PROBLEMY Z CHORYM PSYCHICZNIE

[Gość: REC]

Może ktoś wie, jak trzeba postępować w takim przypadku:
Kobieta po rozwodzie. Jej byly mąż założył nową rodzinę 4 lata temu. Kobieta ta
nie potrafi żyć swoim życiem. Poprzez ich dzieci próbuje trzymać kontrolę,
inwigiluje jego nowe małżeństwo i życie, rozpuszcza plotki. Co trzeba zrobić,
abyaby to się skończyło?

[aka11]

Gość portalu: REC napisał(a):

> Może ktoś wie, jak trzeba postępować w takim przypadku:
> Kobieta po rozwodzie. Jej byly mąż założył nową rodzinę 4 lata temu. Kobieta ta
>
> nie potrafi żyć swoim życiem. Poprzez ich dzieci próbuje trzymać kontrolę,
> inwigiluje jego nowe małżeństwo i życie, rozpuszcza plotki. Co trzeba zrobić,
> abyaby to się skończyło?

Witaj :-)
Czy Ty jesteś właśnie tą nową żoną? Bo nie mogę się oprzeć wrażeniu, że tak.
Poza tym trudno cokolwiek wiedzieć, gdy się nic nie wie. Trudno tą kobietę
zrozumieć, jeśli nie wiadomo, kim jest i jakie są jej relacje z byłym mężem.
Dlaczego jej na takie zachowanie biernie lub aktywnie zezwala. I dlaczego
określiłaś ją "chorą psychicznie". To Twoje odczucie czy diagnoza lekarska?
Za mało jasno napisałaś, wydaje mi się.
A swoją drogą ploty są wstrętne, manipulowanie ludźmi (zwłaszcza dziećmi) również.

Pozdrawiam
A.K.

[Gość: :-)]

Zabij babe

[roseanne]

Wyglada to tak, jakby ex. stracila sens zycia i nie bardzo wie co teraz z soba
zrobic. moze wciaz ma nadzieje na powrot do bylego meza?
Nie jest to objaw choroby psychicznej lecz emocjonalnej. Pani ta potrzebuje
pomocy, a Wy spokoju.
Proponowalabym szczera rozmowe ojca z dziecmi, jaka oni maja opinie na ten
temat - przeciez one tez na tym cierpia.
pozdrawiam

[Gość: Misia]

Niestety, ale nie wzielas kawalera za meza, a faceta z przeszloscia. Wychodzac
za niego za maz musialas sie z tym liczyc, ze on zawsze bedzie mial kontakt ze
swoja ex na zasadzie wychowywania ich wspolnych dzieci. Tego nigdy nie zmienisz
i musisz sie z tym pogodzic lub pozostaje ci sie rozwiesc. Czy ex rozpuszcza
plotki to ciezko nam ocenic, moze byc tak ,ze ty tylko tak to odbierasz bez
uzasadnienia, badz faktycznie ex wkracza tam gdzie nie nalezy. Moze rzecz
dotyczy traktowania przez ciebie jej dzieci? Napisz. Ps. NIGDYYYYYYY NIE
UZYWAJ OKRESLENIA CHORA PSYCHICZNIE O MATCE, BO W TEN SPOSOB OKRESLASZ ROWNIEZ
NIEWINNE DZIECI.

[aka11]

Gość portalu: Misia napisał(a):


Ps. NIGDYYYYYYY NIE
> UZYWAJ OKRESLENIA CHORA PSYCHICZNIE O MATCE, BO W TEN SPOSOB OKRESLASZ ROWNIEZ
> NIEWINNE DZIECI.

Oj, REC nie odpisuje, ale to co sama napisałaś, a ja pozwoliłam sobie zacytować,
aż mnie sprowokowało. Czy dobrze rozumiem, że w Twoim mniemaniu być chorym
psychicznie to wstyd który ciąży na najbliższych chorego? To jak, według Ciebie,
mają z tym żyć dzieci tysięcy ludzi, którzy rzeczywiście leczą się
psychiatrycznie? Nie przyznawać się do rodziców? Nie wychodzić z domu z takim
rodzicem? Jakim cudem przez chorobę psychiczną "określa się" również dzieci
chorego? Proszę Cię, oświeć mnie, bo nie rozumiem, a to, co rozumiem, uważam za
bardzo nie przemyślane.

Pozdrawiam.

[Gość: Misia]

Aka ja mam wielki szacunek dla ludzi chorych i ich rodzin, chorych psychicznie
w szczegolnosci, bo wiem jak spoleczenstwo lubi przypinac latki.Dlatego nikogo
w ten sposob nie okreslam niezaleznie, czy jest czy nie jest chory. To prywatna
sprawa, nie do wykrzykiwania na forum. Choroba psychiczna , niezaleznie czy
jest to lekka forma depresji, czy gleboka schizofremia jest przez wiekszosc
spoleczenstwa niezrozumiala, i pozostaje w ich pamieci o danej osobie do konca
zycia, myle sie? Dlatego wiele osob to ukrywa, wyjezdza do innego miasta aby
sie leczyc itp. Aby tylko dac sobie i rodzinie szanse na zycie bez latek, na
zycie bez ublizania. Co jest wedlug ciebie tu nie przemyslane??? Czy to , ze
probuje walczyc w ten sposob o dobro dzieci??? Autorka watku, moge sie zalozyc
nie ma zadnych dowodow na chorobe psychiczna bylej zony, jest to tylko
obrzydliwa , niska forma odegrania sie na niej poprzez wyzwiska. W tym
przypadku jednak te wyzwiska godza bezposrednio w dzieci.

[Gość: rec]

Stwierdzono schizofrenię, złośliwość, brak własnych zainteresowań, niemożność
znalezienia sobie faceta, winę w rozwodzie, dostała karę sądowa za rozrywanie
więzi emocjonalnych dzieci z ojcem, no i to wszystko co przynosi rozwód: złość,
zawiść, bo byłemu mężowi udało się. Pozostały dzieci i dyrygowanie w tym
temacie, dręczenie ich, przestawianie im w głowach, przeszkadzanie w terminach
spotkań. Dzieci są inwigilowane z pobytu u ojca i traktowana ta sytuacja jako
powód do panoszenia się i istnienia.
Czy ktoś przeżyl już coś takiego?
Są rady, żeby tą osobę ignorować. Czy w związku z tym to jej nie rozuchwala,
jeśli się zwraca uwagę, to szaleje, aż sąd i policja musi interweniować.

[aka11]

To jakiś horror? Kurczę, jak w tej sytuacji jest możliwe, że tej kobiecie
przyznano prawo do opieki nad dziećmi po rozwodzie?
Jeśli to Ty jesteś żoną (dalej nie odpowiedziałaś)... nie pokusiłabym się o
stwierdzenie w stylu "ignoruj ją". Wydaje mi się, że trudno ignorować.
Masz dobry kontakt z dziećmi męża? Umiesz im jakoś w tej sytuacji pomóc?
REC, pisz jaśniej, bo inaczej nikt Ci tu konstruktywnie nie pomoże, a
dostaniesz np kilkadziesiąt postów wcale nie na ten temat.

[roseanne]

Gość portalu: rec napisał(a):

> Stwierdzono schizofrenię, złośliwość, brak własnych zainteresowań, niemożność
> znalezienia sobie faceta, winę w rozwodzie, dostała karę sądowa za rozrywanie
> więzi emocjonalnych dzieci z ojcem, no i to wszystko co przynosi rozwód: złość,
>
> zawiść, bo byłemu mężowi udało się.
nie mi oceniac, bo rozumiem Twoja gorycz, ale "stwierdzono zloscliwosc"??????
ponawiam pytanie, co na to dzieci?

[Gość: rec]

Dzieci są sterroryzowane, to znaczy znają jeden model wychowania:ojciec to h..,
druga żona to k..., mają stać, siadać, uśmiechać się, chodzić, mysleć pod
dyktando. Żebyście widzieli, jak automaty (12 i 16 lat). Na spotkaniach widać,
kiedy mają w domu horror, muszą mówić do innych to co im nakazano. Jedno
kontroluje drugie, żeby potem matce przekazać.
Najbliższa rodzina najchętniej zamknęłaby drzwi przed nosem, ale że to są
wnuki, krewni, to mówią tylko ciężko wzdychając: "nic nie możemy zrobić, musimy
to znosić". Czy rzeczywiście nie ma na takie zachowanie sposobu? Diagnoza jest
taka, że ta choroba postępuje, ewoluuje. Czy da się zrozumieć takiego
człowieka? Czy są słowa, jakie można byłoby powiedzieć takiej osobie, aby
przestała? Wszyscy twierdzą, że nie. Czy ktoś miał takie doświadczenie? Czym to
się kończy? Jak z tym żyć, albo jak od tego uciec zachowując własny udany
związek w całości?

[Gość: Misia]

Rec czy zlosliwosc i brak zainteresowan to rowniez stwierdzona przez lekarzy
choroba psychiczna???? Ty tu chyba cos probujesz naciagac w swoja strone? Ja
mysle, ze tu nie ma zadnej choroby psychicznej tylko pewien plan z waszej
strony, aby kobiete te totalnie odizolowac od dzieci i od was.. Choroba
psychiczna bylaby tu idealnym narzedziem, prawda???? Nie trzebaby wtedy placic
alimentow, widywac jej, moznaby nawet wsadzic ja na dobre do wariatkowa???
Napisz cos wiecej o tym waszym biznesie rodzinnym, w jaki sposob weszlas w
posiadanie tego faceta . Bo mi to raczej wyglada na nie zalatwiony biznes
rodzinny.

[roseanne]

No to nareszcie cos wiem.
kobieta powinna byc leczona. Wiem ,ze mozna spokojnie zyc z schizofrenia, ale
to co opisujesz jest forma bardzo czynna i niebezpieczna dla otoczenia.
musicie jakos znalezc dojscie do dzieci, przeciez one sa na skraju zalamania
nerwowego. Co na to dziadkowie, po ktorej sa stronie? Moze oni potrafia jakos
uspokoic dzieci?
jakos mi tak niezrecznie wywlekac wszystko publicznie, czy moglabys
odpowiedziec ma na priva.
pozdrawiam serdecznie i wytrwalosci zycze
roseanne

[Gość: rec]

Rosanne czy jesteś psychologiem?
Dziadkowie mają dość ale pomagają ojcu jak aby jak najczęściej zabierać dzieci
i pokazywać inne życie. Ja przez to wszystko nie mam zamiaru zachowywać żadnej
postawy, boje się kontroli tamtej nad sobą, jeśli zobaczylaby, wyczułaby jakiś
mój schemat zachowania. Nie wiem co to za choroba i nie chcę jej zgłębiać.
Jestem jakby na boku. Raczej zła, oszukana. Nie mogąca normalnie żyć. Ojciec
dzieci nie angażuje raczej nikogo, sam sie zmaga. Jego plan to dzień po dniu
zabrać jej dzieci.

[roseanne]

nie jestem psychologiem, jeste zwykla pielegniarka.
mam kilku znajomych z schzofrenia, wiec wiadomosci mam jakby z pierwszej
reki.Wiem jak sie objawia i czego mozna sie spodziewac.
Swoja postawa nie pomagasz, On - twoj maz tez nie.
jeszcze raz prosze, napisz na priva.
pozdrawiam