Stracilam sens zycia, pomozciw

[girl166]

nie mam sensu w zyciu a nie chce sie zabic, bo sie boje, nie jestem glupia, i
wiem co robie i mysle.
bylam oklamywana i oszukiwana orzez rok przez osobe ktora myslalam ze mnie
kocha, teraz nie wiem co robic i dokad pojsc, bo ta osoba obrocila tez moich
rodzicow przeciwko mnie. Jeszli ktos ma jakis pomysl prosze napisac.
mysle o pojechaniu gdzies autostopem, ale ze jestem dizewczyna i mam 19 lat
wole z kims, wybiera sie ktos gdzies? blagam o pomysly, jak sie wyprowadze nie
mam gdzie mieszkac, a to i tak bylo by bez sensu. Chce poprpstu cos zrobic i
byc jak najdalej.
moje marzenia sie skonczyly nie mam tez nadziei , chcialam zyc jak
dotychczasowo nie zmienie swojego zycia bo to nie ma dla mnie sensu, nigdy nie
chcialam zmienic osoby ktora kocham, wiec nowego narzeczonego sobie nie
znajde, pewnie mnie nikt nie rozumie , nie wiem co robic

[horpyna4]

Masz 19 lat. Z czego się utrzymujesz? Pracujesz, czy jesteś na
utrzymaniu rodziców?

Zacznij dbać o swoje życie. Na tym etapie warto pomyśleć, co chce
się w życiu robić, w jakim zawodzie pracować. I pod tym kątem wybrać
studia.

Daj sobie spokój z romantycznymi marzeniami i nie buduj swojego życia
na całkowitym zawierzeniu innej osobie. Potraktuj niepowodzenie jako
zimny prysznic i nauczkę na przyszłość.

Nic konkretnego nie napisałaś, poza odmienianiem słów "kocham" i
"narzeczony". Otóż bez narzeczonego da się żyć. Może nawet lepiej.
Jesteś jeszcze bardzo młoda, naucz się żyć sama. Bo kobiety, które
tego nie potrafią, pakują się w związki z beznadziejnymi facetami.
Kobieta, która nie ma parcia na związek, ocenia obiektywnie facetów
i zwykle wybiera dobrze. Przemyśl to.

[feel_good_inc]

girl166 napisała:
> nie mam sensu w zyciu a nie chce sie zabic, bo sie boje, nie jestem glupia, i
> wiem co robie i mysle.
> bylam oklamywana i oszukiwana orzez rok przez osobe ktora myslalam ze mnie
> kocha, teraz nie wiem co robic i dokad pojsc, bo ta osoba obrocila tez moich
> rodzicow przeciwko mnie.

Może jakieś szczegóły? Szczera rozmowa z rodzicami nie jest w stanie załatwić sprawy?

> Jeszli ktos ma jakis pomysl prosze napisac.
> mysle o pojechaniu gdzies autostopem, ale ze jestem dizewczyna i mam 19 lat
> wole z kims, wybiera sie ktos gdzies?

Takie rzucenie się bez sensu to proszenie się o skończenie w jakiejś melinie jako dziwka oddająca się za prochy.

> blagam o pomysly, jak sie wyprowadze nie
> mam gdzie mieszkac, a to i tak bylo by bez sensu. Chce poprpstu cos zrobic i
> byc jak najdalej.

Jeżeli koniecznie chcesz gdzieś wyjechać, to rozejrzyj się za wolontariatem w jakiejś fundacji charytatywnej, która jeździ z pomocą do krajów III świata. Nie dość, że oderwiesz się od tematu, to jeszcze będziesz miała szansę na jakąś przygodę, która postawi twoje problemy w nieco innej perspektywie.

> moje marzenia sie skonczyly nie mam tez nadziei , chcialam zyc jak
> dotychczasowo nie zmienie swojego zycia bo to nie ma dla mnie sensu, nigdy nie
> chcialam zmienic osoby ktora kocham, wiec nowego narzeczonego sobie nie
> znajde, pewnie mnie nikt nie rozumie , nie wiem co robic

Rozumieją, rozumieją. Chociaż to do ciebie pewnie za bardzo w tej chwili nie trafia, ale minie trochę czasu i o ile nie spędzisz go tylko na rozpamiętywaniu poprzedniego związku, to dostrzeżesz, że facetów na tym świecie jest sporo, takich do kochania też.

[sabinac-0]

Przezylas zawod, poczulas sie oszukana, osamotniona i niekochana.
Byc moze po raz pierwszy, ale na pewno nie ostatni.

Bedzie jeszcze jakis czas bolec.
Nie polecam gwaltownych krokow jak ucieczka, wyprowadzka na ulice itp. bo tylko
spowoduja wiecej komplikacji a Twoje cierpienie i tak sie nie zmniejszy.

Jesli ta osoba cos naklamala Twoim rodzicom, sprobuj to z nimi wyjasnic. Nie
zawsze jest to mozliwe.

Niewiele Ci moge poradzic, ale opowiem Ci jak bylo ze mna:
Po wyprowadzce z domu (mialam 18 lat) zamieszkalam z babcia. Rodzicom bylo to na
reke bo babcia mial juz swoje lata i nie chcieli by byla sama, mnie ta opcja tez
odpowiadala bo w domu rodzinnym bylo sporo problemow a babcia wydawala sie dobra
i zyczliwa osoba.
Dopiero po okolo roku zaczelo do mnie docierac, ze babcia ma wszystkie cechy
psychopatki a do tego nalogowo pije. Babcia traktowala mnie szkaradnie,
upokarzala mnie, wyzywala od najgorszych, wyrzucala moje rzeczy z mieszkania,
myszkowala w moim pokoju, zdarzylo sie jej uderzyc mnie w twarz. Do tego
opowiadajac o mnie rodzicom i przyjaciolkom niestworzone rzeczy - ze urzadzam
popijawy (jakos musiala wytlumaczyc te butelki w kuchni), ze ja okradam, ze
robie z domu burdel (bo czasem ktos mnie odwiedzil).
Moi rodzice wierzyli jej bezkrytycznie (latwiej uwierzyc starszej pani niz
mlodce) a wszelkie proby wyjasnienia sytuacji nie dawaly rezultatu. Rodzice
obracali te proby przeciwko mnie.
Trwalo to 9 lat, w tym czasie ja skonczylam studia a babcia pila coraz wiecej i
zaczela miec objawy Alzheimera - znosila do domu smieci z ulicy i miewala ataki
psychozy. Historie o mnie byly coraz bardziej dziwaczne (np. ze wlamuje sie do
jej pokoju nie zostawiajac sladow, ze wrzucam jej muchy do zupy itp.), ale i tak
wszyscy jej wierzyli - sasiedzi pluli mi pod nogi, jej przyjaciolki napuszczaly
na mnie policje a rodzice oskarzali o najgorsze rzeczy i karali za "dreczenie
staruszki".

W koncu, juz po studiach, znalazlam prace z mieszkaniem sluzbowym i wyjechalam z
rodzinnego miasta.
Dopiero po okolo roku moj ojciec wszedl do babci mieszkania i znalazl stosy
wszelkich smieci (dopoki tam mieszkalam, utrzymywalam jako taki porzadek choc
przy kazdym wyrzuceniu babcinych "znalezisk" bylo halo ze ja okradam) oraz
walajace sie wszedzie pelne i puste butelki.
Wtedy moi rodzice wzieli ja do siebie. Wytrzymali okolo 2 miesiecy, bo babcia
przewalala im dom w poszukiwaniu alkoholu, wyzywala, awanturowala sie i...
opowiadala niestworzone historie o mojej mamie.

Babcia zmarla 2 lata temu w domu opieki, majac prawie 90 lat.
Moi rodzice nigdy mnie nie przeprosili za falszywe oskarzenia i niesprawiedliwe
kary.
Ja zyje spokojnie z rodzina, daleko od rodzinnego miasta.

Do Sabiny.

[avgust]

Przeżyłaś takie rzeczy, więc wiesz, co to znaczy być kozłem ofiarnym.

[sabinac-0]

avgust napisał:

> Przeżyłaś takie rzeczy, więc wiesz, co to znaczy być kozłem ofiarnym.

W jakim celu to stwierdzasz?

[avgust]

To taki dodatek do damsko-męskich przepychanek

[sabinac-0]

avgust napisał:

> To taki dodatek do damsko-męskich przepychanek

O co ci chodzi?

[avgust]

A Ty masz pojęcie jak się czuje mężczyzna, który ma swoją dumę, a
kobieta zmusza go do przepraszania za to, że żyje? ;=P

[sabinac-0]

avgust napisał:

> A Ty masz pojęcie jak się czuje mężczyzna, który ma swoją dumę, a
> kobieta zmusza go do przepraszania za to, że żyje? ;=P

Poklociles sie z kims w realu?

[avgust]

A dobra, nie ważne. Tak tylko sobie nawiązywałem do jakichś tam
przepychanek słownych damsko-męskich, które prowadziłem z Tobą na
innym wątku i przy innej okazji. Taka tam nieistotna dygresja.

[sabinac-0]

avgust napisał:

> Taka tam nieistotna dygresja.

Dzis piszesz takie "nieistotne dygresje" na wszystkich watkach i pod kazda moja
wypowiedzia. Na jedna odpowiedzialam, reszte kliknelam w kosz by Ci nie bylo
wstyd jak sie otrzasniesz.

Niedawno rozmawialismy o fochach i asertywnosci - moze skorzystasz z wlasnych
rad i powiesz, w czym masz problem. Nie to, zebym ciekawa byla, ale zasadniczo
lepiej sie rozmawia bez zabawy w podchody.

[avgust]

Ja??? Tzn dałem do zrozumienia że mam jakiś problem?

[sabinac-0]

avgust napisał:

> Ja??? Tzn dałem do zrozumienia że mam jakiś problem?

Cos tak jakby.

[avgust]

Kiedy??? Jestem co najmniej zdziwiony.

[sabinac-0]

avgust napisał:

> Kiedy??? Jestem co najmniej zdziwiony.

Mam wrazenie ze dzis jestes mocno nie w sosie a moze nawet pod wplywem.
Dzisiejsza rozmowa z Toba nie ma zadnego sensu, wnosze o skasowanie drzewka i
odezwe sie w bardziej stosownym momencie.

[avgust]

Odnosisz mylne wrażenie. Może ci się coś wydawało, a może jestem po
prostu trochę zmęczony. Rzecz jasna, przewlekać dyskusję możesz
jednak do czasu.

[to.niemozliwe]

Akurat z tej historii nie wynika bycie kozlem ofiarnym (rozumiane jako bycie przeznaczonym przez grupe na stracenie, co mialoby przyniesc korzysci grupie). Tu jest dosc osobisty opis zmagan z zyciem pod jednym dachem z bliska osoba uzalezniona od alkoholu....

dobra nowina

[solaris_38]

Jak Ci sie skończyły marzenia
to nie koniec świata
tylko początek

!

zrób sobie nowe

lepsze

a nie płacz nad tamtymi


marzenia podlegają ewolucji jak my
mijają jak my
stają się czymś innym
nieprzewidywalnie
a w końcu nikną

lecz COŚ ZOSTAJE ZMIENIONE;)

19 lat...

[o_witch]

Wiedz,ze to przykre, gdy osoby bliskie zawodza, oszukuja, zdradzaja.
JEDNAK, ten kop ma tez swoj jakis cel i druga strone. I jezeli
wyjdziesz z niego spokojnie, to bedzie dzialal jak szczepionka, w
przyszlosci. Wyrobi w tobie intuicje i ostroznosc. Chocby dlatego,
ze ludzie o pewnych specyficznych tendencjach np, do oszustw i
zdrad, maja tez i pewien wspolny zespol cech, ktore je odslaniaja.

Postaraj sie wypuscic z siebie te negatywne emocje. A pozniej na
zimno wszystko to przeanalizuj.

W zyciu spotkasz i dobrych i zlych ludzi. Dlatego staraj sie
odroznic juz teraz, kto jest kto.
A wiek, w ktorym jestes postaraj sie traktowac jak dobra szkole
zycia.
Czasami bywa tak, ze ci ktorzy dostali najwiecej kopniakow w
mlodosci, pozniej daja sobie doskonale rade z trudnosciami zycia.