coming On Strong - spokojniejsze i mniej taneczne od Warning -
troche jakby niezdecydowane, ale juz w dobrym kierunku

Hot Chip – Warning - taneczna plyta miesiaca - swietna zabawa gwarantowana, a i
wrazenia estetyczne niczego sobie

Iron & Wine – Woman King - sie podoba, musze przuypomniec sobie pozostale
plyty, bo cos czuje, ze nastapi powrot do tworczosci tego pana

The Jam – Setting Sons - co ja tu bede pisal, WIELKA WIELKA plyta

The Jam – Sound Affects - jak wyzej i nie potrafie powiedziec, przed ktora
wieksze poklony bilem w tym miesiacu

Kooks – Inside In/ Inside Out - dobra ja wiem, ale lato jest i nie trzeba
samych genialnych plyt sluchac - nie?

Man Man – Six Demon Bag - jeszcze nie rozgryzlem, bo pewnie 10 przesluchan to
zdecydowanie za malo na ten zespol. ale obiecuje ze sie nie poddam

Neil Young – Living With War - coz, bardziej mnie jara od Praire Wind pod
wzgledem muzycznym na pewno, natomiast jesli chodzi o jechanie po Bushu to...
no coz dla mnie to takie jakies tandetne z lekka - przeciez kazdy wie, ze on
zly jest i glupi - zeby mu cala plyte poswiecac?

The Organ – Grab That Gun - laska spiewa jak Morrissey, tak? tylko dlaczego to
takie nudne? w metrze z dwa razy zasnalem

Prefab Sprout – Steve McQueen - strasznie mnie raduje ta plyta, choc poza tym,
ze jest angielska i ze z lat 80-tych nic o niej nie wiem

Ryan Adams– Cold Roses - w tamtym miesiacu Heartbreaker, to w tym Cold Roses,
ale juz nie jest tak dobrze

Slowdive – Souvlaki - super sie tego slucha jadac tramwajem przez poranna
letnia i opustoszala Warszawe - pasuje prawie tak jak Uwaga Jedzie Tramwaj -
Lenny Valentino - mojej ukochanej miejsko-letniej plyty

Sonic Youth – Rather Ripped - ciesze sie, ze poszli w tym kierunku i
zdecydowali sie na krotkie i zwiezle indie kawalki

Tangiers - Hot New Spirits - no niestety zawiodlem sie, a miala to byc nalepsza
plyta tych milych panow - wciaz stawiam na niedoceniany Family Myth

Thom Yorke – Ereaser - kurcze no i znow nie jestem rozwalony na lopatki, a
myslalem ze tak bedzie - faktem jest jednak ze "Cymbal Rush" i "And It Rained
All Night" mnie nokautuja

Tom Ze – Estudando o Pagode - na letnia przejazdzke samochodem jak znalazl -
pod warunkiem, ze nie jest sie kierowca i mozna sluchajac tego zrobic kilka
piwek

[pagaj_75]

W tym miesiącu - wiadomo - Mundialeiro, więc czasu na słuchanie trochę mniej,
więc trochę po łebkach, ale będę nadrabiał w wakacyjne miesiące.


Amon Tobin "Permutation" (1998) - nie wiem czy Brazylia zdobędzie mistrzostwo w
tym roku, ale w latach 1997-2001 (a może i 2002 też - nie znam jeszcze "Out From
Out Where") mieli swojego człowieka na absolutnym szczycie muzyki samplowanej.
dorobiłem się już ołtarzyka dla Amona, przed którym leżę krzyżem dwa razy
dziennie. jedna z płyt miesiąca.

Barbara Morgenstern "The Grass Is Always Greener" (2006) - lepiej niż ton2 tego
nie ujmę - fajne, miłe, ale ocena 8.0 na pitchforku przesadzona (procent
prawdziwego niezalu w niezalu w tym serwisie zaczyna spadać dramatycznie)

Chicago Underground Duo "In Praise of Shadows" (2006) - za mało słuchałem, ale
jakoś nie wydaje mi się ta płyta aż taka ważna jak niektórzy twierdzą ;) ale
słuchać będę dalej, bo wciąga.

Dalek "From Filthy Tongue of Gods and Griots" (2002) - whoa! miazga, mości
panowie. po wysłuchaniu tej płyty chcę się poddać operacji, zostać grubym
Murzynem i rapować teksty o zniewoleniu umysłów. obudźcie się, Czarni Bracia!
kolejna płyta miesiąca.

Don Caballero "Don Caballero 2" (1995) - ech, gdyby więcej kapel rockowych tak
młóciło, to może bym się nawrócił na gitary. perkusista czegoś się nażarł,
szacun wielki.

Gastr Del Sol "Camoufleur" (1998) - i znów płyta miesiąca. nawet nie wiem co
napisać. most blues are subtitled either 'no sense of wonder' or 'no sense of
scale'.

Herbert "Scale" (2006) - czysta i słodka? bo taka miała być. jak pop to pop. (no
i okazuje się, że dobrze zrobiłem idąc na koncert w Fabryce Trzciny.)

Lou Reed "Metal Machine Music" (1975) - a walk on the wild side, hehe. nie no,
fajnie robi za tło do czynności wymagających skupienia. serio, wypróbowane. na
odtrutkę w lipcu zarzucę sobie "Transformera".

Masada "Alef" (1994) - czyli Zorn klezmerski i przystępny, choć znam ludzi,
którzy nawet tego by nie przełkneli, ale im już nic nie pomoże. top 5 w tym
miesiącu.

O.Rang "Fields & Waves" (1996) - uzupełnienie znajomości Talk Talk i okolic.
zero rewelacji (może poza trackiem nr 1), a może to ja już zblazowany jestem.

The Third Eye Foundation "Ghost" (1997) - muzyczny odpowiednik horrorów klasy B
:) o odpowiedniej porze dnia (a raczej nocy) robi wrażenie (zwłaszcza "Corpses
as Bedmates").

Tuatara "Cinematique" (2001) - eeeee tam... tzn. fajne, miłe, ale w sumie
produkt jednorazowego użytku. daleko kolesiom do pomysłowości muzyków Tortoise.


Do tego pobieżnie przesłuchane dwie płyty Flangera, zostawiam sobie na lipiec.

[ton2]

Kurcze no ja przez tego cholernego Herberta to sobie w brode bede plul
miesiacami. Pamietam, ze juz wtedy jak odwolal wystep w Piekarni bylem
rozgoryczony. Teraz powoli czara goryczy sie przepelnia. Chyba spale jego plyty
i zrobie lalke voodoo z podobizna i troche pomecze.

[theagata]

Tool - 10 000 Days - Lateralus.
Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium.
Coma - Zaprzepaszczone siły wielkiej armii świętych znaków - Pierwsze wyjście z
mroku.
The Raconteurs - Broken Boy Soldiers.
Archie Bronson Outfit - DER DANG DER DANG.
Archive - Lights.
At The Drive-In - Relationship Of Command.
The Mars Volta - De-Loused in The Ccomatorium - Frances The Mute.
Jethro Tull - Thick As A Brick.
Franz Ferdinand - Franz Ferdinand.
Lech Janerka - fiu fiu - Plagiaty.
EL PERRO DEL MAR.
Queens Of The Stone Age - Lullabies To Paralyze.
Andrzej Bachleda - Od Gibraltaru do Tatr.
Coco Rosie - Noah`s Ark.
The Zutons - Tired Of Hanging Around.

[obly]

no tak sucha lista bez opisów jest mało mówiąca, pewnie dlatego czytanie
pagaiska daje wiele wskazówek co do dróg jakie wybiorę w przyszłych klikaniach
myszką. pozdrawianie pagaja.
niemniej u mnie luz:

muycznie to tak by to było ostantnio po nazwiskach:

Dave Douglas - trumpeter, hehe moze mało sleczy nad wynajdywaniem nowych
srodków wyrazu po prostu zajmuje sie jazzowym graniem zgodnie z tym co mu tam
sie pod czapką telepie (ale kenny G przy nim to jak skubikowski przy milesie
davisie). mnie sie podoba nastrój i pewne niewymuszone w miare klasyczne granie
ale jednak przedziera tam to cos, coś co miażdży ryj, pod płaszczykiem niby to
klasycznego podejscia do jazzu znajdujemy wiele nowych i fajnych odczuć które
wczesniej były niespotykane, zamierzam dalej się nim parac bo radosci daje
dużo. muzyka sprawia wrazenie barowej, traktowanie perkusji kojarzy sie z tą
blaszaną (chętne korzystanie z blach) perkusją jazzową z lat 60. 70 i jest to
naprawdę smaczne. w dobie chimerycznych ciętych jak smyranie biczem po udach
skompresowanymi samplami cieszy perkusyjny oddech blach.
płyty przesłuchane:
"Freak in" - energetyczna jak diabli ;) i przyjemna jak anioł
"Strange Liberation" - bardzo spokojna i jakby zawieszona w czasie, wycieczki w
przeszłosć.
"Keystone" - za mało słuchałem jeszcze aby sie wypowiedzieć ale czuję sie
powalany z kazdą minutą. zajebista jest ona ta płyta znaczy się.

John Zorn - tak ten zorn i jego Masady - to co pagaj zowie klezmerskim okresem
jest niby przyjemne, wycieczki muzyczne kulturowe z racji pochodzenia ok ale
tak naprawdę.. no niedosyty mam. Ale nie wiem czegos mi w tym kolesiu brakuje.
Gra swietnie, panuje nad konwencjami swietnie. ale ..... wolę juz Naked City.
Płyty słuchane:
Masada 5
Masada 6

tala matrix - tabla beat science
płyta wyborna - moze nie zjawiskowa ale niezle połaczenie tabli z rytmami
naszego swiata, niemniej milosnikom tabli będą przeszkadzały wstawki nowe (gdyz
tabla tam jest rewelacyjnym instrumentem) a wielbiciele nowych dzwięków będą
zmęczeni dzwiękami "zwykłych" instrumentów od których uciekli w świat elektro.
niemniej fragmenty tej płyty ocieraja się o mistrzostwo świata.

po za tym mnóstwo innego muzyczeństwa zem przebiedził:
diamandę galas ale to która tylko brain docenia wiec pisanie o niej jest jemu
zbędne a wam bez celowe,
tuxedomoon - przesłuchanie pelnej dyskografii daje mi pewien oddech
soundgarden - pierwsza ich płytka - jescze mlodziutkie gęby i paluchi młode ale
szarpią strune w sposób zapowiadajacy ich rozwój. potwierdza to moją tezę że
zjawiskowym sie jest a nie bywa. moje próby muzyczne w związku z tym ze
względów estetycznoetycznych zostana utajnione (ku uciesze kumpli hehe)
tool - lubie nie lubie ale słucham
nina simon - posluchałem, pokiwałem, zamysliłem się... dobry klimat do starej
syrenki 105 i piknik nad rzeczką z orenżadą.
the exploited - beat the bastard - o matko jaki ja byłem młody ;)))

teraz czeka mnie jeszcze dyskografia GBH.... muszę włosy posmarowac czymś lepkim

[aimarek]

obly napisał:

> John Zorn - tak ten zorn i jego Masady - to co pagaj zowie klezmerskim okresem
>
> jest niby przyjemne, wycieczki muzyczne kulturowe z racji pochodzenia ok ale
> tak naprawdę.. no niedosyty mam. Ale nie wiem czegos mi w tym kolesiu brakuje.
> Gra swietnie, panuje nad konwencjami swietnie. ale ..... wolę juz Naked City.

No to po raz kolejny mogę tylko powiedzieć: posłuchaj "The Circle Maker" i "Bar
Kokhba".

[obly]

tak jest!!!
bar kohba mnie oczekuje

[pagaj_75]

Chciałbym tu zaznaczyć, że pisząc o osobach, którym już nic nie pomoże nie
miałem bynajmniej na myśli Obłego, tylko ludzi, którzy nie kumają niczego poza
tym, co w radiu im przygrywa.

To teraz tak: Obeł, Gastr del Sol raczej Ci nie podejdzie, bo za MIĘTCY są ;)
Dalek - obowiązkowo - chcę wiedzieć jak to słyszysz.
Don Caballero spróbować możesz, ale oni solówek nie grają (hehe), więc sam nie
wiem...
No i Tobin powinien Ci wejść bez problemu, tak mi się wydaje.

Przypomniało mi się, że przypomniałem sobie w czerwcu kapitalną płytę z roku
2004 - "Juxtaposition" austriackiego tria Radian, którą gorąco polecam tym,
którzy jeszcze nie słyszeli, a elektronika i post-rock nie są im straszne.
No i zeszłoroczną ep-kę Fennesza i Sakamoto sobie odświeżyłem. Też fajna.

[nemrrod]

pagaj_75 napisał:

> Chicago Underground Duo "In Praise of Shadows" (2006) - za mało słuchałem, ale
> jakoś nie wydaje mi się ta płyta aż taka ważna jak niektórzy twierdzą ;)

Nie będę pytał co to za "niektórzy" ;) tylko poradzę, żebyś posłuchał więcej razy :P

[ilhan]

Piosenka miesiąca:
THE CHILLS - Pink Frost
Może dlatego, że było tak gorąco, słuchałem w kółko piosenki, od której zacząłbym układanie składanki zimowej.

SCRITTI POLITTI - Cupid & Psyche 85
SCRITTI POLITTI - Songs To Remember
SCRITTI POLITTI - White Bread Black Beer
O dwóch pierwszych pisaliśmy w oddzielnym wątku, o trzeciej to ja się jeszcze wypowiem, ale to trochę potrwa, bo Green Gartside nie jest łatwą do ogarnięcia postacią.

PRIMAL SCREAM - Riot City Blues
Primal Scream nagrywają płyty dla różnych grup docelowych - tym razem olali intelektualistów i oto mamy album z rock'n'rollem dla rolników. Nie no, bardzo git.

SIGUR ROS - ( )
Nuuuuuuuuuuuuuuuuuuuudne.

NOUVELLE VAGUE - Bande A Part
Upieram się, że nie tak fajne jak pierwsza. I pewnie żadna kolejna, a pewnie będą kolejne, im już tak fajnie nie wyjdzie.

CAMERA OBSCURA - Let's Get Out Of This Country
Już nie Belle & Sebastian w spódnicy. Wyborna mieszanka niekoniecznie białych lat 60. i niezal-popu.

DANIELSON - Ships
The most overhyped record this year so far.

MADE IN POLAND - Obraz we mgle
Rozpisywałem się już w odpowiednim wątku.

THE ZOMBIES - Odessey & Oracle
Już prawie bezkrytycznie kocham ten album.

BASEMENT JAXX - Singles
Awansowali na 3-4. miejsce w rankingu przed-Openerowym.

THE TRIFFIDS - Born Sandy Devotional
Wreszcie zremasterowane i brzmi jeszcze lepiej niż kiedykolwiek wcześniej. Bonusom nie poświęciłem jeszcze wystarczająco dużo czasu, ale to, poza "Time Of Weakness", rzeczy pod kątem fanów. Chociaż ładnie ktoś napisał o tej demo-wersji "Tender Is The Night", że nawet gdyby Jill i Dave śpiewali ją przez trzeszczącą słuchawkę telefoniczną, i tak zabrzmiałaby jak "the last song on earth".

THE SOFT BOYS - Underwater Moonlight
W ramach przypominania sobie. Doceniłem bardziej niż wcześniej, a przy "Tonight" zawsze dreszcze.

MAGAZINE - The Correct Use Of Soap
Zabrzmi to może jak herezja, ale *na tę chwilę* słucham tego albumu chętniej od którejkolwiek z pierwszych trzech płyt Wire.

SCOTT WALKER - The Drift
Poza pierwszym bardzo git utworem dalej trochę męczarnia. (Ktoś ocenił, że płyt Walkera z ostatnich trzydziestu lat nie słucha nikt poza ludźmi, którzy dostają promo-kopie z wytwórni. To tłumaczy czemu próbowałem.)

[pszemcio1]

ilhan napisał:
> THE ZOMBIES - Odessey & Oracle
> Już prawie bezkrytycznie kocham ten album.


he he, tyż:)

[grimsrund]

> (Ktoś ocenił, że płyt
> Walkera z ostatnich trzydziestu lat nie słucha nikt poza ludźmi, którzy dostaj
> ą promo-kopie z wytwórni. To tłumaczy czemu próbowałem.)

Kurde, więc to pewnie poczta ukradła moją promo-kopię z wytwórni... ;(

[pytajnick]

ilhan napisał:

> DANIELSON - Ships
> The most overhyped record this year so far.

No trochę (trochę?!?!) mnie po tych ósemkach i dziewiątkach rozczarowuje.
Czy ciągłe skojarzenia z New Pornographers są jak najbardziej wskazane i
oczywiste, czy to ja się nie znam?

[pszemcio1]

pytajnick na
> No trochę (trochę?!?!) mnie po tych ósemkach i dziewiątkach rozczarowuje.
> Czy ciągłe skojarzenia z New Pornographers są jak najbardziej wskazane i
> oczywiste, czy to ja się nie znam?
> pisał:

ja bym tak zyciu nie skojarzył, ale możliwe że to ja się nie znam:)

[pytajnick]

pszemcio1 napisał:

> ja bym tak zyciu nie skojarzył, ale możliwe że to ja się nie znam:)

Jejku, ja się od tego uwolnić nie mogę.

[ilhan]

pytajnick napisał:

> ilhan napisał:
>
> > DANIELSON - Ships
> > The most overhyped record this year so far.
>
> No trochę (trochę?!?!) mnie po tych ósemkach i dziewiątkach rozczarowuje.
> Czy ciągłe skojarzenia z New Pornographers są jak najbardziej wskazane i
> oczywiste, czy to ja się nie znam?

Nie wiem czy to kwestia znania się, ale mi się tak nie kojarzy też.

[grimsrund]

Za nic się nie kojarzy. Danielson kojarzy się z Danielsonem i nikim innym :)

[nemrrod]

ERIK SATIE Piano Works
BRIAN ENO Ambient 1: Music For Airports
RYOJI IKEDA Matrix

Taki zestaw mi się ułożył. Trzy minimalistyczne dzieła z trzech różnych epok.
Wszystkie znakomite.


JUNIOR BOYS Last Exit
JUNIOR BOYS So This Is Goodbye
CIRCLESQUARE Pre-Earthquake Anthems

Do "Last Exit" wracam regularnie i z każdym przesłuchaniem podoba mi się ta
płyta bardziej. A już ostatnio odbiło mi na jej punkcie całkowicie. Kto wie,
może to jednak najważniejsza płyta 2004 roku?
"So This Is Goodbye" na początku mnie rozczarowało, ale jednak nie jest tak źle.
Trochę inna to płyta, bardziej przystępna i przebojowa ("In The Morning" i
"Like A Child" to przeboje, jakich Junior Boys nigdy nie mieli), beaty prostsze
i bardziej oczywiste, wokal już nie tak tajemniczy. A jednak jest w tej płycie
ten sam rodzaj tajemnicy co na debiucie, który każe do niej wracać i wracać.
Circlesquare usłyszałem we fragmentach i skojarzyło mi się z Junior Boys, więc
ściągnąłem całość. Okazało się, że to nie do końca trafne porównanie, ale płyta
bardzo fajna, elektro-popowe mroczno-niepokojące piosenki.


ALVA NOTO Transvision EP
ALVA NOTO Transspray EP

Odkrycie miesiąca. Bardzo intrygująca postać, kolega Ikedy z labelu Raster-Noton
(którego jest współzałożycielem). Powiedzieć, że to clicki to duuuuże
uproszczenie. Na rozpoznanie czeka już płyta nagrana wspólnie z Ryuichi Sakamoto.


AUTECHRE EP7
AUTECHRE Draft 7.30

"Ep7" jeszcze nie ogarnąłem, za duży chaos chyba. A "Draft" całkiem spoko,
zanosi się, że to będzie drugi mój ulubiony album AE.


RENI JUSIS Magnes
Wiadomo, trzeba mieć jakąś płytę lata. Ta może nie jest idealna, ale od
parkietowej sekwencji "Mixtura" - "Go Spinning" - "Kilka Prostych Prawd" nie
mogę się uwolnić. I mam już Reni jako dzwonek w telefonie, yeah! :)


HERBERT Scale
Dziwna sprawa. Już po drugim przesłuchaniu stwierdziłem, że ta płyta to
rozczarowanie, a jednak była to jedna z najczęściej słuchanych przez mnie rzeczy
w tym miesiącu... Rozumiem że dobry pop nie jest zły, ale czy Hebert naprawdę
musiał nagrać tak nieprzyzwoicie przebojową płytę? ;) OK, fajne, przyczepiające
się melodie, ale tych musicalowych aranżacji, brzmiących jak "Goodbye Swingtime"
na spidzie nie trawię. Szkoda, że ulotniła się gdzieś ta zmysłowa elegancja z
"Bodily Functions"...


Śpiewający faceci, czyli zmieniam orientację:

RIS PAUL RIC Purple Blaze
VINCENT GALLO When
TEX LA HOMA Dazzle Me With Transcience
TEX LA HOMA IF Just Today Were To Be My Entire Life
THOM YORKE The Eraser

W tej kategorii oczywiście też Junior Boys i Circlesquare. O "Purple Blaze" już
pisałem, Gallo zaskakuje swą wrażliwością i delikatnością, Tex La Homa to facet,
który, jak to sobie wymyśliłem, jest w 10% jak Khonnor - akustyczne piosenki,
podrasowane odrobinę elektroniką, całkiem fajne melodie, przyjemnie się tego
słucha wieczorem, pierwszy album lepszy. A Thom Yorke w ogóle mnie nie rusza,
jakoś dziwnie obojętna jest mi ta płyta, może poza openerem.


Ambienty:

STARS OF THE LID The Tired Sounds Of Stars Of The Lid
THE DEAD TEXAN The Dead Texan
PAN AMERICAN For Waiting, For Chasing

Stars Of The Lid to dwupłytowe wydawnictwo, dla mnie za długie i zbyt daleko
idące w ograniczaniu dźwieków do minimum, ale są ładne momenty ("Requiem For
Dying Mothers"). The Dead Texan to side project jednego z członków SOTL, ładne
ambientowe piosenki. Pan American w połowie drogi między ambientem a szumiącą
elektroniką, najtrudniejsze chyba jego wydawnictwo, a ukazało się nakładem tym
razem nie Kranky, a eksperymentalnego labelu Mosz, założonego przez jednego
gościa z Radian.


Inne:

JUANA MOLINA Son
Juana Molina is from Argentina. Ładne, psychodelizujące folkowe piosenki na
upalne dni i gorące noce.

LARSEN Play
Zaczęło się od wariacji i improwizacji wokół melodii z albumów... Autechre.
Efekt nie ma z Autechre nic wspólnego, bowiem Larsen to zespół w 100%
akustyczny, a i "melodie" ciężko rozpoznać :) Trochę mroczne postrockowe granie
na sekcję rytmiczną, gitary i akordeon.


Jestem na nie:

GNARLS BARKLEY St. Elsewhere
Sorry, ale w ogóle mi się to nie wkręca. "Just a Thought" fajne, ale reszta z
"Crazy" na czele - straszne.

[grimsrund]

Agressiva 69 IN
Bobby Bare, Jr. YOUNG CRIMINALS' STARVATION LEAGUE
Andrew Bird's Bowl Of Fire OH! THE GRANDEUR
Bitcrush IN DISTANCE
Carla Bozulich EVANGELISTA
The Broken Family Band BALLS
Chin Up Chin Up WE SHOULD HAVE NEVER LIVED LIKE WE WERE SKYCRAPERS
Cinematic Orchestra MOTION
Citay CITAY
Cloud Cult WHO KILLED PUCK?
Cursive HAPPY HOLLOW
Danielson Famile TELL ANOTHER JOKE AT THE OL' CHOPPIN' BLOCK
Drywall BARBEQUE BABYLON
Liz Durrett THE MEZZANINE
Elf Power A DREAM IN SOUND; CREATURES
THE ENLIGHTENED FAMILY: THE LOST SONGS
Espers ESPERS II
Eux Autres HELL IS EUX AUTRES
Feathers FEATHERS
The Flaming Stars SUNSET AND VOID
Peter Gabriel III
THE GOLDEN APPLES OF THE SUN
Gomez HOW WE OPERATE
Grandaddy JUST LIKE A FAMBLY CAT
Robin Guthrie CONTINENTAL
Emmylou Harris THE ANGEL BAND
The High Llamas BEET, MAIZE & CORN
Robin Holcomb THE BIG TIME
Kaizers Orchestra EVIG PINT
Kings of Convenience QUIET IS THE NEW LOUD
DJ Krush / Toshinori Kondo KI-OKU
Live SONGS FROM BLACK MOUNTAIN
LOOKING FOR EUROPE: THE NEO FOLK COMPENDIUM
Magnolia Electric Co. TRIALS & ERRORS
Medeski Martin & Wood FRIDAY AFTERNOON IN THE UNIVERSE
John Mellencamp CUTTIN' HEADS
The Minus 5 DOWN WITH WILCO
Mojave 3 PUZZLES LIKE YOU
Juana Molina SON
Murder by Death IN BOCCA AL LUPO
Ohana ANNEXURE
Oneida THE WEDDING
Michel Petrucciani 100 HEARTS
Pink Mountaintops AXIS OF EVOL
Potty Umbrella ALL YOU KNOW IS WRONG
Roisin Murphy RUBY BLUE
The Sea and Cake ONE BEDROOM
Six Organs Of Admittance SCHOOL OF THE FLOWER; THE SUN AWAKENS
Songs: Ohia AXXESS & ACE; THE LIONESS; DIDN'T IT RAIN; THE MAGNOLIA ELECTRIC CO.
SONGS THE CRAMPS TAUGHT US
Sufjan Stevens THE AVALANCHE
Tool UNDERTOW; LATERALUS
Transfargo MIL TRANSIT
Scott Walker TILT
The Walkmen HUNDRED MILES OFF
Whitest Boy Alive DREAMS
Willard Grant Conspiracy FLYING LOW
Wolfmother WOLFMOTHER
Woven Hand WOVEN HAND
Tom Verlaine AROUND; SONGS AND OTHER THINGS
Thom Yorke THE ERASER

Filmowe:

Martin Armiger / John Butler / Khalil Gudaz MARKING TIME
ASSASSINATION TANGO
Klaus Badelt EQUILIBRIUM
John Carpenter / Alan Howarth ESCAPE FROM NEW YORK; CHRISTINE
Bardi Johannsonn HAXAN
J.J. Johnson / Bobby Womack ACROSS THE 110TH STREET
Thomas Newman THE HORSE WHISPERER
John Ottman SUPERMAN RETURNS
John Powell X-MEN: THE LAST STAND
Howard Shore THE AVIATOR
SNATCH
Shirley Walker / John Carpenter ESCAPE FROM L.A.

[mechanikk]

Znów, by nie chwalić się ogromem przesłuchanej muzyki, ograniczę się do kilku
najważniejszych dla mnie pozycji tego miesiąca.

The Go-Betweens – „16 Lovers Lane”
Powoli przyswajam sobie najbardziej hajpowane na tym forum płyty z lat 80. To
moje pierwsze większe spotkanie z The Go-Betweens. I powiem, że na tej płycie
jest wszystko, co najbardziej lubię w muzyce z tej dekady. Glebogryzarka
słusznie powiedział, że na tej płycie ocierają się już trochę o banalny pop
kojarzony z jakimś The Corrs, ale nie przekraczają pewnej granicy, przez co
można ją położyć na półce obok „The Queen Is Dead” bez wyrzutów sumienia. Poza
tym doceniam talent pisarski McLennana (bo to on pisał teksty, nie?). Banał
może z nich się nawet wylewać (to mimo wszystko nie poziom Morrisseya), ale
czasem jest to banał wyrywający serce. Te piosenki są o mnie, są o każdym,
prawie każda jest uniwersalnym wyznaniem miłosnym. Gdzie można znaleźć
prawdziwie romantyczne kobiety? Powiedzcie, a będę im mógł odtwarzać ten album
pod oknem w letnie noce. Bo śpiewać się nie odważę.

Gnarls Barkley – „St. Elsewhere”
Wiadomo, że za „Just a Thought” jest dziesiątka. Za resztę może byłaby jakaś
siódemka, z wyjatkiem „Transformera”, który jest nie do słuchania. Ale wrażenie
całosć zostawia na długo.

Peeping Tom – „Peeping Tom”
Nabyłem skuszony obecnością moich ulubieńców z Anticonu, ale musze przyznać, że
to nie oni decydują o przyzwoitości tej płyty. Odd Nosdam i Doseone wyrobili
normę. Highlighty tego albumu to „Don’t Even Trip” i „We’re Not Alone”. Ten
drugi, to, choć w zasadzie zwyczajny niumetal, ale do licha! Patton jednak to
chłop z wyczuciem i klasą. Chciałoby się więcej takich melodii w utworach
pozostałych. Ach, po prostu ta płyta to samo brzmienie, a produkcja jest
fantastyczna i co najważniejsze całość jest spójna i wcale nie robi wrażenia
składanki różnych fiuczeringów. No i Norah Jones! Szacunek dla tej pani, po raz
pierwszy w życiu.

Futureheads – „News And Tributes”
Coś jak drugi Franz Ferdinand. Dojrzalej, ale nie zostawia wspomnień, nie
mówiąc o nostalgii za kolejnym przesłuchaniem.

South – „A Place In Displacement”
Singielek kupiony za niewielkie pieniądze, i bardzo dobrze. Szkoda mi South,
byli fantastyczni na debiucie. Drugi album był troszkę niedoceniony, ale tez
nie zasługiwał na wielkie oklaski. Stać ich było na może trzy świetnie
piosenki, resztę sobie odpuścili, podsuwając słuchaczowi sympatyczną, zlewającą
się w jedna masę kolekcje wypełniaczy. Sorry, tak to odbieram. Teraz nie maja
nawet zapadającego w pamięć pierwszego singla. Szkoda, bo obawiam się, że się
nie podniosą. Chyba, że powiecie mi, bym się nie sugerował i sięgnął po
całość „Adventures...”, bo tam może jakieś rewelacje się kryją. Na tym singlu
nuda.

Ed Harcourt – „From Every Sphere”
Odkurzyłem tą płytę z 2003 roku i oddaję mu hołdy ostatnio. Nie doceniłem Eda
tak ja było rezeba, a teraz doceniam. Kiedyś tu rozmawialiśmy, że jest on w
pewnym sensie wyjątkowy na tle reszty nudziarzy. Większa sympatią darzę Micah
P. Hinsona, ale własciwie Edi jest jedyny w swoim rodzaju. „Fireflies Take
Flight” polecam posłuchać i jeszcze tytułowego, hymnowego, ponurego closera.

Badly Drawn Boy – „Have You Fed The Fish?”
Najlepszy album Damona Gougha, nie ma się co oszukiwać, szczególnie, że nie
bardzo doceniony, przez oślepionych i ogłuszonych debiutem krytyków. Gdzie
znajdziecie u niego takie tekstowe arcydzieła jak „You Were Right”, czy „How?”,
że o muzycznej stronie nie wspomnę. Albo wspomnę. Melodii w tych dwóch utworach
wystarczyłoby na dwie płyty kogoś innego. Zresztą całość raczej eksploduje
bogactwem aranżacji, przy jednoczesnym wyspiarskim zblazowaniu samego
wokalisty. Phil Spector się kłania, czy troszkę przesadzam? Darujmy sobie
szukanie popowych objawień w tak niezależnych, że prawie nieistniejących
labelach, oto komercyjny i nudny Badly Drawn Boy, który zmiata ich wszystkich.
Szkoda by było, jakby teraz nagrał jakąś kichę, bo podobno moda na niego
przeminęła ;)

I na koniec zostawiem sobie *potwora*

Scott Walker – „The Drift”
Nie znałem go wcześniej i się przyznaję, żałując. „The Drift” to straszliwe,
przygnębiające słuchowisko. To album, w którym najważniejsze sa nie utwory,
tylko ich momenty. Zakochałem się w jego zawodzeniu, w tym jak śpiewa „I’m the
only one left alive”. W waleniu do drzwi w „Cue”. Właśnie w momentach. Podobno
w słuchanie najnowszego Walkera trzeba włożyć spory wysiłek i zmusić się do
skupienia. Tak, dla tych, dla których wyzwaniem był Antony & The Johnsons,
będzie to wysiłek nie do wykonania. Inna sprawa, że odbieram to inaczej – ta
płyta wywołuje u mnie natychmiastowe skupienie. Co poradzę? W teksty (poezje?)
trzeba się wczytać i po swojemu zinterpretować. I gdy już wydaje się, że
obcujemy z niemal absolutem, i że nic poza tym skupieniem nie ma, wtedy
następuje zamykający płytę „A Lovers Love”, bez quasi-operowego zadęcia, choć
cały czas z ponurą powagą, podszytą wisielczą ironią, bez pukania młotkiem w
mięso (swoją drogą, niezbyt oryginalny pomysł, robili to już E.Neubauten, chyba
w „Scampi Alla Carlina”), z samą gitara akustyczną. Psst, psst. Więc
nadchodzi „A Lovers Love” i urywa mi łeb.

[ilhan]

mechanikk napisał:

> The Go-Betweens – „16 Lovers Lane”
> (...) Banał
> może z nich się nawet wylewać (to mimo wszystko nie poziom Morrisseya), ale
> czasem jest to banał wyrywający serce. Te piosenki są o mnie, są o każdym,
> prawie każda jest uniwersalnym wyznaniem miłosnym. Gdzie można znaleźć
> prawdziwie romantyczne kobiety? Powiedzcie, a będę im mógł odtwarzać ten album
> pod oknem w letnie noce. Bo śpiewać się nie odważę.

Wzruszyłem się. Pięknie napisane i do tego trafione w dziesiątkę.
(Teksty 50/50 Forster i McLennan).


> South – „A Place In Displacement”
> Chyba, że powiecie mi, bym się nie sugerował i sięgnął po
> całość „Adventures...”, bo tam może jakieś rewelacje się kryją. Na
> tym singlu nuda.

To nie sięgaj, nic tam po Tobie.

[mechanikk]

ilhan napisał:
> Wzruszyłem się.

No ja też się wzruszyłem, że tak mi się udało napisać ;)

[mechanikk]

mechanikk napisał:
>„A Lovers Love”

"A Lover Loves" oczywiście. Późna pora, rozumiecie ;)

[pszemcio1]

mechanikk Scott Walker – „The Drift”
> Nie znałem go wcześniej i się przyznaję, żałując. „The Drift” to st
> raszliwe,
> przygnębiające słuchowisko. To album, w którym najważniejsze sa nie utwory,
> tylko ich momenty. Zakochałem się w jego zawodzeniu, w tym jak śpiewa „I&
> #8217;m the
napisał:

a kurde to chyba sięgnę, no wszyscy tylko Walker i Walker. na zachodzi hype
wielgachny , u nas sie na niego obrażają. musi być ciekawe

[grimsrund]

> u nas sie na niego obrażają.

Jakie obrażają, Hawryluk na kolanach. Choć uczciwie przyznaje, że coraz mniej z
tej płyty rozumie :)

[dziewczyna_mickiewicza]

> Powiedzcie, a będę im mógł odtwarzać ten album
> pod oknem w letnie noce. Bo śpiewać się nie odważę.

heh, wlasnie niedawno robilam sobie powtorke z filmow camerona crowe:] w "say
anything" jest taka scena, w ktorej cusack stoi pod oknem swojej ukochanej z
magnetofonem i odtwarza jej petera gabriela, bo nie wie jak powiedziec, co
czuje. fantastyczny moment:D

[dziewczyna_mickiewicza]

(to z maja plyty tez sa troche, bo juz nie pamietam czego kiedy sluchalam...)

piosenka maja: "in this home on ice" clap your hands say yeah
piosenka czerwca: "55-22-02" golden smog


the kooks - inside in, inside out
coldplay - parachutes
guillemots - from the cliffs
the raconteurs - broken boy soldiers
diranco - not a pretty girl
difranco - knuckle down
bruce Springsteen - devils & dust
velvet underground - velevet underground (1969)
flaming lips - yoshimi...
raveonettes - pretty in black
raveonettes - whip it on
matt elliott - the mess we made
neutral milk hotel - in the aeroplane over the sea
prefab sprout - steve mcqueen
maximo park - a certain trigger
built to spill - you in reverse
editors - the back room
calexico - garden ruin
tracy chapman - where you live
tracy chapman - let it rain
peter green splinter group - reaching the cold 100
richard ashcroft - keys to the world
weezer - (blue)
hayes carll - little rock
the replacements - let it be
the rolling stones - sticky fingers
liars - they were wrong so we drowned
ryan adams - 29
man man - six demon bag

poza tym, chyba sie uzaleznilam od clap your hands say yeah. od czterech
miesiecy nie moge przestac sluchac.

[pszemcio1]

dziewczyna_mickiewicza napisała

> the raconteurs - broken boy soldiers
> neutral milk hotel - in the aeroplane over the sea
> flaming lips - yoshimi...
> built to spill - you in reverse

tu bym prosił o krótki opis wrażeń:)

> poza tym, chyba sie uzaleznilam od clap your hands say yeah. od czterech
> miesiecy nie moge przestac sluchac

i dobrze bo to super płytka jest. dla zblazowanych krytyków w sam raz by im
wytknąć talking heads, a dla słuchaczy super zabawa

[dziewczyna_mickiewicza]

*neutral milk hotel*
dobrze sie slucha. momentami taki tworczy chaos, tak bym to chyba nazwala, ale
nawet w balaganie aranzacyjnym melodyjnie. wokal moze troche denerwowac na
poczatku (ja tak mialam przynajmniej), ale po kilku przesluchaniach okazuje
sie, ze idealnie pasuje do klimatu ogolnego. troche akustycznie, troche
deciakow od czasu do czasu (swietny moment w rozleniwionym "fool"). troche
spokojnego kolysania ("two headed boy", "king of carrot flowers pt.1"), troche
energetyczniejszych kawalkow (np. "holland 1945", ktory strasznie wpada w
ucho). te leniwsze kawalki maja ciekawy klimat - znudzenie, zniechecenie,
przelamywane dobra linia melodyczna ("communist daughter"). niektore utwory
moglyby byc krotsze, bo koncza sie w najlepszych momentach (np. wspomniane
wczesniej "communist daughter" z ciekawym urozmaiceniem pod koniec). niektore
fragmenty brzmia jak folkowe granie, cos w rodzaju ludowej przyspiewki (tu
najlepiej pasuje ten wokal "na odwal"). ogolnie spokojnie, ale nie nudnie,
chociaz nie jest to plyta, ktora spodoba sie wszystkim.

*built to spill*
dobry poczatek - "goin' against your mind" ma swietne intro, tyle, ze moze
troche przydlugie:] potem jest juz nieco gorzej, bo lekko wkrada sie nuda. jest
jakis pomysl, tylko brak wykonczenia. drazni mnie sposob spiewania wokalisty.
nic specjalnego, chociaz podoba mi sie "gone". ostatnia piosenka podsumowuje
calosc: "you wait... you wait..." - no i wlasnie tak sie czeka na cos, co zwali
z nog i nic nie nadchodzi...

*the flaming lips
swietna plyta. w ogole strasznie sie ciesze, ze po nich siegnelam, bo to jest
kolejna ich plyta, z ktora sie zapoznalam, i kolejna zrobila na mnie bardzo
pozytywne wrazenie. troche kombinuja, ale nie przekombinowuja. dzieki temu jest
ciekawie i jednoczesnie nie traci na tym melodia. trudno mi wybrac jakis
konkretny kawalek reprezentatywny, bo razem tworza niesamowita calosc. wiem,
strasznie sie podniecam, ale czekalam na taka plyte od jakiegos czasu, a
okazalo sie, ze ona juz istnieje:] "ego tripping at the gates of hell" (za
melancholie), "fight test" (za bezpretensjonalnosc), "it's summertime" (za
klimat zawieszenia w prozni), "do you realize" (za lekko kiczowata aranzacje,
ktora mnie rozbraja - podobnie dziala na mnie "ode to l.a." raveonettes).

*the raconteurs*
love-is-hell.blog.onet.pl/2,ID94567636,index.html
przepraszam, ze na bloga odsylam, ale pare zdan tam napisalam na temat tej
plyty, a ze nadal aktualne, wiec sobie pozwalam naten odnosnik:]

> i dobrze bo to super płytka jest. dla zblazowanych krytyków w sam raz by im
> wytknąć talking heads, a dla słuchaczy super zabawa

no wlasnie ja pierwszy raz ja uslyszalam z pol roku temu albo wiecej i srednio
do mnie trafila. wlaczylam ja, troche przypadkiem, pare miesiecy pozniej i
zaskoczylo od razu. nie moge sie oderwac, bo wprawia mnie w niesamowicie dobry
nastroj. dobrze to okresliles - "superzabawa" - ja wlasnie od czterech miesiecy
wspaniale sie bawie sluchajac tej plyty, a to chyba najlepsza rekomendacja:)

[pszemcio1]

dziewczyna_mickiewicza napisała:
> *neutral milk hotel*

o to pytałem bo to jedna z moich naj naj najujochańzych albumów. ciesze sie że
ci się podoba. faktycznie nie dla wszystkich:)

> *built to spill*
O to pytałe bo to jedna z moich ulubionych kapel, ale tego albumu jeszcze nie
znam. osobiście polecam opus - magnum: "Perfect from now on"


> *the flaming lips
znowu "moja" kapela:) tez uwielbiam ten album choc jeszcze bardziej Soft
Bulletin, ostatnia też całkiem, całkiem

> *the raconteurs*
a o to pytałem bo byłem ciekaw po prostu co myślisz. na tym forum wielu chyba
nie przepada za ws , a więc podejrzewam że za raconteurs też. a to taka solidna
płytka no i faktycznie brzmi retro i klasycznie bardzo. mnie to szerze bawi:)

[dziewczyna_mickiewicza]

> > *neutral milk hotel*
>
> o to pytałem bo to jedna z moich naj naj najujochańzych albumów.

mysle, ze spodoba mi sie jeszcze bardziej w miare sluchania, bo jest w niej
spory potencjal:)

> > *built to spill*
> O to pytałe bo to jedna z moich ulubionych kapel

pierwsza ich plyta, ktora poznalam, a poniewaz daleko jej (jak dla mnie) do
zniewalajacego wrazenia, wiec nie poczulam sie zbytnio zachecona do wysluchania
innych propozycji. ale sprawdze te polecana:)

> > *the flaming lips
> znowu "moja" kapela:)

jeszcze troche i stanie sie i "moja":) z kazdym przesluchaniem coraz bardziej
mi sie podoba. gdybym miala podac plyte czerwca, to bylby wlasnie yoshimi.

> > *the raconteurs*
> a o to pytałem bo byłem ciekaw po prostu co myślisz. na tym forum wielu chyba
> nie przepada za ws , a więc podejrzewam że za raconteurs też.

a ja lubie white stripes. moze nie we wszystkim, ale ogolnie do mnie trafiaja.
a broken boy soldier to przeciez naprawde ciekawa plyta.

ps.

[dziewczyna_mickiewicza]

oczywiscie, utwory na plycie neutral milk hotel moglyby byc DLUZSZE a nie
krotsze, a piosenka golden smog jest z jedna piatka z przodu - zawsze mi sie
dwie wciskaja:/

[pytajnick]

Niestety bez komentarzy bo się pakuję. Generalnie prawie same fajny płytki, a
najbardziej spodobały mi się "Michigan" Sufjana, "Trzy utwory w dawnym stylu"
Góreckiego (nie znałem tego wcześniej) i Kanye West - moja spóźniona o rok
około-hiphopowa płyta wczesnego lata, sama radość!

Thom Yorke zawiódł, po kilku przesłuchaniach nie chce się do tego nawet wracać.
Tylko klimat świetny, ale to za mało, zresztą w połowie albumu chce się już
przerwać tę monotonię. Z mniej znanych rzeczy: polecam Helios - bardzo
sympatyczne pół-ambientowe, pół-laptopowe "magiczne" plumkanie, idealne jako
muzyka tła bardzo wysokiej klasy. Nad najsłynniejszą płytką Gongu muszę jeszcze
popracować.


Afro Kolektyw - Czarno Widzę
Gnarls Barkley - St. Elsewhere
Gong - Angel's Egg
H.M. Górecki - III Symfonia, Trzy utwory w dawnym stylu (sopran Zofia
Kilanowicz, Wielka Ork. Symf. PRiTV Katowice)
Helios - Eingya
Kylie Minogue - Impossible Princess
Sufjan Stevens - Michigan
Thom Yorke - The Eraser
Six Organs Of Admittance - The Sun Awakens
Ścianka - Pan Planeta
Tangerine Dream - Firestarter
Kanye West - Late Registration

[gregkor]

Liquid Soul - "Make A Noise Here" 7/10
Klan - "Mrowisko" 8/10
Billy Cobham - “Focused” 9,5/10
Blood, Sweat And Tears - "The First Album" 7,5/10
Bob James/Earl Klugh - "Cool" 7,5/10
Ernie Watts - "Unity" 9/10
Herbie Hancock - "Dis Is Da Drum" 8,5/10
Maceo Parker - "Life On Planet Groove" 7,5/10
Obywatel G.C. - "Tak" 7/10
Slade - "The Slade Collection 81-87" 7/10

[roar]

Z okazji wakacji eksperymentalny system ocen per podwójne analogie.

Archive - Lights [Lights == Tunezja. YALTSTM == Ukraina. Noise == Hiszpania]
AFI - Decemberunderground [AFI == Ukraina. Linkin' Park == Szwajcaria]
Badly Drawn Boy - About a Boy [AaB == Ukraina. THoB == Włochy]
Bonzo Dog Doo-Dah Band, dyskografia [Bonzo Dog Doo-Dah Band == Ghana. 'Weird Al' Yankovic == Brazylia]
Electric Light Orchestra - Time [Time == Szwecja. ELO1 == Niemcy]
Legendary Pink Dots - Your Children Placate You From Premature Graves [YCPYFPG == Serbia. The Whispering Wall == Argentyna]
Linus of Holywood - Let Yourself be Happy [LoH == Korea. Jens Lekman == Szwajcaria.]
Six Organs of Admittance - The Sun Awakens [TSA == Angola. School of the Flower == Portugalia]
The Beatles - Let It Be [Let It Be == Iran. s/t == Meksyk. Abbey Road == Portugalia]
The Futureheads - News & Tributes [N&T == Portugalia. s/t == Anglia]
The Shins - Oh, Inverted World! [OIW! == Meksyk. Chutes Too Narrow == Argentyna.]

Gnarls Barkley - St. Elsewhere [WKS]
Matmos - The Rose Has Teeth in the Mouth of the Beast [Australia]
Peeping Tom - Peeping Tom [Polska]
Senor Coconut and his Orchestra - Yellow Fever! [Ekwador]
The Beach Boys - Smiley Smile / Wild Honey [Trynidad i Tobago / Kostaryka]

The Magic Numbers - The Magic Numbers [The Magic Numbers == Argentyna. HAL == Niemcy]
AFAIC - walka o tytuł popowego debiutu 2005. Magic Numbers przegrali o włos. O większą rozpiętość gatunkową u HALa. O refren "My Eyes Are Sore". Niby grają ładniej, lżej, śliczne harmonie, ale... czegoś zabrakło.

Ach. I może jeszcze poantycypuję jedną płytę, której jeszcze nie ma (ale na dniach będzie):
Thom Yorke - The Eraser [The Eraser == WKS. U.N.K.L.E. == Serbia. Radiohead == Niemcy]