widziałam bijące serduszko a mimo to zabiłam...

[silence69]

moje dziecko miało 12 tygodni ... nie pozwoliłam mu życ, nie dałam
nam szansy...to tak bardzo boli...

[wiesia140]

Silence nie zamykaj się w sobie pisz tu o wszystkim co cię boli.
Poproś Twojego Anioła
stróża , żeby cie wpuściła na bliznę.

[julka1988]

Witaj. Bardzo mi przykro ze tez przechodzisz przez to.Dwa miesiace temu usunełam ciaze w 11 tyg. Moja rana jest jeszcze bardzo swieza, sama próbuje wyjsc z dołka. Tutaj poznałam osoby ,które bardzo mi pomogły. Na forum znajdziesz wsparcie i zrozumienie.Pisz to naprawde pomaga. Pisz kiedy tylko czujesz potrzebę. Wyrzuć z siebie ten ból. Mocno przytulam.


Julia.

[silence69]

nie potrafie znalezc slow na opisanie tego co teraz czuje.od zabiegu
minely zaledwie dwa dni.wczesniej probowalam z tabletkami.dwie
porcje nie zadzialaly.czuje ze nie bede potrafila z tym zyc.wokol
mnie jest tylko pustka i mysli o moim dzieciatku.nigdy wczesniej tak
o nim nie myslalam.bedac w ciazy traktowalam to jak problem.teraz
dopiero odczuwam ta strate.to tak bardzo boli.swiadomosc ze nie ma
juz tej czastki mnie.ze to ja sama jestem temu winna.nie znajduje
dla siebie zadnego usprawiedliwienia.potrzebuje teraz kogos komu
moglabym wyplakac sie w ramie.moj narzeczony jest za granica, mam
wrazenie ze nie rozumie tego co ja teraz czuje chociaz wiem ze
bardzo mnie kocha i chce by bylo dobrze.tym bardziej ze to ja
naciskalam na aborcje... nie on.

[wiesia140]

Przytulam cię ciszo tak wirtualnie przez komputer. Płacz tutaj .
Wylewaj tu cały swój żal. Rozmawiaj z nami .

[julka1988]

Bardzo mi przykro, że musiałaś do nas zawitać, jednoczesnie mocno wierzę, że znajdziesz u nas pomoc i przetrwasz ten trudny czas. Przytulam tak mocno. Wypłacz się, pisz tutaj jak najczęściej. Jesteśmy z tobą.

[silence69]

ja nie chce tego przetrwac...chce najbardzej na swiecie cofnac czas,
znow zobaczyc na monitorze usg bicie malenkiego serduszka....

[nati1011]

Silence - nie da sie cofnać czasu. Przecież wiesz. Ale można wrócić
do normalnego życia. Z blizną na secu, ale jednak do życia. Jedno
życie już straciłaś. ALe teraz musisz ocalić swoje. Równie ważne.
Jeżeli nie masz sił dla siebie, to zrób to dla swojego dziecka,
którego nie dane ci było przyjać.

[silence69]

mam wrazenie ze moje serce umarlo razem z tym dzieckiem... nie chce
tak zyc, wszystko stracilo swoj sens. w lipcu mam wziac slub...a jak
wyznac przed bogiem moj grzech...jak prosic o wybaczenie...jak
cieszyc sie z tego co sie osiagnelo skoro wokol czuje tylko pustke

[incognito.x]

Silence, nie mam słów... Tak mi przykro... Bądź tu, pisz.

[nati1011]

Silence - to jeszcze bardzo swieze jest. Dlatego tak boli. Zrobiłaś
coś bardzo złego- ale każdy z nas upada.

Dziś jest w kościele czytanie o synu martnotrawnym. To moja ulubiona
przypowieść.

Zobacz, syn przetrwonił cały majątek. Wyrzekł sie swego ojca, hulał,
trwonił, upadł na samo dno... ALe wystarczy, że chce wrócić. Ojcien
nie tylko na niego czeka. On WYCHODZI MU NA PRZECIW. Wyprawia ucztę
z radości, ze syn powrócił.

Ta histria ciagle sie w naszym życiu powtarza. I nie ma sensu
licytować sie kto z nas ciezej zgrzeszył. Ważne by to zlo dostrzec i
chciec je naprawić.

[iktoto]

skoro przed Tobą ślub i zapewne koscielny to dobrze, abyś wyznała
księdzu grzech, tylko zrób to przed wypróbowanym księdzem. Nie bierz
ślubu będąc w grzechu ciężkim, tym bardziej że przystępować będziesz
do Komunii Św. Nie warto przyjmować Komunii świętokradczo, wiem coś
o tym, nie polecam. Do lipca choć trochę ochłoniesz, warto się
oczyścić poprzez spowiedź, dziewcyzny znają sprawdzonych księży,
którzy pomogą, podaj tylko skąd jesteś.i wejdź na bliznę

[silence69]

iktoto... nie wiem co bedzie z moim slubem, w tej chwili wszystko
stracilo dla mnie sens... bardzo chcialabym wyspowiadac sie chociaz
nie wiem jak ktos moze wybaczyc mi moj grzech skoro ja sama potepiam
siebie za to co zrobilam...jestem z okolic zielonej góry

[anabella72]

Dziewczyno zrobiłaś coś potwornego i wystarczająco już cierpisz. Teraz powinnaś
przede wszystkim wspierać osoby w ciąży, które chcą zrobić to samo i mówić im co
ty przeżyłaś. Za dużo promuje się aborcje a za mało się mówi o konsekwencjach.
Udzielaj się na forach i odradzaj aborcję. Może jak uda ci się uratować inne
nienarodzone dziecko, choć trochę ci ulży.

[3aleale]

tak jak bym czytała o sobie. Ja tez widzialam i slyszalam to serduszko, tez traktowalam to jak problem niemam pojecia czemu wtedy tak postapilam i tym bardziej niewiem jak teraz z tym zyc

[wiesia140]

Silence wybacz mi nie umiałam cię powstrzymać. Przykro mi ,że to spotkało
ciebie. Silence z tym można żyć, zobacz dziewczyny tu są przykładem
tego. Napisz jeszcze raz skąd jesteś postaramy ci się tu pomóc
najlepiej jak umiemy.

[silence69]

pretensje mam tylko do samej siebie.robilyscie co moglyscie by mnie
powstrzymac.ale uwierzcie mi do piatku myslalam tylko o tym jaka
bede szczesliwa gdy juz bedzie po wszystkim.wczoraj rano nawet
pojechalam na zakupy jako zadoscuczynienie... zal przyszedl
wieczorem...rozplakalam sie ni stad ni zowad i do teraz nie potrafie
przestac plakac.nigdy sobie tego nie wybacze...nigdy...

[maliibu]

Silence, w tej chwili przezywam dokładnie to samo. w dzien zabiegu
myslalam tylko o tym ze bede szczesliwa juz po zabiegu. niestety prawda
okazała sie inna. Wiem e trzeba isc dale przez zycie, chcociaz nie ma
juz sensu.wierze ze bedzie dobrze i chyba tego trzeba sie trzymac. nie
jesteś sama. mysle ze wzajemnie mozemy sobie pomóc

[julka1988]

Silence ja jestem żywym dowodem na to , że można przeżyć tak wielki ból.Zanim tutaj trafiłam miałam próbę samobójczą- nieudaną. Jednak dziewczyny pokazały mi,że dam radę,wysłuchały,znalazłam tutaj zrozumienie, a przede wszystkim wierzyły we mnie. Teraz ja wierze w Ciebie i wiem ze dasz rade. Jestem tutaj po to aby moja rana sie zagoiła, tak samo jak i twoja. Pisz kochana, wylewaj swój żal. Nie zamykaj sie.

[silence69]

musze dac rade, mam córke ktora mnie potrzebuje, narzeczonego, musze
zyc dla nich,poki co sama dla siebie nie mialabym sil...wiem zze to
bedzie bardzo trudne, stanac na nogi... boje sie dzisiejszej nocy,
boje sie jutra...

[mamaanieli]

pomodle sie za Ciebie. inaczej pomóc nie potrafiłam. mnie też to boli.

[silence69]

czy znacie jakiegos księdza w okolicy zielonej góry z którym
mogłabym porozmawiac?

[wiesia140]

Silence w Zielonej Górze są Franciszkanie napisałam do nich w twojej
sprawie na maila , zobaczymy co odpowiedzą . Jeśli się nie odezwą to
tam zadzwonię w przyszłym tygodniu.

[silence69]

Dziękuję...to uczucie pustki jest coraz głębsze. Czuje że spadam na
samo dno, bardzo szybko. Nie rozmawiam z narzeczonym, unikam córki,
nie mówiąc o studiach które juz calkowicie sobie odpuszczam. Nie
chce mi sie juz żyć...

[incognito.x]

Silence, daj sobie czas. Nawet jeśli parę rzeczy sobie chwilowo
odpuścisz, nie rób sobie z tego powodu dodatkowych wyrzutów. Musisz
osiągnąć jako-taką równowagę, żeby dalej myśleć. Spokojnie. Teraz
Cię boli, cierpisz. W jakiś sposób ten czas też jest Ci dany, on
musi upłynąć, niczego nie przyspieszysz - to też jest lekcja pokory
niestety... Ale będzie dobrze, zobaczysz. Jeśli pozwolisz, Bóg
wyprowadzi z tego dobro.
Będę pamiętała o Tobie w modlitwie.

[nowako-wa]

Wiesz co jest najpiękniejsze w życiu?

To ze zawsze możemy zmienić zadnie, odwrócić się od grzechu i uznać swój błąd.
To trudne ae możliwe.
Dlatego nigdy nie mów nigdy....ze sobie nie wybaczysz...
za jakiś czas przeczytasz swój wątek i zobaczysz....a jednak - wyszłam z tego, dało się ...
I może będziesz jedną z najgorliwszych forumowiczek które będą przestrzegać inne przed piekłem poaborcyjnym- bo to duchowe piekło- kto nie zaznał ten nie zrozumie...
Ale pamietaj póki żyjemy jesteśmy w ciągłym ruchu- to nie będzie trwało wiecznie- ważne jak pokierujesz dalej swoim myśleniem- bo wszystko najpierw rodzi się w głowie...
Może szukaj sił i wsparcia u ...córki, Dzieci przez swoja niewinność i prostotę są w stanie dać nam zakopauera...

A narazie możemy jedynie przytulić Cię wirtualnie, zrozumieć i wesprzeć na ile można to zrobić na forum...

[silence69]

mam nadzieje ze tak właśnie będzie... choc teraz wydaje mi sie to
nierealne...a corka jest dla mnie ogromnym pocieszeniem, co chwila
przybiega do mnie przytula sie, pyta dlaczego jestem smutna...a ja
nie wiem co jej odpowiedziec. nie moge patzrec na swoje odbicie w
lustrze.czuje do siebie straszny wstret... powiedzcie jak mam wejsc
na forum blizna? wyslalam wczoraj zgloszenie, chyba nawet dwa
razy...i nic. i dziękuje wam za slowa pocieszenia.dobrze ze jest
takie miejsce jak to, choc tak naprawde nie powinno go byc...ehhh
mmiesza mi sie w glowie

[iktoto]

poczekaj spokojnie, Kasia Cię wpisze na listę to wejdziesz, może Jej
tutaj nie ma, stąd opóźnienie

[ag.sa]

witam
chciała bym bliżej poznać pani historię czyli jak i dla czego usuneła pani
ciąże co kierowało panią do podjęcia tej decyzji

ag.sa

[mamaanieli]

ksiązke piszesz czy scenariusz do dramatu w trzech aktach?

ag.sa

[11.jula]

a może zamiast gonić za tanią sensacją, trzeba najpierw spytać, czy
dziewczyna jest w stanie normalnie żyć i nie potrzebuje pomocy?

[faun1512]

ag.sa napisała:

> witam
> chciała bym bliżej poznać pani historię czyli jak i dla czego
usuneła pani
> ciąże co kierowało panią do podjęcia tej decyzji

Przecież wystarczy poczytać wątek silence pt "pojutrze dokonam
aborcji farmakologicznej" ciut niżej! Dalsze "wałkowanie" tematu
przy udziale silence uważam za bezcelowe - odżyją tylko jej
wspomnienia i mogą nasilić się wszelkie negatywne stany psychiiczne,
ż którymi obecnie stara się uporać..

[wiesia140]

silence się nie odzywa i to mnie niepokoi

[silence69]

ja... ja nie wiem czy powinnam tu pisać. Wiesiu do tej pory nie
odważyłam się pójść do spowiedzi... dzwoniłam tam chyba z 30 razy i
za każdym razem odkładałm słuchawkę...nie wiem co powiedzieć
księdzu, jak mogę chcieć wybaczenia, skoro sama nie moge sobie tego
wybaczyć... Od chwili gdy usunęłam ciążę mój świat się zawalił,
wszystko straciło sens, miłość,przyjaźn. Idzie za mną jakieś widmo
śmierci, takie mam wrażenie. w zeszły piątek na moich oczach i na
oczach jej dziecka zginęła moja znajoma. Dziewczynka została na
świecie zupełnie sama, błagała mnie bym ratowała jej mame, byłam jak
sparaliżowana ze nie mogłam zrobić nic...zupełnie nic...To wszystko
nawarstwia sie we mnie i czuje ze długo niewytrzymam juz z tym
ciezarem. To wszystko stało się dla mnie zbyt trudne. Zycie i śmierć
dzieli tak cienka linia ...Widząc teraz na własne oczy codzienną
traume tego osieroconego dziecka które mieszka tuz obok mnie, to jak
cierpi, jak płacze mi w ramie, jak krzyczy do Boga ze zabrał jej
ukochana mamusie, zdaje sobie sprawe z tego ze ja tak naprawde
zabilam swoje dziecko dobrowolnie..na wlasne zyczenie...i to nie
pozwala mi żyć.Dla mnie śmierc mojego dziecka miala byc powrotem do
normalnego wygodnego zycia, dla tej dziewczynki smierc jej mamy jest
najwieksza tragedia jaka mogla ja w zyciu spotkac. Dopiero teraz
wiem co znaczy słowo Smierć

[11.jula]

Jak najbardziej powinnaś tu pisać.
Co do spowiedzi, to zadzwoń, umów się z księdzem, powiedz przez
telefon o co chodzi, może po prostu najpierw tylko porozmawiacie.
CZasem tak zwykła rozmowa podnosi na duchu, ale nie wybieraj
przypadkowego kapłana, choć przypuszczam, że Wiesia poleciła ci
kogoś sprawdzonego. Wiem, że się boisz, najgorzej zacząć reszta
pójdzie sama. Zapytaj przy okazji czy nie porozmawiałby też z
dziewczynką, to duża trauma.

[wiesia140]

A ja myślę ,że wy obie jesteście ze sobą powiązane. Myślę ,że Bóg
ci pokazał jaką wielką wartość w sobie ma ...życie. Jest to nadrzędne
wartość, bo jest wyrazem Jego największej Miłości , kto kogoś nie
stracił ten nie wie o czym mówię, ale ty wiesz, podobnie jak znakomita
większość tego forum ( w tym ja , bo ja też kogoś straciłam -ojca).
powiem krótko , ty masz zadanie do wykonania. Pomóż tej dziewczynce. Idź
do spowiedzi , pomyśl , co dobrego możesz teraz zrobić dla tej
dziewczynki, pomóż jej przez to przejść , może być tak ,że ty pomożesz
jej , a ona nieświadomie pomoże tobie odnaleźć w sobie dobre cechy.
Potrzebujesz ich , a one na pewno w tobie są, choć teraz ich nie
widzisz. Pamiętaj , że Bóg jest Miłością , a przez to jest także
Miłosierny , przebacza i każdy o to przebaczenie ma prawo prosić.

[silence69]

chyba poprostu nie jestem jescze gotowa do spowiedzi... boje sie,
wstydze, czuje do siebie obrzydzenie. A dziewczynce pomagam jak
tylko moge, choc jest to w tej chwili ponad moje siły i czasem po 2-
3 godzinach pobytu z nia, gdy wychodzi, ja popadamw takie otepienie
ze nie sposob tego opisac. Udało mi sie zalatwic jej terapeutke
ktora pracuje z osobami po stracie bliskich. Tak bardzo chciałabym
ulżyc jej w cierpieniu, pomimo tego ze sama mam w tej chwili "krzyz
na plecach" to dałabym wszystko by zmniejszyc choc troszke jej ból.
Ale przez to wszystko popadam powoli w paranoje

[wiesia140]

Sama też byś mogła skorzystać z tej terapeutki, a do spowiedzi nie trzeba
być specjalnie gotowym , chcesz umówimy ciebie u tego ojca 9 tylko ,że u
mnie teraz krucho z kasą na doładowanie komórki , a stacjonarnego nie
mam , bedziesz musiała trochę poczekać).

[silence69]

Wiesiu dziekuje Ci...ale jesli nie bede czula ze naprawde mam
wystarczajaco duzo sily by przystapic do spowiedzi to poprostu tego
nie zrobie... jesli znajde ją w sobie to napewno skontaktuje sie z
tym ksiedzem. Tylko jak narazie to jest zbyt trudne. A co do
terapeutki - nie moge... przychodza do niej ludzie ktorzy starcili
bliskich, ktorzy przezywaja traume po smierci kogos dla nich
waznego...a ja mam pojsc i powiedziec jej ze zabilam niewinna
bezbronna istotke na wlasne zyczenie???? i ze ma mi pomoc??? to sie
nie uda, nie przelamie sie

[incognito.x]

Silence, serce mi się kroi jak Cię czytam

Jedyne, co Ci mogę napisać to to, że Bóg może więcej niż Ty i On Ci
wybaczy nawet jeśli Ty sama tego nie potrafisz. To nie jest tak, że
możesz prosić o wybaczenie dopiero kiedy uznasz, że już można Ci
wybaczyć (bo np. sama sobie wybaczyłaś). Nie musisz być "gotowa"
żeby do Niego iść. On czeka już teraz i wie, jak wyglądasz bez
makijażu.

Jeszcze słówko: myślę trochę jak Wiesia - nie przez przypadek Bóg
związał Cię z tą dziewczynką przez doświadczenie śmierci.

[wiesia140]

Silence nie zapominaj ,że masz córeczkę, jeśli nie chcesz zmobilizować się dla
siebie , to zrób to dla niej, dużo straciłaś, ale wciąż masz dużo do stracenia ,
powalcz o to ,żeby nie stracić. Jest w tobie dobro . Walcz o siebie mobilizuj
się. My tu cię otoczymy wsparciem duchowym, modlitewnym.

[anabella72]

Boże.Mam 3 dzieci i strasznie mnie boli, że zrobiłaś coś takiego. Ale nie to
chciałam napisać. Idź do psychologa. Musisz się komuś wypłakać. Nawet jak
zaczniesz tylko płakać, to jakoś zaczniesz mówić. Oni mają swoje sposoby, żeby
wydobyć z człowieka, co go boli. .Idź dziewczyno bo wysiądziesz psychicznie z
tego co zrozumiałam to masz dziecko. Pomyśl o nim. Ona potrzebuje twojego
wsparcia i dla niej powinnaś teraz żyć. Tylko psycholog ci pomoże a do księdza
pójdziesz jak już trochę ochłoniesz.

[maliibu]

Silence 69, ja zrobiłam to samo dokładnie w 12 tyg ciazy. na poczatku
czulam ogromna ulge, a teraz gdy minely prawie 3 miesiace mam totalna
depresje. nie potrafie przestac o tym myslec, nie moge spac, nie moge
jesc. nie potrafie sobie z tym poradzic wogole. chociaz przed
zabiegiem bylam calkowicie przekonana ze tak bedzie lepiej. nie
sadzilam ze az tak bede zalowac tej decyzji. na ojca dziecka nie moge
wogole liczyc, poszlam do psychologa, troche mi ta wizyta pomogła a co
dalej to nie wiem...

[wiesia140]

witaj , dobrze ,że zaczęlaś od psychologa to dobry krok

[maliibu]

po wizycie u psychologa poczułam ulge, natomiast nastepne dni znowu to
samo. caly czas mysle ze nigdy o tym nie zapomne i nie bede potrafila
zyc juz normalnie

[maliibu]

ale co dalej wydaje mi sie ze sobie z tym nie poradze. nigdy nie
przypuszczalam ze bedzie az tak ciezko, te tak bardzo to przezyje.
cały czas mysle co by bylo gdyby...

[maliibu]

Ciesze sie ze istnieja takie fora, podnosza na duchu, sama swiadomosc
ze nie ja jedyna popełnilam taki bład i ze mozna sie tym podzielic z
innymi kobietami.

[wiesia140]

to dobrze, że tu piszesz,może warto byłoby kontynuować sesje u psychologa,
jeśli jesteś wierząca to spowiedź też wchodzi w rachubę.

[maliibu]

mam zamiar isc do spowiedzi

[wiesia140]

trzymam kciuki

droga

[spacerwemgle]

dziewczyny, dlaczego nie piszecie? wątek milczy od lipca...
ja chyba znam jedyną drogę, aby dalsze życie stało się znośne, może uda mi się Was pokrzepić.
Nie musiałam podejmować tak trudnej decyzji, ale wiem dość dużo o błędzie i przebaczeniu ze
swojego życia. Wiem, jak to wygląda. Wiem, że Bóg jest, bez względu na to, czy w niego
wierzycie, czy nie, i wiem, że jest bardzo miłosierny, tylko trzeba do Niego pójść po pomoc.