ABORCJA-serce plakalo logika podpowiadala inaczej

[margharet7]

Witam was serdecznie
Chcę podzielić się z wami moim bólem, cierpieniem i bezsilnoscią...
Tydzien temu usunełam ciąze. Byłam w 10 tygodniu ciązy i przez
ostatnie trzy tygodnie nie mogłam do konca podjąc decyzji.. na
poczatek przedstawie wam moją sytuacje z każdej strony... moj
partner to albanczyk urodzony w niemczech, oczywiście muzułmanin
średnio praktykujacy, ponieważ Islam europejski jest nieco inny od
islamu w krajach arabskich. ja- katoliczka. wierząca, ale srednio
praktykujaca. on chcial zyc ze mną w niemczech gdzie ja mam ogromne
problemy zintegrowania sie z innym krajem. W polsce moj syn, ktory
ma 10 lat. wychowujemy go wspolnie z moim eks, poprostu dziecko ma 2
domy i staramy sie to jakos pogodzic dla dobra dziecka. rodzina
mojego partnera oprócz innej religii bardzo dziwna, zamknieta w
sobie, z innym tendencjami mentalnym, bardzo prosta - żle sie czulam
w ich gronie. moj partner 'lekkoduch' myslacy dniem dzisiejszym, bez
stalej pracy tylko z nowymi pomyslam, ktore od zawsze byly tylko
wytworem wyobrazni albo konczyly sie niepomyslnie. ja bez perspektyw
finansowych w innym kraju pozniej z mlym dzieckiem musialabym byc
zalerzna od mezczyzny który nic nie mial. 28 maja byla wyznaczona
dat slubu w niemczech. wszytskie przygotowania prawie zakonczone.
wycofalam sie z tego...balam się że starce kontakt z synem w
polsce..ojciec mojego syna nigdy nie wyrazilby zgody na paszport dla
niego, tymbardziej mieszkania za granica.. moj partner nie mial
perspektyw mieszkac w polsce bo coz on by mogl tu robic bez
znajomsci jezyka. nie mogam tez wrocicic do Polski i urodzic
dziecka.. nie mam kompletnie żadnej rodziny, ktora moglaby mi pomoc.
jestem zupelnie sama. wynajmuje mieszkanie (koszty jak wiadomo nie
małe) a po powrocie musze szybko szukac pracy bo nie mam nikogo kto
moze mi pomoc. co ja mialam zrobic? zostać? zyc na lasce faceta? w
innym kraju? innej mentalnosci i tradycji? z mezczyzna ktory ma 32
lata i nie ma posady ani stalej pracy? czy wrocic do domu? do syna?
zaczac tutaj kariere bo mam w polsce dosc duze mozliwosci na
osiagniecie mojego finansowego sukcesu? zacząc żyć na nowo!!
zaczełam!! W niemczech aborcja jest legalna..usunełam a kiedy sie
obudzilam po narkozie plakalam. bylo mi zal..czuje do niego wielki
uraz ze nic w tym kierunku nie zrobil abysmy mogli to wszystko
pogodzić, a w sumie bylismy ze soba 2 lata. nie zbudowal mi, jemu i
temu nienarodzonemu dziecku choc malego fundamentu na lepsze zycie,
nie zapominajac tez o moim synu tutaj...czy ja mialam poswiecic
jedno dziecko dla drugiego? nie moglam wrocic do polski z ta ciaza
bo sama musze zaczac wszystko od zera. zaufalam mu chcialam zostawic
caly moj swiat ktory tutaj zbudowalam.. co on dal wzamian? do tej
pory nie zainteresowal sie czy zyje i jak to wszystko przebieglo
prawidlowo..jakbym nie istniala... stracilam dwie osoby ..boli mnie
to bardzo nie umie sie pozbierac dodatkowo nie mam zupelnie nikogo
kto by mnie pocieszyl badz wspieral...nie bylismy na to gotowi z
zadnej strony, dlaczego on nie potrafil tego zrozumiec ?! dzieci w
tych czasach to nie male pieniadze i obowiazek!!

[zero_0]

Faktycznie skomplikowane... Nie wiem czy dobrze zrozumiałam, ale
Twój partner nie chciał żebyś usunęła, tak?
Teraz już nie ma sensu roztrząsać co by było gdyby, bo czasu nie
cofniesz. Trudno mi za Ciebie decydować, ale na Twoim miejscu
wróciłabym teraz do Polski i tu zaczęła nowe życie. Bez tego, jak go
nazywasz, lekkoducha. Blisko swojego syna. Przeczytaj swój post -
taki wniosek się nasuwa sam. Gorąco pozdrawiam

[margharet7]

dziekuje za wsparcie
on jak najbardziej chcial aby to dziecko sie urodziło tylko, że jego
mottem i jego rodziny było "ważne aby zdrowe reszta sie nie liczy".
Ja mam syna 10 letniego i każda matka wie, że dziecko to nie jest
przedmiot, a wraz z wiekiem rosna potrzeby, wymagania, problemy,
radości, smutki itp. w tym złym i materialnym swiecie ludzie muszą
walczyć ze wszystkim. w zwiazku musi byc harmonia w której można
wychowac dziecko na normalnego człowieka...przytaczajac przykład z
jego zycia : rodzice nie mieli pieniędzy ani warunków socjalno-
bytowych dla niego i jego 2 braci; bicie dzieci, agresja w domu i
poza nim, kradzieże bo rówieśnicy mają a oni nie, dość cięzka praca
od 12 roku życia - wniosek - taka osoba jest patologicznie skazana
przez swoich rodzicow na niedawanie sobie rady w zyciu....gdzie tu
mowa o jakiejs edukacji...a potem żonie czy dziecku..cierpie,
ponieważ wierzyłam, że może coś ostatetcznie zmieni...czekalam
wytrwale do końca i NIC...Gdybym została zniszcyłabym sobie życie i
mojemu 10 letniemu synowi, a to nienarodzone dziecko zyłoby w
biedzie i ciagłym stresie

[zero_0]

Powiem Ci tak - usłyszysz głosy, że się usprawiedliwiasz, albo, że
jakoś by sie ułożyło gdybyś urodziła, albo, że trzeba było myśleć
wcześniej, zanim zaszłaś w ciażę, jednakże to nie ma teraz żadnego
znaczenia. Ja mam za sobą aborcję (wrzesień 2008), ale już się
pozbierałam, więc inaczej nieco mówię niż tuż PO. Myślę, że jesteś
mądrą, wrażliwą kobietą, a teraz zaliczyłaś poważny upadek.
Wyciągnij wnioski i do przodu. Nie ma innej drogi. Rana krwawi, ale
zabliźni się. Jest Ci ciężko, tym bardziej, że wahałaś się do końca.
Ja chciałam aborcji, potem zaczęłam żałować. To bl szok, bo
myślałam, że poczuję ulgę i radość... Konsekwencje są te same -
cierpienie, ale uwierz, będzie lepiej

[margharet7]

dziekuje ci jeszcze raz ...
brałam tabletki antykoncepcyjne 5 lat i musialam na jakis czas
odstawic bo sie juz potwornie zle czulam, najgorsze jest to, że ja
to wszystsko widzialam na usg..i on też..tego sie chyba nie da
zapomnieć

[nowako-wa]

Każdy kto tu pisze chce chyba pomóc, a nie oceniać. Ja aborcje
dokonałam dawno, a dlaczego? Bo I ciąza była ze spiralą, 3 letni
syn, i jak zawsze -ciężkie warunki finansowe. Czułam się winna , ale
następne 3 razy poszło już gładko. I wydawało mi sie ,że można o tym
zapomnieć...Jak się z tym dzisiaj nie uporasz wróci do ciebie jak
bumerang... Byłam katoliczką od siedmiu bolesci, kiedy się
prawdziwie nawróciłam zrozumiałam co zrobiłam. Wiesz czym jest
aborcja? odrzuceniem - najpiękniejszej miłosci jaką może kobieta
dostać od życia. I to jest ważne, potem dopiero reszta. I uwierz
przez ten czas dorobiłam się niezłego majątku z 3-cim mercedesem
włącznie- to wszystko marnośc... Chciałam naprawić błąd z
przeszłości, zaszłam ciążę, donosiłam do 6 miesiąca- przedwczesny
poród, walka o życie, po 12 dniach śmierć. Wiesz jaki ból?
Zrozumiałam jak powinnam kochać tamte dzieci.Co się stało to się
nieodstanie, ale nie masz racji ,ze dziecko z biednej rodziny z góry
skazane jest na klęskę. U mnie była bieda, ciasnota, ojciec
alkoholik, a wyszłam na ludzi , dorobiłam się ale ...kosztem moich
dzieci, i to nie pozwala mi w pełni cieszyc się życiem.Za to syn
męża z pierwszego małżeństwa żył w dobrobycie (dziś 24 lata)a
zaliczył narkotyki, związek z dwiema siostranmi naraz, nie
interesuje się swoim synem, a w tej chwili jest po kryminale. Ważne
jest jak wychowujesz dziecko a nie za ile. Te biedne czasem są ci
bardziej za wszystko wdzięczne...
Twój problem to,że nie masz ani tego dziecka , ani tego faceta i
musisz sobie układać wszystko na nowo. I pamiętaj ,ze twój syn ma 10
lat, wkrótce dorośnie , zacznie swoje życie, a ty być może będziesz
wracała myślami co by było gdyby... To że cierpisz rozterki to
bardzo dobrze, to jak ospa , którą lepiej przejść od razu. To są
konsekwencje twojego wyboru . Jako katoliczce zachęcam cię ,abyś
spróbowała oczyscić się z tego zła w konfesjonale- pamiętaj to Jezus
przebacza- nie ksiądz, to Jezus daruje winy, pomoże ci sie pozbierać
i na cierpieniu zbudować coś dobrego. Bo aborcja to nie zwykły
zabieg, to coś więcej. Teraz musisz myśleć o swojej przyszłości i
syna, ale pamiętaj ,że problemy egzystencji to jeszcze nie wszystko,
ważne żebyś sie dobrze czuła na duszy...

[margharet7]

dziekuje za komentarz
kazda sytuacja jak i osoba jest naprawde inna..
dlaczego my kobiety?...gdzie jest tu wina ojców...gdzie oni są w tym
wszystkim??? wydaje mi sie kazdy powinnien miec swoja role..często
zostajemy ze wszystkim same , bezsilne..
nie wiem czy kochałam swojego partnera w 100%.. podobno milosc
zwycieza wszystko, a ja balam sie zyc z tym czlowiekiem..

[zero_0]

>Byłam katoliczką od siedmiu bolesci, kiedy się
>prawdziwie nawróciłam zrozumiałam co zrobiłam.

Uważam, iż nie trzeba być katoliczką czy innowiercą by zrozumieć
cokolwiek.
-

[iktoto]

ja pochodze z patologicznej rodziny i chyba wyroslam na tzw
normalnego czlowieka.
to ze czlowiek pochodzi z patologii nie skazuje go na porazke
zyciową. tacy ludzie czesto wyrastaja na wartosciowych ludzi.
ci z tzw dobrych domow niekoniecznie zawsze dobrze ląduja w zyciu.
nie ma reguly

ale czy to nie jest wlasnie tak, ze kiedy ma sie pojawic dziecko to
chcemy my i rodzina rowniez aby urodzilo sie zdrowe, reszta potem,

pozdrawiam
monika

[morderczyni8]

Ja usunełam w 9 tygodniu. Niby też ze względów materialnych. A teraz
jak o tym myślę, szlag mnie trafia. Moja logika była zabójcza. Nie
będzie miało wszystkiego, to lepiej je załatwić. Czuję się jak jakiś
cholerny esesmaniec. Teraz chcę podwiązać sobie jajowody. Nie mogę
mieć więcej dzieci skoro, jedno już zabiłam. To byłoby nie w
porządku wobec tamtego, które się nie urodziło i wobec następnych.
Nie chce mi się żyć. Jestem winna śmierci niewinnej istoty i to mnie
przeraża.

[margharet7]

w moim przypadku to nie tylko kwestia materialna ...
to: życie w innym kraju z mężczyzną, który nie byl w stanie nam nic
kompletnie zapewnić (poczucie bezpieczeństwa), zdala od pierwszego
dziecka.
to był muzulmanin - albanczyk - nigdy nie pozwoliby mi odejść, a
jeśli już to bez dziecka.
podczas wizyty u psychologa przed podjęciem decyzji zabiegu sam
oznajmił, że jesli dziecko ma zyc w polsce to lepiej poddać sie temu
zabiegowi bo on nie bedzie mial kontaktu ze swoim dzieckiem, a co z
kontaktem z moim synem gdybym mieszkała w niemczech...raczej przy
jego finansowej sytuacji moglabym zapomnieć jak wygląda moje dziecko
na dośc dlugo... a co ze szcześciem? gdzie tu miejsce na
milosc...czy to sie nie liczy?

[morderczyni8]

Ja popełniłam straszny błąd zabijając moje dziecko. Nic mnie nie
usprawiedliwa, a powody dla których to zrobiłam teraz wydają mi się
takie błache. Nigdy nie wybaczę sobie tej zawziętości, uporu i braku
jakichkolwiek pozytywnych uczuć do tego maleństwa. Zrobiłam to 5
kwietnia. Od tego momentu moje życie to horror.

do morderczyni8

[nowako-wa]

jeżeli piszesz o kwietniu tego roku, to twoje przeżycia są bardzo
swieże, dlatego tak boli...
Bez przebaczenia nie zrobisz kroku naprzód. Przebaczać trzeba nie
tylko innym, ale przede wszystkim sobie. Tak trudno cię pocieszyć i
dodać sił na odległość.Ranę trzeba rozdrapać, oczyścić i zostawić w
spokoju, a ty ją wciąż rozdrapujesz- to droga donikąd, z twego bólu
nic nie wynika- jest tylko ból i nic pozatym. Wiara w Boga
(obojętnie jaka religia) bardzo by ci pomogła się pozbierać, ale nie
wiem jaki masz na to pogląd...Jesteś zraniona, bo nie dałaś temu
dziecku miłości, a to znaczy ,że doceniłas jak miłośc jest wazna.
Nie pozwól żeby te wyrzuty cię niszczyły i nigdy nie mów nigdy...
Popatrz na to inaczej- pewnie jesteś młoda i jeszcze będziesz
wspaniałą mamą dzieki tym doświadczeniom...
Trzymaj się !

do morderczyni8

[iktoto]

kochasz to dziecko bardzo, sprobuj teraz dac Mu tej milosci, ktorą
masz, wyobraź je sobie jak je tulisz z całych sił, mow do Niego aż
zacznie Ci być lepiej, a moze byc lepiej, uwierz )

[nowako-wa]

mrderczyni8 -ile czasu upłynęło od aborcji? Jak tak dalej będziesz
myśleć nabawisz się depresji , myśli samobójczych... nie tędy droga.
Nie zapominaj ,że jesteś TYLKO CZŁOWIEKIEM, a ludzie popełniają
błędy- ważne jest żeby mieć świadomośc popełnionego zła, ale się nim
nie zadręczać.Ja uważałam ,że właśnie kolejnym dzieckiem
mogę "udowodnić" ,że moje słowa nie sa czczym gadaniem, że jestem
gotowa podjąć ten trud, pokonać strach , gotowa oddać częsć swojego
życia dziecku... bo wtedy tego zrobić nie chciałam.Dopóki żyjesz na
nic nie jest za pózno...
A o miłośc zawsze warto walczyć , ale do tanga trzeba dwojga, miłośc
wymaga wysiłku i poświęcenia, widocznie twój partner wyżej cenił
swoją wygodę.A może nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło,
oddałabyś mu następne swoje lata, łudząc się że sie zmieni. Teraz
jesteś ważna ty i twój syn, a ból... nieodłączna część naszego
życia. Ponoć co cię nie zabije- to cie wzmocni- u mnie to działa.No
i u mnie wiara pozwala zrozumieć sens cierpienia, a może to okazja
aby zajrzeć w głąb własnego serca i trochę tam posprzątać.

Nie ma tego złego , co by na dobre nie wyszło. W starych
przysłowiach jest prawda ludowa. Może dzieki aborcji poznałaś prawdę
o swoim facecie.A prawda cię wyzwoli...

[agmani]

Przepraszam, ze z grubej rury, ale to, co opisujesz mija sie z realiami.
Jezeli pan nie pracowal, wnioskuje, ze zyliscie z Harz4 - na dziecko tez bys
dostala, plus Kindergeld plus wychowawczy. Z Caritasu czy innej tego typu
organizacji moglabys dostac pieiadze na wyprawke, zresta z Sozialamtu tez (to
nie sa jakies symboliczne pieniadze, tylko konretne kwoty).
O tym, co z dzieckiem w razie Waszego rozstania tez nie decydowalby jego
albanski swiatopoglad, tylko niemiecki sad.
Rodziny w trudnej sytuacji maja praktycznie oplacone przedszkole dla dzieci,
pieniadze na artykule szkolne tez dostana. Jezeli wiec rodzice nie sa patologia,
to naprawde dzieck nie bedzie zyc w nedzy, jaka opisujesz jako usprawiedliwienie.
Nie wiem, jak masz zawod, ale w Niemczech moglabys za darmo chodzic na kursy
jezykowe, a potem przeszkolenie zawodowe (do swoch lat).
I nie probuje wmowic, ze Niemcy to jakis raj, ale naprawde da sie przezyc z
dzieckiem normalnie. Mam wsrod znajomych (mieszkam od lat w De) samotne matki.
Nie jest im latwo, ale otrzymuja naprawde spora pomoc. Jak napisalam - nie bedac
patologia, daja rade i dzieciaki tez fajnie wychowuja.
Nie rozumiem, dlaczego do ciazy Ci zycie tu nie przeszkadzalo, a w ciazy
zaczelo. Twoja decyzja, juz nieodwracalna, ale nie ma sensu usprawiedliwiac sie
uzywajac klamstw, bo to nie pomoze w niczym.
Pomijajac juz fakt, ze w Niemczech praktycznie nie ma miejscowych maluchow do
adopcji. Takze gdybys odczekala pare miesiecy, urodzila, oddala i wrocila do
Polski, moglabys miec w sumie pewnosc, ze dziecko trafilo do kochajacej i
sprawdzonej rodziny.
Gdzie w tym, co zrobilas, bylo miejsce na milosc, musisz sama sobie
odpowiedziec. Bo mozliwosci postapienia inaczej naprawde byly. To Twoja decyzja,
ale nie sytuacja tak podbramkowa jak niektore tu opisywane (przez dziewczyny z
Polski).
Fakty sa, jakie sa, ale nie brnij w klamstwa, jezeli szukasz jakiegos
oczyszczenia i uporania sie z aborcja.

[zero_0]

Oddanie dziecka do adopcji, to tylko takie łatwe w teorii. Łatwo
powiedzieć, trudniej wykonać. Gdyby wszystko było takie proste,
Świat byłby inny...

[agmani]

Alez ja nigdzie nie napisalam, ze latwe, bo szczerze mowiac uwazam to za czyn
bohaterski (jakkolwiek patetycznie to by to mialo zabrzmiec). Zdaje sobie
doskonale sprawe z tego, ze aborcja jawi sie jako wyjscie duzo latwiejsze,
szybsze, "elegantsze". I przez to - bardzo kuszace.
Chodzilo mi tylko o postawienie uczciwie sprawy realiow, bo mysle, ze nie da sie
przeprowadzic procesu leczniczego na falszywych podstawach.
I to tyle, czasem podczytuje to forum,natomiast odezwalam sie widzac problem,
ktorego sie nie zobaczy tak latwo z perspektywy innego kraju.

[margharet7]

po pierwsze nie oddalabym dziecka do adopcji gdyby juz sie urodzilo,
po drugie moj eks też by na to nie pozwolił....a co z moim pierwszym
dzieckiem ...to w koncu ktore mialm zostawić? ...pierwsze czy
drugie??? pozatym pieniadze sa tak marne na zycie w Nieczech z
dzieckiem ze to co pani pisze jest dla mnie bzdurą...bo życie w
Niemczech jest 2 razy droższe niż w Polsce...pozatym tak jak już
wczesniej wspominalam...gdzie tu miejsce na milość, szczescie i
szacunek..a co do Albanczykow to pani nie ma zielonego pojecia , bo
sąd tutaj by nic nie pomogl...na ten temat nie bede sie rozpisywac
bo gdyby pani uslyszala wiecej uciekalaby pani szybciej niz sie
da...pozaty ja nie mieszkalam w niemczech 2 lata tylko z nim
bylam..i bardzo czesto go odwiedzalam na dlugie weekendy,
integracyjny kurs jezyka niemieckiego tez zrobilam i musialam za to
placic bo nie bylam żoną, i to nie male pieniądze... od narodzin
dziecka bylabym na prawie niemieckim...nie polskim...i znam wiele
przypadkow ze polki w sadach niemieckich traktowane sa jako druga
kategoria...każdego dnia uswiadamiam sobie ze moim bledem bylo to ze
sie niezabezpieczylam, ale resztą winy obarczam mojego eks....czy
pani moze powiedziec cos na temat mezczyzn..jaka rola jest mezczyzny
w rodzinie...czy to my musimy nosić wiecznie ten krzyż? mężczyzna
zapłodni i co dalej? jego rola sie konczy? a my musimy żyć w tym co
da nam świat? czy my nie mamy prawa na szczescie...przecież oprocz
dzieci jest ważna druga polowa tez...matki porzucaja dzieci na
smietnikach...oddanie do adopcji? a kto powiezial ze adopcja dobra?
kto? ja bylam adoptowana i wie pani co moj adopcyjny dziadek
molestowal mnie seksualnie cale moje dziecinstwo...teraz nie mam
nikogo bo prawda wyszla najaw gdy bylam nastolatką...wyksztalcenie
mam srednie..ale w niemczech nie uznali mi matury...i wie pani co?
gdyby moja mama mnie usunela nie musialabym sie tak meczyć bo cale
moje zycie to dramat!

[zlotarybka_1]

margharet, przykro mi, że przeżywasz to co przeżywasz, ale... Nie za
bardzo rozumiem jakich odpowiedzi oczekujesz i właściwie w jakim
celu to wszystko opisałaś.
Na podstawie tego, co przeczytałam widzę osobę, która usilnie szuka
usprawiedliwienia i stara się przekonać cały świat, że innego
wyjścia nie było. Chcesz, aby wszyscy pogłaskali Cię po głowie i
powiedzieli Ci "biedactwo, innego wyjścia nie miałaś, sytuacja
patowa, facet do bani" itp. Wybacz, ale miałaś inne możliwości i to,
że facet nie stanął na wysokości zadania nie usprawiedliwia Cię ani
trochę. Znałaś go wcześniej, wiedziałaś jaki to człowiek. Ciąża nie
przyniosła żadnych drastycznych zmian, wszytskie argumenty, które
wysuwasz usprawiedliwiając swój czyn znane były Ci już wcześniej,
więc nie rozumiem dlaczego się nimi posługujesz. Jesteś dorosła,
pewne sprawy trzeba przewidywać.
Życzę Ci jak najlepiej, jestem przekonana, że wartościowa z Ciebie
osoba i zasługujesz na to, aby powrócić do normalnego życia, ale
osobiście póki co nie mogę wykrzesać współczucia dla Ciebie.
Psychologiem nie jestem, ale żyjąc już dobrych parę lat na tym
świecie wiem, że pierwszym krokiem do uporania się z popełnionym
błędem jest przyznanie się przed sobą do winy. Zwalanie
odpowiedzialności na innych to tylko łatanie dziur.
Tak jak już napisałam, życzę, aby Twoje życie się naprostowało, ale
to Ty musisz zrobić ten pierwszy krok.

[iktoto]

margharet, czemu się tłumaczysz?

[misiwy]

Po co w ogóle odpisujesz na list margharet, jeśli nie rozumiesz tego
o co chodzi na tym forum? Tu głównie piszą ludzie, którzy przeżywają
wielki dramat i oczekują choćby maleńkiego wsparcia..Nie pomyslałaś
o tym?

[zero_0]

Zachowanie autorki wątku jest oczywiste i normalne w 100%.
Tłumaczenie się i usprawiedliwianie jest immanentną i integralną
częścią ludzkiej psychiki. Zwyczajny mechanizm.

[zlotarybka_1]

wsparcie, zrozumienie i usprawiedliwienie, ok. potrzebne. Ale
zrozumcie, że nie da się pomóc komuś tylko przytakując i kłamiąc, że
tak, że masz rację, że wyjścia innego nie było, że winny facet, mąż,
system opieki socjalnej itp. Są sytuacje drastyczne i podbramkowe,
ta jednak z pewnością do nich nie należała. Życzę margharet jak
najlepiej, ale nie mam zamiaru słodzić tylko po to, żeby przez
chwilę lepiej się poczuła. Nie tędy droga. Właśnie dlatego, że
dobrze jej życzę piszę to wszystko.

[agmani]

Dziekuje za ten post, dokladnie o to samo mi chodzilo.

[zlotarybka_1]

agmani napisała:

> Dziekuje za ten post, dokladnie o to samo mi chodzilo.


Pozdrawiam, też popieram całkowicie Twoje zdanie.
Trzymam kciuki za margharet i inne dziewczyny.

[agmani]

Oj Malgosiu... I mature uznaja, i sytuacja prawna wyglada inaczej, i
Integrationskurse maja to do siebie, ze sa pokrywane przez panstwo - ale juz
mniejsza o to. Martwi mnie, ze tak obwiniasz caly swiat, w sumie juz i facet
winny i panstwo i dziadek adopcyjny...a nawet sady, bo cos gdzies slyszalas,
wiec a priori zakladasz cos, bez konsultacji z adwokatem czy chocby porady w
Caritasie.
Jezeli uwazasz, ze zabicie dziecka jest jest recepta na szczescie, to spoko,
Twoja sprawa. Ale lepiej to przyznac otwarcie niz dodawac do tego cala te
otoczke, ktora nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistosci. Przedstawiasz sie caly
czas jako ofiara, natomiast fakty sa, jakie sa. Naprawde po ludzku Ci
wspolczuje, bo zdaje sobie sprawe, ze osoba, ktora tak pisze nie jest
szczesliwa. Natomiast nie umiem przyznac, ze mialas racje, ze musialas, ze byla
to jedyna dobra czy w ogole jedyna mozliwa decyzja, a odpowiedzialni sa za nia w
gruncie rzeczy wszyscy, tylko nie Ty sama.

[margharet7]

prezpraszam, ale przeraza mnie to co piszecie..i nadal nikt nie
odpowiedzial mi co z moim synem w Polsce...mialam go zostawic?
ok...po przeczytaniu tych postow jest duzo racji i duzo
prawdy ..tylko dla kazdego punkt widzenia w swiecie jest z
pewnoscią inny...tak jak kazdy czlowiek jest inny..moglam urodzić i
zostać w tym co mam..owszem, ale sie balam, że strace syna, a moje
zycie zostanie na zawsze nieszczesliwe...niczym sie nie
usprawiedliwiam...do winy sie przyznaje- moglam sie zabezpieczyć!
napisalam ten post aby wyrzucić to z siebie i tak naprawde każda
opinia jest inna i napewno każda w jakimś sensie jest dobra...a
jesli chodzi o mojego eks to poprostu bylam naiwna, myslalam ze sie
zmieni, a dziecko bardziej zmobilizuje go do dzalania, tymbardziej
że jego pierwsza dziewczyna 8 lat temu tez usunęla jego dziecko..nie
obwiniam jego...obwiniam nas!!! i każdy ma w tym swoj
udział..przykro mi bardzo, ale ja nie chcialam być jeszcze bardziej
nieszczesliwa niż jestem!!! dla mne to dramat (cala ta
sytuacja)..każdego problem jest zawsze wiekszym problemem od
innych...ja mam głowie pretensje do niego, ale rowniez do siebie
też, ponieważ wina leży po obu stronach

[zero_0]

Margharet, nie przejmuj się Ludzie mają tendencje do
teoretyzowania i moralizowania. Empatia też wielu jest obaca...


I po wielkim płaczu łza potrafi zakwitnąć i zapachnieć

[nowako-wa]

Wiesz dlaczego tyle krtytycznych uwag? Bo wiekszośc z nas TO
przeszła i wie jakie są konsekwencje uciekania od winy i
usprawiedliwiania. Zamiast sie usprawiedliwiać lepiej przyjąć winę,
bo choćby nie wiem jakie były okoliczności łagodzące, to wina jest
matki. Mam prawo tak mówić bo dopuściłam aborcje 4 razy i skutki
mnie dosięgły po wielu latach - chorba psychiczna - 10 tygodni w
szpitalach psychiatrycznych i ból psychiczny nie do opisania.Bo nie
przyjęłam do wiadomości ,że byłam tchórzem, egoistką, wybrałam
wygodniejsze życie. Dziś żyję normalnie ( choroba ustapiła???)ale
prawda jest taka jak wyżej.Nie mogłam od niej uciec. A u mnie były
dopiero okoliczności łagodzące- sam lekarz zalecał, bo dziecko...ze
spiralą w główce...bo nie było nikogo kto by mnie uświadomił...itd
itp...
Pewnie ,że syn ważny, ale tamto to też było Twoje dziecko...
Prawda was wyzwoli- to nie slogan reklamowy... tyllko trudno się
przyznać przed samym sobą
A napewno wszyscy cię tu rozumią i trzymają za ciebie kciuki...

[iktoto]

margaret, spojrz na siebie szczerze, nie uciekając przed tym, co tak
naprawde myślisz? przemyśl to, przeanalizuj i idź dalej, nie warto
sobie wmawiać czegoś czego nie czujesz

[zero_0]

>Zamiast sie usprawiedliwiać lepiej przyjąć winę,

Przecież Margharet chyba kilka razy powtórzyła, że wie, iż jest
winna.

> bo choćby nie wiem jakie były okoliczności łagodzące, to wina jest
> matki. Mam prawo tak mówić bo dopuściłam aborcje 4 razy

Ja też przeszłam aborcję, ale nie zgadzam się z tym. Dziecko ma nie
tylko matkę, ale także ojca... Poza tym sama aborcja i liczba
dokonanych aborcji w żaden sposób nie uprawnia Cię do mówienia kto
jest winny.
-----
I po wielkim płaczu łza potrafi zakwitnąć i zapachnieć

[margharet7]

jeszcze raz chcialam napisac, że dla kazdego jest co innego
priorytetem w zyciu...kazdy jest szczesliwy w inny sposob..jeszcze
raz pisze, ze winie siebie i szczerze mówiąc przez post bardziej to
zrozumialam, ale zarazem jest mi coraz lżej...jestem wolna, zaczynam
życie na nowo..z kazdym dniem uświadamiam sobie jaka bylam glupia,
naiwna i jak bardzo zaslepiona miloscią do mojego eks...mam
sumienie, ktore mnie bedzie od czasu do czasu gryzlo..ale czy mojego
eks nie? ja i tak uważam ze w moim przypadku wina leze po obu
stronach, ponieważ ja chcialam tego dziecka, ale także oczekiwalam
od mojego partnera zaangazowania i bezpieczenstwa...ciagle was pytam
co z moim dzieckiem w Polsce i jaka jest rola mężczyzny w tym
wszystkim...tylko zaplodnienia? my musimy wynosić 9 miesiecy,
wymiotować, nasz organizm przezywa metamorfoze, potem urodzić i
wykarmić!!! a mężczyza? moim zdaniem każdy ma swoja role w zyciu.. i
uważam że męzczyzna powinien w tym okresie zapewnic kobiecie
bezpieczenstwo, wsparcie psychiczne, opieke a potem wspoludzial w
roli wychowaniu dziecka...gdyby mężczyzna dostosowal sie do swojej
roli byloby napewno mniej podjetych decyzji o aborcji ...wiec ja
widze tutaj wine mezczyzn...w moim i inych przypadkach...czasmi
kobieta jest slaba i poprostu strach jest siliejszy od realiow...i
gdy jest wsparcie od drugiej polowy z pewnoscia jest o wiele
lepiej ...ja bylam u psychologa przed podjeciem decyzji aborcji wraz
z moim partnerem... kompletny brak komunikacji pomiedzy nami, dwa
rozne swiaty..skazani bylismy na rozstanie...ja juz mam jeden
nieudany zwiazek za soba ..dziecko zyjace w dwoch domach ..moim i
mojego eks..rozbita rodzina dla mnie i dla dziecka to nienajlepsze
rozwiązanie..popatrzcie na to z każdej strony obiektywie..gdyby moj
partner zmienił swoje postepowanie i przestal byc lekkoduchem z
pewnoscią byloby inaczej...wiec ja winie jego i innych mezczyzn..bo
jak to kolezanka na gorze napisala do tanga trzeba dwojga, a i wiele
kobiet wycofalo by sie z tej decyzji gdyby mialo oparcie w partnerze

[nowako-wa]

zero-o wiem, że ilośc aborcji nie gra roli, ale mi chodziło o to ,że
kiedyś wygodnie było mi myśleć ,że to nie była moja wina, gdybym nie
chciała nikt siłą by mnie nie zmusił, ale do tego trzeba odwagi ,
której mi zabrakło. Dla mnie kobieta , która decyduje się urodzić i
oddać do adopcji to ktoś , kto ma prawdziwą klasę i naprawdę szanuje
życie, po prostu podziwiam takie kobiety...
margharet7 aborcja to jedno, a Twoje dalsze życie to drugie. To
dobrze ,że rozmawiasz o tym na forum, bo o takich sprawach często
nie ma z kim pogadać. Ale masz bardzo dużo żalu do byłego i żadne
Twoje pretensje nie są w stanie go zmienić jezeli sam nie będzie
chciał. Gdyby mu zależało to by walczył...Najgorsze ,że po takich
przeżyciach Twoje zaufanie do męższczyzn będzie fatalne...A
życzyłabym ci z całego serca abyś jednak znalazła jakąs bratnią
duszę...Może Twoje problemy z dzieciństwa są powodem ,że dobierasz
sobie partnerów -lekkoduchów? Możesz nadawać na nich ile wlezie
jeśli to ci da ulgę, ale z rzeczywistością musisz zmierzyć się sama.
Co będzie dalszym prorytetem w Twoim życiu? Jak chcesz dalej szukać
szczęścia? Każde doświadczenie jest po coś. Co ty wyciągnęłaś z tej
lekcji, oprócz tego ,że faceci są do bani ???

[margharet7]

nie można wyciagnąć wniosku z zabicia dziecka w wlasnym
lonie...można wyciągnąć wnioski z tego 2 letniego związku...czuje do
siebie wielki zal i mam nadzieje, że w przyszlosci bardziej
ostroznie i mniej naiwnie spojrze na świat i na otaczających mnie
ludzi..moze i dla pani oddanie do adopcji jest klasa, ale ja nie
mialabym odwagi oddac dziecka...bo gdybym miala taką odwage to
zostawilabym mojego syna w Polsce i to nie do adopcji, ale ojcu
dziecka...wiec nie ma o czym mowić..po porodzie kobieta widzaca
wlasne dziecko nie jest w stanie oddac do adopcji..przynajmniej ja!!
ja nie stwierdzilam, że faceci są do bani...napewno nie
wszyscy...tylko facet z ktorym ja żylam i ci ktorzy nie potrafią
sprostać roli ojca...moje plany to dokończenie studiów, wychowanie
syna na dobrego człowieka, splacenie kredytu mieszkaniowego ktorego
zaciągnęlam 2 lata temu, rozwiniecie wlasnej samodzielności
itp...wrócilam do Polski i przyznam szczerze, że kazdego dnia
bardziej świeci do mnie slonce i sie uśmiecha...jestem mniej
zdenerwowana, nie mam depresji...choć bylo ciezko po zabiegu to
oprocz tego, że boli swiadoma strata dziecka czuje sie duzo lepiej i
dzieki temu forum rownież, nie ważne jakie bylyby opinie uświadamiam
sobie wszytsko z kazdje strony i jest mi z tym lepiej

[nowako-wa]

Najważniejsze ,że widzisz słońce- depresja jest straszna, przeszłam
bardzo poważną...Ja też nie potrafiłabym oddać dziecka ,które
nosiłam przez 9 miesięcy, ale dzięki temu ,że pewna kobieta tak
zrobiła moja przyjaciółka ma dziś 5 letniego synka, kytórego b.
kocha- jego biologiczna matka miała już dwójkę i zamiast zabiegu
wybrała takie rozwiązanie...przyjaciółka 6 lat leczyła się z
bezpłodności, aż ktoś dla niej urodził- jest za co podziwiać...
Jeżeli jesteś katoliczką mam dla ciebie jeszcze jedną propozycje-
pomóż komuś na odległośc podjąć decyzję o pozostawieniu dziecka
poczętego przy życiu i jego dalszą opiekę- nazywa się to duchowa
adopcja dziecka poczętego. Taki gest dobrej woli pomógł by ci
zrównoważyć złe skutki Twojej decyzji.To znacznie łatwiejsze od
oddania dziecka, ale wymaga wzięcia na siebie "obowiązku" przez 9
miesięcy- to takie zresetowanie własnej winy przed Bogiem. Zastanów
się...

> nie można wyciagnąć wniosku z zabicia dziecka w wlasnym
> lonie...
nie masz racji, gdybym wyciągnęła właściwe wnioski, to na jednym
razie by się skończyło...a jeżeli kiedyś jeszcze dojdzie do
niechcianej ciąży ( a to zawsze może sie stać ) co zrobisz ???

[zero_0]

Ja również podziwiam kobiety, które potrafią oddać do adopcji swoje
dziecko. Nie miałabym na to siły.
Ale powiem Ci szczerze, że nie pojmuję jak można dopuścić aż do
czterech niechcianych ciąż. Za każdym razem dowiadywałaś się od
lekarza, że dziecko urodzi się ze spirlą w głowie? Bo powiem Ci
wprost, że nie wierzę w takie historie, bo to ewenement na skalę
światową notabene kwalifikujący się do złożenia pozwu w sądzie
przeciwko producentowi spirali.

-

[nowako-wa]

> Ale powiem Ci szczerze, że nie pojmuję jak można dopuścić aż do
> czterech niechcianych ciąż.
No właśnie trzeba bardzo upaść i zbłądzić, zeby zobaczyć że można-
dlatego dziś nikogo nie oceniam, ani alkoholika, ani narkomana...
Gdybym za pierwszym razem zrozumiała ,że to było złe, to nie
dpuściłabym do następnego razu, a tak to tylko wiedziałam ,że to
szybki zabieg , który pozwala się pozbyć niechcianego problemu...Po
4 tym razie po prostu zaczęłam się lepiej zabezpieczać, moje
sumienie było zniewolone ...przez złe myślenie.Jestem żywym
dowodem ,że mozna się zmienić i po wielu latach dojśc do prawdy czym
jest aborcja. Dzięki jakiemu cierpieniu do tego doszłam nie będe się
rozpisywać, mogę jedynie na tym forum pomóc... moim doświadczeniem.
Straciłam ostatnio "chciane " dziecko, które miało
mi "zrekompensować" to co zrobiłam...I oczywiście tylko pierwsza
ciąza była ze spiralą, potem był egoizm...
Czasem trzeba przeżyć czym jest grzech, sztuką jest podnieść się z
upadku...

[zero_0]

A u mnie jest jakby w drugą stronę. Dokonałam jednej aborcji i w
zasadzie natychmiast po niej wpadłam w traumę. Teraz (minęło 8
miesięcy) czuję się już normalnie. Nie uważam, że aborcja to zwykły
zabieg, dzięki któremu pozbyłam sie problemu, ale uważam, że dzieją
się gorsze rzeczy na Świecie. Żałuję aborcji, ale już nie tak jak na
początku, gdy byłam w amoku. Nie potrafię do końca wyjaśnić co
czuję. Poprostu uważam, że znam teraz jej prawdziwą wagę bez
przginania w żadną stronę. Jednakże jednego jestem pewna - nigdy
więcej nie zrobiłabym tego drugi raz. Mam przynajmniej taką
nadzieję, bo podobno - nigdy nie mów nigdy...

[maria-assunta]

nowako-wa napisała:

Jestem żywym
> dowodem ,że mozna się zmienić i po wielu latach dojśc do prawdy
czym
> jest aborcja. Dzięki jakiemu cierpieniu do tego doszłam nie będe
się
> rozpisywać, mogę jedynie na tym forum pomóc... moim
doświadczeniem.

Przede wszystkim pozdrawiam cie serdecznie i gratuluje odwagi z jaka
opisujesz swoje zycie. Masz zupelnie racje, mozna sie zmienic i
przez ciezkie przezycia stac sie "lepszym" czlowiekiem. Przeczytalam
tez twoj blog i mam jedno pytanie: czy ty moze z jednej skrajnosci
wpadasz w druga?

Cytuje wikipedia:
Maryja uczy nas:
Zyc w otwartosci na dzialanie Boga przyjmujac w zyciu Jego wole;
Sluchac Slowa Bozego przekazanego w Pismie Swietym i Tradycji
Kosciola, odkrywac Je w zyciu, przyjmowac Je i wprowadzac w czyn;
Nieustannie modlic sie szukajac i odkrywajac Boga obecnego we
wszystkich okolicznosciach zycia; Byc blisko naszych braci i sióstr
znajdujacych sie w potrzebie i solidaryzowac sie z nimi.

Czy ty powaznie mowisz, szczegolnie po tym co przezylas, ze jedyna
prawda lezy w naukach kosciola? To mnie troche dziwi, przezylam tez
wiele tragedii w zyciu ale wlasnie z tego powodu odcielam sie od
wszelkich religii i 100% przekonan.
Troche mi to w twoim wydaniu na dewocionalizm wyglada, nie obraz
sie, ale troche plytkie...

[twoj_aniol_stroz]

A ja Nowakową bardzo dobrze rozumiem, wiem o czym pisze... Tak
właśnie jest kiedy bezgranicznie zawierzymy Bogu i własnie takie
słowa przychodzą na myśl, choć są nadal zbyt małe by wyrazić to co
faktycznie wówczas się czuje. To po prostu piękna, dojrzała wiara
wyrosła z własnej bezsilności i z mocy Boga

[maria-assunta]

twoj_aniol_stroz napisała:
A ja Nowakową bardzo dobrze rozumiem, wiem o czym pisze...

Kochany aniele: ja tez Nowakowa swietnie rozumie, ale zyjemy w 21
wieku, nie w sredniowieczu! Nie mozemy sie ciagle modlic i kajac, to
nie o to chodzi! Dokladacie tym dziewczynom jeszcze wiecej poczucia
winy! Jezeli musimy sie tak ciagle modlic, to caly swiat powinien
chodzic na kolanach. W ten sposob dyskfalikujecie inne wiary,
poglady, religie - jak tak mozna? No i jezeli juz chodzi o dewocje,
jestem bardzo tolerancyjna i jezeli kobieta pisze o 4 aborcjach i
jest jej zal, to jej bez problemu podam reke, ale prosze nie w
dewocjonalny sposob. Ludzie sa rozni i roznie znosza swoje
przewinienia, nie lubie skrajnosci.

[twoj_aniol_stroz]

Modlitwa nie jest kajaniem się. Ty mylisz pojęcia Modlitwa jest
rozmową z Bogiem i tak jak w każdej rozmowie kiedy coś zbroję to
przepraszam, a kiedy mam wątpliwości, rozterki, radości i smutki to
zwyczajnie rozmawiam. Kajanie się nie ma tu nic do rzeczy, tym
bardziej, że Bóg wybacza i nie ma potrzeby błagać go setki razy o
wybaczenie. Najczęściej to my sami nie umiemy wybaczyć sobie czegoś
i stąd nasze wyobrażenie o tym, że Bóg nie wybaczył i wymaga kajania
się, padania na kolana i umartwień. To nieprawda

[margharet7]

URODZE!!!

[margharet7]

wlasnie teraz wieczorem siedze i rozmyslam...bardzo
zaluje...bardzo..nawet chcialabym powiedziec to mojemu eks jak
bardzo zaluje...ale wiem, ze teraz pokpilby ze mne tylko! tak bardzo
boje sie zycia przez moja przeszlosć ze popadlam w egoizm..tak
drastyczny...dzis spotkalam sie z moim przyjacielem, zreszta
stomatologiem- opowiedzialam mu ta historie ..i wiecie co
uslyszalam! - dlaczego do niego nie przyszlam on by mi
pomogl..zawsze dazyl mnie wielkim uczuciem...nie bylam sama...zaluje
jeszcze bardziej

[nowako-wa]

ciesze sie margharet7 że tak myślisz, pomimo że dziś boli będziesz
miała póżniej łatwiej, a boli dlatego że to konsekwencja...
jeszcze będzie przepięknie
" ważne są tylko te dni , na które jeszcze czekamy"- tak myśl
Ps. mnie ze " śpiączki" obudziła śmierć dziecka- dotarło do mnie co
to jest ciąża- to życie którego jeszcze nie widać...
Jeśli już zrozumiałas - przestań się zadręczać dlaczego...

[margharet7]

wstyd mi przed Bogiem i samą sobą. Boje się Boga - chcialabym coś
zrobić, aby naprawić swój błąd. Najbardziej dopada mnie depresja
rano, kiedy się budze, zazwyczj po koszmarach porannych, potem mi
troche lzej. Chcialabym się już całkowicie podnieść, ale niestety
nie potrafie jeszcze. Mam nadzieje, że Bóg doda mi wiecej sił...

[iktoto]

nie bój się Boga

[margharet7]

naprawde boje się..

[twoj_aniol_stroz]

Iktoto dobrze Ci radzi: nie bój się Boga. Umiesz wyobrazić sobie
miłość bezgraniczną, pełną ciepła, zrozumienia? Tak kocha Bóg.
Wszystko cokolwiek mamy od Niego to ciągła prośba by człowiek nie
robił sobie krzywdy. Bóg pokazuje jak żyć po to byśmy nie pakowali
się w kłopoty. Dekalog to nie jest zestaw zakazów poto by nam
uprzykrzyć życie, ale po to byśmy byli szczęśliwi. Weź do ręki
Ewangelie (szczególnie Jana) i poczytaj o spotkaniach Jezusa z
ludźmi, z grzesznikami. Poczytaj jak bardzo jest łagodny dla nich.
Pamiętasz kobietę cudzołożną? Miała umrzeć przez ukamienowanie... A
Bóg co na to? "Nikt cię nie potępił?" "I Ja cię nie potępiam, idź i
nie grzesz więcej". Puszcza ją wolno, nawet "gadki umoralniającej
nie rąbnął" Po prostu prosi by więcej się nie krzywdziła
cudzołustwem...
Tak naprawdę my bardzo krzywdzimy siebie naszymi grzechami, to boli
Boga, bo On chce w nas widzieć szczęśliwe dzieci, a widzi jak
pakujemy się w problemy a potem cierpimy, miotamy się jak zwierzę w
klatce.
Nie bój się Boga, W Nim jest Twój ratunek - tylko Mu pozwól

[malwina_6]

To co napisałeś jest bardzo piękne...czytając otworzyłeś mi oczy..Dziękuję!! Też
boję się Boga... od chwili gdy usunełam przestałam chodzic do Koscioła... jest
mi tak wstyd że nie potrafię tam wejsc.. mieszkam 100 kilometrow od rodzicow,
moja rodzina jest bardzo wierząca.. gdy wszyscy idą do Koscioła ja szukam
wykrętu... mówię że za parę godzin będę wracała do siebie i tam pojde , że wolę
msze w swoim Kosciele... a tak naprawde wracam i jak jadę mysle o tym i jest mi
tak wstyd że nie potrafię...męczy mnie to , bo im dłużej to trwa to jest mi
cięzej...może nie jestem bardzo praktykująca... to ciągle szukałam tej mocnej
wiary..nawet 2 razy byłam w medjugorie.. było pieknie to pewnego czasu byłam
mocna w wierze ale po pewnym czasie w tym ciągłym pędzie znowu zbładziłam...Po
przeczytaniu tego co napisałes,zaczełam się zastanawiać..i chyba wybiorę się do
Koscioła , może jeszcze raz sprobuje ...mam nadzieję że będę miała ta odwagę aby
wejsc i spojrzec mu w oczy... Boje się spowiedzi... boję się ksiedza ktory na
mnie krzyknie i nie dostane rozgrzeszenia... boję się że będzie z tym mi
bardziej cięzko... boję się tego wszystkiego...

[twoj_aniol_stroz]

Pocztę masz
Jak chcesz, możemy jakoś się spotkać i porozmawiać... Powoli
odnajdziemy tego kochającego Boga, powoli Go zobaczysz i poczujesz
Buziak
Kasia

[margharet7]

ja już chyba naprawde wszystkiego się boję...mężczyzn, rodziny,
dzieci, życia...moim probleem jest chyba STRACH..

[maria-assunta]

margharet7 napisała:


> ja już chyba naprawde wszystkiego się boję...mężczyzn, rodziny,
> dzieci, życia...moim probleem jest chyba STRACH..
A ja ci dam tylko dobra rade Margharet7: Zdaj sobie sprawe z tego w
jakim go...nie kapia sie inni ludzie i przestan sie obwiniac! Te
swietojebliwe cioty doprowadza cie do zwatpienia. Jako czlowiek: NIE
ZROBILAS NICZEGO ZLEGO! Daruj to sobie i przestan sie zamartwiac,
zycie to nie je bajka...
Zycze ci szczescia i spokoju

[nowako-wa]

maria-assunta napisała:
> swietojebliwe cioty doprowadza cie do zwatpienia. Jako czlowiek:
NIE
> ZROBILAS NICZEGO ZLEGO!
to na górze to chyba o mnie...ale jakoś nie czuję sie swietojebliwa
ciota ( czy powinnam się obrazić ?) Moj dewotyzm na to nie pozwala...
Ale normalnie-margharet7 prawda jest taka; ZROBIŁAŚ COŚ ZŁEGO- ale
zrozumiałas to , żałujesz dlatego czujesz się winna i się boisz -
to najnormalniejsza reakcja na poczucie winy. i nikt ci nie kazuje
się zamartwiać - wręcz odwrotnie. A strach przed Bogiem to
supermotywacja do zbliżenia się do Boga. I nie koniecznie trzeba
zaczynać od kościoła.Religi jest wiele, ale jest jeden Bóg prawdziwy
dostępny dla każdego- nie zobaczysz go , ale możesz poczuć- wyraża
się przez miłośc. Jak bardzo chcesz znać odpowiedż na pytanie
dlaczego to cię spotkało, to może znalazłaś odpowiedż. Czasem trzeba
bardzo zgrzeszyć żeby zacząć szukać Boga, to trudna i często długa
droga ale jedyna do prawdziwego szczęscia.I żaden kościól tego za
ciebie nie zrobi- bo jesteś wolna...Ale być wolnym to nie znaczy
robić co mi się podoba...Trzeba być odpowiedzialnym ...Twój eks za
swoje odpowie, a ty za swoje...
Ubolewam nad kondycją wiary w dzisiejszym świecie, czy naprawdę nie
dowierza się ,że ktoś ma szczere intencje i po prostu chce być
dobrym człowiekiem ???I odpowiadam na zarzut : nie trzeba chodzić do
koscioła żeby wyznawać Boga - ja chodzę, bo lubię

[maria-assunta]

Ubolewam nad kondycją wiary w dzisiejszym świecie, czy naprawdę nie
> dowierza się ,że ktoś ma szczere intencje i po prostu chce być
> dobrym człowiekiem ???I odpowiadam na zarzut : nie trzeba chodzić
do
> koscioła żeby wyznawać Boga - ja chodzę, bo lubię
Tak zaczynasz dzisiaj? Tez ubolewam, w tej kondycji bylam wtedy,
kiedy ty Boga znac nie chcialas, o czym tu rozmawiac? Przestan tylko
z ta swietojebliwoscia bo troche rzygac mi sie chce. Kazdy ma prawo
do "wlasnego" nawrocenia.I nawet jesli twoja historia podbije kilka
serc, mojego nie podbije, znam gorsze historie, ale one nie probuja
nawracac innych i w dodatku w sposob "swietojebliwy" - wybacz!

[maria-assunta]

Ale normalnie-margharet7 prawda jest taka;NIE ZROBIŁAŚ NICZEGO ZŁEGO-
ZROZUM TO I NIE DAJ SIE ZWARJOWAC RZEZ PSYCHICZNE CIOTY!!!

[margharet7]

moje drogie Panie...troche kultury ...ja mam ogólnego doła..rano
dramt, wieczorem lepie, albo odwrotnie, raz tak raz tak...dziecko
nasuwa mi łzy na oczy...napisalam kilka smsow do mojego eks, ze mi
ciezko, ze tak trudno mi z tym zyc itp. nie odezwal sie, jestem dla
niego powietrzem, nie wazne czy zyje czy nie...nie urodzilam tego
dziecka wiec jestem smieciem...rozumie go..ale osoba ktora kocha
choc troche interesuje sie czy ten ktos zyje albo jak...chociaz
dyplomatycznie...gówno wart byl ten caly zwiazek!

[maria-assunta]

moje drogie Panie...troche kultury ...ja mam ogólnego doła..rano
> dramt, wieczorem lepie, albo odwrotnie, raz tak raz tak...dziecko
> nasuwa mi łzy na oczy...napisalam kilka smsow do mojego eks, ze mi
> ciezko, ze tak trudno mi z tym zyc itp. nie odezwal sie, jestem
dla
> niego powietrzem, nie wazne czy zyje czy nie...nie urodzilam tego
> dziecka wiec jestem smieciem...rozumie go..ale osoba ktora kocha
> choc troche interesuje sie czy ten ktos zyje albo jak...chociaz
> dyplomatycznie...gówno wart byl ten caly zwiazek!
To czy ty droga margharet cierpisz po aborcji, czy potym, ze ciec
cie olal?

[maria-assunta]

> ZROBILAS NICZEGO ZLEGO!
to na górze to chyba o mnie...ale jakoś nie czuję sie swietojebliwa
ciota ( czy powinnam się obrazić ?) Moj dewotyzm na to nie
pozwala...
Ale normalnie-margharet7 prawda jest taka; ZROBIŁAŚ COŚ ZŁEGO- ale
zrozumiałas to , żałujesz dlatego czujesz się winna i się boisz -
to najnormalniejsza reakcja na poczucie winy. i nikt ci nie kazuje
się zamartwiać - wręcz odwrotnie. A strach przed Bogiem to
supermotywacja do zbliżenia się do Boga. I nie koniecznie trzeba
zaczynać od kościoła.Religi jest wiele, ale jest jeden Bóg prawdziwy
dostępny dla każdego- nie zobaczysz go , ale możesz poczuć- wyraża
się przez miłośc. Jak bardzo chcesz znać odpowiedż na pytanie
dlaczego to cię spotkało, to może znalazłaś odpowiedż. Czasem trzeba
bardzo zgrzeszyć żeby zacząć szukać Boga, to trudna i często długa
droga ale jedyna do prawdziwego szczęscia.I żaden kościól tego za
ciebie nie zrobi- bo jesteś wolna...Ale być wolnym to nie znaczy
robić co mi się podoba...Trzeba być odpowiedzialnym

I to pisze mezatka, posiadaczka stadniny koni, kobieta, ktora ma
piekarnie, ciastkarnie itp itd. Ty piszesz powaznie te teksty do
kobiet, ktore nie wiedza gdzie lewa i prawa i jeszcze powolujesz sie
na Maryje? Bardzo ci wspolczuje i bardzo cie podziwiam, uwierz mi...

[margharet7]

moja droga...nikt tu nikogo ie olał..bo mielismy termin na 28 maja
slubu...chodzi mi tylko o to jak ktos moze szybko przestać
kochać..poprostu odsunąć sie z minuty na minute...z tego powodu tez
mam dola bo wiem ze zylam z innym czlowiekiem niz
przypuszczalam..chyba logiczne jak na to sie patrzy teraz zaluje sie
straconego czasu i nerwow

[nowako-wa]

przykro mi ,że zrobiło się tak nie miło ale jak mnie ktoś obrzuca
błotem to muszę zareagować...
margharet7 po to tu chyba zaglądasz żeby podnieśc sie na duchu ,
wyżalić i myślę ,że wiele postów ci pomogło... I domyślam się jak ci
ciężko... Czasem płacz jest najlepszy... Ten eks chyba bardzo
boli...A co do komentarzy wyciągnij swoje wnioski- nikt nie ma prawa
narzucać drugiemu swojej woli...Uważam ,że jesteś wrażliwą i
wartosciową osobą i znajdziesz jeszcze swoją drogę...

[nowako-wa]

wiesz ja się rzygania nie brzydzę- miałam konie- piękne i mądre
zwierzęta, ale obornik wysprzątać trzeba... i się nie obrażam, a nad
chamstwem i brakiem kultury ubolewam... ale na dyskusję merytoryczną
jestem zawsze otwarta.
Więc uszanuj ,że to wątek margharet7 i ona pisze to co chce- załóż
własny i napisz o swoim wzroście duchowym i głębi Twojego życia-
chętnie wymienię światopogląd

[maria-assunta]

> ZROBILAS NICZEGO ZLEGO!
to na górze to chyba o mnie...ale jakoś nie czuję sie swietojebliwa
ciota ( czy powinnam się obrazić ?) Moj dewotyzm na to nie
pozwala...
Ale normalnie-margharet7 prawda jest taka; ZROBIŁAŚ COŚ ZŁEGO- ale
zrozumiałas to , żałujesz dlatego czujesz się winna i się boisz -
to najnormalniejsza reakcja na poczucie winy. i nikt ci nie kazuje
się zamartwiać - wręcz odwrotnie. A strach przed Bogiem to
supermotywacja do zbliżenia się do Boga. I nie koniecznie trzeba
zaczynać od kościoła.Religi jest wiele, ale jest jeden Bóg prawdziwy
dostępny dla każdego- nie zobaczysz go , ale możesz poczuć- wyraża
się przez miłośc. Jak bardzo chcesz znać odpowiedż na pytanie
dlaczego to cię spotkało, to może znalazłaś odpowiedż. Czasem trzeba
bardzo zgrzeszyć żeby zacząć szukać Boga, to trudna i często długa
droga ale jedyna do prawdziwego szczęscia.I żaden kościól tego za
ciebie nie zrobi- bo jesteś wolna...Ale być wolnym to nie znaczy
robić co mi się podoba...Trzeba być odpowiedzialnym ...Twój eks za



Wiesz, ludzie, ktorzy opisuja to, co w zyciu osiagneli, materialnie,
oczywiscie, sa dla mnie przeciekiem, niech sobie ida prosto do
nieba, ja pojde na lewo, bardzo cie przytulam...

[maria-assunta]

nowako-wa napisała:

Więc uszanuj ,że to wątek margharet7 i ona pisze to co chce- załóż
> własny i napisz o swoim wzroście duchowym i głębi Twojego życia-
> chętnie wymienię światopogląd
Ja bardzo szanuje, ze to jest watek wątek margharet7 ale z tego robi
sie pomalu twoj watek, a on mi sie mniej pdoba, jestes poprostu
cinkciara po zadoscuczynieniu, proste, nie?

[margharet7]

dziewczyny...uspokujcie sie, kazda jest inna - pamietajcie - kazdy
ma inne priorytety w zyciu..dla mnie cel i ambicja jest
wyznacznikiem zycia..dla innych zycie z dnia na dzien..i kazdy robi
to co lubi..

[margharet7]

facet mnie nie zostawil, to ja go zostawilam. nie chcialam wiecej w
moim zyciu partnera, ktory nie wie co do czego -lekkoducha! kocham
go jeszcze szczatkami pokruszonej milosci i sentymentalie tesknie!
poprostu nie rozumie drania...calowal mnie po nogach, plakal jak
mnie bolalo..a teraz nie wie czy zyje...bo co? bo maszyna nie
urodzila dziecka? gdzie jego milość? tak nie postepuje osoba ktora
kochala...jestem coraz bardziej zla na siebie bo widze zmarnowane 2
lata...a czasu nikt nie cofnie!

Margharet

[twoj_aniol_stroz]

To nie były zmarnowane dwa lata. Nie patrz w ten sposób. Spójrz
raczej na ten czas, jako na jakąś lekcję, która bardzo dużo Cię
nauczyła. Faktem jest, że boleśnie... Z czasem ten ból zelżeje, a
doświadczenie i wiedza zostaną. Tak rodzi się życiowa mądrość, która
jest bezcenna.

[patrycja855]

> poprostu nie rozumie drania...calowal mnie po nogach, plakal jak
> mnie bolalo..a teraz nie wie czy zyje...bo co? bo maszyna nie
> urodzila dziecka? gdzie jego milość?

Prysneła gdy poznał twoje prawdziwe oblicze.
Nazywasz jego rodzinę patologiczną a czy więcej patologii nie ma w
twoim życiu, piszesz ze w jego rodzinie dzieci bija, a ty zabiłaś
swoje

[margharet7]

masz racje, można to nazwac patologicznym czynem - ale musialam
wybrać pomiedzy jedną patologią a drugą...i bardzo cie prosze skoro
mnie nie znasz nie osadzaj mojego oblicza, bo ja jestem winna , ale
on naprawde też..i oboje za to odpowiemy przed Bogiem

[margharet7]

p.s. ja ciągle próbuje nawiązać do tematu...Gdzie jest ojciec w tym
wszystkim? ..zapładnia i wiecej nic go nie interesuje..skoro Bóg
jest sprawiedliwy i obiektywny to spojrzał na nas z góry..wie co
zrobilam ja! i wie co zrobil on i jak sie do tego przyczynil..nie
zrobilam tego poza jego plecami..swiadomy wybór, o którym on tez
wiedzial i mógł od samego poczatku cos z tym zrobić...nadal uważam,
że kobieta ma swoją role w zyciu i męzczyzna swoją..i uwazam ,że
kazdy musi sie z tego wywiązać...nastepny raz pisze - do tanga
trzeba dwojga

[maria-assunta]

margharet7 napisała:
p.s. ja ciągle próbuje nawiązać do tematu...Gdzie jest ojciec w tym
> wszystkim? ..zapładnia i wiecej nic go nie interesuje..skoro Bóg
> jest sprawiedliwy i obiektywny to spojrzał na nas z góry..wie co
> zrobilam ja! i wie co zrobil on i jak sie do tego przyczynil..nie
> zrobilam tego poza jego plecami..swiadomy wybór, o którym on tez
> wiedzial i mógł od samego poczatku cos z tym zrobić...nadal
uważam,
> że kobieta ma swoją role w zyciu i męzczyzna swoją..i uwazam ,że
> kazdy musi sie z tego wywiązać...nastepny raz pisze - do tanga
> trzeba dwojga

Droga margharet7,
jezeli napisane jest to do mnie, to odpowiem ci krotko, bo sa to
tematy, o ktorych mozna pisac bez konca.
Ja ciebie w zaden sposob nie potepiam, kazdy z nas popelnia rozne
bledy w swoim zyciu i kazdy z nas cierpi z tego czy innego powodu.
Mozliwe, ze urazila cie ktoras z moich uwag, mozliwe, ze nie. Ja
wychodze z zalozenia, ze kazdy musi sie stawic swoim problemom i cos
z nimi zrobic. Wybielanie, usprawiedliwianie sie i "dzielenie winy"
na dwoje przynosi tylko chwilowa ulge ale nie rozwiazuje sedna
sprawy.
To nie jest w tej chwili wazne kto jest winien i na ile, wazne jest
to, ze TY sobie z tym rady dac nie mozesz. Jezeli nie wezmiesz sie
za siebie i nie uporzadkujesz swojego zycia, to bedziesz sie tak
miotac jeszcze bardzo, bardzo dlugo.
Zobacz, piszesz: "swiadomy wybor" a potem rozpaczasz i w jakims
sensie boisz sie kary boskiej, nie dostrzegasz przy tym, ze karzesz
sie sama, cierpisz i boisz sie wszystkiego.
Otrzasnij sie, zacznij zycie od nowa, pracuj nad soba i spruboj
odnalezc wlasne wnetrze. To dluga droga ale dla kazdego dostepna.
Poczytaj troche, moze faktycznie idz do psychologa, bo twoje zycie,
z tego co piszesz nie bylo uslane rozami. Nie bede ci dawac dobrych
rad, bo to ,co jest dobre dla mnie niekoniecznie musi byc dobre dla
ciebie. Ja odnalazlam swoja droge czego i tobie zycze.
Kliknij np. tutaj:
www.celzycia.com/byron-katie-i-jej-praca.html
To tylko maly przyklad, sama musisz szukac. Nie mysl moze w
kategoriach Winy i Kary. Pomysl czym byloby to zycie bez radosci i
bolu, bez dobra i zla. Jezeli "oblalas" jakis egzamin, to zawsze
jeszcze mozesz go powtorzyc, zycie jest po to by sie uczyc.

Ktoregos dnia wybaczysz sama sobie i duzo w twoim zyciu sie zmieni.
Pozdro...

[nowako-wa]

maria-assunta napisała:
> cinkciara po zadoscuczynieniu, proste, nie?
dla ciebie proste przyczepić etykietkę do kogś kogo zupełnie nie
znasz , sprawia ci to przyjemność? Dlaczego tak bulwersuje cię moja
osoba? Jeżeli masz ochotę na dyskusję zapraszam prywatnie:
[e-mail]- forum to dyskusja -nie plucie na drugiego...

[iktoto]

niekiedy "dyskusja" nie ma sensu.
Wiara w Boga zostala tutaj poruszona, ponieważ autorka wątku zaczęła
tę kwestię więc nie widzę aby ktokolwiek komukolwiek coś wciskał.
Gdyby autorka nic nie wspomniala to nie byloby wielu wypowiedzi na
ten temat ale widać potrzebuje pomocy, co sama zaznacza.

Ja nie widzę problemu, dewotek tym bardziej

[nowako-wa]

iktoto napisała:

> niekiedy "dyskusja" nie ma sensu.
no właśnie, podobno kto ma więcej Boga w sercu - ten pierwszy
wyciąga rękę, nawet do tego co go opluwa...

właśnie piszę do ciebie...

[iktoto]

właśnie przeczytałam

nowakowa i iktoto

[jaonmyi]

Taaa, dokładnie, Ci co mają Boga w sercu to w ogóle chodzące
świętości. Tak jak stoją, po śmierci pofruną do nieba... Myśl tak
dalej... To fakt co pisze maria - towarzystwo nawiedzonych dewot.
To, że Ty, iktoto, tego nie widzisz to zupełnie zrozumiałe.
Najtrudniej dostrzec własne przypadłości, deficyty itp. To się w
głowie nie mieści jak można trwonić energię na takie
pierdoły...Żałosne.

[iktoto]

nie jestem chodzącą świętością

[iktoto]

do powyzszego mojego stwierdzenia pasuje buźka taka a nie
taka .

[redudek]

Witam
Nie chce tu nikogo potępiać ani osądzać.Zastanawia mnie jednak dlaczego całe
zło dostrzegacie dopiero po fakcie , dopiero wtedy dostrzegacie że facet nie
ten,że nie nadaje się ,że nie ułożycie sobie z nim życia itd...A przecież
wiadomo niektóre rzeczy już wczesniej,zanim się pójdzie do łóżka,po co pózniej
te tłumaczenie?


Pytanie do autorki listu:
A czy gdybys urodziła to dziecko? przecież On je chciał.
Nie mógłby ci na te dziecko płacić? rozważałaś taką możliwość?
pozdrawiam

[sui2]

Maria-assunta

"Wiesz, ludzie, ktorzy opisuja to, co w zyciu osiagneli,
materialnie,
oczywiscie, sa dla mnie przeciekiem, niech sobie ida prosto do
nieba, ja pojde na lewo, bardzo cie przytulam..."

Ludzie, którzy piszą o materialiźmie idą do nieba?
Niebo odchodzi od materializmu, to co Boskie oddaj Bogu to co
szatańskie szatanowi.Bóg mówi o miłości i szukaniu jej w kazdym
człowieku bezwarunkowo. No chyba, że nie to niebo miałaś na myśli.

Do nowako-wej
Ludzie nie akceptują w innych tego, czego sami nie mają(nie mam na
myśli strony materialnej)i zazdroszczą innym, zamiast wziąść się za
siebie i spojrzeć prawdzie w oczy. Łatwiej się łudzić.
Pozdrawiam

[jaonmyi]

> Ludzie nie akceptują w innych tego, czego sami nie mają(nie mam na
> myśli strony materialnej)i zazdroszczą innym, zamiast wziąść się
za
> siebie i spojrzeć prawdzie w oczy. Łatwiej się łudzić.
> Pozdrawiam

O większe bzdury trudno
Jaką "prawdę" masz na myśli, tą swoją???

[maria-assunta]

sui2 napisała:

Ludzie, którzy piszą o materialiźmie idą do nieba?
> Niebo odchodzi od materializmu, to co Boskie oddaj Bogu to co
> szatańskie szatanowi.Bóg mówi o miłości i szukaniu jej w kazdym
> człowieku bezwarunkowo. No chyba, że nie to niebo miałaś na myśli.


Do nowako-wej
Ludzie nie akceptują w innych tego, czego sami nie mają(nie mam na
myśli strony materialnej)i zazdroszczą innym, zamiast wziąść się za
siebie i spojrzeć prawdzie w oczy. Łatwiej się łudzić.
Pozdrawiam

Albo ci goraco albo cos pilas/es.Mieszasz zupelnie. A twoje bajki o
szatanie i o zazdrosci opowiadaj swoim dzieciom. A dlaczego niby to
ja mialabym brac sie za siebie? I jakiej prawdzie w oczy powinnam
spojrzec? I czym ja sie niby ludze? No i jeszcze napisz mi dokladnie
czego ja komu zazdroszcze, z gory dziekuje.
Wyspowiadaj sie u tego pana w sukience bo bluznisz i nie rozsmieszaj
mnie juz

[margharet7]

płacić? z czego? ..to jest albanczyk i muzulmanin...ewntualnie
porwalby mi dziecko...

[nowako-wa]

margharet7 nie zapominam ,że to twój wątek, ja z atakiem sobie
poradzę...
jeżeli mnie znów ktoś nie zlinczuje , to trochę dam przykładów ze
swojego życia: czasem nie rozumiemy dlaczego tak sie dzieje- to tak
jakbyśmy przeczytali tylko wstęp do książki- przy końcu rozumiemy
jej sens- tak samo w życiu. To dziecko może było po to aby
wypróbować wasz związek- nawet aborcja mogła wam wyjść wam na dobre
gdyby on teraz był blisko, ale jego nie ma , a ty jesteś z tym
sama...I gdyby chodziło tylko o pierwszy krok , który ty zrobiłaś w
jego kierunku, ale z tego co piszesz on nie odwzajemnia... Czy warto
pchać sie w miłośc , która nie odwzajemnia? Sama musisz sobie
odpowiedzieć na to pytanie.
Z mojego podwórka: po stracie dziecka 2 miesiące temu d razu
chciałam następne - nie chciałam przyjąc do wiedomości, że GO NIE MA
dlatego bolało. Kiedy pogodziłam sie z tym co sie stało, mąz nie
chce następnego- uszanowałam jego wolę, pomału przeszło. Ale
zaznaczam pomału. Dziś mam spokój w sercu, radośc... bo przyjęłam
życie takim jakim jest, a nie jakim go chciałam widzieć. Może takie
spojrzenie pomoże ci się wylizać.
Ps. A na dobrą spowiedz nadal namawiam - ale to Twoja decyzja- może
ci ulżyć...

[maria-assunta]

nowako-wa napisała:


gdyby chodziło tylko o pierwszy krok , który ty zrobiłaś w
> jego kierunku, ale z tego co piszesz on nie odwzajemnia... Czy
warto
> pchać sie w miłośc , która nie odwzajemnia? Sama musisz sobie
> odpowiedzieć na to pytanie.
A czy twoja milosc odwzajemniala sie aborcja po aborcji? Na twoim
blogu niewiele o tym piszesz,po aborcji tzrzeba troszke odczekac,
zeby znowu zajsc w ciaze, przynajmnmiej 3 miesiace, ile ty kobieto
masz lat? Moze jestes juz za stara na dziecko i dlatego stracilas to
n"oczekiwane" tylko o nawiedzeniach na zmiane: przez maryje i przez
szatana, gdzie te 4-krotne aborcje? Mnie nie interesuja twoje konie,
koty, psy i sluzace i nie bede ci opowiadac co ja w zyciu
osiagnelam, nie pojmuje tylko, majac meza przy boku lazlas
na "skrobanki"?

[maria-assunta]

margharet7 napisała:

> płacić? z czego? ..to jest albanczyk i muzulmanin...ewntualnie
> porwalby mi dziecko...
A nie wiedzialas z kim idziesz do lozka?
W momencie rozkoszy nie byl to muzulmanin i albanczyk?
Nawet gdyby ci je porwal, dziecko by zylo, nie pomyslalas o tym?
Co jest lepsze wedlog swietojebliwych: usunac czy zwalc wine na
innowierce i albanczyka itp.itd.
W Polsce to jest bardzo proste, narozrabiam, pojde do spowiedzi i
sprawa jest zalatwiona, swietojebliwosc zalatwi wszystko. Tylko na
kobietach, ktore np. usunely ciaze i twierdza, ze nie zaluja, wiesza
sie psy i inne g...a bez konca. Nie WOLNO zrobic czegos i NIE
ZALOWAC!. Trzeba sie kajac na kolanach i zalowac za grzechy, wtedy i
wspanialomyslne forumowiczki ci wybacza, nawet najwieksze
przestepstwa. Napisz tylko, ze ZALUJESZ!
Jezeli twego nie zrobisz, jestes dziwka, k...a i suka.
Typowa polska mentalnosc. Nie do konca wiem, po co ty tutaj ciagle
jeczysz?
Szukasz rozgrzeszenia: Idz do ksiedza,(mozliwe, ze pedofila),
szukasz rozwiazania swoich problemow, ktorych masz kupe: idz do
psychologa, szukasz szczescia, postaraj sie i odnalez je sama, ale
to juz jest wysilek.Podejrzewam, ze ci sie to specjalnie nie podoba,
wolisz 2x dziennie jeknac cos na forum i dostac pocieszenie od
biednych nawiedzonych, ktore wiedza na 100% o co w zyciu chodzi.
Sama z siebie jestes na to za glupia wiec masz racje, sluchaj
jeszcze glupszych. Z tym sie lepiej zyje: z osobami, ktore
narozrabialy jeszcze wiecej ode mnie i ktore "po fakcie" probuja
akurat MNIE nawrocic. To jest poprostu: SUPER!!!

Mario

[twoj_aniol_stroz]

Dlaczego w Tobie jest tyle nienawiści? Popatrz, obrażasz tych,
którzy wierzą w Boga, obrażasz autorkę, która przyszła po pomoc i
zrozumienie tutaj... W sumie obrażasz nawet te, które nie żałują
aborcji wkładając w usta innych ludzi inwektywy, których nie
usłyszałabys od nich. Po co to robisz? Przeciez tak naprawdę
niewiele wiesz o autorce wątku, jeszcze mniej o duchowości człowieka
wierzącego...

[nowako-wa]

Mario a mnie naprwdę intereuje czy dokonałas aborcji, dlaczego i jak
się z tym czujesz? Jeżeli masz odagę napisać to ja napiszę co o tym
sądzę i napewno cię nie będe potępiać jak ty wszystkich dookoła.
Umiesz napisać o sobie? Gotowa jesteś aby Tobie wytknąć Twoje błędy?
Jeżeli nie to jesteś tu nie mile widzianym intruzem , który nie
stara sie zrozumieć blizniego...

[jaonmyi]

Ty, kobieto, nie widzisz jak Cię nawiedziło??? A widać gołym okiem,
że masz wrażenie, że doznałaś swoistej iluminacji i jesteś z tych co
to wiedzą lepiej i więcej i pochylają sie nad zagubionymi
owieczkami. Ja pier... Poprzewracało Ci się w główce nieodwracalnie
raczej, aż żal...

[maria-assunta]

twoj_aniol_stroz napisała:

> Dlaczego w Tobie jest tyle nienawiści? Popatrz, obrażasz tych,
> którzy wierzą w Boga, obrażasz autorkę, która przyszła po pomoc i
> zrozumienie tutaj... W sumie obrażasz nawet te, które nie żałują
aborcji wkładając w usta innych ludzi inwektywy, których nie
> usłyszałabys od nich.

Zadna nienawisc kochanie, wrecz przeciwnie. Moze jestem troche za
ostra, ale jezeli twierdzisz, ze wkladam w usta ludzi inwektywy,
ktore nie istnieja, to musze cie rozczarowac. Naczytalam sie tyle
wyzwisk na roznych forach dotyczacych tego tematu, wlasnie pod
adresem kobiet, nigdy mezczyzn, ze przechodzi to juz ludzkie
pojecie. Jezeli chcesz komus pomoc,, to nie zawsze glaskaniem po
glowce, czesto osiaga sie przez to odwrotnosc i wydaje bilet na
nastepne glupoty. Trzeba sobie zdac sprawe z wlasnej "glupoty" i
wyciagnac z tego wnioski. Jezeli nie dorosniesz i nie zajmiesz sie
soba sama, tak naprawde, to nikt nie jest w stanie ci pomoc, nawet
gdyby chcial.
A co ty wiesz o mnie, ze zarzucasz mi nienawisc? No i co najlepsze,
nie zaliczasz mnie oczywiscie do tych, ktorzy wierza w Boga, wam sie
poprostu nie wolno sprzeciwiac, trzeba przytakiwac i modlic sie, ale
tylko w taki sposob, w jaki wam sie podoba.
I czy ja ciebie teraz musze traktowac powaznie? Zastanow sie nad
soba i nad twoja duchowoscia

[twoj_aniol_stroz]

> A co ty wiesz o mnie, ze zarzucasz mi nienawisc? No i co
najlepsze,
> nie zaliczasz mnie oczywiscie do tych, ktorzy wierza w Boga,
W kwestii nienawiści... To reakcja na Twój post. Być może pisałaś go
z usmiechem na ustach, ale niestety słowo pisane nie oddaje tonu
głosu, nie pokazuje mimiki, więc opierając sie na tym co napisałaś
właśnie stwierdziłam, że jest w Tobie nienawiść do innych ludzi...
Co do Twojej wiary w Boga... Nie napisałam nigdzie, że jesteś osobą
niewierzącą. Stwierdziłam jedynie, że atakujesz ludzi wierzących, a
to juz zasadnicza różnica. "Świętojebliwa ciota" jako określenie na
tego kto ośmiela się napisać cokolwiek o Bogu publicznie jest
atakiem. Nie napisałam też, że masz obowiązek modlić się tylko w
taki sposób jak ja to robię.
Popatrz, znów jest tak, że wkładasz w moje usta coś czego nie
powiedziałam, ba, nawet nie pomyślałam. Zobacz jak niewiele o mnie
wiesz, a starasz się mi wmówić rzeczy,których nie zrobiłam i nie
powiedziałam.
> I czy ja ciebie teraz musze traktowac powaznie?
Nie musisz... To jest Twój wybór, ale niestety w życiu jest tak, że
póki nie traktujemy tego co mówi drugi człowiek poważnie, póty nasz
odbiór tej osoby jest niewłaściwy.
>Zastanow sie nad
> soba i nad twoja duchowoscia
Nie raz i nie dwa się zastanawiałam...samai w towarzystwie różnych
ludzi i nie narzekam

[nowako-wa]

maria-assunta napisała:
Jezeli chcesz komus pomoc,, to nie zawsze glaskaniem po
> glowce, czesto osiaga sie przez to odwrotnosc i wydaje bilet na
> nastepne glupoty. Trzeba sobie zdac sprawe z wlasnej "glupoty" i
> wyciagnac z tego wnioski. Jezeli nie dorosniesz i nie zajmiesz sie
> soba sama, tak naprawde, to nikt nie jest w stanie ci pomoc, nawet
> gdyby chcial.

Nie rozumiem- to jaki ty masz patent na pomoc innym? Może cie ta
pomoc wogóle nie interesuje? a skoro nikt nie jest w stanie pomóc,
nawet gdyby chciał - to po co jest to forum?
Jeżeli zdamy sobie sprawę z własnej głupoty, to zostaje pytanie: co
dalej ?

powrót

[margharet7]

jest bardzo cięzko, ale pogodzilam sie z nim! czuje ulge..obecnie
mamy relacje na dystans i bez zaufania, ale chcemy to
naprawic..przynajmniej ja! zrozumialam swoj bład i wiem ze go bardzo
kocham.

[nowako-wa]

życzę w takim razie odwzajemnienia Twojej miłości... dlatego
skłóconym parom lepiej nie doradzać - to ich sprawa i to co wygląda
beznadziejnie może dalej owocować- spróbuj jednak nie popełniać tych
samych błędów i nie zaniżaj poprzeczki, powodzenia...

[margharet7]

pogodziliśmy się...nie umie z nim rozmawiać na ten temat...bardzo
boli..co mam robic

[kapyl]

A czy on chce o tym rozmawiać? Bo jeżeli nie chce, to uszanuj, że nie chce i nie zmuszaj. Bo jego ewentualna negatywna reakcja może cię bardzo zranić i rozczarować.

[margharet7]

do niczego go nie zmuszam..tylko nie wiem czy nie jest lepiej o tym
porozmawiać..