Toksyczni rodzice

[meme]

Jak sadzicie czy naprawde wplyw rodzicow na nasz rozwoj, na nasze postrzeganie
swiata jest tak duzy? Jakie sa wasze traumy z dziecinstwa? Czy jestescie ich
swiadomi? Moj psychoterapeuta wszystkie przyczyny moich obecnych klopotow widzi
w moim dziecinstwie. Czy tak faktycznie jest?
A ja myslalam ze mialam normalny dom...:(((

[Gość: Andrzej]

meme napisał(a):

> Jak sadzicie czy naprawde wplyw rodzicow na nasz rozwoj, na nasze postrzeganie
>
> swiata jest tak duzy? Jakie sa wasze traumy z dziecinstwa? Czy jestescie ich
> swiadomi? Moj psychoterapeuta wszystkie przyczyny moich obecnych klopotow widzi
>
> w moim dziecinstwie. Czy tak faktycznie jest?
> A ja myslalam ze mialam normalny dom...:(((

Nie mialas i malo kto go ma. Sa tacy, ktorzy ida jeszcze bardziej "do tylu"
w poszukiwaniu przyczyn, do samego plodu,a nawet do poprzedniego zycia.
Nie za wszystko mozna ich ganic (toksycznych), ale przyszlosc dziecka w
ogromnej czesci lezy w ich rekach. Glupawy ojciec moze zniszczyc cale zycie
dziecku, to samo zreszta dotyczy matek.
Pozdr, Andrzej.

[Gość: A27]

Ok, dziecinstwo ma kolosalny wplyw itd., ale ja czasem mam takie wrazenia, ze
niektorzy terapeuci przesadzaja z nadmierna analiza tego co bylo, zamiast mowic
o tym co jest. Najlatwiej to napieprzac na mamusie i tatusia, ze kazali jesc
zimne, jalowe ziemniaki, niz skupic sie na tym co dzieje sie dzisiaj w duszy
danej osoby. W sumie to chyba lepeij wyrosnac z krotkich majtek i zastawic
dziecinstwo za soba niz kisic sie w tym sosie az do konca dni.

[meme]

Moja terapeutka twierdzi ze bez przedarcia sie przez dziecinstwo i
przeanalizowania tego jak zostalam wychowywana przez rodzicow nic nie bede w
stanie zmienic w sobie. Z tego co ona ze mnie wyciaga to faktycznie wyglada na
to ze mialam rodzicow niezle zakreconych. Nie uswiadamialam sobie tego ze mogli
miec az taki wplyw na mnie. Ta terapia boli bo pozbawia mnie ostatnich zludzen
na temat mojego rodzinnego domu. Wiec co jest sluszne?:(

[Gość: Andrzej]

meme napisał(a):

> Moja terapeutka twierdzi ze bez przedarcia sie przez dziecinstwo i
> przeanalizowania tego jak zostalam wychowywana przez rodzicow nic nie bede w
> stanie zmienic w sobie. Z tego co ona ze mnie wyciaga to faktycznie wyglada na
> to ze mialam rodzicow niezle zakreconych. Nie uswiadamialam sobie tego ze mogli
>
> miec az taki wplyw na mnie. Ta terapia boli bo pozbawia mnie ostatnich zludzen
> na temat mojego rodzinnego domu. Wiec co jest sluszne?:(

Pozbawic sie zludzen, to jedyna droga.

[meme]

Moje zludzenia byly piekne. Kochajaca mama i tata. Podczas terapii okazuje sie
ze wrecz przeciwnie, ze moi rodzice sa (byli-nie mieszkam juz z nimi)
zakompleksionymi egoistami. Ciezko mi w to uwierzyc. Poza tym nie zauwazam
zadnych zmian u siebie tylko dlatego ze terapeutka probuje mi to uswiadomic (do
wiekoszosci rzeczy sama dochodze ale to tylko jakies tam fakty z przeszlosci i
nie wiem wciaz jaki zwiazek maja z moim zyciem).

[Gość: fnoll]

powiedz terapeucie o swoich watpliwosciach - czy to nie prostsze niz
konsultowac je z osobami trzecimi niezbyt rozeznanymi w twojej sytuacji?

pozdrawiam :)

fnoll

do fnolla

[meme]

Niekoniecznie chcialam rad dotyczacych mojej sytuacji. Terapeutke moge co
najwyzej zmienic na inna. A to nie jest takie proste.
Chcialam byscie mi powiedzieli o swoich doswiadczeniach w pozbywaniu sie tych
wszystkich bolesnych doswiadczen z dziecinstwa. I czy to prawda ze maja one na
nas taki wplyw. To wszystko.

[Gość: Dżonka]

Osobiście chodzę na terapię 4lata szmat czasu, moi rodzice byli i są toksyczni.
A uświadomienie sobie tego zabrało mi trochę czasu, najgorszę co było dla mnie
to przyznanie, że oni nie zawsze chcą mi dobrze. Kiedyś usłyszałam hasło że
każdy z nas myśli przede wszystkim o osobie i oni bardziej lub mniej świadomie
chcą dobrze dla siebie co nie koniecznie równa się dobru dla Ciebie.
A pogodzenie się z tym że rodziców nie zmienisz, możesz ich co najwyżej starać
się zrozumieć jest połową sukcesu.
Ja osobiście wielokrotnie chciałam przerwać terapii, wielokrotnie miałam już
dość, chciałam wyjść i nie wracać i za każdym razem dochodziłam do wniosku, że
jak mam to wszystko przerabiać jeszcze raz - to zostaje.
Wszyscy moi przedmówcy mają rację musisz być szczera z swoim psycho.
Moja teoria mowi " jak nie mówisz o problemie, problem nie istnieje". Nikt nie
jest jasnowidzem i nikt nie wie co na prawde myślisz i czujesz, jeśli nie ufasz
swojemu psycho to mu to powiedz lub go zmień. Faktem jest że kiepski psycho
może na robić więcej szkody niż pożytku. Zastanów się i nie przejmuj się jutro
jest nowy dzień. jaką decyzje podejmiesz każda bedzie słuszna bo ją dokonałaś,
a wątpliwości bedziesz miała zawsze.
Nie wiem czy coś Ci to pomoże, ale spróbować warto.
Trzymaj się ciepło.

[Gość: #Barbara]

meme napisał(a):

> Moje zludzenia byly piekne. Kochajaca mama i tata. Podczas terapii okazuje sie
> ze wrecz przeciwnie, ze moi rodzice sa (byli-nie mieszkam juz z nimi)
> zakompleksionymi egoistami.

No taaak...To moze nalezaloby sie cofnac do dziadkow, pradziadkow, pra-pra...
Kazde pokolenie wykazuje cechy egoizmu i zakompleksienia...Jak to sie dzieje, ze
swiat jeszcze istnieje?..:-)))

Ostatnio w telenoweli jednej (a co, ogladam czasami - wolno mi!)uslyszalam fajne
zdanie: "Nie wolno tak latwo usprawiedliwiac swoich slabosci"...

Na pewno to czasami bardzo pomaga, jak ktos (terapeuta) powie: to nie twoja wina.
To rodzice, szkola, panstwo, klimat, cotamjeszcze...(na pewno wyglad zewnetrzny,
zdrowie...)
Ale chyba pomaga na krotko.

Dorosly czlowiek powinien miec swiadomosc, ze przede wszystkim on sam odpowiada
za to, co robi i jaki jest...(Nie mowie - tylko i wylacznie on sam, ale przede
wszystkim on sam) Bo wjakims stopniu kazdy jest tez odpowiedzialny za innych...

Pozdrawiam
B.

[meme]

Wiem ze jestem odpowiedzialna za siebie. Gdyby bylo inaczej to w ogole za
chwile okazaloby sie ze nic ma sensu i ze faktycznie moznaby w ten sposob
usprawiedliwic kazda zbrodnie. Terapeutka nie probuje mi wmowic ze jestem cacy
a dziecinstwo wszystkiemu winne. Ona probuje mnie zmienic. Zreszta nie wiem.

[Gość: A27]

Jesli ten sposob terapii Ci odpowiada, to nie go kontynuuj. Jesli, nadmierne
skupianie sie na rdodzicach przeszkadza Ci to powiedz pani terapeutce jak radzi
fnoll.
Czy rodzice Tobie faktycznie cos strasznego zrobili, czy to taki troche
przesadyzm z Twojej i terapeutki strony?
Ile Ty masz lat?

[meme]

> Ile Ty masz lat?
28

[Gość: mona]

meme napisał(a):

> > Ile Ty masz lat?
> 28
>
a dzieci też masz a czy zastanowiłas się że ty też jesteś albo będziesz "
toksyczna"

[Gość: za]

meme napisał(a):

> Podczas terapii okazuje sie
> ze wrecz przeciwnie, ze moi rodzice sa (byli-nie mieszkam juz z nimi)
> zakompleksionymi egoistami. Ciezko mi w to uwierzyc. Poza tym nie zauwazam
> zadnych zmian u siebie tylko dlatego ze terapeutka probuje mi to uswiadomic

Olej terapeutkę i psychoanalizy. Wiadomo, że 99% terapeutów wmawia ludziom że są
cudowni, wspaniali, super cacy po to żeby byli zadowoleni i było im fajnie, a nie
po to żeby rozwiązać ich problemy. Zwalić wszystko na rodziców i już, a bardzo
fajnie jest uciec od odpowiedzialności, to taki błogostan za który się terapeucie
płaci. Wszystko jedno czy jesteś jakaś z powodu genów, wychowania przez rodziców
czy środowisko rówieśnicze. Chcesz to zmienić to nie ma rady, praca nad sobą i
tyle, czy "uświadamianie" może ułatwi tę pracę choćby w jakiejś mikroskopijnej
cząsteczce, bardzo wątpię. Jakby wierzyć terapeutom, to okazałoby się że wszyscy
rodzice na tym świecie są toksyczni i wszystkie dzieci są ich ofiarami.
To jest moja własna opinia. Do czegoś dążę, coś postanawiam, to się staram choć
czasem rezygnuję (z lenistwa najczęsciej :)), ale dzieciństwo odkreśliłam grubą
kreską: nie ma, żyję tu i teraz, tylko ode mnie zależy moje życie, moja postawa i
patrzę w przyszłość a nie rozpamietuję jakby to było, co by było gdyby rodzice
byli...

Znasz ten kawał?
Spotyka się dwóch kumpli:
- Słuchaj stary mam problem: moczę sie w nocy
- Wiesz, dam ci adres dobreo psychoterapeuty, może coś zaradzi
Po jakimś czasie spotykają się znowu
- Stary, rewelacja, ten terapeuta jest wspaniały, nie mam już żadnych problemów
- No więc przestałeś sie moczyć
- Przeciwnie, moczę sie nadal, ale to nie jest problem. Teraz jestem z tego dumny!

[Gość: A27]

Za, to widze, ze nie jestem jedyna w moim sceptycznym podejsciu do metod
terapeutycznych.

[mamosz]

Daj dobie spokoj z ta psychoterapia bo sie zakrecisz na amen Dojdz sama do
ladu ze soba i swoimi rodzicami Od jutra jest jutro Ty jestes TY a to co bylo
minelo i koniec kropka.Trzymaj sie i nie daj sie

[Gość: Andrzej]

Gość portalu: A27 napisał(a):

> Ok, dziecinstwo ma kolosalny wplyw itd., ale ja czasem mam takie wrazenia, ze
> niektorzy terapeuci przesadzaja z nadmierna analiza tego co bylo, zamiast mowic
>
> o tym co jest. Najlatwiej to napieprzac na mamusie i tatusia, ze kazali jesc
> zimne, jalowe ziemniaki, niz skupic sie na tym co dzieje sie dzisiaj w duszy
> danej osoby. W sumie to chyba lepeij wyrosnac z krotkich majtek i zastawic
> dziecinstwo za soba niz kisic sie w tym sosie az do konca dni.

Problem w tym, ze wielu nie potrafi wyrosnac bez rozwiazania problemu z
dziecinstwa. A to co dzieje sie teraz w duszy to efekt tego co dzialo sie
wczesniej. Dusza to nie tablica, z ktorej mozna wymazac tresc za pociagnieciem
reki, o ile nie wiesz jak to zrobic. A wiekszosc nie wie.
Pozdr, Andrzej.

[Gość: A27]

Ja tez wieku lat 22 polazlam do jakies terapeutki i tez napieprzalam na mamusie
i tatusia. Okazalo sie, ze moja matka, to zimna wyrachowana kobieta, a ojciec
duze dziecko i inne pierdy. Aha, moja matka tez byla zazdrosna o moja urode i
moje studia i mlodosc. I w ogole chciala mnie udupic . I tak dalej w kolo
macieju. A potem zmienilam terapeutke na taka, ktora w moich rodzicach
widziala normalnych ludzi. Ludzi, ktorzy popelniaja bledy i nie sa doskonali.
Ale tez ludzi, ktorzy mnie bardzo kochaja.

Jestem pewna, ze meme jest w stanie przypomniec sobie miliony przykladow, kiedy
rodzice byli w porzadku, byli kochajacy. I dzisiaj po dekonstrukcji i
rekonstrukcji moich starych mowie, ze nie zamienilabym ich na innych. Sa moi,
sa ulomni, ale nikt mi nie dal wiecej niz oni. Dali mi tez podstawowe zasady
moralne i to jestem im wdzieczna za to. Nauczyli mnie upominania sie o MOJE
prawa, ale tez pokory, gdy sytuacja tego wymaga.

Nie jestem psychologiem tylko socjologiem, wiec moze jestem glupia. Ale wydaje
mi sie, ze termin toksycznych rodzicow jest naduzywany jak rzadko ktory.

[Gość: A27]

28 lat, czyli jestesmy prawie rowiesniczkami.
Sluchaj, a moze ty z tych successful young professional, co to sa najlepszymi
klientami psychoterapeutow ze wzgeldu na duza ilosc stresu? Wybacz, ze pytam.
Wcale sobie nie kpie, ani nic takiego. Tylko troche mi sie dziwne wydaje, ze
dopiero teraz sie "rozliczasz" z rodzicami, bo ja taki etap mam od kilku lat za
soba. Moze za malo Twoi rodzice dawali ci "feedbacku" jesli chodzi o Twoje
poczynania zyciowe i to sie ciagnie. A moze Twoj obecny styl zycia jakos sie
rodzicom nie podoba, co? Sorki, ze tak ciagne za jezyk, ale naprawde nie mam
zlych zamiarow.

[meme]

Gdzies wycztylam kiedys ze jesli chcemy pomoc naszym dzieciom to najpierw
pomozmy sobie. Jestem strasznie przewrazliwiona, wszystkiego sie boje, mam
bardzo niskie poczucie wartosci i ogolnie to jestem wciaz smutna. Wydawalo mi
sie ze tak juz musi byc, ze taka po prostu jestem. Nie zastanawialam sie nigdy
nad soba. Ale zauwazylam ze moja corka ktora ma 9 lat jest do mnie coraz
bardziej podobna. Sama ja wychowuje.

[Gość: A27]

Aha, to pewnie teraz pragniesz uniknac powielania wzorow czylo lancuszka
swietego Antoniego. Moze ta pani terapeutka Ci celow daje taka terapie
szokowa, zebys Twoje dziecko wychowywala inaczej. Wiesz co, nie wiem, moze ta
pani ma racje...A moze trzeba jej powiedziec, ze przeszkadza Ci ta wizja
nienorlalnego domu, ktory ponoc mialas. Moze zasugeruj pani doktor, ze nie ma
rodzicow idealnych i ze inni rodzice tez by Ci dali cos niefajnego w spadku.
Po pierwszym poscie myslalam, ze to jakas mloda studentka wyjechala z domu i
przewartosciowuja, a tutaj widze i jeszcze dziecinstwo corki wkomponowane w
obrazek.
Bedziemy trzymac kciuki tutaj na forum.

[Gość: Sławek]

Niestety ja też jestem przykładem kogoś komu rodzice (a właściwie matka bo z
nią się wychowywałem) namieszali w życiu. Nie jestem fachowcem od psychologii
ale wiem, że nie zawsze można postawić grubą krechę i zapomnieć o tym co było.
Czasem trzeba wszystko przerobić jeszcze raz, poukładać od nowa, poprawić to co
rodzice zepsuli. I nie prawda, że skoro nieuświadamiamy sobie problemu to on
nie istnieje. Istnieje. Widać go w naszym zachowaniu tylko my o tym nie wiemy.
I co najgorsze ciąży na naszych decyzjach a my nie wiemy czemu wiele rzeczy
idzie źle, zastanawiamy się co z nami nie tak. I jest coś z nami nie tak ale to
nie nasza wina. I nawet nie mam dzisiaj do matki zbyt wiele pretensji bo wiem,
że nie zrobiła tego świadomie, że nie był to wynik egoizmu czy braku miłości.
Spowodowała to niewiedza i chęć uszczęśliwienia mnie za wszelką cenę. Matka
wychowując mnie zachowywała się jak słoń w składzie porcelany. Tyle samo
niszczyła co tworzyła. I wszystko dla mnie, w dobrej wierze.
Uświadomienie sobie tego to pierwszy lecz największy krok. Drugi to
poprzestawianie tego co poukładali rodzice. I koniec. Ale pracy starczy na parę
lat. I nie porzucaj psychoterapeuty bo sama nie dasz rady.
A ci co twierdzą, że zwalaniem na rodziców odpowiedzialności za nasze życie
usprawiedliwiamy swoje słabości nic nie wiedzą.

pozdrawiam

[Gość: Renka]

Ja mysle, ze rodzice wychowuja dziecko tak jak potrafia. Nie ma uniwersalnych
recept. Pobudzanie ambicji, czy sprytu dzieci moze dac zupelnie rozne
rezultaty.Swego czasu spotkalam recydywiste, spedzil w wiezieniach 17 lat. Byl
to jedynak.Byl kiedys swietnym uczniem,bardzo zdolnym, lecz ambicja i spryt
zrobily z niego przestepce. Poczatkowo, podobno, jego nadzwyczajne zdolnosci
radzenia sobie w zyciu sprytem i blyskotliwoscia wprawialy w zachwyt rodzicow.
Potem , sprawy wymknely sie ich kontroli, w wieku, kiedy rowiesnicy sa
wazniejsi od domownikow.
Czy ci rodzice byli toksyczni? Byli normalnymi ludzmi. Nigdy przedtem nie mieli
do czynienia z sadami itp sprawami. Pracowali oboje, wyksztalceni. Mieszkanie,
warunki dobre.Babcia , dziadek.
Ja mysle, ze w nas samych jest klucz do naszych problemow.Psychoterapeuta
powinien nam pomoc go odnalezc.Kto zawinil, niewazne, bo tego sie juz nie da
zmienic. Zerwac kontakty z rodzicami? Powiedziec im to, ze zrobili z nas
nieudacznikow, ofiary zyciowe czy przestepcow ? Ze im zawdzieczamy nasze
porazki?
TO BZDURA.My sami musimy sobie pomoc, identyfikujac po pierwsze, co jest dla
nas dobre, a co zle.To , co niszczy nasza osobowosc i powoduje, ze
karlowaciejemy, zlosliwiejemy i zlo zaczyna zbierac zniwo wokol nas , to
powinnismy definitywnie odsunac jak najdalej.Gdy odsuniemy zlo, nic i nikt nie
jest w stanie nas zepsuc.

[Gość: Sławek]

Nasza osobowość jest kształtowana w ogromnym stopniu przez naszych rodziców
więc oni też są odpowiedzialni za to co robimy teraz. Oczywiście nie za
wszystko. Nikt nie twierdzi, że cokolwiek bym teraz robił - odpowiedzialni są
tylko rodzice. Moja matka jest normalnym człowiekiem co nie przeszkodziło jej
utrudnić mi późniejszego życia mimo że przestępcy ze mnie nie zrobiła.
A tak wogóle Renka to ja nie twierdzę, że tak jest zawsze i ze wszystkimi.
To że ty nie masz takiego problemu to nie znaczy że nikt go nie ma. Ale znaczy
to, że tego problemu nie rozumiesz mimo, że na siłę starasz się w niego wczuć.

[Gość: Renka]

A czy to nie ty , Slawek utrudniles sobie swoje zycie nadmiernie opierajac
swoje wybory na opinii matki? Moze zwyczajnie za duzo jej sie radziles, lub
pozwalales radzic? Moze zwyczajnie oczekiwales, nawet podswiadomie, ze "powie
cos". I ona mowila, radzila, potem juz nie pytana, bo chciala jak najlepiej.
Jej intencje byly jak najlepsze.To od ciebie zalezy, kiedy powiesz" wiesz mamo,
jestes kochana, ze tak o mnie sie martwisz, tak chcesz mi pomoc, ale ja
naprawde MUSZE sam to zalatwic." Przynajmniej ja tego oczekiwalabym od mojego
syna.

[Gość: brzydka]

Brawo Renka!!!

[Gość: Sławek]

Myślę, że dosyć szybko zacząłem mieć swoje zdanie i przestałem czekać na opinie
i pomoc matki ale jako młody człowiek nie wyposażony w odpowiednią pewność
siebie i samoocenę na odpowiednim poziomie miałem problem z uwolnieniem się od
jej wpływu. Twierdzę, że to jej nieświadoma wina. Pewność siebie i poczucie
bycia wartościowym człowiekiem powinni wpoić człowiekowi rodzice.

[Gość: Renka]

Dzieci ucza sie przez nasladownictwo, niejako bezwiednie. Powielaja nasze
bledy, mowia "jakby nam z ust wyjely"..
Mama wychowywala cie jak umiala, nie ma ludzi doskonalych. Wszyscy mamy jakies
slabosci i wady.Nie mozesz od niej wymagac zmiany sytuacji, ktora juz sie
dokonala.Nie musiala uczyc cie bycia pewnym siebie, bo jak tego nauczyc? To
jest kwestia doswiadczen zyciowych, cierpien, ktore hartuja, porazek, z ktorych
w koncu wychodzi sie zwyciesko. Tego predzej mozna nauczyc sie w szkole, w
grupie rowiesniczej.Zawsze ma sie jakis atut, ktory staje sie wlasciwy tylko
dla ciebie i z czego wypada i nalezy byc dumnym.Ja jako dziecko walczylam z
chlopakami,taka juz bylam, zawsze czuli respekt przede mna.To juz taki
charakterek. Czy wyobrazasz sobie dziewczynke z jasnymi kreconymi wlosami jak z
obrazka , kopiaca sie z chlopakami? Moi rodzice o tym nawet nie wiedza do dzis.

[Gość: Sławek]

Zgadzam się. Tu nie chodzi o żądanie żeby matka naprawiła swoje błędy bo ja je
już sam naprawiłem albo naprawiam. Zresztą ona widzi, że jestem porządnym
człowiekiem i układam sobie życie normalnie więc wydaje jej się, że wszystko
zrobiła jak należy i próby rozmów o tym były nieudane. Chodzi o ustalenie
przyczyn a nie o pretensje.
A czy tego co jest moim atutem, z czego u siebie mam być dumny (czyli inaczej
pewności siebie) nie powinni mnie jako dziecka nauczyć rodzice ? Szkoła i
rówieśnicy na drugim miejscu.
Ja na szczęście byłem w szkole jednym z większych wyrostków i potrafiłem
przylać więc wrogów nie miałem zbyt wielu :-) ale teoretycznie rzecz biorąc
gdyby tobie rodzice wpajali, że bójki to coś złego to nie tylko z chłopakami
byś się nie lała ale i od dziewczyn dostawała byś bęcki. Bo dziecko wierzy
rodzicom i nie szuka własnych dróg.

Dlaczego nikt nie przebacza?

[Gość: Otryt]

Witajcie!
Zgadzam się zarówno ze Sławkiem jak i z Renką. Każde z Was mówi ważne rzeczy. W
oczyszczeniu siebie z przeżyć traumatycznych z przeszłości potrzebny jest
zarówno element wydobycia na światło dzienne tego wszystkiego co nas truje,
uświadomienie sobie tego, praca nad tym , a z drugiej strony zrozumienie
ułomności rodziców, warunków w jakich się kształtowali i żyli oraz przebaczenie
im. To ostatnie jest bardzo ważne. A nie zauważyłem, aby ktokolwiek o tym
pisał. Kto nie przebaczy, nie jest w stanie uwolnić się od przeszłości i żyć
normalnie. Przeszłość będzie dopadała go w najmniej spodziewanym momencie. Sam
w dzieciństwie przeżyłem piekło. Zrozumiałem. Przebaczyłem, choć nie było to
łatwe i próbuję żyć prawie dokładnie odwrotnie niż żyli moi rodzice. A takie
piekło można czasem oglądać w kronice kryminalnej.
Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: mona]

ja to miałam " toksycznych" rodziców !!!!!!!!!!
przedewszystkim ojciec alkoholik i matka próbujaca "wszystko ogarnąć"
zawsze twierdziłam : to cud,ze jesteśmy / z siostrą/ normalne, mając takich
rodziców.
wybaczyłam, moze zrozumiałam po śmierci ojca trochę późno.
nie korzystałam z psychoanalizy - jest mi o wiele lepiej gdy odważyłam się
wybaczyć

[Gość: Renka]

Co to znaczy wybaczyc rodzicom? Zapomniec(jak?), uznac ze mieli racje? Jakie
jest nasze prawo "rozgrzeszenia" rodzicow? Za lania,czy poszturchiwania ,co
inni by nazwali "dyscyplinowaniem koniecznym" ? :))
Czy to oznacza zamkniecie pewnego rozdzialu w zyciu, tutaj, opieki rodzicow?
Przeciez, to my sami oczekujemy tej opieki lub nie. To my dajemy sygnal
rodzicom.
Sa takie dzieci, ze szukaja swojej drogi w zyciu juz od najmlodszych lat, nie
boja sie chodzic do sasiadow,do sklepu,a ich rodzenstwo jest zupelnie
inne,wstydliwe,bojazliwe, trzeba je "wypychac miedzy ludzi". Ale czy naprawde
trzeba? Uczyc ich ? Czy nie powinny same odwazyc sie ktoregos dnia zdobyc
wlasne doswiadczenie? Sami wiemy, jak ludzie sa rozni, wychowywani w tych
samych rodzinach, przez tych samych rodzicow.
Dla mnie proces wychowywania jest jakby naturalny, wiem, ze nie jestem idealna
matka, ale odbywa sie to naturalnie i nie zycze sobie pretensji moich doroslych
dzieci do mnie, ze ja ich czegos nie nauczylam (:))
Ingeruje , kiedy uwazam, ze granice sa przekraczane, a te granice to raczej nie
ja tworze, tylko zycie wokol, srodowisko.Pewnie, ze inspiracja dzieci do
dzialania tworczego ma sens, ale to nic nie pomoze, jak dziecko nie jest
tworcze i agresywne na tyle, zeby zacmic innych i wywalczyc sobie pozycje
lidera. Bedzie stalo z boku, gleboko przezywalo swoje kolejne "porazki". Moze
wtedy ksztaltuje sie w nas zlo? Zawisc, nienawisc? Bo nie mozemy sprostac temu
tam , popularnemu gwiazdorowi, mimo, ze ..itd itd . W takim przypadku, jedynie
okolicznosci moga cos zmienic, a one nie zaleza od nas, niestety.
Widzisz Slawek, moze nawet, twoja mama pragnela, abys byl pewny siebie i silny,
bo jestem pewna , ze matki tego pragna dla synow, ale okolicznosci byly
przeciwko niej? Nie pomyslales o tym?

[Gość: Sławek]

Pomyślałem. Dlatego od początku dyskusji twierdzę, że to wina nieświadoma i nie
chodzi o dokpoanie nikomu tylko o ustalenie czegoś. Jako że nie czuję
nienawiści za nieświadomą winę matki to i wybaczać nie mam czego. A jeśli
chodzi o genetykę to rodzice nie mogą czekać aż genetyka za nich ukształtuje
dzieci. Muszą zrobić swoje. Tłumaczyć, kształtować. Żeby dziecko potrafiło
właściwie rozumieć porażki a nie patrzeć jak rodzi się w nim agresja.
Renka ja wiem że matka chciała jak najlepiej ale w dużej części spieprzyła
sprawę. Żadnego rozliczania, wyrzutów czy pretensji do niej. Tylko ustalenie
czemu teraz jest tak jak jest.

[al_aksa]

Według mnie ważne jest abyś upewniła się czy ten terapeuta jest dobry ,
sprawdzonym specjalista ...

{ Moja ciocia po podczas wizyt u psychoterapeuty , wspomniała kiedś że mama
ją okrzyczała bo źle odkurzyła mieszkanie ...i kiedyś bo wylała mleko ;
psychoterapeutka poradziła jej przestać odkurzać i gotowac - bo wywołuje to
nawrót złych wpsomnien z dzieciństwa (????)}

jak w każdym zawodzie zdarzają sie więc dobrzy specjaliści jaki i
pseudospecjaliści - jeśli jednak w głebi duszy czujesz że to co mówi ci twój
lekarz jest choć w części prawdą ,to kontynuj terapię , czasem nasz organizm
broni się przed prawdą ..bo z prawdą czasem trudno żyć.

al_a

[malwinamalwina]

niby zart o tym moczeniu lozka a faktycznie prawda : psychoterapia nie sluzy do rozwiazania
problemow (kto moze zmienic przeszlosc ?) lecz pozwala nauczyc sie zyc w wzglednej harmonii z
samym soba i tymi problemami.
Malwina (po grypie)

[Gość: frisky2]

Nie ma rodzicow nietoksycznych. Rodzice, to czesc kultury, ktora wywiera wplyw
na uksztaltowanie osobowosci kazdego czlowieka. Problem w tym czy ta
toksycznosc jest pozytywna czy negatywna - czy dopinguje mlodego czlowieka do
wolnosci, czy zniewala go.

[Gość: lorenz]

Z własnego doświadczenai wiem,że toksycznośc rodziców maleje wraz z ich
wiekiem i naszym dojrzewaniem,wtedy nagle z przerażeneim stwierdzamy,ze to z
nas robia sie toksyczni rodzice a moze i toksyczni dorosli? Uważajmy i
wybaczajmy toksycznosc często niezawinioną.

[Gość: RUSAŁKA]

Tak toksyczni, po zdjęciu klapek z oczu i po rozejrzeniu sie po swiecie po
zrzuceniu z siebie tego poczucia winy ze to moze ja jestem ułomna a nie oni i
że może to wszystko nie jest jednak MOJA wina
zobaczyłam ze jednak sa toksyczni. Jednak nie tylko to . Wszyscy znani mi
rodzice sa toksyczni. Czy to źle czy to nienajgorzej nie wiem. Wiem tylko ze
to "normalne" bo kazdy rodzic jest na swój sposób ułomny, tzn nie jest idealny
w wychowywaniu swojego dziecka, popełnia swoje błedy - nowe i stare błedy które
wpoili mu za to jego toksyczni itd itd

[meme]

Dziekuje wszystkim za wypowiedzi w tym watku. Kazda jest bardzo cenna dla mnie.
Psychoterapii nie przerwe pomimo ze czasem jest mi bardzo ciezko. Moze to
faktycznie jest tak jak ktos tu napisal ze kiedys trzeba sie pozbyc zludzen, a
pozniej wybaczyc. Wiem tez ze nikt nie jest idealny.
Warto chyba jednak zrozumiec dlaczego jest sie tym kim sie jest. Prawda boli
ale moze byc wyzwalajaca.

[Gość: Abao]

Długo walczyłam z moimi rodzicami, później z sobą. Byli winni. Teraz jednak nie
mają wpływu na moje życie, a ja właśnie chcę żyć, a nie rozpamiętywać
przeszłość. Uwalniałam się od niej długo. Polecam jedno ćwiczenie - było dla
mnie bardzo trudne, ale efektywne. Weź zeszyt i w ciszy spróbuj napisać
biografię jednego z Twoich rodziców, tego z którym miałaś gorszy kontakt.
Spróbuj się wczuć w jego historię, zrozumieć motywy jego postępowania...
Powodzenia, Abao

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

[mamosz]

Gość portalu: Renka napisał(a):

> Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
> takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
> Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
> koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
> Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
> sztuka)otoczenie.
> NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
> prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
> ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
> przyrodzie.

Renke odwalilo ci czy co, rozumiem ze ty nie masz toksycznych rodzicow i tak
jestes zachwycona swoimi zlotymi myslami ze je powielasz w nieskonczonosc, a
moze nie kocha cie Twoj komp.Chcesz moze o tym porozmawiac Sorry Nobody`s
perfect.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

nieskonczone proby

[Gość: Renka]

Czlowiek ma swoj kod genetyczny,a wraz z nim pewne predyspozycje do bycia
takim, a nie innym. Od jego umiejetnego odczytania zalezy sukces czlowieka.
Czlowiek sam go odczytuje, a w dziecinstwie pomagaja mu rodzice, babcie,
koledzy , kolezanki i nawet sprzedawczyni w sklepie oraz lekarz i nauczyciel.
Nie wspomne o ksiedzu. Slowem jego najblizsze i dalsze(bo ksiazki,media i
sztuka)otoczenie.
NOBODY is PERFECT.Wszyscy popelniamy bledy i mamy do tego prawo.I nie mamy
prawa zrzucac winy za swoje niedolestwo na innych.Przynajmniej nalezy najpierw
ZACZAC od SIEBIE i jest to, mysle, proces NIESKONCZONY, jak wszystko w
przyrodzie.

[emert]

meme napisał(a):

> Jak sadzicie czy naprawde wplyw rodzicow na nasz rozwoj, na nasze postrzeganie
>
> swiata jest tak duzy? Jakie sa wasze traumy z dziecinstwa? Czy jestescie ich
> swiadomi? Moj psychoterapeuta wszystkie przyczyny moich obecnych klopotow widzi
>
> w moim dziecinstwie. Czy tak faktycznie jest?
> A ja myslalam ze mialam normalny dom...:(((

Nie słuchaj terapeuty jak Pana Boga. W życiu pewnie nie widział Twoich rodziców a
już ich ocenia. Ciekawe ile ma lat i jakie doświadczenia. Czy stworzył jakąś
szczęśliwą rodzinę i udało mu się wychować dzieci. Czwego dokonał, że odważa się
deprecjonować twoich rodziców po krótkiej rozmowie z tobą i nie widząc ich na
oczy.Pewnie wyczytał z jakieś oryginalnej książki, że wszystkiemu inni są rodzice
i miał już tą diagnozę zanim mu cokolwiek powiedziałaś. Na studiach miałem
zajęcia z panią psycholog, która miała duże problemy z sobą. Kiedyś znałem też
lekarza, który z jaką gość nie przychodził sprawą zawsze dignozował, że na pewno
masz zwyrodnienie kręgosłupa.

podobno nie ma ...

[czarodziejka]

podobno nie ma i nigdy nie bedzie idealnych rodzicow ;o(
zawsze przesadza
albo nie opiekuja sie dzieckiem, albo sa nadopiekunczy
albo nie rozmawiaja z dzieckiem, albo gadaja za duzo
albo sluchaja dziecka, albo ...
itepe itede

bo wszystko zalezy od tego jakie to dziecko jest
wychowujac jedno dziecko sa jacys (tez sie potem okaze, ze "za" jacys), a
wychowujac drugie nie chcac popelnic tych samych bledow, popelniaja nowe ....

wiesz, co mi kiedys powiedziala moja mama, gdy jako nastolatka zarzucalam jej,
ze jest "za" jakas?
otoz powiedziala: ja sie cale zycie ucze byc matka ....
zrozumialam

pozdrawiam ;o)

[Gość: zawilec]

Nie polegaj tak bardzo na swom terapeucie--------------UWIERZ W SIEBIE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! on tylko trzepie kase na
twoim nieszczęściu i tyle.....................

nie słuchaj amatorów meme

[Gość: rick]

wszyscy już przyzwyczaili się do tego, że rzeczy się psują, a ich poprawne
funkcjonowanie wymaga specjalistycznego serwisowania. posiadacze samochodów
regularnie prowadzają swoje pojazdy do przeglądów, żeby im te cacuszka jak
najlepiej działały.
umysł człowieka jest równie skomplikowany, żeby przy jego 'obsłudze' zasięgać
porady specjalisty. psychoterapeuci są takimi specjalistami. jeśli w niego nie
wierzysz i zadajesz publiczne pytanie weryfikujące jego kwalifikacje, to
zostaniesz po tej dyskusji z poradami typu 'uwierz w siebie'. cenne lecz bez
dodatkowej instrukcji niewykonalne.
co to znaczy, że rodzice są winni ? są przyczyną pewnych efektów w psychice
dziecka. w dużym stopniu przyczyną nieświadomą. wychowują, jak umieją. nie
bronię ich ani nie tłumaczę. po prostu opisuję proces.
moi rodzice nie byli toksyczni, ale wiele szkód w mojej psychice wyrządzili. po
wielu latach udało mi się to zrozumieć i nie tyle wybaczyć, bo tu znów
wróciłbym do sprawy winy, ale zaakceptować swoją przeszłość, ich i co
najważniejsze siebie teraz i tu.
i pomógł mi w tym terapeuta. melodramatycznie ujmując uratował mi życie. mówiąc
wprost - pozwolił mi zmienić moje życie i stać się wolnym człowiekiem
nie stało się to szybko, to wymaga czasu i pracy. tego - z całym szacunkiem -
forumowicze Ci nie zapewnią

pozdrawiam
rick

po stronie ricka

[Gość: dodo]

wielokrotnie kwestionujemy prawo terapeuty do oceniania nas czy naszych
bliskich twierdzac, ze skoro widzi nas tylko przez godzine raz w tygodniu to co
on(a) tam wie. ale nie kwestionujemy umiejetnosci dentysty czy ginekologa w
takich samych okolicznosciach a komplikacja problemow moze byc podobna lub
nawet wieksza.
mnie i mojej rodzinie kilku roznych specjalistow "od dusz" pomoglo choc
poczatkowo mialam podobny stosunek do nich jak wielu z was - co oni moga
wiedziec?
dowiedzialam sie wiele o sobie samej, o moich zaszlosciach z rodzicami, o moich
dzieciach i moim mezu. nie wszystko przyjelam jak prawde objawiona ale diagnoza
stosunkow z moja matka pomogla mi bardzo w poszukiwaniu mojej wlasnej formy
macierzynstwa.
i tu chyba jest ten pies pogrzebany - kazdy z nas, jako rodzic, jest lekko
toksyczny ale to powinno byc wyzwaniem a nie uspokojeniem. a toksycznosc
naszych wlasnych rodzicow nie moze byc rozgrzeszeniem naszych wlasnych bledow
tylko lekcja pt. "co zmienic natychmiast". tego sie nie da zrobic samemu,
potrzebny jest przewodnik.

Wybaczyc rodzicom.

[Gość: Alla]

Toksyczni rodzice nabawili sie tej "toksycznosci" od swoich rodzicow, a ci znow
od swoich itd itd. A my nabawilismy sie od nich. Najwazniejsze to nie miec o to
do wlasnych rodzicow pretensji, wybaczyc, bo zrobili co mogli w danej chwili, a
ze nie mogli za wiele i nie rozumieli za wiele, to coz. Zycie w poczuciu
doznanych krzywd to pieklo, a wybaczenie to nie jest uklon w strone rodzicow,
jakas laska na ktora nie zasluzyli, ale zrobienie dobrze przede wszystkim
sobie.
Zgadzam sie, ze klopoty w normalnym zyciu tu i teraz biora sie z dawnych
nierozwiazanych problemow z dziecinstwa, z jakichs negatywnych traumatycznych
doswiadczen. Trzeba je przepracowac z pomoca dobrego terapeuty. Jasne ze to tez
wina rodzicow, ze takie doswiadczenia mialy miejsce. I przez to trzeba przejsc
i im wybaczyc, bo inaczej sie nie uwolnimy od tego balastu doznanej krzywdy.

[Gość: rick]

Gość portalu: Alla napisał(a):

> Toksyczni rodzice nabawili sie tej "toksycznosci" od swoich rodzicow, a ci znow
>
> od swoich itd itd. A my nabawilismy sie od nich. Najwazniejsze to nie miec o to
>
> do wlasnych rodzicow pretensji, wybaczyc, bo zrobili co mogli w danej chwili, a
>
> ze nie mogli za wiele i nie rozumieli za wiele, to coz.

i jeśli czegoś ze sobą nie zrobimy, to nasze dzieci 'nabawią' się tego od nas.
bez wysiłku i tylko konstantacją własnego dzieciństwa niczego nie osiągniemy.
niestety

rick

Wplyw to duzy

[malek1]

Mysle, ze wplyw rodzicow (rodziny jest b. duzy). Ale nie znaczy to, ze rodzice
sa tu wylacznie winni. Ktos kiedys powiedzial: nikt z nas nie byl na tyle
kochany, na ile tego potrzebowal i pragnal. Mysle, ze tu jest sedno.
Trzeba umiec te traumy przejsc (jak choroby dzicienstwa) i brac
odpowiedzialnosc za swoje zycie. Ale to jest zwyczajnie bardzo bolesne i
szalenie trudne. Ale innego wyjscia nie ma.
Powodzonka - Ma.