Mąż Nierób

[czek-olada]

Witam, od 3 lat jestem mężatką. Mój mąż jest dobrym człowiekiem,
niby mądrym jednakże ma jedną zasadniczą wadę, odkąd od 6 lat
jesteśmy razem nie jest w stanie utrzymać stałej pracy, kilkarotnie
zmieniał już zatrudnienie... nie jest w stanie znaleźć dobrze
płatnej pracy, ostatnio od 10 m-cy. Pozostaje na moim utrzymaniu i
utrzymaniu naszych rodziców. Mam dobrze płatną pracę, ale jesteśmy
na dorobku i nie mogę utrzymywać męża, wysłuchiwać od rodziców
inwektyw pod jego adresem. Doszło do tego,że straciłam do męża
zaufanie, coraz cześćiej myślę o rozstaniu, o nim w samym
negatywnych kategoriach na co wskazuje temat postu. Jestem u kresu
sił psychicznych. Nie tak wyobrażałam sobie życie u jego boku. Czy
ktoś miał podobną sytuację? czy motywować czy dać sobie spokój i
odejść?

[s.p.7]

"...niby mądrym..."
-od razu da sie czuc wiare w czlowieka

"...czy motywować..."
-haha, po 6 latach sie zastawniwac czy motywowac?
pozytywna motywacja emcojonalna to podstwowe zadanie kobiety od pierwszego dnia
zwiazku jesli istnieje to jest spora szansa ze maz takiek dobrej kobiey bedzie
potrafi lsie roziwnąc jeszze bardziej i osiaganc finasowe sukcesy
- jestescie od 6 lat i zaczely sie jego problmy z pracą/ cos dialalo a niego
mocno destrukcyjnie

"...o nim w samym negatywnych kategoriach..."
nie ma to jak deprecjonowanie czlowieka nic dziwnego ze mail problemy z praca az
w koncu od 10 meisiecy stal sie bezrobotny
dal was obojga lepiej bedzie keidy sie rozstaniecie

kiedy 6 lat zwiazku z kobeita facet jest w takim staniei ty sama masz onim
negatywne zdanie to naczym piera sie ten zwiazek?
na wyduszaniu z faceta czzaegos?
czy ty go kiedykolwiek kcohalas?

"Pozostaje na moim utrzymaniu i utrzymaniu naszych rodziców"
skoro zarabiasz, po co ci utrzymanie rodzicow?
czesto ejst ta kze rodzina lubi wcicnac sie w zycie malzenskei swoich dzieci i
dzialac calkowiecie destrukcjnie na jedna z osob w niej, wpajajac swojemu
synkowi/corosi co am myslec i jak ma traktowac, dodatkowo utrzymujac zalerznaosc
finansowa jako narzedzie egzekutywy swoich osobistych itersow wizji genetycznej
rodziny

jsli chesz faceta z dobra praca toszukaj z dobra praca
jesli nie prtrafisz go wspierac i przz 6 lat ci sie nie udalo a efekt byl wrecz
odwrotny to raczej nei pasujecie do siebie w pelni

twoj stosunek do zwiazku sprwaia ze wlasciwie mamy juz teraz do czynienai z fasadą

[zlotyswit]

Ciekawy postaw literek. Czy to z podniecenia tak trzęsą ci się ręce?

[marzeka1]

Może nie decyduj się z mężem -nierobem na dziecko, bo będziesz zachrzaniać na 3
osoby. W sumie DLACZEGO utrzymujesz dorosłego męża i na dodatek pozwalasz na to
rodzicom? Mąż może stracić pracę, zdarza się, ale nie pracować i żyć na koszt
żony jako sposób na życie? Pasuje ci taki facet?

[czek-olada]

hm..Kocham Męża i wierzyłam w niego przez te 6 lat!! od 3 jesteśmy
małżeństwem, zawsze uważałam,iż pracą własnych rąk można osiągnąć
wiele. Mi nikt nic nie dał, o wykształcenie i pracę walczyłam sama,
mój mąż również, jednak on się zatrzymał na pewnym etapie... dziś
czasy są ciężkie, aby kupić mieszkanie trzeba pracować. Jest na
utrzymaniu naszych rodziców bo mieszkamy z nimi, bo korzysta z ich
pieniędzy to na paliwo to na inne niezbędne rzeczy. Ja z mojej
pensji wspieram również rodziców, dalej się kształcę itd.
Motyowałam męża w jego planach,nie naciskałam, chciałam aby znalazł
taką pracę, która satysfakcjonowałaby go w pełni nie ważne czy byłby
spawaczem czy znalazł pracę zgodną ze swoim wykształceniem, ale on
sam nie wie co chciałby robić. Ja tracę siły....a jeść i mieszkać
gdzieś trzeba. "Nie zrozumie ten co nie był w podobnej sytuacji"

[marzeka1]

"Nie zrozumie ten co nie był w podobnej sytuacji" "- no OK, ale ILE czasu
jeszcze chcesz chłopczyka utrzymywać? Bo wiesz już -mam nadzieję,że wiesz- iż z
takim podejściem + żonka zarobi, a rodzice dadzą, to będziecie mieć
"niebieskiego chłopca" całe lata. Mnie zwyczajnie jako mężczyzna nie
odpowiadałby ktoś taki, nigdy nie oczekiwałam od mężczyzny utrzymywania, zawsze
pracowałam, ale tego samego oczekuję od męża.Tym bardziej,że z kimś takim, o
takim podejściu do życia zwyczajnie niczego się nie dorobicie.

[czek-olada]

Wiem...:((

[horpyna4]

Piszesz, że nie zrozumie ten, co nie był w podobnej sytuacji.

Ale ta sytuacja nie spadła z nieba. Nikt nie zmuszał was do
małżeństwa i mieszkania z rodzicami, sama wybrałaś takie
rozwiązanie. Bo problemem nie jest sam aktualny brak pracy, tylko
brak motywacji do pracy. A po co on ma pracować, skoro ma dach nad
głową, wikt i opierunek? No cóż, wyszłaś za pasożyta i lesera.

Gdybyś w swoim czasie powiedziała, że wyjdziesz za niego pod
warunkiem, że zamieszkacie samodzielnie, to byłoby zupełnie inaczej.
Albo nie byłoby ślubu (bo zmyłby się), albo misio zasuwałby na dwa
etaty.

[de_witch]

To s bardzo wazane sprawy.Ale decyzja jest twoja.Pogadaj z nim,ze
tak nie mozna i to ci nie odpowiada.

[elzbieta007]

A bardziej Ci przeszkadza to, że mąż nie pracuje, czy inwektywy Twoich rodziców
skierowane przeciwko niemu? Czy może jest tak, że bezrobocie męża jest wyrazem
biernego oporu wobec nieakceptacji jego osoby przez teściów?

[czek-olada]

Nie chodzi o stosunek rodziców do męża tylko przeszkadza mi bierność
męża w tym względzie.. a to dlatego,że wreszcie chcielibyśmy się
wyprowadzić od rodziców, o czym ciągle mąż mówi, choć nic nie robi w
tym zakresie. Staramy się o kredyt mieszkaniowy, sama mam znaczną
zdolność, ale zaczynam się wahać czy to dobry pomysł, prosiłam męża
aby poszedł chociaż do pracy dorywczej, żeby wyrwał się z domu,
spotkał z ludźmi. Uważam, że nie szuka pracy w pełni... tzn. wysyła
tylko cv w necie, nie chodzi nie rozwozi do firm. Moim zdaniem za
mało się stara. wracając do wspomnień z przeszłości teściowie
narzekali na męża że się nie garni do pracy. Może popełniłam błąd...
może powinnam być wyrachowan zamiast kierować się uzuciami, może
gdyby mnie kochał i zależałoby jemu na mnie to podjąlby pracę. Sama
nie wiem... nie wymgam zbyt wiele.. nie oczukuje złotych gór... chcę
normalności.Obawiam się, że jak dostanę kredyt mieszkaniowy to
kiedyś, że tak wyraże się kolokwialnie obudzę się z ręką w nocniku.
Motywowałam, proponowałam wizytę u specjalisty pod kątem depresji,
pomagałam szukać mężowi,ciągłe obietnice ciągłe zapewnienia.W
ostatim tygodniu dopadły mnie intesywne myśli o rozstaniu. Jestem
rozdarta, bo mam nadzieję że to się zmieni... tylko czy trwale.

[elzbieta007]

No to rzeczywiście powinnaś się dobrze zastanowić. Oba kroki: ryzykowny kredyt i
rozstanie z mężem będą miały poważne konsekwencje. Może zanim podejmiesz
decyzję, porozmawiaj z kimś o tym. Np. z psychologiem.

[anbale]

czek-olada napisała:


.W ostatim tygodniu dopadły mnie intesywne myśli o rozstaniu. Jestem
> rozdarta, bo mam nadzieję że to się zmieni... tylko czy trwale.

Niektorych, niestety, trzeba walnąć młotem pneumatycznym w łeb, żeby coś w ich
życiu drgnęło. Czasem i to nawet nie przynosi efektu.
Ale generalnie cholernie smutna i żałosna jest taka szarpanina z kimś, kto na
różne sposoby ignoruje partnera...
Jeśli uwazasz swe małżeństwo za dysfunkcyjne, bez perspektyw i przytłaczające
Cię- to, hmmm, odejdż. Jeśli mąż ma ukryty potencjał, aby przebudzić się z
letargu- to powinno wtedy nim potrzasnąć. Jeśli nie- to już nigdy nie.

[michellemybelle]

Mam koleżankę, która po 15 latach życia z mężem-nierobem ( w ciągu
15 lat małżeństwa pracował coś ok. 3 lat w sumie )odeszła od niego
zabierając 2 dzieci.Oczywiście odetchnęła finansowo, gdyż dobrze
zarabia i nie musi już jego utrzymywać. On chciał, aby wróciła,
szantażował ją, nachodził , robił awantury w pracy, ale ona
postawiła mu 1 warunek, aby znalazł pracę (jest inżynierem) i
utrzymał się w niej przynajmniej 6 miesięcy. Myślicie, że zadał
sobie tyle trudu, aby szukać pracy? Nie, nawet nie próbował. Rozwód
w toku, a kobieta jak nowo narodzona ...

[krupniok_pl]

anbale napisała:


> Niektorych, niestety, trzeba walnąć młotem pneumatycznym w łeb, żeby coś w ich życiu drgnęło.

--------------------------------

No ale jak go kocha ?

[yoko0202]

naprawdę po tylu latach wciąż liczysz na to, że on się zmieni? a na jakiej
podstawie?

[zorz_ponimirski]

na takiej, ze to przeciez niemozliwe, zeby caly czas tak siedzial.
Haha, ona przychodzi do domu i za kazdym razem mysli, ze to sie
kiedys skonczy.
Ponadto on pewnie ma otwarta gazete na rubryce'praca'oraz nastroj
taki, ze widac, ze cierpi w zwiazku ze swoja sytuacja, wiec nie
nalezy dokladac mu na bary, i zadawac glupie pytania, czy znalazl
juz swoje powolanie.

To zależy.

[krupniok_pl]

Za mało danych, by właściwie ocenić sytuację.

1. Czy mieszkacie w dużym mieście?
2. Czy w regionie o umiarkowanym bezrobociu?
3. Czy mąż posiada wyuczony zawód?
4. Czy ten zawód wymaga kwalifikacji, kursu, szkoły.
5. Czy mąż ma w swoim zawodzie poparte doświadczenie?
6. Czy w okolicy są jakieś firmy, w których pracują ludzie w podobnych zawodach?

Jeśli na wszystkie ww pytania odpowiesz pozytywnie to znaczy, że sytuacja jest trudna, bo on nie chce po prostu pracować.

Jeśli na te pytania odpowiesz negatywnie to znaczy, że się zniechęcił, bo nie może się zrealizować w obecnym kryzysie i trzeba pomyśleć o zmianie zawodu.

[zorz_ponimirski]

oczywiscie, ze miasto jest za male zeby zagospodarowac takiego
geniusza, bezrobocie niepokojaco wysokie, kwalifikacje moze sa ale
konkurencja tez,doswiadczona na dodatek.I, haha!!! najlepsze jest
to, ze firmy sa jak najbardziej, ale on juz w nich wszystkich
pracowal i juz go tam znaja, jaki z niego pracus. Jestem taka madra
bo szanowny malzonek to chyba moj eksio :DD

Geneza tzw.'Nieróbstwa'

[de_witch]

Zwykło się mówić,że człoiwek zdrowy, o zdrowej zwartej i stabilnej
psychice nie może być 'nierobem'. Brak siły do działań, do
zdobywania tzw. szczytów kariery, często idzie w parze z problemami
psychicznymi, zaburzeniami emocjonalnymi itp.
Może byc też dowodem na jakąś ukryte schorzenie, które wyciaga z
człowieka energię.
Często powtarzająca się niechęć do działania, brak sił twórczych
występuje pośród osób np. z problemami nadużywania alkoholu, czy
innych używek.
Inna sprawa to długi i wyczerpujący stres, na jaki są dziś narażeni
prawie wszyscy.
Moja rada brzmi zanim podejmiesz jakąkolwiek decyzję, która zaważy
na waszym życiu, może skontaktuj się z psychologiem. Bo może
potrzebna mu jest pomoc.Nawet przebadać całe ciało, organizm.


Ps. Jest tzw. zamrożona agresja, która ma to do siebie, że odbiera
chęci do działań i czyni osobę b. pasywną.Występuje np. PTSS

Jeżeli nic z tych przyczyn, to może przyczyna jest bardziej prosta.
Należy zmienić mu dietę, jadać codziennie witaminy, ruszać się,
trenować...a jesienią gdzieś tak od listopada, do marca codziennie
jedną tabletkę- genseng.

[zorz_ponimirski]

ona proponowala mu juz wizyte u specjalisty, ale on nie jest glupi,
wie, ze specjalista nie poklepie go po plecach i nie powie-'rozumiem
wszystkie obiektywne niemoznosci, pracy nie ma i fiut', wtedy stanie
sie jasne to co na razie stoi jeszcze pod zankiem zapytania, ze on
lubi slizgac sie na czyjejs dupie i nie chce sie z tego wyleczyc.
Bo to bardzo przyjemna choroba jest :)

[greengrey]

wystarczająco byłaś cierpliwa i wspierająca

myślę,że czas na bardziej zdecydowane kroki

daj mu konkretnie określony czas.. 3 miesiące, po tym uprzedź, że
składasz pozew rozwodowy, jeśli nie zacznie pracować

jeśli tak postawiona sprawa nie wpłynie na zmianę jego
postępowania... to odejdź, albo licz się z tym, że będziesz go
utrzymywać na stałe

[zorz_ponimirski]

jesli juz jest sie w tym punkcie, ze sie dla samego siebie wie w
zasadzie to nalezaloby sprawie leb ukrecic, to dawanie
ulitmatow ,terminow nie ma sensu, to jest tylko bicie piany, zeby
sie pouzerac jeszcze troche. ale czyz to nie jest esencja pozycia?

z tym filozoficznym pytaniem oddalam sie do pracy, zla koniecznego.

[greengrey]

to raczej ostatni akt dobrej woli

nawet jeśli sama widzi małe szanse tego związku- warto postawić
ultimatum

w końcu przez 3 lata, było nie było, tolerowała obecny stan rzeczy

mąż może poczuć się... zaskoczony natychmiastowym wymówieniem :)

tak naprawdę ten czas - to dla niej samej, jeśli tego potrzebuje,
żeby czuć się w porządku

bo że facet zacznie pracować- to między bajki włożyć

Rob za meza n/t

[jan_stereo]

[dyn-ex]

czek-olada napisała:

>Jestem u kresu
> sił psychicznych. Nie tak wyobrażałam sobie życie u jego boku.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
czuje ze masz juz przydupasa ktory juz klepie cie po twoim
smierdzacym zadzie........
dodam ze masz takiego meza na jakiego zasluzylas....widzialy galy
co braly....nastepnemu uwies sie u penisa, tyle ze pogon go do
roboty

Żona Nierób

[nevergiveup]

Znam odwrotną sytuzcję gdzie żona jest "nierobem", co prawda
pracuje, ale poza tym prawie nic nie robi, mąż ma dwa etaty,
sprząta, gotuje, wszędzie wozi, nie marudzi za bardzo, choć ma nie
wesoło z nią i teściami..... ale to pewnie mu odpowiada.

[kol.3]

Bezrobocie jest czymś co się zdarza. Obecnie mamy kryzys i wpaść w
dłuższe bezrobocie wcale nie jest trudno. Piszesz, że mąż miał zawsze
trudności z utrzymaniem pracy, znalezieniem pracy dobrze płatnej. Tak
to jest, że jedni panowie są obrotni, zarabiają dobrze, drudzy jakby
mniej. Twój mąż należy do tej drugiej grupy, jednak wyszłaś za niego.
Teraz, gdy on znalazł się w trudnej sytuacji życiowej, już go chcesz
rzucać. Czyli mąż się podoba, jak dużo zarabia. Miś powinien być jak
nakręcany robocik - pracować, przynosić kasę, zaspokajać potrzeby,
dorabiać się. Jak się zepsuje - do wyrzucenia! A może byś pomyślała o
jakimś wsparciu moralnym dla swojego pana, a nie o rozwodzie. Dla
mnie jesteś beznadziejna.

[3dom]

Ty kol3 to potrafisz dobic ludzi proszacyh o rade!!!!! Faktycznie
nadajesz sie na forum psychologia...
Co innego pogon za kasa, co innego zmeczenie utrzymywaniem meza
nieroba. Chodzi o to, ze obie strony powinny dokladac staran a nie
tylko jedna. Mis nie powinien byc jak robocik, ale tez nie jak len,
ktory pasozytuje na kobiecie. Czy nie ma niczego posrodku????
i poza tym facet ktory jest na utrzymaniu kobiety (jesli jest
zdrowy, i jesli to trwa dluzszy czas) to wg mnie jest baaaaaardzo
niemeski...
do autorki zwiazku... pstaw sprawe jasno, albo potrafi zarobic na
rodzine, albo rozstanie

[3dom]

no i zapomnialam dodac, co bedzie jak pojawia sie dzieci? Ty
bedziesz pracowac i wychowywac?. Przeczytaj ten artykul z GW:
www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53664,6757867,Starego_psa_sie_nie_wyrzuca.html

daje do myslenia

[skarpetka_szara]

To jest bardzo interesujace dla mnie jak kobiety siebie katuja za
wolnosc i mozliwosci ktore teraz maja.

Zapewne jestes bardziej niz maz wyedukowana, nawet gdyby maz
pracowal w swoim zawodzie to pewnie ty zarabialabys wiecej, pewnie
jestes zaradniejsza, madrzejsza, bardziej socialna, bardziej
lubiana itd....

Ale wybralas sobie jakiegos lenia i obiboka, ktory nawet tobie do
piet nie siega? czemu? chcialas sie ukarac bo wstydzilas/balas sie
swojego sukcesu?

Wiesz ze nie jestes jakims wyjatkiem??? od dawna spostrzegam
dookola siebie jak zaradne, wyedukowane, fajne babki wychodza za
maz za dokladnie kogos innego. zal.

Lepiej to ty idz do psychologa i dowiedz sie jakie sa powody ze
ciagnelo cie do takiego czlowieka ktory cie ogranicza, przycina
skrzydla abys nie mogla sie rozwinac. Bo znalas go 6 lat i
dokladnie wiedzialas za kogo wychodzisz. Ale usprawiedliwialas go,
zamydlalas sobie oczy ze bedzie lepiej. Ale w glebi duszy wiesz ze
nie bedzie. Chcialas siebie tylko ukarac.