jego dystans

[keetka]

Witam,
pytanie kieruje glownie do panow, gdyz jako kobieta potrafie poruszyc
wyobraznie na tyle, ze zaczynam sie motac w swoich domyslach :)
Chce po prostu wiedziec, jak to wyglada z punktu widzenia mezczyny :)

Krotki opis - poznalismy sie. Porozumienie dusz i cial. Wszystko w maksymalnie
szybkim tempie, duzo za szybkim. Wszystko tak, jak powinno byc, wszystkie
elementy na swoim miejscu. A potem informacja, ze czuje sie, jakby byl w
ukladzie kazirodczym (?!). Przestal czuc pozadanie. Z mojej storny nastapila
dezyzja o rozstaniu. Po krotkim czasie, na spotkaniu stwierdzil, ze nie wie co
mu sie wczesniej stalo. Ze to pozadanie jest, potem znika i ze prosi mnie o
szanse, ale na jego warunkach - musimy zwolnic tempo. Wiec tempo zostalo
zwolnione. I coz... chlod i dystans z jego strony, a u mnie łażenie po
ścianach. Tak sobie mysle, ze moze on faktycznie probuje zatesknic, moze ta
tesknota wiaze sie u niego z pozadaniem? Moze faktycznie to bylo za szybko, po
prostu przejadlo sie? I dlatego potrzebuje czasu? A moze to jednak wodzenie za
nos? Ale po co? Przeciez wodzenie nic nie da. On doskonale wie o tym, ze dlugo
tak nie wytrzymam.
Jak to jest Panowie?

Pozdrawiam

[klosowski333]

Oczywiscie ciezko jest cos mowic, zupelnie Was nie znajac. Z reguly tego rodzaju
problemy nie przychodza tak szybko. Mysle, ze po prostu nie jestescie
kompatybilni i tyle, i nie ma co ciagnac tego w nieskonczonosc i wzajemnie sie
wiecznie ranic i rozczarowywac.

[keetka]

Kurcze, ale widzisz..pod kazdym wzgledem pelne porozumienie - to samo poczucie
humoru, te same zainteresowania, spojrzenie na swiat. Nie widzialam tez
rozczarowania gdy wstawal z lozka :)Pelna fascynacja. Czego trzeba wiecej?

[zorz_ponimirski]

masz chore, wyniesione z domu nawyki ze calkowite porozumienie
zawiera w sobie chodzenie po scianach, moze zacznij chodzic po ziemi
jak ludzie ;)

[klosowski333]

Rozumiem Twoj żal, ale nie umiem nic madrzejszego powiedziec, bo kompletnie Was
nie znam i nie mam pojecia jak sie w swoim towarzystwie na codzien
czujecie/zachowujecie. Nigdy nic nie jest takie proste jak sie wydaje.
Z kazdym rozstaniem zawsze sie cos traci, moze - mowiac w sposob wyswiechtany -
traci sie tez czastke samego siebie. Inwestowalo sie w zwiazek na rozne sposoby,
wiezi sie na roznych plaszczyznach splataly coraaz mocniej, ale przyszedl taki
moment, ze trzeba bylo to wszystko przerwac.
Nikt nie mowi, ze to jest latwe, albo przyjemne. I ja nie mowie, ze powinnas
zrobic to czy tamto, bo nie mam o Tobie zielonego pojecia. Moze ten zwiazek da
sie uratowac, przebudowac, przedefiniowac, ale mozliwe, ze na dluzsza mete nic z
tego nie bedzie. Sama musisz to wywazyc, ale na obiektywna ocene moze Cie nie
byc stac ze wzgledu na emocje.
Co do chodzenia po scianach, to sie nie dziwie. Ja jestem specem od chodzenia po
scianach w analogicznych sytuacjach. Chyba sie zapisze na jakis kurs wspinaczki
skalkowej. Doswiadczenie i talent nie moga sie zmarnowac.

[keetka]

Tak, masz calkowita racje - ciezko jest obiektywnie spojrzec na cos, w czym sie
uczestniczy.
Na codzien, gdy sie widzimy jest masa czulosci i radosci. Widzisz, problem w
tym, ze swoje lata juz mam, z nie jednego pieca chleb jadlam, a mimo to pierwszy
raz jest mi z kims po prostu dobrze. To jest to, o czym wspominalam na poczatku
- wszystkie elementy sa tam, gdzie byc powinny. Probowalam znalesc cos, co mi
nie odpowiada, cos, co powoduje, ze mam watpliwosci, ale niczego takiego nie
znalazlam. Generalnie do tej pory nie mialam problemow z tym, zeby wylapac cos,
co powodowalo u mnie konsternacje i to w tym niepozytywnym sensie. A jesli cos
takiego sie zdarzylo to przyjmowalam to takim, jakie jest i odchodzilam. Nie
roztrzasalam tematu.
Tutaj cos mi nie gra. Nie moge go rozszyfrowac. Tego jego dystansu i chlodu. Z
jednej strony doskonale go rozumiem - zaczal sie dusic (byc moze bylo mnie po
prostu za duzo). Ja tez czasem sie dusze i musze uciec, chociaz na chwile. Wiec
moze i on stosuje zasade dystansowania sie, jako jedna z mozliwosci uratowania
tego, co miedzy nami sie wydarzylo i co moze sie jeszcze wydarzyc ;)Moze uznal
to za jedyny sposob na poprawe swojego samopoczucia wzgledem mnie. Dziwi mnie
natomiast jego powracajace i zanikajace pożądanie. Bylam przekonana, ze ono albo
jest, albo go nie ma. I nie ma nic pomiedzy...w sensie, ze raz tak, a raz siak.
Dziwi mnie rowniez, ale juz tak zwyczajnie po ludzku to, ze ogranicza ten
kontakt (wykluczajac oczywiscie pierwsza wersje, w ktorej chce odpoczac).
Wychodze z zalozenia, byc moze blednego, ze jesli z kims sie chce miec kontakt
to sie robi tak, zeby ten kontakt byl jak najczesciej, prawda? Czy nie prawda? :)
Jestem tylko kobieta, z zasady musze drążyć temat :)

[kobieta_z_polnocy]

Bo może w jego odczuciu nie wszystko jest na swoim miejscu? Ty się z nim
świetnie czujesz, on może z tobą niekoniecznie. Jeżeli na dodatek rzuciłaś się w
to wszystko tak entuzjastycznie i na główkę, to on mógł się nieco wystraszyć i
nawet trochę do ciebie zniechęcić.

Powiem tak: jeżeli facet mówi ci wprost o braku pożądania do ciebie, rozstajecie
się, a teraz trzyma celowo dystans i ochładza stosunki, to nie jest dobrze. W
wersji pesymistycznej: nic z tego nie będzie, on do ciebie nie czuje tego co ty
do niego. Wersja optymistyczna: jeśli weźmiesz na wstrzymanie, on być może za
tobą zatęskni i zyska do ciebie szacunek, co przełoży się na uczucie (to jeżeli
zbyt łatwo podałaś siebie na tacy - emocjonalnie i fizycznie).

Przyznam szczerze, że jestem pesymistką. Za szybko się wszystko u was posypało.
Ale jakby nie było, nie pozostaje ci nic innego jak również trzymać dystans.

[keetka]

Dziekuje. Obie Twoje opcje biore coraz bardziej pod uwage, dystans zachowuje i
chyba nic mi nie pozostaje innego, jak czekac na to, w ktora strone to wszystko
pojdzie. Wyboru nie mam, walczyc tez nie mam jak. Moge tylko czekac i to wlasnie
robie.

[skarpetka_szara]

wiesz... ja bym nie mogla byc z czlowiekiem ktory bylby taki sam
jak ja. Jestem z czlowiekiem ktory jest zupelnie inny i na tym
polega jego atrakcyjnosc miedzy innymi. Dlatego byc moze uwaza ten
zwiazek za kazirodczy, gdyz jestescie po prostu zbyt podobni.

Ja bym na Twoim miejscu miala wiecej sekretow przed nim, wlasne,
inne hobby ale takie do ktorego nie mialby wstepu, ktorego by nawet
nie rozumial.

[keetka]

ech Skarpetko..przerabialam juz zwiazki z mezczyznami, ktorzy byli kompletnie
inni i w moim przypadku sprawdza sie powiedzenie, ze przeciwienstwa na poczatku
sie przyciagaja, ale po pewnym czasie odpychaja :)
Ale nie wykluczam, ze on moze miec inne zdanie w tym temacie i w ktoryms
momencie zaczal mnie traktowac jak siostre.

[papapapa.poker.face]

mi sie tez tak wydaje, ze to dlatego, ze zbyt podobni jestescie

ale naprawde warto kontyuowac, moze tylko przedefiniowac zasady, na
ktorych ze soba bedziecie

[zorz_ponimirski]

mozesz napisac cos wiecej o tym przedefiniowywaniu zasad? to bardzo
ciekawe:))

[keetka]

przylaczam sie do pytania, bo jakos trudno mi cos wymyslec

Uklad koziorodczy...

[wifch]

To bardzo mocne uczucia. Ktore kaza wziac nogi za pas i uciekac.
Bo sama pomysl co taki uklad oznaczalby dla ciebie? Cos co by cie
rozdzieralo na dwa rozne kawalki, dzielilo ci osbowosc i bylo
tragedia i wielkim dramatem.
Tu nie chodzi o zabawe w kotka i myszke, a o bardzo silne i mocne
uczucia w sensie negatywnym.

Po prostu cos jest, w twoim zachowaniu co przypomina mu uklady z
bliskimi z rodziny.

Tylko szczera rozmowa moze taki zwiazek uratowac.
I dokladna wiedza o tym, kogo w tej roli 'kazirodczej' grasz.
Oraz chec wyrazenia zmiany takiego zachowania, aby jemu nie
przypominalo ukladow z domu.

Z drugiej strony facet ma jakies problemy ze soba... i to dosc
powazne.

[paco_lopez]

to nie opis tylko metafora. zmuszasz do czytania między wierszami.
z tego rozumiem, ze ty byś juz zapłodnioną chciała być, a on się
właśnie tego przestraszył. oczywiście zaprzeczysz, bo stosujecie
nowoczesne metody itp, ale tak to jest w pewnym wieku, kiedy
człowieka szarpią hormony, a on sie o miłości naczytał na lekcjach i
naoglądał na filmach. siurek też nie młotek. moze mu się coś obtarło
i głupio mu powiedzieć.

[bez_seller]

Tak na szybko przyszlo mi do glowy, ze masz w swojej fizycznosci
cos, co go odrzuca. Musi sie z tym oswoic na tyle, zeby tego nie
zauwazac na codzien.

[keetka]

Dziekuje, o tym tez myslalam...W zasadzie Twoja mysl jest najprostsza z
mozliwych i bardzo prawdopodobne, ze najcelniejsza. Obawiam sie, ze jesli cos
takiego istnieje to on sie do tego nie przyzwyczai. W sumie to ciezko jest sie
oswoic z tym, co odrzuca.

[keetka]

Ok, dowiedzialam sie, ze istnieje ktos...ale tylko w jego sercu i narazie nie
potrafi jej wyrzucic :/