rodzić w Mińsku? - aktualne dane

[merci10]

Proponuję zaktualizować dane dotyczące obecnych porodów w mińskim szpitalu.
Bardzo bym prosiła, że każdy chodź parę słów wyraził, cokolwiek.
Mieszkam w Mińsku od niedawna, będę rodzić w maju 2007r. Wiem, że Szpital w
Mińsku zajął bardzo wysokie miejsce w rankingu Fundacji "Rodzić po ludzku".
Jednakże, znalazłam wiele niekorzystnych opinii na temat porodów w tym Szpitalu.
Ponieważ jest już niedługo do mojego rozwiązania, więc bardzo chciałabym
wiedzieć czy rodzić w Mińsku, czy obstawiać Warszawę - co Wy na to?
Interesuje mnie przede wszystkim:
- ile położnych pracuje w Szpitalu, czy są to osoby nowe, czy pracujące w tym
Szpitalu od 10-20 lat (czyli ciagle te same)
- jakie są położne w czasie porodu?
- jak wyglada sytuacja z nacinaniem krocza, czy jest to rutyna?
- jak szyją w tym szpitalu?
- jak wyglada opieka po porodzie nad matką i dzieckiem?
- jacy ginekolodzy pełnią dyżury w Szpitalu? (nazwiska)
Z góry bardzo dziękuję wszystkim którzy zechcieli odpisać.
pozdrawiam

[nie.my]

merci10 napisała:

> Proponuję zaktualizować dane dotyczące obecnych porodów w mińskim szpitalu.
> Bardzo bym prosiła, że każdy chodź parę słów wyraził, cokolwiek.
-->Dane są na tym forum aktualizowane niemalże online ;-) Jest to temat ciągle
wałkowany i już wszystko zostało powiedziane.

> Mieszkam w Mińsku od niedawna, będę rodzić w maju 2007r. Wiem, że Szpital w
> Mińsku zajął bardzo wysokie miejsce w rankingu Fundacji "Rodzić po ludzku".
> Jednakże, znalazłam wiele niekorzystnych opinii na temat porodów w tym Szpitalu
> .
> Ponieważ jest już niedługo do mojego rozwiązania,
-->Nie wiem jaki masz kalendarz ale do maja zostało jeszcze duuużo czasu.

więc bardzo chciałabym
> wiedzieć czy rodzić w Mińsku, czy obstawiać Warszawę - co Wy na to?
-->A my na to poczytaj wcześniejsze milion wątków na ten temat.

> Interesuje mnie przede wszystkim:
> - ile położnych pracuje w Szpitalu, czy są to osoby nowe, czy pracujące w tym
> Szpitalu od 10-20 lat (czyli ciagle te same)
-->Jutro podam Ci dokładne CV _wszystkich_ położnych, sprzątaczek i na dokładkę,
choć wiem, że o to nie prosisz, ochroniarzy z budynku na wjeździe.

> - jakie są położne w czasie porodu?
-->Widziałem jak jedna była nie umalowana i nie miała tipsów, nie wiem czy to ją
dyskwalifikuje?

> - jak wyglada sytuacja z nacinaniem krocza, czy jest to rutyna?
> - jak szyją w tym szpitalu?
-->Oj "szyją", chodzą naszyci cały czas, właściwie to słaniają się.

> - jak wyglada opieka po porodzie nad matką i dzieckiem?
-->Od opieki jest ojciec dziecka, względnie rodzina bliska lub dalsza, pisałaś
na wstępie, że mieszkasz od niedawna a termin niedaleki, więc zarezerwuj już
pokoje w hotelu dla rodziny!

> - jacy ginekolodzy pełnią dyżury w Szpitalu? (nazwiska)
-->jutro podam cały spis, włącznie z danymi ich rodzin do 7 kręgu pokrewieństwa
włącznie.

> Z góry bardzo dziękuję wszystkim którzy zechcieli odpisać.
-->Była to czysta przyjemność, klawiatura wprost sama do mnie przyszła.

> pozdrawiam
NieMy

P.S. Chyba poranne latte tak na mnie wpływa ;-)

[7platek]

nie my i po co ta ironia?
faktycznie do maja trochę czasu, ale gdybyś choć raz był w ciąży,a szczególnie w
pierwszej ciąży to nie dziwiłoby Cie tyle pytań.
każdy pewnie ma inne opinie, bo to przede wszystkim zależy od personelu na danej
zmianie i szczęścia, bo każdy ma lepsze i gorsze dni i zawsze możesz trafić na
zły humor tej świetnej polecanej położnej.
Ja rodziłam w Wawie, bo tam przechodziłam całą ciążę i jeszcze tam mieszkaliśmy.
Ale w Wawie też nie wszystkie szpitale są ok!
po porodzie byłam w tutejszym szpitalu na obejrzeniu szwów i ani oddział ani
lekarz nie zrobili na mnie dobrego wrażenia- najpierw powiedział, że szwy się
rozeszły, a na kolejnej wizycie wyparł się tego i powiedział, że to niemożliwe :/
czekałam ponad godzinę na korytarzu i widziałam jaka tam dezorganizacja panuje i
każdy z zewnątrz może wejść na salę i gapić się na pacjentki!
najlepiej jest rodzić w Szpitalu w którym pracuje Twój lekarz i jeśli już
mieszkasz w Mińsku i masz 4mce do porodu to ja bym poszukała właśnie lekarza
stąd i tu rodziła.

[merci10]

7platek - niestety wielu ginekologów (w tym także mój)nie gwarantują że będą
przy porodzie, są obecni jeśli mają w tym czasie dyżur.Mam jeszcze czas, dlatego
zastanawiam się nad "zaklepaniem" w Warszawie położnej i rodzić tam gdzie ona
pracuje.Ale zdaję sobie również sprawę, że mogę do Warszawy nie dojechać i
dlatego chciałabym wiedzieć więcej o Szpitalu w Mińsku. Tak naprawdę to wcale aż
tak dużo informacji na Forum nie ma o mińskim szpitalu, a szkoda.
Dzięki 7platek że zechciałeś podzielić się ze mną wrażeniem z pobytu w tym Szpitalu

[merci10]

nie.my - gratuluję - wolnego czasu, precyzyjności wypowiedzi, poczucia
życzliwości ludzkiej,angażowania się w bezinteresowną pomoc, obyś na swojej
drodze spotkał wielu życzliwych ludzi takich jak Ty sam.
powodzenia w realizacji swojej misji

[merci10]

Witam wszystkich, którzy są zainteresowani porodem w mińskim szpitalu.
Załozyłam ten wątek, kiedy byłam jeszcze w ciąży i nie mogłam się zdecyzdować
rodzić w Mińsku, czy w Warszawie.W tej chwili jestem mamą trzy miesięcznej
córeczki i bardzo wiele mogę powiedzieć o mińskim szpitalu. Tak, po
przemysleniach postanowiłam rodzić w Mińsku i to był wielki bład z mojej strony.
Spędziłam tam tydzień.
W chwili obecnej wiem, że nigdy więcej nie zdecyduję się rodzić w tym szpitalu.
Długo by opisywać moją sytuację, ale mogę tylko krótko napisać, że cała ciąża
przebiegała prawidłowo. Po 10 dniach zgłosiłam się do szpitala. Skurcze nie
przyszły same. Dzien przed porodem lekarz powiedział, że jutro pani urodzi. I
urodziłam zdrową córeczkę (całe szczęście!), ale to co ze mną robili to było
straszne. "władowano" (dosłownie) we mnie mnóstwo chemii, lekarz będący na
dyżurze to "gówniarz" z chorymi ambicjami.Po wielu godzinach męczarni rozwarcie
było na 5 cm i dalej nic nie postępowano, w końcu po interwencji całej rodziny
zrobiono CC. I całe szczęście, bo córeczka miała owiniętą główkę i ramię
pępowiną i pewnie dlatego "nie mogła" wydostać się na świat.
Wiem, że najlepszy obraz całej sutuacji byłby dla Was jaśniejszy gdybym wszystko
opisała w szczegółach ale niestety czas mi nie pozwala, a dokładnie Mój Aniołek.

Jęsli Ktoś chciałby czegoś konkretnego dowiedzieć się o mińskim szpitalu (o
lekarzach, połoznych, pilęgniarkach) to służę radą na priv'a.

Reasumując, jeśli ktoś chce rodzić w tym szpitalu to: powienien mieć lekarza z
tego szpitala ("lepsze" podejście i załatwienie rozwiązania) lub rodzić sn
bezproblemowo (ale, to jak wiemy nikt nie jest w stanie przewidzieć - tak było w
moim przypadku).

pozdrawiam wszystkich

[szrek99]

Szanowna Merci, moja żona rodziła w grudniu w mińskim szpitalu i, jak już w
którymś z wątków wspomniałem, raczej nie mieliśmy zastrzeżeń do ludzi z oddziału
położniczego. My też przejmowaliśmy się porodem ale, wybacz, nie rozumiem Twoich
dylematów. Czy ewentualny poród w Warszawie tylko ze względu na fakt, że to
Warszawa miałby być łatwiejszy i mniej stresujący? Skąd takie przekonanie? W
szpitalach w naszej kochanej stolicy z całą pewnością odbywa się więcej porodów
niż u nas i choćby z tego względu rozsądniejsze jest pozostanie w Mińsku -
położne zajmą się Tobą choćby z nudów. A pytania, muszę przyznać, masz
frapujące. Ciekawe czy ktoś będzie umiał odpowiedzieć coś sensownego na temat
stażu położnych czy zagadnienia szycia krocza (jak szyją ??? chodzi o ścieg czy
co?). Przepraszam, że trochę krytykuje Twój post ale naprawdę nie sądzę by
uzyskanie odpowiedzi mogło Ci coś pomóc. Znalazłaś nienajlepsze opinie o naszym
szpitalu? I co w tym dziwnego - każda ocena jest subiektywna i to co jednemu
może bardzo przeszkadzać, drugi nawet nie zauważy. Jeśli sprawdzisz na forum, w
kilku wątkach toczą się dyskusje na temat lekarzy - tam opinie dotyczące jednej
osoby bywają skrajnie różne, trudno więc by było inaczej w przypadku całego
oddziału położniczego. Podejrzewam, że nie znajdziesz szpitala ze 100%
pozytywów. A jeśli nawet, to może Ty byłabyś pierwsza, której nie spodobałby się
np. dowcip położnej Krysi?
Proponuje mniej stresu z wyborem miejsca narodzin pociechy, zwykle im więcej się
człowiek stara dowiedzieć tym większy ma zamęt w głowie i tym więcej
wątpliwości. Życzę samych miłych wrażeń i szczęśliwego rozwiązania, gdziekolwiek
byś nie rodziła

- szrek

[biedronkowa]

Witam. Rodziłam kilka miesięcy temu w naszym mińskim szpitalu i mogę się na
jego temat rozwlekać godzinami. Całkowicie rozumiem Twoje dylematy, których jak
widać po niektórych wypowiedziach, kompletnie niektórzy nie rozumieją - a do
tego, żeby było śmieszniej(a może tragiczniej) są to faceci. Niestety... A
jeśli chodzi o nie.my, to gratuluję poziomu intelektu i wychowowania - żenująco
niski. Słoma z butów wychodzi. Ciekawe czy życzyłbyś sobie takiej
uszczypliwości w stosunku do Twojej żony. Po co w ogóle taki człowiek się
udziela ? Podejrzewam, że albo nie ma dzieci, albo poród poszedł gładko, albo
jego żona miała po prostu cesarkę i niewiele może powiedzieć na temat położnych
odbierających poród, nacinania krocza czy szycia. Bo może wtedy potrafiłby się
wczuć trochę bardziej w sutuację kobiety, takiej jak ja, która spędziła wiele
godzin w mękach na porodówce lub takiej jak Ty, która jest pełna oczywistych
obaw przed rozwiązaniem.
Jesli chodzi o moje zdanie na temat naszego szpitala, to zdanie mam podzielone.
Z jednej strony bardzo chwalę sobie opiekę na oddziale noworodkowym i to
nieprawda, że jesteś tam zdana jedynie na siebie lub rodzinę. Bardzo miło
wspominam każdą jedną pielęgniarkę z tego oddziału. Były bardzo serdeczne,
życzliwe, opiekuńcze, zawsze służyły radą i pomocą. Interesowały się mną,
maleństwem i wspierały przy karmieniu piersią. Wszystko wytłumaczyły i pokazały
podstawowe zasady postępowania z niemowlęciem - od ubierania i kąpieli do
pielęgnowania pępuszka. Jednym słowem same pozytywy.
Z drugiej strony natomiast, mam same złe wspomnienia związane z samą
porodówką.To był dla mnie jakiś koszmar i zupełnie inaczej to sobie
wyobrażałam. Myślałam, że mogę liczyć na fachową i serdeczną "obsługę" ale
niestety się przeliczyłam. Od samego wejścia w drzwi ostentacyjnie ziewająca
pani dała mi i mojemu męzowi do zrozumienia, że obudziliśmy cały personel i nie
jesteśmy mile widziani o tak późnej porze nocy. Zarówno położna jak i
pilęgniarka były bardzo nieuprzejme i opryskliwe. Ale niestety trafiłam na
panie z epoki kamienia łupanego, które odwalają tą "rutynę" ze 30 lat. Zero
wsparcia i zrozumienia. Jeśli chodzi o nacinanie krocza, to mogę powiedzieć z
całą pewnością:TAK - jest to całkowita rutyna. I wszystkie moje koleżanki to
potwierdzają. Każda jedna została nacięta zanim się zorientowała. Nikt się o
zdanie nie pytał. Sprzęt do nacinania został z wielkim hukiem rzucony na stolik
obok mnie. Jak tylko zobaczyłam jak to wygląda, to myślałam, że zemdleję...
Zszyta natomiast zostałam bardzo dobrze, rany zagoiły się błyskawicznie i nie
czuję zadnego dykomfortu - w przeciwieństwie do mojej koleżanki, ale ona
rodziła kilka lat temu i miała nierozpuszczalne szwy. Teraz zakładają tylko
rozpuszczalne:)Jeśli chodzi o ilość położnych w szpitalu, to jest ich całkiem
sporo, więc z całą pewnością wszystko zależy na kogo trafisz, jak to zwykle
bywa. Jestem pewna, że co inna położna, to inne traktowanie i podejście.
Ginekologów nie jestem w stanie Ci wymienić, ale napewno ordynatorem jest dr
Florczak. Mogłabym jeszcze długo pisać i wymieniać mnóstwo szczegółów a także
nieprawidłowości związanych z moim porodem ale tego się nie da opisać. Naprawdę
źle wspominam opryskliwą i arogancką położną, na którą trafiłam. Rodziłam
bardzo długo, spędziłam tam kilkanaście godzin i nie wspominam tego dobrze. Z
resztą moj mąż także. Na znieczulenie zoo nie masz co liczyć. O tyle dobrze, że
można rodzić z kimś bliskim i jest to nieodpłatne. Jednym słowem, z mojego
punktu widzenia, są plusy ale także ogromne wady. Ja ponownie nie
zdecydowałabym się na poród w Mińsku. Zapewniłabym sobie położną, a tutaj jest
to niemożliwe. No i napewno chciałabym znieczulenie zoo. I nie dopuściłabym tym
razem aby mój poród przebiegał w taki sposób i aby trwał tak długo, co
ostatecznie w moim przypadku groziło poważnymi komplikacjami. Przecież poród
można przyspieszyć niezagrażając matce i dziecku. Ale było to niemożliwe w
Mińsku. To niedopuszczalne. Mam wielkie pretensje. To tyle. Trochę się
rozpisałam:) Ale mam nadzieję, że Ci cokolwiek pomogłam. Musisz podjąć ważną
decyzję, więc życzę Ci abyś była pewna czego chcesz i aby dzidziuś urodził się
cały i zdrowy:)))Pozdrawiam.

[7platek]

biedronkowa współczuję przykrych przeżyć w trakcie porodu.
Mnie teraz się przypomniało jak jechałam autobusem do Wawy z Mińska w
38tyg.ciązy i tak rozmawialiśmy z kierowcą, trochę się bał, że zacznę rodzić:)
ale on właśnie powiedział,że jego żona rodziła kilka tyg. wcześniej i też jak
przyjechali, to wszyscy zdziwieni i ochrzaniali, że powinni w domu czekać itp.
na sali porodowej też olewka aż do momentu jak dali uwaga-50zł położnej, nagle
zainteresowała się rodzącą i wszystko poszło szybciej.
Nie popieram łapownictwa, ale jeśli to ma uchronić moje dziecko i mnie przed
komplikacjami i przykrymi chwilami-godzinami, to nie zawahałabym się dać.
Nie dopuszczalne jak dla mnie jest brak ZZO! pewnie oksytocynę też dają w
ostatniej chwili?
Teraz gdybym zaszłą 2x w ciąże to napewno nie chcę tu rodzić.

[szrek99]

Skoro rodziłaś w Warszawie i:
> na sali porodowej też olewka aż do momentu jak dali uwaga-50zł położnej

skąd postanowienie:
> Teraz gdybym zaszłą 2x w ciąże to napewno nie chcę tu rodzić.

Wybacz ale nie bardzo rozumiem.

Co do uwag biedronkowej, to rzeczywiście jestem chłopem, który był przy porodzie
i może opisać to co widział. Moje kochanie nie męczyło się godzinami na sali
porodowej, bo przyjechaliśmy do szpitala na pół godziny przed rozpoczęciem
porodu. Wcześniej mieliśmy kontakt telefoniczny z położną i stosowaliśmy się do
jej zaleceń, więc w szpitalu pojawiliśmy się gdy skurcze stały się takie jak ona
opisywała. Wcześniejsze 24 godziny żona skręcała się z bólu w domu, co chyba
jest bardziej komfortowe niż pobyt nawet na najlepszym oddziale położniczym.
Położne są zaś zdecydowane, konkretne i stanowcze, co może niektórym nie
odpowiada, bo spodziewają się trzymania za rękę i podtrzymywania na duchu, więc
uważają je za opryskliwe - jak już pisałem, są to subiektywne oceny. Nam proste
rady położnej bardzo ułatwiły cały poród.
Co do nacinania krocza, to zgadzam się, że zrobili to nie pytając, z tym że
wcześniej nie wspominaliśmy, że tego nie chcemy. Szwy zakładają rozpuszczalne. O
znieczulenie pytały, oksytocynę podały w ostatniej fazie porodu by zwiększyć
częstość skurczy. I tyle... My byliśmy na tyle zadowoleni z pań przyjmujących
poród, że kilka dni później zawiozłem im trochę słodyczy w podziękowaniu.

[biedronkowa]

To Twoja żona miała ogromne szczęście, że na samej sali była tylko pół
godzinki...to luksus. Ja zanim przyjechałam do szpitala wiłam się w bólach
kilkanaście godzin, łącznie z nieprzespaną nocą. Gdy przyjechałam rano na KTG,
ginekolog oznajmił, że to jeszcze nie jest poród, że to bóle przepowiadające i
że spotkamy się za conajmniej za tydzień. Zrozpaczona wróciłam z bólami do domu
i czekałam kolejnymi godzinami, myśląc, że odejdę od zmysłu gdy tylko do mnie
docierało, że mam się tak męczyć nie wiadomo jak długo...nie mogąc zjeść czy
usnąć chociaż na chwilkę. Nie pomagały masaże czy wanna. Gdy już nie mogłam
wytrzymać, pojechaliśmy w nocy do szpitala i inna lekarka oznajmiła, że rodzimy
i że jest 5 cm rozwarcia. I męczyłam się kolejnych pare godzin aż do ustania
akcji. A żeby było śmieszniej, później w kartę wpisali mi, że rodziłam 6
godzin. Co za oszustwo !
A poza tym, to już się nie dziwię, że jesteście zadowoleni ze szpitala, skoro
mieliście znajomą położną,osobisty kontakt z nią i pomoc. To się nazywają po
prostu znajomości. Ja nie mogłam na to liczyć. A jeśli chodzi o znieczulenie,
to proponowali Wam z całą pewnością to zwykłe, które każdej przysługuję, tylko
jest g...warte. Znieczulenia zoo nie ma u nas na oddziale...brak anestezjologa.
No chyba, że znowu chodzi o jakieś ułady czy znajomości...to może by się takowy
znalazł. Co do położnych, o których piszesz, że były w Waszym przypadku
konkretne, to zapewniam Cie, że w naszym były najzwyczajniej wredne. To także
ocena mojego męża, który w końcu powiedział coś jednej pani do słuchu, po tym
jak zaczęła się wydzierać, kiedy już nie miałam siły przeć, bo ustały mi
skurcze. Dopiero wtedy postanowiono mi dać tą cholerną oksytocynę...i reszta
poszła - na szczęście. I zapewniam Cię, że nie chodziło mi o trzymanie za rękę,
bo to robił mój kochany mąż, który był tam jedynym moim ratunkiem...Jestem mu
za to ogromnie wdzięczna i gdyby nie On, to całe to wydarzenie mogło się
potwornie odbić na mojej psychice. Z resztą trochę sie jak widać odbiło, bo mój
pobyt na porodówce rozpamiętuję już przez ładnych parę miesięcy i nie zapomnę
go chyba do końca życia....Pozdrawiam.

[szrek99]

> A poza tym, to już się nie dziwię, że jesteście zadowoleni ze szpitala, skoro
> mieliście znajomą położną,osobisty kontakt z nią i pomoc. To się nazywają po
> prostu znajomości.

Żadna znajoma, tylko prowadząca szkołę rodzenia, do której telefon wzieliśmy
z... pieczątki na dyplomie ukończenia tejże. Z mojej strony EOT. Wyraziłem swoją
opinię i tyle. Jeśli ktoś uważa, że w Warszawie będzie lepiej lub że w Mińsku
jest fatalnie, to jego sprawa. Miłej podróży i lepszych wspomnień z porodu.

[hera21]

No to ładnie!!! Mam termin na 13 lutego, ale w każdej chwili mogę urodzić. Miałam chęć w Mińsku bo mam najbliżej, ale teraz sama nie wiem po przeczytaniu waszych wypowiedzi:(zwłaszcza, że będę rodzić po raz pierwszy i bez chodzenia do szkoły rodzenia. A co do nacinania to miałam zamiar wcześniej uprzedzić, że tego nie chcę. Słyszałam też,że można rodzić w różnych pozycjach (jak dyktuje natura). Jak to jest naprawdę???

[szrek99]

Martyna słusznie zauważyła, że najprościej jest się przejść na spacer do
szpitala i samemu ocenić warunki, porozmawiać z położnymi czy nawet ze
"świeżymi" rodzicami. Wiedza jaką zdobędziesz w ten sposób może Ci wiele dać, a
przynajmniej będziesz wiedziała dokąd iść gdy nadejdzie właściwy moment (jeśli
zostaniesz w Mińsku, rzecz jasna).

[biedronkowa]

Masz rację - oksytocynę podali mi na samiutki koniec, jak już po wieeelu
godzinach słaniałam się z nóg, nie miałam siły na nic i traciłam kontakt z
rzeczywistością...bo ustała mi akcja porodowa - po prostu przestałam mieć
skurcze:( Czym to mogło grozić, chyba nie muszę pisać...

[mtrzaskalska7]

Ja będę w kwietniu rodzić PO RAZ TRZECI - w Mińsku. Za każdym poprzednim razem
byłam zadowolona, nikt nie robił mi z niczym łaski.
Nikt nie poradził Ci jednej rzeczy - jeśli masz tak dużo wątpliwości, najlepiej
zadzwoń i przejdź się na oddział, porozmawiaj z położnymi, lekarzami,
ordynatorem... To lepsze wyjście, niż pytanie nas na forum, gdzie każdy ma inne
zdanie, doświadczenia i spostrzeżenia. A przecież najlepiej samej sobie wyrobić
zdanie.

Jest też chyba nadal szkoła rodzenia, z której warto skorzystać, jeśli to Twoja
pierwsza ciąża i masz sporo obaw...

Rozmawiałam ostatnio z sąsiadką, która będzie rodzić lada chwila. Ona taż
początkowo miała w planach poród w Warszawie, ale zrobiła to, co ja Ci radzę -
przeszła się do szpitala, żeby zobaczyć "co i jak". I ostatecznie zdecydowała
się na Mińsk, a nie Warszawę. Zresztą do Warszawy możesz nie zdążyć - jeśli
wiesz, co mam na myśli :)

Masz jeszcze duużo czasu, nie panikuj już teraz. Po prostu rozważ wszystkie za
i przeciw.

Pozdrawiam,

Martyna

do wszystkich przyszłych mam (i nie tylko)

[mtrzaskalska7]

Przestańcie tak strasznie panikować! Jedne dziewczyny sieją postrach po
okropnym porodzie, drugie (te, które jeszcze nie rodziły) wpadają w popłoch. Z
niektórych Waszych postów wynika, że nasz szpital jest jakimś koszmarnym
miejscem, gdzie trzeba mieć znajomości, bo inaczej poród będzie horrorem,
będzie trwał kilkanaście godzin i pozostawi skazę na psychice na zawsze...

Weźcie tylko pod uwagę, że KAŻDY PORÓD JEST INNY, przebiega inaczej. Jedne
kobiety rodzą pierwsze dziecko (i kolejne)szybko i bez specjanego stresu; inne
męczą się przez wiele godzin. Nie ma jednego scenariusza, więc panikowanie co
do własnego PRZYSZŁEGO porodu na podstawie porodów innych osób jest bez sensu.

I jeszcze jedno. Z pewnością narażę się wielu osobom, ale - czy nie uważacie,
że trochę przeceniacie sam moment porodu? To znaczy, za bardzo się nim
przejmujecie, panikujecie, itp. Ja wiem, po urodzeniu dwójki dzieci i w
oczekiwaniu na kolejne można się wymądrzać, bo już się wie, "jak to jest". Wiem
też, że niemal każda z nas chciałaby rodzić w najbardziej komfortowych
warunkach (znieczulenia, cesarki, itp.). Ale przecież nie jesteśmy ani
pierwszymi, ani tym bardziej ostatnimi czy jedynymi kobietami, które będą
rodzić! No, nie oszukujmy się - skoro mamy w brzuchu nasze dziecko, to w końcu
musi się ono jakoś wydostać na świat :) I choćby ten proces trwał nie wiem, jak
długo, to w końcu przytulimy to nasze maleństwo do piersi! Ja też rodziłam moje
drugie dziecko przez wiele godzin, leżałam w szpitalu i momentami miałam ochotę
wstać i wyjść. Ale sam moment narodzin jest czymś niepowtarzalnym i żadna z mam
nie powie mi, że w jednej chwili nie zapomniała całego bólu porodu, całego
zmęczenia, całej tej ciężkiej pracy w chwili, kiedy jej powiedziano "Jest
dziecko!". Ponoć to czysto chemiczna/fizjologiczna reakcja organizmu, wydziela
się jakiś-tam hormon szczęścia (bardziej zorientowane pewnie nawet wiedzą,
jaki). W tym momencie nic nie jest ważne poza mamą i dzieckiem, niektóre
rodzące mówią w takiej chwili, że chcą to wszystko przeżyć jeszcze raz (!) - ja
tak miałam :)))

Nie bójcie się porodu. To nie jest jakaś strasznie nienormalna sytuacja, to
tylko fizjologia/biologia/jakkolwiek to nazwiecie. Podejdźcie do sprawy
spokojniej i nie pozwólcie się straszyć okropnymi historiami! Bo też od Waszego
nastawienia w dużej mierze zależy, jak będzie wyglądał Wasz własny poród...
Jeśli się go boicie i wietrzycie podstęp, może być nieciekawie :)

Naprawdę, zachęcam Was wszystkie do odwiedzenia oddziału położniczego, do
rozmów z osobami tam zatrudnionymi - to znacznie lepsze źródło informacji, niż
nasze forum.

Pozdrawiam wszystkie przyszłe mamy, może do zobaczenia w szpitalu :)
Pozdrawiam też niezmiennie wszystkich forumowiczów jak zwykle serdecznie,

Martyna

[szrek99]

Dobrze, że to kobieta napisała. Miałem podobne myśli ale nie odważyłem się ich
zaprezentować, by nie zostać wyzwany od szowinistycznych samców, który o
rodzeniu może wiedzieć tyle co mu narysują.

[mtrzaskalska7]

> Dobrze, że to kobieta napisała. Miałem podobne myśli ale nie odważyłem się ich
> zaprezentować, by nie zostać wyzwany od szowinistycznych samców, który o
> rodzeniu może wiedzieć tyle co mu narysują.

Wiesz Szrek, ja już kiedyś na innym forum dawno temu zostałam uznana za
faceta :) Bo mam strasznie niepopularne poglądy niemal na wszystko :)))))

do mtrzaskalska7

[biedronkowa]

A może Ty faktycznie jesteś facetem, bo brakuje Ci kobiecej i matczynej
wrażliwości...

[mtrzaskalska7]

Noooo... A widziałaś kiedyś faceta, który urodził dwóch synków i wkrótce
urodzi trzeciego? Jeśli tak, to faktycznie - jestem facetem :))))))))


Pozdrawiam,

Martyna

P.S. Biegnę się zgłosić do jakiejś księgi rekordów.

[biedronkowa]

Nooo...ale to Twoje słowa, że już dawno na innym forum zostałaś uznana za
faceta...coś w tym musi być. To już jest Twoje drugie forum, więc spróbuj z tym
rekordem. Może się uda:) Może tutaj nie chodzi o Twoją cielesność, tylko o
psyche. Pewnie słyszałaś o płci mózgu...

[biedronkowa]

Aż przykro czytać...TO SIĘ CIESZ KOBIETO, ŻE NIE MIAŁAŚ KOMPLIKACJI I TWOIM
DZIECIOM NIE GROZIŁA ŚMIERĆ CZY KALECTWO !!! Urodziłaś dwójkę czy trójkę a nie
masz zielonego pojęcia ile kobiet przez nieprofesjonalnych lekarzy czy położne
przeżywa dramaty ! I ile z nich leczy się później z depresji ! (chyba nie
czytasz, nie oglądasz TV) Widzę,że niektórzy kompletnie nie zdają sobie sprawy
jak tragicznie w skutkach może się zakończyć błędnie przeprowadzony poród -
chociażby niedotlenieniem tak jak w moim przypadku. Więc jeśli Ciebie to nie
dotknęło, to nie znaczy, że ja NIE MAM PRAWA wyrażać swoich opinii na temat
tego szpitala. I po Pierwsze JA NIE PANIKOWAŁAM przed porodem, szłam pozytywnie
nastawiona ale drugiego boję się piekielnie ! Ciekawe dlaczego ? Może jak
jesteś taka mądra, to mi odpowiesz ? A drugi poród napewno nie odbędzie się w
Mińsku. I nie chodzi o to, że straszę... CO a może tylko wychwalać wolno, bo
jak ktoś opisuje swój dramat to znaczy, że od razu straszy ? Weź się zastanów
co piszesz...TWoim zdaniem w takim razie dyskusja, opisywanie swoich przeżyć i
wyrażanie swoich opinii jest bez sensu ? To moim zdaniem takie wychwalanie
porodu pod niebiosa i okłamywanie innych dziewczyn, że wszystko jest piękne i
cudowne jest głupotą. A jak Ty miałaś takie cudowne porody, to jak dla mnie
możesz mieć 20 dzieci i przeżywać orgazm podczas ich rodzenia a nawet rodzić je
pod drzewem ( w końcu to taka biologia, fizjologia) a ja mam swoje prawo żeby
napisać jak było naprawdę w moim przypadku. I nie życzę Ci, żeby dotknęło
Ciebie to co mnie i wiele innych kobiet, bo może dopiero wtedy byś zrozumiała
co my czujemy. Więc nie zachowuj się jakbyś pozjadała wszystkie rozumy. Możesz
pisać o swoich odczuciach i przeżyciach ale nie komentuj i nie podważaj
czyichś. A w jakim Ty świecie żyjesz, że KAŻDY poród to tylko jak piszesz
FIZJOLOGIA ? Czy każdy poród wg Twojej wiedzy jest fizjologiczny pozbawiony
jakichkolwiek komplikacji ? Przecież Ty kopletnie nie masz na ten temat
zielonego pojęcia. Właśnie nie chodzi o to żeby opisywać cudowne i gładkie
przypadki z naszego szpitala, tylko te naprawdę trudne, w których właśnie
wszyscy muszą się sprawdzić bo od tego zależy czyjeś życie !!! Nie rozumiesz
tego ? To wtedy właśnie wychodzi szydło z worka ile wart jest dany personel...I
nie będziesz mi mówić czy zapomniałam swój ból porodowy czy nie, bo po prostu
nie masz pojęcia. A ja wiem, że gdy tylko podali mi dziecko na piersi, to
musieli mnie łapać, bo się osunęłam na ziemię z wycieńczenia ...a bólu nie
zapomnę do końca życia. Mam go w pamięci. I Co ? Uważasz, że sobie wymyślam ???
I Właśnie chodzi o to, że KAŻDY PORÓD JEST INNY i właśnie Z KADYM PORODEM
fachowy personel powinien sobie dawać adę, a nie tylko z tym "fizjologicznym"
bez problemów. A nasz szpital mnie zawiódł i krzyczę to głośno bo mam do tego
prawo tak samo jak mamuśki zachwalające go. Najlepiej to się nie odzywać co ?
To w takim razie wg Ciebie po co robi się wszelkiego rodzaju rankingi i ankiety
w całej POLSCE typu "Rodzić po LUDZKU "??? Przecież one opierają się na
opiniach zarówno tych dobrych jak i złych. Czyli to nie ma sensu...A Twoje
zdanie "mamy w brzuchu dziecko i jakoś musi się ono wydostać" już świadczy o
Tobie: nie ważne czy zdrowe czy okaleczone czy martwe... mało po prostu
przeżyłaś w swoim życiu i nawet nie wiesz co mówisz. Zastanów się. Ni wszystko
wygląda tak kolorowo...

[szczepanka2]

Straszliwie histerycznie i chyba niepotrzebnie tak ostro.
Miom zdnaiem rację ma mtrzaskalska, że przed porodem należy zachować spokój,
nie słuchać opowiastek babć i cioć oraz życzliwych. A przede wszystkim nie
zakładać, że może wydarzyć się coś złego.
Skąd masz pewność, że w innym szpitalu nie popełniliby jakiegoś błędu przy
Twoim porodzie?
Mój głos jest jak najbardziej pozytywny jesli chodzi o rodzenie w Mińsku...
Myślę tak jak mtrzaskalska, nikogo nie słuchałam, wiedziałam że nie ja pierwsza
i nie ostatnia. Że musi być dobrze. I tak było.
Zatem głowa do góry wszystkie przyszłe mamy:-)

[slawinska2]

Zgadzam sie z opinią, ze w warszawskich szpitalach tez nie zawsze jest różowo i
zdarzają się niekompetentni (albo zbyt malo zaangazowani) pracownicy, przez
takich ze szptala tzw Czerniakowskiego w Warszawie mojej koleżanki synek miał
niedotlenienie i niestety nie jest do końca zdrowy. Ja osobiście cała ciążę
prowadziłam u bardzo znanego lekarza z Warszawy i w planach miałam poród
oczywiście w Warszawie, niestety moje dziecko pchało się na swiat sporo
wcześniej niż powinno, lekarz akurat był na urlopie za granicą, i sytuacja
zmusiła mnie do rodzenia w Mińsku (było to jeszcze jak ordynatorem był Wocial)
i nie wiem czy personelowi po prostu było mnie żal, bo do końca nie było pewne
czy moje edziecko urodzi się zdrowe, czy po prostu tacy sa zawsze, ale dla mnie
byli bardzo w porządku a poznalam chyba wszystkie położne bo kilka dni leżałam
na sali przedporodowej, no i miałam szczęście rodzić przy wspaniałej położnej,
wspomnianej wczesniej pani Edycie, To wszystko złożyło się na to, że w
przypadku drugiej ciązy tez wybiorę szpital w Mińsku.

do szczepanka2

[biedronkowa]

Kolejna wyrozumiała i wyczulona na ludzkie tragedie...skoro u Ciebie było
super, to mam rozumieć, że u mnie też musiało...to bardzo ciekawe podejście.
Nie ty pierwsza i nie ostatnia...hmmm. Wiesz, nie pierwsza i nie ostatnia
kobieta na tym świecie urodziła czy urodzi kalekie, chore czy martwe dziecko w
skutek błędu lekarskiego. I jeszcze nie jedna przeżyje dramat. No chyba że nie,
bo Ty tak twierdzisz. I uwierz mi, że to nie takie proste, powiedzieć, że musi
być dobrze i pstryk...jest dobrze. Mam wrażenie, że naprawdę niektórym strach
jeszcze w oczy nie zajrzał... A na pytanie "Skąd masz pewność, że w innym
szpitalu nie popełniliby jakiegoś błędu przy Twoim porodzie?" mogę odpowiedzieć
tak: rozmawiamy o tym szpitalu i o tym personelu. I to właśnie tutaj byłam źle
traktowana i popełniono błędy. I to właśnie ten a nie inny szpital odpowiada za
ten poród i za ten błąd. Czy tak trudno to zrozumieć ? A może Twoim zdaniem
powinnam obarczyć winą jakiś inny szpital ? Inną położną ? Innych lekarzy ? To
w takim razie nigdy nie ma sensu dochodzić swojego, bo zawsze można założyć, że
gdzie indziej to też mogło się wydarzyć ? Czyli nie ma sprawy, nie ma winnych,
dajmy lekarzom ordery. Mam Twoim zdaniem chwalić szpital, który wyrządził mi i
mojemu dziecku krzywdę ? A może mam siedzieć cicho ? Jesteś chyba niepoważna. I
jeśli uważasz, że reaguję straszliwie histerycznie, to zastanów się jak Ty byś
zareagowała...bo przez ciebie za to przemawia totalna znieczulica. A jeśli
uważasz, że to, co mnie spotkało było na skutek słuchania opowiastek babć i
cioć i dlatego, że założyłam, że może się wydarzyć coś złego, to sobie
daruj...to dopiero jest teoria - wręcz rewolucyjna. Pomyśl...

[szczepanka2]

Starsznie jesteś anty nastawiona. Ten wątek powstał po to, by rózne dziewczyny
mogły się wypowiedzieć. Zatem dodałam swój głos. Nie zamierzałam nikogo karcić,
osądzać czy oceniać. Nawet nie wiesz jak dobrze rozumiem problemy i tragedie
matek, które miały nieprzewidziane problemy przy porodzie. Ale nie chciałam
poruszać i zgłębiać tego tematu, żeby nie starszyć oczekujących. Ja mówię swoje
zdanie, Ty swoje. Przestań się czepiać całego świata. Myśle, że wszyscy Ci
współczują, jeśli podczas Twojego porodu lekarze i położne sprzeprzyli sprawę.
Z mojej strony już dość na ten temat.

[biedronkowa]

a to ciekawe...twierdzisz, że nie zamierzałaś nikogo karcić, osądzać czy
oceniać, a uznałaś mój post za histeryczny...cz to właśnie nie jest ocena ? A
opisywanie własnych przeżyć i wyrażanie własnych opinii rozumiesz jako
czepianie się całego świata ? Cieszę się, że rozumiesz problemy i tragedie
innych, ale to nie znaczy, że nie należy o nich głośno mówić, żeby "nie
wystraszyć" innych. W takim razie, trzeba się wypowiadać na temat naszego
szpitala w samych superlatywach ? Siedzieć cicho i opowiadać jak to było
cudownie ? To oszustwo i obłuda. I też mam prawo wyrażać swoje opinie. I nie
odniosłam wrażenia, że wszyscy mi współczują. Raczej wydaje mi się, że
NIEKTÓRZY uważają, że takim jak ja trzeba zamknąć gębę i udawać, że wszystko
jest kolorowe...I jestem anty nastawiona do osób, które uważają, że wyrażanie
swoich negatywnych opinii, to "opowiastki życzliwych" oraz "straszenie
oczekujących". Bo powinno się mówić o głośno o wszystkim, a nie tylko o
pozytywach. To właśnie jest moje zdanie. Koniec, kropka.

[szczepanka2]

OK, masz rację, w tym poście powinny znaleźć się różne głosy matek, także i
Twój, bo to przecież Twoja historia i miałaś prawo ją opowiedzieć. Wybacz,
jesli tym co napisałam, skrzywdziłam lub uraziłam Cię. Nie chciałam tego. Nie
zachowuj urazy.
Życzę Ci wszystkiego dobrego i dużo zdrówka dla maluszka

[biedronkowa]

:))) No to zgoda:) Cieszę się, że jednak mnie zrozumiałaś. Ważne jest, żebyśmy
my matki potrafiły ze sobą rozmawiać, wymieniać swoje poglądy, dzielić się
doświadczeniami (zarówno tymi dobrymi jak i złymi) oraz udzielać sobie
wsparcia, chociażby duchowego czy psychicznego. Lżej się robi, gdy masz
poczucie, że jesteś rozumiana. Pozdrawiam gorąco i również życzę dużo zdrówka
dla całej rodzinki:)

[mtrzaskalska7]

Ależ oczywiście, że cieszę się, że nie miałam podczas porodów żadnych
komplikacji. Byłabym kompletną idiotką, gdyby było inaczej :) A może
masochistką raczej......?
Chyba nie do końca zrozumiałaś moje intencje. Nie napisałam, że błędy,
komplikacje, problemy się nie zdarzają. Nie żyję na Księżycu i wiem, że nie
wszystkie porody przebywają tak, jak powinny. Ale czy jesteś w stanie podać mi,
jaki jest odstetek tych dramatów, o których piszesz? Skoro jest ich tak dużo,
to pewnie są gdzieś jakieś dane - oświeć mnie, podaj namiary lub adres www.
Chętnie sama poczytam, w jak bardzo zacofanych pod względem rodzenia dzieci
kraju żyję.

>I po Pierwsze JA NIE PANIKOWAŁAM przed porodem, szłam pozytywnie
>
> nastawiona ale drugiego boję się piekielnie ! Ciekawe dlaczego ? Może jak
> jesteś taka mądra, to mi odpowiesz ?

Z przyjemnością, bo do tego nie potrzeba jakiejś specjalnej wiedzy
psychologicznej. Wystarczy taka "zwykła", domowa, wyniesiona z TV i kolorowych
gazet, które czytam od rana do nocy, nie mając nic innego do roboty - boisz
się, bo pierwszy poród był trudny, pojawiły się komplikacje, a personel
szpitala nie potrafił sobie z tą sytuacją poradzić. Też bym się pewnie bała na
Twoim miejscu, bo, jak napisałam, nie jestem taką kompletną idiotką, za jaką
mnie masz. I jestem w stanie zrozumieć Twoje emocje. Tyle, że generalizowanie,
że miejscowy szpital jest be, a inne są cacy jest krzywdzące.
Zauważ, że już pojawił się w naszej dyskusji głos jakiejś dziewczyny, która
(jak rozumiem) czerpie wiedzę o naszym szpitalu tylko z naszego forum - i się
przestraszyła.

> A ja wiem, że gdy tylko podali mi dziecko na piersi, to
> musieli mnie łapać, bo się osunęłam na ziemię z wycieńczenia ...a bólu nie
> zapomnę do końca życia. Mam go w pamięci. I Co ? Uważasz, że sobie
wymyślam ???

Na ziemię się osunęłaś? A kto pozwolił Ci wstać z łóżka porodowego tuż po
porodzie!?
Wiesz, ja też pamiętam ból każdego z moich porodów, pamiętam ból po
oksytocynie, kiedy fruwałam pod sufit. To nie jest tak, że przy moim porodzie
tańczyły baletnice i śpiewały anielskie chóry. Aż tak różowo nie było, o nie :)
Ale to jest ból, o którym naprawdę przestaje się myśleć, bo on przemija, a w
nagrodę masz swoje dziecko! I tylko to się liczy. Jeśli nadal rozpamiętujesz
ból, to może potrzebujesz porady specjalisty...?

Co do akcji typu "Rodzić po ludzku" - są między innymi po to, żeby ucywilizować
oddziały położnicze. Pamiętasz z pewnością, że zaczęło się od tego, żeby
ojcowie mogli być obecni przy porodach... Z tego, co gdzieś na forum
przeczytałam, nasz szpital zajął w ostatnim rankingu całkiem niezłe miejsce.
Więc chyba nie jest tak najgorzej.

Ty masz fatalne doświadczenia i nikt tego nie kwestionuje. Ja tylko uważam, że
w innym szpitalu też mogłaś (czysto teoretycznie) mieć podobne przeżycia.

> Twoje zdanie "mamy w brzuchu dziecko i jakoś musi się ono wydostać" już
świadczy o
> Tobie: nie ważne czy zdrowe czy okaleczone czy martwe...

Noooo, to już taka nadinterpretacja i niezrozumienie intencji piszącej, że aż
boli, naprawdę. Napisałam tylko, że poród nie jest niczym nadzwyczajnym, że nie
jesteśmy jedynymi, które tego doświadczyły lub doświadczą.


Życzę Ci dużo cierpliwości przy wychowywaniu maleństwa. Jak najmniej
rozczarowań, tylko dobrych ludzi na Twojej drodze itd., itp. Może jestem
jeszcze młoda i mało wiem o życiu, ale cóż - wszystko przede mną. Kiedyś w
końcu załapię, że życie jest podłe, złe, szare i okrutne. A listy takie jak
Twój przybliżą mnie z pewnością do tego celu :)

Pozdrawiam wszystkich niezmiennie serdecznie,

mamuśka Martyna


P.S. > Najlepiej to się nie odzywać co ?
> To w takim razie wg Ciebie po co robi się wszelkiego rodzaju rankingi i
ankiety (...)

Odzywaj się, odzywaj. To też dobry sposób pozbycia się złych emocji. Czasem
pewne rzeczy trzeba wykrzyczeć.

[7platek]

umknęły mi Wasze posty..
Szrek uwielbiam takich ludzi jak Ty, co to wyrywają słowa-zdania z kontekstu i
wypisują swoje interpretacje :)
otóż może teraz zrozumiesz, co napisałam,-nie chcę tu rodzić z wyboru, (co
innego z przymusu), bo:
-byłam w tym Szpitalu 2x i czekałam kilka godzin na korytarzu i poobserwowałam
co nieco i mogłam nawet gapić się na matkę karmiącą, bo drzwi otwarte a
siedziałam tuż obok, akurat ta sala tak położona.
-mój poród trwał 12godz., bez podania oksytocyny w początkowej fazie mogłam
urodzić niedotlenione dziecko lub gorzej..
-nie chcę opisywać co u mnie działo się po podaniu oksytocyny, bo po co straszyć
-i najważniejszy powód to brak ZZO,(może poczytaj na czym ono polega zanim się
wypowiesz) które w moim przypadku dało siłę na parcie, bo miałam fazy omdlenia i
totalnego wyczerpania.
Być może w kolejnej ciąży, poród będzie inny i nie będę potrzebować ani
oksytocyny ani ZZO, ale napewno nie będę ryzykować życia mojego dziecka.
Być może ocenicie mnie jak biedronkawe, (którą całkowicie rozumiem i wiem, że
gdyby ktoś mojemu dziecku krzywde zrobił, to krzyczałabym wszem i wobec by
uchronić choćby jedno dziecko przed podobnym. Osobiście nie dotknęła mnie
tragedia, ale moją przyjaciółkę owszem, choć nie w tym szpitalu, ale jej
tragedia ma poniekąd wpływ na to jak bardzo boję się olewczego traktowania.
Przyjaciółka straciła pierwsze dziecko i nigdy kolejnego mieć nie będzie, bo
lekarze czekali na kasę i doprowadzili ją do takiego stanu. Sama też musiała
znaleźć się w innym szpitalu na OIOM-ie.
Martyna nie wmawiaj nam, że "każdy- większość" porodów jest fizjologiczna, nasze
babki też rodziły w domu i była o wiele większa umieralność noworodków.
Wogóle z lekka zdenerwowała mnie Twoja wypowiedź, bo uważasz, że skoro Ty
urodziłaś zdrowe dziecko i ból przeżyłaś, to inne też mogą. Otóż każdy ma inne
odczucie bólu i swoją granicę wytrzymałości. Znam Cie tylko z postów na forum,
ale ogólnie sama "bez nadmiernej gorliwości" podchodzisz do swoich dzieci i może
również Twoja granica wytrzymałości bólu jest inna niż np. moja.
Ile ludzi tyle charakterów, ale nie uogólniajmy, każdy powinien wypowiedzieć się
co sam myśli na zadane pytanie a nie oceniać wypowiedzi innych.
A dramatyczne przeżycia biedronkawy skwitować, że takich przypadków jest mało i
właściwie to tylko ona miała pecha a nie powinna o tym pisać bo postraszy innych.
A i pisanie, że każdy po porodzie przeżywa błogie chwile to właśnie bajki z
Twojej strony. Ja owszem poczułam ulgę i przypływ radość na widok mojej zdrowej
córeczki położonej mi na brzuch, ale to wogóle nie umniejsza i nie pozwala
zapomnieć o bólu.
Moja mama rodziła 30 lat temu swoje pierwsze dziecko 18godz.a leżała z bólami
już 2 dni przed a po porodzi chciała tylko coś jeść bo 48godz bez jedzenia (nikt
nie dał jej kroplówki z pożywieniem jak mi)bo nie miała siły nawet ręki podnieść
do dziecka. Po tylu latach nawet nie chciała ze mną o ty rozmawiać tuż przed
moim porodem, co by nic nie obiecywać "będzie dobrze, nie Ty pierwsza"itp. a i
rodziła 4razy i żaden z porodów nie był taki, co by zapomnieć o bólu.
A i jeszcze jedno, nie wmawiaj dziewczynom, że w chwili położenia dziecka na
brzuch jakieś hormony sprawią, że pokochają swoje dziecko. Od kilku lat piszę na
innym forum i tam kilkanaście dziewczyn przyznaje się do tego, że pokochały
swoje dziecko z czasem, niektóre po kilku miesiącach. I nie ma w tym nic
dziwnego, bo psychologia takie przypadki uznaje za normalne jak również depresję
poporodową, do której wiele kobiet się nie przyznaje, bo boją się reakcji
otoczenia- wyrodna matka itp. Cóż różne rzeczy się zdarzają a przyszła matka
powinna o wszystkim wiedzieć, tym bardziej jeśli pyta.
Owszem są ciężarne, które boją się obejrzeć poród nagrany. Ja oglądałam wiele w
celu dokształcenia i ze śmiercią dziecka też i jakoś na mojej psychice się to
nie odbiło.
Skoro ktoś pyta o ten szpital to chyba nie liczy, że posypią się same pochwały i
trudnych przypadków nie było.
I nie uważam, że wszystkie szpitale w Wawie są idealne.
Radzę każdej ciężarnej wybrać pobliski szpital, pójść pogadać z kilkoma
położnymi, zwiedzić szpital jeśli to możliwe, nawet pójść na inny dyżur i
pogadać z kolejnymi, jeśli takie mają życzenie i jednak złapać jakiś kontakt z
jakąś położną.
Szrek miałeś super pomysł już chodzić na szkołę rodzenia z racji zapoznania się
z położnymi, bo to ułatwia- zawsze ludzie "z ulicy" są inaczej traktowani niż Ci
z którymi choćby raz się rozmawiało.
a swoją drogą to szrek też mieliście kupe szczęścia, że akurat ta położna z
pieczątki odebrała tel i chyba była jeszcze na dyżurze, bo podejrzewam, że gdyby
była w domu to by olała. Ale to już moja interpretacja.
Może dla Was ZZO nie jest jakoś tam niezbędne, więc warto mimo wszystko zrobić
swój wywiad w szpitalu również z mamami tam i choć trochę zapoznać się ze
szpitalem. Nie będzie aż takiego stresu gdyby się okazało, że będziecie tam
rodzić z wyboru czy też nie.
Kończąc najdłuższy w życiu post, życzę Wam wszystkim zdrowych dzieci i porodów
bez najmniejszych komplikacji. Tobie Martyno przede wszystkim.
No i żeby ton naszych innych dyskusji nie przybierał takiej ostrości, sama też
daję się ponieść emocjom.
Pozdrawiam serdecznie.

do 7platek

[mtrzaskalska7]

OK, ja też nie miałam różowo. Nie wiem, czy na Twój widok na sali porodowej
ktoś zareagował _przerażeniem_. Ja miałam wątpliwą przyjemność tego
doświadczyć - w obu poprzednich ciążach miałam trombocytopenię (poczytaj w
Internecie, czym grozi w ciąży i podczas porodu). Lekarz dyżurny wpadł w
popłoch, bo był środek nocy, ordynator w domu i nie wolno go budzić (sic!), a
mi odeszły wody. Wtedy, już na sali porodowej (!) dowiedziałam się, że byłam
zakwalifikowana do cesarki.
Wcześniej spędziłam kilka tygodni na patologii ciąży w naszym szpitalu (właśnie
z powodu płytek krwi, które z każdym miesiącem ciąży spadały na łeb na szyję),
więc też miałam okazję się napatrzeć na najróżniejsze przypadki.

Dlatego nie sugeruj, że jestem jakąś kompletną idiotką, jeśli chodzi o problemy
z porodem! Myślisz, że pozjadałaś wszystkie rozumy, bo bierzesz udział w
dyskusjach na innym forum o ciąży/porodzie!?

Co zaś do podchodzenia do moich dzieci "bez nadmiernej gorliwości" (a gdzie-ś
Ty to wyczytała, moja droga!?). Uważasz, że jestem jakimś totalnym potworem,
czy co!? "bez nadmiernej gorliwości", czyli co??? Nie przytulam ich, nie
kocham, puszczam "samopas"? Kobieto, puknij się w głowę! Zresztą, każdy
wychowuje swoje dzieci tak, jak uważa za stosowne. Co z nich wyrośnie, okaże
się w przyszłości. Dlatego Ty wychowuj swoje maleństwo nadgorliwie, a ja będę
to robić po swojemu.

Pozdrawiam,

młoda i głupia Martyna

[7platek]

tekst puknij się w czoło zachowaj dla siebie i bliskich :)
sposób Twoich wypowiedzi świadczy o Tobie!
początkowe Twoje posty dot. porodu były całkowicie inne niż ostatnie, więc nie
dziw się, że zrozumiałam, że Twój poród był łagodny- z resztą nie o to chodzi z
tym wątku...
źródłem mojej wiedzy są nie tylko fora internetowe, jest mnóstwo stron
internetowych, książek, publikacji w czasopismach oraz wiele programów w
telewizji z udziałem psychologów mówiących o ciąży, porodzie i macierzyństwie.
Jednak nie czuję się najmądrzejsza, napisałam tylko, że wysłuchuję każdej opinii
innej osoby a nie jak Ty zakazuje jej wypowiedzi, bo według Ciebie to
niestosowne mieć inne zdanie niż Twoje własne:/
I ja nie traktuję ludzkich problemów powierzchownie, bo np. ja miałam problem i
przeżyłam, to inni też niech się nie rozczulają- a to jakby wnioskuję po Twoich
wcześniejszych wypowiedziach. Pamiętaj, że uogólnianie jest krzywdzące dla
ludzi, bo każdy ma inne odczucia..
Co do Twojego sposobu wychowywania,to być może moja nadinterpretacja, ale też
nie napisałam, że jesteś złą matką, czy nie kochasz swoich dzieci!!!
po prostu jedna mama przejmuje się zanadto inna mniej, np. jak jej dziecko
ubabra się w błocie po kolana -to przykład wymyślony..
chodzi o to, że dla każdego co innego jest ważnego i nie mówię, że robisz źle,
tylko tak bardziej luźno podchodzisz do niektórych problemów
podobnie z porodem jedna kobieta rodzi 20godz i cierpi, inna 2 godz i koniec..

nie napisałam, że jesteś młoda czy głupia- nie oceniam ludzi, nawet moje
wypowiedzi nie miały takiego tonu..
życzę lekkiego porodu i zdrowego malucha
oraz więcej empatii dla ludzi

[biedronkowa]

I właśnie o to chodzi...żeby wysłuchać każdej opinii. To niby takie łatwe, a
dla niektórych takie trudne jak się okazuje. (Nawet czytanie ze zrozumieniem
bywa dla co poniektórych dosyć trudne)Ale cóż...są takie osoby, które poza
czubkiem własnego nosa, nic innego nie widzą. Gdyby tak każdy chociaż spróbował
zrozumieć innych, postawić się w ich sytuacji i pomyśleć jak ktoś mogł się czuć
i co przeżywać w danej chwili, życie byłoby o wiele prostsze i przyjemniejsze.
Ale jak się okazuje - "człowiek człowiekowi wilkiem". Więc gdyby tak jak
7platek podsumowała - ludzie mieli w sobie więcej empatii w stosunku do innych,
pewnie można byłoby uniknąć wielu dramatów i tragedii. Bo być może panie, na
które miałam wątpliwe szczęscie trafić podczas mojego porodu wychodziły z
takiego samego założenia i podchodziły tak samo do sprawy jak Martyna,
że "przecież każde dziecko musi jakoś wyjść...i że poród to tylko czysta
fizjologia". No a jak się nie podoba, to won do Warszawy...(tak zrozumiałam
post szreka) Więc jak ma być dobrze ? Wątpliwa sprawa... Życzyłabym sobie
więcej takich mądrych i wyrozumiałych osób jak 7platek, którą gorąco pozdrawiam
i pod której postami podpisuję się obiema rękoma i nogami:)))

[szrek99]

> No a jak się nie podoba, to won do Warszawy...(tak zrozumiałam
> post szreka)

"Jeśli ktoś uważa, że w Warszawie będzie lepiej lub że w Mińsku
jest fatalnie, to jego sprawa. Miłej podróży i lepszych wspomnień z porodu." = "won"
Gratuluje interpretacji. Bardzo mi się podoba ten tok myślenia, tylko dlaczego
jedynie "won" a nie mocniejsze słowo? Większy efekt byś osiągnęła.

[biedronkowa]

No ok. Sorki. Chyba byłam trochę rozdrażniona i zrozumiałam to jako sarkazm z
ironicznym podtekstem. Jeśli nie to miałeś na myśli to przepraszam i
pozdrawiam:)

[mtrzaskalska7]

Zasięgnęłam języka. Trochę. Nie wycofując się z tego, co napisałam
wcześniej, "uprzejmie donoszę", że mamy w naszym szpitalu dwie położne, jak to
napisała Biedronkowa - z innej epoki (jakoś tak to ujęła). Podobno są niezbyt
sympatyczne we współpracy i prawdopodobnie Biedronkowa, wieszająca na mnie psy,
miała pecha trafić właśnie na nie :( Niestety, nazwisk nie znam; może ktoś ma
bliższe dane? Pomocą mógłby służyć np. Mój Ulubiony Redaktor, ale on raczej nie
kwapi się do pomocy bardzo szeroko pojętej "warszawce" z Mińska...

Nadal jednak uważam poród za rzecz naturalną (co nie znaczy, że chciałabym
rodzić pod drzewem, przeżywając wielokrotny orgazm - dziękuję za sugestie), a
powikłania się zdarzają, ale nie są normą. Zaś kilkumiesięczne rozpamiętywanie
bólu i złych doświadczeń podczas porodu (tym bardziej, że dziecko jest, summa
summarum, zdrowe) chyba łapie się pod depresję (po)porodową i może powinno być
przedmiotem zainteresowania specjalisty.


Dobranoc wszystkim,

Martyna (mamuśka wymądrzająca się po nocy)

[biedronkowa]

1. Gdybyś przeżyła taki dramat zapewniam Cię, że pamiętałabyś go do końca
życia. Tego się nie zapomina. I powtarzam...może Tobie w życiu też coś takiego
się kiedyś przytrafi i dopiero wtedy zrozumiesz...(oczywiście Ci tego nie życzę)
2. Kto Ci powiedział, że dziecko jest całkowicie zdrowe ? Ja tego nie
napisałam. Skąd wiesz czy do tej pory nie muszę borykać się z milionami badań,
kontroli i rehabilitacji ??? A może Ty wiesz coś więcej na temat mojego porodu,
powikłań i stanu zdrowia mojego dziecka niż ja ?
3. Czyli każda matka, która pamięta swoją tragedię i chce ostrzec inne kobiety,
koniecznie musi mieć depresję (po)porodową. Specjalisty wobec Ciebie nie
potrzebują tylko te, które mają cudowne przeżycia i złego słowa na szpital nie
powiedzą. Czyli od dzisiaj powinnam krzyczeć: Cudowny szpital, cudowny poród,
cudowny personel: hurrra ! Polecam wszystkim. A te, które mają odmienne zdanie
won do psychiatryka !
4. Odnośnie wstania z łóżka: Czyli nasz cudowny szpital wg Ciebie każe
wszystkim matkom rodzić na łóżku a nie w dowolnej pozycji ? Hmmm....to się
nazywa dopiero szpital...co za nowatorskość. Skąd wiesz gdzie, jak i w jakiej
pozycji rodziłam ? A jeśli Cie to interesuje rodziłam na połsiedząco na łóżku i
po wszystkim podali mi dziecko i "przelałam" się męzowi przez ręce próbując się
położyć i omal się nie ześlizgnęłam z łózka. Co było dalej nie pamiętam zbyt
dobrze bo praktycznie nie kontaktowałam.
5. Nie wieszam na Ciebie psów, tylko nie cierpię jak ktoś uważa, że nie powinno
się głośno mówić o ludzkich tragediach...Bo Twoim zdaniem jedyne i prawidłowe
stwierdzenie jest takie, że nasz szpital to istne cudo. A może nie według
wszystkich ? I mam jeszcze kilka koleżanek, które uważają podobnie...A może
dopiero gdyby moje dziecko umarło to miałabym prawo do krytykowania ??? Widzę,
że Twoja racja, to jedyna racja. Kończę ten temat. Niech żyje nasz szpital i
cała kadra !!!

Pani Biedronkowa możesz mi odpisać na maila?proszę

[rittka]

A tak w ogole to jestem z Tobą. Bardzo mi przykro, że masz takie złe doświadczenia z porodu. Innym, którym było rodzić łatwo i przy personelu conajmniej neutralnie nastawionym (a nie wrednym, znudzonym, poniżającym przerażoną pierwiastkę w sytuacji stresującej, intymnej itd. - wiadomo o co chodzi) do rodzącej i męża życzę nieco więcej zrozumienia. Ja też będę rodziła w Mińsku i cieszę się, że są tu różne opinie - i dobre i złe. Nie uważam, że w Warszawie jest lepiej, do tego trzeba płacić, więc ewentualny komentarz w tej materii można sobie darować. Rozumiem czemu Biedronkowa źle wspomina poród. Ja od momentu kiedy wiem, ze jestem w ciąży codziennie drżę ze strachu o swoje dziecko, o takie pierdoły czy nie za szybko idę, czy za długo nie śpię na jednym boku i nie jest to dla dziecka niewygodne, czy za kawę którą wypiłam nie powinnam się spoliczkować itd. To u mnie rodzinne, mam to po mamie. Są kobiety, które do kwestii dzieci i porodu podchodzą z optymizmem, spokojem i zdrowym rozsądkiem i pewnie dobrze na tym wychodzą. Ale są też takie jak ja, które trzęsą się nad nim każdego dnia, chociaż się jeszcze nie urodziło. Gdyby mojemu dziecku coś sie stało, nie daj Boże! to wylądowałabym chyba w psychiatryku. Dlatego wszystkie opinie są ważne, żeby wiedzieć czego się spodziewać i odpowiednio wcześnie reagować.
PS. w mińskim szpitalu z pewnością są minimum 3 super położne. Życzę sobie i przyszłym mamusiom, żebyśmy na nie trafiły :)
Pozdrawiam Wszystkich i życzę miłego dnia!

Ludzie chyba niepotrzebna ta złość!!!

[elutek.ch]

Słuchajcie nie kłóćcie się bo
każdy z Was ma rację...
Ja rodziłam w Mińskim szpitalu i polecam,
są osoby które tam rodziły i nie polecają!

Dużo osób chwali pod niebiosy
szpital św Zofii w Warszawie
a moja szwagierka tam rodziła
i powiedziała że tam nigdy wiecej!!!

Przyjaciółka rodziła
na Inflanckiej i mówi że koszmar!!


Itd itd.

Czy nie wydaje Wam się że czasami po
prostu można trafić na tę gorszą zmiane,
i na gorszego lekarza.

Prawda jest taka, że jeśli poród
przebiega bez komplikacji to
nie ma większego znaczenia gdzie
się rodzi...

A z drugiej strony przy jakichkolwiek
komplikacjach nie ma żadnej ale to żadnej
gwarancji, że dany lekarz (czy to z Warszawy
z Mińska czy Krakowa) pomoże nam
albo dziecku.....

Ja myślę, że nie znajdziecie żadnego
szpitala w którym na 100 rodzących
100 powie, że było super i że
poleca ten szpital....


Pozdrawiam

[rittka]

żeby nie było - ja się nie złoszczę, a ni też nie chciałam nikogo w żadnym wypadku urazić - proszę tak nie odbierać mojej wypowiedzi.
mi tylko chodzi o to, że każdy może napisać co myśli, a jeśli myśl jest niepopularna nie należy go ostro krytykować. Może najpierw trzeba spróbować zrozumieć.
Poza tym Elutek zgadzam się z Tobą w calej rozciągłości.
Pozdrawiam!

[mtrzaskalska7]

Ad 1, 2 - PRZEPRASZAM. Chyba nie do końca zrozumiałam Twoje wcześniejsze
wywody. Mea culpa.

Ad 4 - dwa lata temu można było rodzić w dowolnej pozycji, ale sam moment
przyjścia dziecka na świat przeżywało się już na łóżku. Stąd moje zdziwienie.

Martyna

[biedronkowa]

Dzięki dziewczyny. Odrazu mi lepiej... Dobrze wiedzieć, że jednak są ludzie
wrażliwi na cudze nieszczęścia i chociaż próbują zrozumieć innych. I wysłuchać
także tej negatywnej opinii a nie próbować ją za wszelką cenę krytykować i
podważać. Ja nie czepiam się wypowiedzi dziewczyn, które mają dobre zdanie na
temat szpitala. Przecież przeżycia każdej z nas są inne. Chodzi tylko o to,
żeby każdy miał prawo głosu bez komentarzy typu : histeryczko przestań
straszyć, bo wcale nie jest tak, jak piszesz... A dziewczyny, które stoją przed
wyborem, powinny mieć szansę poznania obu stron. Pozdrawiam gorąco.

[gina771]

Ja również rodziłam w mińskim szpitalu, co prawdza było to 5 lat temu i był to
inny ordynator (dr W.), ale nie wydaje mi się, aby wiele się zmieniło.
Rozmawiałm z koleżankami, które niedawno rodziły i moim zdaniem nie nastąpiła
żadna znacząca rewolucja. Położne są w większości te same, a nie sądzę, że
zmieniło się ich podejście do pacjetki. Pamiętam położne, które podnosiły się
do rodzącej kiedy musiały coś zrobić przy aparaturze, lub kiedy wchodził
lekarz. Jak rodziłam żadna położna nie podała mi nic do picia, przyznam nie
prosiłam, bo nie miałam siły nawet o tym myśleć, ale kiedy przyszedł ówczesny
ordynator, to on zwilżył mi usta, więc chyba nie wyglądały one dobrze. Leżałam
w ogromnych bólach i nic się nie działo, pani wypełniałą papierki, może i tak
może i nie, ale to nie te papierki sa najważniejsze i o dziwo kiedy wszedł
ordynator akcja potoczyła się błyskawicznie, jakieś 15 min. później dzidzia
była by na świecie. I wiem, że wiele kobiet na niego narzekało, ale to on
podczas porodu był mi najbardziej życzliwy, on odynator, a nie żadna położna.
Może nie miałam farta i trafiłam na złą zmianę położnych, ale tego się nie
wybiera, to dzieciątko wybiera moment, kiedy jest gotowe do pzyjścia. Nie wiem
jak by akcja porodowa się potoczyła gdyby nie właśnie on. Pewnie zaraz odezwą
się głosy krytykujące mnie, że chwalę go, ale to jest moja opinia i nikogo do
niej nie przekonuję, owszem pprzyzam, że mi osobiście też przeszkadzało jego
specyficzne poczucie humoru, ale akurat za sam poród jestem nu wdzięczna. Mam
żal, może to za duże słowo, ale wydaje mi się że położne powinny być bardziej
pomocne i życzliwe, troche bardziej ludzkie i przyjazne.
Zastanawia mie tylko skąd tak wysoka ocena mińskiego szpialu w akcji' Rodzić po
ludzku" oświećcie mnie kobiety rodzące ostatnio w mińsku, czy:
- kobiety rodzą teraz w dowolnej pozycji, a nie na leżąco.
jak rodziłam owszem była wanna do rodzenia, ale jakoś nie słyszałam, żeby
któraś z kobiet właśie tak rodziłą, wszystkie rodziły w pozycji leżącej.
- czy dalej obchody wyglądają tak, że cała plejada wchodzi do sali, a kobiety
są oglądane przy nich na łóżkach.
Zaznaczam, że nie mam nic przeciwko lewatywie, goleniu jeżeli jest konieczność,
nie jestem jakoś specjalnie wymagająca, nie jestem damą przy której personel ma
skakać na zawołanie, ale chodzi mi o poszanowanie godności i intymnośći, o
ludzkie traktowanie, o życzliwą pomoc.
Planuję drugie dziecko i do tej pory mam obawy przed drugim poodem, że będzie
podobnie, że będę traktowana jak człowiek, a nie jak kolejna sztuka.

u mnie było tak.....

[elutek.ch]

Ja nie znałam tamtego
ordynatora ale słyszałam
że obecny trochę
"postraszył" położne
że jak sie nie podoba
to droga wolna....

I chyba coś w tym jest
bo czasami miałam wrażenie
że dana babka jest miła bo
wie że musi...

Ja rodziłam w Mińskim
szpitalu rok temu,
więc nie wiem jak jest teraz
ale podczas mojego porodu
byłam kilka razy w wannie,
połozne zapytały mnie
czy chcę mieć lewatywę,
cały czas mogłam sobie
chodzić po pokoju,
siedziałam na piłce,
na takiej specjalnej macie
(nie wiem jak sie fachowo nazywa)
położna kazała mojemu M
pojechać po kanapi, owoce
(byłam w cięzkim szoku!)

Ja rodziłam na leżąco
ale dla mnie tak było
super.
Leżałam tylko podczas KTG.

Jak mi cos proponowała
a ja nie chciałam to
nie nalegała...

A jak już urodziłam i
jeszcze leżałam na
porodówce
to zrobiła miłą atmosferę
zapaliła lampkę a wyłaczyła
górne światło.....

Było naprawdę dobrze!!

Dziękuję Pani Edyto!!

ps
nie dawałam łapówki
:)

[gina771]

jestem w szoku, ale mile zaskoczona.
Jak ja rodziłam to wanna owszem była, ale nik z niej nie korzystał, piłki też,
ale również nikt mi ich nie zaproponował, żadnej maty nie widziałam, więc nie
wiem. Cały czas leżałam, może i nikt by mi nie zabronił wstać, ale przez
większść czasu leżałam pod KTG, a z tym światłem to już normalnie w szkoku
jestem, taki "luksus".
Jeżeli któraś Pani chciałaby się podzielić swoimi przeżyciami, to chętnie
poczytam, to co napisała elutek jest jak dla mnie na plus. Jeżeli mogę prosić,
to napisz, jak wygląda obchód, bo dla mnie obchody takie jak opisałam, to brak
poszanowania intymności.

[elutek.ch]

No może z obchodami
było troszkę gorzej
ale jakoś mmnie
nic nie zawstydzało...

Czasami zdarzało się
tak, że przychodziło
kilku lekarzy ale starali
sie stawać z boku -dalej od
pacjentki a "badał"
tylko ordynator czy jakis
lekarz główny..
Robił to bardzo szybciutko..

A potem znalazłam sposób
żeby "nie być badaną"
prosty a skuteczny.
:)

Wiesz ja myśłę, że
gdyby kazdą z nas chcieli
zabrać do gabinetu
to strasznie długi byłby ten
obchód...

jeśli chcesz jeszcze
jeszcze jakis informacji
albo po prostu porozmawiać
to zapraszam na GG

napisz na gazetowego
to Ci podam
mój nr :)
pozdrawiam

[gina771]

Ja uważam, że to badanie może być wykonywane na sali, ale nie powinni
uczestniczyć w nim wszyscy lekarze, pilelęgniarki, położne, pani od wypisywania
zwolnień. Przecież mógłby to robić jeden lekarz, powiedzmy z połóżną, było by
bardziej intymnie. A tak ja miałam łóżko przy drzwiach, więc chcąc nie chcąc
wszyscy stali bardzo blisko mojego łóżka, bo nie mieli gdzie. Jak dla mnie było
to krępujące i tak było na każdym porannym obchodzie, a jaki to sposób
znalazłaś, jeżeli nie chcesz pisać na forum, to napisz na [e-mail].
Jak coś napiszesz, to daj znać, pozdrawiam

[szczepanka2]

Mój poród wspominam pozytywnie, choć miałam to szczęścię, że nie trwał on
długo. Pełna swoboda, miła atmosfera, dyskrecja. Miałam to szczęścię, że była
p. Edyta :-). Lewatywa na moje wyraźne życzenie, golenie również, ale bardzo
delikatne.
Podczas obchodów nie miałam jakiś złych doświadczeń, no może panie doktorki
były średnio miłe, szczególnie ordynator. Miałam wrażenie, jakby brzydziła się
dzieciaczków. Natomiast lekarze nigdy nie badali podczas karmienia. Zawsze
mówili, że dziecko jest najwazniejsze i żeby nie przerywać. Ordynator bardzo w
porządku, pytał o wrażenia, opiekę, zapraszam na następny poród.
Naprawdę bardzo w porządku, polecam.

[biedronkowa]

Zauważyłam, że chyba wszystkie dziewczyny, które są zadowolone ze swojego
porodu w naszym szpitalu, miały szczęscie po prostu trafić na Edytę. Ja ze
swojego doświadczenia również wiem, że jest ona super babką zarówno prywatnie,
jak i zawodowo. No ale niestety Edyta jest tylko jedna:( Gdyby było więcej
takich położnych,(z powołania) rodzenie w Mińsku zapewne wyglądałoby inaczej.
Ja miałam pecha i na nią nie trafiłam...a szkoda, bo może wszystko by się
inaczej potoczyło. No, ale Edyta, to tylko jedna z niewielu, które tam pracują.
Ona jest młoda, wrażliwa i nie dopadła jej jeszcze znieczulica (i mam nadzieję,
że nigdy nie dopadnie). Te panie, na które ja trafiłam, to panie, którym
przygaszenie światła na sali porodowej i stworzenie miłej atmosfery, nawet by
do głowy nie przyszło. Ale one były już chyba wypalone zawodowo...pewnie z
trzydziestoletnim stażem...rutyna. Wydaje mi się, że Edyta zasługuje na
pochwały i to ona powinna zgarnąć laury za wysokie miejsce w rankingu "Rodzić
po ludzku". Zasługuje na to. Nie spotkałam się jeszcze z osobą, która by akurat
na nią narzekała... :)))

[falka32]

Osoby, które się wypowiadają pogardliwie na temat fanaberii i wymagań rodzących
i bagatelizują znaczenie tego, co się dzieje w czasie porodu, chyba nie zdają
sobie sprawy z tego, że FAKTY są takie, iż nadmierna ingerencja medyczna i stres
rodzącej to czynniki w istotny sposób zwiększające ZAGROŻENIE dla dziecka i
matki. I że właśnie przez głupie leżenie pod KTG, oksytocynę, wymuszanie
niefizjologicznej pozycji czy pyskującą położną dziecko i matka mogą znaleźć się
w realnym, fizycznym niebezpieczeństwie. To tyle na temat filozofii "nie wy
pierwsze i nie ostatnie a o wyszstkim zapomnicie jak przytulicie dziecko, więc
dajcie ze sobą zrobić wszystko co każą".

Druga rzecz to taka, że ten wątem poważnie mnie wystraszył. Niedawno zwiedzałam
porodówkę w Mińsku i rozmawiałam z położnymi, wypytując je o wszystko. W ich
relacji wszystko jest różowo i pięknie: rodzić można w każdej pozycji, one
rutynowo zawsze chronią krocze, unikają niepotrzebnych ingerencji medycznych,
KTG mogą zrobić na siedząco, jeżeli pacjentka żle się czuje leżąc - no pięknie,
poród aktywny pełną gębą i pełen szacunek.

I teraz czytam, że to wszystko to nieprawda? To, co piszecie, to całkowite
przeciwieństwo tego, co usłyszałam od położnych w Mińsku. Nie wiem, komu teraz
wierzyć, zrobiliście mi wodę z mózgu... Wiadomo, że położne nie powiedzą mi, że
tną rutynowo. Ale też nie mam powodu nie wierzyć osobom, które zostały nacięte
rutynowo i potraktowane jak w rzeźni.

Czy to szpital się tak dobrze reklamuje i maskuje, czy gdzieś jest
przekłamanie???????

[biedronkowa]

Ja mogę Ci powiedzieć tyle, że również zwiedzałam porodówkę przed moim
rozwiązaniem i właśnie dlatego wcale się go nie bałam,a wręcz przeciwnie, szłam
do porodu naprawdę pozytywnie nastawiona...zero stresu. Byłam przeświadczona,
że będzie właśnie tak, jak opowiadała Edyta podczas zajęć w szkole rodzenia
i "wycieczki" po szpitalu. I pewnie tak jest, ale jeśli trafisz na Edytę.
Osobiście nie znam pierworódki, która nie zostałaby nacięta podczas porodu.
Wszystkie dziewczyny które znam (niestety również te od Edyty)nie miały
chronionego krocza. KTG za każdym razem miałam robione tylko i wyłącznie na
leżąco. Rodziłam w pozycji półsiedzącej, ale to tylko dlatego, że mąż mnie tak
podtrzymywał...nikt mi łóżka (oparcia) nie podniósł, chociaż wydaje mi się, że
mają one regulacje (mogę się mylić, bo te łóżka wyglądały na raczej stare, a
wiem, że nowoczesne mają możliwości kombinacji dla wygody rodzącej). Wszytkie
moje koleżanki rodziły jednak na leżąco, ciekawe, czy ktoś faktycznie rodził w
pozycji wertykalnej, która przecież jak wiadomo, bardzo ułatwia i przyspiesza
poród. A piszę to wszystko, bo uważam, że powinno się mówić jak jest naprawdę
(w wielu przypadkach). Jak widzisz, zdania są jednak podzielone...Nie wszystko
jest tylko czarne lub tylko różowe.
A szpital musi się bronić, reklamować i robić dobrą minę do złej gry...przecież
każda pacjentka, to duże pieniądze z NFZ. To chyba oczywiste.
PS. Jeśli jest taka mama, która urodziła pierwsze dziecko siłami natury w
naszym szpitalu i nie została nacięta, to moze niech się wypowie. Ja takiej nie
znam...
Pozdrawiam i życzę lekkiego porodu:)))

[rittka]

Moja koleżanka rodziła bez nacinania, ale od wejścia zamiast dzieńdobry wołała, ze nie chce nacinania, a dopiero później zapytała z czym to się wiąże i usłyszała odpowiedź, ze z jednym skurczem więcej, niż z nacięciem. U niej poszło gładko, chociaż kiepsko się zaczęło, bo trafiła na "zmianę wart" i pani położna schodząca ze zmiany strasznie się steresowała, zę będzie musiała 10 minut dłużej zostać, więc i średnio komunikatywna była...

[nutencja1]

a jak jest ze znieczuleniem w minsku? Czytałam ze ze wskazań lekarskich czyli
uznaniowo. NIe mozna dopłącic i mieć zapewnione?

[vivianna]

nie demonizujmy mińskiego szpitala, ja zdecydowałam się na Mińsk i nie żałuję.
Choć przyznaję, marzyłam o Żelaznej, ale względy finansowe przeważyły bo
rodzenie tam troche kosztuje. Koleżanka w czerwcu rodziła na Żelaznej i miło
tego nie wspomina, wymęczyła się porządnie,ponad 24 godziny skurczy, zwlekali z
decyzją o cc, dopiero jak dostała 40stopni gorączki, zrobili operację.
Ja miałam planowane cc, z powodu ułożenia płodu.Połozne na porodówce, które
przygotowywały mnie do operacji przesympatyczne, siedziałam na sali porodowej 3
godziny pod kroplówkami i pod ktg, ciągle ktoś do mnie przychodził porozmawiac,
pocieszyć, że będzie ok - bo strasznie panikowałam. Na połoznictwie połozne też
super - cierpliwie pomagają przystawiać, pocieszały mnie dodatkowo jak wyłam pół
dnia jak miałam problem z karmieniem.
Trochę w szpitalu leżałam, spotkałam kilka znajomych ze szkoły rodzenia, które
rodziły sn, więc zrobiłam wywiad. z 3 tylko jedna była nacięta, poród wspominają
miło, połozne ponoć ok.
Z zzo jest problem - dają go ze wskazań medycznych, czyli właściwie tylko przy
cesarkach. Jednej znajomej dali za to dolargan. Podczas porodu mozna chodzić,
można też rodzić w pozycji siedzącej. Łóżka chyba nie najnowsze, ale oparcia się
podnoszą. Naprawdę, nie jest tak xle. wiadomo, że są rózne sytuacje, czasem może
być tak cięzko jak u biedronkowej ,ale takie problemy moga zdarzyć sie wszędzie,
nawet na Żelaznej, a zawsze mozemy trafić na gorszą zmiane, albo na gorszy humor
lekarza czy połoznych. skończę, jak mi maluch przestanie płakać:-)

[falka32]

Nie chodzi chyba o demonizowanie, tylko o konkretne informacje, jaka jest
właściwie polityka szpitala (oddziału): czy taka, jak w deklaracjach, czy też w
praktyce zupełnie inna.
Mnie np. absolutnie nie interesuje, czy pielęgniarki na położniczym są miłe -
jestem w trzeciej ciąży i mogę po porodzie iść do razu do domu, z dzieckiem
sobie doskonale poradzę i z przystawianiem do piersi też, nawet wolałabym, żeby
mi się nikt w to nie wtrącał.
Mnie interesuje konkretnie to, w jaki sposób będzie prowadzony poród siłami
natury: czy w sposób zmedykalizowany i prostszy dla personelu, czy też w sposób
naturalny, aktywny i bezpieczny dla mnie i dla dziecka. Nie chodzi mi o komfort
psychiczny i głaskanie po główce, tylko o to, czy w związku z zabiegami
personelu nie zatrzyma mi się akcja porodowa albo nie przydusi dziecko. Wiem
doskonale, że w trakcie porodu nie będę miała siły użerać się z położnymi, które
będą mi próbowały coś narzucić, więc chcę sobie zagwarantować brak tego użerania
i to, że położne będą mi pomagać a nie przeszkadzać i szkodzić. Dlatego
interesują mnie szczegóły i konkrety a nie to, jaka jest atmosfera i czy jest
miło. Nacięcie interesuje mnie o tyle, że stosunek do ochrony krocza przekłada
się na ogół na stosunek do całości przebiegu porodu. Informacje, jakie dostałam
od personelu i te, jakie tutaj przeczytałam są ze sobą sprzeczne - zastanawiam
się, w jaki sposób mogę uzyskać informacje rzetelne i oddające to, co się dzieje
w praktyce.

[biedronkowa]

No wiesz jak to jest - cięzko generalizować, bo jak widzisz opinie są bardzo
różne, każda z nas ma inne doświadczenia i u każdej z nas inaczej to wszystko
przebiegało. W moim przypadku akurat poród na początku był przeprowadzany
całkowicie w sposób naturalny i niezmedykalizowany, bo prościej dla położnych
było zostawić mnie samej sobie aż do ostatniej chwili, do krytycznego momentu,
kiedy to dopiero zdecydowano mi pomóc przyspieszając poród a właściwie go
wznawiając, bo jak już pisałam, po wielu godzinach męczarni akcja porodowa w
końcu całkowicie ustała. Jakie były skutki już pisałam. Takie są moje
doświadczenia. Ale jak widzisz, nie da się napisać jak to jest faktycznie w
praktyce, bo to różnie bywa w różnych przypadkach. Wniosek nasuwa mi się jeden:
to wszystko zależy czy poród jest bez komplikacji i na jaką zmianę (jakie
położne) trafisz. Jeśli chodzi o nacinanie, to pierworódki są przeważnie cięte.
Leżały jednak ze mną na oddzdiale noworodkowym dwie kobiety po kolejnych
porodach i one nie były nacinane. Wiem, że miały jedynie niewielkie pęknięcia.
A opinie zawsze będą sprzeczne, bo co osoba, to własne zdanie. Tak to już jest
i dobrze. Pozdrawiam:)

Najlepiej rodzić z mężem

[veronicae]

więc ponieważ porody są różne, różne są zmiany poloznych, lekarzy itd, w żadnym
szpitalu nie mamy 100% gwarancji, że wszystko będzie ok.
najlepiej więc, żeby przy porodzie byl mąż czy partner, który jeśli będzie
potrzeba zainterweniuje - bo wiadomo, rodząc ma sie ograniczone możliwości.

[elutek.ch]

popieram w 100%

[hera21]

Ja rodziłam 20 stycznia i był to poród rodzinny. Wspominam go bardzo dobrze choć trwał aż 19 godzin, z czego pół dnia przesiedziałam sobie w sali na nic nie robieniu bo nie było decyzji o podaniu mi środka na wywołanie porodu (wcześniej mi wody odeszły i brak było skurczy). Ale i tak było fajnie gdyby nie ten ból:) Położna się nawet spytała czy chronić krocze, ale i tak trzeba było naciąć bo mały miał szyjkę owiniętą pępowiną. Było też sporo momentów śmiesznych kiedy można było się pośmiaC i rozładować czekanie i nawet sam poród. Moim zdaniem dobra atmosfera zależy od personelu ,a poznałam personel dwóch zmian i na obóch był fajny i życzliwy.
Zyczę powodzenia i takiego porodu jak ja miałam oraz aby dzidzia urodziła się zdrowa bo to jest najważniejsze. Pozdrawiam:)))

[padomagala]

Rodziłam w Mińsku w wakacje. Polecam. Byłam w szpitalu przez tydzień, na
odziale najpierw ginekologicznym a potem na oddziale położniczym. Opieka
wszędzie była bardzo dobra. Położne są tak miłe i przyjazne, że ma się wrażenie
jakby chciały urodzić za Ciebie hehehe. Lekarze też są bardzo zainteresowani
pacjentką. A opieka po porodzie nad matką i dzieckiem fantastyczna. I wszystko
bez żadnych "dodatkowych kosztów". Mąż mógł odwiedzać mnie o każdej porze dnia
i nocy. A lekarz prowadzący sam go zaczepiał na korytarzu żeby porozmawiać na
temat porodu. Dodam, że preferują poród naturalny i robią wszystko co w ich
mocy by się udało. Jednak gdy jest konieczność cięcia to podejmują decyzję
bardzo szybko. Przynajmniej ja tak trafiłam. Pozdrawiam i życzę powodzenia.