ODWAGA CYWILNA

[szary_ptak]

Wartość odwagi zależy od celu i motywów..(złodziej też może być odważny, ale...)

A odwaga cywilna?
Czy to jest coś, czego się można nauczyć?
Czy to jest coś, czego można kogoś nauczyć?

No...co to jest i w jaki sposob?...;-)

Pozdrawiam

B.

[malwinamalwina]

mysle ze to sprawa wychowania, od dziecinstwa, zaangazowania w zyciu, przykladu rodzicielskiego.
Ale pewnie i sa wypadki gdzie osoba pod wplywem moze jakis osobistych wydarzen, uksztaltowala sie
tak a nie inaczej.
Trzeba chyba byc odwaznym aby miec odwage cywilna. A moze nieswiadomym ?
Kilka miesiecy temu interweniowalam w bojce "dzieci" (bo to dla mnie dzieci - 15-16 lat, a z drugiej
strony sami wiecie ze dzis w tym wieku mozna spotkac najgorszych bo odmozdzonych kryminalistow)
ktore z powodow X im tylko znanych rzucily sie na siebie ze sztabami i rozbitymi butelkami.
Obecni przy tym mezczyzni w sile wieku i w duzej liczbie nie ruszyli malym palcem !
A ja inaczej nie potrafie ...
Mysle ze moje zdecydowanie i szok jaki moja interwencja wywolala uchronily mnie przed agresja.
Pewnie do czasu. Ale poki nie wyladuje w szpitalu, poty..nie bede sie bala. Strach hamuje.

[szary_ptak]

Zrazu chciałam napisać, że Twój przykład - to przykład odwagi, a nie odwagi
cywilnej...
Ale, tak myślę, że trzeba sie wykazać odwagą cywilną, żeby się narazić na
ewentualny zarzut: "a co ci do tego? czy to Twoje dzieci?"

Pozdrawiam

B.

[vicca]

Odwaga cywilna... Myślę, że to wtedy gdy człowiek ma odwagę iść do drugiego i
powiedzieć "Skrzywdziłem cię - przepraszam" albo "źle zrobiłem" - takie trochę
ponoszenie konsekwencji swoich czynów i przyznanie się do blędów i porażek.
Zgadzam się, że to kwestia wychowania, ale i pewnej dojrzałości.
Ale jak kogoś takiego wychować - nie wiem, moze samemu przyznawać się do swoich
błędów?

Pzdr Vicca

[malwinamalwina]

a ja mysle ze to kwestia odwagi...osobistej powiedziec skrzywdzilem cie przepraszam.
Odwage cywilna sytuuje w naszych relacjach spolecznych.

[vicca]

malwinamalwina napisał(a):

> a ja mysle ze to kwestia odwagi...osobistej powiedziec skrzywdzilem cie przepra
> szam.
> Odwage cywilna sytuuje w naszych relacjach spolecznych.

A rozmowa z drugim człowiekiem to nie relacja społeczna?

[malwinamalwina]

eeeee, jezeli uznac ze kochac sie w czterech scianach sypialni, pod baldachimem lub nie, jest relacja
spoleczna , to masz pewnie racje....ja tak nie mysle
sa sfery do ktorych polityka, spoleczenstwo mi nie wejda ! na !

[vicca]

malwinamalwina napisał(a):

> eeeee, jezeli uznac ze kochac sie w czterech scianach sypialni, pod baldachimem
> lub nie, jest relacja
> spoleczna , to masz pewnie racje....ja tak nie mysle
> sa sfery do ktorych polityka, spoleczenstwo mi nie wejda ! na !

I znowu o seksie ;)))
Nie, ja na to patrzę w ten sposób - kazdy człowiek jest częścią społeczeństwa,
ergo każda relacja z innym człowiekiem jest jest relacją społeczną, w zwiazku z
czym nawet sfera prywatności i intymności jest funkcją społeczną (były przecież w
historii, nawet niedawnej "prawa pierwszej nocy", obrzezania kobiet i mężczyzn -
często wbrew ich woli, delegacje w sypialniach "pilnujące" by młoda
para "spełniła małżeński obowiazek", wywieszanie prześcieradła po nocy poślubnej
na dowód czystości panny młodej, obowiazek udania się przez kobietę do mykwy -
publicznej łaźni - przed stosunkiem z mężem itd itp.). A skoro odwaga cywilna to
przynanie się do błedów (przed spoleczeństwem) lub reakcja jednostki na jakąś
sytuację spoleczną, to jest to również prawda w stosunku do jednostki.
Quod erat demonstrandum

Pzdr Vicca

[szary_ptak]

Fakt. Nieraz przeciez mówi się: "Nie miał(a) nawet cywilnej odwagi, żeby mi to
powiedzieć prosto w oczy ..."

[szary_ptak]

vicca napisał(a):

> Odwaga cywilna... Myślę, że to wtedy gdy człowiek ma odwagę iść do drugiego i
> powiedzieć "Skrzywdziłem cię - przepraszam" albo "źle zrobiłem" - takie trochę
> ponoszenie konsekwencji swoich czynów i przyznanie się do blędów i porażek.
> Zgadzam się, że to kwestia wychowania, ale i pewnej dojrzałości.
> Ale jak kogoś takiego wychować - nie wiem, moze samemu przyznawać się do swoich
>
> błędów?
>
> Pzdr Vicca

Ale...czym odwaga cywilna różni się w takim razie od zwykłej uczciwości?

B.

[malwinamalwina]

civilis : obywatelski
civil - dotyczacy panstwa
civilis scientia : sztuka rzadzenia
civilitas - atis : polityka ale rowniez i : kurtuazja, grzecznosc, dobroc
civis - is : obywatel , mieszkaniec, poddany (krola)
civitas- atis : prawa miejskie, spoleczne, narodowe

[vicca]

Myślę że jezeli się różni to niewiele - każdy rodzaj odwagi wymaga uczciwości
albo w stosunku do siebie, albo do innych.

Pzdr Vicca

[janusz_b]

szary_ptak napisał(a):

>
> Wartość odwagi zależy od celu i motywów..(złodziej też może być odważny, ale...
> )
>
> A odwaga cywilna?
> Czy to jest coś, czego się można nauczyć?
> Czy to jest coś, czego można kogoś nauczyć?
>
> No...co to jest i w jaki sposob?...;-)
>
> Pozdrawiam
>
> B.
>
Ja sadze ze
1. Co to jest: - zdolnosc do wystepowania w obronie sprawy ktora sie uznaje za
"wartosc sama w sobie" nawez z ryzykiem poniesienia negatywnych konsekwencji.

2. Czy mozna sie tego nauczyc: generalnie "TAK" zakladajac, ze "uczen" jest
osobowoscia inteligentna i wrazliwa.

3. Czy mozna tego nauczyc: raczej tak, zakladajac, ze nauczyciel jest odpowiedni
a adepci jak w pkt.2

pozdrawiam
janusz

[szary_ptak]

janusz_b napisał(a):

>
> 2. Czy mozna sie tego nauczyc: generalnie "TAK" zakladajac, ze "uczen" jest
> osobowoscia inteligentna i wrazliwa.
>
> 3.Czy mozna tego nauczyc: raczej tak, zakladajac, ze nauczyciel jest odpowiedni
> a adepci jak w pkt.2
>
> pozdrawiam
> janusz

Czy "nauka" według Ciebie powinna być praktyczna (chodzi mi o coś takiego jak
"praktyczna nauka zawodu"), czy też wystarczy teoria?

B.

[janusz_b]

halo szary ptak,
ja osobiscie uwazam, odwagi cywilnej mozna nauczyc sie tylko w okresie
dziecinstwa i dorastania (niech psycholodzy tu na tym forum mnie poprawia
jak sie myle), najlepiej w rodzinie, ale nie tylko. Wez na przyklad szkole..
Jak czesto dzieci w szkole sa "uczone", ze oplaca sie siedziec cicho, byc
lizusem itp..itd.. Podobnie w rodzinie, widza co opowiadaja rodzice po powrocie
z pracy.. Nie oznacza to ze nie mozna sie takiej odwagi nauczyc WBREW otoczeniu
owszem uwazam, ze wlasnie sie to czesto zdarza.. Czesto wynika to z buntu
przeciwko temu co sie widzi w domu, szkole, spoleczenstwu ..
Czy wastarcza teoria? Raczej nie jezeli "uczen" widzi zaklamanie tzn.
niespojnosc teorii i praktyki..
Nie wiem naprawde..
Dzisiej, z perspektywy czasu widze, ze czlowiek potrzebuje w zyciu wiele
szczescia aby nie zostac kaleka fizycznym albo psychicznym np. wlasciwego
domu rodzinnego, wlasciwej szkoly, wlasciwych ksiazek itp..
Temat ciekawy i jak rzeka, ale nie czuje sie zbyt kompetentny bo raz w zyciu
zabraklo i tej odwagi i przesladuje mnie to do dzisiaj
pozdrawiam
Janusz

Roznica..

[janusz_b]

ja sadze ze istnieje roznica miedzy uczciwoscia, a odwaga cywilna..
Dla mnie uczciwosc to jest "nie robienie krzywdy innym i stosowanie sie do
norm moralnych i spolecznych" tzn. raczej "postepowanie pasywne" (prosze nie
brac tego doslownie..)
Odwaga cywilna jest wg. mnie aktywna tzn. wystepowanie aktywne w obronie
pewnych wartosci jak juz pisalem.
pozdrawiam
Janusz

[Gość: Pastwa]

Odwaga cywilna dla mnie to:
Zachowanie jednostki mające na celu obronę(pomoc)innych mimo bezpośrednio braku
własnych zysków z tego czynu i jednoczesnym narażeniu na niebezpieczeństwo
swojej osoby.

Skąd się bierze:
Z niemożności biernego zniesienia krzywd innych, na które ma się choćby
minimalny wpływ.

Ps. tak naprawdę to nie dam głowy za powyższe:)

[szary_ptak]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):

> Odwaga cywilna dla mnie to:
> Zachowanie jednostki mające na celu obronę(pomoc)innych mimo bezpośrednio braku
>
> własnych zysków z tego czynu i jednoczesnym narażeniu na niebezpieczeństwo
> swojej osoby.
>
> Skąd się bierze:
> Z niemożności biernego zniesienia krzywd innych, na które ma się choćby
> minimalny wpływ.
>
> Ps. tak naprawdę to nie dam głowy za powyższe:)

No...to taka teoria...a w praktyce?
Kiedy odwaga cywilna jest odwagą, kiedy po prostu głupotą, a kiedy bezczelnoscią?

Czy zawsze jest to takie jednoznaczne?

B.

[Gość: Pastwa]

Dla kogo odwaga cywilna jest głupotą i bezczelnością???

Ps1.Proszę nie mylić głupoty i bezczelności w zachowaniu z odwagą cywilną.

PS2.Mogę się też domyślać, że mówiąc głupota masz na myśli negatywne
konsekwencje tejże odwagi(dla tego odważnego). Pomyślmy tylko czy gdyby tych
konsekwencji nie było to czy byłaby to nadal odwaga?

[szary_ptak]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):

> Ps1.Proszę nie mylić głupoty i bezczelności w zachowaniu z odwagą cywilną.

No właśnie o to mi między innymi chodzi - żeby nie mylić.
Czy zawsze jest to jednoznaczne?

[Gość: Pastwa]

szary_ptak napisała:

> Gość portalu: Pastwa napisał(a):
>
> > Ps1.Proszę nie mylić głupoty i bezczelności w zachowaniu z odwagą cywilną.
>
> No właśnie o to mi między innymi chodzi - żeby nie mylić.
> Czy zawsze jest to jednoznaczne?

Biorąc pod uwagę istniejące różnice w pojmowaniu (intelektualne) wśród ludzi
oczywistym jest, że nie będzie 100% jednoznaczności(wynikającej ze zrozumienia).
Pisząc inaczej , czasami potencjalne "ofiary" nie pojmują, że dana sytuacja może
być dla nich szkodliwa. Wówczas "odważny cywilnie" może być nie zrozumiany przez
nich stąd często uważanym za głupiego(, choć może być tak w rzeczywistości).
Jednoznaczne są natomiast te sytuacje, które nie budzą wątpliwości, co do swej
istoty u ludzi a jedynym, co ich hamuje przed publicznym potępieniem zła jest
właśnie strach przed reakcją ze strony czyniących to zło.

Ps. W większości przypadków osoby bronione(możemy postawić się w ich sytuacji)
nie maja wątpliwości, co do jednoznaczności postawy tego, który opowiada sie za
nimi(pomijam, że może to robić dla własnego zysku tego często nie wiemy)

[szary_ptak]

Gość portalu: Pastwa napisał(a):

> Jednoznaczne są natomiast te sytuacje, które nie budzą wątpliwości, co do swej
> istoty u ludzi a jedynym, co ich hamuje przed publicznym potępieniem zła jest
> właśnie strach przed reakcją ze strony czyniących to zło.

Czy list intelektualistów Poznania w obronie arcybiskupa może być traktowany jako
przykład odwagi cywilnej?

Czy do tego, żeby jakiś czyn zakwalifikować jako przykład "odwagi cywilnej"
wystarczy sam fakt sprzeciwienia się (opinii publicznej/ szefowi/autorytetom)?

Czy odwaga cywilna jest wartością samą w sobie, niezależną od celu i motywów?

B.

[Gość: Pastwa]

szary_ptak napisała:

> Gość portalu: Pastwa napisał(a):
>
> > Jednoznaczne są natomiast te sytuacje, które nie budzą wątpliwości, co do
> swej
> > istoty u ludzi a jedynym, co ich hamuje przed publicznym potępieniem zła j
> est
> > właśnie strach przed reakcją ze strony czyniących to zło.
>
> Czy list intelektualistów Poznania w obronie arcybiskupa może być traktowany ja
> ko
> przykład odwagi cywilnej?
>
> Czy do tego, żeby jakiś czyn zakwalifikować jako przykład "odwagi cywilnej"
> wystarczy sam fakt sprzeciwienia się (opinii publicznej/ szefowi/autorytetom)?
>
> Czy odwaga cywilna jest wartością samą w sobie, niezależną od celu i motywów?
>
> B. Och ten list jest wyrazem tchórzostwa i głupoty tychże "intelektualistów"
przecież pisałem, że wystarczy postawić się w roli skrzywdzonych.
Tchórzostwem jest, dlatego iż zostało to najpewniej wymuszone dużymi wpływami
Kościoła(to bardziej ich wystąpienie,)bo kto tam się liczy z szarym społeczeństwem

Ps. ja się oczywiście liczę z Tobą Szary Ptaku.

M.P.

Znowu sie bede wymadrzal

[maly.ksiaze]

...i powiem, ze w encyklopedii stoi:
odważne występowanie ze swoimi poglądami lub działanie niezależne od opinii
społeczeństwa (wiem.onet.pl/wiem/0189ca.html).

Nawiasem mowiac, zapytalem wyroczni (www.google.com) i wyrocznia znalazla mi
zaledwie 136 'uzyc' tego zwrotu. Cos cienko z ta odwaga cywilna.
Czy mozna sie nauczyc? Pewnie.
Tak naprawde wystarczy raz sprawdzic, ze konsekwencje powiedzenia czegos,
co 'nie lezy' dyrekcji, sasiadowi czy komus tam sa tak naprawde niewielkie.
Drugi raz jest juz latwiej. Chociaz - nie wiem, co bym zrobil gdyby okazaly sie
byc 'wielkie'.

Pozdrawiam,

mk. (cywilny)

[Gość: Mart@]

szary_ptak napisał(a):
> A odwaga cywilna?

> No...co to jest i w jaki sposob?...;-)

Kochana B. - przecież Ty wiesz świetnie co to jest i w jaki sposób...
Wystarczy się przełamać i zrobić ten krok do przodu...
Potem się już biegnie :-)

Buzi
M