prosze o rade i jakies slowo....

[ewelinnnaa]

mam 21 lat, jestem pewnie juz 100 przypadkiem na tym forum ale musze
sie gdzies wygadac.Wczoraj dowiedzialam sie ze jestem w ciazy bylam
rowniez na usg (5 tydzien), moj facet nie chce tego dziecka namawia
mnie na usuniecie ale same pewnie wiecie lub nie ze jest to trudne,
placze non stop z jedenj strony chce urodzic ale z drugiej wiem ze
oznajmienie tego rodzinie bylo by najciezsza rzecza w moim
zyciu.Moja mama nie wie o tym facecie poniewaz go nienawidzi i
ukrywam zwiazek z nim tak samo moj starszy o 10 lat brat , ojca nie
mam. boje sie ze po usunieciu bede miala okropne wyrzuty sumienia,
boje sie poprostu sie boje!!!!!!!!!!!!!

Daj szansę !

[sylwusia87.0]

ehh..Ja też mam 21 lat i 6 miesięczną córeczkę.Przez myśl mi nie przeszło,żeby
usunąć,a byłam w podobnej sytuacji jak Ty.Wiedz,że zawsze znajdzie się ktoś kto
pomoże.Po co masz żyć z wyrzutami.daj szansę dziecku.Nie odbieraj mu
nadziei.Dasz sobie radę.Dla Mnie Roxanka jest najważniejsza na świecie.Dziecko
dzień po dniu będzie wynagradzało Tobie to,że jest.Postaraj się nie podejmować
decyzji,której możesz kiedyś żałować.Jesteś młoda-życie stoi dla Ciebie
otworem.Musisz być dobrej myśli.Porozmawiaj z mamą na spokojnie,wytłumacz,że nie
chciałaś by tak się stało,ale czasu nie cofniesz.Powiedz,że będziesz teraz
potrzebowała jej bliskości.Na pewno zrozumie-przecież jest Twoją matką i Cię kocha.
Ps:Wejdz na forum "niemowlę"zobacz ile ciepła i radości potrafi przekazać dziecko.

[woliwa1]

wiem co jaki mętlik masz teraz w głowie, ale napisze Ci tylko jedno jestem po i
wiem że ból po jest nie do zniesienia, gdyby czas się cofnął wybrałabym życie,
spróbuj porozmawiac z mamą może na początku będzie to dla niej szok ale na pewno
z czasem zakceptuje to maleństwo i proszę Cię nie słuchaj swojego chłopaka,co
do wyrzutów sumienia bardzo ciężko jest z nimi żyć , pa pozdrawiam mocniutko i
obiecuję modlitwę w Twojej intencji

[iktoto]

witaj
wydaje Ci się, że najgorsze co możesz teraz zrobić, to powiedzieć
rodzinie i oni załamia ręce na Twoje postępowanie. Nie próbuj
zadowalać rodziny, spróbuj zadowolić to dziecko które masz pod
sercem i siebie.
Skoro już teraz pojawiają się wyrzuty sumienia to co byłoby po
aborcji?

Trudno jest urodzić ale to dziecko już tu jest z Tobą, nie bój się

pozdrawiam
monika

[nextlain]

Proszę, podaj maila, bo chciałabym Ci coś napisać, a jest to długie i nie bardzo
chciałabym tutaj... a próbowałam na gazetowego, ale nie chce dojsc..

[twoj_aniol_stroz]

Ewelina, najważniejsza jesteś teraz Ty i dziecko, a nie chęci
chłopaka, stresy mamy, czy myśli brata. To Ty masz pod sercem
dziecko, które po prostu jest - widziałaś na USG
Chłopak... no cóż, szczęśliwy nie jest, ale sam się przyczynił do
powstania nowego życia i czy mu się to podoba, czy nie, musi za to
wziąć odpowiedzialność. Oczywiście, że dla niego aborcja jest
genialnym rozwiązaniem, bo będzie miał temat z głowy. A Ty? Teraz
już cierpisz, płaczesz a co będzie później? Faceci na ogół nie
reagują entuzjastycznie na takie wieści, wiem po sobie, bo mój mąż
na wieść o ciąży powiedział ze zgrozą w głosie: to straszne Teraz
się z tego śmieję, ale wtedy bolało bardzo...
A mama i brat - to jest TWOJE życie a nie ich, jesteś dorosła i mama
nie może Ci dyktować z kim będziesz się spotykała i co będziesz
robiła w życiu. Tym bardziej brat. Im szybciej to zrozumiesz tym
lepiej. Wiem doskonale, że czujesz jeszcze jak dziecko, które zrobi
wszystko, żeby mama była zadowolona (oj doskonale to znam...), ale
uwierz mi, że nauczenie się odpowiedzialności za własne decyzje i
radości z podjętych decyzji daje ogromną satysfakcję. Tym bardziej w
chwili, kiedy te decyzje dotyczą nowego człowieka, który rosnie pod
Twoim sercem i jest zdany tylko na Ciebie. Ten maluszek ma tylko
Ciebie... opiekuj się nim...
Będę pamiętała o Tobie w modlitwie i wierzę, że znajdziesz
wystarczająco dużo siły, żeby powiedzieć mamie o ciąży i facetowi o
tym, że urodzisz ))