Zrób to sam, czyli kto się słuchał Adama Słodowego

[redakcja]

Moje jedyne osiągnięcie to tekturowy Miś Jogi (podtrzymywany 
z tyłu na ołówku), który idąc kręcił nóżkami. Większość moich 
znajomych też na tym zakończyła umiejętność majsterkowania 
według wskazówek Adama Słodowego. Ale może Tobie udało 
się skonstruować ciągnik ze szpulek, model samochodu na 
uwięzi albo gitarę hawajską?

To po pierwsze pochwal się na forum!

A po drugie, jeśli masz ochotę, skontaktuj się ze mną mailem - 
piszę reportaż o Adamie Słodowym i jego programie "Zrób to 
sam". Chętnie poczytam szczegółowe opisy, dopytam o coś. 
Kontakt do mnie: [e-mail].

PS. Rozmawiałem już raz ze Słodowym. Kiedy powiedziałem 
mu o Misiu Jogi, uśmiał się: "Co wy tak wszyscy z tym 
misiem?!". Czyli nie jestem jedynym majsterkoodpornym.

Szkoda, ze dzisiaj nie ma tych programow...

[Gość: lupo]

Jestem calkowicie pewien, ze gdyby nie Pan Adam Slodowy, nigdy
nie zajmowalbym sie tym, czym sie zajmuje. Dzieki Mu za to !!!
Korzystajac z okazji, pozdrawiam Go serdecznie i jestem Mu
wdzieczny za to, ze zapalil we mnie ten plomyk.

Szkoda, ze nie ma tych programow, bo dzisiaj na prawde nie ma kto
zaszczepic chlopakom (glownie) tego czegos, co nazywamy zylka
konstruktorska. Coraz mniej jest programow wyzwalajacych
samodzielne pasje konstruktorskie - SZKODA!!!

Jak to sie odbija na polskiej technice ?

Ano tak, ze polskiej techniki prawie juz nie ma.
Z mojej grupy studenckiej za granica wyladowalo nas dobrze ponad
60% skladu, bo prace za granica latwiej bylo dostac ,niz w kraju i to
w roznych okresach czasu byla jakas prawidlowosc.

Wielu z nas jest tak wciagnietych w swoje zawody, ze w tej chwili
nie mamy ZADNYCH szans powrotu do kraju, bo nikomu nie zalezy
na umiejetnosciach, ktorych nabylismy.
I dobrze, znalezlism sobie miejsce tam, gdzie mozliwe bylo zrealizowanie swoich
ambicji zawodowych.

Staramy sie utrzymywac kontakt, ale wiezy te slabna, to naturalne.

PZDR

[Gość: donpedro]

Ano szkoda, że nie ma programów - ale nie ma, bo dziś już nikomu się nie chce
nic robić własnoręcznie (nawet dzieł sztuki), ani używać rzeczy już zużytych.
Pralka z puszek, kosiarka ze szprych. Po co? Króluje wiekie marnotrawstwo.
Byłem za mały, żeby coś robić na podstawie tych programów, ale p. Adama dobrze
pamiętam, a zwłaszcza słynne zdanie: "Ja tu sobie wcześniej przygotowałem...",
po którym następowała prezentacja jakiegoś niebywałego mechanizmu z kapsli,
puszki i woreczka.

[Gość: [e-mail]]

Kochani! Jasne, że szkoda! Czy wiecie, że Pan Adam napisał tak świetny
podręcznik dla właścicieli przesławnej skody 1000 MB, 100 i 110, że przez 8 lat
jeżdżenia jako taryfiarz taką "motorówą", nie dawałem zarobić mechanikom! Nawet
kapitalkę silnika robiłem sam a nie mam żadnego technicznego wykształcenia!
Brawo Panie Adamie!

[Gość: Bogi]

Piesek (podobny do jamnika) ze sklejki z bateryjką i silniczkiem pozyskanym ze
składnicy harcerskiej. W środku były takie specjalne blaszki (z puszki po
konserwach), jak piesek dojeżdzał do sciany i odbijał się noskiem albo ogonkiem
to zmieniał kierunek ruchu.

Ale najbardziej pamiętam motyw szprychy rowerowej. Pan Adam praktycznie przy
każdym nowym projekcie zwykł mawiać " musimy wziąść kawałek drutu - najlepiej
powinna to być szprycha rowerowa..." (czy jakoś tak)

Mam też jeszcze chyba gdzieś w swoim domu całą książkę z projektami A.S.
pt "Zrób to sam"

Łza się w oku kręci...

[Gość: szelak]

Konstruktorzy to najwartosciowsza czesc kazdego spoleczenstwa jestem o tym
gleboko przekonany; czesc im i chwala!!!

[Gość: Gazeta]

Bogi! Napisz plis co z tego majsterkowania wyniklo (jestes inzynierem?).
Lupo! A ty majsterkowales? Czego nauczyles sie od Slodowego, piszesz, ze mu
duzo zawdzieczas.
Napiszcie mi o tym, plis, to bardzo pomoze mi w przedstawieniu w tekscie w
Gazecie calego fenomenu Slodowego i jego programu. Jak nie chcecie na forum, to
na priva: [e-mail].
Pozdrawiam i czekam niecierpliwie na kolejne relacje
Wojtek Staszewski, gazeta wyborcza, reportaż

[Gość: Bogi]

No fakt! Jestem inżynierem po wydz. elektrycznym na PW. Ale niestety obecnie
niczego nie konstruuję tylko pracuję w sprzedaży dla japońskiej firmy HiTech
(automatyka, elektronika itp). W sumie to nie zastanawiałem sie nigdy jaki
wpływ na moj wybór kierunku edukacji miał pan Adam. Może coś w tym jest i to
dzięki niemu :-)

[Gość: NXA]

Od kiedy powstał program "Zrób to sam" , ogladałem każdy odcinek. To było
strasznie dawno temu i niewiele już pamiętam. Na pewno podstawowym materiałem
konstrukcyjnym była blacha z puszek. Drugi podstawowy element to zakrętki z
tubek od pasty do zębów. Pan Słodowy tłumacząc konstrukcję używał wskaźnika z
grotem w kształcie strzałki. Pamiętam, że robiłem pralkę do domu lalek z dwóch
puszek i silniczka, ale chyba prac nie zakończyłem. Na pewno zrobiłem dla mamy
wentylator ręczny na baterie, bo mamie było duszno (chorowała na serce)i
pamiętam, że przez dłuższy czas nosiła go ze sobą i używała.
Chyba dzięki tym programom zainteresowałem się konstruowaniem urządzeń
elektronicznych i techniką. Szkoda, że teraz wszystko jest w sklepach podane na
dłoni jako gotowiec.

[Gość: leszeq]

O właśnie! Taką strzałkę sobie kiedyś zrobiłem. Pomyślałem, że to będzie dobry
początek mojego warsztatu pełnego narzędzi :)

[Gość: dario]

Wskaznik (strzalka),ktora uzywal Pan Adam rowniez mnie fascynowala (dzisiaj
zastanawiam sie co w tym bylo, ale widze ze nie tylko mnie). Po kazdym
programie majsterkowalismy razem z kuzynem. A wiec do naszych dziel zaliczamy:
misia yogi :), statek napedzany skreconymi gumkami, teatrzyk z kukielkami,
pralka dla lalek wiele innych konstrukcji zakonczonych sukcesem badz nie.
Bardzo milo wspominam czwartkowe ranki spedzone przed TV z "Praca technika"
Adama Słodowego.

[Gość: Rafał]

Podoba czy nie to oczywiście rzecz gustu i myslę, że dobrze jak ktoś ma
odmienną opinię.W natłoku tej dyskusji,widac jednak jakie głównie emocje
pozuszał w młodych umysław Pan Adam.
Nie dokładnie pamiętam czy to z inspiracji programu czy nie ale skonstruowałem
z tatą sygnalizator dzwiekowy zapobiegający przelewaniu się wody w wannie.
Takie nieduże szare pudełko (niezbędnik od maszyny do szycia,którego mama długo
i namiętnie szukał) i niezniszczalna płaska bateria.Wtedy byłem najchętniej
kąpiącym się dzieckiem w całej polsce. Emocje i kontakt jaki wiązał mnie z moim
tata ukształtowały moje dorosłe życie.Teraz jestem na etapie zakładania w
piwnicy laboratorium z moim 8 letnim synem a z pietka, za pomocą windy
napędzanej silniczkiem z jakiejś chińskiej zabawki, zjeżdzaja co chwila
żołnierzyki i lalki barbi mojej młodszej córeczki.
Ps.Yogi był również moim udziałem

[Gość: Agata]

No właśnie, winda. Windę dla lalek pamiętam najlepiej. Nie zbudowałam jej, ale
całą konstrukcję do dzis pamietam. Ile razy jadę prawdziwą, przypomina mi się
schemat :-)

Sam Słodowy zainspiriował mnie do wymyślania dziwnych urządeń - np.
zaprojektowałam urządzenie do wycinania żywopłotów... (Nigdy nie zbudowana,
haha).

[Gość: ela]

teraz takie wentylatory po 2$ SPRZEDAJA W aMERYCE, KTO BY TO ROBIL SAM. a
SZKODA, BO JAK SIE COS SAMAEMU ZROBI TO FAJNIEJ. nIESTETY ROSNIE POKOLENIE
LUDZI KTORZY MAJA WSZYSTKO GOTOWE I NIKT NIE UCZY majsterkowania.
Przepraszan za capslock (sam sie wlaczyl)
ale kontynuujac,
moje dziecko ostatnie na ZPT szylo pieska - zabawke - przytulanke. Pani kazala
kupic gotowy zestaw w sklepie (chyba zeby sie nikomu wyobraznia przepalila)
Szkoda

A podobno tez w podziemiach IBM umarl ostatni czlowiek ktory znal prrawo Ohma
(to zart oczywiscie), ale niestety stara szkola wymiera

[Gość: ela]

a jeszcze:
zrobilam trakror napedzany szpulka i gumka _ dzialal!!!

[Gość: anka++]

Ja, zainspirowana przez p. Słodowego zrobiłam kosiarke do trawy z przejechanych
przez tramwaj (chodziło o to zeby były płaskie=ostre) szprych i silniczka od
suszarki oraz maszynę do robienia pierogów (wycina, nadziewa, skleja...
niestety ciasto trzeba rozwałkować samemu). Ale do kładzenia kafelków
wołam "fachowców" - nikt nie jest doskonały.

[Gość: Gazeta]

Gość portalu: anka++ napisał(a):

> Ja, zainspirowana przez p. Słodowego zrobiłam
maszynę do robienia pierogów (wycina, nadziewa, skleja...
> niestety ciasto trzeba rozwałkować samemu). Ale do kładzenia kafelków
> wołam "fachowców" - nikt nie jest doskonały.

Anka
Nie myslalem, ze dziewczyny tez. A dokladnie, jak dziala twoja maszyna?
Wojtek STaszewski

[michal_jankowski]

Ja zaszedłem trochę dalej w projektach pana Adama. W latach 80-tych zrobiłem
pralkę dla lalek, z tą różnicą, że zamiast prać ciuszki lalek i misia, służyła
( po drobnej przeróbce ) do wyrobu deficytowego masła. Wlewało się do niej
śmietanę i po paru minutach wirowania masło było gotowe !

Pozdrawiam
Michał z Poznania

[Gość: peterpaul]

Jeszcze dzis pamietam to niezwykle uczucie gdy Adam Slodowy po dlugim
wprowadzeniu / " ... zapytajcie mamusi , napewno ma dwie szpulki po
niciach ..." / wyciagal spod stolu gotowe auto ,lokomotywe czy cos rownie
pasjonujacego !
Niestety,pomimo staran , nigdy nie udalo mi sie czegokolwiek zbudowac .

[rauser]

Ja zrobiłam oczywiście misia jogi (mam przed sobą teraz książkę Adama
Słodowego "Lubię Majsterkować" z 1973 i kontur misia jest pracowicie odciśnięty
ołówkiem :)) a także nurka z drewna czyli mały klocek 14x8x6 mm z rączkami i
nóżkami z drutu który to nurek pływał w butelce wody. Niestety "najlepiej do
nurkowania nadaje się butelka po mleku" co oznacza że dziś nie miałabym co
zrobić z takim nurkiem :)
Oprócz tego robilam figurki do teatrzyku cieni, jakies tam wiatraczki, ogólnie
moje działania miały profil bardziej dziewczyński, próbowałam tez robic
exlibrisy.
Zeszłej zimy zrobiłam karmnik dla sikorek wg projektu p. Słodowego. I
znotu "czarne, bakelitowe zakrętki od słoików lub butelek z atramentem" okazały
się być passe. Tak, że warto, żebys może zwrócił uwagę na to, że część
proponowanych wtedy materiałów już jest dzisiaj niedostępna.
I jeszcze ciekawostka-makabreska. Pułapka na myszy, str. 191. "Kawałek deski 1,
obłamek cegły lub stara książka podstawiony jest z jednej strony patykiem 2
opartym na zaostrzonym patyku 3. Listewka z nacięciami 4 ustala wyhylenie
patyka 2. Listewka 4 ma na końcu przywiązany kawałek chleba lub słoniny i
wsunięta jest pod przedmiot 1. Przy najlżejszym poruszeniu listewki 4,
zesliźnie się jeden z pięciu punktów patykowej podstawki i ... myszka nie zdąży
nawet pisnąć"
pozdrawiam

[Gość: Janek_Rumianek]

ale dla kretow w ogrodku pan adam byl bardziej laskawszy. pulapka wg jego
konstrukcji nie mordowala a jedynie umozliwiala przeniesienie tych
sympatycznych zwierzatek tam gdzie nie robia szkod, np na lake za miasto

[cls]

Ja to zrobiłem najpierw łódke z napędem na gumkę, a z rzeczy bardziej
wyrafinowanych alarm, który sie załączał jak ktos podnosił rzecz np. książkę.
Alarm był na tyle interesujący, że z powodu trudności z dostaniem dzwonka Pan
Adam sugerował podłączenie żaróweczki (oczywiście 4,5v) no i ta niesmiertelna
płaska bateria!

[Gość: s.]

Miś Yogi!!!

Tak przypominam sobie!!!
Kultowy program "Teleranka". (Obok "Niewidzialnej Ręki")
Od Yogi'ego zacząłem i na nim zaprzestałem.
Nigdy nie miałem manualnych zdolności.
Ale to było bardzo zachęcające. Po pięciu minutach pan Słodowy wyciągał z pod
stołu dopieszczony półprodukt, wydawało się to takie proste ...
Ciekawe jakiego koloru była charakterystyczna strzałka pana Słodowego,
oglądałem jego programy na pięciokanałowym czarno-białym NEPTUNIE.
W teleranku kreskówki wytwórni Hanna-Barbera były pokazywane częściej niż
Disney'a (te głównie na święta). Dlatego ja z dzieciństwa pamiętam głównie Oggy-
Doggy i Misia Y.

[Gość: Quennie]

u mnie w domu A. Słodowy to kultowa postac. Ja sama nie pamietam jego
programow, bo byłam za mała, ale mamy ksiazke, ktora kochałam ogladac. W
rodzinnych powiedzonkach A.Słodowy czesto sie przewija : ktos rzuca hasło "zrób
to sam" , odzew zawsze: Adam Słodowy i zaczynaja sie wspomnienia o tym, co
konstruował w swoim programie. Pozdrowienia Quennie

PS Juz nie moge sie doczekac tego reportazu!

[Gość: jaco]

fajnie sie to czytało, ale musze leciec, bo własnie leci "da;eko od szosy" bede je ogladał na połowie mojego panoramicznego telewizora ;) - ale jazda, własnie matka ani nawija o lesiu.... wydaje mi sie ze pan adam był taki coool, bo był bardzo bezpośredni.. widziałem ostatnio fragment, nawija jak dobry koleś, pa !

[larson]

Jogiego zrobilem rowniez. Chyba tez cos jeszcze mi sie udalo, ale nie pamietam.
Chyba cos z napedem z takiej dlugiej gumy recepturki skreconej na kordonek.

Co natomiast pamietam, to ze moj Tata zwykl doprowadzac nas (z rodzenstwem) do
placzu ze smiechu opowiadajac swoje wizje na temat domu Adama Slodowego. Miedzy
innymi: Adam Slodowy wbijajacy gwozdzie w sciane przy pomocy zelazka. Adam
Slodowy mocujacy ("mocowanie" to bylo podstawowe slowo programu o ile pamietam)
dwa przedmioty do siebie przy pomocy gumy do zucia. itd itp.

[Gość: Gazeta]

Absolutnie niesamowity jest pomysł wykorzystania pralki zabawkowej do produkcji
masła. Czy nikt inny nie usprawnił sobie życia przy pomocy Adama Słodowego w
podobnie niezwykły sposób?
Dziękuję przy okazji wszystkim za posty, które baaardzo pomogą w naświetleniu z
różnych stron fenomenu "Zrób to sam"
[e-mail]

[Gość: sandwich]

Na pewno nie był to pomysł P.Słodowego, ale inspiracja by coś samemu
konstruować mogła od niego pochodzić. Mój ojciec wymyślił chyba jako pierwszy w
PRL-u alarm samochodowy. Poprowadził z okna na pierwszym piętrze kabel, zakopał
go w ziemi i w krawężniku zabetonował gniazdko. Takie ja było w starych
żelażkach. Do tego gniazdka podłączał za pomocą wtyczki swoją wypucowaną
syrenkę. W domu był przekaźnik podłaczony do czegoś co dzwoniło (chyba jakiś
silniczek z dzwonkiem). Kończyło się do tym, że cała rodzinka budziła się
przerażona przed szóstą, bo tata zapominał wyłączyć wynalzku i odjeżdżał do
pracy wlokąc pod maską kabel z wtyczką.

PZDRW

W kazdym czlowieku tkwi cos z Edisona...

[Gość: lupo]

Wszyscy jestesmy zafascynowani tym zjawiskiem, ktore darzymy niezmierzona
sympatia, a to jest wlasnie Adam Slodowy. Zawsze usmiechnieta, optymistyczna
sylwetka rozpoznawana przez wszystkich bez zastanowienia.

W kazdym, nawet majacym dwie lewe rece, malym i duzym czlowieku potrafil obudzic
Edisona i to niezaleznie od tego, czy chodzilo o elektronike czy o cos takiego
jak mis Jogi z tektury. Dlatego Go tak wszyscy lubia. Bo nigdy nie biadolil,
tylko odkrywal przed nami jak z NICZEGO zrobic COS. Uczyl inwencji ,
samodzielnosci, kreatywnego myslenia, choc ani razu nie powolal sie na te
wielkie slowa. I nie bylo to potrzebne. Rozumielismy wszystko w mgnieniu
oka. Mozna powiedziec, ze dzieciakom odkrywal nowe horyzonty, bo przy okazji
trzeba sie bylo nauczyc, jak dziala to, czy tamto i robilismy to z wlasnej
woli nie dostajac za to stopni.

Nigdy nikomu niczego nie nakazywal. Zawsze tylko pokazywal , jak zrobic,
zeby dzialalo. I dlatego byl kontrastem dla naszych szkol, pedagogow,
i nie tylko.

Za to Go cenie.

Pozdrawiam Go za posrednictwem tego Forum,
lupo

[Gość: Dorota]

Pamietam programy p. Slodowego.

Ja w sumie nic nie zrobilam bezposrednio na podstawie jego programow, ale
wydaje mi sie, ze czesc z wynalazkow byla kopiowana jako prace na zajeciach z
zpt w szkole podstawowej.

Pamietam taka lampe dla lalek, stojaca...

Swiecila!!!

redakcja napisała:

> Moje jedyne osiągnięcie to tekturowy Miś Jogi (podtrzymywany 
> z tyłu na ołówku), który idąc kręcił nóżkami. Większość moich 
> znajomych też na tym zakończyła umiejętność majsterkowania 
> według wskazówek Adama Słodowego. Ale może Tobie udało 
> się skonstruować ciągnik ze szpulek, model samochodu na 
> uwięzi albo gitarę hawajską?
>
> To po pierwsze pochwal się na forum!
>
> A po drugie, jeśli masz ochotę, skontaktuj się ze mną mailem - 
> piszę reportaż o Adamie Słodowym i jego programie "Zrób to 
> sam". Chętnie poczytam szczegółowe opisy, dopytam o coś. 
> Kontakt do mnie: [e-mail].
>
> PS. Rozmawiałem już raz ze Słodowym. Kiedy powiedziałem 
> mu o Misiu Jogi, uśmiał się: "Co wy tak wszyscy z tym 
> misiem?!". Czyli nie jestem jedynym majsterkoodpornym.

[Gość: Anka2]

Do dzisjaj wspominam moje ulubione programy "zrób to sam"
słodowego , "zaczarowany ołówek" "Pomysłowy dobromir"- wieczorynki oraz "Sondę"
plus do tego 600- stronicową książkę w której było wszystko czyli- jak zrobić
mydło, krem, salami, politure itp itd. I choć nie zostałam inżynierem z łezką
w oku wspominam tamte czasy. Oglądając telewizję można się było czegoś nauczyć
jeśli nawet coś nie wychodziło to przynajmniej nabyło się zdroworozsądkowego
myślenia. A za to teraz dzieci mogą pooglądać "sąsiadów" czy "Jony Bravo" -
czyli jak wszystko spartaczyć.
Ja też próbowałam swoich sił w majsterkowaniu. Zaczęłam robić i skończyłam
choinkę tzn zarys choinki wycinało sie z tektury czy sklejki potem wycinało
otworki w które wkładało lamki choinkowe i podłączało do baterii płaskiej- ale
nie pamiętam czy to z programu Pana Adama Słodowego czy też z mojej
600stronicowej "Biblii".
P.S. do dzisiaj mi coś zostało z majsterkowania. Ostatnio zaczełam kupować
strarocie/antyki i sama przeprowadzam ich renowacje. A z ostatnich sukcesów to
ja biedna mała kobietka podłączyłam oświetlenie po krótkim instruktarzu
kolegi :))

[Gość: Tadeusz]

Witam wszystkich czytających !
Bardzo dobrze pamiętam ten program, wiele innych też z tego okresu.
Wykonywałem wiele proponowanych przez p. Słodowego urządzeń,m. in. wspominanego
tu wielokrotnie Yogiego, pralkę z dwóch puszek (o ile dobrze pamiętam od
kawy "Marago", brązowe...), silniczka od zabawki i nakrętki od pasty do zębów,
wypalarkę do drewna i deseczkę do mięsa w kształcie ryby, na której wypaliłem
wzorki tą właśnie wypalarką, samochodzik napędzany skręconą gumką-recepturką
wewnątrz szpulki od nici, oświetlenie na choinkę i wiele innych. Do dziś mam
książkę p. Słodowego, opisującą wiele przedstawianych w programie urządzeń.
Nie wiem, czy jest to zasługą tego programu i p. Adama, ale do dziś interesuję
się techniką, potrafię wiele sam zrobić w tej dziedzinie, jestem
krótkofalowcem, nauczycielem fizyki. I właśnie jako nauczyciel widzę też, jak
to jest w dzisiejszych czasach z umiejętnościami technicznymi wśród naszej
młodzieży - tragicznie ! Chyba z powodu m. in. braku takich właśnie programów
jak "Zrób to sam", "Eureka", niezapomniana "Sonda" i innych tego typu.
Dlaczego ich dzisiaj nie ma? Prawdopodobnie nie miałyby
odpowiedniej "oglądalności", i nawet gdyby znalazł się ktoś ze zdolnościami
takimi, jakie ma p. Adam Słodowy, nieodżałowanej pamięci Kamiński i Kurek (a o
to chyba byłoby baaaaaaaaardzo trudno), to taki program zniknąłby szybko z
ekranów. I rośnie nam pokolenie nie odróżniających drewna od drzewa, nie
potrafiących wkręcić śrubki, rozróżnić napięcia od natężenia prądu, wywiercić
otworu w ścianie itp itd....
Niestety, takie czasy :((((
A szkoda.....
Pozdrawiam serdecznie p. Adama Słodowego
i oczywiście wszystkich czytających.
Tadeusz

[mierzej]

Przepraszam bardzo ale czy moglabys podac tytul i autora tej 600 stronicowej
bibli?

[Gość: Anka2]

mierzej napisał:

> Przepraszam bardzo ale czy moglabys podac tytul i autora tej 600 stronicowej
> bibli?
>

[Gość: mierzej]

> "Chemia praktyczna dla wszystkich" praca zbiorowa i tu 18 nazwisk min
Zdziasław
>
> Bańkowski rok wyd. 1970

dziekuje serdecznie

[Gość: Urmanon]

Bardzo zaluje, ze nie ma teraz takich programow dla starszych dzieci. Z
przyjemnoscia zasiadlbym przed telewizorem razem ze swoja pociecha.
Poza tym, nie na darmo krazyly o tym "czlowieku-zjawisku" kawaly pokroju:
"Dlaczego nie ma juz wiecej "Zrob to sam" w tv?
-Bo Adam Slodowy siedzi w wiezienuu.
-Dlaczego?
-Bo powiedzial Gierkowi: Zrob to sam"

Pozdrawiam zza wielkie wody!

[pjastrza]

Osobiście nie miałem okzjioglądać pana Słodowego w telewizji, ale nabyłem
książkę "Lubie majsterkować" (lub coś koło tego obecnie z książki prawie nic
nie pozostało, ponieważ garaż nie jest idealnym mjescem dla książek). Z
pomysłów Pana Adama rozpoczołem wiele konstrukcji ale ukończyłem z tego co dziś
pamiętam tylko coś co miąło służyć jako imadło, do pralki zabrakło mi silnika ,
do gitary cierpliwości aby cheblować deseczki z pniaka i powstał tylko gryf,
pomysł uległ modyfikaci i zamiast pudła rezonansowego zastosowałem zwykłą deskę
i powstało cos w rodzaju akustycznej gitary elektrycznej. Chyba jeszcze udało
mi się zkonstruować nurka który za żadne skarby niechciał nurkować. A obecnie
jestem jestem inżynierem :).

[Gość: beta]

Namiętnie oglądałam Słodowego.Oczywiście był miś Yogi, był nurek (mój
pływał),jakaś budka dla ptaków czy karmnik.Chyba dzięki panu Słodowemu nie
jestem bezradna przy drobnych naprawach domowych, a ostatno (z czego jestem
bardzo dumna) udało mi się położyć podłogę z paneli.

[mrouh]

Niestety, jak przez mgłę pamiętam program p. Adama
Słodowego. Właściwie tylko tą strzałę, mam jakieś
niejasne wrażenie, że była zółto-czerwona...Pamiętam
pana, wyciągającego różne dziwne sprzęty. Za mała byłam,
ale chyba przesiąkłam, bo ja uwielbiam robić sama różne
rzeczy. Wszystko chętnie maluję, przyklejam. Najczęściej
są to dziewczyńskie dekoracje, prezenty, drobiazgi.
Wprawdzie Pan Adam nie uczył dziergać (chyba?), ale to
też należy do kategorii "Zrób sam". Umiem też skrócić
przewód, jeśli trzeba, zmienić wtyczkę, oczyścić rury pod
zlewem, a nawet udało mi się naprawić sobie zegarek (taki
na rękę, nakręcany)i inne takie...Cierpliwości brak mi
bardzo często, ale mam wielką satysfakcję jak sobie coś
sama, samiuchna zrobię. Pozdrawiam

[hania_76]

Miałam zawsze dwie lewe ręce, więc tylko oglądałam jak pan Słodowy cuda różne
wyczarowuje z niczego. Ale moja koleżanka wylądowała w szpitalu i miała szyty
palec, po tym jak żyletką próbowała ciąć pudełko po kremie Nivea, żeby zrobić
rower-zabawkę - taką jak w programie "Zrób to sam". Po jej "wypadku przy pracy"
straciłam resztki motywacji do naśladowania pana Adama.

[Gość: Natasza]

Ja tez zrobilam misia yogi i poza tym nim nic innego, ale programy Slodowego
zawsze ogladalam.
Dawal on przedmiotom inny wymiar, pokazywal, ze nie musisz miec pieniedzy
zeby zrobic cos samemu, wystarczy dobry pomysl i troche fantazji.
Mam 5-letnia corke dla ktorej w polskiej telewizji nie umiem znalezc
odpowiednika "Zrob to Sam". Ona chetnie oglada tego typu programy na
anglojezycznych kanalach np. BBC Prime, lub Disney Channel - Out of the Box,
czesto pozniej probuje sama cos robic.
Moze nie sa to programy o tak wyrafinowanym stopniu technicznym, jak
Slodowego, ale ucza dziecka kreatywnosci i pokazuja, ze samo moze cos
ciekawego zrobic.
Adam Slodowy to byl fenomen owczesnej TV i wciaz pozostaje niezastapiony.
Oprocz "Zwierzynca", nie pamietam innych autorskich programow skierowanych do
dzieci.
Prosze przekaz mu serdeczne podziekowania za jego prace.

Duzo zdrowia, Panie Adamie niech Pan wroci !

[Gość: lombard]

Sam z natury jestem zlosliwcem i wykpiwaczem, ale niech ktos sprobuje powiedziec
cos zlego o Panu Adamie Slodowym, to niech mnie pieklo pochlonie, odnajde go
na koncu internetowego druta , a wtedy nawet zywy Mis Jogi mu nie pomoze.

No ! ( cytat z Romana Wilhelmiego )
Ciao

[Gość: Andrzej]

Wzruszyłem sie ogromnie oglądając niedawno jeden z programów poświęconych 50-
leciu TVP. Był w nim p. Adam Słodowy.Program , który prowadził pamiętam do dziś
i rzeczy , które z tego programu oraz jego książki będącej podsumowaniem
programów TV wykonywałem sam, z kolegą, w domu bądź na zajęciach praktyczno-
technicznych w szkole ( to dawna nazwa obecnej TECHNIKI w szkole ) .Dziś syn
zachwyca się wyścigami samochodowymi na PC a ja juz w latach 60-tych miałem
ruchomą drogę napędzaną silniczkiem na baterie . po której jeżdził samochodzik
na linkach podłączonych z kierownicą. Droga i pobocza były malowane na tiulu (
historia jego zdobycia to inna sprawa )a model " fabryki pieniędzy " tj.
wyżymaczki , z której kręcąc korbką wyskakiwały czerwone , nowe 100 -
złotówki..jaka to była w szkole frajda...
Obecnie moje dzieci też korzystały i korzystają z książki p. Słodowego a ja
ciągle zaglądam do jego drugiej pracy " Majsterkuje narzędziami Ema-kombi".
A pamiętacie " Horyzonty Techniki dla dzieci " , Horyzonty Techniki i stary
dobry " Młody Technik " gdzie p. Adam też się popisywał ???
PANIE ADAMIE DROGI STO LAT I PROSZĘ JAK WIĘKSZOŚĆ WRÓĆ DO TV !!!!!!!

[aankaa]

wszystko (no, prawie) co mogło służyć lalkom (pralka z puszek po nesce, domek
z oświetleniem - oczywiście nieśmiertelna płaska bateria, mebelki z balsy
oklejona skrawkami szmatek, itp musiał za P.Słodowym robić mój starszy brat.
Obecne gotowce nie umywają się do tego !!!

[Gość: Igor Lange]

Wzruszyłem się czytając wspomnienia o programie "Zrób to sam". To było
niesamowite oglądać Mistrza Adama przy pracy, być zaskakiwanym jego pomysłami i
zaradnością. Oczywiście pamiętam "sławną" strzałkę i samego Pana Adama. Jestem
szczęśliwym posiadaczem książek "Lubię majsterkować" i "Majsterkuję narzędzimi
EMA-COMBI". Dzięki Panu Adamowi połknąłem bakcyla majsterkowania. Zrealizowałem
wiele z jego projektów, co dało mi wielką satysfakcję. Do dzisiaj wszystkie
prace wykonuję samodzielnie (tzw. złota rączka). Chcę dodać, że po troszę
dzięki Panu Adamowi zostałem inżynierem, konstruktorem lotniczym. O ile
pamiętam to Pan Adam pomagał budować szybowiec jednemu z zapaleńców lotnictwa,
chyba w Kanadzie. Ze wzruszeniem i łzą w oku wpominam dobre czasy
programu "Zrób to sam". Życzę Panu Adamowi STO LAT i powrotu do TV w podobnym
programie. Z ogromną przyjemnością przeczytam planowany artykuł redakcji.
Z poważaniem,
I. Lange

[Gość: Gazeta]

Z duza przyjemnoscia czytam wasze wspomnienia, kilka pozwole sobie zacytowac w
reportazu o Adamie Slodowym. Ale czy nie sądzicie, że czas się trochę zmienił?
Dziś tak łatwo kupić fajne, ładne, zabawki (a w supermarketach wcale nie takie
drogie), przedmioty codziennego użytku, że nie sposób już wskrzesić tej pasji
do budowania samemu zawracającego przy ścianie żółwia albo namiotu. Że "Zrób to
sam" powinno mieć honorowe miejsce w sentymentalnym muzeum, ale nijak nie
przystaje do współczesności?
[e-mail]

[Gość: Natasza]

Dzis wszystko mozna kupic, poza czasem spedzonym z rodzicami.
Jesli masz w swoim otoczeniu dzieci, ktore nie zwykly spedzac calego wolnego
czasu przed telewizorem, lub komputerem, zobaczysz ze nie ma dla nich nic
atrakcyjniejszego niz realizowanie wspolnego projektu z jednym z rodzicow.
Jest to doskonaly sposob na rozwijanie dobrych realacji miedzy np. ojcem a
corka. Niewciaganie dziewczynki w tradycyjny szablon "dziewczecia", i czysty
relaks dla doroslych tzw. quality time.
Jesli tego nie robicie - goraco polecam - tylko zyskacie na lepszym poznaniu
wlasnego dziecka, przypomnieniu dziecinstwa i odseparowaniu sie od codziennych
problemow.
Adam Slodowy byl surogatem takiego rodzica dla naszego pokolenia i moze
dlatego jego brak jest tym bardziej odczuwalny - tak jak pisalam wczesniej:
fenomen.

[Gość: Anka2]

Gość portalu: Natasza napisał(a):

> " nie ma dla nich nic atrakcyjniejszego niz realizowanie wspolnego projektu
z jednym z rodzicow. Jest to doskonaly sposob na rozwijanie dobrych realacji
miedzy np. ojcem a corka."

Zgadzam się z tym w 100% czasem nie jest ważny efekt ale dochodzenie do niego.
Jestem już dorosłą "dziewczynką" która mieszka z dala od rodziców ale ich
odwiedza. Odwiedziny te bywały "bezpłciowe" do momentu gdy zaczęłam wspólnie z
Tatą pracować nad zwiezionymi "gratami". Wspólna praca doprowadziła do tego że
rozmawialiśmy ze sobą jak kumple. W innych okolicznościach rozmowy zaczynają
przypominać trochę kurtuazyjną wymianę informacji. We wspólnej pracy nawiązuję
się więź. Teraz zawsze cieszę się na myśl wyjazdu do rodziców. Wiem bowiem że
nie będzie to tylko tradycyjny obiad ale wspólna praca lub debatowanie o tym co
zrobiliśmy jak można by to lepiej było zrobić, nowe pomysły, odkrycia, plany.
To naprawdę zbliża.

[aankaa]

Gość portalu: Gazeta napisał(a):

> Z duza przyjemnoscia czytam wasze wspomnienia, kilka pozwole sobie zacytowac
w
> reportazu o Adamie Slodowym. Ale czy nie sądzicie, że czas się trochę
zmienił?
> Dziś tak łatwo kupić fajne, ładne, zabawki (a w supermarketach wcale nie
takie
> drogie),

może ładne, może ładne, ale te, które robił mój starszy brat był NIEPOWTARZALNE
Tylko dla MOICH lalek

przedmioty codziennego użytku, że nie sposób już wskrzesić tej pasji
> do budowania samemu zawracającego przy ścianie żółwia albo namiotu. Że "Zrób
to
>
> sam" powinno mieć honorowe miejsce w sentymentalnym muzeum, ale nijak nie
> przystaje do współczesności?
> [e-mail]

[Gość: kiciu]

Hey! Tak gdzieś ze 27 lat temu postanowilismy z moim starym zrocić taki tor
samochodowy. Tor miał kształt koła(60 cm srednicy), samochód był przyczepiony
nad torem i sterowany był via sznurki kierownicą. Sam tor krecił się dookoła
osi co sprawiało wrażenie ruchu samochodzika. Mój stary dał mi do lekkiego
oszlifowania koło toru, napedzanego po obwodzie silniczkiem. Niestsety zbyt
się do roboty przyłożyłem i z koła miejscami zrobił się kwadrat. Stary się
wkurwił i projekt nie zoatał ukończony.
Zawsze podziwialiśmy z kumplami Pana Adama, że jemu to wszystko działało co
zrobił. My natomist parę razy poprzestaliśmy tylko na przygotowaniu
komponentów do mającej powstać zabawki.
A taką durnotę jak traktorek ze szpulki to najgłupszy matoł robił na parafii w
kwadrans.

A Pomysłowy Dobromir?

[Gość: Gazeta]

Pewnie nie wszyscy wiedzą, że Pomysłowego Dobromira wymyślił Słodowy, on
napisał scenariusz. Czy ktoś z was ma wspomnienia związane z Dobromirem?
Inspiracje? Anegdoty?
[e-mail]

[Gość: mrouh]

Wiem tylko tyle, że uwielbiam tego rudzielca. Razem z
zaczarowanym ołówkiem to była moja ulubiona bajka.
Szaleję za tą kulką skaczącą po głowie Dobromira, jak
wpada na jakiś pomysł!

[Gość: Anka2]

Gość portalu: Gazeta napisał(a):

> Pewnie nie wszyscy wiedzą, że Pomysłowego Dobromira wymyślił Słodowy, on
> napisał scenariusz. Czy ktoś z was ma wspomnienia związane z Dobromirem?
> Inspiracje? Anegdoty?
> Wojciech.Staszewski@agora

Jak już wcześniej pisałam "Do dzisjaj wspominam moje ulubione programy "zrób to
sam" słodowego , "zaczarowany ołówek" "Pomysłowy dobromir"- wieczorynki
oraz "Sondę" -Jesli ktoś interesował się "światem" oglądał je wszystkie + do
tego "był sobie człowiek" i czytał "Robinsona Crusoe" zastanawiając co zabrałby
ze sobą na bezludną wyspę by móc tam przeżyć i zaczytywał się Juliuszem Verne
itp itd

[mastat]

Kurde, Ja też misia miałem:)

[mastat]

A gdzieś w domu mam książkę p. Słodowego pod tytułem (chyba się nie
pomylę) "To wcale nie trudne" czy jakoś tak:) Byłem wtedy mały ale program
mnie fascynował ogromnie. POzdrowienia dla pana Adama!!

[Gość: Oka]

Zamierzchle to czasy, ale dziekuje, ze pomogliscie mi otworzyc klapke w
pamieci.
Misiow Yogi zrobilysmy z siostra nie jednego, ale "na peczki". Potem
rozdawalysmy w prezentach ciociom, wujkom...
Pamietam tez Teatrzyk Cieni i oczywiscie karmniki dla ptaszkow, o ktore
meczylysmy naszego ojca tak dlugo, az w koncu nam zrobil.
Jesli chodzi o "Pomyslowego Dobromira", to do tej pory kiedy mnie jakies
rozwiazanie(niekoniecznie techniczne) "olsni" stukam sie po glowie (piesc udaje
pileczke) i wolam: "Pomyslowy Dobromir"!!!

Serdeczne pozdrowienia dla Pana Adama i podziekowania za to, ze byl wzorem do
nasladowania dla naszego pokolenia.

Dzięki!

[Gość: Kinia]

Dzięki temu programowi, jak i właśnie wspomnianej już fascynującej Sondzie,
często udaje mi się samej coś zdziałać, choć teoretycznie nie powinnam nawet
wiedzieć, o co może chodzić w jakiejś tam awarii. Wiele też nauczył mnie mój
Tata, zapalony wielbiciel techniki, inżynierii, mechaniki... Siedziałam całymi
dniami w jego warsztacie samochodowym i pomagałam mu, najczęsciej przynosić
klucze. Ale do dziś jeżdżę naszym starym samochodem, któremu za rok
stuknie "30" i jakoś wcale się go nie boję. Często wzbudzam sensację, bo dość
młodo wyglądam, a jestem tylko trochę młodsza od mojego samochodzika, a poza
tym kobieta, a jakoś sobie z nim radzę. Chciałabym móc w przyszłości pokazać
moim dzieciakom: zobacz, to nie jest trudne! Nie bądź(bez obrazy) Amerykaninem,
sam zmień koło, nie wołaj pomocy drogowej! Niestety, pozytywnych wzorców już
coraz mniej, a Discovery, choć wspaniałe, to technika kosmiczna, a nie "zrób to
sam".
Trochę się rozpisałam...Pozdrawiam wszystkich "młodych-nie-młodych" techników
oraz oczywiście p.Słodowego :)
Kinia